/HlSTORlA p rekëse në Tiranë! Motra (me tre fëmijë) i dhuron v eshkën motrës së vogëI…Nëna: I mbushja rrugët e Tiranës me Iot (VIDEO)

HlSTORlA p rekëse në Tiranë! Motra (me tre fëmijë) i dhuron v eshkën motrës së vogëI…Nëna: I mbushja rrugët e Tiranës me Iot (VIDEO)

Megi dhe Oriada nuk janë si gjithë motrat e tjera. Kanë dhënë provën më të madhe të dashurisë, të hi.storisë fry.mëzuese, të një gjesti që sh.pëton jetë: Të një mr.ekullie! Megi Kola, më e vogla, pas 27 vitesh nga lindja, më në fund i është kthyer jetës normale, dhe kjo falë motrës së saj të madhe, Oriadës: Ajo i dh.uroi v.eshkën.

Të dyja motrat, krah njëra-tjetrës rrëfyen his.torinë e tyre sa të dh.imbshme aq dhe motivuese, në emisionin “Rreze Dielli” në Report Tv, me moderatorët Alban Musa dhe Suada Daci.

Që në moshë të vogël Megi u diag.nostifikua me një problem të lindur në ve.shka, që e bëri të privohet nga jeta normale që një fëmijë mund të kishte…Deri sa mbeti edhe pa arsim. Që në moshën 9-vjeçare, Megi, sot 27 vjeçe, ju nënshtrua oper.acionit të saj të parë, ku hoqi një pjesë të ve.shkës, pasuar me një tjetër oper.acion në moshën 19-vjeçare, nga i cili mbeti me një ve.shkë, edhe ajo e dë.mtuar. Një kalvar vu.ajtjesh që mori fund për familjen Kola, kur motra e madhe, Oriada, 30-vjeçare, nënë e tre fëmijëve, i dh.uroi veshkën motrës së saj. Ishte transplanti i një muaji më parë që i dha mundësinë Megit të rinisë jetën nga e para. Ajo ka dëshirë të studiojë, të bëhet arkitekte, të shijojë h.istorinë e dash.urisë së saj, dhe të jetojë e lumtur krah familjes, për të cilën nuk gjen fjalë t’i shprehë falenderimet për mbështetjen që i kanë dhënë. Ndihmën më të madhe ja dha edhe shteti shqiptar, pasi me gjetjen e dhu.ruesit, motrës së saj, u sigurua i gjithë fondi për të bërë trans.plantin falas, i cili për fat, rezultoi me sukses.

“Fëmijëria ka qenë shumë e vë.shtirë, por me kurajë dhe me çdo gjë kaloi. Kaloi pas 27 vitesh, por prapë me mbështetjen e familjes kam qenë super, i kam kaluar vësh.tirësitë”, thotë Megi, e cila asnjëherë nuk është dorëzuar përballë vësht.irësive dhe i ka kaluar me buzëqeshje.

“Shokë e shoqe kam plot, jam tip që i afroj të gjithë njerëzit, kur isha e vogël…largoheshin. Kur isha në spital ne 6-katëshi më rastis një djalë dhe dilte në ballkon, E pyes dhe më thotë kam një prob.lem të vogël në kanal të ur.inës dhe i them për atë ke rënë në depresion? I thashë unë jam me një ve.shkë dhe…i thash ej mos u mërzit”, thotë Megi.

Veç Oriadës, Megi ka edhe një motër tjetër, Ornelën. Të dyja motrat e saj, e kanë lënë shkollën dhe pas 8-vjeçares nuk e kanë nisur më gjimnazin. Ato kanë menduar të punojnë, në mënyrë që të siguronin të ardhura për familjen dhe për të përballuar sëm.undjen e Megit.

Tre motrat
Çfarë pune mund të bëjë një 14-15-vjeçare?

“Kam filluar në një rrobaqepësi. Kanë qenë disa vu.ajtje të vogla për të mbështetur Megin. Kur ke një të s.ëmurë në shtëpi e gjithë familja e ndjen vu.ajtjen. Ne përpos Megit kishim edhe mungesën e mamit. Babi ka bërë sak.rificën e vet, se të mbash dy vajza të vogla, edhe ai ka meritat e veta. Spit.ali ka harxhime, vetëm me punën e mamit dhe babait nuk mbahemi. Megi rrinte me muaj në spi.tal”, tregon Oriada, motra që i dhuroi ve.shkën Megit.

Por vetë Megi, dëshiron të bëhet arkitekte.

“Kam dëshirë të shkruaj një libër, në të ardhmen që do kem më shumë kohë, që nuk do jem më nëpër s.pitale, se atje kalon pak në dep.resion…Por jam tip që çdo gjë e marr me sportivitet, pavarësisht se mund të kem dh.imbje, nuk e tregoj. Unë sa kam dalë nga salla dhe kur më pyesnin a kë dh.imbje, jo thoja. Do të vazhdoj edhe një herë studimet. Më ka pëlqyer ideja e të qenit diku larg, të studioj për arkitekturë”, thotë ajo.

Si më e vogla, por edhe me sëmu.ndjen e rën.dë që i ‘rrë.mbue’ fëmijërinë, Megi ishte më e përkëdhelura e shtëpisë.

“Kur vjen mami nga spi.tali thotë se Megi nuk duhet të më.rzitet. Dhe ne një natë përpara kishim bërë de.bat për punë lodrash dhe kemi q.arë atë natë, se thonim se Megi shkoi në spi.tal se nuk i dhamë lodrat. Në spital i çojmë kukullën më pas me një dedikim ‘na fal që nuk ta dh.amë’. Kemi pasur goxha v.uajtje”, rrëfen Oriada.

Por si e kujtojnë motrat ditën e operacionit? Oriada ka qenë e vendosur për të mos u tërhequr.

“Bëjmë ana.lizat dhe u përshtata. Unë nuk e kisha idenë dhe nuk e dija si funk.siononte dhe unë i them si shkon dhe doktoresha më thotë ‘një e ca.rë e vogël nuk do të ndjesh shumë dh.imbje dhe unë po e dëgjoja dhe u qetësova’. Dhe Megi më thotë se h.eqja ka shumë dhi.mbje, mezi do të çohesh dhe do të lëvizësh. Dhe më thotë nëse nuk je e bindur ta bësh, mund të ndërrosh mendje. Dhe unë i them jo, do ta bëj. Unë kam qenë që në fillim që u përshtata me Megin dhe do ta bëja, Por kur na erdhi e papritur, dhe thoja po sikur një an.alizë të mos dalë mirë? Pasi do të ndërpritej trans.planti dhe thoja ishalla nuk del problem. Kur bënim anal.izat, në çdo ana.lizë prisnim përgjigjen si është? Motra tjetër u përjashtua që në fillim”, tregon Oriada, treksa kujton edhe momentet e para kur e ka diskutuar këtë vendim të rëndësishëm me familjen e saj, bashkëshortin.

“Në momentin që u diskutua nuk ka pasur asnjë kundërshtim. Burrin e kam pasur në krah gjithmonë dhe unë që kur pata thënë se do e bëj, burri ishte dakord. Ka qenë një mbështetje shumë e madhe”, shton Oriada, sot nënë e tre fëmijëve.

Oriada Kola
Ishte një rastësi fatlume, rënia në kontakt me Ministrinë e Shëndetësisë dhe sigurimin e fondit.

“Me ministren ka folur mami me babin, e takojnë rastësisht te Bulevardi i ri. Ajo thotë më thoni për gjithçka se do u ndihmoj dhe pas një muaji na marrin. Faktikisht sht.anga. Ngela dhe i thashë motrës a je e sigurt? Do të shkojmë të bëjmë analizat?”, tregon Megi.

Teksa nuk gjen fjalë për të falenderuar Oriadën, për gjithçka ka bërë për të, Megi thotë se edhe vetë ajo do ja ishte dhuruar veshkën nëse e motra do ishte e së.murë.“Ta dish: Sillu mirë, motra sillu mirë se ta keqtr.ajtova ve.shkën…”- thotë Megi me humorin që e ka shoqëruar në jetën e saj që vë.shtirë se mund ta përballonte dikush me kaq sportivtet… “Shumë shumë faleminderit motra, nuk ka fjalë për të të falenderuar”, përmbyll Megi.

Nëna e motrave me his.torinë e veçantë: I mbushja rrugët e Tiranës me l.ot
Sado e fortë dhe që i merr çdo gjë me sportivitet, pika e saj e dobët, është nëna. Myzejen Kola është një grua e rrallë. Mes vë.shtirësive për të rritur tre fëmijë, asaj i është dashur t’i dedikojë gjithë vëmendjen e saj Megit, si më e vogla që kishte lindur me prob.leme në veshka. Ka dashur të ishte ajo dh.uruesja e vë.shkës për vajzën e saj, por nuk rezultoi me grupin e njëjtë të gj.akut. Lajmin e mirë e gjetjes së fondit nga Ministria e Shëndetësisë për kryerjen e tran.splantin falas, Myzejen e përjetoi njëherazi me gëzim dhe h.idhërim.

“Rrugët e Tiranës nuk e di sa herë i kam larë me l.ot. Në moshën 9 vjeçe është ope.ruar i hoqën çerekun vesh.kës. 19 vjeçe ka he.qur ve.shkën komplet, unë kam qenë me një rrogë, hu.mbën edhe shtëpinë tek firmat ka qenë mo.menti më i vësh.tirë i jetës sime. Me fëmijë të sëm.urë, me tre fëmijë, burrin, nuk e di si më ka ruajtur zoti mendjen e kokës. Çdo gjë është në dorë të zotit.

Në momentin kur më kanë marrë në telefon hajde se ka ardh buxheti për trans.plantin, jam gëzuar dhe jam h.idhëruar shumë. Do bëja tr.ansplantin e gocës, po fëmijën tjetër…ky ishte momenti më i v.ështirë i jetës sime. Nuk e dija grupin e gj.akut, bëra analizën, i thash po e bëj se dua t’i jap ve.shkën vajzës. Të nesërmen më tha që nuk e ke. Po si t’ja bëj tani thash? jam ulur në lokal tek bulevardi vetëm q.aja se nuk doja të më shihte goca. Goca më ka thënë, l.us zotin që mos të të dilte ty. Pse ta h.eqësh ti ve.shkën se ke v.uajtur gjithë jetën me mua. Mendoja më shumë për gocën tjetër se ishte me tre fëmijë,nuk ishte vetëm. Punën do e linte me raport, tre fëmijët në shtëpi, nuk e di si o e përballojë. Po shyqyr zotit ka pasur mbështetje nga njerëzit e burrit. Dhe unë kam ndenjur në sp.ital me të dyja vajzat. I them të gjithë nënave të kenë forcë, durim, se me besim tek zoti do e përballojnë çdo gjë, sidomos tek fëmija. Por njeriu duhet të bëhet fortë. I them vetëm të bëhen të forta”, tregon nëna e tyre në një intervistë të realizuar nga gazetarja e emisionit “Rreze Dielli”, të cilën vajzat e ndoqën në studio dhe mës l.otësh nisën të flasin për nënën e tyre.