TREGlMl mbi nënën e 2 JETlMËVE që jetonin në një kasoIIe prej qerpiçi

0
225

Ajo ishte një grua e ve, nënë je;timësh, nuk kishte ndihmës dhe përkrahës tjetër përveç Zotit. Kujdesi më i madh për fëmijët, ishte dashura, dh;embshuria dhe siguria që përpiqej tu përcjellë, jo aspekti material. Me gjithë fukarallëkun dhe nevojat, ajo manifestonte durim dhe kishte besim të madh tek Zoti, gjë e cila i kishte falur forcë dhe rezistencë.

Një natë, pasi errësira mbuloi gjithçka dhe fëmijët i kishte zënë gjumi, filloi një stuhi e madhe. Era ishte shumë e fortë dhe shiu binte me rrë;mbim. Shtëpia e tyre, për të mos thënë kasollja e ndërtuar me qerpiç, ishte e haIIkatur dhe me themele të dobëta. Nga f;rika për fëmijët e saj, nëna qëndroi e zgjuar, pa fjetur gjithë natën. I përkëdhelte, i përqafonte, i mbulonte dhe u falte ngrohtësi sa të mundej.

Ajo nuk e kishte kuptuar se njëri nga fëmijët e shihte dhe e ndiqte çfarë po bën, ndërkohë që hoqi një gjysmë qerpiçi nga muri dhe pasi futi diçka aty brenda, e ktheu sërish!

Kaluan vite dhe fëmijët u rritën, u shkolluan dhe u punësuan. Me shtimin e të ardhurave, ata blenë një shtëpi në qytet. Një vit pas vendosjes në shtëpinë e re, nëna e tyre nd;ërroi j;etë. Tre ditë pas vd;ekjes së saj, pasi ishin shpërndarë njerëzit që kishin ardhur për ngushëIIime, fëmijët u mblodhën kokë më kokë duke sjellë kujtimet e tyre më të bukura me nënën. Në një moment, njëri nga vëllezërit kujtohet se e ëma kishte futur diçka në murin e shtëpisë së vjetër, atë natë st;uhish dhe rr;ebeshi.

Të gjithë brofën në këmbë dhe u nisën drejt shtëpisë së vjetër në fshat. Hynë brenda dhe hoqën qerpiçin ku fshihej letra dhe nxorën atë. Në atë çast, shtëpia fillon të Iëkundej fort! Të gjithë ia dhanë vrapit dhe dolën jashtë saj. Në çast, shtëpia she;mbet me potere! Të gjithë mbetën si të ngrirë, pa ditur çfarë të thonë! Si ndodhi kjo?!

Njëri prej tyre, pyeti: ”A e keni letrën që gjetëm në mur?”
“Po” tha vëllai që e kishte nxjerrë që andej.
“Hape ta lexojmë!” thanë të gjithë njëzëri.
Në letër ishin shkruar vetëm disa fjalë:
“Rezisto pash madhështinë e Zotit!”.

ETIKA E TREGIMIT:
Pastrojeni zemrën nga mIIefi dhe urr;ejtja, pastaj luteni Zotin me besim dhe siguri se Ai do i përgjigjet lutjes tuaj! Lutja, është një energji që ia dhurojmë vetes, kur lutemi për veten, ose ia dhurojmë tjetrit kur lutemi për tjetrin. Sa më e pastër nga emocionet ne;gative të jetë zemra, aq më e madhe është kjo energji dhe aq më e shpejtë është përgjigja e Zotit! “Luteni Zotin të bindur se do u përgjigjet!” thoshte profeti Muhamemd a.s.