Month: May 2024

Një 34-vjeçare beqare thotë se e ka gjetur zgjidhjen kundër vetmisë.

Ajo thotë se orën para gjumit e kalon duke gatuar për të varfërit. Kjo është historia emoc/ionuese e rrë/fyer.

“Mirëmbrëma të gjithë lexuesve të faqes tuaj. Ju lexoj rregullisht. Unë jam një 34-vjeçare që jetoj në Londër.

Jeta nuk është treguar e drejtë me mua, por pa hyrë në detaje di t’ju them që unë nuk jam tërhequr kurrë.

Si çdo femër edhe unë kam dashur të krijoj familjen time, por i fejuari më la për një tjetër vite me parë.

Nuk u lidha më kurrë në jetë. Jetoj vetëm sepse prindërit më kanë vd/ekur prej vitesh tashmë.

Shumë më ftojnë këtu të dal netëve, ose mikeshat e huaja më këshillojnë të chat-oj me njerëz se aty shumë persona sipas tyre kanë njohur partnerët e jetës, por unë nuk mundem.

Netëve unë merrem me gatime. Gatuaj për disa të varfër që jetojnë në zonën ku unë banoj dhe punoj.

Kjo gjë më jep kënaqësi. Më duket sikur i kam familje dhe ndihem e plotësuar.

Këtë gjë e bëj me shumë dëshirë. Nuk arrij dot të besoj më në një mashkull. Ndaj nuk i futem aspak njohjeve.

Nuk them që s’ka njerëz të mirë, por unë paqen e gjej në qetësinë e vetmisë time dhe duke ndihmuar të tjerët.

Ju uroj të gjithëve fat në jetë…Ju përshendes nga larg…”, shkruan ajo.

Leon Tolstoi shkruante: “Njerëzit u mbij etojnë tërmeteve, epidemive, sëmundjeve dhe gjithë të shpirtit, por trag je dia më t or turu ese e të gjitha kohëve ka qenë, është dhe do të jetë t ragj edia në dhomën e gjumit”.

Marquis de Luc de Clapiers, shekuj më parë pat thënë: “Objekti më i rëndë në botë është trupi i një gruaje, që nuk e dashuron më “

Sjelljet se k suale të njerëzve janë aq të ndryshme dhe të çuditshme, sa është vështirë të thuash kush është normale e kush jo. A e përfytyroni veten të bëni se ks me një robot? A është kjo “normale”? Këto pyetjet e mia mund t’u duken si pyetje prej idioti, por shpejt, do të vijë një ditë, mundet brenda jetës tonë, dhe s eksi me partnerë artificialë, do të jetë një gjë e zakonshme në bisedat tona.

Mos u çuditni, teknologjia për të bërë këtë lloj se ksi, ekziston edhe tani. Natyrshëm, lindin këto pyetje:

Si do të klasifikohet roboti, sipas ligjeve të së ardhmes, pasuri personale, një i rritur i bindur, apo një sk llave se k si?

A do të sillemi me robotët, psikologjikisht dhe emocionalisht, ndryshe nga ç’sillemi sot me kukullat se k suale dhe vib ratorët?

Kërkuesi në fushën e inteligjencës në University of Maastricht në Holandë, David Levy, paralajmëron se dashuria dhe se ksi me robotët, është i paevitueshëm në të ardhmen, dhe , sipas tij, qeveria e parë që do të legalizojë martesat njeri-robot, do të jetë ajo e Massachusetts në Amerikë (atje ndodhet i famshmi Institut i Teknologjisë) Grupi i parë i njerëzve që do të martohen dhe do të bëjnë se ks me robotët do të jenë të dri thëruarit pas se ksit, njerëzit që janë shumë introinvertë dhe kanë probleme psikologjike. Pa dyshim, do të jenë edhe ata, që ndjejnë se janë shumë të shëmtuar dhe nuk tërheqin dot një partner se k sual të dëshiruar.

Mos u çuditni. Kujtoni vetëm një shekull më parë. Martesat midis racave të ndryshme ishin të paligjshme kudo në botë dhe quheshin “a normale”, madje një “kr im kundër natyrës”. Po kështu ka qenë edhe me martesat me të njëjtin s e ks. Kudo ato ishin të ndaluara. Tani këto mendime janë hedhur poshtë, sepse kanë ndryshuar sjelljet se k suale të njerëzve dhe bashkë me to dhe mendimi për sjelljet normale se k suale .

Secili nga ne, mund të përfytyrojë disa lloj marrëdhë niesh se suale midis dy të rriturve, që edhe pse nuk janë me d hu n ë, janë n ev eritëse për ne. Gjithkush mund të përfytyrojë ato akte se k suale, jo të dh u nshme, por që nuk do të donte ti provonte kurrë, për arsye të edukimit të tij.

Ne jemi qenie të ndërgjegjshme dhe duhet t’i shikojmë në mënyrë kritike dhe ndershmërisht kufizimet tona. Edhe në se vëmë në punë gjithë potencialin tonë intelektual, përsëri do ta kemi të vështirë të themi çfarë është ose nuk është normale në marrëdhëniet s ek suale të njerëzve.

Praktikat s ek suale që përcaktohen si “normale” ndryshojnë shumë në vende dhe kultura të ndryshme. Ne njohim shumë prej tyre. Por një studim në vitin 2001, i njoftuar në revistën “Se xual and Relationship Therapy”, na thotë: “Me përjashtim të shumë pak vendeve, ne nuk e kemi idenë se çfarë bëjnë njerëzit në shtrat”.

Dëshirat se k suale janë vështirë të kategorizohen duke u bazuar në standarde “normale” dhe “anormale”. Profesori Le Vay, në University of California, San Diego, në librin e tij “The Se x ual Brain”, thotë: “Disa njerëz tërhiqen prej partnerëve të pjekur dhe të moshuar, të tjerë prej të rinjve të rritur. Disa kërkojnë partnere të holla, disa të dhjamosura.

Disa ek itohen s ek sualisht nga drita e qiriut dhe muzika e butë, të tjerë nga kam xhikët dhe ab uzimi. Disa ek sitohen nga kafshët, disa nga motoçikletat, e disa nga të vd e kurit. Disa duan se ksin në grup; për të tjerë objekti se ksual më i fundit është trupi i tyre. Ka njerëz, madje, që kurrë nuk kanë provuar ndjenja se ksuale të asnjë lloi”

Dihet pak ose aspak, për shkaqet që ndikojnë në preferencat tona se ksuale. Këtu poshtë do të përpiqem të përmbledh, atë që thonë kërkuesit e se ksit lidhur me zakonet se ksuale në botë: Në Amerikë, 30 përqind e burrave dhe 28 përqind e grave thonë se nuk kanë bërë kurrë se ks (të dëlirë), ose kanë bërë s eks vetëm pak herë në vit.

Në Britani, një person mesatar, ka bërë 2,580 herë seks, me pesë partner të ndryshëm, gjatë gjithë jetës së tij, ose të saj.

Në Indi, shumë çifte heqin dorë (abstenojnë) nga aktiviteti se k sual, pas moshës pesëdhjetë vjeç, veçanërisht, kur gruaja bëhet gjyshe.

Francezët e moshës gjashtëmbëdhjetë deri dyzet e pesë vjeç, që janë se k sualisht aktivë, bëjnë seks mesatarisht 141 herë në vit. Kjo është shpeshtësia më e lartë midis vendeve të studiuara. Banorët e Hong Kongut bëjnë seks vetëm pesëdhjetë e shtatë herë në vit, më e ulta në çdo grup. (Kush di të thotë sa herë bëjnë s e ks shqiptarët në një vit?)

Në shumë vende të Amerikës Jugore, nënat i mësojnë vajzat e tyre adoleshente si të mbeten “vi rgjëresha” dhe njëkohësisht të kënaqin dëshirat e tyre se k suale. Ato u mësojnë vajzave të angazhohen në interkursë se k suale an a le me djem, në vend që të pene t rohen në v a g inë para martesës.

Llogaritet që 3 deri 4 përqind e meshkujve të botës dhe 2 përqind e femrave të botës, jetojnë si h omose k sualë. Në mbretërinë shtazore, disa përqind e popullatës të rreth 450 specieve gjitare dhe shpendëve, angazhohen në aktivitete s ek suale me s e ks të njëjtë.

Hom ose ksu aliteti mbetet il egal në pesëdhjetë vende në botë, tetë nga të cilat e d ë nojnë homo se ks ualitetin me vd e kje: Afganistani, Irani, Pakistani, Mauritania, Arabia Saudite, Sudani, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Jemeni.

Më së paku, 60 përqind e gjithë çifteve në botë janë martuar me shkuesi. Përqindja e divorcit në martesat me shkuesi, është një fraksion i asaj që haset në çiftet që martohen për arsye romantike. Përqindja më e lartë e divorceve është në Hungari dhe në Sh.B.A, dhe më e ulta në Afganistan dhe Indi.

Trad htia bashkëshortore (e atyre që kanë pranuar të tregojnë në anketime) varion nga 50 përqind tek amerikanët, në 42 përqind tek britanikët, 40 përqind tek gjermanët, 36 përqind tek francezët, 22 përqind tek spanjollët. Në katër vende ka dë n im me vd e kje për tradhtinë bashkëshortore (natyrisht për gratë jo burrat): Irani, Pakistani, Arabia Saudite dhe Jemeni. Sa është në Shqipëri?

Mund të duket një çudi, por prindërit dhe gjyshërit tanë, kanë bërë se ks para martesës ashtu siç bëjmë ne dhe fëmijët tanë. Për këtë flet një studim i vitit 2007, i botuar në revistën “Public Health Reports”. Studimi konkludon: Të dhënat lidhur me seksin para martesës tek amerikanët, tregojnë se sot, amerikanët, bëjnë se ks para martesës po aq sa bënin edhe në vitin 1950.

Prej grave që kanë lindur në vitin 1940, njëra në nëntë prej tyre, ka bërë s e ks para martesës. Sot, kjo shifër është e njëjta, por me disa ndryshime:

Lindjet jashtë martesës janë më të larta sot, nga gjysmë shekulli më parë. Kjo ndodh , pjesërisht, sepse sot nuk ekziston më stigma e fortë për nënat e vetme.

Sot, një djalë e një vajzë që bëjnë se ks me njëri-tjetrin, mund të kenë patur shumë partnerë përpara se të martohen. Numri i këtyre të rinjve sot është shumë më i lartë se gjysmë shekulli më parë.

Një djalë ka zbuluar se vajza me të cilën kishte 1 javë i fejuar kishte një lidhje tjetër.

Djali ka marrë një vendim, të cilin e ka ndarë në historinë e tij. “Jam një djalë nga Thethi dhe jetoj në emigrim prej shumë e shumë vitesh.

Kishte ardhur momenti të fejohem. E halla ime, e vogla më gjeti një vajzë sipas saj të paprekur. 

Erdha dhe e takova dhe më pëlqeu. Ma mori më saktë mendjen sepse kishte sy të bukur e zë të ëmbël.

U fejuam brenda 10 ditësh nga kafja e parë dhe fiks pa u bërë java të fejuar mora vesh të vërtetën e hidhur.

E pashë me sytë e mi duke folur në Facebook me një djalë tjetër. Kjo e fejuara jeton në periferi të Tiranës dhe këtë djalin e kishte në lagje.

Me sa arrita të lexoj në mesazhe se s’më la e mbylli direkt, këta kishin një lidhje e kjo i thoshte që e kanë fejuar të shtëpisë me zor.

Kur në fakt kjo vetë pranoi të fejohet e askush nuk e fejoi me zor. E pyeta çfarë do të bësh? Më tha që do të rrij ë me mua.

Do thoni e ndava? Jo, nuk e ndava. E nuk kam në mend. Sepse s’do të fitojë ai para meje që bëra tërë këtë sakrificë për këtë.

Biles do ta bind të fejuarën që jam i duhuri e që me mua do të jetë e lumtur. Të gjithë gabojnë. E unë s’jam shenjtor.

“E dashur psikologe Deidre. Unë jam 20 vjeçe dhe prej dy vitesh jam e lidhur me një djalë po në të njëjtën moshë,

me të cilin jemi shumë të lumtur dhe kemi menduar që të martohemi dhe të jetojmë së bashku.

Familja e tij më do shumë dhe në përvjetorin e martesës së prindërve të tij, ata më ftuan edhe mua, teksa kishin organizuar një party në një lokal. 

Në këtë festë ishin dhe të afërm të tjerë të familjes.

Gjatë darkës, i dashuri im më tha: Si thua do jemi dhe në si prindërit e mi dhe të festojmë 25 vjetorin e martesës sonë?

Kjo pyetje e tij më bëri të ndihem keq dhe të mendoj që ai e vinte në dyshim lidhjen tonë, por pasi ia thash ai më tha se bënte shaka.

Megjithatë, kështu nisëm një sherr dhe unë dola jashtë lokalit në një cep dhe po rrija të merrja veten sepse isha shumë e mërzitur.

Pak më vonë mu afrua një kushëriri i tij, 34 vjeç, dhe më tha që të mos mërzitesha sepse kështu e ka çdo lidhje.

Si pa kuptuar, ai filloi të më puthte dhe unë ngaqë isha dhe e mërzitur dhe nuk logjikova çfarë po bëja.

Më pas më çoi pak më tutje, ku ishte errësirë, dhe bëmë se.ks. Menjëherë më pas unë u ndjeva shumë keq, dhe doja patjetër t’i tregoja të dashurit

dhe t’i kërkoja falje, por kushëriri i tij më tha që të mos e bëja sepse do ndahesha prej tij dhe familja do shkatërrohej.

Ai më tregoi se para një viti ishte divorcuar nga bashkëshortja e tij pasi e kishte tra.dhtuar dhe më pas i kishte treguar çfarë kishte bërë…

Nuk di çfarë të bëj psikologe Deidre. A duhet t’i tregoj? Por nga ana tjetër nuk dua kurrsesi të ndahem prej tij”.

Një vajzë thotë se po bie në dashuri me “mollën e ndaluar”. Ajo tregon se i fe.juari i kushërirës po e josh dhe vajza ndodhet në dilemë.

Kjo është historia e rrëfyer. “Mua më ka zënë haIIi o njerëz. Jam një 18-vjeçare nga Laçi. Jam shumë e pashme dhe shumë e muhabetit.

Kushdo më njeh, nuk rri më pa mua, kështu të paktën më thonë, se kam një natyrë shumë të afruar me njerëzit.

Kam një kushërirë që është 25 vjeçe dhe është e fejuar. I fejuari i saj është 28 vjeç dhe është me shkollë të lartë dhe i pasur, sepse babin e ka patur drejtor me rëndësi.

Unë me ta dal shpesh, sepse me kushërirën kam shumë lidhje. Që kur më vd.iq babi, unë me atë kanë qëndruar shumë sepse na kanë ndihmuar edhe ekonomikisht.

E dua shumë kushërirën. I fejuari i saj më bën prej disa muajsh SMS ku më flet me fjalë të ëmbIa.

Duket që ja ka qe.jfi. Më çon sms që sa e mirë jam. Që lum kush do më ketë.

Që për mua do bënte gjithçka nëse ja kërkoja…e kështu. Nuk ja varja shumë me thënë të drejtën, bëja sikur nuk kuptoja në fillim. 

Për Krishtlindje më bëri një iPhone dhuratë. Por më tha mos t’i them kushërirës se s’ka pse ta dijë.

Nuk i thashë gjë asaj. I thashë është i një shoqes ma ka lënë të bëj disa foto. Por si t’ja bëj tani?

Kam nisur të ndjej për atë djalin… A të Iidhem apo t’i them kushërirës??? Theksoj, kushërira i ka të gjitha…Si mendoni?”, shkruan ajo. 

Unë të dua, por jemi lidhur shumë shpejt bashkë, me një fjalë… Nuk po të them që duhet të ndahemi, jo– shtoi ai duke më hedhur një vështrim fals – por duhet të lidhemi edhe me persona të tjerë, para se të vendosim se çfarë të bëjmë me jetët tona.– Po unë nuk dua të lidhem me askënd tjetër! – kundërshtova. – Ç’më interesojnë të tjerët kur unë të dua vetëm ty? Unë jam më se e sigurtë për ndjenjat e mia. Megjithatë, mos u shqetëso, nuk kam asnjë qëllim të të mbaj. Nëse do të më lësh, bëje, por të paktën pranoje. – i thashë duke u ngritur e nevrikosur nga tavolina. Nuk doja që ai t’i shikonte lotët e mi.

Gjithçka që më mbeti nga kjo lidhje ishte vetëm ora, që ma kishte bërë dhuratë ai dhe zemra e thyer. Ai mendonte se ishte tepër i ri për të bërë zgjedhjen më të rëndësishme, për të zgjedhur njeriun me të cilin do të kalonte pjesën tjetër të jetës. Ditët që kaluan, ishin një tmerr i vërtetë. Isha e detyruar ta shikoja Enon në klasë çdo ditë dhe të bëja sikur nuk kishte ndodhur asgjë, ndërkohë që ai shoqërohej me shumë vajza të tjera. Meqë kishim zgjedhur rrugën më të vështirë, kisha vendosur të hiqja dorë nga lidhja jonë. Edhe kur ai përpiqej të më fliste, unë nuk i flisja më. Ajo që bëri, më preku shumë edhe për faktin se nuk e prisja nga njeriu që e doja. Ndryshimet e ndodhura në jetën time po pasqyroheshin në rezultatet e mia në shkollë. Profesorët, me të cilët më parë kisha një marrëdhënie shumë të hapur, papritur më kthyen krahët, duke më akuzuar për neglizhencë dhe duke u ankuar vazhdimisht te prindërit e mi. Të gjithë, përveç njërit. Profesori i fizikës, Sokoli, në vend që të bënte si të tjerët, më mori veçmas dhe, me takt, më pyeti se çfarë po më ndodhte. Pas orës së tij të mësimit, më kërkoi të qëndroja në klasë. Ishim vetëm dhe ai më kërkoi të shikoja detyrën e kontrollit të fizikës, e cila, siç e kisha parashikuar edhe vetë, ishte një katastrofë.

– Më vjen keq të të vë një notë të keqe, Nisa… – më tha. – Je vajzë inteligjente dhe e vullnetshme, por kam përshtypjen se rezultatet e këqija në periudhën e fundit, varet nga diçka e rëndë që mund të të ketë ndodhur. Nëse do të flasësh, unë jam .E pashë. Ishte një burrë xhentil, i gatshëm të më ndihmonte. Në atë moment, pashë tek ai një mik, mbase i vetmi që mund të më kuptonte.– Jam e dëshpëruar… – I rrëfeva. – Asgjë nuk ka më rëndësi kur nuk ke pranë një njeri që të do.Profesori, pas asaj që thashë, më vuri dorën në shpatull: – E kuptoj atë që do të thuash. E di, ti dhe Eno nuk jeni më bashkë.E pashë e habitur sepse nuk e dija që për lidhjen tonë (dhe fundin e saj) ishin në dijeni edhe mësuesit. Më buzëqeshi, duke e kuptuar atë që po mendoja.– O Zot, isha 14 vjeçe kur kam njohur Enon dhe që nga ai moment, nuk ka pasur vend për asgjë tjetër në jetën time. Si t’ia bëj për të rifilluar? – i thashë dhe ai buzëqeshi…

Që nga ajo ditë, profesori u bë si pa e kuptuar, pjesë e jetës sime. Kështu nisi historia jonë. Për disa muaj, dolëm bashkë gati çdo pasdite, duke u takuar në një bar mbushur me njerëz, përballë një filxhani me kakao. Takimet tona ishin të pafajshme; asnjëri nga ne nuk e kishte menduar deri ku do të shkonte historia jonë dhe çfarë drejtimi do të merrte ajo. Në marrëdhënien tonë, gjithçka dukej perfekte, deri në ditën kur Koli më shoqëroi në shtëpi me makinë. Ishte shkurt dhe kishte dy ditë që binte shumë dëborë, e cila kishte mbuluar qytetin, duke i dhuruar një atmosferë përrallore. Koli më tha se nuk mund të më linte të shkoja në shtëpi me autobus dhe unë u futa në fuoristradën e tij. Dëbora, duke rënë pa pushim, e bënte thuajse ireale botën jashtë nesh. Për një moment, Koli e ngadalësoi makinën dhe fiku motorrin.

– Pse ndalove? – e pyeta.Ai u kthye ngadalë nga unë dhe nisi të më shihte pa folur, me sytë e tij blu.– Nuk e di as unë… Mbase dëshiroj vetëm që ky moment të zgjasë sa më shumë të jetë e mundur!Të dy ndiheshim ndryshe… Dukej sikur asgjë nuk do ta prishte magjinë e atij momenti. Papritur, nuk ishim më një burrë i pjekur dhe një vajzë apo profesori dhe studentja e tij në vështirësi, por vetëm një burrë dhe një grua.Dua të të puth… – tha Koli, sikur të kishte lexuar mendimet e mia.– Mos më puth, sepse do të ishte… – Fillova të kundërshtoja, por fjala “çmenduri” lindi dhe vdiq në buzët e tij, që m’u duk sikur i njihja përjetësisht. Nuk do ta mësoj kurrë në isha unë që iu afrova apo ai, por di që nuk bëmë asgjë për të ruajtur distancën delikate që na ndante. Gjithçka që di është se pas asaj puthjeje erdhën edhe shumë të tjera. Kisha bërë dashuri me një burrë, ndërkohë që isha e dashuruar me një tjetër. Kisha bërë dashuri me një burrë të martuar, si një vajzë e përdalë… Ndihesha në faj dhe e trembur. Atë natë, m’u duk sikur u përmbys gjithçka. Çfarë kisha bërë? Si kisha arritur deri aty? Koli, ditën tjetër më telefonoi në shtëpi dhe u soll sikur nuk kishte ndryshuar asgjë, por fjalët e tij, alegria e tij, kishin diçka të sforcuar, artificiale. Kur u takuam dy ditë më pas në barin tonë të zakonshëm, vendosa të flisja hapur me të.

– Unë të kam shumë për zemër, por nuk të dashuroj. Ajo që ndodhi mes nesh, ishte vetëm një gabim, dobësia e një momenti… – i thashë me një frymë.Ai mori frymë thellë dhe më tha:– Nuk e merr dot me mend peshën që po më heq nga zemra, Nisa. Unë jam burrë i martuar dhe këtë nuk ta kam fshehur asnjëherë, por gjërat midis nesh janë mirë kështu siç janë. Të lutem, mos i trego askujt për atë që ndodhi. Do të ishte tmerr ta merrnin vesh eprorët e mi apo prindërit e tu.Natyrisht, ai kishte të drejtë, por ndërsa e dëgjoja të fliste në një mënyrë kaq egoiste, më vrau shumë.– Përballë ligjit, i vetmi person përgjegjës jam unë! – vazhdoi ai – ndaj, të lutem, mbaje gojën mbyllur.Fjalët e tij dhe pikërisht toni me të cilin m’i tha, ishin gozhda të ngulitura në miqësinë tonë. Pa shtuar asgjë, u ngrita dhe dola menjëherë nga bari, e vrarë tmerrësisht nga fakti se ai nuk po bënte asgjë për të mos më lënë të ikja. Pas asaj bisede, m’u duk sikur jeta ime kishte marrë fund. Si kisha arritur deri aty? Kisha tradhtuar njeriun që doja.

Vendosa që ajo që ndodhi të mbetej vetëm një kujtim i hidhur në mendjen time, por ky kujtim do të më torturonte sa herë ta shihja profesorin në shkollë. Më tmerronte mendimi se mund ta merrnin vesh studentët e tjerë dhe atëhere, unë do të isha kryefjala e bisedave të tyre dashakeqe. Çdo ditë që shkoja në shkollë, mundohesha të shmangia ndonjë takim të pakëndshëm me profesorin, i cili, isha e sigurtë se do të më vinte në siklet. Fatmirësisht, kjo situatë nuk zgjati shumë. Rreth një muaj më vonë, ndodhi një mrekulli. Enoja, i dashuri im, u kthye tek unë duke m’u lutur që ta falja dhe të lidheshim edhe një herë bashkë.– Kuptova që të dashuroj vetëm ty. Lidhja jonë ishte magjike, një dhuratë e fatit. Kthehu tek unë… – më tha Enoja.

Kishte qenë dëshira ime më e madhe të rilidhesha me Enon. Më në fund, kisha arritur atë që doja, por a do të mund ta harroja gjithçka që kisha kaluar? M’u rikujtua ajo natë e kaluar në krahët e profesorit. Si mund t’i thoja Enos që unë e kisha tradhtuar me profesorin?! Çova nëpër mend të gjitha mundësitë, më e thjeshta ndër të cilat ishte që t’i tregoja të vërtetën, por a do të ishte më pak e dhimbshme kjo gjë?! Sigurisht, do të kishte qenë e thjeshtë të mos i tregoja asgjë, por a mund ta mashtroja në këtë mënyrë të dashurin tim, atë që e doja aq shumë? Natyrisht jo, nuk mundja. Mund t’i tregoja Enos gjithë të vërtetën e ta humbisja dhe kjo më tmerronte. E cili mashkull do të donte një femër që kishte shkuar me profesorin e saj? Nuk e mbaja dot atë të fshehtë dhe, sa më shumë mendohesha, aq më shumë bindesha që t’i tregoja, ishte e vetmja zgjidhje që më mbetej, pasi ajo gënjeshtër mund të prishte lidhjen tonë në të ardhmen.Kështu, i tegova Enos gjithçka me qetësi, pa i kërkuar asgjë, pa pritur asgjë, përveç nervozizmit të tij, por ndërkohë që unë flisja, ndodhi diçka. Ai më përqafoi dhe m’u lut ta falja.

– Ajo që ndodhi, ndodhi mbi të gjitha për fajin tim. – më tha ai. – Nëse nuk do të të kisha lënë për të ndjekur kapriçot e mia, nuk do të kishte ndodhur asgjë… – më tha.Sinqerisht, nuk e prisja këtë reagim nga Enoja. Gjatë kohës që ne kishim qëndruar larg njëri-tjetrit, ai kishte ndryshuar. Në ato momente, pas fjalëve që tha, e kuptova sa më donte. Ai kishte qenë dashuria ime e parë dhe e vetme në jetë. Na u desh të kalonim këto që ndodhën, që ne të qëndronim bashkë përgjithmonë. Isha shumë e lumtur, pas gjithë atyre vuajtjeve që kisha kaluar. Ditët që kaloja me Enon, ishin të lumtura… Një ditë dola nga mësimi me shpejtësi pasi Enoja do të vinte të më merrte dhe unë nuk doja që ai të vonohej. Kur dola, e pashë duke biseduar në oborrin e shkollës me profesorin. Nga gjestet që bënin, dukej që ishin të acaruar. Ajo që po shihja, nuk po më pëlqente aspak, ndaj u afrova dhe i kërkova Enos që të iknim. Nuk mund të largohesha pa i thënë profesorit se isha shumë e lumtur në krah të Enos dhe se nuk duhet të më shqetësonte më, pasi unë tashmë e kisha harruar atë që kishte ndodhur mes nesh. Ai që duhet të ndihet keq, jeni ju, pasi jeni i martuar e me fëmijë. Ai buzëqeshi me ironi, por dukej që ndihej shumë në siklet pas atyre që i thashë, ndaj u largua menjëherë.

Që nga ajo ditë, nuk di më asgjë për të. Enoja më tha se kishte qenë profesori ai që e kishte ngacmuar i pari, duke i thënë:– Sa mirë që je bashkuar me Nisën. Ajo është një vajzë që nuk harrohet lehtë… – i kishte thënë dhe kishte qeshur.Tashmë, çdo gjë është harruar dhe ne jemi martuar. Pas martesës, jeta jonë ka vazhduar rrjedhën e saj normale, si të çdo çifti tjetër. Ne ia dolëm mbanë bashkë duke i përballuar një nga një vështirësitë që na kanë dalë përpara, duke ngjitur shkallët njëra pas tjetrës. Sot jemi një çift i lumtur që e kemi hedhur pas krahëve të shkuarën tonë. Kjo tregon se kisha bërë zgjedhjen e duhur, duke treguar të vërtetën dhe duke mos e mbajtur atë sekret në ndërgjegjen time. Falënderoj Zotin që kam një familje të mrekullueshme dhe një bashkëshort që e dua dhe më do shumë…

Kemi dëgjuar shpesh histori nga miqtë tanë apo mund edhe t’i kemi përjetuar vetë ato momente të sikletshme

kur dalim në ballkonin e shtëpisë dhe në pallat dëgjojmë disa ulërima “qejfi” të komshijeve tona.

Një rast i ngj/ashëm i ka ndodhur një djali tek Kodra e Diellit, i cili i shqe/tësuar nga zhur/mat që lëshon komshija e tij, i bën thirrje pub/likisht ta ulë pak zërin…

“Pershendetje joq. I bej thirrje komshies ta uli pak zerin. Anonim ju lutem”,-shkruan ai.

Sa mund të durojnë femrat pa bërë s e.ks dhe se cilat ishin efektet që sillte mos aktiviteti sek.sual?

Kësaj pyetje i ka dhënë përgjigje Revista gjermane “Petra”, e cila zhvilloi një sondazh ku morën pjesë më shumë se 1000 gra nga mosha 29 deri në 39 vjeç.

Edhe pse pritshmëritë ishin se femrat nuk mund të durojnë gjatë pa se.ks, nga ky hulumtim rezultoi se 58% e të

anketuarave thanë se fare lehtë mund të durojnë pa se.ks! 33% pranuan se kanë mbi 2 vjet pa bërë se.ks,

40% deklaruan se kanë më shumë se 1 vit pa marrëd.hënie, dhe 27% se kanë mbi 6 muaj pa raport se.k sual.

Ndërkohë sa u përket efekteve anësore, ekspertët thanë se mungesa e marrëd hënieve se. k suale ishin më se të dukshme.

Femrat që kishin 3 muaj pa bërë s.eks filluan të shfaqnin sjellje disi të çorientuara,

ato që kishin 6 muaj pa s.eks shfaqën shenja stresi dhe ato që kishin 1 vit pa kryer marr ëdhënie se.k suale ishin një hap para shtrimit në… ‘çmen dinë’. 

Cfarë do të bënit sikur të hapnit perden e dritares dhe përballë të shihnit fqinjët tuaj që dëfrehen në një marrëdhënie intime?

Këtë pyetje ka shtruar një grua dhe një nënë në rrjetin social “Mumsnet”.

Ajo ka treguar se nga dritarja e xhamit të saj ka parë një ç/ift të ri teksa kr/yenin m/arrëdhënie në banjon e banesës së tyre përballë.

Gruaja, tregon se ka një fëmijë 8 vjeç dhe ka frikë se edhe ai do shikojë skenën e papërshtatshme.

Kështu, ajo shtroi pyetjen ne rrjetin social duke kërkuar një mendim. Sugjerimet në fakt kanë qenë të ndryshme.

Disa i thoshin që ti linte të qetë fqinjët. Të tjerë sugjeruan që ti takonte e t’ua thoshte shqetësimin,

ndërsa të tjerë shkruan se duhet ti fuste një letër anonime nën derën e fqinje, ku ti shpjegonte situatën. 

Një 59-vjeçar është “kërdisur” nga lekët nga një vajzë që ai njohu në internet. Dave Hazel ra në dashuri me një vajzë të quajtur ‘Linda Smith‘,

të cilën ai e njohu përmes një aplikacioni për njohje të reja në vitin 2012. 

Me kalimin e kohës, marrë/dhënia e tyre po ecte mirë dhe Dave po shpresonte që edhe të martohej me të dashurën e tij virtuale.

Gjatë kësaj kohë ai i kishte dërguar “Lindës” edhe rreth 17,000 euro të cilat ajo ia kërkoi pak e nga pak si formë ndihme për tu shpërngulur në Angli.

Por, duke qenë se kërkesat financiare të vajzës po rriteshin, 59-vjeçari arriti më në fund të

kuptonte se e dashura e tij nga Kanadaja në fakt ishte nga Afrika.

Hazel nuk e kishte takuar kurrë të dashurën e tij por, ai kishte folur me të në telefon dhe ishte i bindur

se ajo do të shpërngulej nga Kanadaja për të ardhur në Angli ku do të jetonin bashkë.