Lajme Flesh

Një aksident i rëndë u regjistrua mesditën e së mërkurës, më 1 prill, në një fabrikë përpunimi frutash në Kiato të Greqisë.

Një grua 40-vjeçare me origjinë shqiptare mbeti e plagosur rëndë në kokë, pasi flokët e saj u kapën nga një makineri me të cilën po punonte.

Ajo pësoi dëmtime serioze, përfshirë humbje të lëkurës nga pjesa e ballit deri në skalpin e kokës.

Fillimisht, e pIagosura u transportua në Qendrën Shëndetësore të Kiatos në gjendje të rëndë.

Më pas, ajo u dërgua në spitalin e Korinthit dhe më tej në Spitalin e Përgjithshëm të Athinës “Georgios Gennimatas”, ku mjekët konstatuan plagë sipërfaqësore, por të rënda.

Pavarësisht dëmtimeve, raportohet se ajo ndodhet jashtë rrezikut për jetën.

Sipas informacioneve, gruaja ishte duke punuar në mënyrë të paligjshme në fabrikë. Punëdhënësi i saj, një 42-vjeçar grek, u arrestua, por më pas u lirua.

Burime bëjnë me dije se 40-vjeçarja u dërgua fillimisht në qendrën shëndetësore e shoqëruar nga dy persona, të cilët deklaruan se e kishin gjetur në rrugë. Mjekët vunë re se ajo ishte në gjendje të ecte, por ishte e frikësuar dhe nuk komunikonte. Ndërkohë, personat shoqërues kishin me vete në një çantë pjesën e lëkurës së shkëputur me flokë./vizionplus.tv

Një aksident i rëndë ka ndodhur në Durrës, ku një shofere 24-vjeçare ka përfunduar me automjetin e saj brenda një kanali me ujë, por fatmirësisht ka shpëtuar dhe është dërguar menjëherë në spital.

Ngjarja ndodhi këtë të enjte rreth orës 17:15, në vendin e quajtur “Ura e Dajlanit”, ku automjeti me drejtuesen Xh. K., dyshohet se, për shkak të humbjes së kontrollit mbi drejtimin, ka dalë nga rruga dhe ka rënë në kanal.

Si pasojë, 24-vjeçarja ndodhet në spital duke marrë ndihmë mjekësore dhe fatmirësisht jashtë rrezikut për jetën.

Grupi hetimor në vendngjarje po punon për zbardhjen e rrethanave të aksidentit.

Nga Paolo Fox

DASHI

Nuk ka nevojë të nxitohesh: ke nevojë për drejtim. Ke energji, por pyetja është se ku ta vësh atë. Në punë, mund të gjendesh përballë një situate që kërkon një zgjedhje të qartë: më pak veprime por të synuara janë më të mira. Megjithatë, në dashuri, do të kuptosh se nuk mund ta shtysh më një bisedë. Më mirë ta adresosh tani, sinqerisht, edhe nëse nuk është e lehtë.

DEMI

I dashur Dem, sipas horoskopit të Paolo Fox për nesër (e premte, 3 prill 2026), kjo ditë ju fton të dilni pak nga zona juaj e rehatisë. Nuk është një trazirë e plotë, por një hap i vogël jashtë rutinës suaj të zakonshme. Në jetën tuaj të punës, kjo mund të nënkuptojë pranimin e një propozimi të ndryshëm nga zakonisht. Megjithatë, në jetën tuaj dashurore, duhet të rinovoni diçka: edhe një gjest i thjeshtë mund të sjellë përsëri entuziazmin.

BINJAKËT

Jeni më pak i shpërndarë dhe më i fokusuar, dhe kjo është një mundësi e shkëlqyer. Je në gjendje të dallosh atë që ka vërtet rëndësi nga ajo që është thjesht zhurmë. Në karrierën tënde, kjo të ndihmon të marrësh vendime më të informuara. Megjithatë, në dashuri kërkon qëndrueshmëri: nuk mund të thuash një gjë dhe të mendosh një tjetër.

GAFORRJA

Prezantoni një provë të vogël emocionale. Asgjë dramatike, por diçka që ju shtyn të kuptoni më mirë atë që dëshironi. Në punë, përpiquni të mos mbylleni shumë në vetvete. Megjithatë, në dashuri, është koha të hapeni: ata përreth jush duhet të kuptojnë se si ndiheni vërtet.

LUANI

Sipas horoskopit të Paolo Fox (e premte, 3 prill 2026), forca juaj qëndron në qetësi. Nuk keni nevojë të imponoheni, por të udhëhiqni me vetëbesim. Kjo ju bën më autoritar në punë. Në dashuri, hapet një hapësirë ​​interesante: më pak teatralitet, më shumë autenticitet… dhe aty lind diçka e vërtetë.

VIRGJËRESHA

Një ditë realiteti, por edhe surprizash. Jeni mësuar të kontrolloni gjithçka, por sot diçka ju shpëton… dhe kjo nuk është domosdoshmërisht një gjë e keqe. Në punë, një kthesë e papritur e ngjarjeve mund të jetë e dobishme. Në dashuri, lini vend për diçka spontane: do t’ju bëjë mirë.

PESHORJA

P ju kërkohet të zgjidhni një anë, veçanërisht në një situatë që e keni zvarritur për një kohë të gjatë. Nuk mund të qëndroni më neutralë. Në jetën tuaj të punës, kjo mund t’ju çojë në një qëndrim më të qartë. Megjithatë, në dashuri, një diskutim i hapur mund të ndryshojë ekuilibrin e marrëdhënies suaj.

AKREPI

Sipas horoskopit të Paolo Fox (e premte, 3 prill 2026), është një ditë intensive, por shumë e qartë. Kuptimi juaj ju lejon të parashikoni lëvizjet e të tjerëve. Ky është një avantazh i madh në jetën tuaj të punës. Megjithatë, në dashuri, kini kujdes të mos mbylleni shumë në vetvete: nëse ndjeni diçka, shpreheni atë.

SHIGJETARI

Keni nevojë për qetësi, por edhe të vërtetë. Thjesht “të ndihesh mirë” nuk është më e mjaftueshme për ty; ti dëshiron të kuptosh se ku po shkon. Një drejtim i ri mund të shfaqet në punën tënde. Në dashuri, je më i sinqertë se zakonisht: dikush mund të befasohet.

BRICJAPI

Kjo është një ditë ndërtimi të ngadaltë, por efektiv. Mos kërkoni rrugë të shkurtra dhe bëjeni mirë. Në punë, po krijoni diçka të fortë, edhe nëse nuk është menjëherë e dukshme. Megjithatë, në dashuri, përpiquni të mos jeni shumë të distancuar: prania emocionale është thelbësore.

UJORI

Sipas horoskopit të Paolo Fox (e premte, 3 prill 2026), keni një ide që mund të ndryshojë gjërat, por do t’ju duhet guximi për ta ndjekur atë. Në punë, është koha të mendoni jashtë kornizave. Në dashuri, megjithatë, më pak teori dhe më shumë praktikë: bëni diçka konkrete për ata që ju rrethojnë.

PESHKQIT

Të dashur Peshq, kjo është një ditë shumë interesante sepse kombinoni ndjeshmërinë dhe praktikën. Jo vetëm që ndjeni, por filloni edhe të veproni. Në punë, kjo ju ndihmon ta shndërroni intuitën në realitet. Në dashuri, ka një ëmbëlsi të re, më të qëndrueshme dhe më pak të brishtë. 

Tiana Krasniqi, është një 31-vjeçare nga Britania me origjinë shqiptare, e cila ka vendosur të fejohet me James Broadnax, i dënuar me vdekje në Teksas për vrasjen e dy producentëve muzikorë në 2008 dhe ekzekutimi i tij është planifikuar më 30 prill.

Megjithëse kurrë nuk janë takùar fizikisht, Tiana dhe Broadnax kanë ndërtuar një marrëdhënie të thellë përmes letrave dhe bisedave telefonike.

Historia e tyre nisi në tetor 2024, kur Tiana i shkroi Broadnax-it për të mbledhur informacion për një projekt studimi mbi pabarazitë racore dhe praktikat e diskutueshme në sistemin gjyqësor amerikan. Ajo nuk e kishte imagjinuar se ky ndërveprim do të çonte në një lidhje romantike.

Shkëmbimi i mesazheve dhe bisedave telefonike u shndërrua shpejt në një marrëdhënie emocionale intensive, duke i dhënë Tiana-s ndjenja të forta për të dënuarin.

Për të qenë më pranë të fejuarit të saj, Tiana ka lënë Londrën dhe është zhvendosur në Houston. Ajo punon si recepsioniste dhe studion drejtësi, ndërsa angazhohet në një fushatë kundër dënimit me vdekje, duke kërkuar tërheqjen e ekzekutimit të Broadnax-it.

Megjithëse marrëdhënia e tyre ka shkaktuar kritika dhe ka ngjallur habi, Tiana insiston se ndjenjat e saj janë të sinqerta dhe nuk kanë të bëjnë vetëm me situatën dramatike të Broadnax-it.

Çifti ka planifikuar një ceremoni të shkurtër martesore brenda burgut, me një xham ndarës, që do të zgjasë rreth 15 minuta. Lidhja e tyre ka pasur gjithashtu pasojë të rëndësishme në jetën personale të Tiana-s: ajo ka qenë larg vajzës së saj 9-vjeçare, e cila jeton në Mbretërinë e Bashkuar me babanë e saj.

Megjithatë, Tiana thotë se beson në vendimin e saj dhe është e gatshme të përballet me sfidat e lidhjes me një të dënuar me vdekje.

Rasti i Broadnax ka shkaktuar debat të gjerë, sidomos pasi kushëriri i tij ka deklaruar së fundmi se mund të ketë qenë i vetmi përgjegjës për krimin, duke ngritur dyshime mbi fajësinë e Broadnax-it. Po ashtu, janë evidentuar shqetësime mbi paragjykimet racore gjatë procesit gjyqësor, duke i shtuar edhe më shumë kompleksitet historisë së tyre.

Tiana ka deklaruar se, nëse ekzekutimi realizohet, dëshiron të jetë pranë Broadnax-it në momentin e fundit për të treguar dashurinë e saj.

Marrëdhënia e tyre është një histori e pazakontë dashurie që ka tërhequr vëmendjen e mediave dhe publikut në të dyja anët e Atlantikut, duke shkaktuar diskutime mbi moralin, dashurinë dhe drejtësinë në sistemin penal amerikan./The Sun

Galeria fotografike (

1 / 6

)

Aktivistja Evi Kokalari ka reaguar publikisht ndaj Sali Berishës, duke e akuzuar për zvarritje të qëllimshme të procesit për zgjedhjen e kryetarit të Partisë Demokratike dhe për shmangie të kandidaturës së saj në këtë garë. Në një deklaratë të gjatë të bërë në rrjetet sociale, Kokalari shprehet se që prej 16 marsit ka kërkuar publikisht përfshirjen në garë, ndërsa më 19 mars kërkesa është depozituar zyrtarisht përmes përfaqësuesve ligjorë.

Sipas saj, deri më 31 mars nuk ka marrë asnjë përgjigje nga drejtuesit e PD-së, ndërsa komisioni që do të shqÿrtonte kandidaturat ende nuk është ngritur. Ajo thekson se kandidimi i saj nuk është i papritur për Berishën, duke pretenduar se e ka paralajmëruar prej kohësh për këtë hap dhe duke e akuzuar atë dhe familjarët e tij për dështim në drejtimin e partisë ndër vite. Në të njëjtën kohë, Kokalari e cilëson si devijim të vëmendjes fokusimin në përjashtime apo debate të tjera brenda partisë, ndërsa sipas saj po shtyhet qëllimisht procesi i zgjedhjes së kryetarit. Në deklaratë, ajo shkon më tej duke ngritur akuza të forta politike, duke pretenduar ekzistencën e një marrëveshjeje mes kryeministrit Edi Rama dhe Sali Berishës në lidhje me zhvillimet politike, përfshirë edhe çështje që lidhen me arrestin shtëpiak të këtij të fundit. Këto pretendime nuk janë të konfirmuara nga burime zyrtare. “Më 16 mars i kam kërkuar publikisht Sali Berishës të më shtojë emrin për garën e kryetarit të PD-së. Më 19 mars, kërkesa i është dërguar zyrtarisht nëpërmjet avokatëve.

Sot është data 31 mars, pra kanë kaluar 16 ditë pa asnjë përgjigje. Thonë se do të krijonin një komision që do të merrej me kandidaturat, por ky komision duhej të ishte gati kur deklaruan publikisht që po hapej gara për kryetar të PD-së. Që unë do të kandidoja, Berisha e dinte shumë mirë që në 2023. Ia kam shkruar vazhdimisht, si Sali Berishas ashtu edhe Shkelzen Berishas, që patën shansin e fundit në 2021 për të korrigjuar çdo gabim që kishin bërë për 35 vitet e fundit. Ata nuk e bënë, por abuzuan me të gjithë ne. Tashmë është momenti të dalin dhe do dalin: me hir apo me pahir. Por një gjë është e sigurt — kandidatura ime për ta nuk ishte surprizë. Tashmë merren me “Babalet” dhe me ata që përjashtojnë nga PD-ja, dhe qartazi e bëjnë këtë për të hequr vëmendjen nga fakti që po vonojnë komisionet dhe çdo gjë që duhej ta kishin gati një muaj më parë. E kam të qartë lojën e tyre, dhe ta kuptojnë: nga kandidimi im nuk do të shpëtojnë.

As nuk mund ta refuzojnë, sepse ata që i dhanë shpresë Berishës nga SHBA, së shpejti do të kenë telashet e tyre dhe Berisha këtë betejë nuk e fiton. Nuk di si ta bëj më të qartë, veçse të them që arresti shtëpiak i Berishës, i cili u hoq në bazë të pazareve me Ramën, mund t’i kthehet, sepse kjo është pista që kam ndjekur këtë javën e fundit pasi Babale e bëri publike dhe konfirmoi që Berisha, në këmbim të heqjes së arrestit shtëpiak, fali zgjedhjet vendore të majit 2025. Ai që mundësoi atë pazar midis Ramës dhe Berishës, do të ketë telashet e veta, por edhe personi që mori këtë vendim (gjyqtari) mund të ballafaqohet vetë me drejtësinë dhe, nëse ka marrë urdhra nga Edi Rama për ta hequr arrestin shtëpiak, jo vetëm do të humbasë licencën, por shanset janë që do të kalojë edhe ai/ajo nga SPAK një ditë, sepse SPAK nuk shkon vetëm pas parasë. Korrupsioni merr forma të ndryshme. Pazari Rama-Berisha si fakt i konfirmuar nga Babalja, ka kaluar tashmë si informacion në DASH dhe ndoshta SPAK do duhet të jap llogari së shpejti tek ata që e finacnojnë. I them këto sepse Berisha nuk kupton që mua s’më trembin fëmijët e Trump-it që po vjedhin rëndshëm në atë vend dhe, në krahasim me ta, Berisha dhe Shkëlzeni janë peshë shumë e lehtë. Kështu që ju sugjeroj edhe njëherë të mos vonojnë këtë garë. Kandidatura ime s’ka nevojë për aprovimin e një komisioni që do të jetë i pavlefshëm, sepse shanset janë që përbëhet nga individë po aq të korruptuar sa Berisha vetë, që i ka futur në parlament pa asnjë votë.

Dhe për sa kohë që nuk justifikon dot ekzistencën tënde në atë parti pa asnjë votë të fituar në emrin tënd, nuk mund të kesh tagër të kualifikosh apo jo kandidaturën time dhe ekzistencën time në atë institucion, e cila ishte një nga arsyet kryesore pse Berisha arriti atë “comeback” si kryetar i saj sërisht. Personalisht e kam vërtetuar tashmë që lufta ime për mbrojtjen e PD-së ka qenë shumë e fortë. Lufta kundër Berishës është, pa diskutim, lufta e duhur për të shpëtuar partinë, prandaj për sulme kundër partisë nuk më akuzojnë dot. Nëse duhet të thonë se kam bërë luftë kundër Berishës, le ta thonë — sepse ajo deklaratë vetëm vota më sjell. Sërish, është pothuajse 1 prill, dhe Shkëlzen dhe Sali Berisha duhet të më përgjigjen zyrtarisht mua (apo avokatit) dhe të mos luajnë me të drejtat e shqiptarëve më gjatë se kaq. PD-ja, përveçse nëse Shkëlzeni më sjell një tapi të regjistruar në kadastër që nga formimi i saj, nuk i takon Berishës dhe me dhunë nuk kanë për ta mbajtur. Dhe me manipulim votash nuk kanë për t’ua kaluar njerëzve të tyre. Kushdo që hyn në këtë garë tani e ka marrë paralajmërimin: kjo është një betejë që nuk keni për ta fituar; madje, do të rrezikoni çdo shans për të vazhduar në politikë në të ardhmen. PD-ja më 23 maj duhet të ketë vetëm një garë të pastër, të pamanipuluar nga Vokshët, Nokerat dhe Këlliçët: një garë e pastër midis dy themeluesve të Rithemelimit: Evi Kokalari vs Sali Berisha”, shkroi dje aktivistja Evi Kokalari.

Epoka e Sylvinhos në stolin e Shqipërisë është mbyllur në stadiumin e Varshavës ku Shqipëria humbi mundësinë për Botërorin.

E ndërsa kontrata e Sylvinhos përfundon në korrik, Dritan Shakohoxha, ka zbuluar një emër surprizë që mund të jetë trajneri i ri i ekipit kombëtar të Shqipërisë. Sipas Shakohoxhës, FSHF është në tratativa me ish-futbollistin e famshëm italiàn, Fabio Cannavaro.

Shakohoxha tha se FSHF merr vetëm trajnerë të huaj, duke u rrëmbyer atyre edhe protagonizmit.

“17 mln euro kanë kushtuar këta burrat (trajnerët e huaj ndër vite).

Para 40 vjetësh, federate e kohës mori një trajner gjerman dhe i vuri dy trajnerë që ta mësonin. I marrim të huaj, sepse duam vëmendjen te vetja jonë. Kur fiton Shqipëria, dy llafe flasin trajnerët, pastaj flet Federata, sepse të gjithë marrin merita. 

Tani thonë se Cannavaro do të bëhet trajner, pra një që e kemi parë në TV. Do ta marrim për të thënë kemi marrë në punë atë. 90% e trajnerëve që kemi marrë, kanë qenë futbollist të mirë, por jo trajnerë”, tha Shakohoxha në emisionin “Të Paekspozuarit”.

Fabio Cannavaro është aktualisht trajner i kombëtares së Uzbekistanit.

Cannavaro do të drejtojë Uzbekistanin në Kupën e Botës 2026, ku skuadra është tashmë e kualifikuar.

Për 52-vjeçarin kjo është eksperienca e dytë si trajner kombëtareje, pas periudhës së shkurtër me Kinën në vitin 2019. Në karrierën e tij si trajner, ai ka punuar në Kinë me Guangzhou Evergrande dhe Tianjin Quanjian, në Arabinë Saudite, si dhe në Itali me Beneventon e Udinesen.

Eksperienca e fundit e Cannavaros ishte me Dinamon e Zagrebit, nga e cila u largua në prill të këtij viti.

Poetja dhe shkrimtarja Mimoza Ahmeti u zgjodh e preferuara e publikut në mbrëmjen e djeshme të Ferma VIP 3, duke qenë kështu në qendër të vëmendjes dhe duke u kthyer në një nga personazhet më të komentuara të momentit.

Për ish-fermerin Frederik Ndoci, Ahmeti ka qenë një personalitet i spikatur që prej viteve ’90, të cilën e vlerëson për origjinalitetin dhe mënyrën e saj të drejtpërdrejtë të shprehjes.

I ftuar në studion e emisiònit Living Day në Vizion Plus, me moderatoren Brunilda Lahe, ai u shpreh se Moza Ahmeti është një figurë që i duhet shoqërisë.

Ndoci u ndal gjithashtu edhe te eksperienca e tij në Ferma VIP 2, ku theksoi se shpesh i është druajtur reagimeve të konkurrentëve të tjerë.

Sipas tij, ka nga ata që presin të kapen pas çdo detaji për të kritikuar apo keqinterpretuar.

Ndërkohë, për Moza Ahmetin, kjo frikë nuk ekziston. “Këtu ndryshon me mua”, u shpreh Ndoci, duke nënvizuar vetëbesimin dhe qasjen e lirë të saj përballë publikut.
Ndoci: Moza Ahmetaj ka qenë personalitet që prej viteve ’90, që kur e kam njohur unë me krijimtaritë e para të saj poetike. Më ka befasuar me mënyrën e shfaqjes së saj pa drojtje. Pa komplekse. Perfekte. I duhet shoqërisë për të ecur përpara, sidomos femrave.

Lahe: Në vetëm 3 ditë u kthye në një fenomen. Nëse hap cilido rrjet social, kudo sheh Mozën, është në çdo postim. Ka pasur një shpërndarje të jashtëzakonshme të personazheve të njohur e më pak të njohur. Të gjithë e deshën Mozën.

Ndoci: Unë e kam dashur dhe e dua.

Ndoci: Moza ngelet e madhe, edhe nëse nuk kishte hyrë aty brenda.

Ndoci: Artistin e madh e ndan një fije e hollë floku nga narcizizmi.

Lahe: I druheshe kësaj gjëje?

Ndoci: Absolutisht. Ata mezi prisnin të gjenin diçka që të sulmonin, ose mos të kuptonin batutën.

Lahe: Këtë frikë Moza duket sikur s’e ka./Living Day

Nga Ditmir Bushati

PERDJA E TYMIT

Premtimet entuziaste për përmbylljen e negociatave brenda vitit 2027 dhe procesin e anëtarësimit në Bashkimin Europian brenda vitit 2030 u eklipsuan disi nga nisma e përbashkët e Kryeministrit të Shqipërisë dhe Presidentit të Serbisë, botuar në gazetën gjermane Frankfurter Allgemeine Zeitung, për heqjen dorë nga anëtarësimi dhe pranimi i njëfarë raporti “të nivelit të dytë” me BE-në.

Që prej agresionit rus në Ukrainë, politika e zgjerimit të BE-së ka pësuar një zhvendosje. Nga anëtarësimi i fundit në BE i Kroacisë në vitin 2013 e deri në shkurtin e vitit 2022, zgjerimi ishte një proces i ngecur dhe i kontestuar politikisht. Si pasojë e luftës, tani ai po konsiderohet një instrument i rëndësishëm për sigurinë europiane.

Vështruar në këtë kontekst, zgjerimi po përdoret gjithnjë e më shùmë, jo vetëm për të përgatitur vendet për anëtarësim, nga pikëpamja e reformave të sundimit të së drejtës, zhvillimit të qëndrueshëm ekonomik e social, por edhe si një mundësi për të forcuar qëndrueshmërinë e tyre, duke i togëzuar gjeopolitikisht me BE-në, në një mjedis sigurie të ndikuar nga lufta në kontinent. Luftë, e cila ka hyrë në vitin e pestë të saj.

Në këtë sfond është intensifikuar edhe debati nëse procesi i zgjerimit kërkon modele të reja institucionale ose jo, me qëllim intensifikimin e tij. Ndër të tjera, është propozuar: (i) një proces ‘pranimi gradual’ apo me faza të ndryshme, ku secila fazë lidhet me plotësimin e reformave të caktuara; (ii) ‘integrimi në tregun e brendshëm’ të BE-së, si një etapë e ndërmjetme dhe parapërgatitore për të lehtësuar anëtarësimin në BE; (iii) ‘zgjerim i përmbysur’, që i jep përparësi anëtarësimit para përmbushjes së kritereve, shoqëruar me garancitë përkatëse për përmbushjen e tyre duke qenë pjesë e BE-së.

Propozime të tilla synojnë të pajtojnë urgjencën gjeopolitike me kornizën e deritanishme të procesit të anëtarësimit në BE. Nga propozimet e lartpërmendura, ai i ‘zgjerimit të përmbysur’ është hedhur poshtë nga vendet anëtare të BE-së, të cilat këmbëngulin në një proces që kombinon reformat në fushën e sundimit të së drejtës me linjëzimin gjeopolitik.

Ndërkohë nisma e Kryeministrit të Shqipërisë dhe Presidentit të Serbisë krijon një perde tymi, pasi propozon modele që nuk kanë lidhje me njëri-tjetrin: pjesëmarrjen në tregun e brendshëm të BE-së dhe në zonën Schengen, duke hequr dorë nga anëtarësimi në BE.

Për një çështje si anëtarësimi në BE, i cili konsiderohet një objektiv kombëtar për t’u përmbushur, pas anëtarësimit në NATO, nisma do të duhej t’i nënshtrohej paraprakisht një diskutimi të njëmendtë politik e shoqëror. Qeveria duhet të demonstrojë aftësi për të kryer tri detyra: (i) kuptimin në kohë të problemeve që kanë lidhje me etapat e ndryshme të procesit të zgjerimit; (ii) përpunimin e thelluar të rrugëzgjidhjeve që propozon pa u shmangur nga përgjegjësia; dhe (iii) formulimin e një strategjie në mënyrë transparente për zbatimin e asaj çka është më e dobishme si rrugëzgjidhje.

Ne shqiptarët nuk kemi asnjë dilemë dhe mbetemi të patundshëm në aspiratën tonë për t’u bashkuar me popujt e tjerë në familjen europiane. Ndaj, meritojmë të informohemi për arsyet e kësaj nisme e të dëgjohemi se çfarë mendojmë se duhet bërë për të jetësuar rrugën europiane.

E prezantuar për audiencën gjermane, e cila mban barrën kryesore të shpenzimeve financiare në BE, nisma u përcoll me ftohtësi nga politika gjermane. E vetmja që komentoi nismën ishte komisionerja e zgjerimit, e cila tha se ‘propozuesit nuk e kanë idenë se sa shumë punë e reforma nevojiten për të qenë pjesë e tregut të brendshëm dhe zonës Schengen’. Një deklarim shkurajues krahasuar me qëndrimet e mëparshme të saj se ‘objektivi i Shqipërisë për të përmbyllur procesin e bisedimeve për anëtarësim me BE brenda vitit 2027, është një objektiv ambicioz, por i arritshëm’. Nëse përmbyllja e negociatave është një objektiv i arritshëm, nuk ka arsye që pjesëmarrja në tregun e brendshëm të BE-së, që në çdo rrethanë është më pak sesa anëtarësimi, të mos jetë një objektiv i arritshëm për Shqipërinë.

Gjithashtu, çdo sugjerim dhe nismë nga ana e komisioneres për ngjizjen e një procesi politik dhe demokratik, krejtësisht të munguar, që në fakt duhet t’u paraprinte nismave të tilla në Shqipëri dhe Serbi, do të vlerësohej si ndjeshmëri e institucionit që ajo përfaqëson, ndaj vlerave dhe parimeve të demokracisë, dialogut dhe mirëkuptimit politik. Në të njëjtën kohë, do të sinjalizonte edhe një rikthim në traditën më të mirë të Komisionit Europian, duke treguar kujdes të posaçëm për inkurajimin dhe respektimin e proceseve demokratike në jetën politike dhe shoqërore, më shumë sesa për mbushjen e kutizave të shumë e shumë planeve, matricave e strategjive që në një pjesë të rasteve nuk prodhojnë efekte të matshme në jetën e qytetarëve.

KEQKUPTIMET PËR TREGUN E BRENDSHËM

Pjesëmarrja në tregun e brendshëm për vendet jo anëtare të BE-së do të thotë pranim i rregullave të BE-së për zbatimin e lirisë së lëvizjes së mallrave, shërbimeve, kapitaleve dhe njerëzve, por pa pasur mundësinë e përfitimit financiar dhe shfrytëzimin e instrumenteve që korrigjojnë pabarazitë që mund të krijohen, të cilat janë të disponueshme vetëm për vendet anëtare. Ndërsa, zona Schengen nuk është një paketë ekonomike, por një regjim strikt besimi që përfshin sigurinë, drejtësinë, politikën e vizave dhe kontrollin kufitar.

Është e rëndësishme të dihet se Zona Ekonomike Europiane u krijua në vitin 1992 për të mundësuar pjesëmarrjen në tregun e brendshëm të BE-së të vendeve si Norvegjia, Islanda, Lihtenshtajni, të cilat nuk synonin anëtarësimin, por një treg të përbashkët me BE-në, për shkak të interesit ekonomik dhe politik të ndërsjellë. Vendet e lartpërmendura pranuan rregullat e mbikëqyrjes së BE-së, për shkak të madhësisë së tregut dhe standardit të lartë, pasi Zona Ekonomike Europiane përbëhet nga ekonomi të zhvilluara me institucione të konsoliduara, demokraci të përparuara, standarde sigurie dhe sundim të së drejtës. Në këtë mënyrë, si anëtarët e BE-së ashtu dhe jo anëtarët përfitojnë në një treg më të madh e më të rregulluar, ku ekonomitë kombëtare janë në gjendje të përballojnë forcat e konkurrencës dhe ku konsumatori ka më shumë mundësi zgjedhjeje.

Në praktikë kjo do të thotë se të gjitha bizneset dhe njerëzit trajtohen sikur të jenë pjesë e BE-së, dhe mund të vendosen e lëvizin lirisht kudo bizneset e tyre, pa kurrfarë pengese, tarifore apo jo-tarifore. Gjithashtu, rregullat e prokurimit publik janë në mbështetje të tregut të brendshëm. Parimet e përgjithshme të tregut si mos-diskriminimi, transparenca, trajtimi i barabartë, njohja e ndërsjellë, proporcionaliteti aplikohen edhe për prokurimin publik.

A mund të jetë modeli i Norvegjisë, Islandës dhe Lihtenshtajnit i zbatueshëm në rastin e Shqipërisë dhe Serbisë? Ky mund të ishte një opsion që duhej eksploruar shumë kohë më parë në bashkërendim edhe me nismat e integrimit rajonal. Ky i fundit është konsideruar gjithnjë si parakusht për anëtarësimin në BE. Por fatkeqësisht vijon të mbetet i pashfrytëzuar siç duhet ose i keqshfrytëzuar.

Në Samitin e Sofjes në vitin 2018, BE-ja dhe Ballkani Perëndimor u angazhuan për krijimin e Tregut të Përbashkët Rajonal të Ballkanit Perëndimor, si parapërgatitje për përfshirjen e rajonit tonë në tregun e brendshëm të BE-së. Në vend që të punonin për përshpejtimin e këtij procesi të ndërlikuar që kërkon përmbushjen e standardeve europiane, Kryeministri i Shqipërisë dhe Presidenti i Serbisë krijuan një projekt paralel, të quajtur Ballkani i Hapur, qëllimi dhe rezultatet e të cilit mbeten edhe sot të paqarta.

Mund të tingëllojë ironike, por sapo Shqipëria përparoi me grup-kapitujt për anëtarësim në BE, e braktisi Ballkanin e Hapur. Teksa presim Raportin për Piketat e Ndërmjetme dhe qëndrimin e përbashkët të BE-së për grup-kapitullin e parë që ka lidhje me sundimin e së drejtës dhe që është përcaktues për cilësinë dhe shpejtësinë me të cilën do të mbyllen kapitujt e anëtarësimit në BE, Shqipëria ribashkohet me Serbinë duke deklaruar heqjen dorë nga anëtarësimi dhe pranimin e njëfarë raporti “të nivelit të dytë” me BE-në.

Duke lënë mënjanë kontekstin e mësipërm kontradiktor, në shikim të parë, kërkesa për t’u bërë pjesë e tregut të brendshëm të BE-së mund të duket tërheqëse, pasi njerëzit me të drejtë orientohen për nga përfitimet ekonomike kudo në botë. Shqiptarët dhe serbët nuk bëjnë përjashtim në këtë drejtim. Mjafton të kujtojmë impaktin që pati tek qytetarët dhe bizneset rënia e ‘Murit të Schengen-it” dhe sigurimi i lëvizjes pa viza.

Mirëpo në BE nuk ka asgjë falas. Sidomos kur bëhet fjalë për tregun e brendshëm, i cili, është një nga format më të sofistikuara të integrimit ekonomik që njohim deri më sot. Pjesëmarrja në të nuk është si shëtitjet në park, por si garat olimpike, ku nevojitet stërvitje serioze dhe e përditshme. Tregu i brendshëm funksionon mbi një nivel besimi për zbatimin pa pengesa të lirisë së mallrave, shërbimeve, kapitaleve dhe njerëzve. Për ta bërë të mundur këtë, vendet anëtare të BE-së duhet të besojnë se ne kemi jo vetëm ligjet e shkruara, por edhe kapacitetin për të zbatuar rregullat dhe politikat e BE-së.

Tregu i brendshëm i BE-së nuk ka të bëjë veç me ekonominë, por mbi të gjitha me sundimin e së drejtës në ekonomi. Ndaj, integrimi në tregun e brendshëm të BE-së është i pamundur nëse nuk ndryshohet modeli i tanishëm i qeverisjes që bazohet tek personalizimi i pushtetit dhe kontrolli i plotë mbi të gjitha institucionet, metastazat e korrupsionit dhe krimit të organizuar në sektorët kritikë të ekonomisë.

Hetimet e SPAK-ut në lidhje me tenderat në infrastrukturë dhe teknologji, ndër të tjera, na dëshmojnë nevojën për të siguruar një garë të barabartë për të gjithë bizneset vendase apo europiane, duke zbatuar rregullat e prokurimit publik dhe konkurrencës. Po kështu, nevojiten politika dhe veprime që krijojnë besimin e vendeve anëtare për sa i takon zhbllokimit të fondeve të BE-së në fushën e bujqësisë dhe teknologjisë, si pasojë e shkeljeve të pretenduara dhe hetimeve të ndërmarra nga institucionet europiane dhe shqiptare. Me fjalë të tjera, çdo para që del nga buxheti i shtetit apo euro që vjen nga buxheti i BE-së dhe që prokurohet duhet t’i nënshtrohet të njëjtës logjikë.

Shkurt, pa sundim të së drejtës, demokraci dhe mirëqeverisje as që mund të imagjinohet pjesëmarrja në tregun e brendshëm të BE-së, rritja e fuqisë prodhuese, eksportuese dhe as gëzimi i përfitimeve që vijnë prej kësaj pjesëmarrjeje.

Nismëtarët bëjnë të qartë se nuk po kërkojnë integrim institucional në BE. Pra, nuk e konsiderojnë pjesëmarrjen në tregun e brendshëm si një etapë të ndërmjetme drejt anëtarësimit në BE. Austria, Suedia dhe Finlanda fillimisht u bënë pjesë e tregut të brendshëm të BE-së dhe më pas u pranuan në BE. Gjithashtu, Islanda, e cila është pjesë e tregut të brendshëm, ka paralajmëruar mbajtjen e një referendumi, për t’u konsultuar me qytetarët në lidhje më një anëtarësim të mundshëm në BE. Në rast se qytetarët do të përgjigjen pozitivisht, atëherë Islanda do të jetë vendi i 28-të i BE-së.

Pjesëmarrja në institucionet e BE-së është një element përbërës i procesit të anëtarësimit dhe pa të anëtarësimi nuk ekziston. Sado që qëllimi i nismës mund të jetë për të hapur vetëm derën e tregut të brendshëm të BE-së, duke njohur vështirësitë e hapjes së derës së madhe të BE-së, ambicia jonë nuk mund të përfundojë këtu. Aq më tepër që BE-ja është treguar bujare me Shqipërinë, duke na dhënë mundësinë për të hapur me një shpejtësi të paprecedentë të gjithë grup-kapitujt, dhe duke pritur prej nesh përmbushjen e kritereve që kanë të bëjnë me mbylljen e tyre për anëtarësimin në BE.

Nuk duhet të harrojmë se në mjedisin e tanishëm gjeopolitik BE-ja udhëhiqet jo vetëm nga logjika e tregtisë, por edhe nga logjika e sigurisë dhe madje e mbrojtjes së integritetit të tregut të vet. Prandaj, investimet gjithashtu shikohen nën prizmin e sigurisë. Është kjo arsyeja pse BE-ja ka miratuar rregullore mbi shqyrtimin e investimeve të huaja direkte. Këto elemente pasqyrohen edhe në procesin e bisedimeve për anëtarësim për të vlerësuar se kush po investon, ku po investohet dhe kush kontrollon sektorët kyç të tilla si: energjia, infrastruktura, telekomunikacioni, të dhënat dhe teknologjitë e përparuara.

ILUZIONI I SCHENGEN-it

Eksperienca e vendeve me të shkuar të ngjashme me atë të Shqipërisë dhe Serbisë tregon se vendet fillimisht janë bërë pjesë e BE-së, dhe më pas pjesë e zonës Schengen. E kundërta e asaj që propozohet në nismën e përbashkët të Kryeministrit të Shqipërisë dhe Presidentit të Serbisë, ku kërkohet pjesëmarrja në Schengen pa qenë pjesë e BE-së.

Vendeve që u anëtarësuan në BE në vitin 2004 dhe që vendosen të bëhen pjesë e Schengen-it iu deshën edhe katër vjet pas anëtarësimit në BE për t’u bërë pjesë e Schengen-it. Kroacisë, e cila u bë pjesë e BE-së në vitin 2013, iu deshën edhe dhjetë vjet të tjera për t’u bërë pjesë e Schengen-it. Ndërsa Bullgarisë dhe Rumanisë që u anëtarësuan në BE në vitin 2007 iu deshën plot tetëmbëdhjetë vjet për t’u bërë pjesë e Schengen-it. Pjesëtarët e Schengen-it që nuk janë anëtarë të BE-së janë Zvicra, Norvegjia, Islanda dhe Lihtenshtajni. Standardi i lartë i të cilëve, i pakrahasueshëm me atë të Shqipërisë dhe Serbisë, nuk ka nevojë për komente të mëtejshme.

Faktet e sipërpërmendura flasin vetë. Për t’u bërë pjesë e Schengen-it, kërkesat janë edhe më të rrepta sesa anëtarësimi në tregun e brendshëm apo anëtarësimi në BE, sepse kërkohet besim i plotë në institucionet e shtetit që po anëtarësohet, luftë pa kompromis ndaj korrupsionit dhe krimit të organizuar, bashkëpunim i plotë në fushën policore dhe gjyqësore, si dhe harmonizim i plotë me politikat e BE-së.

Para së gjithash, ky bashkëpunimin nënkupton veprimin mbi urdhër-arrestet europiane në mënyrë që vendi që aderon në Schengen të mos bëhet një “strehë e sigurt” për individët apo grupet e strukturuara kriminale që i shmangen drejtësisë. Bilanci i policisë dhe institucioneve ligjzbatuese shqiptare në ekzekutimin e urdhër-arresteve të grupeve të strukturuara kriminale është tejet deficitar.

Ndjeshmëria ndaj kërkesave të përsëritura të partnerëve ndërkombëtarë për eliminimin e grupeve të krimit të organizuar është e ulët. Strukturat e sigurisë në përgjithësi dhe policia në veçanti vuajnë mungesën e besimit të partnerëve ndërkombëtarë. Asnjë strategji marketingu apo plan veprimi nuk e zëvendëson dot vullnetin e hekurt politik në këtë fushë. E vetmja monedhë që vlen në këtë rast është besimi se një vend kontrollon territorin e tij dhe rreziqet e sigurisë, dhe se institucionet ligjzbatuese funksionojnë njësoj për të gjithë.

Puna për t’u bërë pjesë e zonës Schengen është disafish më e vështirë dhe sfiduese sesa përmbushja e kritereve që mundësuan heqjen e regjimit të vizave me zonën Schengen, apo përmbushja e kritereve për anëtarësim në BE. Prandaj, le të mos ushqejmë asnjë iluzion. Rruga jonë për në Schengen do të jetë edhe më e gjatë, edhe më e vështirë se ajo e pjesëmarrjes në tregun e brendshëm dhe anëtarësimit në BE.

RRUGA E QËNDRUESHME

Në të tilla kushte, pyetja që kërkon përgjigje nga vetë nismëtarët e propozimit është se pse po kërkojnë nga BE-ja diçka që është e pamundur ta marrin dhe cila është vlera e këtij propozimi. Pse kjo perde tymi tani?

Cilado qofshin arsyet pas nismës, e sigurt është se, për Shqipërinë e vetmja rrugë e qëndrueshme është anëtarësimi i plotë në BE. Ulja me dinjitet në një tryezë ku të drejtat dhe detyrimet vlejnë njësoj për të gjithë, dhe jo një raport dytësor me BE-në. Ndërkohë, shpërblimi nga ana e BE-së për reformat në fushën e sundimit të së drejtës dhe linjëzimit gjeopolitik, mbeten thelbësore për efektivitetin e zgjerimit dhe për rolin e tij në forcimin e sigurisë europiane.

Anëtarësimi në BE mund të arrihet përmes ndërtimit të një klime bashkëpunimi e mirëkuptimi politik që inkurajon sundimin e së drejtës, garanton zgjedhje të lira dhe të ndershme, lirinë e medias dhe zbatimin me rigorozitet të rregullave europiane në të gjitha fushat e qeverisjes. Ky qëllim mund të arrihet vetëm përmes reformave të qëndrueshme dhe rezultateve të matshme. Jo përmes iluzioneve apo shmangies nga përgjegjësitë politike.

Analiza është botim i fondacionit Friedrich-Ebert-Stiftung Tirana

Debatet dhe polemikat kanë nisur herët në Ferma VIP 3, por krahas tyre, në fermë kanë filluar të shfaqen edhe pëlqimet e para mes konkurrentëve.

Një prej fermerëve më aktivë, Akili, i angazhuar si në punët e përditshme ashtu edhe në diskutime, ka zbuluar se ka nisur të krijojë ndjenja për Gresën. Në një bisedë me Olën, ai ka rrëfyer emocionet e tij, duke pranuar se është i tërhequr prej saj, por njëkohësisht ndihet i pasigurt për shkak të situatës së saj jashtë fermës.

“Kur jam zgjuar sot, pàsha Zotin, njeriu i parë që kam dashur të shoh ka qenë ajo. Është shumë e mirë. Frika ime më e madhe është se nëse e bëj të dukshme këtë ndjenjë, mund të prishet raporti ynë, sidomos sepse ajo është e lidhur”, shprehet ai.

Ai nuk është kursyer as në vlerësimet për Gresën, duke shtuar: “Kur dolëm jashtë duke pirë cigare, e kam parë dhe u fika. Kur doli sonte te skeçi, kisha mbetur duke e parë. Isha ngrirë… sa e mirë. Karakteri e ka zbukuruar”.

Më tej, Akili thekson se kur bie në dashuri, ai nuk vendos kufij, duke shtuar se kjo situatë për të është edhe më e papritur, pasi nuk e kishte menduar veten në një lidhje me një vajzë nga Kosova.

Gjithashtu, ai ka folur edhe për raportin që ka lënë jashtë fermës, duke treguar se para hyrjes ishte në një lidhje, e cila përfundoi për shkak të vendimit të tij për t’u bërë pjesë e spektaklit.

“Para se të hyja, isha në një lidhje dhe ajo më vuri kusht: nëse hyn në ‘Ferma’, nuk do të kemi më lidhje bashkë. Unë zgjodha veten time dhe vendosa të jem i lirë këtu brenda”, ka rrëfyer ai.

Administrata Tatimore publikoi listën e pagave indikative për punonjësit e sektorit mjekësor dhe atij të kujdesit personal.

Lista, e cila do të shërbejë si një instrument referues për analizën e riskut, me qëllim identifikimin e rasteve të mundshme të mosdeklarimit të pagave reale të punonjësve, luhatet në intervalin nga 75 mijë lekë për pagat e berberëve dhe parrukierëve deri në 215 mijë lekë për kirurgët.

“Administrata Tatimore do të analizojë të dhënat e deklaruara në listëpagesat e subjekteve që operojnë në këto sektorë, duke i krahasuar ato me nivelet indikative të pagave sipas profesioneve përkatëse. Tatimpaguesit që deklarojnë paga nën nivelin e pagave indikative për profesionet përkatëse, apo që ndryshòjnë kategorizimin e profesionit të punonjësit me qëllim deklarimin e një page më të ulët, do të konsiderohen me risk dhe do të jenë objekt verifikimi nga strukturat e specializuara të Administratës Tatimore,” deklaruan Tatimet përmes një njoftimi zyrtar.

Administrata u ka bërë thirrje të gjithë tatimpaguesve të deklarojnë në mënyrë të saktë pagat reale të punonjësve në sektorin mjekësor dhe estetik në përputhje me legjislacionin tatimor në fuqi. Sipas saj, masat për deklarimin e saktë të pagave synojnë rritjen e pagesës së kontributeve të sigurimeve shoqërore, me qëllim sigurimin e pensioneve dinjitoze për punonjësit e sektorit të mjekësisë dhe të kujdesit personal (estetikë).