Lajme Flesh

Gazetarja Ambrozia Meta ka rrëfyer një ngjarje personale aspak normale për një redaksi lajmesh, siç është redaksia e Shqiptarja.com, në pronësi të Carlo Bollinos.

Në postìmin e saj në Facebook, Meta ka kujtuar një situatë kur ishte studente dhe kryente praktikën te Shqiptarja.com, kur në një moment botuesi Carlo Bollino ishte future në redaksi me një grumbull gazetash të asaj dite dhe i kishte përplasur me forcë në tavolinën e punës së një gazetareje, dhe në momentin kur kjo e fundit i kishte larguar nga tavolina, kishte parë syzet e saj të thyera.

‘Kur u largua, duke tërsëllitur me shqipen e tij të çalë, kolegia që ishte në krahun tim ngriti gazetat që ai i kishte hedhur me përçmim dhe pa syzet e saj të thyera. Ishte momenti kur u betova që nuk do të punoja kurrë me atë botues, edhe sikur të lija përgjithmonë gazetarinë dhe të shisja rroba online’, shkruan Meta.
Këtë moment Meta e ka risjellë në vëmendje, duke theksuar se ‘m’u kujtua ky episod sot, kur pashë që i njëjti botues kishte bërë një kronikë shoqëruese për heqjen nga puna të një gazetari, duke argumentuar me sinkrone dhe efekte arsyet se përse e shkarkoi, për të thënë se ndonjëherë nuk është vetëm çështje e lirisë së medias, është mentaliteti me të cilin disa pronarë mediash mendojnë se të mbajnë shpirtin gjallë, mendojnë se kanë fatin tënd në dorë’.Postimi i plotë:

Kur isha në vit të tretë të fakultetit, për shkak se ndiqja atelienë e shtypit të shkruar, pedagogu i diplomës më ofroi një praktikë 3-mujore pranë gazetës Shqiptarja.com.

Një pasdite, botuesi i gazetës hyri në redaksi dhe i përplasi me forcë gazetat e asaj dite mbi tavolinën e një gazetareje dhe pastaj, me fyerje e epitete, iu turr kryeredaktorit duke i bërtitur, sepse nuk i kishte dhënë hapësirën e duhur një lajmi që mediat e tjera e kishin trajtuar gjerësisht.

Kur u largua, duke tërsëllitur me shqipen e tij të çalë, kolegia që ishte në krahun tim ngriti gazetat që ai i kishte hedhur me përçmim dhe pa syzet e saj të thyera. Ishte momenti kur u betova që nuk do të punoja kurrë me atë botues, edhe sikur të lija përgjithmonë gazetarinë dhe të shisja rroba online.

M’u kujtua ky episod sot, kur pashë që i njëjti botues kishte bërë një kronikë shoqëruese për heqjen nga puna të një gazetari, duke argumentuar me sinkrone dhe efekte arsyet se përse e shkarkoi, për të thënë se ndonjëherë nuk është vetëm çështje e lirisë së medias, është mentaliteti me të cilin disa pronarë mediash mendojnë se të mbajnë shpirtin gjallë, mendojnë se kanë fatin tënd në dorë.

Të mjerë! Ju nuk keni asnjë imazh për të mbrojtur!

Çfarë do të kishte ndodhur nëse Shqipëria nuk do të ishte pushtuar nga Italia fashiste në 7 prill 1939 dhe dy ditë më pas, siç qe prerë dita, motra e Mbretit Zog, princesha Mexhide, do të ishte fejuar me Enver Hoxhën?! Me siguri që historia do të kishte rrjedhur ndryshe. I riu gjirokastrit do të ishte bërë pjesë e familjes mbretërore.

Nuk dihet nëse do të kishte organizuar ndonjë puç për të rrëmbyer fronin, siç bëri që sundoi Shqipërinë për 40 vjet, e sigurt është që historia do të ishte shkruar ndryshe. Në romanin e tij “Sarah”, gazetari Alfred Peza e ka mbrujtur trillin letrar në historinë e Shqipërisë, te personazhe reale, siç është Ahmet Zogu, Faik Konica (Fuad beu), Gjergj Fishta, e sigurisht Sara Blloshmi, siç e quan ai, mbretëresha e zemrës së Mbretit Zog, nga ka marrë edhe titullin romani.

Alfred Peza nuk ofron një histori rozë me mbret e mbretëreshë, por edhe provokon me tema të nxehta, siç është feja, burrnia, identìteti europian i shqiptarëve. Teksa thur dialogë, sigurisht të hamendësuar nga takime të ndodhura realisht apo të trilluara, ai e fut lexuesin në hamendësime të llojit:

Çfarë do të kishte ndodhur nëse Enver Hoxha do të ishte fejuar me motrën e Mbretit Zog? Si do të kishte qenë e ardhmja e shqiptarëve, sikur Zogu të mos ishte larguar nga Shqipëria në 7 prill? Po ashtu, ai luan edhe me disa klishe të ngulitura ndër shqiptarë, sikur katolikët janë më të moderuar se myslimanët. Në një debat mes Ahmet Zogut, Faik Konicës dhe At Gjergj Fishtës për martesën e Mbretit me një katolike, ndër të tjera, u diskutua edhe çështja e divorcit.

Nëse At Gjergj Fishta, sipas qëndrimit të Vatikanit, ishte tërësisht kundër divorcit, myslimanët ishin pro lejimit të tij dhe ligjërimit përmes Kodit të ri Civil. Me sa duket, myslimanët shqiptarë të viteve ’30 nuk paskëshin qenë edhe aq konservatorë.

NGA LIBRI

Tiktaku kumbues i orës së madhe që mbante mbi mur, ia ndërpreu mendimet duke e lajmëruar se duhej të futej në takim. Fiku cigaren, i dha një të shkundur të shpejtë me pëllëmbën e dorës xhaketës për të larguar tymin, rregulloi flokët dhe, duke u mbërthyer, hapi derën duke u nisur me hap të shpejtë drejt sallës përballë.

Në të dyja anët e asaj tryeze nuk bëheshin më shumë se dhjetë veta, nga të cilët gjysma ishin oborrtarë. Por aty ishin bërë bashkë, si në të paktat raste, mençuria e më shumë se gjysmës së mbretërisë.

Pasi i përshëndeti me përzemërsi, Ahmet Zogu filloi të ?iste me ngadalë, por me falë të zgjedhura e të shqiptuara qartë, rreth asaj që ai e cilësoi si “çështja e trashëgimisë humane” të kurorës mbretërore shqiptare.

– Përpara se t’ju dëgjoj me përulësi për idetë dhe sugjerimet tuaja në lidhje me këtë çështje, doja t’ju siguroja paraprakisht se: asnjë lajm nga ato që janë shkruar deri më sot në mediat e huaja, për çështjen e martesës sime, nuk është i vërtetë. Pak ditë më parë, një gazetë e Budapestit njoftoi se “mbretëresha e ardhshme do të ishte kontesha hungareze Johanna von Mikes” dhe se plani ka dështuar, pasi unë i paskam kërkuar që ajo të konvertohet në fenë islame. Lajmi është i pavërtetë. Përftoj nga rasti që ta falënderoj, edhe në prani të tij, Fuad Beun, i cili në letrën që i dërgoi kryeredaktorit të gazetës “New York Times”, që e ribotoi, e sqaronte se “ky lajm ka të gjitha tiparet e një shakaje. Ideja e ndryshimit të fesë, për shkak të martesës, është e huaj për mendjen shqiptare”.

– Faleminderit, përfitoi nga momenti për të marrë fjalën ambasadori. Dua të informoj të pranishmit e nderuar se, gjithashtu, në letër jam shprehur se: “Mbreti, sikurse shumica e shqiptarëve, nuk është as fetar e as jofetar. Ai anon më tepër nga kisha katolike dhe gjithnjë ka ngulur këmbë që katolikët të përfaqësohen në kabinet dhe se adjutanti i tij kryesor është katolik” etj., etj. Përpara se t’u lëshoj radhën të nderuarve të tjerë, dua të shpreh pikëpamjen time se Mbreti duhet të martohet me një vajzë të fesë katolike. Një ide që ia kam shprehur Ahmet Beut në sy, këtu e gati dhjetë vjet përpara, kur ndodhesha në Tiranë në vitin 1928, në mos gaboj.

– Po, e vërtetë,-pohoi Mbreti.

– Mos harroni, gjithashtu, se çfarë kemi biseduar për këtë, në kohën e rinisë sonë të hershme, kur nuk linim shfaqje të re pa parë në operën e Vjenës!

– Patjetër!-i shkëlqyen sytë me nostalgji.

– Më lejoni, atëherë, që t’ju risjell në vëmendje atë që po ndodh sot në Londër, me monarkinë më të fuqishme të Europës. Siç mund të jeni vënë në dijeni, më 6 dhjetor të vitit të kaluar, Eduardi VIII hoqi dorë nga froni. Për çfarë?! Për një femër. Për një dashuri fatale, në një kohë të gabuar. Për hir të historisë së tij me Wallis Simpson, mund të ndryshojë jo vetëm historia e Anglisë, por edhe ajo e botës. Kaq sa për të kuptuar se sa rëndësi ka kjo çështje për ne, që jemi monarkia më e re e me stabilitet të brishtë. Naltmadhnia nuk duhet t’i lejojë vetes të njëjtin gabim, në kushtet tona,-përfundoi Fuad Beu.

– Po,-ia dha fjalën Mbreti, At’ Fishtës, që kishte ngritur dy gishtat e dorës së djathtë paksa mbi tryezë.

– Faleminderit! Dy janë kriteret që mendoj se duhet të plotësojë mbretëresha e ardhshme: e para, të mos jetë shqiptare, për shumë arsye që i marrim me mend, por edhe për t’i dhënë fund ca thashethemeve që qarkullojnë në lidhje me këtë mundësi; e dyta, të jetë katolike.

Kjo e dyta nuk ka lidhje me besimin tim fetar, as me atë që unë përfaqësoj në hierarkinë e kishës shqiptare. Tani po ?as thjesht dhe vetëm si Gjergj Fishta, shqiptar: “Nuk ka kuptim të shohim drejt Lindjes. Interesat tona janë drejt detit, prandaj duhet të shikojmë nga Perëndimi”. Ju e keni përsëritur disa herë këtë ide, madje edhe në fjalimin Tuaj të fundit. Martesa është prova e parë konkrete se falët Tuaja do të shndërrohen në vepra.

– Faleminderit shumë, At’! Për sa i përket pikës së parë, përtej fjalëve, ju siguroj se deri më sot, nuk kam asnjë ide për t’u martuar me një vajzë apo grua shqiptare, pavarësisht se në parim, nuk kam asgjë kundër kësaj mundësie, përkundrazi.

E dyta, gjykoj se keni të drejtë, e kam menduar gjatë këto kohë dhe ju jap falën, sot, në sy të të gjithë këtyre burrave, se mbretëresha e shqiptarëve do të jetë katolike. Martesat e përziera janë arma jonë sekrete, jo vetëm për bashkëjetesën dhe harmoninë fetare, por edhe për t’u rikthyer te rrënjët e origjinës. Shembulli im, le të shërbejë si testamenti ynë i ri.

– Na qoftë për hajër,-u entuziazmua At’ Fishta, duke i rënë tavolinës me ekzaltim të përmbajtur, me pëllëmbën e djathtë.

– Poooor,-ia preu hovin Mbreti, që të realizohet kjo, dua edhe ndihmën tuaj, sepse përveç Italisë, do të kemi kundër edhe Vatikanin. Po jua them hapur që tani, rrezikojmë që kjo martesë të mos njihet, duke përfunduar si një bashkëjetesë e paligjshme. Në këto kushte, mbretëresha mbetet e pakunguar.

Papa i quan martesat e përziera “të padëshirueshme”, me përjashtim të rastit kur kryhet ceremoni fetare martesore vetëm katolike dhe gjithë fëmijët e lindur nga kjo martesë, të rriten në fenë katolike. Heshtja e thellë që pasoi, të krijonte ndjesinë se ata burra me thinja kishin ngrirë aty prej shekujsh, si të ishin harruar brenda dhomës së fshehtë të piramidës së madhe.

– Me angazhimin e të gjithëve dhe me ndihmën e Krishtit, shpresojmë që ta zgjidhim në kohë edhe këtë pengesë, Mbreti ynë,-tha Fishta.

– Uroj shumë …

– Ju kërkoj ndjesë, se jam plak tani dhe kam edhe një merak të fundit. Kam dëgjuar se në Kodin e ri Civil, që do të miratohet së shpejti në Parlament, do të “epet dorë që të shkatërrohet kunora e martesës së secilit nënshtetas shqiptar, o me falë të tjera epet leja me u ba Divorzio. Për ne, kunora e martesës, porse sa asht një kontratë civile, asht edhe një sakramend …

Mos të harrojmë se Krishti ka thanë: Shka Zoti ka bashkue, njeri s’mundet me e nda …”

– Me gjithë respektin At’, kjo është një çështje ende në diskutim, por më vjen keq t’ju them që tani se, personalisht, anoj nga divorci. E kemi filluar këtë proces shumë vite më parë e nuk ka më kthim pas. Që të shikosh nga Perëndimi, do të thotë që të respektosh të gjitha sensibilitetet e të shohësh me guxim përtej momentit. Vllaznit tanë muhamedanë kanë të njëjtin mendim me mua dhe qëndrimi i tyre është se “ligja në falë e përmirëson gjendjen e familjes tue i pakue shkaqet e të ndarit të kunorës”.

Në këtë rast, besoj se do të fitojë mendimi i tyre!

~ Biseda vijoi gjatë edhe pas takimit, në banketin që Mbreti kishte shtruar për nder të miqve, duke e fiksuar këtë moment me një foto, e cila nuk u gjet më kurrë nëpër arkiva.

FEJESA E DËSHTUAR

– Si arrite të arratisesh nga ai burg i kuq, rrethuar gjithandej me tela me gjemba, siç thonë?

– Është një histori e tërë më vete, e denjë për një skenar filmi, në fakt. Gati-gati, në kufijtë e të pabesueshmes.

– Si e gjithë jeta jote, Sara ime e dashur,-ia ktheu Ahmet Beu duke e përpirë gjithë adhurim dhe dhembje.

– Shtatorin e kaluar, nëpërmjet misionit britanik, mësuam se një aeroplan amerikan i Kryqit të Kuq do të nisej nga Sofa për t’u ndalur transit në Rinas, përpara se të mbërrinte në Napoli. Nisëm përgatitjet për t’u larguar, sepse, siç edhe mësuam shpejt, kjo ishte mundësia e fundit për të ikur me një avion perëndimor. Vendi u izolua dhe nuk u lejuan më ?uturime nëpërmjet hapësirës ajrore shqiptare. Unë kisha dokumente të rregullta britanike, ndaj rruga për mua ishte e hapur. Problemi ishte Vera, e cila nuk lejohej të udhëtonte së bashku me ne, për shkak se për të kërkohej një dokument i posaçëm, sipas një procedure të bashkimit familjar.

– Si ia bëre?

– Komunistët kishin vetëm 10 muaj që kishin ardhur në pushtet dhe nuk ishte e vështirë të përftoje nga mungesa e përvojës dhe uria ekstreme e shefave të tyre të rinj, për para. Korruptova shefin e sigurisë së aeroportit, i cili nëpërmjet një roje të besuar, lejoi nënën time të ma sillte Verën, të cilën e kishim mësuar që të qante me të madhe, deri në aeroplan. Piloti kishte kohë që kishte ndezur motorët dhe sapo vajza u fut brenda, dera u mbyll me shpejtësi dhe avioni u nis nxitimthi për në ?uturim. Është një skenë që do ia tregoj natës së varrit. Poshtë dritares, shihja nënën e gjorë që e tërhiqnin zvarrë dhe dy ushtarë të tjerë, që qëllonin me pushkët e tyre drejt nesh. Fatmirë- sisht, nuk arritën dot që të merrnin në shenjë trupin e aeroplanit.

– E tmerrshme! Po ta dijë njeriu i shkretë se si do të jetë e ardhmja dhe kush do ta ketë në dorë fatin e tij, ose do të çonte në plumb gjysmën e njerëzisë, ose do të shkonte e ta hapte varrin me duart e veta.

– Për çfarë e ke falën?

– E kam takuar njëherë Enver Hoxhën?

– Çne?!-pyeti ajo më shumë se e habitur.

– Ia kishte marrë mendjen Mexhides së shkretë, me letra. Me falë të bukura, premtime e foto. M’u duk një trill momental mes dy të rinjsh që do të kalonte shpejt, si edhe ca të tjerë. Por ajo filloi grevën e urisë në shtëpi: O marr atë, ose do të vdes,-thoshte.

– Shiko, shiko?!

– Pashë, ç’pashë, edhe me këmbënguljen e Geraldinës, kishim vendosur që të dielën, më 9 prill 1939, të bënim fejesën. Gjërat shkuan si shkuan dhe ai, mësues në Liceun e Korçës atë kohë, i kishte dalë përpara autokolonës së familjes në momentin kur po kalonin kufirin drejt Greqisë. Unë u nisa të nesërmen, ditën e pushtimit, dhe e takova vetëm pak çaste në Selanik, ku edhe u ribashkuam.

Në mëngjes nuk e pashë më. Ndoshta historia e Shqipërisë do të kishte rrjedhur krejt ndryshe tani, nëse fejesa do të ishte bërë një javë më përpara ose pushtimi do të ishte shtyrë për vetëm 48 orë; ose nga ndonjë stuhi e papritur në det që do të kishte vonuar zbarkimin, apo nga ndonjë zgjatje negociatash, duke përdorur ndonjë dredhi të momenteve të fundit; ose nga zgjimi me një humor më të mirë i Musolinit atë ditë.

– Gjërat janë të shkruara në këtë botë dhe ne nuk jemi gjë tjetër, veç aktorë të një skenari të paracaktuar. Nga ne, varet vetëm që të ushtrohemi për të pasur talentin që ta aktrojmë sa më mirë pjesën tonë. Në të kundërt, do të vdesim si ca njerëz të rëndomtë e mediokër, që belbëzojnë përmendësh frazat dhe veprimet që na jepen të shkruara.

– Kur qenke bërë kaq besimtare ti?

– Epo çfarë i thua ti kësaj që sapo tregove?

– Rastësi!

– Kjo nuk është rastësi, por akti i fundit i një tragjedie antike. Rastësi ishte shkëmbimi që unë pata me Enver Hoxhën, në hotel “Dajti”, ditën e ceremonisë së dasmës së tij.

– Epo boll tani! Mos më thuaj që e ke takuar edhe ti?!

– Jo, nuk e kam takuar.

– Atëherë?

– Qëkurse u hap hoteli, e pija gjithmonë kafen ose çajin aty. Një ditë, kur po dilja, pashë në holl lëvizje njerëzish të armatosur. Skenë normale e pasluftës, ndaj nuk e prisha terezinë dhe vazhdova rrugën. Sapo dola nga dera e madhe dhe po bëja drejt shkallëve që të nxjerrin në bulevard, nga një makinë që frenoi butë, doli njeriu, të cilin bashkëshorti im e kishte fiksuar në celuloid, ditën kur fitimtarët e rinj hynë triumfalisht në Tiranë. Janë të vetmet foto të asaj dite dhe unë i kisha parë ato me dhjetëra herë. Nuk mund ta ngatërroja pamjen e tij, mes miliona të tjerëve. Në moment, instinkti më shtyu pak më tutje, edhe për ta shmangur përballjen. Ishte shumë vonë. Kur u shkëmbyem, në të qindtat e sekondës, shikimet tona u kryqëzuan, ndoshta me të njëjtin kuriozitet të ndërsjellë. Me siguri e ka hasur imazhin tim nëpër gazeta e revista dhe i rrethuar nga roje siç ishte, e kontrolloi veten. Stampoi veç një buzëqeshje të lehtë dhe shkrepi një shkelje të shpejtë syri prej qejfiu të lindur.

– Kopuku! Me siguri që do të merret gjatë me ty pas kësaj, pavarësisht se nuk je atje.

– As që ma ndien për veten! Me vjen shumë keq dhe jam çdo ditë me zemër të dridhur për familjarët e gjorë që kam lënë në Tiranë. Lutem veç që të mos i bëjnë keq!

– Paska qenë e shkruar që t’i bëhesh simbol çdo sistemi e qeverie. Para lufte, si model i së mirës e adhurimit të së ardhmes, e pas luftës, i së keqes dhe i urrejtjes së të shkuarës.

– Unë bëj veç Sarën, se ç’bëjnë të tjerët me emrin tim, nuk më intereson.

– Ke të drejtë. Por duhet ta pranojmë se ata na mundën.

– Ti munde vetveten, sepse ua le fushën të zbrazur. Me portën bosh, është kollaj të shënosh gol, siç thonë këtu me gjuhën e futbollit.

– Loja politike nuk është një lojë futbolli e dashur.

– Lojërat janë të ndryshme vërtet, por kanë gjithmonë një gjë të përbashkët.

– E cila është?

– Gjithmonë ndeshen dy a më shumë palë dhe në fund, veç njëra fton.

– Nuk ftuan komunistët këtë radhë, por humbën shqiptarët. Humbi projekti për ta rikthyer atë vend në rrënjët e së shkuarës. Atëherë kur u duk se ishim më pranë Europës se kurrë, u rikthyem sërish në Lindje. Ndryshimi i vetëm është se nga Lindja myslimane, tani po ecën symbyllur drejt Lindjes ortodokse. Nga shkretëtirat e Anadollit, drejt stepave të Siberisë.

– Feja e shqiptarit është pragmatizmi, Ahmet Bej. Kështu që, mos u fut nëpër ca shtigje ku çdokush që ka hyrë, nuk ia ka dalë dot kurrë. Mos e ngatërro orientimin tonë kombëtar, me ndjesitë fetare. E para është absolute dhe e përjetshme, ndërsa e dyta do të mbetet gjithmonë relative.

– Tani e kuptoj se përse më shumë se me trupin, jam i dashuruar marrëzisht me mendjen tënde të bukur.

– Sa bukur flisni ju mbretërit, pasi rrëzoheni nga froni,-e ngacmoi ajo duke qeshur.

– Kështu kam folur gjithmonë.

– Po, po. Por ndryshe nga herët e tjera, tani e ke mbretëreshën, kështu që nuk ke se çfarë kërkon tjetër.

– Geraldina është Mbretëresha e shqiptarëve, ndërsa ti ke qenë dhe do të mbetesh përjetësisht, mbretëresha ime.

– E pranoj që ndihem e përkëdhelur nga fati. Të prekur deri në përlotje, të dy nisin që të merren për herë të parë me çajin që ishte ftohur. Ahmet Beu nisi të kotej, duke çukitur me ngadalë biskotën e butë. Ndërsa Sara, rrotullonte e rrotullonte pa pushim lugën e vogël në fundin e filxhanit, a thua se në vend të çajit të zi, do të nxirrte naftë prej aty.

© Panorama.al

Ai u dënua në SHBA për komplot për vjedhje bankash dhe u dënua me dy vjet burg

Me origjinë nga Kosova, Hamdi Lataj e ka të listuar adresën e tij në një nga kullat më ekskluzive dhe luksoze të apartamenteve në Toronto.

Ai rri ulur pranë fushës duke ndjekur ndeshjet e basketbollit të Raptors dhe shfaqet në një videoklip të superyllit të hip-hopit, Drake. 62-vjeçari me prejardhje shqiptare duket se bën një jetë luksoze. Por dosjet e policisë dhe prokurorisë, si nga Kanadaja ashtu edhe nga SHBA-ja, zbulojnë të kaluarën e trazuar të Latajt.

Ai u dënua në SHBA për komplot për vjedhje bankash dhe u dënua me dy vjet burg, sipas të dhënave të gjykatës të marra nga gazetarët. Grupi me të cilin ai kishte tentuar të grabiste një bankë në Bruklin duke hapur çatinë e ndërtesës. Lataj u kap ndërsa po largohej nga vendi i ngjarjes me Cadillac-un e tij.

Ndërsa Lataj nuk ka precedentë penalë në Kanada, emri i tij është shfaqur në hetimet e zbatimit të ligjit. Një dosje hetimore e një dekade më parë zbulon se policia dikur dyshonte se ai po trafikonte drogë me bosin meksikan të kokainës, Joaquín “El Chapo” Guzmán.

Në një hetim të kohëve të fundit, policia e vuri atë nën mbikëqyrje në një hetim për lojëra të paligjshme të fatit dhe pastrim parash, që përfshinte bandën e motoçiklistëve Hells Angels dhe anëtarë të dyshuar të mafias italiane ‘Ndrangheta’ nga zona e Torontos.

Përveç lidhjeve të tij të dyshuara me botën e krimit, Lataj ka pasur edhe lidhje me një nga djemtë më të famshëm të Torontos. Ai mund të shihet duke qeshur dhe duke biseduar me Drake në videoklipin e reperit të vitit 2023 për këngën Polar Opposites, i ulur me burra të vrazhdë duke luajtur letra në një vend të errët kumari.

Drake dhe burrat e tjerë janë filmuar në hije, të veshur me xhaketa lëkure të kuqe me shqiponjën e zezë të flamurit të Shqipërisë. Në YouTube, videoja deri më tani ka grumbulluar pothuajse 10 milionë shikime.

Nuk dihet nëse Drake ishte në dijeni të historisë kriminale të Lataj përpara se të shfaqej në video me të. Asnjëri prej tyre nuk iu përgjigj mesazheve, telefonatave dhe letrave të dërguara personalisht për të komentuar. Përfaqësuesit e Drake në The Agency Group PR LLC i ftuan gazetarët të dërgonin pyetje, por nuk iu përgjigjën disa emaileve dhe mesazheve telefonike pasuese. Avokatët që e kanë përfaqësuar Drake në çështje ligjore nuk iu përgjigjën kërkesave për koment.

Në një rast arti që imiton jetën, ekipi i prodhimit të Drake ndoshta pa dashje ka zgjedhur një ish-të dënuar të vërtetë në Polar Opposites. Videoja luan një skenar të botës së krimit që i jep një prekje shqiptare një teme të zakonshme gangsterësh dhe u publikua mes një grindjeje publike disavjeçare me reperin Kendrick Lamar.

Në këngën e tij të vitit 2024, Euphoria, Lamar e përçmon Drake-un për mungesën e besimit në rrugë, duke e cilësuar atë si “një artist mashtrues me shpresën për t’u pranuar”.

Ndryshe nga shumë reperë, Drake vjen nga një sfond relativisht i privilegjuar, gjë që e bën atë një shënjestër të lehtë, tha Alan Cross, një ekspert në historinë e muzikës popullore dhe podkastet Uncharted: Crime and Mayhem in the Music Industry.

“Ai nuk është nga qendra e Amerikës, ai është diçka krejtësisht e ndryshme. Ai është një aktor i vogël që u shndërrua në yll të hip hopit”-, tha Cross.

Larg nga fillimet e Drake në industrinë e argëtimit në dramën kanadeze për adoleshentë Degrassi: The Next Generation, Polar Opposites e tregon reperin e gjatë dhe muskuloz që shoqërohet me një turmë të rriturish. Kamera kalon midis Drake që zhytet në shkëlqimin e makinave të lojërave të fatit dhe lojës së bilardos me personazhe të thinjur si Lataj.

Prania e Latajt në video u raportua ditën që u publikua nga media shqiptare Ballkani, e cila iu referua atij vetëm si “mik” i Drake-ut. Një grup i komunitetit kosovar në Facebook i dërgoi urime Latajt, duke thënë se ai “na bëri krenarë” duke u shfaqur me megayllin e repit. Pavarësisht shfaqjes së tij në videon e Drake-ut, nuk ka prova se të dy janë të afërt.

Lataj duket se shijon pasurinë e fituar në Toronto, ndërkohë që dhuron edhe për kauza në vendlindjen e tij, Kosovën. Postimet në mediat sociale dhe lajmet tregojnë se ai ka dhuruar të paktën 200,000 euro (rreth 235,000 dollarë) për objekte komunitare në vendlindjen e tij.

Gazetarët nuk mundën të gjenin prova për profesionin e tij përveç dy firmave që raportojnë shumë pak aktivitet, përfshirë një që investoi në një kompani të vogël minierash. Në dosjet e policisë nga Kanadaja, profesioni i tij është i listuar si “i panjohur”.

Vjedhje në Bankën e Bruklinit

Lataj ka jetuar një jetë të gjallë përtej Atlantikut që kur është larguar nga Kosova në vitet 1980. Dosjet e çështjeve të imigracionit tregojnë se Lataj hyri ilegalisht në SHBA në vitin 1986. Ai më vonë u vu në procedurat e deportimit, por iu dha largimi vullnetar në vend që të largohej me forcë.

Të dhënat e gjykatës tregojnë se Lataj u dënua për disa akuza në SHBA, përfshirë një rast vjedhjeje me thyerje në vitin 2001. Ai ishte përfshirë me një grup emigrantësh nga ish-Jugosllavia dhe Shqipëria, të cilët dyshohet se ishin “angazhuar dhe planifikuar disa vjedhje tregtare dhe bankare në zonën e Nju Jorkut”.

Lataj u arrestua dhe u dënua për vjedhjen e një banke në Bruklin, pasi policia zbuloi se çatia ishte thyer me mjete prerëse. Ai u kap duke u përpjekur të arratisej me Cadillac-un e tij dhe u dënua me dy vjet burg federal.

Pas lirimit në mars të vitit 2003, Lataj u caktua përsëri për deportim në Kosovë, i cili përfundimisht u urdhërua në vitin 2009. Si pjesë e procesit të apelimit, Lataj argumentoi se deportimi do ta vinte në rrezik për shkak të një “gjakmarrjeje” në të cilën familja e tij ishte e përfshirë.

Një aktakuzë amerikane e vitit 2013 e përmendi Latajn së bashku me disa të dyshuar, përfshirë Arif Kurtin, i njohur si “Ariu”, udhëheqës i dyshuar i një bande droge dhe pastrimi parash në Nju Jork. Kurti u dënua për trafik droge në vitin 2014.

Lataj nuk u nxor kurrë në gjyq në atë rast, megjithëse aktakuza e lidhte atë me trafikimin e marijuanës dhe pastrimin e parave. Emri i tij ishte i dukshëm në versionin e mëparshëm të dokumentit, por më vonë u redaktua. Zyrtarët në Distriktin Lindor të Nju Jorkut refuzuan të komentojnë.

Shoqëri e keqe

Lataj përfundimisht u zhvendos në veri të Kanadasë. Një dokument federal i RCMP-së nga shtatori 2016 tregon se deri në vitin 2013, policia dyshonte se ai ishte për trafik droge në Toronto dhe gjetkë. Një zëdhënës i RCMP tha se, për shkak të natyrës historike të dosjes, nuk mund të ndihmonin gazetarët në hetime.

Dosja e RCMP-së e vitit 2016 përshkruan se Lataj dhe Guzmán dyshohet se kryenin trafik kokaine dhe pjesëmarrje në një organizatë kriminale. As Lataj as Guzmán nuk duket se janë akuzuar në këtë çështje, e cila kishte në shënjestër një bashkëpunëtor tjetër, Stephen Tello, i cili më vonë u dënua.

Të dhënat tregojnë se Lataj u rikthye në radarin e zbatimit të ligjit kanadez në gusht 2019. Një hetim i quajtur Projekti Hobart synonte shkatërrimin e një rrjeti lojërash fati që dyshohet se përfshinte Hells Angels.

Një gjyqtar i dha leje policisë për të mbikëqyrur makinën dhe celularin e Lataj, i cili ishte i listuar si një nga “personat kryesorë të njohur” të mbikëqyrur nga policia. Të tjerë të miratuar për mbikëqyrje përfshinin Angelo Figliomeni, i dyshuar si shef i fraksionit të Torontos të mafias Ndrangheta.

Targat e listuara në Projektin Hobart përputhen me ato të një Range Rover të Lataj, të cilit mund t’i shihni pranë në një postim të janarit 2021 në mediat sociale. Në anën tjetër të tij është një Porsche GT2RS, një model që mund të shitet për më shumë se 400,000 dollarë. Nuk dihet nëse Lataj zotëron makinat.

Ndërsa Lataj nuk iu përgjigj kërkesave për koment, Policia Provinciale e Ontarios refuzoi të përgjigjej për përfshirjen e tij në rastin Hobart, duke thënë se “çështja ka qenë para gjykatave dhe dosja penale e një individi është e mbrojtur” sipas ligjeve të privatësisë.

Dokumentet e regjistrimit të korporatës tregojnë adresën e tij në një apartament në katin e fundit të një pallati luksoz në qendër të Torontos, me qira mujore mbi 11,000 dollarë kanadezë (rreth 8,026 dollarë).

Lataj është parë duke u ulur në vendet e para të ndeshjeve të Toronto Raptors, bileta të cilat kushtojnë mijëra, madje dhjetëra mijëra dollarë gjatë finaleve. Në maj 2019, ai është fotografuar pranë ish-yllit të Raptors, Kyle Lowry, duke festuar fitoren e ekipit në Konferencën Lindore të NBA-së.

Pasioni i Lataj për basketbollin është i përbashkët me Drake, i cili është ambasador global i Raptors dhe shpesh shfaqet në ndeshje me fanellën vjollcë të ekipit.

Juristja dhe aktivistja Mirela Jorgo, ka publikuar një foto të varrit ku prehet ish-kryeministri dhe lideri i Partisë Socialiste, Fatos Nano, i cili ndërroi jetë disa javë më parë. Ajo thotë se vëmendjen ia ka tërhequr thjeshtësia e “banesës së fundit” të tij.

“Si vizitore e përjavëshme në varrezat e Sharrës, teksa kaloj ngadaIë me makinē midis qytetit të vdekjes sytë mu ndalën tek varri i Fatos Nanos. Bie në sy sepse është në hyrje të varrezave dhe nuk është lapidar me mermer siç sheh rëndomtē në varreza.

Zbrita një çast nga makina dhe u ndala aty. Para vdekjes ndihesh po aq e ftohtë sa ajo, por edhe reflekton përse jeton. Të zbutet zemra dhe kupton se në kêtë jetë je thjesht një kalimtar dhe do të mbahesh mend për mirë apo për keq”, shkruan ajo.

Juristja Mirela Jorgo thotë se në atë “qytezë”, të gjithë janë të barabartë dhe askush nuk pyetet për vila e pasuri. Pak metra më tej, ajo thotë se prehet dhe bashkëshorti i saj, të cilin e viziton shpesh duke u përkujdesur për varrin e tij.

Mirela jep dhe një mesazh për politikanët shqiptarë, të siç thekson, ua bëjnë më të vështirë jetën qytetarëve të tyre, ama një ditë do të prehen në një “banesë” të tillë dhe nëse do të kenë fat, do të kenë lule pranë, në të kundërt vetëm beton.

“Me pushtet apo pa pushtet, në kete qytez je njësoj i barabartë me të gjithë. Nuk pyetesh a ke pasuri, a ke pallate, kulla, vila, verë të shtrenjtë. Jo, askush nuk do tja dijē. Pastaj vazhdova ngadalë, pakëz më tutje, mora një bidon ujē, duke u ndalur tek vendi i bashkëshortit tim.

Nuk e di sa koshient janë këta të politikës qē na e nxinë jetēn, njē ditē do të jenē pranē Fatosit, ose pranē njē pensionisti, arsimtari, apo fermeri. Sipêr do të kenë ca lopata dheu. Po të kenë fat mund tē kenē edhe pak jeshilëllēk. Në të kundêrt do tē kenë beton ngjitur me njē varr tjeter”, përmbyll juristja.

Menduam se i kishim parë të gjitha në televizionin shqiptar, por drama më e fundit në studion e “Për’puthen” sapo rishkroi rregullat e romancave televizive.

Katerina dhe ArnoIdi, një nga dyshet më të komentuara të programit, u rikthyen dje në emision për të dhënë atë që zakonisht duhej të ishte lajmi më i bukur: Katerina është në pritje të ëmbël. Por mbajini urimet, sepse këtu situata merr një kthesë totalisht të papritur dhe aspak të zakontë. Në vend të një fundi të lumtur si në përralla ku çifti feston rritjen e familjes, Arnoldi ka lëshuar një deklaratë të ftohtë akull që po bën xhiron e rrjetit kudo: “Fëmija është bekim, por ndjenja nuk kam…”

E lexuat mirë! Dhe sikur kjo bombë të mos mjaftonte për të shokuar opinionin publik dhe ndjekësit e programit, çifti ka pranuar hapur se marrëdhënia e tyre jashtë kamerave është një kaos i vërtetë. Arnoldi e përshkroi bashkëjetesën e tyre si jashtëzakonisht të vështirë, duke theksuar pa dorashka se ata janë “toksikë” me njëri-tjetrin. Për ta bërë këtë telenovelë edhe më dramatike, u zbulua se Katerina ende nuk ka takuar familjarët e Arnoldit për shkak të disa debateve të forta mes dy familjeve. Moderatorja Megi Pojani u detyrua t’i kthente të dy me këmbë në tokë gjatë transmetimit, duke i kujtuar me tone të prera se tashmë njohja e tyre vjen në plan të dytë, pasi prioriteti absolut duhet të jetë vetëm fëmija.

Komentet në rrjetet sociale kanë shpërthyer me kritika të ashpra ndaj çiftit, ku ndjekësit i akuzojnë ata se po përdorin një foshnjë të pafajshme për “show” dhe për pak më shumë vëmendje.

Mbetet për t’u parë nëse kjo dyshe kontroverse do të gjejë gjuhën e përbashkët për hir të bebes që po vjen në jetë, apo nëse ky është vetëm fillimi i një drame të gjatë që sapo ka nisur.

Kam dy vite lidhje jashtëmartesore me një nga kolegët e mi. Ai është i martuar dhe ka 3 fëmijë, ndërsa unë jam e martuar prej 8 vitesh por nuk kam ende fëmijë. 

Unë jam 27 vjeç ndërsa ai është 49. Që ditën e parë që ai ka ardhur në kompani, e dalluam në sytë tanë që pati një shkëndijë. Pas disa takimesh në punë, ai më ftoi një pasdite për një kafe, dhe kimia jonë ishte e paevitueshme.

Pas kafes, disa ditë më vònë më ftoi në një darkë. Gjeta justifikim për tim shoq dhe dola, sepse vërtetë kisha filluar të fiksohesha shumë pas tij.

Pas darke, kur po më shoqëronte për në shtëpi, më futi në makinë, më puthi… dhe më pas përfunduam duke bërë dashuri në pjesën e pasme të makinës.

Kështu nisi e gjithë lidhja jonë, e cila tani është më e fortë se kurrë. Por edhe pse ne ndihemi shumë mirë me njëri-tjetrin dhe raporti jonë intim është fantastik. Ne sërish nuk und të jemi bashkë.

Në jam e martuar me një person shumë të mirë i cili më do dhe më respekton, por martesa jonë është shumë e mërzitshme.

Ndërsa ai nga ana tjetër, edhe pse dëshiron shumë që të jetojmë bashkë, thotë se nuk mund të ndahet nga gruaja pasi nuk do që fëmijët e tij ta përjetojnë keq këtë divorc.

Nuk di çfarë të bëj… dua shumë që të filloj një jetë të re me të por më duket se ai nuk do të mundet kurrë që të ndahet dhe të pranojë ta nisim nga e parë bashkë”.

Analisti Andi Bushati ka ngritur pikëpyetje mbi pavarësinë e SPAK-ut dhe aftësinë e tij për të hetuar çështje që prekin nivelet e larta të politikës, përfshirë kryeministrin Edi Rama.

Gjatë emisiònit “Çim Peka LIVE” në SYRI TV, ai deklaroi se skepticizmi publik ndaj drejtësisë së re mbetet i thellë, ndërsa “asnjë prokuror nuk e imagjinon dot hetimin e Ramës”.

Sipas Bushatit, edhe kreu i ri i SPAK-ut nuk e ka nisur me bilanc pozitiv, pasi në të kaluarën është përfshirë në çështje ku, sipas tij, është shmangur përgjegjësia e kryeministrit, si dosja e inceneratorëve dhe ajo e zgjedhjeve në Dibër.

Bushati: Të thuash këtë, do të thotë të dalësh me një qëndrim të qartë që për SPAK-un nuk ka të paprekshëm. Dhe unë nuk besoj se ka sot një prokuror të SPAK-ut që jo ta thotë me gojë, po ta imagjinojë që nuk ka të paprekshëm. Vetë kryeprokurori, i sapozgjedhur, ka rekorde shumë të këqija në raport me Edi Ramën. Që nga falja e Ramës për inceneratorët e që nga…

Që nga falja e Ramës kur ka qenë te krimet e rënda për Dibrën, që e mbylli dosjen e Dibrës. Pra, nuk ka sot as Klodian Braho, asnjë prokuror i SPAK-ut nga qielli të ketë rënë, nga mitra amerikane të ketë dalë po të doni, që të mendojë që mund të shkojë te Rama. Kështu që prandaj, e shoh me shumë skepticizëm optimizmin tënd që deklarata e tij kishte atë sens.

Po e thënë këtu, edhe unë jam nga ata që besoj që destabilizon. Sepse të hetosh sot Edi Ramën, që është njësuar me shtetin, destabilizim është dhe Rama nuk është nga ata që po i shkove me patllake te zyra thotë, po unë jam i hapur, hetoni, ja ku e keni telefonin, besoj te shteti ligjor e të tjerë e të tjerë.

Unë s’besoj se kjo përplasje do të ndodhi, por kjo përplasje po e nxiti dikush do jetë shumë traumatike.

Shqipëria do të ketë një regjistër të posaçëm për ekzekutimin dhe vjeljen e gjobave të vendosura ndaj qytetarëve dhe bizneseve.

Referuar vendimit të qeverisë të publikuar në Fletoren Zyrtare, regjistri do të shërbejë si një Sistem i Qendërzuar i MbIedhjes së Gjobave. Institucioni administrues i bazës së të dhënave shtetërore në këtë regjistër do të jetë Inspektorati i Përgjithshëm. Të dhënat që përmban Regjistri për Ekzekutimin dhe Vjeljen e Gjobave ndahen në të dhëna parësore dhe në të dhëna dytësore.

Konkretisht në të dhënat parësore përfshihet numri unik i identifikimit të gjobës, ndërsa në të dhënat dytësore, janë të dhënat personale të gjeneruara nga Regjistri Kombëtar i Gjendjes Civile për individin që ka marrë gjobën, që nga emri, datëlindja, vendbanimi, etj, Sistemi elektronik i gjobave të Policisë së Shtetit, që përfshin të dhënat për të gjitha gjobat e makinave dhe masat e tjera për shkelje të rregullave të qarkullimit;

Sistemi e-Inspektim, ku përfshihen gjobat e vendosura nga Inspektorati Qendror dhe ai vendor; Sistemi elektronik e-DPSHTRR për të dhënat që lidhen me të dhënat teknike të mjetit, duke përfshirë numrin e regjistrimit; numrin e identifikimit të mjetit; llojin/tipin e mjetit; markën; etj; Regjistri elektronik i tatimpaguesve i Drejtorisë së Përgjithshme të Tatimeve, i cili përfshin të gjitha të dhënat për tatimpaguesit, nga numri i NIPT, tek adresa e subjektit apo emri i administratorit.

Të dhënat e Regjistrit për Ekzekutimin dhe Vjeljen e Gjobave përditësohen periodikisht nga struktura përgjegjëse, sa herë është e nevojshme apo ka ndryshime të këtyre të dhënave.

Baza e të dhënave të Regjistrit për Ekzekutimin dhe Vjeljen e Gjobave ndërvepron nëpërmjet shkëmbimit elektronik të të dhënave me bazën e të dhënave shtetërore si Regjistri tregtar; Regjistri Kombëtar i Gjendjes Civile; Sistemi elektronik i gjobave të Policisë së Shtetit; Sistemi e – Inspektimi; Sistemi elektronik e-DPSHTRR; Regjistri elektronik i tatimpaguesve; Regjistri i pronarëve përfitues.

Pagesa e gjobave do të bëhet online në portalin e -Albania nëpërmjet shërbimit të dedikuar elektronik, i ndërlidhur me platformën e pagesave elektronike, si dhe me mandatpagesë.

Faqja në Instagram ‘Demaskimet Shqiptare’ ka publikuar disa mesazhe ku tregohet biseda e një femre e quajtur Lina Dauti nga Divjaka që punon si par.ukiere.

Kjo e fundit i kërkon një vajze, të cilën e ka gjetur rastësisht në ins.tagram, për të bërë se. ks tresh me burrin e saj.

Biseda shkon edhe më tej, ku gruaja e cila i kërkon vajzës se.ks tr esh me burrin e saj i vërteton me video se si kjo e fundit e ka bërë me burra të tjerë.

Ajo i thoshte që duke e parë që ishte vajzë e hapur i bëri këtë pro.pozim, pasi shkëm.bimin e çif.teve kishte kohë që e bënte.

Një histori e rëndë dhe tronditëse vjen nga Spanja, ku 25-vjeçarja Noelia Castillo ka vendosur t’i nënshtrohet eutanazisë këtë të enjte, duke i dhënë fund jetës së saj me një injeksion vdekjeprurës në qendrën e rehabilitimit ku jeton.

E reja mbeti paraplegjike pas një tentative vetëvrasjeje në vitin 2022, e cila erdhi si pasojë e një përdhunimi në grup që kishte përjetuar po atë vit. Pas ngjarjes, ajo u hodh nga kati i pestë i ndërtesës ku qëndronte, duke pësuar dëmtime të rënda që e lanë të paralizuar.

Noelia vjen nga një familje jofunksionale dhe pjesën më të madhe të fëmijërisë e kaloi në familje kùjdestare, pasi prindërit e saj kishin probleme me varësitë. Në vitin 2022, ndërsa jetonte në një qendër shtetërore për gra vulnerabël, ajo u bë viktimë e përdhunimit në grup. Më 4 tetor të po atij viti, pas përdorimit të kokainës, ajo ndërmori aktin ekstrem që ndryshoi përgjithmonë jetën e saj.

Që nga ajo kohë, 25-vjeçarja ka jetuar me dhimbje të vazhdueshme dhe për këtë arsye kërkoi të ushtrojë të drejtën për eutanazi, e cila është e ligjshme në Spanjë që nga viti 2021. Në korrik 2024, një komitet ekspertësh në Katalonjë miratoi kërkesën e saj dhe caktoi procedurën për 2 gusht, por vendimi u pezullua pas apelimit nga babai i saj.

Megjithatë, Noelia iu drejtua më pas Gjykata Kushtetuese Spanjolle dhe Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut. Në mars 2025 ajo deklaroi para gjykatës: “Dua t’i jap fund jetës sime me dinjitet”. Vendimi i dhënë në shkurt 2026 nga Gjykata Kushtetuese i dha të drejtë, duke theksuar se nuk kishte shkelje të të drejtave të saj themelore dhe se ajo mund të vazhdonte me vetëvrasjen e asistuar.

Vetëm 24 orë para procedurës, Noelia dha një intervistë për emisionin Ahora Sonsoles në Antena 3, ku foli hapur për vendimin e saj.

“Dua të vdes e bukur. Do të vesh fustanin tim më të bukur dhe do të rregulloj flokët. Do të jetë diçka e thjeshtë”, u shpreh ajo, duke shtuar se dëshironte të ishte vetëm në momentin e fundit, edhe pse kishte ftuar familjarët për t’i dhënë lamtumirën.

Ajo përshkroi dhimbjet fizike dhe emocionale që ka përjetuar prej vitesh: “Dua të iki tani dhe të ndaloj së vuajturi. Nuk kam dëshirë të bëj asgjë… gjumi është shumë i vështirë dhe kam dhimbje të forta në shpinë dhe këmbë”.

Në rrëfimin e saj, Noelia foli edhe për marrëdhëniet e vështira me familjen, veçanërisht me të atin, duke theksuar se ai nuk e ka respektuar vendimin e saj dhe se komunikimi mes tyre është thuajse i ndërprerë.

Ndërkohë, edhe pse nëna e saj kishte kërkuar të ishte pranë në momentin e fundit, 25-vjeçarja e refuzoi këtë kërkesë, duke preferuar që të ndahej nga jeta në vetmi dhe në mënyrën që ajo e kishte zgjedhur vetë.

🇪🇸 La última entrevista de Noelia Castillo Ramos, una española de 25 años que recibirá la eutanasia dentro de 48 horas debido a sus problemas de TLP, depresión y una paraplejía causada por un intento fallido de suicidio. pic.twitter.com/J74qG5MfDA

— Progresismo Out Of Context (@OOCprogresismo2) March 24, 2026