Hoteli Burj Al Arab, i ndërtuar në një ishull artificial që shtrihet në Gjirin Persik, është i famshëm në të gjithë botën për dizajnin e tij mbresëlënës që të kujton një varkë me vela.
Por sot, kamerierët, shoferët, kuzhinierët dhe i gjithë stafi që u shërbente nevojave të mysafirëve të pasur që paguanin dhjetëra mijëra paund në natë për një suitë janë pushuar nga puna.
Bentley dhe Làmborghini nuk janë më të parkuara jashtë. Helipada në çati është bosh. Sipas Daily Mail, kur një gazetar u përpoq ta vizitonte këtë javë, një roje sigurie i sjellshëm e informoi atë se i gjithë kompleksi ishte mbyllur.
Kjo ndërtesë luksoze – një simbol i luksit të Dubait – është mbyllur, së bashku me të paktën tre hotele të tjera pallati në pronësi të sheikut në pushtet. Departamenti i rezervimeve tha se hotelet po mbylleshin për një vit për “rinovim”. Megjithatë, zëdhënësi pranoi nën presion se lufta në Lindjen e Mesme kishte luajtur një rol të rëndësishëm në mbylljen e tyre.
Dubai është një viktimë anësore e një lufte që Donald Trump dhe Benjamin Netanyahu kanë nisur kundër Iranit, i cili ndodhet vetëm 75 milje larg përtej ujërave të shndritshme të Gjirit.
Në përgjigje të sulmeve të operacionit “Furia epike”, të cilat filluan më 28 shkurt, Irani ka goditur aleatët e SHBA-së në rajon – veçanërisht Emiratet e Bashkuara Arabe – duke synuar objektiva të ndjeshëm si qendrat e të dhënave, fabrikat e shkripëzimit dhe hotelet.
Madje edhe Burj Khalifa i famshëm thuhet se u përfshi nga flakët në një moment – zyrtarisht i atribuohet “fragmenteve” nga një dron i kapur, megjithëse raportet sugjerojnë se incidenti ishte më serioz.
Hotelet mbresëlënëse dhe luksoze të Dubait janë pothuajse bosh dhe në qendrat tregtare, stafi i mërzitur shikon telefonat e tyre duke pritur që një klient të hyjë.
Një argjendar në qendrën më të madhe tregtare të emiratit zbuloi se deri në orën 13:30 asnjë person i vetëm nuk kishte hyrë.
Një shofer taksie pranoi se puna e tij ishte shkurtuar me 90%. Punonjësit e hoteleve po flisnin për pushime nga puna.
“Ka pasur dëme serioze, kushdo që thotë të kundërtën flet budallallëqe”, tha një zhvillues pronash, i cili shet apartamente me pishina private dhe ballkone me ajër të kondicionuar që kushtojnë pothuajse pesë milionë paund.
Dhe ndërsa mbrojtja ajrore e vendit pretendon se ka rrëzuar 537 raketa balistike, 26 raketa lundrimi dhe 2,256 dronë në pesë javë lufte, të paktën 13 persona janë vrarë – dhe reputacioni i Dubait është dëmtuar në mënyrë të pariparueshme.
Dronë të shumtë iranianë kanë goditur me sukses ndërtesa, të huajt janë larguar dhe turistët kanë anuluar rezervimet.
Javën e kaluar, pati raportime se një asistente fluturimi 25-vjeçare që jeton atje ishte midis dhjetëra britanikëve që janë arrestuar, shpesh për ndarjen e imazheve të sulmeve. Punëtori thjesht i kishte pyetur kolegët në një grup privat në WhatsApp nëse ishte e sigurt të kalonte nëpër aeroport.
Dubai mbështetet te miliona të huaj – rreth 240,000 britanikë – të cilët e kanë bërë parajsën fiskale shtëpinë e tyre.
Një shofer që pretendoi se kishte parë një rafineri nafte duke u djegur pas një sulmi tha se shumë të huaj ishin arrestuar. “Duhet të jeni shumë të kujdesshëm këtu,” paralajmëroi ai.
Arrestimet, si dhe kërkesat për të raportuar ata që ndajnë video të sulmeve, shtypja e lirisë së shprehjes dhe përpjekja për të mbuluar sulmet, janë një kujtesë e fortë se Dubai është në fakt një diktaturë.
“Ligjet janë aq të gjera sa një cicërimë, një mesazh ose një pjesë e përmbajtjes së ndarë mund të konsiderohet vepër penale nëse autoritetet besojnë se dëmton reputacionin e vendit ose rendin publik,” tha Radha Stirling, themeluese e organizatës Detained in Dubai.
E gjithë kjo e prish imazhin e shkëlqyer të projektuar nga mijëra influencues që flasin për “qytetin më të sigurt në botë”, duke injoruar mungesën e demokracisë, shkeljet e të drejtave të njeriut, mbikëqyrjen intensive dhe shfrytëzimin sistematik të emigrantëve me paga të ulëta.
Regjimi kriminalizon tradhtinë bashkëshortore dhe homoseksualitetin, ndërsa në të njëjtën kohë ekziston një industri e fortë dhe e lulëzuar seksi, me rreth 80,000 prostituta për një popullsi prej katër milionë banorësh, 70% e të cilëve janë burra.
Dubai njihet gjithashtu për “paratë e pista” që ndihmojnë në nxitjen e rritjes së tij. Paratë nga politikanë të korruptuar, mafiozë dhe kriminelë shpesh kalojnë nëpër qytet. Madje ka qenë një strehë për pastrimin e parave iraniane dhe asetet e vjedhura.
Nuk është rastësi që vëllezërit Kinahan – trafikantë famëkeq irlandezë të drogës – kanë jetuar në luks atje.
Në të njëjtën kohë, emirati thuhet se mbështet grupe të armatosura në luftën civile të Sudanit dhe një udhëheqës milicie në Libi i cili kontrollon rrjetet e kontrabandës së emigrantëve në Evropë.
E vetmja gjë që është e sigurt është se ky qytet i pasur me naftë, i cili u transformua nga një fshat peshkatarësh në një metropol luksi, po testohet seriozisht.
Shkollat ??kanë kaluar në mësime online në stilin Covid, ndërsa shumë mësues kanë shkuar përkohësisht jashtë vendit. Bankat, përfshirë Goldman Sachs dhe Standard Chartered, u kanë kërkuar stafit të punojë nga shtëpia.
Një qendër tregtare në qendrën financiare të qytetit dukej pothuajse e shkretë, me pak drita të ndezura në apartamente natën.
“Shumë prej tyre kanë lënë ose kanë braktisur punët e tyre. Modeli i biznesit po shembet. Kam frikë nga dëmet afatgjata”, tha një menaxher pronash.
Tregu i pronave, i nxitur nga investitorët e huaj, duket se është përsëri nën presion, me ulje çmimesh dhe thashetheme për vështirësi financiare.
Në një apartament prej 3.75 milionë paundësh në Dubai Internet City, agjenti foli për shitje të dëshpëruara dhe vitin më të keq që ka parë ndonjëherë.
Një ndërmjetës tjetër e përshkroi tregun si një “treg blerësish”, duke thënë se ishte hera e parë në javë që ai kishte pasur një klient të huaj.
Pavarësisht vështirësive, Dubai vazhdon të tërheqë rreth 20 milionë turistë në vit, duke synuar të mbetet një qendër globale e tregtisë dhe turizmit.
Megjithatë, çmimet kanë rënë dhe hotelet luksoze tani ofrojnë qëndrime me çmime të krahasueshme me hotelet me kosto të ulët në Evropë.
Një punonjës në Park Hyatt Dubai foli për një situatë “të çuditshme” me dhoma bosh dhe shkurtime të mundshme të stafit.
Punonjës të tjerë folën për një përgjysmim të xhiros.
Në një hotel tjetër luksoz, Raffles Dubai, pamja ishte po aq e qetë, me përdorim minimal të ambienteve.
Një shofer i Uber tha: “Jeta është e vështirë, shumë janë larguar. Shpresojmë që kjo situatë të përfundojë së shpejti.”
Raporte të ngjashme tregojnë se kriza po prek shumë sektorë të ekonomisë, nga shërbimi ushqimor deri te pasuritë e paluajtshme.
Analistët vlerësojnë se miliona vizitorë mund të humbasin nga rajoni më i gjerë nëse paqëndrueshmëria vazhdon.
Dimensioni psikologjik i frikës mbetet thelbësor: diskutimet për një luftë të mundshme bërthamore, madje edhe në bare me tifozë futbolli, tregojnë një klimë shqetësimi.
Në aktivitete të tilla si Deep Dive Dubai, vizitorët vazhdojnë të shijojnë përvojën, por edhe atje, paralajmërimet për sulme të mundshme trajtohen me kujdes të shtuar.
Në të njëjtën kohë, ndikuesit vazhdojnë të projektojnë një imazh normaliteti dhe sigurie, pavarësisht raporteve për largime dhe presion social.
Dubai po përballet me një periudhë pasigurie që kombinon presione ekonomike, tensione gjeopolitike dhe kontradikta sociale.
Edhe pse mbetet një nga modelet urbane më mbresëlënëse dhe ambicioze në botë, situata aktuale ngre pyetje në lidhje me qëndrueshmërinë e modelit të tij të zhvillimit dhe nëse imazhi i stabilitetit absolut tani pasqyron realitetin.
