Lajme Flesh

Jam një gruà 27-vjeçare, e martuar në Tiranë.Kam një familje të shëndetshme dhe martesë shumë të mirë me burrin tim,i cili është 3 vite më i moshuar se sa unë.Me të kam 2 vajza,një gjashtë vjeçe dhe një 3.Me burrin njihem prej 10 vitesh ndërsa prej 7 vitesh jam e martuar. Me të kaloj shumë mirë, e duam njëri – tjetrin dhe gjithashtu në aspektin s.e.ksual kalojmë shumë mirë, ai është një qejfli i vërtetë, transmeton gazeta ditore.

Nga momentin që unë jam njohur me burrin tim,në tetor të vitit 2002 dhe deri në verën e vitit këtij viti ai ishte i vetmi që kam fjetur dhe i vetmi në këtë botë që më ka prekur, dhe po ashtu ka qenë mashkulli i vetëm që unë kam prekur.

Pas një bisede që unë bëra me burrin tim,vendosëm që unë të punësohem në firmën e shokut të tij, i cili quhet L.S.Bëhet fjalë për një biznesmen që ka një ndërmarrje të madhe dhe që më së shumti merret me tendera.L.S ishte një djalë tërheqës, zeshkan, i gjatë dhe shumë i zgjuar.

Në një moshë të re, moshatar me mua, ai kishte arritur që të zotëronte një firmë të madhe dhe me shumë kapital.

Me kalimin e kohës, pasi u bë më shumë se një muaj që fillova punën aty, ai nisi të bënte një sjellje komplet tjetër nga ajo që ishte në fillim.

Nuk sillej ashpër me mua apo arrogant si pronar, por e shikoja që më hidhte sy në një tjetër mënyrë që më bënte të ndihesha në siklet.

Pas këtyre komenteve unë e mora me sportivitet, duke mos e cilësuar si situatë serioze dhe duke mos dashur t’i jap rëndësi fjalësve. Një ditë, pasi mbyllëm një kontratë shumë të mirë me një firmë tjetër ai më tha që të porosis diçka për të pirë dhe të shkonim në zyrë për ta festuar këtë moment.

Pasi mora gjërat të cilat porositëm u ula përballë tij dhe e bëmë “gëzuar”. Pas kësaj ai më falënderoi për punën që unë po bëja ai nisi të më thoshte të tjera fjalë përgëzuese si “lum burri që të ka”.

Aty ai kishte një video të regjistruar ku ishte L.S duke bërë s.e.ks me një tjetër femër, jo gruan e tij. Mbeta e hutuar dhe u skuqa në atë moment.S’e prisja. Ai më tha që s’ka pse habitet dhe për të më nxjerrë turpin më pyeti nëse bënte të tilla gjëra apo i kisha qejf?

Nëse bëja kështu pozicionesh dhe aventurash me burrin tim…?! Por unë nuk iu përgjigja dhe ula kokën, u ndjeva në siklet. Ai mu afrua dhe nisi të më puthë. Nuk rezistova më dhe çasti më rrëmbeu.

Bëmë s.e.ks në tavolinën e punës së tij. Pasi dola nga zyra e tij u ndjeva shumë keq, por asgjë nuk kthehej prapa, ajo që s’duhet të ndodhte, ndodhi. Ishte hera ime e parë që dikush tjetër përveç burrit tim më prekte, e prekja dhe bënte s.e.ks me mua.

Atë ditë ika në shtëpi sikur të mos kishte ndodhur gjë.U ktheva në shtëpinë time dhe aty iu riktheva jetës sime, në krah të burrit dhe fëmijët e mi që i dua aq shumë.

E dua burrin tim dhe s’dua t’i bëj më keq.Nuk folëm për atë çështje. Gjeta një punë tjetër pas dy muajsh të kësaj historie dhe nuk e pashë më L.S.

Kjo është historia që dua të ndaja me ju dhe ta komentoni si të dëshironi, por unë e di që kam gabuar dhe s’e kthej dot më pas atë që ndodhi.

Një 36-vjeçar hùmbi jetën një ditë më parë në zonën e Alliasit në Tiranë, pasi u hodh nga kati i pestë i një pallati. Viktima është identifikuar si Gerald Sefa, ndërsa hetimet për rrethanat që i paraprinë ngjarjes kanë çuar në arrestimin e një personi.

Në pranga është vënë Sajmir Demiri, babai i ish-bashkëjetueses së 36-vjeçarit. Ai dyshohet për veprën penale të shkaktimit të vetëvrasjes.

Sipas të dhënave të deritanishme të hetimit, rreth dy ditë përpara ngjarjes Demiri dyshohet se ishte konfliktuar verbalisht me Sefën, duke i kërkuar shpjegime lidhur me përfundimin e marrëdhënies së tij me vajzën.

Hetuesit po verifikojnë nëse konfliktet dhe presioni i pretenduar ndaj 36-vjeçarit kanë ndikuar në vendimin e tij për t’i dhënë fund jetës.

Rasti fillimisht ngriti dyshime edhe për një skenar tjetër. Brenda banesës u gjet një thikë me njolla gjaku, çka bëri që policia të shqyrtonte edhe mundësinë e një ngjarjeje kriminale.

Megjithatë, sipas burimeve, nga ekspertiza e kryer më pas janë konstatuar në thikë gjurmë gishtash që i përkisnin vetë Sefës. Dyshohet se përpara se të hidhej nga ndërtesa, 36-vjeçari kishte tentuar të dëmtonte veten.

Një tjetër element i administruar nga grupi hetimor janë pamjet e kamerave të sigurisë. Nga verifikimi i tyre rezulton se Sefa kishte hyrë i vetëm në pallatin ku më pas ndodhi ngjarja.

Apartamenti ku qëndronte 36-vjeçari ishte në pronësi të një të afërmi të tij, i cili ia kishte lënë për banim.

Hetimet vijojnë për të përcaktuar plotësisht rrethanat e ngjarjes dhe rolin e personit të arrestuar.

Deputeti i Partisë Demokratike, Belind Këlliçi, deklaroi një ditë më parë se protesta e opozitës nuk kishte marrë hapësirë nga mediat e tjera dhe se vetëm News24 dhe Syri TV e kishin pasqyruar atë në mënyrë të përditshme.

“Është e pavërtetë që mediat kombëtare i kanë dhënë hapësirë protestës. Ato nuk i kanë kushtuar asnjë minutë transmetim. Ju e dini shumë mirë se janë dy televizione, Syri TV dhe News24, të cilat e kanë pasqyruar protestën në mënyrë të përditshme”, deklaroi Këlliçi në takimin BE-Shqipëri.

Por të dhënat zyrtare të Autoritetit të Mediave Audiovizive (AMA) paraqesin një të vërtetë tjetër dhe jo atë që thotë Këlliçi.

Sipas monitorimit të AMA-s për 1–30 qershor 2026, News24 rezulton televizioni me kohën më të madhe të transmetimit live të protestës, me 154.4 orë.

Menjëherë pas tij renditet Top News, me 83.7 orë transmetim live, ndërsa Syri TV është në vendin e katërt, me 72.6 orë. Mes Top News dhe Syri TV renditet Fax News me 79.6 orë.

Pra, vetëm gjatë qershorit, Top News i ka kushtuar protestës rreth 11 orë më shumë transmetim live se Syri TV, i cili njihet dhe si televizion opozitar.

AMA sqaron se monitorimi përfshin 12 televizione informative me shtrirje në të gjithë vendin dhe se në llogaritje është marrë vetëm transmetimi i drejtpërdrejtë i protestës, pa përfshirë emisionet, komentet apo intervistat në studio.

Edhe të dhënat e korrikut 2026 e kundërshtojnë pretendimin se protesta është transmetuar praktikisht vetëm nga News24 dhe Syri TV.

Për periudhën 1–31 korrik, News24 renditet sërish i pari me 134 orë, ndërsa Top News është përsëri i dyti me 93.05 orë transmetim live. Ora News renditet e treta me 43.68 orë dhe Syri TV vetëm i katërti, me 42.86 orë.

Në korrik diferenca bëhet edhe më e madhe: Top News ka transmetuar rreth 50 orë më shumë protestë live se Syri TV.

Edhe për këtë periudhë, AMA sqaron se bëhet fjalë vetëm për minutazhin real të transmetimit të drejtpërdrejtë, jo për diskutime apo kronika në studio.

Pjesa e deklaratës së Këlliçit që krijon përshtypjen se vetëm News24 dhe Syri TV i kanë dhënë hapësirë protestës është manipulative dhe e pavërtetë.

Në fakt, Këlliçi duhet të ngrejë dyshime përse televizioni më i madh opozitar prej 13 vitesh, Syri TV, del në vendin e katërt, kur duhet të udhëhiqte listën për transmetimin live të protestës.

Gjithashtu televizionet e tjera e kanë transmetuar protestën. AMA ka bërë të ditur se matjet janë kryer me të njëjtën metodologji që përdor për monitorimin e proceseve zgjedhore.

Vox News

Ma ndìhmo të lutem. Vajza ime duhet të lidhet, të krijojë familje. Nuk është në rregull të bashkëjetojë me ndonjë” kështu tha Elsa nga Fieri

teksa me këmbëngulje ka kërkuar njohje në emisionin “Aldo Morning Show” për vajzën e saj.

Ajo tha se vajza e saj ka mbaruar studimet në Itali dhe punon në një bankë, por ende nuk ka gjetur dikë.

Ndërkohë Elsa e shqetësuar për vitet e vajzës shtoi se ajo duhet të krijojë familje dhe se sipas saj nuk është në rregull të bashkëjetojë me ndonjë.

“Jam Elsa nga Fieri. Dëgjo nënën, do më ndihmosh? Unë nuk dua njohje për vete.

Kam vajzën 35 vjeç jeton në Itali, ka mbaruar studimet atje dhe punon në një bankë, akoma nuk është lidhur dhe kërkoj një njohje për të.

Ajo do të lidhet, por nuk i kanë dalë rastet e volitshme.

Na ndihmo të lutem. Ajo duhet të lidhet, të krijojë familje. Nuk është në rregull, të bashkëjetojë me ndonjë”, tha Elsa.

Një deklaratë e bujshme u bë ditën e djeshme nga avokati Alban Duraj, i cili gjatë një interviste për “Top News” tha se është gjetur Bleona Mata.

Sipas avokatit, ajo jeton në një vend të Bashkimit Europian, së bashku me prindërit adoptues, një çift grek.

Por pas kësaj deklarate, ka ardhur reagimi nga avokati i familjes Mata, Idajet Beqiri.

Beqiri ka hedhur poshtë deklaratën e avokatit Duraj, duke e cilësuar të papërgjegjshme. Për Top Channel, ai u shpreh se Duraj nuk ka asnjë lloj lidhje me çështjen. 

“Jo vetëm që është e papërgjegjshme, por krijon probleme ligjore, e hedh organin e akuzës në një drejtim që nuk duhet të shkojë. Gjithashtu ka probleme të rëndë me familjen, nënën e Bleonës, njerëzit e tjerë të dashur, vëllain e saj. Ua ngacmon plagën padrejtësisht. Ky person nuk ka lidhje, nuk e di pse është futur këtu”, tha avokati.

Lidhur me nënën e Bleonës, zonjën Bukurie, Beqiri tha se ajo thashmë është mësuar me deklarata të tilla, pasi edhe në rrjetet sociale çfarë nuk thuhet.

“Dikush thotë është martuar këtu, dikush e gjetëm këtu, dikush thotë është adoptuar. Ka plot teori. Me dhimbje i pret të gjitha, edhe këtë deklaratë, por e di që është një gënjeshtër, mashtrim i madh”, tha avokati.

I pyetur nëse ka informacione mbi vajzën që përmendi avokati Duraj, Beqiri tha se e gjitha është një ‘sajesë e turpshme’.

“Madje është vepër penale. Nuk dua të flas shumë për të, komuniteti jonë ka lloj-lloj njerëzish. U bë vetting gjithandej, por duhet bërë dhe brenda avokatëve. Çfarë nuk po dëgjojmë”, vijoi avokati.

Sipas Beqirit, hetimet për rastin e Bleonës janë në një drejtim tjetër dhe këto deklarata thjeshtë shpërqendrojnë vëmendjen. Ai shton se është një situatë jo normale në hetimet e kësaj çështje.

“Është si puna e kungulleshkës, një erë e merr çështjen Prokuroria e Kukësit dhe e ndalon, e dërgon te Policia. Kjo e merr dhe e kthen sërish te Prokuroria që më pas ia dërgon SPAK. SPAK nuk bën gjë.  Momentalisht është çështje e ‘vdekur’, është e pezulluar, nuk ka ndonjë gjë konkrete në drejtimin e duhur. Është një fatkeqësi e madhe, në krim kaq i madh prej 16 vitesh, sot vajza është 22 vjeçe, nuk merr drejtimin e duhur çështja”, përfundoi avokati Beqiri./Tch

Qeveria turke po u bën thirrje qytetarëve që të heqin dorë nga tradita e mbajtjes së arit në shtëpi, duke e cilësuar këtë zakon si një pengesë të madhe për ekonominë e vendit.

Sipas ministrisë turke të Financave, familjet në Turqi mbajnë aktualisht rreth 5 mijë tonë ar jashtë sistemit bankar, me vlerë rreth 600 miliardë dollarë.

Ministri i Financave, Mehmet Simsek, ka deklaruar se vlera totale e arit dhe valutës së huaj të mbajtur jashtë sistemit financiar arrin deri në 640 miliardë dollarë, raporton NPR.

Në Turqi, ari nuk është thjesht stoli. Ai dhurohet në momente të rëndësishme të jetës dhe ruhet me kujdes në shtëpi, si një mbrojtje ndaj zhvlerësimit të shpeshtë të monedhës vendase, lirës, dhe paqëndrueshmërisë ekonomike.

Zakoni njihet lokalisht si “yastik alti”, që do të thotë “nën jastëk”, dhe historikisht ka shërbyer edhe si një formë sigurie financiare për gratë amvisa.

Nëse diçka shkonte keq, ari i dhuruar në dasmë mbetej një kursim i sigurt për të ardhmen.

Ekonomistja Selva Demiralp, nga Universiteti Koç i Stambollit dhe ish-ekonomiste e Bankës Qendrore të Turqisë, thotë se ky zakon nuk duhet parë si diçka e vjetruar apo irracionale.

Përkundrazi, sipas saj, ai është një përgjigje logjike ndaj një historie të gjatë me inflacion të lartë e të paparashikueshëm, disa kriza bankare dhe një ndjesi të përgjithshme se lira nuk e ruan vlerën në të njëjtën mënyrë si ari.

Por kjo pasuri e mbajtur jashtë sistemit financiar, sado e kuptueshme të jetë arsyeja, i sjell pasoja ekonomisë në tërësi.

Kur miliarda dollarë në ar mbahen të mbyllura në shtëpi, ato nuk qarkullojnë në ekonomi: nuk depozitohen në banka dhe nuk përdoren për investime apo zgjerimin e bizneseve.

Në të njëjtën kohë, autoritetet e kanë më të vështirë të hartojnë politika efektive për kontrollin e çmimeve dhe të krijojnë kushte më të favorshme për tërheqjen e investimeve të huaja.

Kapitali thjesht mbetet “i parkuar”, pa kontribuar në aktivitetin ekonomik.

Arsyeja pse njerëzit vazhdojnë të zgjedhin arin në vend të bankave, sipas Demiralp, lidhet drejtpërdrejt me një humbje të thellë të besimit.

Në një hulumtim të saj, katër në dhjetë të anketuar thanë se besimi i tyre te bankat komerciale ishte pranë zeros, ndërsa besimi te agjencia zyrtare e statistikave rezultoi edhe më i ulët.

Sipas saj, kjo lidhet me traumat ekonomike të së kaluarës, inflacionin kronik dhe një mungesë më të gjerë besimi ndaj institucioneve.

Kur çmimet e produkteve të përditshme rriten më shpejt nga sa tregojnë shifrat zyrtare, njerëzit humbin besimin te të dhënat e qeverisë. Në këto rrethana, mbajtja e parave në bankë mund të perceptohet si një humbje e sigurt në krahasim me ruajtjen e arit fizik.

Presidenti Recep Tayyip Erdogan u është drejtuar prej vitesh qytetarëve që ta nxjerrin arin nga shtëpitë e tyre, duke ndërmarrë programe të ndryshme stimuluese dhe duke krijuar skema bankare për ta kthyer arin fizik në depozita.

Megjithatë, këto përpjekje kanë pasur sukses të kufizuar.

Kritikët ia atribuojnë këtë edhe politikave ekonomike të Erdogan-it dhe kontrollit të tij të fortë mbi institucionet financiare, përfshirë shkarkimin e gjashtë guvernatorëve të Bankës Qendrore brenda shtatë vjetësh, çka, sipas tyre, ka thelluar edhe më shumë skepticizmin e publikut.

“Ari nuk po del ende nga nën jastëkët e tyre”, thotë Mehmet Yildirimturk, i cili prej më shumë se 50 vjetësh punon si agjent valutor dhe tregtar ari në Pazarin e Madh të Stambollit.

Sipas tij, qeveria ende nuk ka arritur t’u japë qytetarëve besimin e nevojshëm për ta bërë këtë hap.

Shqiptarët, sidomos ata që jetojnë në Amerikë, janë familjarizuar tashmë me historinë e këngëtares së madhe, Parashqevi Simaku, përfshirë këtu dhe Mira Konçin.

Në emisionin “Rudìna”, Tv Klan, Konçi ndau detaje nga ndjesitë e saj ndaj kësaj historie, si dhe takimin që zhvilloi me artisten.Fillimisht, Konçi u shpreh se ka pasur zëra që Simaku nuk ishte në gjendje të mirë, por nuk ka pasur kontakte me të.

“Kisha dëgjuar që nuk është mirë, kaq”, tha ajo.

Këngëtarja rikujtoi bashkëpunimin e bërë me Simakun në Shqipëri, përpara se rrugët e tyre të ndaheshin.“Parashqevia, po nuk gaboj, ka shkuar në Amerikë diku nga ’96-a, ku ka qenë në kulmin e festivaleve këtu dhe ajo patjetër është larguar. Nuk e di…

Unë personalisht, me të, kemi qenë në një tur koncertesh me orkestrën e Radio Televizionit, pas koncertit që bëra unë në ’90-ën.E kemi bërë një turne të gjatë në Maqedoninë e Veriut. Kemi qenë bashkë të dyja. Por në përgjigjen e pyetjes tuaj, Fadili më merr në telefon dhe më thotë: “Kam Parashqevinë, i kam bërë një sesion fotografik edhe do kisha shumë dëshirë të vije”, tha ajo.

Konçi sqaroi se takimi me Parashqevinë Simaku u zhvillua falë fotografit, Fadil Berisha, ku dhe dyshja artistike rikujtoi kohërat e vjetra.

“Po, dhe aty jemi takuar dhe kemi kujtuar turnetë që kemi bërë bashkë. Sigurisht ishte tronditëse, po nuk e kam ditur sepse madje ku lexoja ndonjë koment sot që thonte që ajo ka qenë aty, Mira. Unë kam qenë totalisht pa informacion fare. Absolutisht një keqardhje ekstreme. Mirëpo u takova aty dhe s’mund të jetë tjetër se ti t’i thuash çfarë ndodhi, çfarë s’ndodhi. Ti aty shkon me idenë që gjithçka ka kaluar…”, u shpreh ajo.

Një 28-vjeçare nga Britania e Madhe ka humbur një pjesë të madhe të kujtesës pasi u diagnostikua me encefalit, një sëmundje serioze që shkakton inflamacion dhe ënjtje të trurit. Sot ajo përballet me vështirësi të përditshme, por thotë se ka edhe një anë pozitive; mund të shohë filmat e saj të preferuar sikur të ishin krejtësisht të rinj. Georgina Ann, nga Boltoni, Greater Manchester, nisi të ndihej keq në gusht të vitit 2024. Fillimisht kishte marramendje dhe humbje të oreksit, por gjendja e saj u përkeqësua shpejt. Ajo nuk ishte më në gjendje të qëndronte në këmbë apo të ngjiste shkallët.

Familjarët thirrën ambulancën dhe gjatë rrugës për në spital, 28-vjeçarja pësoi një krizë epileptike. Mjekët e diagnostikuan me encefalit, një gjendje që shkakton inflamacion të trurit, dhe ajo qëndroi e shtruar në spital për tre javë. Georgina tregon se gjatë pjesës më të madhe të qëndrimit në spital ishte pa ndjenja. Kur u zgjua, kishte humbur një pjesë të konsiderueshme të kujtesës.

Ajo nuk i njihte njerëzit që ndodheshin pranë saj derisa ata prezantoheshin. Edhe sot ka vështirësi të kujtojë emrat dhe fytyrat e njerëzve që njeh. “Dy javët e para nuk kisha absolutisht asnjë ide se kush ishte askush”, rrëfen ajo. Pas daljes nga spitali, Georgina thotë se nuk kujtonte as vendndodhjen e dhomës së gjumit apo banjës në shtëpinë e saj.

“Është sikur të fillosh jetën nga e para, por në një mënyrë shumë të çuditshme, sepse është e vështirë ta bësh këtë në qytetin tënd, ku të gjithë të njohin, ndërsa ti nuk i njeh ata”, shprehet ajo. Pavarësisht vështirësive, Georgina thotë se ka gjetur edhe një aspekt pozitiv në humbjen e kujtesës. Një nga filmat e saj të preferuar që nga fëmijëria është “The Grinch”. Ajo tregon se para se nëna e saj të ndërronte jetë, i kishte blerë një palë pizhame për ta shijuar filmin.

“Të mund ta shoh përsëri, sikur të isha një vajzë e vogël, ishte magjike. Më solli shumë kujtime nga fëmijëria. Është fjalë për fjalë sikur të jem përsëri shtatë vjeçe”, thotë Georgina. Ajo tregon se edhe filmi “Harry Potter”, të cilin më parë nuk e pëlqente, tani e ka parë me një perspektivë krejt tjetër. “E pashë filmin e parë dhe e përjetova nga një këndvështrim krejtësisht tjetër. Më ka bërë ta vlerësoj përsëri çdo aspekt të jetës”, ka rrëfyer ajo. Humbja e kujtesës vazhdon t’i shkaktojë probleme të mëdha. Georgina shpesh nuk e di se kush janë njerëzit që takon, derisa ata i buzëqeshin, e përshëndesin ose i tregojnë se kush janë.

“Është sikur kur miqtë të pyesin nëse ke parë një film, por derisa të shohësh një foto të filmit ose të aktorit, nuk e di se për kë po flasin. Për mua kjo ndodh çdo ditë të javës”, tregon ajo. Ajo rrëfen se ndonjëherë takon njerëz në supermarket dhe zbulon se ata kanë pasur fëmijë, pa e ditur fare se kishin qenë shtatzënë. “Ndjej sikur kam qenë në koma për dy vitet e fundit. I pyes se fëmijët e kujt janë duke ruajtur dhe ata më thonë se janë fëmijët e tyre”, vijon ajo.

Problemet e kujtesës ndikojnë edhe në aktivitetet e zakonshme të përditshme. Georgina ka vështirësi të vishet, të përgatisë ushqim apo të përdorë pajisjet elektroshtëpiake dhe për arsye sigurie është rikthyer të jetojë me babain e saj. Në një rast, ajo harroi se kishte ndezur furrën ndërsa përgatiste darkën. Pas rreth gjysmë ore, kishte harruar plotësisht se po gatuante dhe porositi ushqim. Ajo thotë gjithashtu se shpesh i vesh rrobat mbrapsht ose nga ana e gabuar, nuk arrin ta mbyllë siç duhet frigoriferin dhe ka vështirësi të përdorë tharësen. Në një rast tjetër, në vend që të hidhte qumësht në kafenë e saj, gabimisht hodhi shurup frutash.

Georgina nuk mund të punojë dhe nuk lejohet të drejtojë automjet. Ajo thotë se disa ditë ka aq shumë vështirësi fizike sa ndihet sikur ka nevojë për një karrige me rrota. “Kur të thonë se nuk mund të drejtosh makinën dhe se nuk mund të kujtosh as emrin tënd, nuk është aspak e lehtë. Është sikur më janë vjedhur mundësitë e jetës”, shprehet ajo.

Në tetor ajo pritet të nisë një terapi rehabilituese njohëse, me shpresën se do ta ndihmojë të rikthejë një pjesë të kujtimeve të humbura. Tashmë Georgina dëshiron të ndërgjegjësojë njerëzit për encefalitin dhe u bën thirrje atyre që shfaqin simptoma të ngjashme të kërkojnë menjëherë ndihmë mjekësore.

Pas procesit gjyqësor të zhvilluar një vit më parë mes Jonida Maliqit dhe Gent Prizrenin, çështjet ligjore mes palëve vijojnë ende.

Procesi i përfunduar në atë kohë, i fituar nga Jonida Maliqi, lidhej me detyrimet financiare të Gent Prizrenit ndaj të birit. Çështja kishte të bënte me kundërshtimin e veprimeve përmbarimore, pasi përmbarimi kishte sekuestruar 3,000 euro nga llogaria e tij dhe ia kishte kaluar Jonida Maliqit.

Megjithëse shuma ishte ekzekutuar në vitin 2024, procesi gjyqësor vijoi për rreth dy vjet e gjysmë, deri në rrëzimin përfundimtar të kërkesës nga Gjykata. Vendimi u ankimua dy herë, por pa ndryshuar rezultatin.

Ky ishte procesi i dytë gjyqësor që lidhej me të njëjtën shumë. Në procesin e parë ishte pretenduar se 3,000 eurot nuk përbënin detyrim ndaj fëmijës, pasi shpenzimet e shkollimit ishin paguar.

Ndërkohë, që prej vitit 2023 vijon një tjetër proces gjyqësor, i nisur nga Jonida Maliqi, e cila kërkon indeksimin e detyrimit mujor prej 2,000 eurosh. Kjo shumë ishte përcaktuar me marrëveshje në vitin 2017, ndërsa kërkesa për indeksim bazohet në ndryshimin e kursit të këmbimit dhe nivelin e inflacionit.

Në vitin 2017, kursi i këmbimit ishte afërsisht 1 euro me 137 lekë. Për rrjedhojë, 2,000 euro përfaqësonin rreth 274,000 lekë. Në momentin e nisjes së procesit, kursi kishte zbritur në rreth 110 lekë për euro, ndërsa aktualisht është afërsisht 91.8 lekë.

Me kursin aktual, 3,000 euro janë të barabarta me rreth 275,400 lekë. Sipas këtij krahasimi, vetëm ndryshimi i kursit të këmbimit bën që 3,000 euro sot të përfaqësojnë pothuajse të njëjtën vlerë në lekë që përfaqësonin 2,000 euro në vitin 2017.

Një tjetër element që ngre shqetësim është kohëzgjatja e këtij procesi. Bëhet fjalë për një çështje që lidhet drejtpërdrejt me detyrimin për ushqim dhe mbështetjen financiare të një të mituri me nevoja të veçanta, ndërkohë që kërkesa për rishikimin e këtij detyrimi vijon prej më shumë se tre vitesh. Për një çështje me një natyrë të tillë dhe që prek drejtpërdrejt interesin dhe nevojat e një fëmije, një kohëzgjatje e tillë e procesit vështirë se mund të konsiderohet normale.

Kërkesa për indeksimin e shumës ishte rrëzuar nga Gjykata rreth një vit më parë, por çështja vijon ende në rrugë gjyqësore. Më 23 shtator, gjyqtarja Fahrije Budo, e cila po shqyrton procesin, pritet të shpallë vendimin përkatës.

Dënimi me 81 vite bųrg i katër ish-krerëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) nga tribunali i Hagës, rëndon mbi historinë e çlirimit të Kosovës. Në një intervistë ekskluzive me gazetarin e Klan News Besard Jacaj, ish-ambasadori i Holandës në Kosovë (2010-2015), Robert Boch, rrëfeu presionin e madh që SHBA-të dhe Bashkimi Evropian ushtruan mbi qeverinë e asaj kohe për ngritjen e Gjykatës Speciale me seli në Hagë.

“E gjitha për të kënaqur Serbinë”. Kështu u shpreh ish-diplomati duke treguar se Bashkimi Evropian kërkonte të bënte për vete Ivica Daçiç, në atë kohë zv.kryeministër i Serbisë, i cili fliste me dashuri për Perëndimin dhe konsiderohej si “njeriu i duhur” për interesa të ndërkombëtarëve. Një shtysë e madhe ka qenë lobimi serb, por nuk është folur ndonjëherë për atë rus, referuar ish-diplomatit Boch.“Dhe në kohën time, Daçiç gjithmonë prezantohej si një person pro-perëndimor dhe evropianët donin ta kënaqnin atë. Por kur doli në pozitë u kuptua që ishte po aq i keq sa Vuçiç. Evropa donte ta kënaqte atë. Qeveria e tij ushtroi shumë presion. Unë nuk kam dëgjuar për ndikim rus në këtë drejtim. Ne dëgjonim Daçiçin se mendonim se do të ishte njeriu ynë”, tha Boch.
Kosova nuk ishte në kushtet për t’i dalë kundër Amerikës apo Evropës, ose në të kundërt rrezikonte të humbiste çdo mbështetje. Ish-ambasadori thotë se e dinte që nga raporti i publikuar nga Dick Marty nuk kishte asgjë të vërtetë, e me këtë u përpoq të ngushëllonte dhe Thaçin për pasiguritë në vendimmarrje.“Unë si kolegët e mi mu kërkua që ti ushtroja presion atyre personave që të nënshkruanin këtë marrëveshje për këtë gjykatë speciale. Nuk isha dakord, por nuk mund të dilja kundër udhëzimeve të ministrisë time. Në atë kohë, gjykata u themelua sepse ekzistonin supozime se kishte trafiqe organesh në atë rajon. Nëse ajo histori do të ishte e vërtetë, do të ishte e tmerrshme, unë nuk e besoj. Kjo çështje ishte hetuar 3 herë, dhe doli që akuzat nuk ishin të vërteta. Unë e mbaj mend, nuk bija dakord me gjërat e asaj kohë, fola me Thaçin dhe i thashë, të gjithë e dimë që kjo nuk është e vërtetë. Keni për tu liruar”, tha Boch.
Boch thotë se tashmë mbetet në dorën e shkallës së Apelit për të ndryshuar vendimin e rëndë. Por, e gjithë kjo mund të ishte zhbërë në kohë, nëse Parlamenti i Kosovës do ta kishte ndaluar veprimtarinë tribunalit të Hagës për rrëzimit të akuzave për trafik organesh.

“Këta gjyqtarë dhe prokurorë janë të mirëpaguar dhe thanë përse të mos vazhdojmë me punën tonë. Politikanët duhet t’i ndalonin, ky është gabimi i parlamentit të Kosovës që nuk i ndaluan, kishin mundësi por tani është shumë vonë. Ky është gabimi i politikave evropianë të cilët i çuan dëm paratë e taksapaguesve evropianë dhe është dhe gabimi i kosovarëve që nuk e ndaluan në kohë”, tha Boch.Ndër të tjera, ish-diplomati holandez tha se vendimi i Gjykatë Speciale të Hagës ishte qesharak dhe se deklarimet e personave të thirrur në seanca për të dëshmuar, nuk janë marrë seriozisht. Robert Boch tha se brenda në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës nuk kishte një hierarki dhe se komunikimi ishte tepër i vështirë pasi nuk kishte persona që qëndronin në krye të ushtrisë.
“Nuk ka pasur krime lufte, ndoshta mund të jenë kryer në mënyrë individuale. Nuk kanë pasur ndonjë strukturë hierarkike brenda UÇK-së. Ndoshta Thaçi nuk ishte duke u dhënë urdhër personave në terren. Nuk funksiononte në këtë mënyrë; dëshmitarët kanë qenë njerëz të rëndësishëm.

Ne atëherë nuk dinim kujt t’i flisnim. Ka qenë e vështirë të komunikonin brenda UÇK-së ata në terren me ata që kanë qenë më lart. Thaçi dhe Krasniqi dënohen se kanë qenë udhëheqës dhe pretendohet se kanë dhënë urdhra”, tha Boch.

Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi janë arrestuar në nëntor 2020 duke qëndruar në paraburgim në Hagë. Pas 6 vitesh, Gjykata Speciale i dënoi ata për krime lufte dhe i shpalli të pafajshëm për krimet kundër njerëzimit. Sipas gjykatës së Hagës, krimet nga 4 ish-drejtuesit kryesorë të UÇK-së, janë kryer përgjatë viteve 1998-1999 në luftën kundër ish-Jugosllavisë.