Akademikët që japin fakte dhe vërtetojnë se Aleksandri i Madh, Pirro i Epirit fIiste shqip!

Sa e vjetër është gjuha shqipe, në cilat koordinata gjeografike është folur, si ka evoluar, cilët popuj janë marrë vesh përmes saj dhe dialekteve, cilat janë raportet e saj historike me greqishten e vjetër dhe latinishten..?

Larg pretendimeve hipotetike dhe të paargumentuara, larg dëshirës së ndikuar nga nacionalizmi, më poshtë po japim vlerësimin e disa prej studiuesve më në zë të globit në lidhje me prejardhjen dhe vjetërsinë e gjuhës shqipe. Faktet janë tronditëse nëse do të vihen përballë asaj pjese të pranuar “zyrtarisht” deri tani nga gjuhëtarë, historianë e studiues shqiptarë e të huaj. As më pak dhe as më shumë historiografia shqiptare përballë fenomenit të vjetërsisë, prejardhjes, mbase edhe kohës së shkrimit të shqipes, ka nevojë të jetë më e qartë dhe këtë e kanë pohuar edhe gjigantë të kalibrit të Çabej. Gjithsesi brezi i ri, por edhe i vjetër i studiuesve shqiptarë tashmë ka dhënë shenja se janë duke dalë nga kornizat e vjetra.

Fatmirësisht shenjat janë të mira dhe të dukshme. Këtë duket ka pasur parasysh edhe akademiku Shaban Demiraj, kur ka shkruar në veprën e tij monumentale “Gjuha shqipe dhe historia e saj”, se: ”Hulumtimi dhe shpjegimi i elementëve ‘pellasgjike’ (më saktë, para ilire), që shqipja i ka trashëguar nëpërmjet ‘nënës’ së saj, mbeten një nga detyrat e rëndësishme të historisë së gjuhës shqipe”. Po le të shohim se në ç’përfundime kanë dalë kolegët e Demirajt në të gjithë globin, kur janë përballur me faktet për shqipen e lashtë.

Franz Bopp-i përcaktoi i pari se gjuha shqipe “i përket në mënyrë të sigurt familjes indoevropiane, por në elementet e saj themelore nuk ka ndonjë lidhje më të ngushtë, ose, aq më pak, ndonjë lidhje prejardhjeje me asnjërën nga motrat sanskrite (= indoevropiane) të kontinentit tonë”.

Vinçenc Xoberti, filozof italian (1801–1852) nënvizon: “Latinishtja është një gjuhë pellazgjike, që rrjedh nga eolishtja dhe e afërt me ato gjuhë që përdoreshin në Greqi para vërshimeve “Deukalonike”, d.m.th., me ata të huaj që flet Herodoti”.

Nieburi shkruan: “Në latinisht gjendet një fond gjysmë grek dhe se origjina e tij nga pellazgjishtja nuk duket e dyshimtë”.

Johan Seferin Fater (1771–1826) shpreh mendimin se përputhjet e shqipes me latinishten mund të kenë një origjinë të përbashkët të bartësve të këtyre gjuhëve.

Jernei Bartolomeo Kopitar ka arritur në përfundimin: “Kështu, pra, deri në kohën e sotme, në veri të Danubit, në Bukovinë, Moldavi e Vllahi, Transilvani, Hungari, si dhe në anën tjetër të Danubit, në Bullgarinë e mirëfilltë, pastaj në të gjithë vargun e Alpeve të Ballkanit, në kuptimin e vjetër më të gjerë të këtij vargmali, nga njëri det në tjetrin, në vargmalet e Maqedonisë, në Pind dhe përmes Shqipërisë sundon vetëm një formë gjuhësore, por me tri lloje lënde gjuhësore (nga të cilat një është vendase, ndërsa dy të tjerat kanë ardhur nga Perëndimi dhe nga Lindja”.

Xylanderi shkruan: “Fjalët e gjuhës shqipe, pa ndryshime thelbësore e pjesërisht nga rrënja, gjenden edhe në gjuhët e tjera, si në greqishten e vjetër e greqishten e re, në latinishte, në gjuhët romane, gjermanishten e vjetër, të re, suedisht, danisht, anglisht, sllavisht, persisht, arabisht, keltisht, baskisht e indishten e vjetër”. Xylanderi shton se prapashtimi i nyjës shquese dhe fleksioni i saj më i zhvilluar se në baskisht, islandisht, suedisht e danisht, nuk gjendet në ndonjërën prej atyre gjuhëve të popujve që kanë ndikuar mbi shqipen. Përputhjet me sanskritishten tregojnë lidhje afrie të drejtpërdrejtë sesa të ndërmjetme, lidhje të afërt me trungun e përbashkët sesa me popujt që dolën më vonë në histori. Të njëjtën dukuri vë re edhe Franc Bopp-i.

Vicens Dorsa (studiues arbëresh) shkruan se në shqipe ruhen rrënjët e dialektit (digamës) eolik parahomerik.

Jeronim De Rada shkruan: “Analiza gjuhësore e përligj opinionin se në greqishten e vjetër gjendet një shtresë fjalësh, e cila i përgjigjet një periudhe më të vjetër të shqipes. Teza e Blumentalit rezulton e saktë”.

Elia Lates pohon se nuk ka asnjë arsye që të mos pranohet origjina ilire e popujve italikë.

Alfredo Trombeti pohon se fiset ilire u përhapën në tërë Gadishullin Italik, nga Venediku gjer në Pulia e Kalabri.

Ribezzo gjen përputhje të shumta mes onomastikës venete, japigje, ilire e shqiptare.

Jani Vreto thekson se rrënjët e fjalëve shqipe nuk gjenden as tek Homeri dhe as tek Hesiodi, sepse janë më të vjetra se ato.

Eqrem Çabej shprehet se në greqishten e vjetër ka disa fjalë, që shpjegohen vetëm me anë të shqipes. Një degë e shqipes vjen nga Egjeu, është egjeane, por nuk e shtjellon më tej këtë ide.

Adelungu te “Mithridati” shkruan: “Meqë trakishtja është një nga gjuhët e njohura më të lashta, ajo do të ketë ruajtur gjurmë më të shumta të një gjuhe nënë të lashtë, sesa gjuhët e fqinjëve të saj të afërt e të largët. Në gjuhën e mëvonshme greke nuk duken shumë fjalë rrënjë të keltishtes, gjermanishtes…, sepse, pasi u formua gjuha dhe populli i tyre, ata nuk u ndodhën në lidhje të drejtpërdrejtë me këta popuj, ajo duhet parë si një mbeturinë e trakishtes; trakët ishin fqinjët më të afërt të këtyre popujve jo vetëm në Evropë, por edhe në vendbanimin e tyre të parë në Azi, ku duhet të jenë formuar prej një burimi të përbashkët”.

Willy Borgeau në veprën “Ilirët në Greqi dhe në Itali” këmbëngul se Beotia, Akarnania, Etolia, mandej Argosi dhe Sparta janë të mbushura me antroponime e toponime ilire, se Boitoia dhe Argosi në zanafillë janë krijime ilire, d.m.th., pellazge. Të njëjtën pikëpamje mbron edhe gjuhëtari italian Bonfante.

Albrech Blumental ka gjetur gjurmë të shumta gjuhësore ilire në territorin e Greqisë. Kretçmeri, Budimiri, Krahe, Bonfante etj., kanë gjetur fosile të shqipes së moçme (të periudhës së bronzit) në Mikenë e më gjerë.

Maks Myler profetizon: “Do të vijë dita kur kjo gjuhë do të bëhet çelësi i shpjegimeve të sekreteve të mëdha”.
Malte-Brun përcakton: “Gjuha e ilirëve të lashtë, ose e shqiptarëve të sotëm është një gjuhë e veçantë, prejardhja e së cilës shkon deri në lashtësinë e thellë e madje në një kohë kur filluan të formoheshin secila në sferën e saj edhe gjuhët greqishte, latinishte, iberishte, keltishte, sllavishte, teutonishte dhe gotishte”.

Johan Georg von Han, hedh idenë e prejardhjes së përbashkët “tireno-pellazgjike” të ilirëve, epirotëve e maqedonasve, të cilët formojnë një degë të veçantë të rëndësishme të lashtësisë, krahas grekëve e romakëve. Hani nga mitologjia greko-romake përqas me gjuhën shqipe këto fjalë: Uranus, Rhea, Kronos, Kyklopea, Venus, Anna, Perenna, Anaitis, Zeus, Ge, Dhemeter, Deukalion, Thetis, Oceanus, Dif, Diel, Kybelle, Atlas, Vulkanus, Tinias, Tina, Ceres, Kore, Hermakes, Turms, Merkuris, Nemesis, Ruana, Pales.

M. Saqellari, gjuhëtar i sotëm grek, pranon se ka mjaft elemente, që dëshmojnë për hierarkinë parahelene, pellazge, të hyjnive të Olimpit”.

N. P. Elefteridhi pohon se greqishtja në pjesën më të madhe u formua gati e tëra nga gjuha pellasgjike.

Jakov Thomopullo dëshmon se ka lexuar mbishkrimet eteo-krete nëpërmjet gjuhës shqipe.

Enzo Gatti shkruan: “Gjeografia e lashtë e Evropës Mesdhetare është pothuaj e gjitha ilire …Emrat gjeografikë të Kretës, Korfuzit, Qipros, Sicilisë, Sardenjës, Baleareve… “.

Historiani francez Kantu shkruan: “…Në përgjithësi është pranuar se shqiptarët i përkasin racës pellasgjike… ata përbëjnë një racë mitike, si titanët dhe ciklopët… Faktet dëshmojnë se pellazgët sollën në Greqi, jo vetëm disa arte, por një sistem të tërë besimi, artesh dhe germash. Ajo ishte një racë po aq sa bujare, edhe e pafat. Gjuha e tyre, më e ngjashme me latinishten se sa me greqishten, u ruajt në dialektin eolian dhe në atë epirot, që helenët i cilësonin si barbarë”.

George Fred Uilliams, studiues amerikan, që në vitin 1914 shprehej se “po të kthehemi në parahistori, para se rapsodët homerikë t’i këndonin hyjnive dhe heronjve mitologjikë, para se të shkruhej gjuha greke, jetonte një popull i njohur me emrin Pellazg. Shqipja ka qenë gjuha e vërtetë e Homerit, e Aleksandërit të Madh dhe e Pirros së Epirit”.

Robert d’Angely shkruan: ”…Shqiptarët janë më të vjetër se grekët, kjo s’ka dyshim, tingulli monosilabik është provë për këtë. Origjina e shqipes dhe e greqishtes nxjerr në pah në mënyrë të padiskutueshme raportin e vërtetë mes tyre, atë të prejardhjes së greqishtes nga gjuha shqipe: nëna e saj”.

Eqerem Çabej vërente me mprehtësi se kontributi i shqipes për gjuhët e tjera ballkanike do studiuar më gjerë. Pyetja trashëgim a huazime shtrohet sot e gjithë ditën për një sërë fjalësh. Ka emra visesh me një pamje mjaft të moçme, fjalë që s’u dihet kuptimi. Nisur nga gjendja e njohurive të atëhershme, Çabej shprehej se ka një kundërvënie mes historisë dhe gjuhësisë përsa i përket vendit dhe kohës së formimit të gjuhës shqipe.

Nuk shohim asnjë kundërvënie mes arkeologjisë, historisë dhe gjuhësisë; këto shkenca përputhen në përfundimet e tyre, duke ndjekur secila rrugën e vet të pavarur të studimit. Çabej shprehte pikëpamjen se prehistoria e shqipes mund të ketë vazhduar në Gadishullin e Ballkanit, veçse gjuhësisht ajo s’mund të ndiqet.

Akademiku Shaban Demiraj në veprën monumentale “Gjuha shqipe dhe historia e saj”, shkruan: ”Hulumtimi dhe shpjegimi i elementëve “pellasgjike” (më saktë, para ilire), që shqipja i ka trashëguar nëpërmjet “nënës” së saj, mbeten një nga detyrat e rëndësishme të historisë së gjuhës shqipe”.

Si përfundim, mund të themi se shqipja përfaqëson zhvillimin gradual të gjuhës së lashtë vendase, autoktone ilire, përgjatë mijëvjeçarëve e dhe shekujve deri në ditët tona. Mendimi i Miklosiçit, gjuhëtar i dëgjuar, se: “…kështu, ne jemi të prirë, që, në mos të gjitha, të paktën shumicën e dukurive të shqyrtuara këtu t’ia atribuojmë elementit të vjetër vendas dhe besojmë që ky element të ketë qenë i një rrënje me shqipen e sotme, të cilën ne e shohim si vazhduese të ilirishtes”, është i bazuar dhe i drejtë.

G. Meyer pranonte se shqipja përfaqëson një fazë të re të ilirishtes së moçme, ose më saktë të njërit prej dialekteve të moçme ilire. Ndërsa Kretchmeri shtonte se kjo është kaq e vërtetdukshme, saqë njeriu duhet të sillte arsye shumë të rëndësishme për ta kundërshtuar atë. Duke bërë një sintezë të këtyre veçorive gjuhësore, Çabej arrin në përfundimin e sigurt se shqipja buron prej shkallës më të lashtë, pavarësisht se me cilën gjuhë jo greke të Gadishullit Ballkanik të kohës antike është identike ajo shkallë e lashtë.

Laku po i afrohet në fyt/ Alfred Lela: Rama po hedh Iopatat e fundit të dheut mbi υarr

Kryeministri Edi Rama po hedh “lopatat e fundit të dheut mbi varrin e ndarjes së pushteteve”, duke u shndërruar në “varrmihësin e demokracisë”. Kjo ishte akuza e drejtorit të Komunikimit në Partinë Demokratike, Alfred Lela, i cili deklaroi se ndryshimet e fundit ligjore që i japin paprekshmëri ekzekutivit nga vendimet e drejtësisë, janë një tentativë finale e kryeministrit për të bllokuar çdo hetim që i afrohet atij dhe rrethit të tij të ngushtë.

Gjatë një interviste në Syri tv me moderatorin Arnold Kariqi, ai tha se “lëvizjet e fundit të Ramës nuk janë një përpjekje për të forcuar pavarësinë e ekzekutivit, por një akt i nxitur nga frika. Ai theksoi se “zemërata kontestatore” e kryeministrit gjatë javëve të fundit lidhet drejtpërdrejt me “lakun që po i lidhet në fyt ministres Belinda Balluku” dhe, rrjedhimisht, vetë Ramës si partner në shkeljet ligjore”.

Drejtori i Komunikimit në PD vuri në dukje se reagimi i kryeministrit në rastin e Ballukut është i paprecedentë, ndryshe nga qëndrimi i mbajtur ndaj ish-zyrtarëve të tjerë të lartë si Ahmetaj, Beqja apo Bllako. “Çfarë e bën zonjën Balluku kaq virtuoze? Kjo nuk lidhet me fatin e saj, por me fatin e vetë Ramës,” argumentoi Lela, duke shtuar se e vetmja arsye është se hetimet po prekin tashmë majën e pushtetit.

Arnold Kariqi: E nisim pak me zhvillimet e fundit, ku duket se zoti Rama nuk është tërhequr nga ajo çka paralajmëroi para disa ditëve. Prezantoi sot ndryshimet ligjore që e shpallin pothuajse të paprekshëm atë dhe qeverinë e tij nga vendimet e drejtësisë për pezullim nga detyra. Lela, si i shihni këto ndryshime? Është pavarësi, siç zoti Rama deklaroi, pavarësia e ekzekutivit, apo paprekshmëri?

Alfred Lela: Shiko, Edi Rama qartësisht është duke hedhur lopatat e fundit të dheut, mbi arkivolin ose në varrin e ndarjes së pushteteve. Pra, është duke, hedhur lopatat e fundit në strategjinë e tij të vjetër, por që po mundohet ta përmbyll këto javët e fundit, të moslejimit të asnjë dritareje disidence ose pavarësie të asnjë pushteti tjetër dhe këtë po bën. Po kthehet në varrmihës të demokracisë, siç e njohim, ashtu problematike, e brishtë, hibride, siç ka qenë me hope dhe në tranzicion demokracia jonë, por ai po bëhet përfundimisht varrmihësi i saj. Dhe qëllim, synimet kuptohen, janë të qarta, sepse është e qartë zemërimi, zemërata e kryeministrit, e cila ka ardhur më e fortë dhe më kontestatore javët e fundit, javë të cilat, siç të gjithë e dimë, lidhen me lakun që po i lidhet në fyt Belinda Ballukut dhe rrjedhimisht edhe partnerit në krim, në kundërvajtje apo në shkelje ligjore që është vetë zoti Rama. Pra, është tentativa e tij finale për të bllokuar çdokënd, çdo institucion i cili provon t’i afrohet atij vetë dhe rrethit të tij të ngushtë me të cilin ka ndarë edhe korrupsionin këto 12-13 vite të gjata keqqeverisje.

Arnold Kariqi: Është kjo arsyeja e ndryshimit të kryeministrit zoti Lela, duke parë Ramën ose duke kujtuar Ramën e qëndrimeve të para disa kohëve, qëndrimet mbi palët, nuk komentonte vendimet e drejtësisë, nuk mbronte askënd prej bashkëpunëtorëve të tij, për sa kohë fliste drejtësia, ndërkohë që e kundërta po ndodh me Belinda Ballukun.

Alfred Lela: Po ndryshimi, lexohet, është i qartë. Pra, nga një Ramë i cili i mbronte institucionet e drejtësisë sipas parimit, heronjtë e fëmijëve tanë, tani ka kaluar tek një Ramë i cili i anatemon, i sulmon, i linçon të njëjtat institucione duke i kthyer në, antiheronj. Pra, personazhet pozitive bëhen personazhe negative, por Rama mbetet po ai, është i njëjti personazh i cili ka nevojën, ka frikën dhe i cili e ndryshon, qimen në varësi të asaj që duhet të mbrojë. Në këtë rast i duhet të mbrojë veten, e ndjen se laku apo rrethimi i drejtësisë, e cila gjurmon shkeljet, kontrabandën dhe kundraligjin, i ka ardhur afër dhe prandaj është ky ndryshim, sepse duhet të rikujtojmë një gjë, Ramës nuk është i pari ministër dhe zëvendëskryeministër që i bie, apo jo? Apo i pari deputet, apo deputete. Janë disa. Beqja, Ahmetaj, i cili është një histori më vete. Madje, madje për Ahmetajn udhëzonte, edhe prokurorë edhe gjyqtarët dikur. Thonte po të isha unë do i bëja këtë e atë. Edhe Beqja, Bllako, pra janë disa, ish-ministri i bujqësisë, dhe e vetmja herë që Rama sillet në këtë mënyrë, është tani, këtu, në rastin Balluku. Dhe pyetja fare mirë mund të bëhet, pse? Çfarë cilësie ka zonja Balluku? Çfarë e bën zonjën Balluku kaq, virtuoze? Nuk ka asgjë tjetër, nuk lidhet, kjo me, vetë Ballukun apo me fatin e zonjës Balluku. Lidhet me vetë Ramën dhe me fatin dhe me fatin e Ramës. Nuk ka shpjegim, tjetër. Dhe pastaj shtyrja, deri në ekstrem. Vendimi që ekzekutivi të bëjë prerogativa, të ndërtojë prerogativa ligjore, të bëjë ligje, të bëjë ndërhyrje në, kode, ndërhyrje ligjore të cilat mbajnë larg të njëjtën drejtësi me të cilën Rama mburrej dhe thoshte, madje thoshte, e ka bërë Partia Socialiste, e kam bërë unë, nuk e kanë bërë amerikanët dhe evropianët. Ndërkohë që tani janë amerikanët dhe evropianët që janë në anën tjetër të qëndrimeve të Ramës dhe po thonë atë që e kemi ndjekur dhe po i rezistojnë duke e quajtur të pavend këtë përpjekje për ndërhyrje apo qoftë dhe përpjekje për marrëzi të Edi Ramës në raport me institucionet kushtetuese….

Nëna e Monika Kryemadhit kërkon pafajësi, kundërshton SPAK për 846 mijë eurot dhe viIën: Ka kursyer nga pensioni, e vetmja pasuri që ka

Mamaja e Monika Kryemadhit kërkon në GJKKO pafajësi për akuzën e pastrimit të parave dhe rrëzimin e kërkesës së SPAK për konfiskimin e vilës së saj në “Kodrën e Diellit”.

Në konkluzionet prej 81 faqesh, avokatet Flutura Kona dhe Esmeralda Rama kundërshtojnë pretendimet e SPAK për origjinën e paligjshme të fondeve të përdorura për blerjen e apartamenteve, shlyerjen e kredive bankare dhe përfitimin e pasurive të paluajtshme.

Një nga kundërshtimet kryesore lidhet me shumën prej 846 mijë eurosh, të cilën Prokuroria e Posaçme e konsideron të pajustifikuar dhe e lidh me transaksionet financiare të familjes Meta-Kryemadhi.

Sipas mbrojtjes, SPAK nuk ka identifikuar në mënyrë konkrete veprimet financiare që përbëjnë këtë shumë, burimin e secilit transaksion dhe dijeninë e Fatime Kryemadhit për një origjinë të mundshme kriminale të fondeve.

Avokatet kundërshtojnë edhe lidhjen që Prokuroria bën mes pasurive dhe çështjes CEZ-DIA, duke iu referuar një mesazhi të datës 22 qershor 2009, ku përmendet shuma “200 mijë”.

Sipas mbrojtjes, në mesazh nuk përcaktohet monedha, ndërsa SPAK e interpreton shumën si 200 mijë euro. Avokatet argumentojnë se nuk ka prova që kjo shumë është paguar nga Kastriot Ismailaj, është përfituar nga Ilir Meta apo i është kaluar Fatime Kryemadhit.

Një tjetër argument lidhet me kohën e blerjes së apartamenteve në rrugën “Vaso Pasha”, në Tiranë. Mbrojtja thekson se blerjet janë kryer në mars të vitit 2010, përpara themelimit dhe regjistrimit të DIA-s dhe marrëveshjeve të saj me CEZ-in.

Në konkluzione trajtohen edhe 138 mijë eurot që Fatime Kryemadhi i ka kaluar vajzës së saj, Monika Kryemadhi, gjatë vitit 2009. Sipas SPAK, këto transferta janë kryer në tri derdhje, përkatësisht 21 mijë, 70 mijë dhe 47 mijë euro.

Nga kjo shumë, Prokuroria njeh si të justifikuara 100 mijë euro me burim kompaninë AGI KONS, ndërsa konteston 38 mijë eurot e tjera. Kësaj diference i shtohen edhe 75 mijë euro qira për një periudhë 25-mujore, duke e çuar mungesën e pretenduar të burimeve të ligjshme në rreth 113 mijë euro.

Mbrojtja kundërshton këtë përllogaritje, duke kërkuar që të verifikohen pagesat reale të qirasë, transfertat bankare dhe burimet financiare të deklaruara.

Një tjetër pikë lidhet me kredinë prej 335 mijë eurosh të marrë në mars 2010. Nga kjo kredi, sipas SPAK, janë transferuar 100 mijë euro për apartamentin e Monika Kryemadhit, ndërsa janë tërhequr 200 mijë dhe 34.500 euro.

Prokuroria pretendon se dy shumat e tërhequra janë marrë nga Mirvjen Nino si pagesa shtesë për apartamentin. Por mbrojtja kundërshton këtë version, duke argumentuar se 200 mijë eurot janë tërhequr nga vetë Fatime Kryemadhi dhe se mandatet bankare të përdorura nga akuza duhet të verifikohen.

Avokatet kanë kundërshtuar edhe ekspertimin financiar të SPAK, duke pretenduar se nuk janë marrë në konsideratë të gjitha dokumentet bankare, kontratat noteriale dhe burimet e të ardhurave të paraqitura nga mbrojtja. Sipas tyre, analiza financiare për Fatime Kryemadhin duhet të përfshinte edhe periudhën përpara vitit 2003.

Një pjesë e rëndësishme e mbrojtjes i kushtohet vilës në Kodrën e Diellit, për të cilën SPAK ka kërkuar konfiskimin përfundimtar.

Sipas konkluzioneve, vila është përfituar përmes një kontrate shkëmbimi me kompaninë AGI KONS, së cilës Fatime Kryemadhi i ka kaluar dy njësi dhe një garazh. SPAK kërkon konfiskimin e saj si pasuri me vlerë ekuivalente me produktin e pretenduar të veprës penale, duke e vlerësuar përafërsisht 186.945 euro.

Mbrojtja argumenton se nuk është provuar lidhja mes kësaj pasurie dhe fondeve që Prokuroria i konsideron me origjinë kriminale.

Avokatet i referohen edhe një vendimi të Gjykatës së Posaçme të Apelit të datës 17 dhjetor 2024, me të cilin është hequr sekuestroja preventive e vendosur më herët mbi vilën.

Në konkluzione theksohet gjithashtu se Fatime Kryemadhi është pensioniste dhe se, sipas mbrojtjes, vila është e vetmja pasuri e paluajtshme në pronësi të saj. Për këtë arsye, kërkohet që gjykata të marrë parasysh edhe pasojat ekonomike që do të sillte konfiskimi.

Mbrojtja ka ngritur kundërshtime edhe për veçimin e çështjes nga ajo e Ilir Metës dhe Monika Kryemadhit, duke argumentuar se transaksionet dhe provat financiare janë të lidhura me njëra-tjetrën dhe duhet të vlerësohen pa paragjykuar përgjegjësinë e personave që po gjykohen veçmas.

Shqiptari nokautoi serbin me te kaluar kriminaIe për 10 sekonda (Video)

Boksieri serb me precedentë kr*iminal, Kristijan Golubovic, humbi një ndeshje në Vjenë nga shqiptari Agim Abdullah.

Ndeshja u zhvillua në kuadër të një mbrëmjeje të sporteve marciale dhe Abdullahu me një goditje të fortë e dërgoi Christianin në tapet, pas së cilës gjyqtari shpalli fitoren e boksierit shqiptar.

Goluboviqin e ka inatosur sidomos fakti që Abdullahu dhe tifozët e tij pas ndeshjes valëvitën flamurin shqiptar në ring.

“Ndeshja u ndërpre pa asnjë arsye në momentin kur unë përballova një breshëri goditjesh të shqiptarit Agim Abdullah dhe nisa të bëja pozicion për sulmin e madh. Kur dola dhe fillova të dal për ndoshta sulmin final – arbitri e ndërpreu ndeshjen sepse pa që po më godaja dorën… dhe po përpiqesha të gjeja gomën mrojtëse të dhëmbëve. Ndeshja u ndërpre në mënyrë të parregullt. Nuk ndihem si i mundur, por si gjithmonë, me “VENDIMET E KËQIJA TË GJYQTARI”. Agimi shprehu respekt të madh dhe pranoi se lufta nuk u ndal për shkak të levave të tij apo diçkaje tipike për një fitore bindëse”, ka shkruar ai në Facebook.

Vëllai i Ministres së Mjedisit të Kosovës thërret për dhunë në Shqipëri: “Vetëm përmes dhunës e forcës fitohet Iiria”

Ρitim Pacolli, vëllai i ministres së Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor, Fitore Pacolli, ka shoqëruar pamjet e protestave në Shqipëri me një mesazh që e paraqet dhunën si rrugë drejt lirisë.
“Vetëm përmes dhunës e forcës fitohet liria”, shkruhet në postimin e paraqitur në fotografi.

Nuk bëhet fjalë thjesht për përkrahje të protestuesve apo për kundërshtim të kryeministrit Edi Rama. Formulimi shkon përtej solidaritetit politik: dhuna dhe forca paraqiten si mënyra e vetme për të arritur ndryshimin.

Pacolli e vazhdon postimin me parullën se Shqipëria nuk shitet dhe trojet nuk falen, ndërsa përdor edhe gjuhë armiqësore ndaj hebrenjve. Kështu, kundërshtimi i Ramës përzihet me glorifikimin e dhunës dhe me shënjestrimin mbi bazë identiteti.

Mbetet e paqartë nëse Fitim Pacolli ndodhet vetë në protestë në Shqipëri apo e ka bërë postimin nga diku tjetër. Shpërndarja e pamjeve nuk e dëshmon praninë e tij fizike. Por vendndodhja nuk e ndryshon përmbajtjen e mesazhit: dhuna po promovohet publikisht si mjet politik.

Lidhja familjare e autorit me ministren Fitore Pacolli, e raportuar edhe më herët nga Nacionale, e bën këtë deklaratë çështje me interes publik. Jo sepse ministrja duhet të mbajë përgjegjësi automatike për çdo fjalë të vëllait, por sepse një thirrje e tillë nga rrethi i saj i afërt kërkon një distancim të qartë.

A e kundërshton ministrja përdorimin e dhunës si rrugë për ndryshimin e pushtetit në Shqipëri? A është e gatshme ta thotë këtë edhe kur mesazhi vjen nga familja e saj?

Këto nuk janë kërkesa që një zyrtare ta kontrollojë familjen. Janë pyetje për qëndrimin e saj publik ndaj një parimi themelor: dhuna nuk bëhet e pranueshme vetëm pse drejtohet kundër një qeverie që nuk u pëlqen mbështetësve të partisë së saj.

Postimi i Pacollit shfaqet në një kontekst më të gjerë të angazhimit të figurave dhe aktivistëve të lidhur me Vetëvendosjen në zhvillimet politike në Shqipëri. Sipas informacioneve të gazetarit Berat Buzhala, në Shqipëri kanë udhëtuar tashmë edhe një numër i konsiderueshëm aktivistësh të LVV-së. Kjo prani, në vetvete, nuk dëshmon përfshirje në dhunë apo organizim të përbashkët partiak.

Përkrahja politike është shfaqur publikisht edhe më herët. Më 15 qershor u raportua pjesëmarrja e Hysamedin Ferrajt, ish-kandidat i LVV-së për deputet, në protestën përpara Kryeministrisë, pranë Arlind Qorit. Më 22 qershor, Enver Dugolli shprehu solidaritet me protestuesit dhe foli për mbështetje individuale të aktivistëve, duke mohuar rol organizativ të Vetëvendosjes.

Ndërkohë, zhvillimet në Shqipëri janë komentuar edhe nga kryetarja e Kuvendit të Kosovës, Albulena Haxhiu. Ajo ka kërkuar që të dëgjohen kërkesat e studentëve, duke deklaruar se “arroganca vetëm i nxit protestat”. Haxhiu ka kërkuar gjithashtu ndaljen e dhunës nga të dyja palët dhe ka mohuar që LVV-ja të ketë bërë thirrje për mbështetjen e protestave.

Deklarata e saj nuk mund të barazohet me thirrjen e Pacollit për dhunë. Por zgjedhja e kryetares së Kuvendit për të dhënë gjykime mbi shkaqet politike të protestës në një shtet tjetër ngre një çështje tjetër: kufirin ndërmjet komentit partiak dhe përgjegjësisë institucionale.

Një aktivist flet në emrin e vet. Kryetarja e Kuvendit bart peshën e institucionit që përfaqëson. Thirrjet për qetësi dhe dialog janë të mirëpritura; rreshtimi institucional në betejat e brendshme politike të Shqipërisë do të ishte i papranueshëm. Marrëdhëniet ndërmjet dy shteteve nuk duhet të shndërrohen në zgjatim të simpative dhe armiqësive partiake.

Ndryshon gjithçka – Spanja merr vendimin e madh dhe hìstorik për Kosovën

Spanja nuk do të jetë pengesë për afrimin e Kosovës me Bashkimin Evropian, deklaroi kryediplomati spanjoll, Jose Manuel Albares, gjatë Forumit për Zgjerim 2026, të mbajtur në Bruksel.

“Kemi qenë të qartë gjatë këtij viti se kurrë nuk do të jemi pengesë ndaj dialogut mes Prishtinës dhe Beogradit dhe kurrë nuk do të jemi pengesë që Kosova të afrohet me BE-në”, tha ai.

Spanja është një nga pesë vendet anëtare të BE-së, krahas Qipros, Sllovakisë, Greqisë dhe Rumanisë, që nuk e njohin pavarësinë e shpallur nga Kosova në vitin 2008.

Si dëshmi se Spanja nuk do të jetë pengesë, shefi i diplomacisë spanjolle përmendi heqjen e vizave për Kosovën dhe njohjen e pasaportave të Kosovës nga ana e Madridit.

Radio Evropa e Lirë i është drejtuar Qeverisë së Kosovës për të marrë një koment lidhur me qëndrimin e kryeplomatit spanjoll dhe është në pritje të përgjigjes.

Qytetarët e Kosovës, që nga janari i vitit 2024, mund të udhëtojnë pa viza në zonën Schengen, përfshirë edhe në Spanjë.

Megjithatë, në po të njëjtin forum, ministri irlandez për Çështje Evropiane, Thomas Byrne, konfirmoi se qëndrimi i pesë shteteve anëtare, që nuk e njohin pavarësinë e Kosovës, paraqet pengesë për përparimin e Prishtinës drejt strukturave evropiane.

“Secili vend aplikant ka disa çështje që duhet t’i adresojë. Një numër shtetesh anëtare [të BE-së] nuk e njohin Kosovën. Kjo është sfidë për Kosovën dhe kjo është diçka që ne nuk mund ta tejkalojmë aq lehtë“, tha Byrne.

Irlanda, aktualisht, mban presidencën gjashtëmujore të Këshillit të BE-së.

Sa u përket shteteve mosnjohëse, më herët gjatë vitit, komisionarja për Zgjerim e BE-së, Marta Kos, deklaroi se zhvillimet ishin “inkurajuese”, kur ishte pyetur në Parlamentin Evropian se çfarë po bënte Komisioni Evropian sa u përket vendeve që nuk e njohin Kosovës.

“Sa u përket pesë shteteve mosnjohëse, unë ndjek çfarë po ndodh dhe zhvillimi është inkurajues”, tha Kos në prill të këtij viti, pa dhënë detaje të tjera.

Kosova ka ngecur në rrugën e saj evropiane. Prishtina aplikoi për anëtarësim në bllokun evropian në dhjetor të vitit 2022.

Komisioni Evropian rregullisht shpreh gatishmërinë për të nisur punën për opinionin mbi aplikimin e Kosovës, hapin që i paraprin marrjes së statusit të kandidatit. Megjithatë, që kjo të ndodhë, KE-ja duhet të mandatohet nga shtetet anëtare, të cilat për këtë çështje vendosin njëzëri.

Aplikimi ende nuk është shqyrtuar nga institucionet përkatëse evropiane, teksa Kosova mbetet shteti i vetëm në rajon që nuk ka statusin e vendit kandidat.

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ka deklaruar së voni se pozita e vendit në procesin e integrimit nuk pasqyron përparimin e arritur.

Në fillim të nëntorit ai sërish tha se Kosova meriton statusin e vendit kandidat dhe nisjen e negociatave sa më shpejt.

“Kosova edhe më tej mbetet i vetmi vend në Ballkanin Perëndimor pa statusin e vendit kandidat, dhe përveç përkrahjes politike nga Komisioni Evropian për të nisur procesin teknik, ende nuk ka pasur ndonjë lëvizje nga shtetet anëtare dhe institucionet e BE-së për t’i dhënë Komisionit mandatin politik për të nisur këtë proces”, deklaroi Kurti.

Ndryshe, edicioni i dytë i Forumit u mbajt më 15 dhe 16 nëntor në Bruksel. Ky forum mbledh udhëheqës evropianë, përfaqësues të vendeve që synojnë anëtarësimin, ekspertë dhe organizata të shoqërisë civile.

Mes folësve ishin edhe presidentja e Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, presidenti i Këshillit Evropian, Antonio Costa, presidenti i Finlandës, Alexander Stubb, si dhe liderë e zyrtarë nga shtetet e BE-së dhe nga vendet që janë pjesë e procesit të zgjerimit. Për të dytën herë, Kosova nuk mori pjesë në forum, pasi nuk u ftua nga Brukseli. /REL

VIDEO/ “Marrim vetëm 140 mijë lekë në muaj, tani rrezikojmë të mbetemi në rrugë”- Babai i verbër i 15-vjeçarit të gjobitur me 5 milionë lekë: Duhet vetëm të ikë Rama dhe normalìzohet çdo gjë

Νjë gjobë prej 5 milionë lekësh dhe ndalimi në komisariat për një 15-vjeçar që dyshohet se ka bllokuar rrugën ishte një tjetër rast që u bë publik në protestën e sotme në News24. Por ajo që e bën edhe më të rëndë këtë histori është shënimi që adoleshenti ka lënë në fletën e gjobës: “Babin e kam të verbër dhe se nuk ka mundësi të paguajë”.

Babai i të miturit, i cili është i verbër, ka rrëfyer për News24 vështirësitë ekonomike me të cilat përballet familja. Ai thotë se jetojnë me vetëm 140 mijë lekë të ardhura në muaj, ndërsa paguajnë edhe qiranë e banesës.

Sipas tij, djali ka nevoja të veçanta në procesin mësimor, pasi ndjek shkollën me mësues ndihmës, ndërsa pretendon se gjatë ndalimit nuk i është vënë në dispozicion as psikolog.

“Dihet që është arrestim i paligjshëm. Djali është me mësues-ndihmës dhe nuk kupton gjobat që vendosen.

Ka marrë gjobën 5 milionë lekë. Edhe e kanë arrestuar, edhe gjobë i kanë vendosur. As psikolog nuk ka pasur djali. Ne 140 mijë lekë në muaj marrim, për qiranë nuk dalin. Tani mund të ngelem jashtë, se nuk paguaj dot qiranë. 5 mln lekë është gjoba.

Djali ka lënë shënim: “Nuk jam dakord, babi është i verbër, nuk kemi të ardhura”. Këto i bien të dobëtit dhe qeveritarët pasurohen. Duhet që vetëm të ikë Rama, e normalizohet çdo gjë.”

“Rama po keqpërdor RENEA-n për protestuesìt!”- Poli Hoxha: Kryeministrit i kanë humbur nervat, më 28 Nëntor do të jetë finalja e madhe

Gazetari Poli Hoxha ka komentuar protestat kundër qeverisë dhe reagimin e institucioneve ndaj protestuesve, ndërsa ka kritikuar angazhimin e forcave speciale RENEA gjatë protestave.

I ftuar në News24, ai ka deklaruar se ky repart, RENEA është krijuar për ndërhyrje në situata të rënda kriminale dhe jo për përballjen me protestuesit.

“RENEA ishte i vetmi repart me reputacion që Rama, për hir të hallit ku ndodhet, po e keqpërdor tani. RENEA është për neutralizimin e elementit të armatosur dhe del vetëm për çështje madhore, për luftë me krimin apo terrorizmin. Ta nxjerrësh për këta të rinj protestues, më erdhi keq kur i pashë. Janë njerëz të investuar edhe nga ndërkombëtarët, me mjete e logjistikë”, u shpreh gazetari.

Ai tha se protestuesit janë organizuar dhe njoftojnë çdo ditë Policinë për zhvillimin e tubimeve, ndërsa sipas tij, mënyra se si autoritetet po reagojnë tregon pakënaqësinë e kryeministrit ndaj vijimësisë së protestave.

“Protestuesit janë pjekur dhe çdo ditë marrin leje në polici. Çdo ditë në mëngjes njoftojnë se do të ketë protestë. Këta duan t’i heqin protestuesit nga sheshi para Kryeministrisë. Mënyra si sillen, duke u tundur lejen e tubimit para policisë, tregon se Ramës i kanë humbur nervat ndaj protestës” tha ai.

Hoxha tha se kryeministri kishte pritur që protesta të shuhej ose të devijohej, por ajo po e ndjek nga pas në çdo aktivitet. Sipas gazetarit, pakënaqësia ka depërtuar edhe brenda Partisë Socialiste, ndërsa reagimet e fundit të qeverisë, në vend që ta dobësojnë lëvizjen, po i japin asaj më shumë forcë.

Ai u ndal te protesta mbarëkombëtare e thirrur më 28 Nëntor, duke e cilësuar këtë datë si një moment që mund të shënojë kulmin e protestave.

“Më 28 Nëntor besoj se do të jetë finalja e madhe”, përfundoi gazetari.

Çfarë ka në Kaliningrad dhe pse mund të shkaktojë një Iuftë midis Moskës dhe Europës?

Ρërpara se të pushtonte Ukrainën, në më shumë se njëzet vjet pushtet, Vladimir Putin kishte kërcënuar të përdorte bombën atomike tri herë. Në pesëdhjetë e shtatë muaj lufte, nga viti 2022 deri më sot, ai e ka bërë këtë 135 herë. Dhe të fundit ishin për të mbrojtur enklavën e Kaliningradit: një copë e Federatës Ruse aq e madhe sa Kalabria dhe pothuajse 500 km nga atdheu. Për të kuptuar rëndësinë e saj, është e nevojshme të lexohet gjeografia, historia dhe mbi të gjitha ngjarjet aktuale.

I vendosur midis dy vendeve të NATO-s

Kaliningradi ndodhet pranë Detit Baltik dhe ndodhet midis dy vendeve të NATO-s, Polonisë dhe Lituanisë. Ishte ish-kryeqyteti i Prusisë, i njohur si Königsberg, dhe është vendlindja e Immanuel Kantit . Stalini e pushtoi atë nga Gjermania në vitin 1945, me luftime të ashpra që çuan në dëbimin e 200,000 gjermanëve , dhe pas Luftës së Dytë Botërore ai e mbajti atë falë Marrëveshjes së Potsdamit midis forcave aleate. Në atë kohë, emri i tij u “Rusifikua” në korrik 1946 në nder të Mikhail Ivanovich Kalinin, një nga anëtarët e Byrosë Politike Sovjetike që kishte urdhëruar masakrën e mbi 21,000 robërve polakë të luftës në Pyllin e Katinit.

Me rënien e BRSS-së, fermat kolektive u shpërbënë, ekonomia lokale u shemb dhe papunësia e droga u bënë plagë sociale. Dhe për të luftuar varfërinë, gjatë viteve të Jelcinit, u vendos që enklava të transformohej në një port të lirë, me stimuj për investitorët: statusi special i dhënë në vitin 1996 e ringjalli zonën, duke sjellë rritje të prodhimit industrial, tregti me Bashkimin Evropian dhe një aeroport të ri me kosto 45 milionë dollarë.

Një fortesë e armatosur

Sot, Kaliningradi është një nga vendet ku paqja në Evropë rrezikon të shkatërrohet. Gati 1 milion banorë rusishtfolës jetojnë në enklavë, dhe udhëheqësit e Moskës, nga Dmitry Medvedev te vetë Putini, kanë sugjeruar vazhdimisht ndërhyrje të armatosur si në Donbasin ukrainas, për t’i shpëtuar ata nga “gjenocidi i kryer nga polakët dhe lituanezët“. Një gënjeshtër, sepse nuk ka pasur kurrë një kryengritje. Në Varshavë , megjithatë, ekziston një komitet qeveritar që ka propozuar “polarizimin” e emrit të enklavës ruse në Krolewiec: “Një akt armiqësor që kufizohet me çmendurinë“, e quajti Kremlini .

Në realitet, më shumë sesa mbrojtja e grupit etnik, mbrojtja nga raketat është ajo që ka rëndësi: në kohën sovjetike, kjo ishte një zonë shumë e militarizuar dhe madje edhe tani është një fortesë e armatosur që i ofron Moskës mundësinë për të pasur një flotë në zemër të Evropës Veriore dhe Qendrore. Kaliningradi është porti i vetëm rus në Baltik që nuk ngrin kurrë. Megjithatë, i izoluar siç është, pozicioni i tij e bën atë edhe pikën më të prekshme në të gjithë Federatën. Nën sanksione, është e pamundur të arrish atje pa kaluar territoret, detet apo qiellin evropian. Dhe në rast lufte, një rrethanë aspak e pamundur, do të ishte e vështirë ta furnizonim me trupa dhe municione. Pranë qytetit të Gvardeysk, pretendojnë gazeta britanike The Times dhe stacioni televiziv gjerman DW, Rusia po ndërton një radar gjigant OTH (Mbi Horizontin) që, duke filluar nga Kaliningradi, do të ketë një rreze mbikëqyrjeje prej 3,000 km dhe do të lejojë përgjimin e të gjitha komunikimeve satelitore, çdo lëvizje të avionëve dhe raketave balistike, duke shqyrtuar çdo cep të Evropës dhe Ukrainës. “Është një situatë e rrezikshme“, thotë analistja ushtarake letoneze Evija Dyatkovica, “sepse kjo teknologji e vendos NATO-n në një disavantazh të konsiderueshëm. Askush nuk dëshiron t’u japë kundërshtarëve të tij një avantazh në rajon. Dhe enklava tani është një pikë strategjike mbi të cilën mund të pritet një sulm parandalues“.

Po vdes për Kaliningradin?

Për vite me radhë, denoncon NATO, Rusia ka kultivuar “retorikë bërthamore të papërgjegjshme” rreth kësaj zone. Në vitin 2013, në atë që u përcaktua si një përgjigje ndaj planeve të mbrojtjes nga raketat e SHBA-së në Evropë, Moska vendosi raketa balistike me rreze të shkurtër veprimi Iskander, të afta të mbajnë koka bërthamore. Por që nga fillimi i konfliktit në Ukrainë, çështja e Kaliningradit është rindezur. Më e shqetësuara është Polonia, e cila më 2 nëntor vendosi forca shtesë ushtarake përgjatë kufirit dhe vetëm këtë vit ka akuzuar Moskën për pushtimin e hapësirës së saj ajrore 15 herë me dronë dhe helikopterë të ngritur nga Kaliningradi. Emigrantët janë gjithashtu një armë dhe siç ndodhi tashmë me Bjellorusinë, e cila vitet e fundit devijoi rrugët migratore nga Pakistani në Poloni, tani fluturimet civile ruse nga Lindja e Mesme në Kaliningrad janë rritur: përgjatë 232 km të kufirit, për të sprapsur “pushtimet” e mundshme të emigrantëve, qeveria në Varshavë ka ndërtuar një mur me tela me gjemba dy metra e gjysmë të lartë me kamera, sensorë lëvizjeje dhe barriera antitank.

Barrierat përgjatë kufijve evropianë

Episodet e luftës hibride janë të panumërta. Estonia akuzon Rusinë se qëndron pas sulmit me zjarrvënie të ndodhur në Talin në gusht ndaj një kompanie ushtarake, Milrem Robotics, e cila furnizon NATO-n me dronë për të patrulluar Kaliningradin. Estonezët e kanë mbrojtur veten prej kohësh në kufirin rus me një barrierë 110 km dhe në tetor filluan ndërtimin e 150 bunkerëve. Lituania gjithashtu ka marrë leje për të forcuar mbrojtjen e NATO-s: Gjermania ka vendosur të rrisë praninë e saj ushtarake në vendin baltik, nga 1,800 në 5,000 ushtarë deri në vitin 2027, me përdorimin e njësive të luftës kibernetike. Presidenti lituanez Gitanas Nauseda ka njoftuar gjithashtu mbërritjen e një kontingjenti të ri amerikan. BE-ja ka financuar një gardh prej 30 milionë eurosh në kufirin lituanez, dy metra të lartë dhe 130 km të gjatë, midis Vistytis dhe lumit Neman, i cili derdhet në Detin Baltik. Por pika e vërtetë kritike qëndron në takimin e tre kufijve: Polonisë, Lituanisë dhe Bjellorusisë. Ky është korridori strategjik i Suwalkit, një rrip toke prej 104 km i gjatë me 70,000 banorë në territorin polak, i cili shënon kufirin midis Lituanisë dhe Polonisë dhe lidh shtetet baltike me pjesën tjetër të NATO-s: nëse Rusia do të sulmonte, Suwalki do t’i lejonte Kaliningradit të lidhej me Bjellorusinë, aleatin e Moskës.

Flota e hijes niset nga këtu

Duke imituar vendet baltike, Finlanda ka mbyllur gjithashtu kufirin e saj rus me një barrierë 200 km të gjatë. Në janar 2025, NATO nisi Operacionin Baltik Rojtar: patrulla ajrore dhe detare, sisteme mbikëqyrjeje dhe qindra dronë për të mbrojtur kabllot e të dhënave dhe tubacionet e gazit në Detin Baltik “të dëmtuara nga flota në hije e Putinit“. Meqenëse mbështetja për operacionet ruse jashtë shtetit ekziston edhe në hambaret e anijeve tregtare në dukje të padëmshme: pikërisht në Kaliningrad, në portin e Baltijskut, satelitët fotografuan automjete të blinduara dhe automjete luftarake në bordin e tre anijeve tregtare, Anastasiia, Lady D dhe Ascalon. Materiali, i cili sipas qeverisë amerikane ishte i destinuar për kontingjentet ruse në Siri dhe Libi, u transportua nga kompania ruse e transportit detar MG-Flot, një kompani në hije tashmë e sanksionuar midis shumë kompanive që transportojnë armë dhe municione të prodhuara në Iran, përfshirë dronë, përtej Detit Kaspik.

Thirrje për reagim

Majin e kaluar, Ministri i Jashtëm lituanez Kęstutis Budrys i kërkoi Aleancës të “depërtonte në fortesën e vogël të Kaliningradit” dhe të shkatërronte bazat e saj të raketave. Në mesin e gushtit, një burim anonim i NATO-s i zbuloi Reuters se një stërvitje ajrore “e pa paralajmëruar” ishte duke u zhvilluar rreth Kaliningradit: një provë e aftësisë së enklavës për të bllokuar radarin. Putin tha se ishte vetëm “për qëllime mbrojtëse, sepse asnjë nga aktivitetet tona nuk përbën kërcënim“. Në të njëjtën kohë, shefi i CIA-s, John Ratcliffe, bëri një udhëtim sekret prej 16,000 km në Moskë për të paralajmëruar (ndër të tjera) se SHBA-të nuk do të toleronin një përshkallëzim në Kaliningrad dhe në vendet baltike . “Putini e di shumë mirë se nuk do të jetë kurrë në gjendje ta mposhtë NATO-n“, sqaroi Sekretari i Përgjithshëm i Aleancës, Mark Rutte, më 30 shtator.

Niveli i kërcënimit është rritur

Ftohja ra një muaj më parë, kur Moska iu përgjigj lëvizjeve në Kaliningrad me kërcënimin më serioz: armët bërthamore. Të gjitha këto veprime janë “të rrezikshme dhe të papërgjegjshme“, tha Kremlini. Dhe nëse enklava do të prekej , Rusia do të ishte e gatshme të përdorte “të gjithë arsenalin e forcave dhe kapaciteteve në dispozicion të saj, përfshirë armët bërthamore“, duke goditur menjëherë “qendrat e vendimmarrjes” të NATO-s në Bruksel. “Evropa padyshim po bën luftë kundër nesh“, sqaroi Ministri i Jashtëm rus Sergei Lavrov. Për ambasadorin rus në Belgjikë, Denis Gonchar, ekziston një qëllim perëndimor për të izoluar Kaliningradin: “Një zgjedhje aventureske dhe e papërgjegjshme“, me “rreziqet e një konflikti të armatosur të drejtpërdrejtë“. Ish-ambasadori rus në Londër, Andrey Kelin, është edhe më i qartë: “Kushdo që mbështet planet për të goditur ose bllokuar Kaliningradin do të marrë një përgjigje që përfshin armë bërthamore“. Dhe zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov, shtoi se Kaliningradi “është një pjesë integrale e Federatës Ruse” dhe Moska “nuk do të lejojë kurrë askënd të shkelë integritetin e tij“. Më 16 tetor, ishte radha e Ministres së Jashtme Maria Zakharova për të bërë thirrje për një “përgjigje shkatërruese, në kuptimin e mirëfilltë të fjalës, me të gjitha mjetet në dispozicion të Rusisë. Një luftë që do të jetë shumë e shkurtër“.

Pesë ditë pas kësaj deklarate, një avion luftarak rus Su-30 u rrëzua në një zonë të pabanuar të Kaliningradit. Pilotët mbijetuan dhe Ministria e Mbrojtjes tha se ishte një fluturim stërvitor. Përshkallëzimi është vetëm çështje fjalësh dhe incidentesh për momentin. Por në heshtjen e diplomacisë, në këtë labirint kufijsh me gjemba dhe mes gjithë kësaj shfaqjeje fuqie, është pikërisht në Kaliningrad që paqja e përhershme për të cilën ëndërronte Kanti është në rrezik të shuhet. /Corriere della Sera/

“Çfarë kujtove, se s’kemi shtet?!”, Rogert Sterkaj ironizon Luiz Ejllin pas rekursit të Prokurorisë: LL.A.P.E., çunat e Fierit të presìn

Reagimi i Prokurorisë për çështjen gjyqësore të Luiz Ejllit ka marrë edhe vëmendjen e Roger Sterkajt, i cili nuk ka kursyer ironinë në rrjetet sociale.

Pasi u bë e ditur se Prokuroria ka kundërshtuar vendimin e Gjykatës së Apelit që e shpalli të pafajshëm këngëtarin për akuzën e falsifikimit të dokumenteve, duke paraqitur rekurs në Gjykatën e Lartë, Sterkaj ka publikuar një foto-montazh të Luizit pas hekurave.

Krahas imazhit, ai ka shoqëruar postimin me një mesazh ironik, duke iu drejtuar këngëtarit me nofkën “Biondo”.“Mora vesh që u dridhe sot! Çfarë kujtove, Biondo, se në Shqipëri s’kemi shtet?!”, shkruan Sterkaj.
Ai vijon me një tjetër koment, duke bërë krahasim mes anëtarëve të Gjykatës së Lartë dhe atyre të Apelit, ndërsa në fund e mbyll reagimin me shprehjen “Free Biondi!”.

Kujtojmë se Luiz Ejlli u shpall i pafajshëm nga Gjykata e Apelit më 8 maj 2025, pasi më herët ishte dënuar nga Gjykata e Shkallës së Parë në Fier me një vit burgim. Tashmë, çështja është rikthyer në vëmendje pas rekursit të Prokurorisë dhe pritet të shqyrtohet në Gjykatën e Lartë më 24 nëntor.

https://www.instagram.com/rogertsterkaj/?utm_source=ig_embed&ig_rid=A5S0xpfuag-Y1iqSzAzOQmh