Month: May 2024

Tom Lul Biku (Bikaj),nga fshati Broje (Nikç),ne kohen e Turqise vrau komandantin e postes ushtarake turke te Greces dhe te Grabomit i cili quhej Mahmut Kuqesha.

Ky ishte pa ken shume havale (shume i keq per vendas),se u merrte begatine e nuk ua paguante dhe me shume te keqija tjera rendonte mbi kete popullate.

Nje dite Toma u thote vendasve: ”Me gjeni nje pushke se une do t’ua heq qafet komandantin…”.

Axha i tij,Gjel Biku,ja gjen e ja jep nje mazerre turkut. Toma prej Tamares shkon atje ne Grece dhe kur takohet me komandantin ne fjale i thote: ”Ti nuk po na pagua (deshet,lopet,qete,vicat…),e kam ardhe me te pyet se kur don me na i pagua…? –

Dua me shkua per disa dite kah Peshteri (duket se ka qene nga kjo zone),e s’kam ato vakthe (kohe),me te dhane ty xhevap per keto pune…ju pergjigj M.Kuqesha.

Aty u ndnae,por Toma ne vend qe te kthehet ne shtepi,i doli ne prite,me c’raste e vrau dhe dy ushtaret e tij te cilet e shoqeronin iken,alarmuan dhe kushtrimuan vendin dhe ushtrine per vrasjen e komandantit te tyre nga Tom Biku,i cili u arratis ne mal per nje vit,atehere u dorezua ne bese.

Menjehere e arrestuan dhe e burgosen ne burgun e Shkodres,duke e denuar me vdekje. Mirash Gjeli kusheri dhe komshi i Lul Bikut,pagoi nje shume te madhe te hollash njerit i cili luante rolin e avokatit,por shume i afert me qarqet turke,me qellim qe te denuarit me vdekje t’i shpetoi jeten,me c’rast denimin per vdekje ja shnderroi ne 12 vjet internim ne Jemen,ne kohen kur Toma ishte i fejuar me Katrine Niken,e cila e priti deri sa u kthye nga internimi,aty kah viti 1898,kur dhe u martuan,dhe paten tri vajza dhe djalin Gjeloshin,i cili sot ne moshen 87 vjecare,deshmitar i gjalle (edhe pse i harruar) i ketij rrefimi,ne vazhdim shton: –

Kur ishte Toma ne internim,vijoj nje shkolle ku mesohej gjuha angleze,keshtu qe komisionit shqiptar gjate bisedimeve me komisionin nderkombetar,per caktimin e vijes se kufirit ne mes te Malit te Zi dhe Shqiperise i perktheu nga shqipja ne anglisht dhe anasjelltas.

Komisioni nderkombetar sipas rregullores ishte i shoqeruar me komisionin nga pala malazeze te kryesuar nga Mark Gali dhe komisionit nga pala shqiptare i kryesuar nga Prek Cali. Takimet dhe bisedat per ceshtje te kufirit kryheshin ne mejhanen e Grabomit,kurse pala e kundert ishte e strehuar ne cadra ne perendim te Grabomit pergjate lugines se Cemit ne vendin Rapshica.

Diten e pare te takimit Mark Gali propozoi qe kufiri do te caktohet shume me thelle ne territorin shqiptar duke i marre edhe Vermoshin me bjeshke. Reagimi i Prek Calit dhe Uc Turkut ishte aq i fuqishem sa qe lindi nje mos-marrveshje e madhe,me c’rast u ndane se perfundoi orari i punes i parapare per ate dite,me marreveshje se do te vazhdojne me bisedime te nesermen.

Te nesermen pala shqiptare priti dy ore e me teper komisionin ne fjale,por ata nuk erdhen! – Hajt Tome e keqyr a duken ku,i tha Preka.

Pas pak kohe takoi ne rruge tue dale perpjete nje te Palushaj dhe pasi qe u pershendeten,Toma e pyeti: – Mos na i pave do gjin a po na vine a jo?

– Njeri kur shkon rruges duhet me keqyr perpara,e pi e nar rruge jo…por…keqyrni se atje ne zall asht i njeri,gjysmen e trupit e ka ne uje e gjysmen ne zall. Toma u kthye e i tregoi Prekes,i cili me shoke mberrini ne ate vend,ku gjeti disa trieshjane dhe Gala Smajlin rreth Mark Galit,i cili ende ishte gjalle. – Digiove Gala Smajli,ndoshta u kjan mendja se kelmendasit ja ban djalis yt kete,e dvete a ta ban kelmendasit,e ni thasht po ta jap shpaten teme,e prema kryet jektu e merr gjak,por te garantoj me jete se nuk kem as hak as hile,i tha Preka,Galit. –

Nuk muj me fole ja ktheu Gali. – Epja doren e dvete e ni kjoft ashtu te ta shterngoj doren. Gali ja dha doren e dveti,por Marku nuk ja shtergoj doren…Nuk ma shtergoj,i tha Gali. Atehere Gali ju afrit Markut,ja dha doren dhe e dveti dicka te vogel (te gjithe kane bisedua se e ka dvet,shterngoma doren,neqoftese kete ta kan ba kta ktej nga ana jone)…Gali u cua ne kembe dhe ju drejtua te pranishmeve: ”Digijuat more burra,pa digijove Prek Cali,gjithkush ne shpia te veta,pune e mare,djali em po vdes,vet po mbese pa i djale e Mali i Zi pa i ushtar””.

Te nesermen u takuan komisionet ne vendin e caktuan dhe i thane Prek Calit,qe tu prij e ta caktoje vine kufitare,aty ku eshte edhe sot,moren kualt te ngarkuam me gelqere dhe punetoret per te shejuar kufinin. Me pas Preka shiti ne treg 300 dhi te veta,e me ato pare pagoi punetoret per te pre pyllin ne Vuci potok dhe ne Gercar,e mos te mund kush ta luaj…”,perfundon Gjelosh T. Bikaj rrefimin ne lidhje me kete ceshtje,gjate bisedes qe zhvillova me te ne shtepine e tij,ne fshatin Dushiq,diteve te para te muajit korrik 2009.

Autor: Sokol P. Lulgjuraj,vepra: MALESIA E MADHE NDER SHEKUJ./Anton Pllumaj (fb)

Na e shponin qiellin,dhe vetevetiu duhej që vazhdimisht të mbanim kokën lartë , jo nga krenaria por nga frika e ngulur në zemrat se çdo gjë vjen prej së larti. E dia që bie shiu ,bora, breshëri por kurrsesi të kuptoja se çka ishte ajo që pse nuk guxoja të shikoj shumë nëpër tokë. Më sollën parmendën ,që të gërrithi pak tokën që të mbjelli farën tonë të rritjes dhe kurrsesi që mos të shpurrdhi thellë në tokë .Prap na e shponin qiellin e nuk dinim që na përpinte një rrymë e ftoftë që na bënte që mos të na bie ndër mend që të mendojmë pë r të parët t`tonë.

Kushërinjët e mi të largët në vertikalen historike ,mundoheshin që me krraba të arrnonin ato pjesë të shpuara të qiellit tonë po binin viktimë e vetë kërrabes. Qielli vazhdonte të shpohej. Prap dilnin të tjerët që pasi u zbulua gjilpëra ,të qepnin sa mundnin por nuk e kuptonin që gjatë punës e humbnin vetëdijen. Ishin do çekana të mëdhenj ,dhe thonin që binin nga qielli .(?) Toka nuk guxohej të shpohej e as bile të thellohen themelet e shtëpive të rralla që ndërtoheshin . Edhe për qerpiç gropa e lloçit nuk guxohej të ishte e thellë sepse frika kishte hyr në asht .

Së pari e kishin frikën shpuesit e qiellit; atyre iu kishte hyrë frika deri në palcë se nëse ne gërmonim në nëntokën tonë mund që rastësisht të gjenim gjëra me të cilat na rritej krenaria ,na shtohej guximi dhe i dilnim përpara disa gjërave.. Porse neve frigoheshim vazhdimisht nga i nalti ,dhe edhe kur flenim i mbanim sytë kah tavani deri sa të na merrte gjumi. Të përgjumur apo jo ,ne duhej që të flenim ,që të flenim sa më gjat dhe mos të gërmojmë në tokën e nënës dhe të atit tonë që na e kishin lënë dhe që shpuesit e qiellit na e kishin zaptuar. Flej ,flej se sa më shumë të flejsh më shumë rritesh – na thoshnin.

Neve flenim edhe nëntoka e jonë flente. Port ë tjerët nuk flenin; ardhësit e rinj mbi ne.

Sidoqoft ,Meduni është ish akropoli i një qyteti të madh ilir ,të fisit të madh të Labeatëve, dhjetë kilometra në verilindje të Podgoricës . Që në kohët ilire janë shkallët në brigjet e e një mali të cilat të dërgojnë në një vend ku ilirët i kryenin ritualët e tyre fetare të cilat lidheshin me kultit e tyre ; gjarpërin. Nekropoli është në veri të qytetit dhe daton nga Koha e Hekurit.

Meteoni ose Medioni ,pra është qytet i ngritur nga fundi i shek IV prk., i cili së pari është përmendur nga historiani romak Titus Livius (59 prK-17 psK)duke u shënuar si vepër e Labeatëve, fisit ilir qe jetonte rreth Liqenit të Shkodres i njohur si Lacus Labeatis. . Qyteti e kishte domëthënjën fortifikuese dhe e bënte lidhjen e Adriatikut me Dardaninë

Sipas pozitës, mënyrës së ndërtimi,konstruktit të mureve,Meteoni (Meduni) ishte një qytet i rëndësishëm Ilir i Labeatëve ,me një karakteristikë të qyteteve të fortifikuara të asaj kohe me akropol dhe me mure “ Ciklope”. Çdo gjë që është zbuluar e gjetur të vërteton përdorimin fetar .

Meteoni ilir ,sot është Meduni malazias.Në veri të qytetit ,ndër pyje gjinden tumat e mbuluara me gurë. Ato shtrihen në rrafshinë ,por se deri më sot nuk janë hulumtuar shumë. Tuma të njejta gjënden edhe në jug-perëndim të Medunit. Aty është edhe nekropoli ,por i pa hulumtuar deri në fund. .Varret ketu janë të rrethuara me bloqe të çrregullta prej guri. (Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992)

Për shkak të rëndësisë së pozitës së saj jashtëzakonisht strategjike Meteoni ( Meduni) është konsideruar si “ qelësi i të dy Zetave”. Sot, pamja e sotme e Meteonit është një pjesë e ruajtur i dy kullave gjysëmrrethi, mureve mbrojtëse , dyerve dhe objeketeve të shtuara në shekullin e Mesëm. Në mesin e mbetjeve mesjetare është edhe Kisha e Arkigjakonit Stefani ( e ndërtuar mbi themelet e kishës së vjetër) si dhe varri i “ “Vojvodes Mark Milani , heroit dhe shkrimtarit të njohur malazias.” Ndër fortifikatën mesjetare ,gjindet shtëpia e lindjës së Mark Milanit ,e cila është shndërruar pas viti 1971 në Muze Memorial. ( Ju kujtohet Mark Milani i Kuqëve !)

Në një sipërfaqe prej 250 mijë metrash katror, po bëhët sanimi dhe restaurimi i kompleksit arkeologjik-historik- kulturor të Medunit , me qëllim të vlerësimit shkencor dhe turistik. ( shenimet nga Muzeu i Malit të Zi në Podgoricë) Me shumë vlerë dhe kurreshtje duhet të përmendet tekika e ndërtimit të murëve e cila t`a kujton atë të Daorsëve( 300-50 prK) ,fisit tjetër Ilir, si dhe një ngjajshmëri me civilizimin amerikano-jugor në Machu Pichu. Blloqet e çfrytëzuara për ndërtim nuk janë të përmasave të njejta, por ashtu saktë lidhën njëri me tjetrin ose mbi tjetrin që as fletëza më e hollë nuk mund të kaloj përtej.

”Në Malin e Zi të sotëm, ishin shumë vendbanime të mëdha ilire ,te vogla dhe të mëdha, porse dy prej tyre venbanimeve historike të mëdha janë Meduni dhe Dukla. Ilirët e vjetër kanë ndëtuar dhe ngritur qytete që shkojnë mileniume para nesh në kohë, dhe me madhësira monumentale. .( Semir Osmanoagiç)”

Është për tu habitur heshtje e jonë ,në spjegimin e ndërtimit të blloqeve të gurit të cilat janë kryevepër e përpunimit dhe ndërtimit të kullave të Medunit. Duhet të ceket se legjionet romake e pushtuan Medunin rreth vitit 167 psK.Me atë rast Mbreti Ilir Genci së bashku me familjen ishin kapur….

”Në tokën e sotme të Malit të Zi kanë jetuar Labeatët dhe Dokleatët; derisa Meduni ishte kryqendra e Labeatëve, Dokleatët ishin të shtrirë në luginen e plleshme të lumit Zeta me qendrën e tyre në Duklea. Duklea me dhjeta mijëra banorë ishte qendra më e madhe e populluar e kohës para -romake. Që në atë kohë,dmth para pushtimit romak qyteti i gurir e kishte sistemin e ujësjellësit, rrugëve të shtruara me pllaka, hudhjet e ujërave të zeza me kanalizime dhe të gjitha përballjet tjera urbanistike( Bojan Zeçeviq)”

Në të përditëshmen malaziaze ”Pobjeda” , kolumnistja Olivera Ugrin shkruante se ”Meduni është qyteti i fortifikuar që s`peshohet me ari”(Pobjeda,27.09.08)

”Fleni ,fleni dhe fleni se rriteni ” na thoshin e po na thonë. E ne vazhdojmë të flejmë me shpresë se do të rritemi në humnerën e të pakthyeshmës ,në grumbujt e plehut të cilët vetëm kundërmojnë deri sa të tretën.

* E falemnderoj z. Mirsad Çapriqi ,për ndihmën e dhënë për këtë punim

Nga: Fahri Xharra
06.09.12

Nje nga agjencite e fun eralit, i ka pri shur gj akun te afermeve te nje personi qe kishte nderruar jete dhe eshte detyruar te kërkoje ndj esë për gabimin.

Familja u tro ndit kur gjeti trupin e një të panjohuri të veshur me kostumin e xhaxhait të tyre, në ark ivolin e këtij të fundit.

Ngjarja ka ndodhur në Chattanooga, Tennessee, dhe familja ishte mbledhur për te bere nderimet e fundit per të dashurin e tyre Benjamin Brown Jr.

Por kur nipi i tij Willie Brown iu afrua ark ivolit, ai sht angu, pasi brenda tij ai gjeti një të panjohur, në vend të xhaxhait.

“U thashë, ky nuk është xhaxhai im”, tregoi Willie për mediat lokale.

Ata që ishin rreth tij e kun dërshtuan, duke i thënë se ishte xhaxhi, por shërbimi i fun eralit i kishte vënë make – up ndaj dhe dukej ndryshe.

Por Willie vijoi të insi stonte dhe i tha stafit se xhaxhai i tij nuk i kishte të dyja këmbët.

Kështu stafi vendosi të hapte të gjithë ark ivolin nga ku rezultoi se në f akt burri që ndodhej në të i kishte këmbët, e për pasojë nuk mund të ishte Benjamin Brown Jr.

Ky i fundit rezultoi se ndodhej ende në mo rg dhe u soll në shtëpinë e funeralit 30 minuta më vonë.

Një burrë që mendonte se ishte i shurdhër, ka zbuluar se një pjesë e një kufjeje i kishte mbetur në vesh për pesë vjet

Ai vendosi të shkonte te mjeku pasi bleu një pajisje endoskopi në shtëpi që e ndihmoi të dallonte një objekt të vogël të bardhë.

Lee tha se ishte i kënaqur dhe se ishte një “lehtësim i menjëhershëm” kur bllokimi i pazakontë u hoq përfundimisht.

Veterani i Marinës Mbretërore beson se objekti i kishte mbetur në vesh gjatë një udhëtimi me avion.

“Pesë vjet më parë, kur isha për vizitë në familjen time në Australi, bleva këto tapa të vogla veshi,” tha ai.

Një nga këto bashkëngjitje të vogla kishte mbetur atje.”

Ai kishte vënë re një përkeqësim në dëgjimin e tij, ashtu si edhe gruaja e tij, dhe kishte filluar të frikësohej se do të shurdhohej.

Lee tha se ai ishte përpjekur të pastronte veshët e tij disa herë gjatë viteve por pa sukses.

Ai tha se kirurgu që hoqi me sukses pjesën e kufjes ishte “i mahnitur”.

“Mjeku fillimisht u përpoq ta thithte atë, por për shkak se kishte qenë atje për një kohë të gjatë me grumbullimin e dyllit ai nuk lëvizte fare,” tha Lee.

“Kështu që ai mori një piskatore në miniaturë për ta hequr. Unë në fakt mund ta ndjeja atë duke e tërhequr dhe krejt papritur doli.”

“Ishte thjesht një lehtësim i madh.”

Kirurgu i ORL-së, Neil De Zoysa, i tha BBC-së se ekzaminimi i veshëve në shtëpi nuk ka gjasa të jetë i dëmshëm.

Megjithatë, ai u bëri thirrje njerëzve që të mos përpiqen të heqin objekte të huaja pa ndihmë profesionale mjekësore pasi mund të çojë në infeksion ose më shumë vështirësi më vonë.

Paraja jonë, leku, për herë të parë u fut në përdorim në vitin 1924, nga mbreti Ahmet Zogu.

Disa burime thonë se emërtimi i tij vjen për nder të Aleksandrit të Madh, mbretit shqiptaro-maqedonas, që ndryshe quhet edhe Leka i Madh ndër shqiptarët, kurse një burim tjetër thotë se emërtimi i tij vjen nga feudali shqiptar i shekullit XV, Lekë Dukagjini.

Dhe leku, paraja jonë, për pak vite mbush 100 vjet, një shekull…. Po, po, një shekull i shkruar gabim dhe askush nuk ka marrë mundimin të korrigjojë e t’i shkruajë saktë numrat te paratë tona

Një shekull që e qarkullojmë nëpër duar, që e kemi pjesë të pandarë dhe të rëndësishme të jetës sonë dhe askush nuk ka bërë përpjekje që, të paktën te prerjet e reja, të rregullohen këto gabime dhe ne të kemi një para dinjitoze.

Këtu nuk po flasim vetëm për mosshkrimin e “ë”-së dhe “ç”-së, sepse këtë mund ta justifikojmë me çështje dhe aftësi teknike, që në ditët e sotme edhe ky korrigjim është shumë i lehtë, por flasim për shkrimin gabim të numërorëve shprehje, si: “Pesë mijë lekë”, “Një mijë lekë”, “Dy mijë lekë”, që shkruhen ndaras, por që në paratë tona e gjejmë: “Pesëmijë lekë”, “Dymijë lekë”, “Njëmijë lekë” etj.

Ja rregulla se si shkruhen numërorët:

Numërori është pjesë e ligjëratës që tregon numra abstraktë ose sasi të caktuara sendesh a njerëzish. Ata janë:1) fjalë të parme (numrat nga 1 deri në 10): një, dy, tre, katër, pesë…2) të përngjitura (11 deri në 19), njëmbëdhjetë, tetëmbëdhjetë, nëntëmbëdhjetë…3) të përbëra (tridhjetë, pesëdhjetë… nëntëdhjetë, njëqind, dyqind etj.)

4) shprehje (njëzet e një…- 29; tridhjetë e një – 39… njëqind e një, një mijë, një mijë e një, pesë mijë, dhjetë mijë, njëqind mijë etj.).Pra, mbani mend, numërorët shprehje shkruhen ndaras. Vetëm kur dalin si mbiemra shkruhen bashkë. (Isha i njëqindedyti në radhë).Le të shpresojmë që leku ynë do të festojë 100-vjetorin e lindjes së tij “i pastër” nga ana drejtshkrimore

Emigrimi në një vend të huaj është gjithnjë i vështirë, e kjo për disa arsye.

Një ndër to është gjetja e një pune dhe sigurimi i të ardhurave dhe në plan të dytë kalon ambientimi dhe përshtatja me njerëzit.

Ky fenomen është përhapur shumë në vendin tonë dhe të rinjtë kanë synim të largohen një herë e mirë nga Shqipëria, pasi mundësitë për punë këtu janë të pakta.

I trishtueshëm është fakti se kur shkojnë jashtë, shqipet, megjithëse mund të kenë përfunduar në një degë me rezultate të larta,

përfundojnë punonjës në zanate apo punë të thjeshta që nuk kanë lidhje me profesionin e tyre.

Një rast i ngjashëm ka mbërritur ditën e sotme pranë redaksisë së JOQ Albania, ku në makinerinë e kafes në një qendër tregtare në Como, Itali është parë një fletushkë e pazakontë.

Aty një vajzë 26-vjeçare kishte shkruar emrin e saj dhe kishte lënë numrin e telefonit duke bërë kërkesën e saj për punë si pastruese apo kujdestare të moshuarish.

Një qytetar ka shkruar për redaksinë e JOQ Albania. Pershendetje JOQ! Shikoni se si kerkon pune shqiptarja ne Como, Itali kete leter e shikova ne nje qender tregtare!”

Vajza qe shihni ne foto quhet Gjeren Yilmaz, eshte studente dhe peshon 45 kilogramë.

Ajo ka thyer rekord dhe i ka befasuar te gjithe kur për 23 minuta ka ngrënë 255 shishqebapë. Paralelisht me ngrënien, Yilmaz ka pirë edhe tre gotë me ajran, dy shishe me ujë, ndërsa ka ngrënë edhe një sallatë.

Pronari i objektit hotelierik i cili ndodhet në qarkun Kepez, Ilyas Demir, kishte organizuar për klientët e restorantit një garë në ngrënien e shishqebapëve, ku ishin paraqitur 21 studentë.

Yilmaz theu rekordin dhe si shpërblim mori një telefon celular në vlerë prej 5.000 lira (rreth 870 euro), ar në vlerë prej rreth 55 euro dhe të drejtën për ushqim pa pagesë në periudhën e ardhshme katër mujore.

Fituesja e garës tha se ishte paraqitur për të për gën jes htru ar të gjithë ata të cilët e në nvle rëso nin nga shkaku i peshës trupore që ka.

“Kam ngrënë rreth 4 kilogramë mish. Për një orë shtova në peshë, megjithatë do të thyej përsëri rekordin tim”, tha Yilmaz.

Ajo nuk befasoi vetëm pronarin e restorantit, por edhe garuesit e tjerë.

Pronari i restorantit, Demir rikujtoi se rekordin, tashmë të vjetër, e mbante Busra Canimoglu, e cila për 18 minuta kishte ngrënë 194 shishqebapë.

“Në kategorinë për meshkuj, do t’i ndajmë çmimin atij i cili do të konsumojë mbi 300 shishqebapë”, tha ai.

Kjo është vajza e cila pre ten don se ka fituar 1.3 mi lion duke shi tur virg jërinë e saj tek në deputet i cili thuhet se është rreth 50 vjeç.

Ajo ka tre guar se këto para do t’i pë rdorë për të nisur një bi znes të saj.

Ajo beson se mun dësia e shi tjes së mar rëdhënies së saj të parë sek suale është “një hap i rën dësishëm drejt emanc ipimit”.

Në një video, Lia sqa roi se ajo ka ndë rmarrë këtë hap për të nisur ka rrierën e saj të pas urive të pat undshme. 

Historia e nje gruaje te martuar dhe me dy femije po marros rrjetin. Historia e saj eshte rrefyer per tabloidin britanik “The Sun”.

Ja rrëfimi i 33 vjeçares:Une jam e martuar dhe kam dy fëmijë me burrin tim. 

Ai është shumë i mirë por jeta se.ksuale është e tm.errshme.Një natë takova një djalë në një lokal dhe më dha numrin e tij.

Kur e thirra pas disa ditës më ftoi për darkë në një vend. Pas asaj shkuam në banesën e tij dhe aty bëmë se.ks.

Më bëri të ndihem më e gjallë, andaj vazhdova ta takoja. Një ditë kur dolëm, ishin edhe miqtë e tij dhe njëri nga ta ishte shumë i pashëm.

I dashuri mu afrua dhe më pyeti nëse isha për një treshe.

U ndjeva e tu.rpëruar por pranova sepse nuk doja t`ia prishja qejfin atij. Kjo doli të jetë një eksperiencë e imja e paharruar dhe nuk u ndjeva aspak e penduar.

Por, unë isha mësuar që ai të më thërrasë për takimin e rradhës. Megjithatë, nuk dëgjova nga ai për një javë edhe se i dërgova mesazhe.

Një ditë ma ktheu dhe më kërkoi ndjesë që nuk më është përgjigjur por më tha se ka shumë gjëra që po i ndodhin aktualisht në jetë.

A duhet ta lë tashmë dhe të vazhdoj me burrin tim?Ja përgjigja e psikologes:PO, PO dhe PO!

Ai është i zënë dhe e ka agjendën e ngjeshur, por që fatkeqësisht ju nuk përfshiheni aty.

Kjo situatë duhet t`iu shtyejë edhe më shumë që të bisedoni me burrin tuaj dhe t`i tregoni që keni një krizë e cila duhet zgjidhur.

Ajo sapo kishte lindur fëmijën e saj të parë, fryt i një dashurie të madhe që kishte për bashkëshortin e saj, Harizi me të cilin kishte bërë edhe dasmën.

Por si pas cdo lindje, gjërat nuk po shkonin sic duhet dhe aty nisën debatet dhe zënkat për shkak se Kristina nuk ndihej më e plotësuar si femër.

Djali i merrte shumë kohë dhe nuk i plotësonte dot nevojat e saj për tu ndier mirë.

Një ditë, gjatë shëtitjeve që bënte me djalin në park dhe kafene, njohu një person.

Ai sipas saj ishte i këndshëm dhe e kishte tërhequr edhe sek sualisht. Pas disa kohë takimesh, Kristina bie pre e epshit të saj.

Shkonte të takohej me këtë person kudo që të mundte, pa pyetur se pas linte djalin pak muajsh dhe burrin aq të përkushtuar me të cilin pak kohë i ndante nga periudha kur sytë e saj nuk shihnin tjetër vec ti

Në dijeni për këtë situatë ishte edhe e ëma, e cila nuk mundi të bëjë dot gjë. Kaluan muajt dhe nusja braktisi shtëpinë për të ikur me të dashurin e takuar rishtaz në një kafene.

*Ngjarja është reale dhe ka ndodhur në një fshat në Jug të Shqipërisë.