Month: June 2024

Mero Baze

16 vjet pas tragjedisë së Gërdecit, drejtësia shqiptare e cila me pare  çliroi nga akuza për vrasje biznesmenët dhe përgjegjësit e fabrikës vdekjeprurëse të Gërdecit, ka shans te rinisi përpjekjet për të çuar para drejtësisë përgjegjësit politikë të kësaj masakre.

Fatmir Mediu, njeriu që shtyu para këtë biznes vdekjeprurës përmes djalit të kryeministrit Sali Berisha, tani ka rinisur proesin gjyqesor pasi u mbrojt 15 vjet me mandatin e deputetit.

Historia e fshehjes së këtij krimi ka nisur pak minuta pas tragjedisë në zyrën e kryeministrit Sali Berisha. I njoftuar për tragjedinë, ai ka nisur me kujdes fshehjen e provës së parë dhe më të rëndë kundër tij, praninë e baxhanakut të vet, tashmë si viktimë në këtë tragjedi. Komunikata e parë për shtyp e tij përmendte emrin e baxhanakut, por të ndryshuar, nga Muhamet Hoxha në Mehmet Hoxha. Në pamjen filmike të transmetuar publikisht dhe të lexuar me zërin e tij vërehet një pauzë para se të përmend emrin dhe me qetësi e lexon Mehmet në vend të emrit Muhamet.

“Deri tani janë identifikuar emrat e 3 viktimave: Rajmonda Tudi, 40 vjeç, Mehmet Hoxha, 59 vjeç, Jetmir Kolloshi, 19 vjeç, ndërsa dy nga viktimat janë ende të paidentifikuara. 4 prej tyre janë gjendur në vendin e shpërthimit dhe një tjetër më tutje. “

Përpjekja e tij që në momentet e para të tragjedisë për ta devijuar të vërtetën larg tij dhe familjes se tij, ishte dhe mbeti linja politike qe po varros ketë të vërtetë.

Këtë “ngatërresë të qëllimshme emri” Berisha e përdori dhe dy ditë më pas në sallën e parlamentit të Shqipërisë. Edhe pse familja e tij ishte familjarizuar me tragjedinë, edhe pse gruaja e tij Liri Berisha dhe dy fëmijët e tij ishin në ceremoninë e varrimit të baxhanakut të tij, ai vazhdonte të sillej sikur nuk e njihte Muhametin.

Berisha, një bashkëshort shembullor dhe i dhënë pas lidhjeve familjare të gruas së tij deri në detaje, po përpiqej të paraqitej para shqiptarëve ashtu siç nuk është, si një njeri që nuk njeh baxhanakun e vet.

Përpjekjet për ta mbajtur larg familjes së tij këtë histori i zbulon pa dashje gruaja e tij në intervistat e saj publike. Liri Berisha bëri tentativën e parë për ta rrëfyer gabim këtë histori.

Në një intervistë dhënë gazetës “Panorama”, në datën 15.04.2008, zonja Berisha thotë se ajo dhe i biri i saj nuk ia kishin treguar Sali Berishës faktin që ai kishte një baxhanak, që punonte në Gërdec dhe që ishte nga të vrarët mes viktimave.

Ja si e përshkruan ajo momentin kur është ndjerë keq që Berisha nuk dinte gjë për baxhanakun. “Problemi ishte se ai nuk pati rast ta takonte asnjëherë. Ata (motra me të shoqin), kishin vetëm tre muaj që kishin ardhur. Saliu lexonte emrin aty dhe unë thosha: “E zeza, si nuk ia kemi thënë!” Ato kohë kishim trevjetorin e vdekjes së mamasë dhe kishim menduar që ta linim për më vonë prezantimin familjar me njerëzit e familjes. Isha unë ajo që ia caktova si detyrë tim biri t’ia shpjegonte situatën” (“Panorama”, 15 prill 2008).

Shpjegimi i zonjës Berisha ka disa mangësi thelbësore. Mangësia e pare ka të bëjë me vetë imazhin e familjes Berisha dhe marrëdhëniet perfekte që ata kanë si çift. Çifti Berisha shquhet për raporte shumë të sinqerta me njëri-tjetrin dhe marrëdhënie shumë të mira. Në një raport të tillë familjar, që kurrsesi s’mund të besojmë se është hipokrit, nuk mund të ndodhë që zonja Berisha të mos i ketë folur asnjëherë burrit të saj për baxhanakun, i cili po punonte në një punë që e kishte rekomanduar djali i tyre. Por hijet e dyshimit rriten më poshtë, kur zonja Liri Berisha tregon se si ka mësuar që kunati i saj po punonte në Gërdec. “Kur një ditë shkojmë në varreza te prindërit, e pyes motrën nëse i shoqi kishte filluar punë dhe ajo më tregoi se po punonte diku afër Marikajt. Kur e pyes se çfarë bën, ajo mu përgjigj: “Mban ca arka municionesh”. Është i kënaqur me punën? – e pyeta. “Jo dhe aq, mban ca arka, por do të rrijë veç pak, sa të gjejë një punë tjetër më të mirë”. Në kohën që vdiq, kishte marrë vetëm dy rroga.” (“Panorama”, 15 prill 2008).

Kjo deklaratë e zonjës Liri Berisha bie ndesh me deklaratat e motrës së saj, Vjollca Hoxha, (Rama) e veja e Muhamet Hoxhës vrarë në Gërdec. Zonja Hoxha, e cila duket se ka qenë në periferi të përfitimeve nga pushteti i kunatit të saj, e tregon ndryshe historinë. Në një intervistë në “Gazeta Shqiptare” më 15 qershor 2008 ajo thotë se burri i saj ishte kthyer në Shqipëri që në muajin nëntor, kurse ajo vetë që në fillim të vitit 2007, dhe jo siç thotë Liri Berisha, “ata (motra me të shoqin) kishin vetëm tre muaj që kishin ardhur”. Vjollca Hoxha, (Rama)motra e Liri Berishës, në një intervistë ekskluzive për “Gazeta Shqiptare”, rrëfen se ishte kthyer në Shqipëri në qershor të 2007 për të vizituar familjarët, dhe se në Shqipëri e mbante një operacion që duhej të kryente, pasi kishte këputur meniskun. Më pas kishte ftuar dhe Muhametin të kthehej në Shqipëri, derisa të përfundonte operacioni.

(“Gazeta Shqiptare”, 15 qershor 2008).

Nga ana tjetër, të dy motrat nuk bien dakord për faktin se a kishin dijeni ato për punën që bënte i ndjeri Muhamet Hoxha. Vjollca tregon se nuk e dinte që bashkëshorti i saj punonte në një fabrikë demontimi të armëve: “Po si mendoni ju, që po ta kisha ditur, do lejoja që im shoq të punonte aty? Unë me të vërtetë s’jam e pasur, kam punuar si gjithë shqiptarët e tjerë nëpër Evropë, tri punë në ditë, nga kuzhiniere te pastruese, por nuk isha duke vdekur nga uria që të lejoja që im shoq të punonte aty, në mes të rrezikut”, – thotë gjatë intervistës së saj Vjollca Hoxha (Rama). (“Gazeta Shqiptare”, 15 qershor 2008).

Ndryshe nga kjo, zonja Liri Berisha në intervistën e saj thotë: “Kur e pyes (motrën) se çfarë bën (burri), ajo m’u përgjigj: “Mban ca arka municionesh”. (Gazeta “Panorama”, 15 prill 208). Këto lajthitje të zonjës Berisha në intervistën e saj publike për Gërdecin dëshmojnë se ajo, ose nuk është e sinqertë me opinionin publik, ose nuk ka qenë e sinqertë me motrën e saj dhe bashkëshortin e saj, Sali Berisha.

Motra e saj provon se ka qenë me burrin në Shqipëri prej vitit 2007 dhe se nuk e ka ditur se burri i saj punonte mbajtës arkash municionesh. Dëshmitë rreth Gërdecit dhe hetimet e bëra nga prokuroria provojnë në të vërtetë që Muhamet Hoxha nuk mbante arka, por numëronte arka dhe ishte një lloj përgjegjësi në këtë punë.

Ndërkohë që Berisha gënjente publikisht për emrin e baxhanakut të tij, duke shpresuar se shqiptaret nuk do ta mësonin këtë të vërtetë, i biri i tij Shkëlzen Berisha fliste në telefon me Mihal Delijorgjin. Tabulati i zbardhur prej Prokurorisë provon se Shkëlzen Berisha ka folur në orën 12 48 minuta në telefon me Mihal Delijorgjin. Biles nëse i hedh një sy tabulateve të Mihal Delijorgjit shikon se njerëzit më të afërt me të cilët ai ka ndarë shqetësimin për tragjedinë që ndodhi në tridhjetë minutat e para janë gruaja e tij, kunati, Shkëlzen Berisha dhe Ilir Meta.

Tabulati i bisedes Shkelzen Berisha – Delijorgji

Shkëlzen Berisha mohoi në fillim se ka pasur telefonata apo njohje me Delijorgjin, por pas publikimit të tabulatit nuk bëri më komente. Më e piste është historia e bisedave dhe sms-ve të Ilir Metës me Mihal Delijorgjin. Siç shihni nga tabulati ata kanë folur 4 herë prej orës 1 deri në orën 4 mbasdite, kohë kur Delijrogji u arrestua. Pasi çështja u bë e rëndë dhe mori përmasa politike, Ilir Meta ka qene i shqetësuar se mos prokuroria ka kapur këtë bisede. Nga një përgjim telefoni i Delijorgjit me gruan e tij, flitet gjerësisht për ketë shqetësim. Gruaja i thotë Delijorgjit se Monika i ka shkuar në shtëpi dhe e ka pyetur nëse Mihali i ka fshire mesazhet e Ilirit dhe Mihali e siguron se i ka fshirë. Duke ia përshkruar gruas së tij mesazhin, ai thotë se Ilir Meta i ka thënë ‘më ke pranë si vëlla ne çdo rast’.

Pra siç shihet në orët e para të tragjedisë kemi pasur një përfshirje direkt te familjes së kryeministrit për të fshehur rrethanat që lidhnin ata me këtë histori.

Gruaja e kryeministrit tregon ndryshe historinë nga motra e saj, djali i saj flet me personin kryesor të tragjedisë, ndërsa kryeministri i ngatërron emrin baxhanakut te vet, edhe pse njeh me emër e mbiemër

Po si është përfshire djali i kryeministrit në këtë histori? Është e vështire ta ndash ku mbaron të qenit e tij si pronar real i këtij biznesi dhe ku ka qene thjesht ndërmjetës. Ata qe e njohin nga afër para shpërthimit dëshmojne se ai fliste hapur për këtë biznes, biles shpesh i shqetësuar qe administrate e babait të tij nuk e ndihmonte sa duhet të bënte dokumentacionin gati.

Shoqëria e tij me Fatmir Mediun në ato muaj ka qenë publike. Ata ishin bashkë në zyrë, në Sheraton, në makinë, në restorant. Sipas dëshmive që dalin nga blloku i sekretares së Ministrit, rezulton që Shkëlzen Berisha për një periudhë të shkurtër të ketë qenë aty mbi 50 herë.

Këto blloqe autentike argumentojnë çdo kundërshtim që mund të vije në vazhdim ne lidhje me përfshirjen tashme të provuar të zotit Berisha ne aferën e Gërdecit. Këto dy blloqe kanë të  dokumentuara dhe të faktuara të gjitha vizitat “për kafe” që ka bërë në zyrën e Ministrit të Mbrojtjes Fatmir Mediu, të  Shkëlzen Berishës. Te gjitha takimet kanë të shënuara datat përkatëse dhe personat përkatës. Për lehtësi po ju japim vetëm ato data (faqe blloku) kur zoti Shkëlzen Berisha ka shkuar në zyrën e Ministrit të Mbrojtjes për të takuar këtë të fundit. Siç shihet dhe nga blloku shumë skandaloz dhe shqetësues njëkohësisht është fakti që ne 17 ose 18 mars zoti Shkëlzen Berisha ka shkuar të takoje ministrin Mediu në zyrën e këtij të fundit në Ministrinë e Mbrojtjes. Gjithashtu është interesante fakti qe zoti Berisha e ka vizituar zyrën e Ministrit të Mbrojtjes katër ditë rresht në datat 17, 18, 19, 20 korrik 2007. Arsyeja është shumë e thjeshtë. Nga hulumtimet tona del se gjatë  periudhës korrik 2007 furnizimi me fishekë në fabrikën e Gërdecit bëhej shumë pak dhe nga ana e kompanisë AlbaDemil  kërkohej më shumë municion, kërkesë e cila kishte hasur  vështirësi dhe pengesa nga repartet ushtarake.

Nga marsi 2007 deri në mars 2008 zoti Shkëlzen Berisha de facto ka pasur një zyrë të tijen në institucionin e Ministrisë së  Mbrojtjes. Pesë nga shume bisedat që janë bërë mes zotit  Shkëlzen Berisha dhe drejtuesve te tjerë të Ministrisë duke  përfshirë dhe Ministrin e Mbrojtjes janë inçizuar me gadget  regjistrues nga dy prej të pandehurve, njeri prej të cilëve  ndodhet në gjendje arresti, por këto materiale janë zhdukur dhe nuk i janë dorëzuar prokurorisë.

Lobimi i tij ne këtë heshtje shihet qarte edhe tek mënyra se si ka raportuar Ministri i Drejtësisë, Aldo Bumçi, në adresë të tij për komentet e vendimit të qeverisë që do t’i hapte rrugë demontimit. Ky është dhe fakti më komprometues që lidh direkt djalin e Kryeministrit me këtë biznes, ku ministrat janë thjesht ushtarë raportues të tij.

Nga faksi i Ministrisë së Drejtësisë në adresë të Ministrisë së Mbrojtjes, Bumçi ka nisur komentet e vendimit në një kopje për Shkëlzen Berishën. Edhe pse tri dite më parë e kishte nisur shkresën zyrtarisht, një fotokopje të saj ka bërë kujdes t’ia nis në një zyre të asaj ministrie ku Shkëlzen Berisha ishte bërë familjar, me faks. Edhe pse Bumçi e Berisha u përpoqën ta përgënjeshtrojnë faktin, sekretarja e Bumçit e konfirmoi atë në prokurori.

Një tjetër dëshmi e fortë që Shkëlzen Berisha ishte pronari real këtij biznesi, ishte Rrahman Selmanllari, një mik i vjetër i tij, i cili e përdorte shpesh si mbulesë e veprimeve të tij si sekser.

I thirrur nga prokuroria Rrahman Selmanllari pranon se ka miqësi me Shkëlzen Berishën, por mohon të ketë lidhje me Gërdecin.

Dëshmia e tij është e rreme, por ai nuk është marrë i pandehur për këtë. Së pari kemi dëshminë e kunatit të tij që punonte në atë që quhej “Grupi hije” në Gërdec dhe qe ishte një grup special që nuk i jepte llogari askujt. Gjithçka ka të bëjë me grupin HIJE qe vepronte “turni i tretë” në Gërdec dhe merrej vetëm me organizimin e municioneve. Të gjithë te lidhur (Kunetër, krushqi, të afërm, miq) me aksionierin hije të Gërdecit, zotin Rrahman Selmanllari. Të gjithë këta persona kanë dhënë dëshmi të rreme dhe prokuroria fatkeqësisht e ka lëne deri këtu hetimin pa dashur t’i shkojë deri në fund.

Pra dëshmia e Selmanllarit që nuk ka lidhje me Gërdecin, dhe që nuk njeh askënd që punon aty hidhet poshtë nga dëshmitë e njerëzve të tij që e pranojnë se janë punësuar aty për shkak të tij. Ekziston një dokument që provon se Rrahman Selmanllari ishte i autorizuar i kompanisë amerikane SAC që po instalonte fabrikën e demontimit.

Njeriu i Shkëlzen Berishës ishte personi kyç që drejtonte gjithë punën në Gërdec dhe ende sot nuk është thirrur nga Gjykata për dëshmi të rreme. Po ashtu nuk është thirrur as nga prokuroria, as nga gjykata Shkëlzen Berisha. Nuk është thirrur nga prokuroria dhe gjykata as Ilir Meta. Pra nuk është thirrur askush qe provon se gjithë ky biznes u ndërtua nga lobimi i djalit të kryeministrit dhe njerëzve të afërt të Berishës.

Nuk janë thirrur në prokurori as pronaret e firmës Trans Digging Construction, që është firma e cila ka kryer punimet për ndërtimin e fabrikës së Gërdecit.

Pronarë të kësaj firme janë Delijorgji, vajza e Fahri Balliut dhe dy vëllezër me mbiemër Mata, njëri prej të cilëve është drejtues tek Fondi Amerikan i Ndërmarrjeve në Tiranë.

Kjo kompani ka vepruar veç të tjerash pa leje ndërtimi dhe me arrogancë në prishjen e ndërtesave ushtarake çfarë tregon se ka pas mbrapa mbështetje të fortë politike. Aksionerët e saj nuk u thirrën asnjëherë nën hetim, duke u injoruar kështu zanafilla e këtij projekti politik.

Ekziston një dosje e tërë që kjo kompani ka shkelur rregullat kur ka filluar të ndërtojë dhe që ka vazhduar aktivitetin e saj edhe pas shpërthimit të Gërdecit. Pasi u bënë publike aksionarët, Balliu i dhuroi aksionet Delijorgjit, çka tregonte në të vërtetë dhe lidhjen e tyre të nëndheshme në këtë biznes.

Ka prova të qarta në dosje që tregon se kompania në fjalë ka krijuar shqetësim tek Policia Ushtarake në lidhje me punimet e kryera ne repartin e Gerdecit . Ky informacion i është bërë i ditur si Ministrit te Mbrojtjes z. Mediu dhe Shefit te Shtabit z. Hoxha dhe rezulton se asnjeri prej te dyve nuk jane dukur te interesuar për të zgjidhur problemin. Dokumenti C (fq 1;2;3 & shkresa nr.1217) tregojne procesverbalin e marrjes se dokumentave nga Prok. Pergjithshme si dhe shkresa nr. 1217 tregon mbi nje informacion qe Brigada Ajrore i kerkon Komandes se Forces se Bashkuar mbi punimet e firmes private “Trans Digging Construction”.

Kur fabrika e vdekjes filloi punë dhe Ministria e Mbrojtjes duhet të ishte mbikqyrëse e procesit, ajo ishte jashtë loje. Situatën në terren e kontrollonte ai që quhej “turni i trete” dhe merrej vetem me organizimin e municioneve. Ata ishin të gjithë të lidhur me njëri tjetrin, (Kuneter, krushqi, te aferm, miq) me aksionierin hije te Gerdecit Rrahman Selmanllari që në atë kohë përfaqësonte Shkëlzen Berishën në çdo transaksion biznesi apo pasurish të patundëshme. Keto persona kane dhënë dëshmi të rreme dhe prokuroria fatkeqesisht e ka lënë deri këtu hetimin pa dashur ti shkoje deri ne fund.

Të gjithë pjesëtarët e familjes Berisha kanë bërë deklarata kontradiktore rreth tragjedisë së Gërdecit, në përpjekje për të fshehur përfshirjen direkte të tyre në këtë biznes vdekjeprurës.

Shkëlzen Berisha, Fatmir Mediu, dhe gjithë njerëzit, gjurmët e përgjakura të cilëve të çojnë në Familjen e Sali Berishës dhe zyrat e pushtetit të tij janë të lehtësuar përkohësisht. Nuk dihet sa do të zgjasë qetësia e tyre, por 26 të vdekur janë shumë për të jetuar i qetë mbi tokë.

Ukraina ka arritur fitoren e parë në Euro 2024 teksa ka mposhtur 2-1 Sllovakinë.

Futbollistët përfaqësojnë vendin e tyre që është në luftë me Rusinë dhe çdo fitore u dedikohet atyre që luftojnë në shtëpi.

Por jo pak vëmendje kanë tërhequr edhe tifozët në tribuna

Bukuroshet kanë pushtuar mediat ndërkombëtare me pamjen e tyre të cilët njëzëri thonë se Ukraina ka tifozerinë më të bukur.

Disa tifozë serbë e kanë pësuar keq në Gjermani, ku kanë shkuar për të mbështetur ekipin e tyre.

Sipas asaj që raportojnë gazetarët e huaj nga terreni, tifozët serbë e kanë ofenduar të riun me ngjyrë, duke përdorur sharje raciste, madje e kanë pështyrë dhe e kanë nxjerrë nga metroja.

Siç dallohet në video, djali nuk e ka kaluar lehtësisht këtë situatë, duke lëshuar në drejtim të serbëve disa goditje të forta me grushte. Më pas, edhe pse i vetëm, ai u bën shenjë serbëve të përballen me të, por ata tërhiqen.

Ky është vetëm një prej dhjetra episodeve të dhunës nga tifozët serbë në Gjermani.

Serbian fans forced a Black man off the train yesterday, spat on him, and insulted him, per 🇫🇷 journalist Bonzom.

This is the second Serbia #Euro2024 match marred by violence. Seven Serbs were arrested after clashes with England fans in Gelsenkirchen.pic.twitter.com/AIjrcX5VUt

— Admirim (@admirim) June 21, 2024

Një aksident i ka ndodhur në Selanik mesditën e së premtes. Rreth orës 12, pak kilometra pas daljes së Niselio-s në drejtim të Selanikut janë përplasur dy automjete, me pasojë shumë të plagosur dhe fatkeqësisht një grua e vdekur.

Sipas mediave greke, një grua 30-vjeçare nga Shkupi ka vdekur, ndërsa të lënduarit janë dërguar në Spitalin e Verisë, një 27-vjeçare në gjendje të rëndë, e cila aktualisht ndodhet në operacion dhe një 25- jashtë rrezikut për jetën, një grua dhe një burrë 74 vjeç (drejtuesi i makinës së dytë), të cilët kanë marrë plagë të lehta.

Gjithashtu, një grua është intubuar nga ekipet e shpëtimit në vendin e aksidentit dhe është transferuar menjëherë në Spitalin e Selanikut, pasi gjendja e saj ishte shumë e rëndë.

Jasir Asani është momentalisht një ndër futbollistët më të komentuar të Kombëtares. Kjo jo vetëm për performancën e shkëlqyer në fushën e blertë këtë EURO 2024, por edhe për jetën e tij private. Asani ka bërë publike lidhjen e tij të dashurisë me bukuroshen nga Tirana, Giota.

Çifti ka zbuluar se njohja e tyre ka nisur në Instagram. Lidhja e tyre tashmë është konsoliduar dhe e mendojnë veten në një të ardhme si një familje e madhe me shumë fëmijë. Ndërkohë nga rrjetet sociale duket se Giota ka një marrëdhënie speicale me prindërit e partnerit. Është babai i Asanit ai i cili i lë komente të herë pas hershme në fotot e saj duke e trajtuar si të bijën.

Histori tipike për filma, protagoniste e emisionit në News 24 është bërë një zonjë që jeton në Itali, e cila ka rrëfyer historinë e trishtë të jetës së djalit të xhaxhait të saj, që po përballet me një seri peripecish.

Në një lidhje live përmes skype-s, Luljeta pohoi se djali i xhaxhait të saj që jetonte prej vitesh në emigrim në Itali, zbuloi në telefonin që mbante djali i tij, mesazhe dhe biseda që bënte me burra të ndryshëm, duke zbuluar kështu tradhtinë e saj.

Madje më e rëndë ishte fakti se disa prej tyre ishin vrasës me pagesë, të cilët kanë qenë pjesë e grupeve të strukturuara kriminale.

“Beni ka qenë gjithmonë djalë punëtor. Atë ditë që ai vrau dorën, që bëri aksident. Gruaja bënte sherre gjatë gjithë kohës. Me Elonën flitej vetëm për divorc. Ata të dy u njohën me mblesëri. Vjehrra mori urdhër-mbrojtje nga Elona, por u vendos që ajo të rrinte në shtëpi me fëmijët. Pasi Beni shkon në Shqipëri, gjen një celular, me mesazhe dhe komunikime me burra të ndryshëm, aty zbulon tradhtinë e saj. Më parë ai kishte dyshime, por nuk kishte dashur që ta besonte. Aty më pas plasi sherri. Në ato momente kanë ndodhur sherre. Nëna e saj mbante fëmijët, se ajo ikte. Ajo luajti letrat siç ka dashur vetë. I ka denoncuar për dhunë dhe kërcënime ata si familje, por kjo nuk është e vërtetë. Beni, pasi u rikuperua nga dora, i dërgonte para për tre fëmijët. Unë e nxisja që të mbronte fëmijët. Kur asaj i zbuluan tradhtitë, më shumë u acarua, doli sikur ishte ajo gjynah. Kemi dyshuar, por kur kemi lexuar lajmet, kemi parë përfshirjen e saj dhe bashkëpunim me persona me precedent. Ajo ka bërë zgjidhjen e martesës, pa qenë i pranishëm. Familja do që të bëhet prova e ADN-së për të tre fëmijët. Djali i saj nuk thotë një muhabet normal, pasi e fryn nëna. Nuk ka mundur që të krijojë një raport me fëmijët Beni, pasi ajo dominon si nënë. Ajo që më bën të mendoj se këta fëmijë në duart e kujt janë, është fakti se djalin e madh nuk e çoi në shenjë hakmarrje në shkollë për disa kohë”, tha ajo.

Eljan Tanini bisedoi këtë të diel me ish pilotin Agim Matraku, që merrte urdhëra në ajër për të vrarë njerëz në Bënçë. Urdhërat e Safet Zhulalit dhe të qeverisë vinin jo të shkruar. Por ai nuk u bind. Pasojat vazhduan… Ndiqni rrëfimin e plotë të tij të dhënë për Esencë në Report Tv.

Eljan Tanini: -Prej sa kohësh keni shërbyer në Bazën e Kuçovës?

Agim Matraku: -Prej 27 vjetësh. Nga Janari i vitit 1973 deri në Prill-Maj të vitit 2000. Më pas jam transferuar në Regjimentin e Rinasit me detyrën Shef i Shatbit.

Eljan Tanini: -Çfarë bën një Shef Shtabi?

Agim Matraku: -Përgatit efektivin fluturues, teknikën, ruajtjen e bazës. Prej tij dalin vendimet.

Eljan Tanini: -Nga i merrnit urdhërat ju?

Agim Matraku: -Nga Komanda e Forcave Ajrore që gjendej në Vaqarr.

Eljan Tanini: -Si janë fillimet tuaja?

Agim Matraku: -Me mbarimin e shkollës 7 vjeçare me doli e drejta e studimit për në Shkollën Skënderbej deri në vitin 1970. 1966-1970, kam kryer Shkollën e Mesme Ushtarake “Skënderbej”, Tiranë. Pasi kaluam analizat mjekësore, në tetor të vitit 1970, nisa Shkollën e Aviacionit. 1970-1973,  kam kryer Shkollën e Aviacionit, Vlorë.

Eljan Tanini: -Çfarë duhet të kishte një i ri për t’u bërë aviator?

Agim Matraku: -Si fillim bëhen analizat mjekësore. Kishte një komision që shikonte zemrën, sytë, veshët, kishte një makineri që hiqte ajrin për të kuptuar veshët. Në shkollën e Vlorës kemi mësuar me Jak, kam kaluar në studime për avion reaktiv, praktikën fluturuese e kam bërë me MIG 15. 25 Janar 1973 jam emëruar pilot gjuajtës bombardues në Regjimentin e Kuçovës.

Nëntor 1973-Dhjetor 1974, kualifikim për avionin MIG-17, në RP të Kinës.

Prill – Dhietor 1976, kualifikim për avionin MIG-19 në RP te Kines.

1984-1986: Komandant Katërshe MIG-19, Kuçovë. 

1980-1984: Komandant Çifti MIG-19, Kuçovë.

1976-1980: Komandant Ekuipazhi MIG-19, Kuçovë.

1973-1976: Komandant Ekuipazhi MIG-17, Kuçovë.

1986-1993: Ndihmës i Komandantit të Regjimentit të Aviacionit për Aviodrejtimin, Kuçovë.

1997-1998: Ndihmës i Komandantit të Bazës Ajrore për Aviodrejtimin, Kuçovë.

1996-1997: Komandant i Bazës Ajrore Kuçovë.

1993-1996: Komandant i Grupit Ajror Kuçovë.

2000-2003: Shef i Shtabit Krahut Ajror Rinas. Gusht 2000 – Tetor 2000: Specialist fluturimi në Komandën e Forcave Ajrore.

1998-2000: Komandant i Grupit Ajror Kuçovë.

Me MIG-17 kam bërë demonstrime. Kam jetuar në shtëpinë e oficerëve në Kuçovë. Shiheshim, trajtoheshim pak më ndryshe ne të aviacionit. 27 vjet kam jetuar në Kuçovë. Vajta djalë ri në Kuçovë dhe ika me fëmijët e mi në moshën time.

Eljan Tanini: -A keni fluturuar ndonjëherë mbi fshatin e lindjes, sepse ju pilotët e bënit shpesh këtë gjë? Kush ju frymëzoi për tu bërë pilot? Keni pasur aksidente me avionin tuaj?

Agim Matraku: -Po e kemi bërë, të gjithë kalonim mbi familjet tona. Bashkim Agolli ka qenë frymëzimi për tu bërë pilot. Po ashtu edhe Bilal Sina. Po, kam qenë me Delo Isufin. Avioni mori goditje, Delo nxori shpatullën, unë mora goditje në kokë. U fik motorri. Pati defekt teknik. Teknikët dhe specialistët ishin shumë të përkushtuar, njohës shumë të mirë. Kur uleshim në tokë i jepnim teknikut vërejtjet tona

Eljan Tanini: -Çfarë ka pasur Kuçova si bazë?

Agim Matraku: -15 maj 1955 është dita e krijimit të Repartit Ushtarak 3362 Kuçovë me emrin Reparti “23 Peza”. Fillimisht ka pasur MIG-15 dhe MIG-17. 1970 e mbrapa Kuçova ka pasur dy skuadrilje MIG-19, një skuadrilje ka 12 avionë, ka qenë një skuadrilje MIG-17 dhe gjatë dimrit ka qenë një skuadrilje MIG-15. Vera aviatike na gjente në Pishë Poro, dimri bëhej në Kuçovë.   Kuçova kishte mjete autoteknike, llokatorët, pas viteve 90 kaloi në bazë ajrore dhe u bashkua artileria kundërajrore me aviacionin. Ndërtesat kanë qenë për ushtarët, oficerët, shtabi, depot e ushqimit e vesh-mbathjeve. Në aerodrom ishin shërbimet e rojes, klasat e përgatitjes së pilotëve, palestra, ofiçina e riparimit të avionëve, objektet e uzinës së aviacionit që kryenin veprime deri te remonti. Baza ka edhe tunele në pjesën juglindore të pistës, ka dy hyrje, për MIG-19 e 17, ishte në formën e patkoit, dyert janë anti-bërthamore nga 20 ton, dera e vogël 5 ton, aq shumë sa hapeshin edhe me ndihmën e dorës. Në mes të tunelit ishte uzina e riparimit të avionëve dhe laboratorët. Dieta, ushqimi i një piloti ishte e garantuar dhe kontrolluar, menza ishte baza jonë në Kuçovë. Në repart na vinte mëngjesi i dytë dhe drekën e hanim po prapë në repart. 1997, të dy djemtë që u arratisën në Itali me avionë bënë jehonë dhe frenuan veprime të tjera.

Eljan Tanini: -Si ishte MIG-19?

Agim Matraku: -MIG-19 mbante deri në 500 kg bomba, nga 50 deri ne 250 kg, kishte 3 topa 30 mm me 201 predha dhe 16 raketa të pa drejtuara tokë-ajër. 2100 litra karaburant mbante trupi, dhe dy rezervuarë nga 750 litra, gjithsej 3600 litra me rezervuarët vartës. Me 3600 litra e kishte rrezen taktike deri në 340 km.

Eljan Tanini: A janë ulur avionë të tjerë në këtë bazë?

Agim Matraku: -Ka pasur raste që janë kapur avionë të transportit civil. Në vitin 1977, një avion transporti rus kaloi në Shqipëri, ai nuk duhet të kalonte. U bë protestë, unë e kam nxjerrë nga kufiri, ishte avion ushtarak me shkronjat CCCP, u morën të gjitha të dhënat. Jam dekoruar për këtë gjë me medaljen e yllit të kuq etj… E kanë detyruar edhe një avion anglez të ulet në Bazën e Kuçovës, rreth viteve 60. Keto gjëra shënohen gjithmonë diku, ato kanë një plan tabele, miratohet dhe rezervohet në sekretari

Eljan Tanini: -Studimet?

Agim Matraku: -Në Shkollën Skënderbej kam shkuar pa mbushur 13 vjeç. Nga avioni me helikë vajtëm te reaktivi. Kina ka qenë eksperiencë e mire. Babaçe Faiku, Niko Hoxha dhe Edip Ohri kanë hedhur themelet e aviacionit tone. 1 muaj kemi bërë shëtitje në Kinë. MIG 19 është bërë dikur edhe me dy  motorrë.

Eljan Tanini: -Nga vinin veshjet tuaja?

Agim Matraku: -Korça i qepte rrobat tona, por kishim edhe rezerva. Kam fluturuar deri në 14.200 metra. Kam qenë kolaudator edhe i avionëve që dilnin pas remontit kapital nga uzina. MIG-21 fluturon edhe deri në 22 mijë metra.  

Eljan Tanini: -Si duket bota nga sipër? Si i dallonit qytetet nga lartë?

Agim Matraku: -Bota nga sipër është sferike. Nata është e bukur, edhe ajo pa hënë, fluturon me shumë instrumente. Nata me hënë është si ditë. Rrugët natën i dallonim edhe përmes qyteteve të cilat kishin një prerje të caktuar, të veçantë që njihej edhe nga ajri. Dallonim me arkajën si instrument. Shpejtësia e takimit të MIG-19 ishte me 320 km në orë. Edhe sot dua ta bëj këtë profesion. Unë e kam nisur pagën me 7250 lekë. Kur dola në rezervë e kisha pagën sipas gradës. 110 mijë lekë të reja. Pensioni është mbi 60 mijë lekë të reja.

Eljan Tanini: -Si e kujtoni Marsin e vitit 1997?

Agim Matraku: -Marsin e vitit 1997 nuk dua ta kujtoj shumë, ishte anomali e vërtetë. Kjo kohë më gjeti Komandant të Bazës në Kuçovë, ku vetë Kuçova kishte hallet e saja. U veprua gabim me shumë ngjarje, sidomos me aviacionin. Asnjë avion dhe mjet nuk u dëmtua. Baza është bastisur në vitin 1997, nuk dije si të veproje. Depot u hapën, nuk do të vrisnim njerëz qoftë edhe duke shtënë në ajër. Baza e Kuçovës ka fshatin Perondi afër. Atje në kodër ka bazën e karburantit sipër, që vinte te ne me vetërrjedhje.

Eljan Tanini: -Po turmat janë afruar te ju, keni hapur zjarr?

Agim Matraku: -Hapëm zjarr në ajër një herë dhe u spostua turma. Pas kësaj nxorën gratë e fëmijët përpara.   Në rresht të parë ishin edhe fëmijët tanë. Avionët nuk u dëmtuan, nuk u prekën. Dokumentat sekrete i futëm në tunel, dyert i salduam. Flamurin e repartit dhe ditarin i çova në shtëpi. Mars 1997, 2-3-4-5 Mars vijnë urdhëra të çuditshëm.

null

Eljan Tanini: -Urdhërat bazoheshin në këto veprime dhe në këto lëvizje që po flasim si më poshtë:

Fluturimi i pestë

Ora 15.50

Ministri i Mbrojtjes kërkon një avion për në zonën e Bënçës.

Ora 15.52

Gjeneralmajori mori në telefon ministrin e Mbrojtjes dhe i tha se detyrën për në Bënçë nuk mund ta kryej  kushdo se nuk njihet mirë zona. Këtë detyrë më mirë mund ta bëjë koloneli P.D.

Ora 15.53

Ministri i Mbrojtjes kërkon në telefon kolonelin për t’u sqaruar nëse me të vërtetë këtë detyrë mund ta kryej kolonel P.D. që e njeh më mirë zonën, ose vetë komandanti i bazës ajrore.

Ora 15.58

Ministri i Mbrojtjes i jep detyrën në telefon kolonelit të FMA për në Bënçë.

Ora 16.00

Koloneli i FMA i jep këtë detyrë komandantit të bazës ajrore: Me urdhër të Ministrit të Mbrojtjes do të ngrihesh vetë me rezervuar, me raketa ajër-tokë, me topa, për në Bënçë, do të godasësh mbi autokolona pa goditur mbi njerëz.

Ora 16.02

Koloneli i FMA u jep të dhënat për rrugëkalimin.

Ora 16.15

Komandanti i bazës kërkon leje për ngritje dhe gjeneralmajori i jep leje.

Agim Matraku: -Kishte armë që na qëllonin nga poshtë. Avioni ikte me shpejtësi, kishte vetëm fishekë në drejtim të ajrit. Detyra ishte të qëlloja në 1000-1500 m lartësi, të hapja zjarr. Raketat i kam lëshuar në ajër. Urdhëri ishte të hapja zjarr, nuk do ta bëja kurrë atë veprim. Do të qëlloja autokolonën, por nuk kisha ndërmend ta bëja. Nuk kishte në rrugë asnjë kolonë tankesh, do të shkonin në Burgun e Bënçës. Më thanë të hap zjarr në drejtim të Bënçës

Eljan Tanini: -Kush ju mori në telefon?

Agim Matraku: -Ministri i Mbrojtes Safet Zhulali më mori në telefon, i thashë mos më jepni urdhëra të tillë. Nëse do të ketë gjëra të tilla do të ngrihem vetëm unë. Fillova të bëja vetëm shmangie. Ministri më tha të zbatoj urdhërin, por i thashë që nuk e zbatoj mbi popullin.

Eljan Tanini: -Po më pas?

Agim Matraku: -Alfred Mosiu erdhi atje dhe më tha: -Kujdes o Komandant, kujdes me këto veprime se nuk dihet si dalin, qenke edhe djal i ri! Që nga ai moment nuk ngrita më asnjë avion, lamë vetëm ato për roje.

Eljan Tanini: -Çfarë janë këto fakte, është shiriti i bisedës së asaj dite për të hapur zjarr mbi popullin?

Agim Matraku: -Këta shiritë të incizimit të fluturimeve i kam marrë në zyrë dhe më pas në shtëpi. Kanë 27 vjet që i kam unë këto shiritë, janë katër të tillë.

Eljan Tanini: -Çfarë është “Ditari i Veprimeve Luftarake me fonograma”?

Agim Matraku: -8.03.1997, Safet Zhulali më kërkoi të bëja veprime në kundërshti me jetën njerëzore. Zhvilluam debat. Këtu janë fluturimet që janë bërë në Mars 1997, letra e fluturimeve ajrore. Janë bërë 16 fluturime, 8 i kam bërë vetëm unë. Kur e kalonim shpejtësinë e zërit e kalonim atë në lartësinë 7-8000 metra

Është një shq.etësim gjithnjë e më i shpeshtë për të ditur, çfarë ndodh saktësisht në trup kur një grua ndalon së qenuri se.ksualisht aktive?

Mitet që janë ndërtuar rreth kësaj pyetjeje janë shumë dhe mund t’ju bëjnë të besoni se jeni në rr.ezik që të mos keni një jetë aktive.

Ne duhet të kuptojmë se çfarë ndodh me trupin tonë në këto raste. A e dini se çfarë ndodh kur ndaloni së bëri aktivitete të rregullta fizike për një periudhë?

Muskujt tuaj çlo.dhen, ata “va.ren” … e njëjta gjë ndodh me muret e vag.inës tuaj. Pas disa muajve të pasivitetit, ato muskuj do të humbasin fleksibilitetin e tyre dhe kur të ktheheni në marr/ëdhënie in/time ju mund të përjetoni dhi/mbje.

Është një reagim krejtësisht i natyrshëm që nuk duhet t’ju shqetësojë aspak. Edhe kur një grua nuk është më e vi/rgjër, ajo mund të përjetojë shumë dhi/mbje kur është fjala për “ria/ktivizimin” e te berit dash/uri.

Studimet tregojne se kjo gjendje quhet vag.inizëm dhe shkaktohet nga një tkurrje e muskujve. Ne këto raste, gjëja më e këshillueshme është që të konsultoheni me një gjinekolog për të gjetur se si mund të zgjidhet ky pro.blem në mënyrë që të kthehet përsëri në shijimin e int.imitetit.

Kjo gjendje ndodh shpesh tek gratë që kanë kaluar tashmë në menopauzë dhe manifestohet nga thatësia dhe infla.macioni i va.ginës.

Kjo ndodh sepse, në menopauzë, nivelet e estrogjenit në trupin e një gruaje zvogëlohen. Ju duhet të dini se receptorët kryesorë që janë në va.ginë nëse nuk përdoren shkaktojnë një ulje të mëtejshme… Nëse ndaloni së bëri dashuri për një kohë, ka të ngjarë që trupi juaj të mos e kërkojë. Por mos u shqe.tësoni!

Nëse nuk e gjeni personin e duhur, mbani në mend se shumë specialistë rekomandojnë përdorimin e “bëje vetë” për të përfituar nga të gjitha aspektet pozitive, siç është lirimi i endorfines. Siç e thashë, nuk ka asgjë që të shq.etëson nëse jeni “se.ksualisht joaktiv”.

Ju nuk duhet të bëni dash/uri me dikë për faktin e thjeshtë për ta bërë atë: vendimi juaj për të mos bërë është i respektueshëm dhe i kuptueshëm. Cilado qoftë arsyeja që nuk keni marrë/dhënie in.time, nuk duhet të shqe.tësoheni. Koha e duhur do të vijë edhe për ju.

Punoj si sekretareshë, ne mënyre që te bëj një ndihmesë financiare, derisa Luii studion dhe punon ne gjysmë orari.

Ai është i zënë me punë, ligjërata dhe studime, prandaj nuk ka kohë te mjaftueshme për mua.

Ne te vërtetë, ne kemi bërë shumë me tepër dashuri para martesës, se sa që tani e bëjmë këtë prej se u martuam.

Po jua rrëfej këtë ne menyre që ju ta paramendoni pamjen lidhur me atë se si jam ndier e lënduar kur une qëndroja me orë te tëra vetëm me babain shumë tërheqës te Luiit.

Ai është rreth 50 vjeçar, por askush nuk mund t’ia jep kaq shumë vite. Për nga pamja ai i ngjan shumë Paul Newmanit.

Ai është shumë i koncentruar me vështrimet e veta ndaj meje dhe përjeton kënaqësi duke me shikuar se si skuqem, e sidomos kur djalin nuk e ka ne shtëpi.

Këtë gjë kurrë nuk ia kam përmendur Luit, sepse nuk kisha lidhje se si do te kishte mundur ta priste këtë lajm.

Mendoj se arsyeja tjetër e ruajtjes se fshehtësisë sime ishte ajo se ndihesha ngapak fajtore për shkak te asaj se une ndjeja njëfarë kënaqësie ne vëmendjen e tij.

E gjithë çështja ne fillim ishte krejt e virgjër. Krejt kjo kishte te bënte me prekje verbale e tek mëpastaj edhe me disa te rrahura te pëllëmbave te tij nëpër kukat e mia.

Sipas eks perteve ka disa femra, të cilat nuk i thonë kurrë “jo” s e k s i t.

Keto femra përgjithësisht mund të klasifikohen në bazë të tipit të tyre, por edhe eks periencave jetësore. 

Nëse jeni një mashkull në kërkim të një femre të etur për s e k s, më poshtë po ju njohim me 4 llojet e femrave që nuk do t’ju refuzojë kurrë.

Varet se cilën preferoni e zgjidhni ju. E moshuaraKjo është femër e moshuar, e cila me siguri ka qenë e martuar.

Ky tip femre i do pa ratë, ndërkaq del për të gjetur meshkuj të interesuar për s e k s. Është e drejtpërdrejtë dhe nuk e ka pro blem të tregojë se çka do.

Femrat h akma rrëseKo është femër, e cila është duke e marrë veten pas di vorcit dhe është emocionalisht jo stabile.

Hulumtuesja e s e k s i tKy tip femre dëshiron të zbulojë s ek sual ite tin e vet dhe është e gatshme për çdo gjë.

Më së shpeshti ka të bëjë me kureshtje të studentes