Month: July 2024

Jam puro dibrane dhe familje ime që nga viti 1980 u vendos në SHBA në Nju Jork. Unë u linda në shtetin e lirisë dhe mundësive. Jetën e fëmijërisë e kalova me përplotë momente të bukura dhe dëshira të plotësuara nga familja ime. Mbarova shkollimin fillor dhe të mesëm, e kënaqur si një vajzë e moshës së re, dhe duke qenë nxënëse e shkëlqyer u regjistrova në kolegj, në degën e biznesit.

Viti I pare dhe i dytë kaluan mire dhe e kënaqur. Ajo që më gëzonte shumë se edhe prindërit e mi ishin të kënaqur me suksesin tim. Por gjithçka ndryshoi në vitin e tretë, kur ndodhi kthesa e madhe në jetën time. Duke qenë se si vajzë kasha nevojë për dike që të kisha afër dhe të më donte, isha e mërzitur se spo arrija të gjeja ‘princin’ e ëndërrave. Prindërit më thonin se do të ma gjenin një djalë shqiptarë, por më shumë më nxisnin ta njoftoja dike përmes internetit, sepse aty ku jetonim ka pak ose hiç nuk ka shqiptarë.

Isha e mërzitur për këtë. Por gjithçka ia lash fatit. E si duket erdhi fati dhe solli Jonathanin, një djalë afro-amerikan, që kurrë se kisha menduar se dikush me ngjyrë do të shprehte dashuri. Jonathan, dy vite më në moshë, më shkeli syrin derisa bënin praktikë në fakultet.

Pas kësaj me këtë djalë fillova të kisha një komunikim të rregullt thjesht si shok, bisedonim në telefon, në Facebook, në e-mail, ku të na jepej mundësia. Ai një natë mu soll me fjalë duke më dhënë sinjale se më do. Por se besoja dhe i ikja bisedës. Por ai insistonte dhe arrita ta kuptojë. Ditë pas dite, ne kishim filluar të ndjenim për njëri-tjetrin, por këtë ndjenjë nuk guxonte asnjë ta shprehte.

Halli im ishte se çka do të thonin prindërit, sepse në Amerikë këto gjëra nuk viheshin re dhe shumë shoqe të miat ishin lidhur me djem me ngjyrë, por ngaqë i kisha folur për zakonet dhe mentalitetin e familjes sime, ai ngurronte të m’i shprehte ndjenjat e tij. Edhe pse e doja djalin,

nuk guxoja t’ia thoja, pasi familja ime ishte e prerë në mënyre kategorike që nuk do ta lidhja jetën time me një të huaj e jo më me një djalë me ngj.yrë.Miqësia jonë ishte bërë aq e ngushtë sa unë nuk e vija re faktin që ai ishte me ngj.yrë. Ai, një ditë, më ftoi në shtëpinë e tij për kafe.Në fillim ngurrova, por dëshira për të qëndruar vetëm me të ishte shumë më e fortë nga këshillat që më kishin dhënë prindërit e mi.

Teksa ishim në shtëpinë e tij, ai m’u ul shumë afër dhe më pyeti: “Të bezdis ngj.yra ime?”. Ai ishte momenti më i keq i jetës sime; nuk dija ç’përgjigje t’i ktheja dhe më mirë preferova ta puthja… E kisha ëndërruar shumë këtë moment dhe ajo puthje ishte, si të thuash, përgjigjja e pyetjes së tij.Atë ditë nuk më binin fare ndërmend as prindërit, as vëllai dhe as mentaliteti i tyre. Jonathanin e doja shumë. Me të më dukej sikur përjetoja një histori dashurie si nëpër filma, ku dashuria ishte primare dhe nuk pyeste as për moshë, as për ngjyrë, as për ndonjë sakatIIëk. Kështu ishte edhe dashuria jonë.

Për herë të parë, kuptova se çfarë ishte dashuria e vërtetë dhe për herë të parë u bëra grua me njeriun që doja më shumë në këtë jetë. Kishin kaluar dy vjet dhe prindërve të mi nuk u kisha thënë që unë dilja me një djalë. I vetmi fakt që më trembte ishte se si do t’ua thoja prindërve te mi.

Një ditë, ai më ftoi për darkë dhe aty më propozoi për martesë, duke më dhuruar unazën që më kishte blerë.Unë fillova të qaja, por njëkohësisht, iu betova atij se ajo unazë nuk do të hiqej kurrë nga gishti im.

Në fundjavë shkova në shtëpi dhe normalisht, prindërit më panë me unazën në gisht e filluan të më kërkonin llogari. U tregova se kisha dy vjet që isha lidhur me një shokun tim që e kisha patur në shkollë dhe filluan të më bënin llafe, e para, mami. Ajo, në mënyrë kategorike, nuk pranonte që unë të lidhesha me një të huaj dhe më e madhja u bë kur e morën vesh që Jonathan ishte me ngjyrë. Nëna bërtiste e uIërinte: “Ku i kishe sytë që u lidhe me një ma.jmun?”.

Fjalët e tyre më vri.snin shpirtërisht.Unë e doja Jonathanin dhe nuk doja që askush ta shante atë. Nuk mund t’i dëgjoja më teksa bërtisnin e uIërinin me sa fuqi që kishin duke na sharë ne të dyve, ndaj mblodha forcat dhe u thashë: “Po të doni na pranoni dhe, nëse jo, ne kemi vendosur të martohemi”.Mami filloi të qa.nte me të madhe duke më ak.uzuar se isha një femër e uIët që ua kisha punuar mbrapa krahëve, por tashmë çdo gjë që ata thoshin ishte e kotë; ne e kishim vendosur.

Sot, më 22 korrik 2024, dollari amerikan, blihet me 91.6 lekë dhe shitet me 92.5 lekë.

Euro, blihet me 99.8 lekë dhe shitet 100.5 lekë.

Franga, zvicerane, këmbehet në blerje me 102.8 lekë, ndërsa në shitje me 103.8 lekë.

Paundi britanik, blihet me 118.3 lekë dhe shitet me 119.2 lekë.

Dollari kanadez, sot në blerje këmbehet me 66.5 lekë, ndërsa në shitje me 67.5 lekë.

Më poshtë, po sjellim të dhënat e këmbimin valutor, për të gjitha monedhat e huaja:

Një pushues i moshuar ka humbur jetën sot në Velipojë. Ngjarja ndodhi rreth orës 13:00. Dyshohet se shtetasi kosovar me inicialet M. S., 75 vjeç, duke u larë në det, dyshohet se ka pësuar arrest kardiak dhe si pasojë ka humbur jetën.

Velipojë/Informacion paraprak

Rreth orës 13:00, shtetasi kosovar M. S., 75 vjeç, duke u larë në det, dyshohet se ka pësuar arrest kardiak dhe si pasojë ka humbur jetën.

Grupi hetimor vijon punën për sqarimin e plotë të rrethanave të rastit.

Pershendetje, nese bon pa emer ish kon mire sepse shume kom nevoj per mu shpreh sepse nuk e kom kerkon qe mem kuptu as perkrahjen e familjes nuk e kom.

Jom met shume keq ne nje pozit shume tpa lakmushme qe as armlkun tem ma tmadhin skisha pas qef me pa qashtu.Jom nje gru qe ka qene e martume per njerin ma tmrekullushme nbote.

Krejt i dojm partneret tan ama une shume e kom dasht burrin tem po fatkeqsisht Zoti ma ka marr prej ksaj bote se tasht nuk jeton ma. Ka bo ndeshje mas 1 vit martes edhe ma une skom mujt kurr me besu qe muj me dasht kerkon qashtu ashtu siq e kom dasht burrin tem. U kon njeri i urt, i qete, i ndegjushem, i kuptushem me tonat.

Ska pas dite qe jom qu prej gjumit qe sja kemi shpreh njani tjetrit dashnin edhe jo qe ishim frike te martum sepse kemi pas lidhje tgjat para martese po ska pas njeri qe mka flejt ne shpirt mem kuptu sikur aj. Ska pas njeri qe ka mujt mem shti me bo diqka kunder tij ose me u perla me to sepse fjalt e tjerve si kem shti kurr nvesh.

Jemi kon qlft i fort edhe ska pas ma tdashurum se sa na. Kur me ka v.dek burri une e kom bo men qe tasht duhet mi kap senet e mija edhe mu kthy te familja mirepo, planet kan qene ndryshe edhe prej familjes tem edhe familja tij. Per fat keq, na ka qu neve Zoti hise ni vlla budaII qe e ka dro.gaxhi me tonat tzeza.

Si nata me diten nkrahasim me burr temin o Zot ski qka sheh ma shume rrrin i dro.gum se sa i kfjellt. Krejt idiot edhe plus sjelljet kata.strof ndaj familjes si vjehrrit si vjehrres, mo mu e burrin tem sna bojke hesap hiq na ishem magjup per to.

Kur u kry e pamja e burrit tem ja nisa mi palu teshat nkofer qe mu kthy te familja jem, skish shanca ma me nejt aty pa burr po vjen vjehrra edhe pom nal po thot prit bije kadal mos u gut ta dho ni propozim kqyr nese tpelqen.

Thash qfare propozimi? Tha tasht je met vejushk shtir o me tmarr ty dikush ma, ma mire kap martohu me kunatin edhe mos u largo prej shpis oj bije se ky tkupton edhe mundesh me met prap me neve. O Zot mu rrotullu bota nqat minut thash a koka tranu kjo gru a qka? Thash kuku a hala me qat kohe je a ?

Tu menu une qe o tu bo hajgare. Tha nkofsha une hala nqat kohe edhe prindt e tu ishin se veq u bo perhajr sot ti je nuse per zdyti te na. Qaty e kapa mamin tem e thirra thash qa o kjo pallaver kishe une po martona me kunatin.

Tha jau ka bo baba perhajr se e dinn qe e ki shtir me gjet dikon e tham ta lehtojm pak qe mos me met gjithmone nshpi me neve. Ja nisa me kajt, i perpIasa senet krejt ndhom qka kisha.

Smujsha mu pajtu me fatin qe jom met gruja e dro.gaxhis edhe qe jom e martume per dikon qe kom pas respekt si per vlla. Nuk kish mundesi ne asni menyr une me pranu me u martu me ta. As nuk e kom perkrahjen e familjes tem as tburrit qe e kom pas .

Kerkush spom kupton tasht jom met nkit shpi me kit budallen. E urr.ej me gjith shpirt edhe ishalla vd.es sa ma shpejt po edhe me dek tybe veq kur tnish qe martun me plakun se kta sishin normal. Jom ndepresion edhe spo di qysh me shliru veten prej ktij ankthit.

Qysh me ja bo qe me hek kit mllef prej vetes? Qysh me ja bo qe me u shliru?Tish kon burri jem gjall kerkush skish guxu kurgjo mem thon po gjysa e shpirtit tem ka vd.ek qat dit qe aj ka ndrru jete. Kom tentu me myt veten me kokrra sepse sdu me jetu ma, nuk muj me jetu me ta.

Ma mire me mbet e vetmume gjith jeten qishtu si vejushk se sa me dikon qe se du edhe me duru ka tem vjen i dr.ogum. Ska shanca ma mire e m.bys veten. Spo di qysh me ja bo qe me ik e me gjet najkun me nejt ose me mujt em ik jasht a najsen sepse skom ven ku me shku..

Ja letra: Kam një sekret të madh brenda vetes, të cilin vendosa ta ndaj me shumë njerëz, duke ruajtur anonimatin. Kam mëkatuar, por në emër të dashurisë.

Une po shkoj drejt të dyzetave dhe jam rritur në frymën e historive të dashurisë të romaneve që lexoja kur isha e re. I përpija ato histori me shpejtësi skëterre dhe më pas ëndërroja se si do të ishte jeta ime, si do të ishte njeriu që do të kisha në krah,

si do të ishte marrëdhënia jonë. Kisha krijuar shumë ide, shumica e të cilave qenë të gabuara, gjë që e kuptova kur hapa sytë dhe pashë që jeta e vërtetë ishte ndryshe. U martova me një njeri të mrekullueshëm, por me të cilin çdo gjë shkonte qetësisht.

Ne e mbështesnim dhe respektonim njëri-tjetrin, por asnjëherë nuk i përjetova ato skenat e fuqishme të dashurisë si nëpër faqet e librave. Unë ëndërroja që dikush të më merrte me forcë, të më rrëmbente, të bënte dashuri me mua për netë të tëra.

Nisa të jetoja monotoninë e ditës, duke e pranuar si një pjesë normale të jetës së gjithsecilit. Gjithçka që tashmë doja ishte një fëmijë. Isha e dëshiruar për të pasur dashuri dhe, duke qenë se nuk e merrja dot nga bashkëshorti im, doja të paktën të provoja dashurinë e nënës.

Por me burrin, pavarësisht se kishim marrëdhënie, unë nuk po mbetesha dot shtatëzënë. Unë ia vija fajin natyrës së marrëdhënies sonë. Ne bënim dashuri si me buton, sikur na detyronte njeri dhe jo sikur e donim me të vërtetë këtë gjë. Hvp videvnn 5 svkonda dhe shfvqen pvmjet eksklvzive

E pavarësisht nga gjendja që po kaloja, asnjëherë nuk e kam menduar që do ta tra.dhtoja tim shoq. Pavarësisht se mbetesha një femër shumë pasionante, e dija që tashmë jeta ime kishte marrë një drejtim të caktuar dhe nuk mund të bëja gabime të tilla, por Zoti gjeti pikërisht atë kohë për të më bërë dhuratë dashurinë e jetës sime.

Arbeni ishte shoku i burrit tim. E di çfarë po mendoni, që është diçka e pështirë ajo që do t’ju tregoj, por në fakt e di që ju kurrë nuk do ta kuptoni dot atë që ndieja unë në ato momente.

Unë doja të ndihesha femër, e dashuruar, ndaj dhe vendosa t’i pranoja përkujdesjet e Arbenit, të cilat në fillim ishin miqësore dhe më pas nisën të kishin natyrë sentimentale. Me rastin e një feste të organizuar, në një

skutë të fshehur midis një morie njerëzish u konsumua marrëdhënia jonë e parë. Ishte e fuqishme, e plotë, shpërthyese. Asnjëherë nuk isha ndjerë ashtu. U ndjeva femër, u ndjeva e re, u ndjeva sërish plot jetë dhe besim.

E kur ishim në festa apo raste të tjera shiheshim e prekeshim vjedhurazi sa herë mundeshim. Ishte një situatë absurde, por shumë joshëse. Të gjithë festonin, bisedonin, bërtisnin dhe në mes të asaj rrokopuje dy njerëz po i shprehnin ndjenjat njëri-tjetrit vetëm me sy.

E ndjeja që mezi merrnim frymë. Sigurisht që pasuan shumë takime të tjera. Sigurisht që e dija se ishte një gjendje që nuk do të mund të shkonte asgjëkundi, por nga ana tjetër ndihesha mirë, e dëshiruar, nuk doja që kjo lidhje të mbaronte. Ndërkohë, marrëdhëniet e mia me tim shoq vazhdonin, por ishin më te rralla. Më dukej si një njeri i panjohur në krevat, ndërkohë që në jetën tonë të përditshme ai vazhdonte të ishte bashkëshorti im i dashur. Ishte shumë e çuditshme ajo që ndieja.

E gjithë situata u përmbys kur mora vesh se kisha mbetur shtatzënë. U lumturova, isha në qiellin e shtatë sa për një moment harrova të mendoja se kush mund të ishte babai i foshnjës. Aty e kuptova që kishte ardhur momenti për ta zgjidhur të gjithë situatën në të cilën ndodhesha. Arbenin e doja, por edhe tim shoq nuk mund ta lija. Vendosa të flisja me Benin.

Kur i thashë që isha shtatzënë, ai u gëzua gjithashtu. “Unë e dua shumë këtë fëmijë!”, i thashë, “më shumë se çdo gjë tjetër! Nuk dua të bëj asgjë që mund ta dëmtojë atë, dua që të ketë një të ardhme të sigurtë!”. “Dhe ne do t’ia sigurojmë!”, më tha ai. “Jo ne, unë! Unë dhe ai që duhet të jetë babai i tij!”, iu përgjigja. Arbeni nuk më foli. Më tha që nuk do të lejonte asnjëherë që fëmija i tij të rritej pa babain e vërtetë.

Madje u zumë gjatë. Nuk doja që ai të ndërhynte. I thashë që unë vazhdoja të kisha marrëdhënie me burrin tim. Kjo gjë e nxehu jashtë mase. Në atë kohë nuk e dija se ku isha.

Çdo zile telefoni, çdo e rënë dere më dukej si shkatërrimi im, sikur ishte Arbeni që kishte ardhur për të treguar gjithçka, por Arbeni nuk u duk më.

Asnjëherë. Pas një muaji frike im shoq më tha se ai ishte larguar jashtë vendit përgjithnjë dhe që më bënte të fala pasi nuk kishte pasur mundësi të gjente kohën për të më takuar.

U lehtësova. Pikërisht në atë moment i thashë bashkëshortit tim se isha shtatzënë. Tani djali im është shtatë vjeç. Arbeni nuk është bërë më i gjallë. Unë vendosa që të mos ia bëja analizat e ADN-së djalit tim.

Nuk e di i kujt është ai fëmijë natyralisht, por realisht, ai është fëmija im dhe i bashkëshortit tim, është fëmija që na ka zbukuruar jetën. Ne jemi prindërit që e duam dhe e rrisim. Kjo ka më shumë rëndësi nga të gjitha. Si mendoni ju?

Një sasi lënde plasëse është vendosur pranë hyrjes së banesës së Meardi Berberit në qytetin e Pogradecit.

I riu raportohet se kishte pak kohë që ishte liruar nga qelia pasi kishte përfituar nga amnistia penale.

Meardi Berberi rezulton i dënuar për veprat penale:

08.08. 2020 Prodhim dhe mbajtje pa leje e armëve luftarake”.

10.02.2019 Kundërshtim i punonjësit të policisë”, “Prishje e rendit dhe qetësis publike”

20.06.2008 Plagosje e rëndë me dashje e kryer në bashkëpunim” dhe “Armbajtje pa leje”.

24.02.2018 Kanosje ,Prishje e qetësis publike.

24.04.2011 plagosje e rëndë me dashje/PANORAMA

Një grua shpreh pakënaqësitë ndaj bashkëshortit të saj në një letër që po bën xhiron e rrjeteve sociale.

Sipas saj bashkëshorti nuk i mëson Facebook-un. Kjo është historia e rrëfyer.

“Nuk dal, nuk shëtis, por Facebook të paktën të kem, e meritoj që të kaloj kohën e lirë.

Jam një zonjë 32 vjeçe nga Puka dhe nuk punoj. Nuk kam fëmijë dhe burri pjesën më të madhe të ditës e kalon duke punuar.

Ai është i zoti në Facebook, kurse unë nuk di as të futem.

I lutem burrit që të ma mësojë e të kem edhe unë një faqe, siç kanë tërë shoqet e mia komshie këtu.

Në këtë mënyrë mund të flas e shoh foto të njerëzve të mi që shumicën i kam jashtë shteti. 

Pasi ka zënë të d.ashur një burrë të martuar dhe me pozitë, një vajzë nga Lezha pretendon se ka gjetur lumturinë.

Ajo ka rrëfyer historinë e saj dhe ka lënë me “gojëhapur” lexuesit tanë në rrjete sociale.“I dashuri im është më i miri në botë.

Ai është i martuar me letra, por më betohet që më gruan rri veç për hatër të fëmijëve dhe se ajo kujdeset për babën e sëmurë që kanë në shtëpi.

Jam 24 vjeçe, ai është 51 vjeç, por si jep hiq. Djalë i ri duket krejt. Nejse kjo ka pak rëndësi, se më shumë vlerësoj meshkujt e pjekur se këta aventurierët e moshës time.

Jam lidh me të kur nis atë punoja me të në biznesin e tij. Sa kisha kry shkollën e lartë. Aty ai çdo mëngjes më qeshte e më blinte edhe briosh.

Pastaj nisëm duke folur në Facebook gjatë orarit të punës, sa punën e linim krejt. Derisa një ditë për ditëlindjen time me fton për një kafe dhe ikim në Shëngjin.

Aty bëmë dhe da.shuri për herë të parë. Kisha pas një lidhje, por i dashuri tha që se ka problem që s’isha e vi.rgjër.

Prej asaj dite jemi të pandarë, përveç fundjavave që ai rri më fëmijët.

Në fundjavë më jep lek sa të dua e dal e qerasi mamin ose shoqet.Më plotëson çdo tekë, por në sh.trat nuk më pëlqen shumë.I dashuri i parë ishte i papamë.

Ky lo.dhet shpejt dhe e zë gjumi më pas direkt. As nuk më flet, as hiq.Nuk e di, por e dua dhe them do e kaloj këtë problem. Dashuria mbi gjithçka apo jo? FLM”, shkruan ajo. 

Mirupafshim Shqipëria ime! Po lë çdo gjë në duart e të paepurve, kri mit, dr ogës, inj orancës.

Unë nuk mund ta bëj shp irtin p is në emër të dashurisë për këtë vend! Mirupafshim Shqipëri! Unë do të mendoj e do më marrë malli! Vr as mendjen a do të marrë dhe ty për mua?

E nëse do të me rrte, pse më le të iki! Mirupafshim Shqipëri! Vërja fl akës veten se unë nuk dua të di gjem! Le të di gjen ata që duan ty në zj arr.

Mirupafshim Shqipëri e Gjergj Kastriot Skënderbeut! Lu ftuam kaq vite për ty dhe në fund të shesim me po litikë. Mirupafshim Shqipëri se dhe po të rri nuk kam me kë.

Vendi po bo shatiset çdo ditë dhe ata që janë aty janë thjesht fizikisht se me mendje janë larg nga ti!

Mirupafshim Shqipëri! Po të lë me vendet e tua të bukura për të cilat Naim Frashëri shkruante ditë e natë!

Po të lë me dy detet më të bukur të rruzullit, me malet më të thepisur, po të lë me ajrin më të ëmbël dhe

me diellin që ndriçon më shumë! Tani që e mendoj, po të lë dhe me hënën që të qan hallet çdo natë.

Shqipëri, ti ndoshta nuk e di, por në asnjë vend nuk ngroh dielli si aty dhe nuk ndriçon hëna si aty! Mirupafshim Shqipëri!

Do iki dhe do gjej një vend për q etësinë e shp irtit tim. Një vend që mos të ketë aq vr asje çdo ditë. Kam nevojë të di që jam e s igurt se jam shumë e re të vd es nga rastësia.

Mirupafshim Shqipëri! Mirupafshim o Shqipëri e pasur për 0.001 përqind të popullsisë dhe mj erim për pjesën tjetër. Hap sytë Shqipëri! Lu fta nuk sjell fitore!

Tra dhtarëtsjellin fitore të pi sët! Eh, do të më mu ngosh e marrtë dr eqi! Do të më m ungosh aq shumë sa do pr es vetëm një sh enjë nga ti dhe unë do të vij përsëri.

Një vajzë ka guxuar të rrëfejë momentin kur ka rënë e një ng.acmimi se.ksual në rrugë. Ajo thotë se është ndjerë shumë keq nga episodi tm.errues dhe ende sot nuk e ka marrë veten. Ajo apelon që femrat të denoncojnë kur bien pre e këtij ab.uzimi. Kjo është historia e rrëfyer .

“Jam një 19-vjeçare nga Puka. Kam nisur shkollën e lartë në Tiranë pas shumë sakrificash të familjes time, sepse prindërit janë pa punë dhe jetojmë me ndihmat e tezeve jashtë vendit.

Lexoj lajmet e nga.cmimeve në punë, që shumë femra në botë po tregojnë historitë e tyre. E mua mu kujtua momenti që akoma nuk më lë të vë sy në gjumë natën.

Gjithmonë kam qenë një vajzë e rregullt si në veshje ashtu edhe në sjellje. Por mendoj se kush do të të ng.acmojë e bën sepse thjesht është i sëmurë.

Nuk ka lidhje a je apo nuk je pro.vokuese. Një pasdite dimri po kthehesha në konvikt dhe po kaloja në një rrugicë.

Ndjeva hapa pas meje, por mendoja kalimtarët edhe pse brenda ndjeva një prerje këmbësh. Në një moment në një zonë ku ndriçimi s’ishte edhe aq i fortë ndjej një dorë që më prek të pasmet.

Me shumë forcë dhe më thotë fjalë të ndjyra që më rrëjnqethën.

Aq bëri dhe iku duke qeshur e duke kthyer kokën nga unë sikur të kishte bërë ndonjë heroizëm.

Ju nuk e keni idenë se sa e pojshtëruar jam ndjerë në ato momente. Djersita, u drodha dhe më erdhi zor që jam femër.

Më është dukur vetja shumë e paaftë në ato momente, doja të ulërisja ta pëjshtyja atë person.

Pashë rrotull shyqyr nuk pa njeri skenën, por unë ende e kam trjaumë. Këta meshkuj maniakë që po na shkatërrojnë jetën duhet të ndalojnë duke u sjellë si padronët tanë…Mos heshtni vajza. Denoncojini!”, shkruan ajo.