Month: July 2024

Një grua ka rrëfyer se si ja ka dalë të rikthehet me ish-burrin, me të cilin ishte ndarë pas konflikteve të shumta pasi ai konsumonte rregullisht alk.ool. Kjo është historia e rrëfyer e saj.

“Mirëmbrëma të gjithëve. Në këtë jetë nuk duhet thënë kurrë, kurrë. Sepse kam lexuar shumë histori në faqen tuaj dhe shikoj se sa kollaj e ka brezi i ri t’i japë fund fejesave dhe martesave.

Po ndahen të rinjtë sot për një fjalë goje. E kjo po shkat.ërron familjet, sepse kur bëni një hap për të ndërtuar një familje, duhet të dini se ajo duhet të jetë përjetë. Po ju tregoj historinë time që ta lexojë brezi i ri e ndoshta reflektojnë.

Më kanë martuar shumë të re me një person që asokohe dukej i mirë, por direkt i dolën veset, e mes tyre edhe al.kooli. Por durova vite të tëra me idenë se do të ndryshonte. Hë se në martesa do të piqet, hë se kështu, hë se ashtu. Derisa në martesë jeta m’u bë ferr me një të alk.oolizuar.

Ditën që vendosa t’i jap fund martesës im shoq më kërkoi ta falja dhe nëse nuk do ikja ai nuk do të pinte më asnjë një teke të vetme. Unë nuk durova dhe ika, nuk i dhashë më mundësi të tjera.

Kaluan 7 muaj të ndarë, edhe kisha marrë vesh që ai e kishte lënë pijën. Po mbante fjalën. Brenda ndihesha keq që u ndamë sepse unë e doja shumë burrin tim, por mendoja se e ka lanë të më bëjë mua përshtypje. Por jo, isha gabim!

Ditën kur kisha ditëlindjen, ishte darkë vonë, bie dera dhe ishte burri. Erdhi me lot në sy dhe më tha që kishte ndryshuar për mua dhe për fëmijët. Ata natë u pendova që e lashë 7 muaj vetëm, duhet ta kisha besuar në fjalën e tij, por sot gjithësesi ne e shpëtuam familjen.

Burri nuk pi më, sepse dashuria për ne i hapi sytë. Ndaj jepni mundësi vajza. Është kollaj të mendosh se duke gjetur një tjetër person do jesh direkt e lumtur, ndoshta të qëllon më keq. Ndoshta më mirë, ama fati i dytë nuk të bëhet kurrë i pari. Ju përshëndes!”, shkruan ajo.

Një postim mjaft i çuditshëm është vënë re nga mjaft miq të një vajze nga Tirana e quajtur Elda.

Për habinë e të gjithëve ajo kishte nxjerrë një status në rrjetin social Facebook ku bënte një thirrje mjaft të pazakontë.

Vajza shkruante se donte të shlste vi,rgjë,rinë e saj përkundrejt pagesës për të shpëtuar motrën e sëmurë.

Nuk dihet mirë nëse ky status ishte apo jo i vërtetë apo qe thjesht një shaka, por gjithsesi habiti mjaft nga ndjekësit e vajzës. 

Të gjithë e dimë që dashuria e parë nuk harrohet, por shumë gra janë në dilemë nëse duhet të rrez/ikojnë partneritetin ekzistues për një ave/nturë me ish-in. Nora (35) gjithashtu përballet me këtë dilemë.

“Ne ishim së bashku për gjashtë vjet, dhe pastaj Arifi vendosi të transferohej në Amerikë,” tha Nora. –

Largimi i tij ishte i vështirë për mua, sepse isha i ri dhe i dashuruar. Unë madje iu luta që të kthehej dhe kështu bëra një budalla.

Mendova se nuk do t’i mbij/etoja largimit të tij.

Dy vjet pasi Arifit u largua për në Amerikë, unë fillova të takohem me Getin, ne u martuam dhe kemi dy fëmijë.

Burri im është një njeri i mrekullueshëm, një baba i kujdesshëm dhe një burrë i kujdesshëm, tek i cili mund të mbështetem në çdo kohë.

Besoja se do të isha besnik ndaj tij për gjithë jetën, por kur filloi pandemia, unë u takova me Getin në rrugë.

Ai është i divorcuar dhe ka një djalë i cili së fundmi është rritur. Sapo u takuam, Geti dhe unë menjëherë kujtuam “jetën e kaluar”.

Ne u takuam disa herë dhe përfunduam në sh/trat një natë. Ndihem e tme/rrshëme, e ndyrë, si një tra/dhtare …

Nuk di si ta shikoj burrin tim në sy, e lëre më fëmijët … A duhet ta pranoj që e tradhtova? Si mund të mësoj të jetoj me atë që bëra?

Psikologja: Kthehuni tek burri juaj dhe mos i thoni kurrë se e keni tra dhtuar, sepse kjo mund të shkat/ërrojë familjen tuaj.

Ajo që bëtë ishte moralisht e gabuar, por nuk u përpoqët të hakm/erreshe për burrin tënd.

Tregoni burrit tuaj në veprim sa e doni atë dhe sa do të thotë për ju që lundroni së bashku nëpër të gjitha stuhitë dhe stuhitë që sjell jeta me vete.

Një burrë nga Gramshi ishte duke pastruar gropën e gëlqeres në tokën e tij kur ka hasur disa objekte të d yshimta.

62-vjeçari me inicialet B.K ka lajmëruar menjëherë poIicinë pasi pa se ato dukeshin i kaseta me f.ishekë.

Ai i ka thënë poIicisë se po pastronte gropën e gëlqeres në ish-Gardën e qytetit të Gramshit, e cila tani është pronë e tij, kur ka konstatuar disa kaseta me fish.ekë.

Policia ka shkuar në vendngjarje si dhe ka njoftuar forcat xheniere të Ushtrisë.

Ato kanë bërë pastrimin e gropës, ku u gjetën dhe u sekuestruan nga grupi he timor : 18 ar.më z jarri pu.shkë model 56, kaIibër 7.62 mm, të ndryshkura, 80 copë kaseta me fi shekë model 56, kaIibër 7.62 mm,të dë mtuara nga lagështia.

Materialet i kaluan Prokurorisë për vlerësim. Nuk dihet prej sa kohësh kanë ar.mët aty, por pritet të zbulohen pas he timit.

Jeta e natës, klubet, makinat, shishet e alkoolit dhe vajzat e bukura kanë qenë gjithmonë një formë puzzle-i ku asnjëra nuk bënte pa tjetrën. Ndoshta ky është ndër të paktat raste që paragjykimi rezulton i vërtetë, burra të pasur që shpenzojnë pa limit dhe vajza të bukura që bashkohen në shtrat. Ky është tregu i ri seksit. Prostitucion i një lloji tjetër, eskortë.

Vajzat janë të reja, zakonisht studente, të tërhequra nga dëfrimi dhe paraja e lehtë. Modelet janë më të preferuarat dhe më vulnerabël, kjo për shkak të aksesit të palimituar të tyre në party, por edhe brenda disa tipareve që këta burra preferojnë. Ata duan vajza të reja padyshim, të hijshme dhe shumë feminine. Vajza me trupin më të bukur se fytyra.

Kështu tregon A. për Gazetasi.al, një ndër vajzat e këtyre festave, tashmë “rekrutuese e vajzave të reja” në kryeqytet.

“Kudo të shkosh, ka gjithmonë një vajzë a djalë që bën një gjë të tillë ose të paktën njeh dikë. Është shumë e lehtë për të krijuar një rrjet dhe janë pak a shumë, gjithmonë të njëjtët njerëz”,-tregon ajo. E reja shprehet se ky rrethi i pafundmë nisi rastësisht. “Burra që njihja që vinin baste për vajza që unë njihja, deri sa unë dhe lekët hymë në mes. Ka vajza që mjaftohen edhe me vetëm darka, party apo ndonjë dhuratë, pa para cash. Ashtu siç ka dhe burra që mjaftohen vetëm me shoqërinë e një vajze të re, të veshur bukur, me paratë e tij”.

Ndonëse A. nuk e pranon, ky është definicioni i “eskortë”. Eskortat, referuar punonjësve të seksit, janë vajza që nuk merren me këdo, kudo. Janë vajza që, në fakt nuk janë vetëm për seks. Janë për biseda, janë për shoqëri, janë për sy. Janë dhe të shtrenjta.

“Ne nuk kemi ndonjë paketë çmimesh sepse vajzat e caktojnë dhe vetë për aq kohë sa unë marr atë që jam premtuar. Mund të paguhen nga 100-700 euro për një natë në shtrat. Por ka edhe nga ata që zgjedhin të mbajnë njërën për vete për disa kohë dhe shumat që jepen janë marramendëse. Kanë krijuar dhe lidhje”, -tregon A.

Ajo thotë se mban disa vajza të përhershme për këtë punë edhe nëse të rejat nuk pranojnë, janë ato që dalin gjithmonë. Këta meshkuj janë zakonisht mbi 35 vjeç. Njerëz të biznesit, të politikës dhe televizionit. Po. Dhe të martuar. Por ata kanë para. Para që i shpenzojnë pa ngurrim për një natë feste në ndonjë klub në kryeqytet apo ndonjë bar blloku. Punonjësit e këtyre vendeve, janë po ashtu njohës të mirë të këtij cikli. Një punonjës i PR-të të një klubi nate në Tiranë, E., tregon për Gazetasi.al se aty, në zonën VIP siç e quajnë, vendosen vajza të veshura bukur dhe sensuale për të tërhequr pikërisht këta burra të pasur.

“Janë vajza që mund të kenë ardhur më parë dhe unë kam ruajtur kontaktet ose shoqja e një shoqeje. Ne i marrim dhe i vendosim në zonën VIP si atraksion për këta meshkuj. Shishe të shtrenjta alkooli që fillimisht i paguajmë ne, e më pas nga burrat që shkojnë atje”. 27 vjeçari thotë se ato nuk i kalojnë të 20-tat, shpeshherë ka edhe gjimnaziste, por kjo merret vesh më vonë. Klubet synojnë të tërheqin sa më shumë klientë të pasur. “Janë ata që e mbajnë klubin”. Pjesa më qesharake është fakti se këta burra e dinë se sa idiotësi është të shpenzosh aq para për një natë dhe ta bësh përsëri netët e tjera. “Ata duan shumë të duken dhe t’i tregojnë të tjerëve në të njëjtën are që nuk i kanë problem shumat e mëdha, se fundja kanë në krahë disa 19-20 vjeçare”,-tregon E. Këto të reja, janë shumicën e rasteve nga rrethet që janë shpërngulur në Tiranë, larg familjeve. “Si duket puna dhe shkolla janë vështirë për tu bërë njëkohësisht dhe ato zgjedhin një burim të ardhurash më të lehtë dhe argëtues njëkohësisht”, -thotë PR-i i klubit me ironi. Por, kjo nuk është përherë e vërtetë. Një 22-vjeçare nga Tirana, e shkëputur tashmë nga kjo botë, por jo nga modelingu, thotë për Gazetasi.al se ishte periudha më e zymtë e jetës së saj.

Më tërhoqi pas vetes një shoqe që e njoha në gjimnaz. Herët e parë më pëlqeu shumë të dilja çdo fundjavë pa shpenzuar e të merrja dhurata të mira, por ndërgjegjja më vriste. Pas ca kohësh, sa herë kthehesha në shtëpi qaja se e dija që isha gabim. Të nesërmen nuk bëja dot asgjë nga lodhja dhe alkooli. Mu çrregullua i gjithë itinerari im natyror dhe ai që supozohej të kishte një 18-vjeçare”,-shprehet e reja. Ajo thotë se nuk e përdori kurrë trupin për përfitime monetare dhe nuk e kupton se si vajzat mund ta bëjnë pa asnjë problem me veten. A., që iu fut këtij tregu sepse ishte mësuar me një stil jetese të shtrenjtë, thotë se shumica e vajzave e kërkojnë vetë këtë gjë. Duan dikë që t’i paguajë qejfet dhe nevojat bazike të tyre.

“Me ka ndodh shumë herë të më thonë vetë ‘hë na gjej një’. Por, puna është se janë disa standarde për t’u mbushur që shpeshherë nuk i kanë.”

Këto vajza përfundojnë në 70% të rasteve në shtrat me meshkujt që njihen “rastësisht”, por që të dyja palët e dinë që janë njohur me strategji dhe disiplinë disa ditore nga pas.

“Ne kemi ca rregulla”,-thotë duke qeshur A,-“Vajzat nuk duhet të sillen si të pavarura, kjo nuk i pëlqen një mashkulli që ka para. Ato nuk duhet as të mbushin gotat e tyre. Duhet të vishen gjithmonë seksi, por pa e tepruar. Dhe sigurisht nuk duhet te kërkojnë kurrë asgjë.”

Në fund të bisedave me njerëz të eskortës që nuk pranojnë ta quajnë ashtu, mund të kuptosh se më shumë se sa fizike, qëllimi është më i thellë, për njërën palë të paktën. Burra që e kanë konsumuar rininë e tyre duke u mundur të krijojnë burime të qëndrueshme te ardhurash që gjenden përballë dëshirave rinore dhe moshës. Për ta një vajzë e re dhe dalje të shtrenjta janë status. Pala tjetër janë vajzat që duan para tani për tani sepse kanë kohë që të rimendojnë jetën e tyre. Ato nuk kanë para, por janë në kërkim të jetës së shtrenjtë, sepse valuta janë vetë ato.

Ju ka ndodhur kjo ndonjëherë dhe si zgjidhje të vetme e keni parë mekanikun?

Por deri te mekaniku nuk mund të shkojmë me veturë, përderisa problemi është pikërisht te çelësat.

Nuk është ky problem i vetëm që na preokupon.

Pyetja e radhës është, a do të vijë mekaniku për të ju bërë zgjidhjen?

Tani hapja e derës nuk është problem.

Ne do të tregojmë disa trike, se si në mënyrë të shpejtë ta hapni derën e makinës suaj, pa asnjë problem, shkruan Instructable.

SHIKO VIDEON KËTU

Ajo ka një histori ndryshe nga pjesa tjetër e shqiptarëve. Nuk ishte ëndrra e saj të largohej. Pasi mbaroi studimet, u punësua në një institucion shtetëror. Jeta e saj ishte këtu, në Tiranë, mes familjes, miqve pafund dhe jetës së pasur sociale. Vajza e bukur e kryeqytetit, kishte bërë shumë punë për të arritur aty ku ishte, e tashmë e ndjente veten të realizuar.

Dashuria e madhe për familjen, as që e kishte lejuar t’i lindte në mendje dëshira e largimit.

Lotarinë e hodha më shumë e shtyrë nga miqtë. Madje kur dolën fituesit, ishin sërish shoqet që më pyesnin vazhdimisht, nëse e kisha parë. E kontrollova pas 5 ditësh dhe pashë që isha fituese. Familja nuk po më besonte, menduan se po bëja shaka edhe e them me bindje, që e kanë marrë me shaka, deri sa kam hipur në avion. Nuk më penguan, sepse e dinin që mundësi të reja po më krijoheshin. Por, shkëputja prej tyre, ishte një nga gjërat më të vështira që kam përjetuar. Ishte hera e parë, që largohesha nga njerëzit e mi.”

Ana tregon hapat që ndoqi, deri në largimin nga Shqipëria.

Faza e parë është përzgjedhja, ku ti ke numrin tënd identifikues. Pastaj vazhdon me fazën e dytë, plotësimin e formularit online, ku kërkohen informacione rreth teje dhe edukimit tënd. Më pas lajmërohesh për intervistën, në varësi të numrit identifikues. Para se të intervistohesh, duhet të kesh mbledhur të gjitha dokumentet dhe t’i kesh dërguar në ambasadë”.

Për të shkuar në Amerikë, duhet patjetër ndihma e një njeriu, që të të sigurojë garancinë. Fatmirësisht, Ana kishte shoqen e saj. Ajo i siguroi garancinë dhe më pas e ndihmoi me akomodimin dhe gjetjen e punës. Ana tregon se u dashurua me Bostonin, sapo zbriti në aeroport. Një jetë e re po niste, por ajo as që e kishte idenë e asaj, që e priste më tej. Thjesht nuk i tha jo, një mundësie.

Në fillim nuk isha e përgatitur, mendoja se jeta do të ishte e lehtë. Mendoja se e dija mirë anglishten, por nuk ishte ashtu. Ritmi i amerikanëve ishte shumë i shpejtë dhe mezi i kapja fjalët e tyre. Probleme hasa sidomos gjatë punës sime të parë, në ‘fast food’. Dilte ndonjë andrallë çdo ditë, qoftë te menuja e gjatë, apo tek njerëzit, pasi ke të bësh me të gjitha kombet dhe racat. Iu futa anglishtes, duke e mësuar më shumë nga ‘YouTube’. Me kalimin e kohës fillova të përshtatesha. Fitova sigurinë e gjuhës dhe nisa të kërkoj një mundësi më të mirë për veten. Puna aktuale është në kompaninë e njohur ‘Benchmark’.”

Ana tregon, se në Boston gjithçka është ndryshe. Krejt ndryshe funksionon puna, shkolla, shoqëria. Njerëzit janë të fokusuar më shumë te puna dhe pak hapësirë kanë për jetën sociale. Madje, ajo me shaka thotë se mendimi i parë që kanë amerikanët për shqiptarët, është si njerëz të punës.

Shqiptarët, por në përgjithësi të gjithë njerëzit këtu, vetëm punojnë. Jeta sociale është pothuajse zero. Nuk ke mundësi të krijosh shumë miqësi, pasi njerëzit nuk kanë kohë. Unë në fillim punoja 72 orë në javë dhe kisha vetëm një ditë pushim. Fiton shumë, çfarëdolloj pune që të bësh, qoftë edhe më të parëndësishmen. Sa fiton këtu për një javë, nuk e merr dot as në një muaj në Shqipëri. Normalisht që lodhesh. Çdo ditë duhet të udhëtosh nga periferia drejt qendrës së qytetit, pasi aty ndodhen gjithë bizneset dhe kompanitë. Njerëzit jetojnë larg vendit tyre të punës dhe çdo gjë bëhet me planifikim. Unë duhet të flas më përpara me miqtë për t’u takuar me ta dhe për të gjetur një orar takimi, pasi për shkak të punës, është e vështirë të koordinohemi”.

Amerika njihet si vendi i punës, por edhe si vendi i mundësive. Nëse kërkon të bësh diçka të mirë dhe të investosh për rritje profesionale, ti mundesh. Ana ka aplikuar në një Northeaster University, është pranuar dhe në janar fillon studimet. Ajo këshillon gjithë të rinjtë, që para largimit nga Shqipëria, të kujdesen për diplomat e marra aty.

Shkolla të njihet, çfarëdolloj dege që të kesh mbaruar në Shqipëri. E vetmja gjë që duhet të bësh, është noterizimi, përkthimi dhe njësimi i diplomës në Ministrinë e Arsimit. Të rinjtë shqiptarë nuk duhet ta neglizhojnë këtë mundësi. Unë në fillim nuk e dija, por pasi u informova, pashë që kisha mundësi të kualifikohesha më tej. Tani po vazhdoj të specializohem në degën, që kam studiuar në Shqipëri”.

Jeta e Anës u bë më e bukur, jo sepse tashmë kishte më shumë para, apo sepse ishte në tokën e ëndrrave, por sepse gjeti dashurinë e jetës. Aty njohu Andin, djalin simpatik, inteligjent dhe shakator, me të cilin po përjeton momentet më të lumtura të jetës. Djali i larguar herët nga Tirana, i dha kuptim tjetër jetës së saj.

Amerika e ndryshoi. Vajza e vogël, e përkëdhelura e prindërve, u bë më e rritur dhe më e pjekur. Iu desh të hiqte dorë nga shumë gjëra, por jo nga njeriu që kishte brenda vetes. Mbeti po aq e qeshur, e ëmbël, e thjeshtë dhe e dashur. Amerika i hoqi takat, make up-in, fiksimin pas pamjes, po jo mirësinë dhe buzëqeshjen.

Ana thotë se i mungon familja, miqtë, Shqipëria. Por, Amerika e ka magjepsur.

Më pëlqen se sa thjeshtë mund t’i bësh gjërat që do. Nëse punon fort, ti mund të arrish ku të duash. Nuk ka parti, nuk ka lidhje me pushtetet, nuk ka miq, ka lidhje vetëm me ty. Nëse do, mund të arrish dhe të bësh çfarë të duash. Nuk ka limit për ëndrrat e tua.”

U martova për Luin para gjashtë muajsh, e meqë ai ende është student, ne u vendosëm te babai i tij, Ragipi.

Punoj si sekretareshë, ne mënyre që te bëj një ndihmesë financiare, derisa Luii studion dhe punon ne gjysmë orari.

Ai është i zënë me punë, ligjërata dhe studime, prandaj nuk ka kohë te mjaftueshme për mua.

Ne te vërtetë, ne kemi bërë shumë me tepër dashuri para martesës, se sa që tani e bëjmë këtë prej se u martuam.

Po jua rrëfej këtë ne menyre që ju ta paramendoni pamjen lidhur me atë se si jam ndier e lënduar kur une qëndroja me orë te tëra vetëm me babain shumë tërheqës te Luiit. 

Ai është rreth 50 vjeçar, por askush nuk mund t’ia jep kaq shumë vite. Për nga pamja ai i ngjan shumë Paul Newmanit. Ai është shumë i koncentruar me vështrimet e veta ndaj meje dhe përjeton kënaqësi duke me shikuar se si skuqem, e sidomos kur djalin nuk e ka ne shtëpi.

Këtë gjë kurrë nuk ia kam përmendur Luit, sepse nuk kisha lidhje se si do te kishte mundur ta priste këtë lajm.

Mendoj se arsyeja tjetër e ruajtjes se fshehtësisë sime ishte ajo se ndihesha ngapak fajtore për shkak te asaj se une ndjeja njëfarë kënaqësie ne vëmendjen e tij.

E gjithë çështja ne fillim ishte krejt e virgjër. Krejt kjo kishte te bënte me prekje verbale e tek mëpastaj edhe me disa te rrahura te pëllëmbave te tij nëpër kukat e mia.

E pastaj, ne tërë çështjen u kyç edhe Lida. Babai i Luiit me te kaloi rreth një muaj, e pastaj një dite e solli ne shtëpi.

As nuk është e nevojshme te them se sa shumë isha e shokuar kur e kuptova se ajo ishte vetëm një apo dy vjet para meje. Ragipi e prezentoi atë, e pastaj e coi ne dhomën e tij te fjetjes.

Nuk ka mashkull që në një moment të jetës së tij nuk ka e ka ëndërruar një stjuardesë.

Të bukura, elegante dhe plot ekstazë, që zgjojnë imagjinatën sa herë që përmenden.

Vetëm imagjinoni dhomën e tyre të zh.veshjes se çfarë ndodhë atje, imagjinata nuk ka kufij.

Tani shikoni videon e cila është xhiruar nga kamera të vendosura në momentin e zh.veshjes së stjuardesave ndërkohë që bëhen gati për fluturimin e radhës.

Nëse jeni fiksuar ndonjëherë pas diçkaje, me siguri e dini se sa e vështirë është të heqësh dorë nga ajo.

Kjo i ka ndodhur një djali në kryeqytet, i cili po vuan shpirtërisht. Ai është fiksuar keq pas një vajzë, të cilën madje e ka filmuar me shpresën se do e gjejë pas publikimit tek JOQ.

Ai ka ndaluar makinën dhe ka pritur që vajza të kalojë, për t’i shprehur simpatinë që ka për të.

Madje, sipas raportuesit brunia po harbon Bllokun dhe Komunën e Parisit. “Të lutem doja të kërkoja këtë gocën që po harbon Bllokun dhe Komunën e Parisit.

Do doja shumë nga jeta osh qef t’më gjejë një kontakt me këtë gocën që më humbi pa dashje në trafik.

Do më zgjidhni fiksimin e jetës time nëse do postoni këtë lajmërim dhe të na kontaktojë kjo super femra që nuk di si t’ia bëj.

Nuk më hiqet nga mendja! Mund ta postoni ju lutem?

Nëse ka mundësi një përgjigje sa për mundimin se i thashë shikohemi te jeta osh qef.” shkruan djali