Month: September 2024

Moderatorja e njohur, Alketa Vejsiu ka reaguar pas lajmit të dorëheqjes së Alfred Pezës nga drejtimi i Radio Televizionit Publik Shqiptar.

Në një reagim në instagram, Alketa Vejsiu e ka nisur me ironi statusin e saj, duke thënë: “Të hoqën apo u dorëzove vetë?”, duke shtuar më tej “Të kisha thëne Alfred Peza, karma is a bitch!”!

Më tej, Vejsiu kujton në shkrimin e saj se ajo është gëzuar për largimin e Alfred Pezës nga drejtimi i RTSH, teksa thotë se ky i fundit e ka prekur në pikën e saj më të dobët, duke i hequr babain nga puna.

“S’më është bërë kurrë qejfi për askënd, për ty Po. Do prehet dhe babi në paqe tani se me merak iku për shkakun tënd, se nuk e kurseve as në shtrat të vdekjes. Për ty gjë e vogël, për dikë gjithë jeta, dinjiteti në kosh. Se ashtu të donte qejfi ty. Harrove që para ligjeve të jetës, por edhe të vdekjes jemi te barabarte njësoj. Ligësia jote s’do hiqet kurrë nga kujtesa ime emocionale”, shprehet Vejsiu.

Më tej moderatorja e njohur shton se edhe shefja e burimeve njerëzore ne RTSH, Anila Agalliu duhet dhe disa të tjerë duhet të largohen me Alfred Pezën.

“Te hoqën apo u dorëzove vete? Të kisha thëne Alfred Peza, what comes around goes around! karma is a bitch!

Sot është një dite shume e gëzuar për mua. Mijëra te tjerëve qe ju ke hequr bukën, te paktën Zoti ju dha te drejte!

Ç’fitove? Apo thjesht xhaketa me shamiçken e shefit te kënaqi ca kohe të prije koka sipas qejfit? Ti me ke prekur mua ne plagën me të hidhur të jetës. S’më është bërë kurrë qejfi për askënd, për ty Po. Do prehet dhe babi në paqe tani se me merak iku për shkakun tënd, se nuk e kurseve as në shtrat të vdekjes. Për ty gjë e vogël, për dikë gjithë jeta, dinjiteti në kosh. Se ashtu të donte qejfi ty. Harrove që para ligjeve të jetës, por edhe të vdekjes jemi te barabarte njësoj. Ligësia jote s’do hiqet kurrë nga kujtesa ime emocionale

Anila Agalliu e Burimeve Njerëzore, ti duhet gjithashtu te japësh dorëheqjen! Fredi Lokomotiva, ti dhe ca vagonë te tjerë duhet të ikni me trenin e tij. Hajde Rruge te Mbare!”, shkruan Alketa Vejsiu.

Top Story solli nga Detroit të Shteteve të Bashkuara rrëfimet e familjes, miqve dhe autoriteteve për vrasjen e studentit shqiptar, Denis Preka, ngjarje që tronditi Amerikën. Bashkëshorti i Majlindës dhe njerku i Denisit, Jamie është ai që ka parë videon e tmerrit prej 3 minutash, ku dukej sesi shokët nuk i erdhën në ndihmë Denisit kur ai po jepte frymën e fundit, por zgjodhën ta filmonin dhe ta tallnin atë. Ai tregon se pamje të tilla aq të rënda, nuk janë as nëpër filma. Jamie tregon sesa e donte jetën Denisi, sa ambicioz ishte dhe sesi studionte aq shumë për të marrë dy diploma.

Grida Duma: A mund ta pyes Xhemin vetëm për momentin e videove dhe pastaj do të të pyes për marrëdhënien tënde me Denisin, e cila ishte vërtet e veçantë. Cili ishte ai moment shokues kur kuptove se kishte disa video që jepnin prova për atë që ndodhi mes djemve dhe Denisit?

Jamie: Unë u informova nga njëri prej miqve të Denisit. Kishim marrë vesh nga policia që atë natë ishin bërë video. Dhe janë shumë mizore. Nuk kam parë kurrë diçka të tillë, as në filma. Ishte përtej imagjinatës, nuk mund ta sajosh diçka të tillë.

Mënyra se si ata e trajtonin… Dhe se sa në shqetësim ishte ai, dhe ata vazhdonin. Ka vetëm rreth tre minuta e gjysmë video, por gjatë një periudhe prej ndoshta 4 ose 5 orësh. Ne shohim vetëm një pjesë të vogël. Por mund ta shohësh në vazhdim se si përkeqësohet. Dhe thjesht nuk arrij ta kuptoj se si djemtë që ishin aty nuk njoftonin urgjencën e të kërkonin ndihmë për të. Dhe në pikën kur ai ishte shumë afër vdekjes, ata e ngacmonin dhe e tallnin. Një mungesë respekti i plotë për jetën. Sjellje sociopatike, psikopatike.

Grida: Cila ishte reagimi yt emocional? A doje t’ia tregoje Lindës këtë apo doje ta mbroje?

Jamie: Jo, nuk doja t’ia tregoja Lindës. Aspak.

Ishte shumë për të. E dinte që ishte keq. E dëgjoi nga policia dhe njerëzit që tregonin se sa tronditëse ishte. Dhe është. Është shokuese, Të thyen zemrën. Isha i trishtuar, isha i zemëruar, ndihesha i pafuqishëm. Kalonin emocione të ndryshme. Dhe më bënë të njëjtën pyetje në gjyqin civil kur po dëshmoja. Pesë vite e gjysmë më parë kur e pashë për herë të parë… Nuk e kisha parë për një kohë të gjatë. Nuk doja t’i shihja videot, por u paraqitën në gjykatë dhe ndjenjat ishin të njëjta, i njëjti reagim si herën e parë kur e pashë, ashtu dhe herën e fundit pesë vite më vonë. Ishte thjesht e tmerrshme.

Grida: Kishit një marrëdhënie shumë të veçantë, apo jo? Kam parë disa video të shkurtra, se si luanit të dy kitarë. A ndanit interesa të përbashkëta, të themi, shpirtërore, emocionale, ndjenja dhe shije të sofistikuara. Si e mbani mend atë? Si e keni parë të rritet?

Jamie: Po, e njoha Denisin kur ishte 15 vjeç, dhe e njoh Denisin për gjashtë ose shtatë vite pothuajse. Dhe e pashë të bëhet nga një djalosh i ri adoleshent në burrë të ri. Edhe kur e takova për herë të parë, ishte e mbresëlënëse se sa i sjellshëm ishte, sa kureshtar ishte, inteligjent. Mund të bisedoje me të për gjëra që shfaqte kureshtje dhe nuk ishin biseda tipike si me një djalë 15-vjeçar. Kishte një besim të thellë, e donte Jezusin dhe ne flisnim shumë për këtë. Unë ndihesha si mentor për të në shumë gjëra, por gjithashtu edhe si mik. E pëlqente muzikën dhe kur mori vesh që luaja kitarë, shfaqi shumë interes. Morëm një kitarë pak pas kësaj dhe i mësuam akordet dhe luanim këngë së bashku. E adhuronte. Mësonte një melodi të një kënge në kitarë dhe më thoshte: “Xhemi, shiko këtë, shiko këtë”, dhe luante. E bënte gabim herët e para, “prit”, thoshte “e kapa” dhe pasi luante ishte i lumtur dhe krenar. Pastaj mësonim këngën dhe luanim së bashku. Muzika ishte pjesë e madhe e marrëdhënies tonë. Sportet,

Denisi e pëlqente shumë futbollin, ishte tifoz me Milanin. Unë jam më shumë një tifoz i futbollit amerikan. Kështu që ndava dashurinë time për futbollin amerikan me të dhe e çova atë në ndeshjen e parë të NFL-së, Detroit Lions. Po, ai… Kishte ëndrra të mëdha. Mësoi nga nëna e tij që është mirë të ëndërrosh. Por gjithashtu mësoi që nuk mjafton të ëndërrosh, duhet dhe shumë punë. Ëndrrat mund të arrihen, por duhet të punosh shumë për to dhe ai ishte i gatshëm të bënte atë punë, qoftë akademikisht, ose me shoqatën e studentëve shqiptaro-amerikanë që krijoi. Bizneset, shkruante modele biznesi për një agjenci udhëtimi që donte të hapte. Pra, një person i jashtëzakonshëm në të gjitha nivelet.

Grida: Kur të pyeta se si u njohët ju të dy, më the që kam dëgjuar historinë e saj, sfidat dhe guximin e saj, dhe i thashë shokut tim që “kam takuar të duhurën” sepse “historia e saj më ka treguar që kam takuar të duhurën”, apo jo? Denisi ishte pjesë e historisë së saj gjithashtu dhe ti e ndjeje atë gjithashtu si pjesë të historisë tënde që nga momenti i parë?

Jamie: Një nga gjërat e para që ajo më tregoi ishte për Denisin. Ajo më pyeti a kam fëmijë dhe unë kisha dy vajza, vajza më të mëdha, afërsisht në moshën e Denisit. Mendoj se një nga gjërat që na afroi shpejt ishte dashuria e përbashkët për fëmijët dhe përkushtimi. Unë isha baba beqar dhe vajzat i mbaja gjysmën e kohës, gjë që është pak e pazakontë në Shtetet e Bashkuara. Shpesh herë babai nuk ka kujdestarinë 50/50 dhe besoj se ajo ka menduar: “Kjo është diçka e veçantë, ky mund të jetë ndryshe”.

Grida: Tregon diçka për ty.

Jamie: Dhe sigurisht historia e saj ishte, sigurisht, përkushtimi dhe dashuria për Denisin. Kështu që, po, unë u njoha me Denisin disa muaj pasi u takuam. Më la mbresa dhe nuk u befasova, bazuar në atë që dija për nënën e tij. Por ishte thjesht e lehtë. Më pas bashkuam familjet tona përmes martesës dhe vajzat e mia e adhuronin Denisin. Po, ishte e mrekullueshme, ishte e pabesueshme.

Grida: Linda më ka thënë shpesh që pa ty, pa mbështetjen tënde, dhe duke qenë personi i mrekullueshëm që je për të, si bashkëshort dhe si mik, ajo nuk do t’ia kishte dalë mbanë. Por mendon se të qenit amerikan i lindur e ka forcuar procesin gjyqësor dhe mundësitë e saj për ta fituar gjyqin? Sepse Linda më ka thënë shpesh që: “Unë isha emigrante, erdha në SHBA dhe po të kisha pasur bekimin që të kisha Xhejmin me vete, ndoshta nuk do të më merrnin shumë seriozisht”. E mendon kështu?

Jamie: Fakti që flas gjuhën, natyrisht, e ndihmoi me shkrimin e e-mail-eve dhe komunikimin e asaj që ajo përpiqet të shprehë me këdo që duhet ta dëgjojë. Mendoj që kjo pjesë e ka ndihmuar, për të mbaruar punë me disa nga këto gjëra.Por kam përshtypjen që me ose pa mua, ajo do të gjente një mënyrë tjetër. Por jam i nderuar, i privilegjuar, i bekuar që jam përkrah saj për ta ndihmuar.

Është ndarë nga jeta aktori i njohur i kinematografisë turke, Umut Avcı.

Aktori pësoi mpiksje në tru dhe për 15 ditët e fundit ishte në spital në luftë për jetën. Lajmin për vdekjen e Avcı e ka bërë të ditur kolegu i tij, aktori i njohur Levent Can. Can e ndau trishtimin e tij duke thënë:

Ky është një lajm që më trishton shumë. Kam humbur një mik shumë të talentuar dhe zemërmirë, me të cilin ndava skenën me shfaqjen “Gugukkuşu” rreth 7 vjet më parë.

Umut Avcı, i cili humbi jetën në moshë të re luajti në filma si “Hep Yek”, “VerKaç”, “Ailece Şaşkınız”, “Bir Zamanlar Kıbrıs”.

Top Story solli ekskluzivisht nga Detroit të Shteteve të Bashkuara rrëfimet e familjes, miqve dhe autoriteteve për vrasjen e studentit shqiptar, Denis Preka. Nëna e Denisit, Majlinda, tregon për ngjarjen e rëndë të humbjes së të birit dhe gjithë procesin e gjatë gjyqësor për të vënë drejtësinë në vend. Ajo tregon se Denisi kishte shkuar te shoku i tij i ngushtë për të studiuar pasi të nesërmen kishte provim, por një shok i ka dhënë atij një medikament që i mori jetën. Ajo që e bën më tronditëse këtë ngjarje, është se shokët nuk telefonuan ambulancën kur ai u bë keq, por u tallën me të dhe tentuan më pas të fshihnin ngjarjen e rëndë,

Majlinda: Kemi ardhur në 1998, Denisi ishte dy vjeç. Denisi ishte një fëmijë…ishte gjithçka për mua, ishte forca, ishte drita e syve të mi. Ishte arsyeja pse jetoja, ikja e tij sikur..

Grida Duma: E morët veten kur fituat gjyqin dhe morët drejtësi. Ju fituat një gjyq të madh me 75 mln dollarë. Betejë që ti nuk u dorëzove nga dhimbja e jashtëzakonshme. Ishte në koleg, në një ditë të caktuar të thotë po iki të shoku për të studiuar dhe kërkon ilaçin aderol.

Majlinda: Atë ditë të premte fjeti në shtëpi dhe donte të na conte në airport. I fërkova shpinën e putha dhe i thash shihemi për ditëlindje, s’ke nevojë me na cu se ikim vetë. Fola gjithë fundjavën, të hënën tha jam tu ik te Paul. Ai ishte jo vetëm mik i Denisit, por e konsideroja djalë të dytë, shpenzonte kohë te ne. Në darkë më bëri përshtypje, nuk më tha ‘bye’, por më tha ‘I love you mom’. Ndjeva në gjë në atë moment, e parandjeva dhe në atë moment tha diçka tjetër. Thash shko flej, donte të ishte i pari i klasës. Po studioj gjysmën e natës tha dhe në mëngjes do çohem për provim. Prap më tha ‘I love you mom’. Këto ishin fjalët e fundit të tij. Të shikosh tre djemt që më kishin mbyt djalin, ishte e vështirë. Jetoj në një shtet ku ka ligh të fortë dhe duhet të fitoja me faktet.

Grida Duma: Ti e parandjeve që ishte një gjë ndryshe. Unë e di që nuk do doja kurrë ta sillja, por do të pyes, kush ta tha?

Majlinda: Ne ishim duke u kthyer në shtëpi të festonim ditëlindjen e tij. Po shkonim në aeroport, kishim lënë një person që kujdesej për shtëpinë dhe e thirra në atë moment. Policia ishte te dera. Kam dëgju atë që bërtiti. Ma dha telefonin flas me policinë, më tha djali nuk jeton më. Mu duk sikur gjithë bota mu përmbys. Sikur dikush më mori qenien time. Jam ulur dhe kam thënë burrit lajmin, edhe ky nuk e besonte. I thoja të lutem më zgjo nga gjumi, më thuaj që jam në ëndërr të keqe.

Grida Duma: Do ta kalojmë këtë moment të rëndë. Në fakt ti e more vesh në atë moment, ka kërkuar një aderol. Si ka ndodhur realisht, çfarë janë këto pilula që përdorin studentët. Si vijoi drejtësia

Majlinda: Sipas evidencës, kam zgjedhur dhe kam shkuar në polici dhe kam marrë evidencën. Unë e njihja djalin tim, nuk përdorte drogë, as pije. Si mund të përdorësh drogë dhe kur ndodhi kjo ngjarje, pas dy ditësh ishim në shtëpi dhe vjen një shok në shtëpi dhe tregon një video. E kishin torturuar në një mënyrë që nuk ishte njerëzore, po qeshnin, po hidhnin ujë në fytyrë. I ka kërkuar kafe dhe i ka thënë a ke aderol se dua të përqendrohem. Nuk isha e informuar fare. Ky ilaç është i përshkruar nga një mjek, por studentët e pinin për testin një natë përpara. Paul i ka thënë nuk kam aderol dhe ky ka thirr personin tjetër, i ka thënë hajde se kërkon Denisi. Nikolas ka ardhur me pilula të tjera dhe thotë merre këtë se të ndihmon të studiosh. Kjo nuk është në video por këtë e ka deklaruar Paul. Në 11:17 Denisi kërkon efektet negative të kësaj pilule. Rreth një orë pasi e ka pirë. Historia nuk ka mbaruar aty, sipas mesazheve që i çojnë njëri tjetrin, Denisi ka vdekur nga ora 2:30 e natës. Në orën 3:00 Nikolas i çon mesazh, të lutem hajde si më le në këtë. Në orën 9:11 e kane thirrur policinë, e kanë ditur që kishte vdekur.

Grida Duma: Mund ta pyes Xhejm për videot që jepnin provat mes asaj që ndodhi mes djemve dhe Denisit.

James: Unë i informova për to nga një miqtë e Denisit. Janë shumë mizore, as në filma nuk i kam parë ato pamje. Mënyra sesi e trajtonin, sa në shqetësim ishte ai dhe ata vazhdonin. Ne shohim vetëm një pjesë të vogël por ai përkeqësohej, por ata nuk njoftuan urgjencën. Sjelle psikopatike. Nuk e lajmëruan ambulancën edhe kur e panë se ai ishte keq.

Majlinda tregon se Denisi kishte shkuar te shoku i tij i ngushtë për të studiuar pasi të nesërmen kishte provim, por një shok i ka dhënë atij një medikament që i mori jetën.

Ajo që e bën më tronditëse këtë ngjarje, është se shokët nuk telefonuan ambulancën kur ai u bë keq, por u tallën me të dhe tentuan më pas të fshihnin ngjarjen e rëndë.

“Unë e njihja djalin tim, nuk përdorte drogë, as pije. Si mund të përdorësh drogë dhe kur ndodhi kjo ngjarje, pas dy ditësh ishim në shtëpi dhe vjen një shok në shtëpi dhe tregon një video. E kishin torturuar në një mënyrë që nuk ishte njerëzore, po qeshnin, po hidhnin ujë në fytyrë. I ka kërkuar kafe dhe i ka thënë a ke aderol se dua të përqendrohem. Nuk isha e informuar fare. Ky ilaç është i përshkruar nga një mjek, por studentët e pinin për testin një natë përpara. Paul i ka thënë nuk kam aderol dhe ky ka thirr personin tjetër, i ka thënë hajde se kërkon Denisi.

Nikolas ka ardhur me pilula të tjera dhe thotë merre këtë se të ndihmon të studiosh. Kjo nuk është në video por këtë e ka deklaruar Paul. Në 11:17 Denisi kërkon efektet negative të kësaj pilule. Rreth një orë pasi e ka pirë. Historia nuk ka mbaruar aty, sipas mesazheve që i çojnë njëri tjetrin, Denisi ka vdekur nga ora 2:30 e natës. Në orën 3:00 Nikolas i çon mesazh, të lutem hajde si më le në këtë. Në orën 9:11 e kane thirrur policinë, e kanë ditur që kishte vdekur”.

Në emisionin “Të Paekspozuarit”, u trajtua skandali i mbetjeve të cilat janë transportuar nga Shqipëria drejt Tajlandës, në dhjetra konteinerëve me lëndë të dyshuara toksike, ku është përfshirë kompania turke “Kurum”, e cila operon në Shqipëri që prej vitit 1998.

Gazetarja Ola Xama u shpreh se edhe nëse këto mbetje vërtetohet se janë mbetje të Shqipërisë ato do të kthehen në vendin tonë.

“Janë vënë në lëvizje autoritetet ndërkombëtare dhe rrjeti i Bazelit, pasi kanë marrë një sinjalizim. Edhe vetë OLAF që ka ardhur të hetojë, nuk do të thotë që është e pabazë. Por, patjetër duhet parë rezultati i testimeve, nga ngarkesa që do të vijë.

Edhe pas shpërthimit të skandalit, që autoritetet nuk duhet të flasin vetëm kur ka skandal, por duhet të jenë sa më shumë transparente, të publikohen raportet e ndikimit në mjedis, sa mbetje depozitojnë, etj.

Ligji thotë se gjithçka duhet me autorizim të posaçëm nga Ministri i Mjedisit kur i ka pranuar vendi pritës. Në dolëm zbuluar me ngarkesën që ka mbetur e bllokuar në Kinë. Dolën doganat dhe thanë nuk janë mbetjet tona, por të Kosovës. Ligji thotë ndalohet kalimi tranzit ndërkufitar i mbetjeve të rrezikshme.

Pra edhe për ato në Kinë, kanë përgjegjësi autoritetet shqiptare.

Autoriteti portual i Durrësit është përgjegjës. Ne shpresojmë që rreziku të jetë zero, por te mbetjet e rrezikshme vëmendja duhet të jetë e shtuar.

Nëse vërtetohet se mbetjet janë të Shqipërisë, detyrimin ligjor e kemi për t’i marrë ne. Nëse janë mbetje tranzit atëherë duhet të kthehen te vendet e origjinës. Mund të jetë, se dyshohet se ne mund të kemi qenë pjesë e një trafiku ndërkombëtar”-tha Xama.

Vdekja tragjike e një studenti shqiptar tronditi Shtetet e Bashkuara 5 vite më parë. I tradhëtuar nga miku i tij i ngushtë, 21 vjeçari Denis Preka, u helmua dhe u xhirua në çastet e tij të fundit të jetës në video që bënë xhiron e rrjeteve sociale.

Një vendim historik prej 75 miliion dollarësh për vdekjen e studentit shqiptar, ka krijuar një precedent të ri në drejtësinë amerikane. Me fakte dhe prova tronditëse, dëshmi ekskluzive të familjes dhe miqve të tij nga Detroid, Grida Duma sjell për publikun shqiptar në Top Story historinë e fortë të vrasjes së Denis Prekës.

Në intervistën e realizuar në SHBA me avokatin Mike Morse, ky i fundit tregon gjithë zvarritjen nëpër gjyqe derisa u arrit drejtësia, por siç thotë ai, jeta e Denisit nuk shlyhet me asgjë.Ai thotë se ky rast që ka marrë përsipër ka qenë më treonditësi që ka ndjekur ndonjëherë.

Grida: Ne jemi të nderuar që kemi një nga avokatët më të famshëm, ndoshta avokatin më të famshëm në Detroit, z. Mike Morse. Ne i kemi parë tabelat tuaja sapo zbritëm nga avioni dhe u impresionova kur mësova se ky njeri do të jetë në emisionin tim politik “Top Story.” Shumë njerëz nga komuniteti shqiptar, le të themi bashkëatdhetarët, më kanë folur për ju. Ata thanë se Linda dhe Denisi ishin me fat, edhe pse “me fat” për dikë që nuk është më gjallë është metaforike. Por ata ishin me fat që ju kishin avokat. Linda më tha se pa ju, asgjë nuk do të ishte arritur në sistemin e drejtësisë nga ajo vetë dhe po të luftonte vetëm. Faleminderit shumë për gjithçka që keni bërë dhe për sjelljen e një historie fituese pas tragjedisë.

Si ka mundësi që nuk jeni një avokat që zakonisht ka këto lloj çështjesh në tryezën tuaj? Ky është një çështje shumë i rrallë në dimensionin e tij—një çështje penale që nuk është shpesh në tryezën tuaj. Pse pranuat ta merrni?

Mike: Pyetje e shkëlqyer. Mendoj se takimi me Lindën dhe bashkëshortin e saj Xhemi dhe dëgjimi për jetën e Denisit dhe tragjedinë që ai kishte përjetuar më preku si baba dhe si avokat. Mendoj se e dija që ata nuk do të merrnin drejtësi nëse nuk do ta merrja çështjein. Kam trajtuar mbi 40,000 çështjee në karrierën time, kështu që e di si duket një çështje. Por kishte diçka të veçantë tek kjo nënë—kjo nënë e fortë, e dashur dhe e fuqishme që ishte e shkatërruar. E takova menjëherë pas humbjes dhe nuk mendoj se kam takuar ndonjëherë dikë të tillë. Historia e saj ishte prekëse.

Grida: Cili ishte ai moment që ju bëri të thoni “po”?

Mike: Ishte thjesht pasioni i saj për Denisin, pasioni i saj si nënë, dashuria e saj për djalin e saj dhe padrejtësia e asaj që këta fëmijë—i quaj fëmijë, por këta të rinj të rritur, këta burra të tmerrshëm—i bënë djalit të saj. Ishte historiamë e keqe që kam dëgjuar kurrë. Ishte thjesht e tmerrshme. E dija që ishte çështje penale me të cilië nuk kisha lidhje sepse jam avokat civil. Shumica e avokatëve civilë nuk do ta merrnin këtë çështje—nuk kishte asnjë garanci për rezultate, asnjë garanci për para. Shumica e avokatëve nuk marrin çështje penale në gjykata civile. Por kishte diçka tek ajo që e bëri të pamundur për mua të them jo. Menjëherë thashë “po”, dua të ndihmoj.

Grida: A ishte e lehtë të punohej me Lindën? Si shkoi procesi me një nënë si Linda dhe ju si avokat i saj, avokat i tyre? E di që keni pasur shumë momente kur nuk ishit gjithmonë dakord.

Mike: Linda është gruaja dhe nëna më e fortë që mendoj se njoh. Dashuria që kishte për fëmijën e saj…E të njihte këtë çështje më mirë se çdo klient që kam përfaqësuar në një çështje gjatë 32 viteve të mia në punë. Ajo njihte çdo detaj, kishte çdo mesazh në Snapchat, çdo bisedë telefonike. Ajo mblodhi dëshmitarët, kishte kuti me prova dhe e dinte saktësisht si donte që të zhvillohej kjo çështje. Ajo e dinte se kishte nevojë për drejtësi, kështu që ajo e shtyu ekipin tim ligjor në një mënyrë të mirë.

Ajo na ndihmoi—jo, nuk ishim të fokusuar—ne ishim të fokusuar, por donim të fitonim për të. Donim të fitonim për Denisin. Natyrisht, klientët dhe avokatët kanë gjithmonë përplasje mendimesh për gjëra të ndryshme dhe strategjitë, por gjithçka u bë për interesin më të mirë të çështjes. Dhe ishte e dobishme.

Grida: E kuptoj. Vendimi i jurisë ishte tërësisht në favor të Denisit. Nuk i dhanë asnjë faj. Djali ishte aq i pafajshëm dhe aq i pavetëdijshëm për atë që po ndodhte me të, saqë është tragjedi të shohësh si u sollën shokët—nëse mund t’i quajmë shokë. Le të ndalemi pak te aspekti njerëzor i këtij gjyqi. Çfarë ndiet për ata që supozohej të ishin miqtë e tij?

Mike: Qenie njerëzore të tmerrshme. Fakti është se këtu në Amerikë mësojmë që pesë vjeç që nëse shikon dikë në gjendje të keqe, dikë të sëmurë, dikë që nuk ndihet mirë, telefonon 911 dhe ambulanca vjen. Kjo është e ngulitur te fëmijët tanë. Fakti që ata e panë atë duke vuajtur dhe duke vdekur ngadalë dhe nuk bënë asgjë për ta ndihmuar—për orë të tëra—dhe pastaj shkuan të flinin. Ata ranë të flenë dhe kur u zgjuan, ai kishte vdekur.

Grida: Ata ranë të flinin?

Mike:Ranë të flinin. Një person u largua nga shtëpia, dy të tjerë qëndruan dhe ranë në gjumë. Ata u zgjuan nga një alarm në ora 9:00 të mëngjesit dhe Denisi kishte vdekur. Atëherë thirrën policinë. Mjeku ligjor tha se kishte vdekur gjashtë orë më parë.

Grida: Si ishte sjellja e tyre gjatë gjykimit?

Mike: E tmerrshme. Ata po e filmonin, e postonin në Snapchat, po vendosnin filtra në ato mesazhe të Snapchatit dhe po dërgonin mesazhe midis tyre. Nick Remington po dërgonte mesazhe me njerëz të tjerë që donin të blinin drogë prej tij dhe donte t’u shiste drogë. Dërgonin mesazhe shumë orë para ngjarjes, dhe të nesërmen. Nuk u interesonte fare për jetën e Denisit. Aspak. Ata gënjyen për policinë, e mbuluan ngjarjen, dhe në gjyq kërkuan të mbrohen me Amendamentin e Pestë në vend që t’i tregonin jurisë se çfarë kishte ndodhur në të vërtetë. Kjo ishte një çështje shumë e vështirë sepse ata nuk ndanë faktet. Falë Zotit që kishim mesazhe nga Snapchat, dhe falë policisë që bëri një hetim të mirë, përndryshe drejtësia mund të mos ishte arritur.

Grida: Po për familjet e tyre? A patën ndonjë reagim apo sjellje në ndonjë mënyrë?

Mike: Më habiti fakti që familjet e tyre nuk erdhën në gjykim. Këta të rinj ishin tërësisht vetëm në gjykatë. Nuk kishin as miq, as familje. Familja nuk na u afrua fare, nuk iu afrua as Lindës dhe familjes së saj. Vetëm mund tahamendësoj se çfarë po mendonin ose çfarë po bënin, por ata nuk erdhën në gjyq as për një minutë.

Grida: Dhe kjo ishte një çështje dhe diskutim gjyqësor që për herë të parë u trajtua në këto terma në gjykatat e Detroit-it?

Mike: Nuk kam parë kurrë një çështje të tillë. Kërkova dhe nuk gjeta diçka të ngjashme.

Grida: Po krijonit një precedent.

Mike: Nuk është domosdoshmërisht një precedent ligjor, por është një precedent drejtësie që nuk do të lejojmë të ndodhë përsëri. Njeriu që i dha Denisit drogën ka tani një vendim gjyqësor prej 75 milionë dollarësh kundër tij, që do ta ndjekë për gjithë jetën. Ne nuk besojmë se është i shkarkueshëm në falimentim, kështu që nëse ai fiton para ndonjëherë, bëhet i suksesshëm ose gjen një punë, ne do të jemi aty për t’i marrë paratë.

Grida:Nëse ai nuk e bën këtë, nëse ai mbetet gjithmonë në falimentim, kjo shumë parash do të mbetet si pjesë e dinjitetit të gjyqit. Çfarë ndodh me anën financiare? Ka marrë shumë vëmendje ana financiare, miliona dollarë.

Mike: Është një shpërblim simbolik. Linda, të cilën e njoh prej pesë vjetësh e gjysmë, është një nënë e përkushtuar, e fortë, e fokusuar, që nuk flinte mirë, nuk buzëqeshte shpesh, dhe nuk e pashë kurrë të qeshte me të vërtetë. Brenda pak minutave pas vendimit, ajo po buzëqeshte, qeshte dhe qante. Ajo më dërgoi mesazh të nesërmen në mëngjes—më vjen mishi kokërr—ajo tha: “Kjo është hera e parë që kam fjetur në pesë vjet e gjysmë.” Kjo vlen më shumë se paratë për mua dhe vlen më shumë se paratë për të. Asnjë shumë parash nuk do ta kthejë Denisin, dhe këtë e argumentova para jurisë.

Grida: A ka pasur një moment kur ata i kanë ofruar Lindës një shumë të caktuar parash për të ndaluar gjykimin?

Mike: Ka pasur diskutime për zgjidhje. Ne morëm disa para nga njëri prej të pandehurve që kishte një polisë sigurimi. Dy të pandehurit që mbetën në gjykim ofruan para, por nuk ishte mjaftueshëm. Ata donin një vendim. Ata kishin nevojë që dikush të merrte fajin. Këta njerëz nuk do të thoshin kurrë: “Unë e bëra, është faji im, më vjen keq.” Ata nuk e thanë këtë dhe nuk do ta thoshin kurrë. Kështu që ne kishim nevojë që juria, të tetë juristët, të pajtoheshin se Nick Remington e bëri këtë, se Denisi nuk kishte bërë asgjë gabim, dhe kjo është ajo që bënë. Pastaj kërkuam që të vendosnin një shumë të mjaftueshme parash që familja ta kuptonte se jeta e Denisit kishte rëndësi. Dhe e bënë. Dhanë një vendim prej 75 milionë dollarësh, që është shumë e madhe. Kjo i tregoi familjes se jeta e Denisit kishte rëndësi, se jeta e tij vlente shumë dhe se ai nuk kishte bërë asgjë gabim. Kjo ishte pjesa e shërimit. Nëse ata do të merrnin një çek prej 75 milionë dollarësh, ata mund të mos e kishin pranuar atë shumë. Ata donin drejtësi.

Grida:Kështu mendoni?

Mike: Nuk e di. Do të duhet ta pyesim Lindën,

Grida: por kam përshtypjen se kjo ishte më shumë për drejtësinë sesa për paratë. Familja ka filluar një fondacion në emër të Denisit dhe po mendoja se, edhe pse nuk e kam pyetur Lindën, ato fonde mund të shkojnë për fondacionin. Cila ishte përshtypja juaj për Denisin pa e takuar? Për karakterin e tij të hareshëm, siç pashë në disa video. Çfarë ju bëri të lidheshit aq shumë me djalin që humbi jetën?

Mike:Denis ishte 21 vjeç kur vdiq. Unë isha 22 vjeç kur më vdiq babai, kështu që e kuptoj vlerën e familjes dhe humbjen, dhe kjo mund të jetë një arsye pse kjoçështje ishte kaq emocionale për mua. Denisi dukej një djalë i mrekullueshëm—i zgjuar, sipërmarrës, i dashur dhe mbrojtës i fortë i familjes. Ai i thoshte nënës se e donte, çdo ditë. I mbronte shumë motrat nga njerku. E donte Xhemin, njerkun, dhe lexova disa nga letrat mes tyre. Ishte djalë fantastik, po merrte dy diploma. Donte t’i ndihmonte të gjithë. Linda na siguroi që ta njihnim Denisin, çfarë po bënim dhe për kë po përpiqeshim të merrnim drejtësi. Ajo na tregoi pafundësi fotosh, videosh, letrash dhe certifikatash diplomimi. Kështu që me të vërtetë ndiej se e kam njohur, dhe më vjen keq që nuk pata mundësinë ta takoja. Ai dukej si një njeri i mrekullueshëm.

Grida:Ka pasur çështje që i keni bërë pa përiftime financuare?

Mike:Rreth tri vite më parë, morëm një çështje ku një një person ishte dënuar gabimisht—ose të paktën ne besonim që ishte—dhe ai po kalonte jetën e tij në burg pa mundësi lirimi me kusht. Ai do të vdiste në burg. Klinikja e Pafajësisë në Miçigan, një organizatë që ndihmon njerëzit të dalin nga burgu kur janë dënuar gabimisht, më dërgoi transkriptet e gjyqit dhe më tha: “Majkëll, duhet ta lexosh këtë.”

Unë u thashë: “Nuk kam bërë kurrë çështje penale. Nuk e di çfarë po lexoj ose çfarë po bëj.” Por e lexova të gjithën dhe e kuptova që ky njeri nuk kishte marrë një gjyq të drejtë. Klinika kërkoi ndihmën time për ta nxjerrë, dhe unë përsëri thashë: “Nuk e kam bërë kurrë këtë.” Por ata më thanë: “Kemi besim tek ti. Provoje. Bëje.”

Kështu, solla ekipin tim dhe pas dy vitesh pune, e nxorëm jashtë nga burgu. Ne fituam çështjen. U bë me fëmijë para dy muajsh dhe së shpejti do të martohet. Nuk kishte para në atë çështje, por ishte një çështje efuqishme dhe unë kisha nevojë t’i jepja drejtësi këtij njeriu. Ai nuk kishte marrë drejtës. Linda dhe Denisi gjithashtu kishin nevojë për drejtësi, dhe nuk do ta merrnin nga sistemi ynë gjyqësor. Zyra e prokurorit nuk po u jepte drejtësi. Nuk e dinim në atë kohë…

Grida: Pse mendoni se zyra e prokurorit nuk po jepte drejtësi për Denisin dhe Lindën? Sepse kam lexuar që ka munguar vullneti nga zyrtarët për të dhënë përgjigje.

Mike:Unë e Linda kemi pasur pak mosmarrëveshje te prokuroria. Nuk e tërheq këtë. Nuk e di pse Prokuroria nuk e ka paditur përsëri njeriun përgjegjës. Ata po e shqyrtojnë çështjen, nga sa më është thënë. Më pëlqen prokuroria, dhe mendoj se zakonisht bëjnë punë të mirë këtu në Miçigan. Jam shpresëplotë që më në fund do ta dënojnë njeriun përgjegjës për vdekjen e Denisit. Besoj se kemi zbuluar disa informacione të rëndësishme gjatë çështjes sonë civile që do t’i ndihmojë ata ta padisin dhe, shpresojmë, të sigurojnë një dënim.

Grida: Le të shpresojmë. Çasti tjetër i rëndësishëm është në nëntor, apo jo? A keni ndonjë gjë që po ndodh në gjyqet tani?

Mike: Jo që ta di. Çfarë ka në nëntor?

Grida: Linda përmendi diçka, por mund të kem keqkuptuar.

Mike: Nuk jam në dijeni për asgjë specifike në nëntor. Ndoshta është data tjetër që prokurori tha se do të japin një përditësim ose diçka e tillë, por nuk jam shumë i informuar për ato detaje.

Grida: Pas fitores në këtë çështje, çfarë lloj fokusi dhe vëmendjeje keni marrë?

Mike: Ka pasur shumë vëmendje. Unë jam kryesisht një avokat për çështjet automobilistike, çështje kamionësh. Merrem me çështje të kafshimeve nga qentë. Nuk kam marrë kurrë një si kjo, dhe nuk kam qenë në gjyq për shumë vite. Linda tregon një histori se unë premtova ta merrja këtë çështjeqë ditën kur u takuam. Nuk e them zakonisht këtë, që sapo ta shoh ta pranoj një çështje. Kam 50 avokatë në firmën time, dhe unë e drejtoj firmën, jam imazhi, kështu që për mua të marr disa javë pushim për të ndjekur një çështje është diçka e madhe. Por pas pesë vitesh e gjysmë, dëshirova ta merrja vetë këtë çështje. Ajo më tha që duhej ta merrja, dhe unë thashë që duhej marrë. Ishte një gjyq katër-ditor dhe morëm vendimin më të madh në historinë e Miçigan për një vdekje të padrejtë. Kam marrë shumë vëmendje nga avokatët e gjyqeve anembanë vendit, marr telefonata, kam dalë në podcaste dhe intervista. Është diçka e madhe dhe indihmon të gjithë, dërgon një mesazh të fortë.

Grida: Ju keni bërë shumë për të rritur ndërgjegjësimin për të mos u ngatërruar nga droga te pilulat. Jeni përpjekur të theksoni që helmimi nuk është mbidozë.

Mike: Po, kjo ishte një pikë e rëndësishme në këtë çështje. Fjalët kanë rëndësi. A është një mbidozë? Mbitoksikim? Helmim? Kjoçështje ishte qartësisht një helmim, jo një mbidozë. Një mbidozë është kur dikush merr shumë drogë dhe vdes. Me qëllim. Kjo nuk ishte me qëllim.

Grida: Me qëllim nga vetë personi.

Mike: Denisi nuk donte të vdiste. Nuk donte të merrte shumë “molli”. Ai donte të merrte Adderall për të studiuar për një provim të nesërmen. Ai dëshironte të zgjohej dhe të bënte një punë të mirë. Ata që marrin mbi dozë nuk duan t’ia dinë për të nesërmen. Duhej të bënim kujdes me fjalët. Kjo nuk ishte një mbidozë; ishte helmim. Ishte çështje helmimi, i qëllimshëm. Si avokat, duhet të zgjedhësh me kujdes fjalët që thua. Ne po përpiqemi të përhapim ndërgjegjësimin, jo vetëm tek juria, por edhe tek publiku. Ndërgjegjësoni fëmijët e prindërit. Të gjithë që njohim sot marrin ilaçe pa reectë. Nëse e beson atë person, nëse e ke familjar dhe e sheh nga vjen shishka, në shumë raste s’ka problem. Por t’i besosh një shoku shkolle, dikujt që s’e njeh? Nuk është e mirë. Dua të shtojmë ndërgjegjësimin. U fola fëmijëve të mi për çështjein e Denisit. I tremba, doja t’i trembja. S’besoj se do ta bëjnë. S’do të marrin ilaçe pa recetë. U thashë, po deshët Adderall, shkojmë te mjeku dhe marrim recetën. Dhe ata e kuptuan. Është mesazh shumë i rëndësishëm. Nëse mund të shpëtojmë një jetë duke treguar këtë histori, atëherë e bën fitoren akoma më të ëmbël.

Grida: A keni pasur ndonjë klient tjetër shqiptar?

Mike: Shumë. Po, ka një komunitet të madh këtu.Kam shumë miq të mirë që janë shqiptarë. Sapo isha me një grua shqiptare këtë mëngjes. I tregova foton tuaj dhe ajo ishte shumë e emocionuar. Pra, po, shumë klientë shqiptarë

Grida: Tani keni 220 punonjës, apo jo?

Mike: Po.

Grida: A mendojnë ata se ky çështje i ka dhënë firmës tuaj ligjore një reputacion të madh?

Mike: Mendoj se janë shumë krenarë për atë që bëmë. Ne gjithmonë përpiqemi të bëjmë një ndryshim dhe ne i kthejmë shumë komunitetit tonë. Por kur morëm vendimin, të nesërmen u kthyem në zyrë dhe të gjithë mbanin një bluzë të firmës ligjore Mike Morse, “Majku fitoi për mua”. Ata janë krenarë dhe të nderuar të jenë pjesë e kësaj firme, mendoj. Dhe mendoj se komuniteti është krenar. Të gjithë janë të lumtur. Gjithçka ka qenë pozitive.

Grida: A mendoni të merrni më shumë çështjee si ky pas kësaj fitoreje?

Mike: Absolutisht. Gjithmonë kërkoj çështje ku mund të bëj një ndryshim, pavarësisht nëse ka një kompensim financiar apo jo.

Grida: Ju gjithashtu jeni shumë të angazhuar në aktivitete bamirëse dhe humanitare.

Mike: Angazhohem në shumë bamirësi.

Grida: Kam parë që angazhoheni në komunitete shkollore, bëni shumë në atë fushë. Pse e bëni?

Mike:Jam shumë mirënjohës për këtë komunitet që ka zgjedhur firmën time ligjore, që e do firmën time ligjore dhe që më do mua kur jam jashtë në publik. Dua t’ua kthej gjithnjë e më shumë. Gjithmonë kërkoj mundësi për të ndihmuar. Po, ne kemi shpërndarë mbi 320,000 çanta shkolle për fëmijët në nevojë, të mbushura me materiale shkollore. Ne gjithashtu organizojmë ngjarje për birësim…

Grida: A shkoni vetë atje?

Mike: Si thatë?

Grida: A shkoni vetë atje? A i jepni çantat e shkollës fëmijëve vetë?

Mike: Epo, është shumë e vështirë t’i shpërndaj të gjitha çantat vetë. Sigurisht që shkoj.

Grida: Shkoni, po nuk i dërgoni.

Mike: Kam 80 punonjës nga firma ime ligjore që më ndihmojnë. Ata vijnë në parkingun tim dhe së bashku shpërndajmë çantat. Pastaj, një muaj më vonë, organizojmë një ngjarje për adoptimin e qenve. Ne kemi rreth 200 qen që i japim për adoptim. I mbledhim të gjithë bashkë dhe e bëjmë si një atmosferë feste, ku njerëzit mund të adoptojnë mikun e tyre më të mirë. Është e mrekullueshme. Ne gjithashtu sigurojmë që njerëzit të arrijnë në shtëpi të sigurtë në natën e Krishtlindjes duke paguar për udhëtimet e tyre në shtëpi në mënyrë që të mos drejtojnë makinën në gjendje të dehur. Ky komunitet është i mrekullueshëm, dhe Michigan është i mrekullueshëm.

Grida: Arsyeja pse po ju pyes për bamirësitë dhe aktivitetet tuaja humanitare është se Linda më ka folur shumë për mirënjohjen e saj ndaj jush. Ajo përmendi se ju ishit të vetmit nga firmat më të mëdha ligjore në Detroit që pranuat ta merrnit këtë çështje. Ajo është mirënjohëse për këtë dhe unë jam mirënjohëse gjithashtu. Mendoj se shumë shqiptarë që po na shohin dhe na dëgjojnë tani duhet të shohin një njeri që, përveç profesionalizmit të rreptë ligjor, është një shembull në këtë drejtim. Prandaj ju pyeta për këto gjëra të vogla. Sigurisht, ka më shumë se kaq, por ne kemi shumë pak minuta dhe momente për të ndarë në një emision televiziv në prime time.Faleminderit shumë.Faleminderit shumë që jeni një njeri i tillë në komunitetin tonë, veçanërisht në komunitetin shqiptar-amerikan këtu në Detroit. Çdo njeri që kam takuar e që i kam folur për ju më ka thënë, “Ai është më i madhi,” dhe jam shumë e sigurt se kjo nuk është thjesht një kompliment, por një realitet.

Mike:Më vjen mirë ta dëgjoj. E dua komunitetin tuaj. E dua komunitetin shqiptar. Kam kaq shumë miq shqiptarë. Por ju falënderoj.

Grida: Ju falënderojmë, në emër të Denisit e të gjithëve.

Cfarë do të bënit sikur të hapnit perden e dritares dhe përballë të shihnit fqinjët tuaj që dëfrehen në një marrëdhënie intime?

Këtë pyetje ka shtruar një grua dhe një nënë në rrjetin social “Mumsnet”.

Ajo ka treguar se nga dritarja e xhamit të saj ka parë një ç/ift të ri teksa kr/yenin m/arrëdhënie në banjon e banesës së tyre përballë.

Gruaja, tregon se ka një fëmijë 8 vjeç dhe ka frikë se edhe ai do shikojë skenën e papërshtatshme.

Kështu, ajo shtroi pyetjen ne rrjetin social duke kërkuar një mendim. Sugjerimet në fakt kanë qenë të ndryshme.

Disa i thoshin që ti linte të qetë fqinjët. Të tjerë sugjeruan që ti takonte e t’ua thoshte shqetësimin,

ndërsa të tjerë shkruan se duhet ti fuste një letër anonime nën derën e fqinje, ku ti shpjegonte situatën. 

Kjo 46-vjeçare ka shkruar në rubrikën e ‘The Sun’ dhe ka treguar historinë e saj të dashurisë me të dashurin e vajzës.

Sipas gruas, vajza e saj 22 vjeçare e cila në atë kohë jetonte me të, i kishte prezantuar një djalë që ishte dhe i dashuri i saj dhe ai ishte 23 vjeç.

Dhe një ditë 46-vjeçarja ishte kthyer herët nga puna dhe ishte ngjitur lart kur kishte parë të dashurin e vajzës duke luajtur me të brendshmet e pa lara të sajat.

Gruaja nder te tjera shprehet se në vend që ta përzente apo qortonte vendosi që ti tregonte se çfarë ishte në gjendje të bëntë një ‘plakë’.

Gjithashtu ajo shprehet se nuk i pëlqejnë meshkujt e moshës së saj por i pëlqen më të rinj.

Madje gruaja thotë se nuk kanë të ngopur në se.ks, pasi edhe herën e parë shkuan 4 herë.

WOW! Ajo vazhdon akoma lidhjen me 23 vjeçarin teksa vajza e saj është betuar që nuk do ti flasë më me gojë, 46-vjeçar shprehet se ndihet çdo ditë fajtore, por një fajtore e kënaqur.

Si mendoni?

Rajoni është duke u përballur me reshje të dendura shiu dhe erëra të forta, të cilat gjatë ditës së djeshme shkaktuan probleme me përmbytjet në Itali.

Veriu i Italisë pritet të përballet me të njëjtin intensitet reshjesh të këtyre ditëve edhe gjatë javës, zhvillime që parashikohet të prekin edhe vendin tonë.

Ndërkohë sa i përket Shqipërisë, moti sot është i vrenjtur dhe me shira lokal, të cilët pritet të zgjerohen thuajse në të gjithë territorin gjatë orëvë në vijim.

Reshjet priten të moderuara dhe pa rrezik për përmbytje gjatë ditës së sotme, por problemet sipas stacioneve meterologjike rajonale pritet të nisin gjatë ditës së hënë për zonat veri-perëndimore dhe jugore të Shqipërisë.

Nga a hëna, parashikohet se masat ajrore të ftohta të përplasen fillimisht në Itali si edhe veriun e gadishullit të Ballkanit dhe disa orë më pas në vendin tonë gjatë mbrëmjes se të hënës duke sjellë reshje të dendura shiu në zonën e Shkodrës, Lezhës deri në Durrës.

Po ashtu, parashikohen reshje të dendura edhe në jug të vendit, të cilat mund të shkojnë deri në përmbytje në zona të caktuara.

Në tregun e këmbimit valutor shqiptar sot një dollar do blihet me 89.2 lekë dhe do shitet me 90.2 lekë.

Ndërkohë monedha evropiane euro do blihet me 99.3 lekë dhe do shitet me 100 lekë.

Franga zvicerane sot në tregun shqiptar do blihet me 105.4 lekë dhe do shitet me 106.4 lekë.

Ndërsa paundi britanik do blihet me 117.4 lekë dhe do shitet me 118.4 lekë.