Month: December 2025

Një pajisje përgjimi, që regjistronte audio dhe video, është sekuestruar nga hetuesit e BKH-së në zyrën e Ergys Agasit, në zonën e ish-Bllokut. Pajisja ka regjistruar me zë dhe figurë të gjithë personat që hynin dhe dilnin nga zyra e tij në ish-Bllok.

Sipas burimeve të “MaShqip” pranë institucionit të SPAK, të, thuhet se nga kjo pajisje e sekuestruar, Prokuroria e Posaçme ka nxjerrë mjaft materiale komprometuese.

Pajisja ishte vendosur nga vetë biznesmeni Ergys Agasi, me qëllim regjistrimin e bisedave që zhvillonte me zyrtarë të lartë të administratës qeverisëse dhe të Policisë së Shtetit.

Por tashmë, kjo pajisje përgjuese, një laptop, si dhe rreth 7 telefona, të sekuestruar në zyrën dhe banesën e tij, janë kthyer në provën kryesore që SPAK ka në duar, duke krijuar akuza të rënda ndaj Agasit, biznesmenit Ermal Beqiri, drejtoreshës së AKSHI-t, Mirlinda Karçanaj, si dhe zyrtarëve të tjerë.

Nga pajisja përgjuese e vendosur në zyrë, ka dalë edhe takimi i Mirlinda Karçanajt me Ergys Agasin. Veç Karçanajt, në takimet me Agasin shfaqen ministra, deputet, drejtor të administrates, emra të njohur të Policisë së Shtetit, të Drejtorive Vendore të Policisë, biznesmenë të ndryshëm, si dhe personazhe të botës së krimit në Shqipëri.

Për shkak të sasisë së madhe të materialeve komprometuese, SPAK ka ndarë dosjen nr. 20, që bën fjalë për kontrabandën e cigareve, në disa fraksione të tjera, si 20/1, 20/2 dhe 20/3, duke ndjekur një linjë hetimore mbi bisedat, takimet dhe përfitimet që Ergys Agasi merrte nga administrata shtetërore.

Tashmë, në këto dosje në fokus janë punonjës Policie, biznesmenë të call-center-ave dhe basteve sportive, si dhe zyrtarë të tjerë të administratës.

Edhe dosja e AKSHI-t, kundër Ergys Agasit, drejtoreshës së AKSHI-t Mirlinda Karçanaj, zyrtarëve të tjerë të AKSHI-t dhe biznesmenit Ermal Beqiri, ka lindur nga hetimi i dosjes së kontrabandës së cigareve nga Shqipëria drejt Greqisë, Turqisë dhe Qipros.

Në një periudhë kur tensionet politike në Shqipëri dhe në arenën ndërkombëtare po rriten, opinionistët dhe analistët e çështjeve politike paralajmërojnë zhvillime që mund të ndikojnë jo vetëm në jetën politike të vendit, por edhe në ekuilibrat globalë.

Alfred Cako, një emër i njohur në fushën e analizës politike, ka bërë deklarata të forta në emisionin “Rrethi Katror”, pjesë e programit “E Diell”, duke komentuar situatën e brendshme në Shqipëri dhe duke dhënë një pasqyrë shqetësuese për marrëdhëniet ndërkombëtare në vitin 2026.

Në një intervistë që ka ngjallur debate të shumta, Cako nuk u ndal vetëm tek politika e brendshme, por edhe tek rreziqet globale. Ai diskutoi rolin e SPAK-ut dhe situatën e zv.kryeministres Belinda Balluku, duke nxjerrë në pah përplasjet midis interesave të brendshme dhe ndikimeve të jashtme. Sipas tij, ajo që duket si një çështje lokale korrupsioni, në realitet është një lojë më e madhe e interesave politike dhe ekonomike.

Përveç politikës së brendshme, Cako gjithashtu komentoi zhvillimet ndërkombëtare, duke paralajmëruar një luftë civile në SHBA gjatë vitit 2026.

Pjesë nga diskutimi:

Cako: Ngacmimi që i erdhi Ballukut i erdhi për shkak të sabotimit, jo korrupsionit. Mund ta kishin lënë të vazhdonte, por fakti që veproi me kokëfortësi dhe doli kundër interesave franceze për të ndërtuar portin, doli kundër interesave holandeze… tani çfarë ndodhi? SPAK kërkoi një masë sigurie të ulët për zonjën Balluku që të mos merrte pjesë si zv.kryeministre, e lanë si deputete. Dhe njëkohësisht nuk e lejuan të dilte jashtë. Që të mos kishte fuqi të bënte tendera korruptive dhe të mos kishte fuqi për të prishur provat. Kushtetuesja e rrëzoi kërkesën. Tani është krijuar një precedent negativ. Tani po kërkojnë një masë të fortë. Kujtuan se fituan një luftë, por s’kanë fituar betejën. Do ballafaqohet me akuza për korrupsion.

Zeka: Në distancë, Berisha dhe Rama kanë qenë të koordinuar në luftën e tyre kundër SPAK. Rama aprovonte çdo gjë që bënte SPAK-u, qoftë kundër Veliajt, Metës etj. Ndërkohë, Berisha sillej si Papa Gjon Pali. Nuk është problemi i Ramës Belinda Balluku. Problemi është grupi tjetër që është shpallur, ajo drejtoresha e AKSH-t. Ndaj i kemi këto reagime të ashpra të Ramës.

Cako: SPAK i ka gjërat shumë të kopsitura. Ndodhën disa gjëra. U bënë zgjedhjet e kreut të BKH-së, dhe u zgjodh edhe kreu i ri i SPAK. Kjo goditje në ditët e fundit, s’mund të jetë bërë me vullnetin e Dumanit. Duan të anulojnë tenderin ku ka ngelur firma greke. Mund t’ia kishin shtyrë çështjet e korrupsionit, jo që s’ka pasur çështje korrupsioni. Po të hyjë SPAK në Këshillin Kombëtar të Rregullimit të Territorit, të cilin e kontrollon mafia, Rama, p.sh., ka bërë një krim të madh që i detyron firmat e ndërtimit që të shkojnë të bëjnë projekte e tyre në disa firma të huaja që ka zgjedhur Rama. Ai po lë pa punë projektuesit dhe arkitektët shqiptarë. Po të kontrollojnë korporatën e investimeve, i shesin të gjitha vendet. Në Pallatin e Kongreseve do të ngrihet pallat, edhe “Shtëpia e Fëmijës”.

A jemi afër një lufte bërthamore?

Cako: Ata po i deklarojnë vetë gjërat, jemi në prag të një lufte bërthamore. Ekziston një grup i madh që kërkon të kthejë botën në multipolare. Ky grup shpes është anëtar i një koalicioni që quhet “Dritë”, Rusia dhe Kina. Këto shtete po kërkojnë të sfidojnë SHBA. Perëndimi, fitues i luftës së ftohtë, kishte mundësi të ndihmonte Bashkimin Sovjetik, ose të zgjidhte rrugën që zgjodhi për ta copëtuar dhe shfrytëzuar si fuqi imperialiste. Kur Khrushchev vendosi raketat në Kubë, Kennedy kërcënoi për luftë bërthamore. Imagjinoni sikur rreth SHBA të shkojë Kina dhe Rusia me armët bërthamore. Rusisë i kanë shkuar 100 milje larg me raketat e tyre. Putin shumë herë i ka kërcënuar: “nëse më sulmoni, nuk ju përballoj dot me luftë konvencionale, por kam armët bërthamore”. Fuqia e Rusisë është fuqia tokësore dhe submarina; nuk ka flotë të fuqishme detare.

Jemi para një lufte civile që do të ndodhë vitin tjetër në Amerikë.

Nata e madhe e hapjes së “Big Brother VIP Albania 5” solli shkëlqim dhe emocione, por vëmendja e publikut u fiksua te një detaj në dukjen e moderatorit Ledion Liço, i cili ndezi sërish thashethemet e vjetra.

Prej kohësh në media qarkullojnë zëra për një krizë të mundshme mes tij dhe partneres, Sara Hoxha. Këto aludime u forcuan mbrëmë, kur Ledioni u shfaq në skenë pa unazën e martesës në gisht, një detaj që nuk u shpëtoi syve të vëmendshëm të ndjekësve.

Megjithatë, duket se familja Hoxha ka zgjedhur t’u përgjigjet këtyre spekulimeve në mënyrë të heshtur, por të qartë. Lori Hoxha ka reaguar publikisht përmes një postimi në Instagram Story.

Ajo ka publikuar një foto të Ledionit nga skena, të shoqëruar me një ‘emoji’ mbështetës, duke dëshmuar se raportet në familje janë të shkëlqyera dhe duke hedhur poshtë zërat për përçarje.

Të njëjtën linjë mbështetjeje ndoqi edhe vetë Sara Hoxha, e cila rishpërndau një postim ku shfaqej Ledioni, duke konfirmuar se çifti vazhdon të jetë bashkë dhe mungesa e unazës mund të ketë qenë thjesht një harresë ose zgjedhje stilistike e momentit, ose sic po ndodh rëndomë në botën e të pasurve, ndarjet sjanë më aspak problem, janë si marrëveshje.

Në mes hermetizmit ekstrem me të cilin po ruhet dosja e Belinda Ballukut në kasafortën e kuvendit dhe çudisë se ndryshe nga raste të tjera për këtë të pandehur po “rrjedhin” shumë më pak info sese për paraardhësit e saj, publiku u surprizua me një fletë të fashikullit ku bëhej fjalë për botuesin italo- shqiptar, Carlo Bollino.

Në atë pasazh, i cili bënte muuu se ishte nxjerrë enkas, Bollino shfaqej duke i kërkuar favore financiare ministres së infrastrukturës, për një të dërguar të tij, biznesmenin Rais Petrela, me të cilin dyshohet se kishte përfitime të përbashkëta.

Kërcënime dhe tendera/ Si po e zgjeron SPAK hetimin për Ballukun

Në mesazhin, të cilin Bollinino ia kishte dërguar në italisht ministres, pretendohej se ajo nuk po e mbante premtimin për ta disbursuar përmes drejtorisë së rrugëve këtë biznesmen. Po të lexohet me kujdes pasazhi, e gjitha është në kuadrin e strategjisë për blerjen e mediave me para në dorë. Sepse duke ia përcjellë sms e botuesit të Report TV dhe Shqiptarja,com, vartësit të saj Ervis Berberi, Balluku shkruan: “Çunat e tjerë po i mbulojnë nga xhepi i vet mediat. Ty një të kam lënë, e bëre çorap”.

Carlo Bollino që me sa duket mbulohej me para publike dhe jo nga “xhepat e çunave” kërkonte nga drejtoria e rrugëve rreth 700 mijë euro për biznesmenin Petrela. Dyshimi është se botuesi mbyllte pazarin dhe ndante lekët me biznesmenin. Kjo del qartë nga biseda që zhvillojnë Balluku me Berberin….

Belinda Balluku: “Therrite ate plehren (Rais Petrelën) që e perfaqeson (Bollinon-në kllapa shenimet e Lapsi.al) dhe thuaji, kjo eshte skema çfare halli ke.. shko sqaro Carlon… thuai mos shkruaj me tek min… ose pastaj harroje bashkepunimin,”.

Evis Berberi: “Ok Po është ky plehra që shtyn Carlon se do jetë në hall”. Nga e gjithë biseda duket haptazi se italo shqiptari Bollino ka ndërhyrë në qeveri për paratë që duhet të marrë biznesmeni, se ashtu siç shkruan Balluku ai ka rënë dakord edhe me kryeministrin Rama për këtë favor dhe se ai i ankohet ministres se pakti nuk është mbajtur nga ana e saj pasi pagesat janë shtyrë për tre vjet dhe një punë e re nuk ka nisur fare.

Deri këtu nuk ka ndonjë “scoop” të madh. Që kur ka marrë pushtetin kjo qeveri, Bollino ka përfituar që nga bunk-arti e deri tek urdhërat e Veliajt për ti shtuar reklamën e inceneratorëve, se përpara ishin zgjedhjet. Ajo që mbetet mister është se përse nga dosja voluminoze që po ruhet me fanatizëm, gjëja e parë që doli ishte pasazhi ku njollosej bosi i Report TV dhe Shqiptarja.com?

Një hipotezë për të zgjidhur këtë mister lidhet me kthimin e pllakës editoriale të mediave të Bollinos. Që kur u pa se SPAK po ia priste biletën Belës, italo-shqiptari filloi ta lëshojë bamirësen e dikurshme. Doza e lajmeve kritike u arrit. Dhe qershia mbi tortë u bë një editorial me emër i Bollinos, ku Ballukut i kërkohej në mënyrë të drejtpërdrejtë dorëheqja, sepse përndryshe “…rrezikohet një përplasje e rëndë institucionale mes politikës dhe drejtësisë, një përplasje që nuk do ta shpëtojë Belinda Ballukun nga hetimi, por as nuk do t’a ndihmojë vendin në procesin e tij të integrimit europian“.

Kjo thirrje e hapur për largim, e shoqëruar edhe me ndryshimin e kursit nga TV kombëtare, që nuk veprojnë pa urdhër të shefit, e ka çuar në skaj paranojën e zv/kryeministres, e cila duke njohur mënyrën që e pohon vetë, atë se si paguhen dhe se si cicërojnë mediat e mëdha, ka dyshuar se mos ka pasur një direktivë nga Rama për të përgatitur terrenin për dorëheqjen e detyruar të saj.

Pikërisht me këtë moment përkon edhe “rrjedhja” e të vetmit dokument të publikuar nga dosja e fundit, atij që njollos keqas Carlo Bollinon. A është një koincidencë? Madje fiks pasi gazetari botoi shkrimin ku kërkoi largimin e saj? Vështirë të besohet.

Aq më të fortë e bën këtë dyshim edhe fakti se dosja Balluku është ruajtur në kasafortë, nuk i jepet as deputetëve të opozitës dhe e vetmja që e ka marrë atë në duar është Balluku dhe avokatët e saj.

A e paratha Top Channel rënien e Belinda Ballukut?

Pra a mos, në mënyrë paradaksale ka qenë ajo që ka përcaktuar daljen e kësaj flete të rëndë për Bollinon, duke dhenë mesazhin se po kërkuat kokën time do ju marr të gjithëve me vete? A nuk thuhet pikërisht në këtë faqe se ai “ka rënë dakord me Ramën”? A mund të shihet ky edhe si një sinjal për kryeministrin, se unë këto gjëra i kam bërë me bekimin tënd?

Për këto pandehma ende nuk ka fakte. Por logjika ta do që me moton: “i mbytyri të mbyt”, Belinda Balluku po luan kartat e fundit, jo se emocionalisht nuk duron dot faktin se ata që i ka ushqyer me para, tani po shkruajnë se duhet të ikë, por për tu kujtuar atyre se krimet i kanë kryer bashkë, dhe se nuk mund të lajnë duart kollaj me të.

©Lapsi.al

PROF.ELMAS LECI

Pasi u njoh me raportin e Nikita Hrushovit në Kongresin e 20 të partisë bolshevike dhe sapo nisi “grindjet” me “sovjetikët e rinj”, Enver Hoxha në panik ia mbathi për në Pekin. Sebepi, pjesëmarrja në Kongresin e 8 të Partisë Komuniste kineze. Por e vërteta e shkuarjes në Kinë ishte se Enver Hoxha e ndjeu ashiqare kërcënimin e “sovjetikëve të rinj” për largim e tij nga pushteti. Mirëpo në ai në atë situatë kishte parë në “fundin e tunelit” pak dritë nga kinezët, të cilët kishin shfaqur ca divergjenca oshilacionuese ndaj sovjetikëve dhe si djallëzor që ishte, këto mendoi Enver Hoxha,

duhet t’i shfrytëzonte në interesin e mbrojtjes së pushtetit të tij. Të kujtojmë se ishte fillimviti 1956. Situata politike në kampin komunist të lindjes nuk ishte e kthjelltë. Nikita Hrushovi sapo e kishte dënuar hapur “kultin e individit” të Stalinit, me të gjithë veprimtarinë e tij partiake e shtetërore. Një vit më parë, ai ishte pajtuar me Jugosllavinë dhe kërkonte rimiqësimin e Enver Hoxhës me të, gjë që Enver Hoxha nuk e bënte se do dilte zbuluar për veprimtarinë e tij armiqësore me regjimin e Titor.

Të vetmin shpëtim e shikon nga Pekini, ndryshe do kishte mbaruar që atëherë. Në këtë situatë Enver Hoxha shkon në Kinë. Vizita e tij në Pekin, në fakt është lënë për dhjetëra vjet disi në hije. Arsyet, asnjëherë nuk janë komentuar e publikuar. Edhe foto e Enver Hoxhës me Mao Ce Dunin është botuar aq pak e rrallë sa ka lënë ndjesinë që të bësh pyetjen: A ka qenë ndonjëherë Enver Hoxha në Kinë dhe a është takuar ai me Mao Ce Dunin?!

STREHA E FUNDIT E ENVERIT

Ishte koha kur erërat nga Moska frynin të ftohta për Enver Hoxhën. Megjithatë, ai vetëm atë “vrime” kishte. “A vërtet do funksiononte, a vërtet do qëndronin kinezët përballë sovjetikëve, apo çdo gjë do të ishte një flluskë e madhe” propagandistike?! Enver Hoxhës i interesonte qëndrimi kinez, që edhe ai të qëndronte… Në Kinë, përveçse në Kongres, ai bëri vizita intensive nëpër qytete e provinca dhe kudo “peshonte” situatën.

Se çfarë ishte politika e sovjetikëve të rinj, “ai” e kishte nuhatur, por se çdo të bënin kinezët, këtë duhet ta gjykonte mirë e mirë, ndaj çdo gjë varej nga kinezët, pasi Enver Hoxha nuk kishte këllqe. I kërcënuar nga presioni për ndryshime rrënjësore në politikë e në vijën e partisë, veçanërisht në drejtim të demokratizimit nën frymën e Kongresit të 20- të, Enver Hoxha u detyrua e u pozicionua menjëherë pro udhëheqësve komunistë të Kinës. Me vizitën në Kinë, e qarjen e halleve kokë më kokë me Mao Ce Dunin e Çu En Lain, problemi kryesor i Enver Hoxhës, mbajtja e pushtetit dhe mbrojtja e tij me çdo kusht e me çdo mjet, duket se mori një garanci.

Në këto situata, kur sovjetikët jo vetëm nuk e mbronin pushtetin e tij, por sapo nisën edhe kërcënimet, ai e pa të udhës që paralelisht, hë për hë pa u prishur me BS, të ngrinte e të ndërtonte edhe një aleancë të re. Natyrisht, aleanca Tiranë-Pekin, nuk u realizua menjëherë, për pasojë edhe ndërprerja e marrëdhënieve me Bashkimin Sovjetik nuk ndodhi menjëherë, ndaj u konkludua se Enver Hoxha i dribloi situatat për pushtetin personal. Disa muaj më vonë, pas Kongresit të 20-të, pas vizitës në Kinë e marrëveshjeve të rëndësishme me Mao Ce Dunin, e pas Konferencës së Tiranës, më 22 tetor të vitit 1956, Enver Hoxha, thirri një plenum.

Objeksioni ishte situata politike e brendshme dhe e jashtme dhe kryesisht vizita e fundit e tij jashtë shtetit, veçanërisht ajo në Kinë. Pasi foli tepër gjatë lidhur për marrëdhëniet me Jugosllavinë, Enver Hoxha në Plenum u ndal tek vizita disaditore që zhvilloi në Republikën Popullore të Kinës. Interesant ishte fakti se në takimin me Mao Ce Dunin, Enver Hoxhës i u desh t’i përshtatej në maksimumin e mundshëm përshtypjes së Maos për prishjen e marrëdhënieve me Jugosllavinë dhe për figurën e Stalinit.

Lidhur me Jugosllavinë, – siç shkruhet në procesverbalin e takimit, – Mao Ce Duni i tha Enver Hoxhës se “fajin për këtë e kishte Informbyroja”. Pas prishjes që dukej sheshit se mund të vinte me Bashkimin Sovjetik, Enver Hoxhës i duhej me domosdo një tjetër “strehë”, e cila të siguronte vijimësinë e pushtetit. Në takim Enver Hoxha nuk hezitoi ta fal¸nderonte Mao Ce Dunin për ndihmat që Republika Popullore e Kinës kishte filluar të sillte në Shqipëri. Pas takimit e bisedave private me Maon, Enver Hoxha dhe delegacioni që ai drejtonte, patën një takim edhe me Kryeministrin e Kinës, Çu En Lai.

Enver Hoxha, në fjalën e tij në plenum, e falënderoi Kryeministrin e Kinës si njeri jashtëzakonisht të thjeshtë dhe që kishte shprehur dëshirën e plotë për të vijuar e shtuar ndihmat ndaj Republikës Popullore të Shqipërisë, madje edhe për të zhvilluar një vizitë në Shqipëri. Çu En Lai, siç u tha Enver Hoxha anëtarëve të Komitetit Qendror, i kishte thënë se për çfarë ishte i interesuar dhe se si Kina mund ta ndihmonte më shumë Shqipërinë. Dhe Enver Hoxha i ishte përgjigjur se “për momentin heqja e triskëtimit ishte emergjente në Shqipëri”.

Duke e mbyllur fjalimin e tij në mbledhjen e plenumit, Enver Hoxha u tha anëtarëve të Komitetit Qendror se “e falëndervova Kryeministrin kinez, ndërsa ai më ndërhyri menjëherë – dhe më tha se – nuk ishte nevoja ta falënderonim, pikë së pari sepse ndihma që iu kemi dhënë është një gjë fare e vogël”. Dhe vërtet ashtu rezultoi deklarimi i Çu En Lait, pasi pas vitit 1956, Enver Hoxhës me Kinën “i ndriti ylli” dhe për Shqipërinë vërshuan ndihmat kineze, kur normalisht nuk ishin ndërprerë edhe ato sovjetike.

PLANI PËR PUSHTIMIN E SHQIPËRISË

Sipas planit që kishin hartuar sovjetikët dhe që në vitet e fundit është bërë publik nga studiuesit e Arkivave Ruse, lidhej siç e kemi cilësuar më sipër, me planin e ofensivës ushtarake. Mirëpo situata për “sovjetikët e rinj” u bë e pa favorshme sepse konflikti me amerikanët, që ishte në kulmin e vet për shkak të Kubës, i ndryshoi përfundimisht prioritetet gjeopolitike. Për këtë dhe për frikën sovjetike lidhur me reperkusionin e daljes në publik të atyre planeve, ka folur e deduksionuar edhe publicisti gjerman Harry Hamm.

Është fakt se pas vitit 1956 lidhjet midis Tiranës dhe Moskës nisën dobësimin. Nuk pati më vizita të nivelit të lartë, vetëm ajo e vitit 1959 e Nikita Hrushovi, që erdhi në Shqipëri “për ta arrestuar” Enver Hoxhën. E kemi shpjeguar më sipër qëllimin kryesor të vizitës së tejzgjatur të Nikita Hrushovit në Shqipëri, por mbetet edhe ushtarakja. Gjithsesi, kjo periudhë kaloi shpejt. Enver Hoxha për interesat e veta, sepse “kursi i ri” i Nikita Hrushovit kërkonte “likuidimin” e tij, shtoi flirtin me kinezët, duke e ndierë se me ndërrimin e partnerit, do të kishte më tepër përfitim. Nga ana tjetër, nuk vonoi edhe “ndëshkimi” sovjetik. Mallrat nga Bashkimi Sovjetik nisën të vinin me vonesë dhe jo të plota si dhe u refuzuan kërkesat e reja shqiptare.

Në fakt, Shqipëria me Bashkimin Sovjetik, kishte prekur mirësira jo të pakta, veçanërisht në arsimimin e specialistëve të niveleve të larta. Kishin ardhur ndihma dhe ishin lëshuar shumë kredi. Paketa më e madhe e marrëveshjeve tregtare dhe ekonomike mes Bashkimit Sovjetik dhe Shqipërisë, nënshkruhet në prill të vitit 1957. E ndërsa hidhet ky karrem i majme mosmarrëveshjet e Enver Hoxhës që i cenonin atij pushtetin personal, që gradualisht u rritën ndaj Hrushovit dhe që çuan që pas Mbledhjes së Moskës, udhëheqja sovjetike i kaloi mosmarrëveshjet politike në sferën e marrëdhënieve ndërshtetërore dhe u shkua deri në zgjidhjen edhe të lidhjeve ushtarake.

Në librin e tij “Shqipëria dhe prishja sovjeto – kineze” Uilliam Griffith hedh tezën se vizita e Hrushovit në Tiranë në 1959-ën ishte edhe një tentativë finale, por e pasuksesshme për të paralajmëruar e penguar Enver Hoxhën për aleancën e tij me Mao Ce Dunin kundër Bashkimit Sovjetik.

Aq përmasa morën mosmarrëveshjet e Enver Hoxhës me Nikita Hrushovin sa në mars të vitit 1961, Presidiumi i KQ të Partisë Komuniste të Bashkimit Sovjetik vendosi likuidimin e Bazës së Vlorës. Paralelisht me këto brutalitete, megjithatë kemi ende përpjekjet e Hrushovit për t’i zgjidhur mosmarrëveshjet me dialog, por ky rezultoi i pasuksesshëm me Enver Hoxhën dhe ua la vendin përsëri kërcënimeve e shantazhit.

Në mesin e vitit 1961, në Moskë u përpunua edhe plani i zgjedhjes forcërisht të “problemit shqiptar”, që parashikonte përmbysjen e Enver Hoxhës. Kjo përmbysje siç thonë dokumentet ruse do të bëhej jo vetëm nga jashtë, por edhe me ndihmën e komunistëve shqiptarë “besnikë të idealeve socialiste dhe drejtimit të tyre nga Bashkimi Sovjetik e vendet pjesëmarrëse në Traktatin e Varshavës”.

Sipas dr. Okorokovit, “çlirimi i Shqipërisë” ishte planifikuar të realizohej jo më vonë se 1 shtatori i vitit 1962, por acarimi i marrëdhënieve sovjeto-amerikane për shkak të Kubës (Kriza e Karaibeve) nuk lejoi realizimin e planit. Duke përfituar nga kjo, Enver Hoxha mori masa parandaluese. 7) Kur Shqipëria ishte rreshtuar plotësisht krah Kinës komuniste, Hrushovi kishte mbetur i habitur dhe i revoltuar me veten se përse e kishte toleruar aq gjatë Enver Hoxhën, pasi sipas tij ai e kishte në dorë që ta eliminonte atë që në vitin 1957.

NDIHMAT KINEZE

Pranvera e vitit 1962 ishte tepër rezultative për Enver Hoxhën lidhur me ndihmat kineze. Pas disa takimeve u arrit marrëveshja me Kinën për ndihmë të gjithanshme ndaj Shqipërisë. Ishte një akordim, që kishte filluar që në kohën e Bashkimit Sovjetik, por me që ky ndërpreu çdo gjë, atëherë Kina ndërhyri me akordime të fuqishme. Vërshuan këshilltarë ushtarakë kinezë, armatimet e municionet dhe shumë ndihma ekonomike.

Në një kohë të shkurtër nisën të ndërtoheshin në Shqipëri, uzina e kombinate dhe vepra të mëdha ushtarake deri edhe vendstrehime nëntokësore e mbitokësore aq sa në vitin 1968 ato u bënë mbisunduese dhe përfshinë gjithë territorin shqiptar. Këto ishin kryesisht në planin ekonomik e ushtarak, ndërsa në planin politik e partiak vetë Enver Hoxha direkt nisi dhe bëri spastrime të mëdha në radhët e partisë, e në të njëjtën kohë edhe në aparatin shtetëror, njëlloj si në kohën e prishjes së largët me jugosllavët.

Si rezultat i këtyre, në vitet 1960-1962 ai rinovoi, e 70 për qind të gjithë përbërjen e Komitetit Qendror si dhe shumë ministrive e drejtorive qendrore. Këto masa “kuruese” e parandaluese, Enver Hoxha sipas mendjes së tij i bëri për “shëndoshjen” e partisë dhe të shtetit nga “infeksioni” sovjetik. Edhe sovjetikët ndonëse tashmë të divorcuar me Enver Hoxhën, nuk hiqnin që nuk hiqnin dorë nga synimi për Shqipërinë, për pozicionin e saj strategjik në Adriatik e Mesdhe, ndaj në verën e vitit 1962 ata iu rikthyen edhe një herë “çështjes shqiptare” për destabilizim, tashmë jo direkt, por indirekt edhe me rolin kryesor të planit për “destabilizimin” e vendit, të cilin ia dhanë liderit jugosllav Josif Broz Tito.

Në Moskë bënin llogari se aleanca shqiptaro-kineze dhe politika antijugosllave e propaganda e Tiranës, do ta vinin Beogradin në aleancë të ngushtë me Bashkimin Sovjetik me synimin për destabilizimin e regjimit të Enver Hoxhës, gjithnjë sipas planit që kishin hartuar sovjetikët dhe që në vitet e fundit është bërë publik nga studiuesit e arkivave të sotme ruse. Ishte vizita e parë dhe e fundit e Enver Hoxhës në Kinë, ajo që i dha, falë Mao Ce Dunit, ndihma të konsiderueshme ekomomike e ushtarake, me të cilat Enver Hoxha për të keqen e Shqipërisë, shpëtoi veten dhe pushtetin.

Autori, Drejtor Ekzekutiv Instituti i Sigurisë dhe Mbrojtjes

/Gazeta Panorama

Një ngjarje e rëndë kriminale ka ndodhur mbrëmjen e sotme në Athinë të Greqisë. Dy persona mbetën të plagosur, mes tyre edhe një shqiptar, pas përleshjes në mes të rrugës, në rrethana dhe motive ende të panjohura.

Një i mitur nga Rusia dhe një shqiptar u dërguan në Spitalin Evangelismos me plagë thike, ndërsa autori i krimit që dyshohet se i plagosi të dy personat, raportohet se është në kërkim.

Njëri nga të plagosurit është shtruar në spital në gjendje shumë kritike, me lëndime në bark, sipas ERT-së greke.

Rreth orës 19:30 të së dielës, (21 dhjetor), policia u informua nga banorët se dy personat e plagosur ndodheshin në rrugën Acharnon nr. 271, “në mes të rrugës”, kur ndodhi konflikti.

Nuk ka detaje nëse konflikti ka ndodhur mes grupeve rivale apo ka qenë një grindje e çastit për motive të dobëta, teksa hetimet janë ende aktive.

Në një periudhë kur tensionet politike në Shqipëri dhe në arenën ndërkombëtare po rriten, opinionistët dhe analistët e çështjeve politike paralajmërojnë zhvillime që mund të ndikojnë jo vetëm në jetën politike të vendit, por edhe në ekuilibrat globalë.

Alfred Cako, një emër i njohur në fushën e analizës politike, ka bërë deklarata të forta në emisionin “Rrethi Katror”, pjesë e programit “E Diell”, duke komentuar situatën e brendshme në Shqipëri dhe duke dhënë një pasqyrë shqetësuese për marrëdhëniet ndërkombëtare në vitin 2026.

Në një intervistë që ka ngjallur debate të shumta, Cako nuk u ndal vetëm tek politika e brendshme, por edhe tek rreziqet globale. Ai diskutoi rolin e SPAK-ut dhe situatën e zv.kryeministres Belinda Balluku, duke nxjerrë në pah përplasjet midis interesave të brendshme dhe ndikimeve të jashtme. Sipas tij, ajo që duket si një çështje lokale korrupsioni, në realitet është një lojë më e madhe e interesave politike dhe ekonomike.

Përveç politikës së brendshme, Cako gjithashtu komentoi zhvillimet ndërkombëtare, duke paralajmëruar një luftë civile në SHBA gjatë vitit 2026.

A jemi afër një lufte bërthamore?

Cako: Ata po i deklarojnë vetë gjërat, jemi në prag të një lufte bërthamore. Ekziston një grup i madh që kërkon të kthejë botën në multipolare. Ky grup shpes është anëtar i një koalicioni që quhet “Dritë”, Rusia dhe Kina. Këto shtete po kërkojnë të sfidojnë SHBA. Perëndimi, fitues i luftës së ftohtë, kishte mundësi të ndihmonte Bashkimin Sovjetik, ose të zgjidhte rrugën që zgjodhi për ta copëtuar dhe shfrytëzuar si fuqi imperialiste. Kur Khrushchev vendosi raketat në Kubë, Kennedy kërcënoi për luftë bërthamore. Imagjinoni sikur rreth SHBA të shkojë Kina dhe Rusia me armët bërthamore. Rusisë i kanë shkuar 100 milje larg me raketat e tyre. Putin shumë herë i ka kërcënuar: “nëse më sulmoni, nuk ju përballoj dot me luftë konvencionale, por kam armët bërthamore”. Fuqia e Rusisë është fuqia tokësore dhe submarina; nuk ka flotë të fuqishme detare.

Jemi para një lufte civile që do të ndodhë vitin tjetër në Amerikë.

Kjo është historia e rrëfyer për tabloidin britanik “The Sun”.

E dashur psikologe: Kryej marrëdhënie seksuale fantastike me një burrë të martuar, shumë më të madh në moshë se unë, por unë mund të kem shkatërruar martesën e tij dhe ndihem shumë fajtore.

Jam 19 vjeçe nga Indonezia por kam ardhur këtu për të studiuar në fushën e biznesit në universitet.

Ndihem shumë në faj pasi e kam humbur virgjërinë time me këtë burrin e martuar.

Ai na dha një orë leksioni ku foli për biznesin e tij të suksesshëm në internet. Më pas bisedova me të dhe i thashë se ishte frymëzues.

Ai dukej i kënaqur dhe më pyeti nëse mund t’i tregoja se ku mund të drekonte para se të kapte trenin e tij.

Kafeneja jonë e universitetit nuk është e madhe kështu që i sugjerova një restorant aty pranë.

Jo vetëm që ishte takimi im i parë seksual, ai ishte gjithashtu i dashuri im i pare.

Më pas më kërkoi të shkoja me të për drekë.

Unë pranova dhe kështu u njohëm.

I fola për familjen time. Ai është 41 vjeç dhe nga India. Ai është i martuar me dy fëmijë, por ata dhe gruaja e tij jetojnë në Indi.

Ai më kërkoi numrin tim të telefonit dhe filluam të shkruanim në ËhatsApp dhe të flirtonim.

Ne u takuam përsëri në Londër javën e ardhshme. Ai më pyeti nëse mund të më puthte.

I thashë se duhet të largohesha, por ai tha: “Hej, mos shko. Dua të të njoh më shumë. Ndihem sikur po bie në dashuri”.

U gëzova dhe ai më ftoi në dhomën e tij të hotelit. Ne bëmë seks.

Ishte hera e parë, por më bëri të ndihesha shumë mirë.

Ai tha se gruaja e tij është 47 vjeçe dhe ata kurrë nuk bënin marrëdhënie seksuale. Ata të dy punojnë shumë dhe kurrë nuk kanë kohë për njëri-tjetrin.

Ne filluam të takoheshim rregullisht dhe nuk ishte vetëm për seksin – edhe pse kjo ishte e pabesueshme.

Ne ramë në dashuri.

Kemi kaluar ditë të tëra së bashku si një burrë dhe një grua dhe ai më ndihmoi me studimet e mia.

Por pastaj u zgjova më një mesazh këtë mëngjes që theu zemrën time.

Ai shkruante: “Duhet të largohem për t’u kthyer në Indi. Gruaja ime ishte këtu dhe ka parë mesazhet mes nesh. Më vjen keq. Do të përpiqem të gjej një mënyrë për të të kontakuar kur të kthehem”.

Unë nuk e di se çfarë të bëj. A kam shkatërruar martesën e dikujt?

Familja ime ka vlera të rrepta dhe ata do të ndjehen shumë të turpëruar për mua. 

Pros*titucioni është një fenomen i cili çdo ditë e më shumë po bëhet i pranishëm,

teksa në Itali disa vajza fotografohen në rrugë, ndërsa shihet qartë qëllimi i vajzave si dhe një makinë dhe disa karrige. 

Ka qenë një qytetar, i cili përmes një mesazhi të dërguar në redaksinë të JOQ Albania, ka vënë në dukje fe/nomenin,

ndërsa shkruan se makina është me targa shqiptare dhe se vajzat shesin trupin për pak lekë. Qytetari shkruan: Po sh/iten te shkr/etat.

Me erdhi inat se kishin parkuar automjetin me targa shqiptare. Shesin veten per pak leke dhe parkojnë automjetin qe ti shef e gjithë bota.

Politikania dhe gazetarja nga Kosova, Saranda Hoda, e njohur si Sasa, zbu/loi se gjatë periudhës së karantinës, ka parë në ëndërr kryeministrin Edi Rama.

Këtë ajo e tha pasditen e sotme në emisionin “Ftesë në 5”. “U takuam dhe qamë hallet”, tha Sasa.

Po ashtu ajo zb/uloi se në Kosovë, kur shikon një politikan në ëndërr, thonë që do të realizohet diçka e madhe dhe ajo shpreson për këtë.

“Më ka ngelur në mendje ëndrra me Edi Ramën.

Unë shikoj shumë ëndrra. Kur zgjohem nga gjumi komentoj që pashë atë ëndërr e këtë ëndërr.

Por më e bukura e gjithë këtyre ëndrrave ka qenë ëndrra me Edi Ramën.

Kishte shumë njerëz, erdhi më takoi mua dhe më kërkoi për të biseduar, qamë hallet me pak fjalë.

Unë u ndjeva e privilegjuar që Edi erdhi më takoi.

Në Kosovë thonë që është mirë kur sheh politikan në ëndërr dhe realizohet ndonjë diçka e madhe”, thotë Sasa.