Month: December 2025

Deklasifikimi i një numri dokumentesh sekrete të CIA-s kohët e fundit, sjell në përmasa më reale figurën e Enver Hoxhës. Sipas dokumenteve të CIA-s, kur Hoxha ishte profesor në Liceun e Korçës, kishte të dashur një nga vajzat më të bukura të asaj kohe, të quajtur Tanca Mishu.

Po kështu në dokument shkruhet se Hoxha nuk u është ndarë fustaneve të femrave edhe gjatë luftës. Të dhënat e para janë marrë nga CIA në Greqi, prej një shqiptari të arratisur, Aleko Bimbli, një qytetar nga Korça, ish- nxënës në kohën kur Hoxha jepte mësim në Liceun e Korçës.

Ai me cilësinë e atasheut të shtypit pranë Legatës Shqiptare në Beograd, e kishte shoqëruar Hoxhën gjatë vizitës në Jugosllavi. Nuk dihet se në çfarë rrethanash Aleko është arratisur.

Informacioni më i hershëm i CIA-s për jetën s**suale të Hoxhës mban datën 21 maj 1951. Ai është pjesë e një kartele me 24 faqe. Të dhënat më të hershme janë të vitit 1943, ndërsa më të vjetrat të vitit 1957.

Në këtë kartelë Hoxha identifikohet me cilësimin “SUBJEKTI”. Në faqen 12 të tij shkruhet tekstualisht se “Liri Kondi dhe Milka Frashëri janë të dashurat me influencë të Subjektit”.

Aleko i përshkruan kështu Enver Hoxhën dhe Mehmet Shehun: “Tek-tuk në shtypin e lirë figuron gjykimi se Enveri nuk është njeri me puls, se ka një karakter tepër të butë e që pëson ndikimin e ndonjë tjetri.

Nuk pajtohem me këtë opinion. Edhe puls ka, edhe karakter ka. Pa asnjë dyshim, Mehmeti është më i egër, temperamenti i tij, më i spikatur. Merita këto të domosdoshme këto për një udhëheqës në një regjim totalitar.

Mirëpo këtu nuk duhet harruar fakti se krahas këtyre meritave, Mehmeti ka edhe të meta të mëdha; është kapriçoz, i rrëmbyer dhe ka nevojë kurdoherë për ndokënd që ta përmbajë.

Aq më tepër sepse dëshirat e tij i merr për realitete, sepse udhëhiqet nga pasionet personale, sepse rrëmbehet nga sukseset e çastit. Ndryshe nga Mehmeti, Enveri është më politik, më tepër diplomat, më realist”.

Sipas dokumenteve të publikuara nga Panorama, Bimbli shprehet se në Greqi ka dëgjuar se Hoxha është edhe gay, por vetë qëndron asnjanës ndaj këtyre fjalëve.

“Këtu në Greqi kam dëgjuar se është edhe pederast. Sa kohë isha në Shqipëri, nuk më kishte zënë veshi një gjë të tillë. Përcaktojnë madje se H. Samarxhiu, një tregtar lëkurësh i emigruar që nga 1943 në Greqi, në gjendje të mirë ekonomike, tani në Selanik, e ka pasur dylber të tij. Natyrisht, personalisht as mund ta përgënjeshtroj, as mund ta vërtetoj këtë akuzë”, shkruan ai.

Një ngjarje tejet e rëndë dhe tronditëse ka goditur komunitetin e qetë të Agios Leontas, në ishullin Zakynthos, ku një fëmijë vetëm 18 muajsh ka humbur jetën tragjikisht pasi u sulmua nga qeni i familjes. Ngjarja e rëndë ka shkaktuar një valë dhimbjeje dhe indinjate, jo vetëm te banorët e zonës, por edhe në mbarë Greqinë, pasi detajet e incidentit janë përhapur me ritme të shpejta në mediat vendase.

Sipas raportimeve të “Proto Thema”, vogëlushi, i cili kishte baba me origjinë shqiptare dhe nënë britanike, ndodhej në oborrin e shtëpisë duke luajtur, kur iu afrua qenit të familjes, një pit bull. Për arsye që ende mbeten të paqarta, kafsha ka reaguar me agresivitet ekstrem, duke e sulmuar fëmijën në mënyrë të befasishme dhe brutale. Plagët e shkaktuara kanë qenë aq të rënda, sa që trupi i tij i brishtë nuk ka mundur t’u rezistojë.

Prindërit, të tmerruar nga skena, kanë telefonuar menjëherë shërbimet e urgjencës pak pas orës 13:00, ndërsa kanë bërë çmos për t’i dhënë ndihmën e parë deri në mbërritjen e ambulancës. Fëmija u transportua me urgjencë drejt spitalit, por fatkeqësisht mjekët kanë konstatuar se kishte ndërruar jetë para se të mbërrinte në repartin e trajtimit.

Çifti, i cili prej vitesh ishte vendosur në Zakynthos dhe jetonte atje së bashku me fëmijën, njihej si pjesë e komunitetit ndërkombëtar që ka zgjedhur ishullin për jetesë të qetë. Lajmi i tragjedisë ka përhapur një tronditje të thellë mes banorëve, të cilët janë shprehur të shokuar nga humbja e jetës së një fëmije kaq të vogël në rrethana kaq dramatike.

Autoritetet greke janë vënë menjëherë në lëvizje për zbardhjen e plotë të ngjarjes. Policia ka nisur hetimet për të përcaktuar se si ndodhi saktësisht sulmi, nëse qeni kishte shfaqur më herët sjellje agresive dhe nëse ishin marrë masat e duhura të sigurisë nga familja. Ndërkohë, prindërit po mbahen nga autoritetet për t’u marrë në pyetje, siç parashikon procedura në raste të tilla, me qëllimin për të kuptuar çdo detaj që çoi në këtë tragjedi.

Komuniteti lokal ka shprehur ngushëllimet dhe mbështetjen e tij për familjen, ndërsa ngjarja ka hapur sërish debatin mbi rrezikun potencial të disa racave të qenve dhe përgjegjësitë që mbart mbajtja e tyre, veçanërisht pranë fëmijëve të vegjël.

Tashmë është bërë e qartë se marrëdhëniet midis qeverisë shqiptare dhe Shteteve të Bashkuara kanë hyrë në një periudhë të tensionuar. Kur e dërguara me punë e SHBA në Tiranë, NancyVanHorn mbërriti në Kryeministri në gusht të këtij viti, pas rakordimit me shefen e kabinetit të Edi Ramës, Vali Bizhga, kryeministri shqiptar nuk preferoi ta takonte duke ja lënë përgjegjësinë vartëses së tij. Kjo shmangie e Ramës e vendosi Bizhgën në një situatë të ngushtë, të paprecedentë dhe tepër të vështirë përballë përfaqësueses së Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

E shtyrë në këtë pozicion të pakëndshëm për shkak të vendimit të Ramës, Bizhga u detyrua ta priste zonjën VanHorn në një takim të shkurtër dhe të ngarkuar, ku ajo mori tre mesazhe shumë të forta. Këto mesazhe ishin porosi direkte për Edi Ramën, të cilat amerikanët ia komunikuan përmes shefes së kabinetit, sepse kryeministri kishte zgjedhur të mos dilte përballë tyre. Mesazhi i parë, i artikuluar qartë nga zonja Horn, ishte që Rama të mos tentonte të kërkonte vizë për në OKB, pasi nuk do t’i jepej kjo mundësi. Mesazhi i dytë, po aq tronditës, ishte se në qeverinë e re nuk duheshin zgjedhur Belinda Balluku dhe Pirro Vengu, për shkak të problemeve serioze të shkaktuara nga kjo dyshe në raport me aleancën strategjike me SHBA.

Kjo porosi ishte një ndërhyrje e qartë, një paralajmërim dhe një refuzim i hapur për rikthimin e tyre në ekzekutiv.Ndërsa mesazhi i tretë ishte pika më goditëse. Ai i bënte të qartë Ramës se loja e tij me Amerikën kishte kaluar vijën e kuqe. Ky sinjal nuk linte vend për interpretime. Ishte një paralajmërim i hapur se SHBA nuk do të toleronte më asnjë devijim të mëtejshëm.

Dorëheqja

Menjëherë pasi mbaroi takimin me Nancy VanHorn, zonja Bizhga, e tronditur nga pesha e mesazheve dhe e indinjuar nga fakti që ishte lënë e vetme përballë tyre dorëzoi dorëheqjen në tavolinën e Kryeministrit, duke i dhënë lamtumirën raportit mbi tre dekada me të. Shefja e kabinetit, e njohur për një integritet të jashtëzakonshëm moral, nuk pranoi të bëhej pjesë e lojërave të shefit të saj, duke dhënë dorëheqjen si shefe kabineti. Kjo lëvizje e Bizhgës nuk është pritur mirë nga Rama, i cili ka lënë bosh vendin e shefes së kabinetit në pritje të një rikthimi që nuk ka ardhur dhe që, sipas gjasave, nuk do të vijë. Që nga ai moment, dihet se ç’po ndodh me qeverisjen Rama.

Nga ky moment e në vijim, qeveria e tij ka hyrë në një situatë stand by, ku qeverisja ka ngelur në gjendje të ngrirë për shkak të problematikave të ndjeshme të saj me korrupsionin. Mesazhet amerikane mbi kartelet kriminale, të konsideruara terroriste nga Presidenti Trump, ku një pjesë e tyre janë të suportuara drejtpërdrejtë nga Edi Rama, kanë bërë të qartë se ky i fundit po përjeton ditët e fundit të Pompeit. Fakti që SHBA thotë se “ne nuk merremi me çështje nën hetim”, duke e cituar fjalë për fjalë: “Pavarësia e institucioneve të drejtësisë në Shqipëri mbetet thelbësore për bashkëpunimin e vazhdueshëm SHBA–Shqipëri në luftën kundër krimit transkufitar. Ne nuk kemi komente mbi çështjet ligjore në vazhdim,”nënkupton qartë se problemi “Balluku” është i mbyllur për ta.

Problemi që SHBA kanë emergjencë është krimi transkufitar, kartelet e drogës, ose terroristët, siç i konsideron Trump në urdhrin ekzekutiv. Pra, sipas situatës aktuale dhe shigjetave amerikane, problemi është ndërlidhja e Edi Ramës me kartelet e drogës, si në nivel ndërkombëtar, klani Sinaloa, por edhe me kartelet lokale të cilat aktualisht zotërojnë një pjesë të pushtetit politik. SHBA është e prerë, nuk ka mëshirë për kartelet, dhe mesa duket fati i Edi Ramës ka disa kohë që nuk punon më për të.

Trashëgimtarja e Top Channel, Lori Hoxha, është shfaqur për herë të parë publikisht krah bashkëshortit të saj, Vis Bajraktari, pas ceremonisë së tyre të martesës.

Çifti zgjodhi 10-vjetorin e fondacionit “Fundjavë Ndryshe” për të bërë këtë dalje zyrtare, ku u panë të ulur pranë njëri-tjetrit në sallë, të shoqëruar nga Sara Hoxha dhe moderatorja Grida Duma.

Megjithatë, përveç çiftit të ri, vëmendjen e ka rrëmbyer një tjetër detaj që ka ngjallur kuriozitet. Sara Hoxha është parë e vetme krah motrës së saj, pa praninë e partnerit të saj, Ledion Liço.

Kjo mungesë e Ledionit në një event ku familja ishte pothuajse e plotë, ka ngritur menjëherë pikëpyetje dhe aludime të shumta në rrjetet sociale.

Finalizohet me sukses operacioni policor i koduar “STAJKA” në Vau i Dejës, duke çuar në pranga një 39-vjeçar, i cili akuzohet për një sërë veprash penale, që nga organizimi i lojërave të fatit e deri te prodhimi dhe shitja e narkotikëve.

Ndonëse njoftimi zyrtar i policisë i referohet të arrestuarit me inicialet A.P., burime për mediat bëjnë me dije se bëhet fjalë për personazhin e njohur të rrjeteve sociale, Alfred Palushi, i njohur ndryshe me nofkën “Katili”.

Palushi është një emër viral në platformën TikTok, ku shpeshherë ka tërhequr vëmendjen e publikut për shkak të videove të tij kontroverse, jetës së shfrenuar dhe shfaqjes publike duke konsumuar lëndë narkotike apo në gjendje të rënduar. Duket se aktiviteti i tij i paligjshëm tashmë është ndërprerë nga ndërhyrja e forcave “Shqiponja”.

https://youtube.com/watch?v=FH3JCVWmKdg%3Ffeature%3Doembed

Detajet e Operacionit “STAJKA” (Njoftimi Zyrtar):

Sipas policisë, 39-vjeçari kishte përshtatur lokalin e tij në fshatin Stajkë për përdorim droge dhe për organizimin e paligjshëm të lojërave të fatit.

Në zbatim të planit të masave për rritjen e parametrave të sigurisë dhe goditjen e paligjshmërive, bazuar edhe në informacionet e siguruara në rrugë operative, shërbimet e Komisariatit të Policisë Vau i Dejës, në bashkëpunim me Forcën e Posaçme “Shqiponja”, organizuan ndërhyrjen.

Gjatë kontrollit të ushtruar në subjektin bar-kafe në përdorim nga Palushi (“Katili”), si dhe në banesën e tij, u gjetën dhe u sekuestruan në cilësinë e provës materiale:

• Një sasi lënde narkotike kanabis;
• Fara të dyshuara kanabis;
• Një valixhe me çipsa pokeri dhe letra bixhozi;
• Një mjet prerës (thikë).

Materialet procedurale i kaluan Prokurorisë për veprime të mëtejshme, ku TikTok-eri i njohur tashmë do të përballet me akuzat për veprat penale: “Prodhimi dhe shitja e narkotikëve”, “Përshtatja e lokalit për përdorim droge”, “Prodhimi, mbajtja, blerja apo shitja pa leje e armëve të ftohta”, “Vënia në dispozicion e lokaleve për lojëra fati” dhe “Organizim i lojërave të fatit”.

“Një lider i gjatë fiton zgjedhjet në 80% të rasteve, por unë i fitoj sepse kam opozitën më të ashpër në shtëpi”, thotë Edi Rama në një intervistë të gjatë e të pazakontë për prestigjiozen gjermane “Die Zeit”.

Kryeministri Edi Rama rrëfen jetën e tij personale dhe politike, nga fëmijëria gjatë diktaturës, deri te udhëheqja e një vendi në rrugën drejt BE-së.

“Disa njerëz mendojnë se kam fituar shumë zgjedhje sepse opozita ime është shumë e dobët. Ata njerëz nuk kanë ide. Sepse në shtëpi, kam opozitën më të ashpër që kam përjetuar ndonjëherë. Gruaja ime më pret kur kthehem nga puna në mbrëmje. Pas dhjetë minutave të para të filmit, fillon koha e pyetjeve nga divani në divan. Gruaja ime është ekonomiste, punon për organizata ndërkombëtare, ajo i di punët e saj. Ajo di numra, të dhëna, fakte. Është vërtet intensive. Nëse gruaja ime vazhdon deri në nokaut, do të duhet t’i lutem të tregojë mëshirë”.

I pyetur për arrestimin e kryebashkiakut të Tiranës, Erion Veliaj dhe nëse korrupsioni ka prekur qeverinë e tij, Rama thotë se qeveria e tij ka nisur reforma të thella dhe nuk mbron askënd. Kritikat e vazhdueshme, i konsideron pjesë të çmimit të pushtetit.

“Jam krenar që kemi bërë diçka të madhe, radikale: një reformë gjyqësore që, për herë të parë në historinë tonë që nga pavarësia e Shqipërisë në vitin 1912, i solli zyrtarët e lartë para një gjyqësori të pavarur dhe çoi nëakuza ose dënime. Nga ana tjetër, unë besoj se një shumicë qeverisëse nuk gjykohet nga fakti nëse një ose disa nga anëtarët e saj dyshohen për korrupsion ose janë nën hetim për korrupsion, por nga mënyra se si reagojnë në raste të tilla. Për dekada formohej një mburojë mbrojtëse dhe ofrohej mbështetje politike në përputhje me rrethanat. Ne i kemi dhënë fund kësaj. Partia jonë nuk është një mburojë mbrojtëse për askënd”.

Rama flet edhe për liderët botërorë. Shpreh respekt për Angela Merkel, ndërsa për Donald Trump thotë se mund të luajë rol në paqen me Rusinë. “Vetëm universi e di si do të përfundojë lufta në Ukrainë”, – thotë ai.

Kancelarja Angela Merkel ishte një politikane thjesht racionale. Nga të gjitha figurat politike që kam takuar, ajo ishte e vetmja që nuk u impresionua nga sharmi. Angela udhëhoqi nga prapaskena dhe drejtoi politikën prapa skenave. Ajo kishte gjithçka që i nevojitej për të gjetur një zgjidhje me Putinin, një kompromis. Fatkeqësisht, askush nuk e parashikoi dramën dhe pasojat tragjike që solli sulmi ndaj Ukrainës. Trump? Ai tashmë ka luajtur një rol të rëndësishëm duke vënë në tryezë idenë e një armëpushimi dhe paqeje.

Dikur një djalë që e quante politikën të pështirë, sot një Kryeministër që synon integrimin europian, Edi Rama mbetet një figurë e diskutueshme, por tejet dominuese në skenën publike shqiptare. Ai kujton me ironi momentin kur u bë Ministër i Kulturës, pas një telefonate në ditën e funeralit të të atit.

“Kur u ktheva nga funerali, shkova në shtëpinë e prindërve të mi për të bërë kafe. Telefoni ra dhe u dëgjua zëri i Kryeministrit: “Z. Ministër i Kulturës, doni të qëndroni apo të largoheni përsëri?” – “Po qëndroj,” u përgjigja. “A keni nevojë për pak kohë për të menduar?” pyeti ai. “Jo,” u përgjigja, “sepse nëse dua, do të largohem përsëri!”.

Intervista e plotë: 

Edi Rama ishte basketbollist, artist dhe sot është kreu i qeverisë së Shqipërisë. Një bisedë rreth karrierës së tij të pazakontë, pushtetit dhe gruas së tij

Kjo intervistë me kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama, ka një histori. Pasi unë, gazetari i ZEIT, Stefan Willeke, publikova një artikull në maj 2024, në të cilin e përshkrova Ramën e nevrikosur duke u munduar me kompjuterin e tij në zyrë, ai më telefonoi dhe u ankua për më shumë se 20 minuta.

Ishte pothuajse i pandalshëm. Si mund ta kisha menduar ta portretizoja në një mënyrë kaq të shtrembëruar! “Nuk po më fyen vetëm mua, po fyen edhe Shqipërinë”, tha ai.

A nuk e dija unë se çfarë përparimesh të mëdha po bënte vendi në teknologjinë e informacionit? Dhe pastaj kryeministri u paraqit si një njeri i paaftë të lidhë një kabllo kompjuteri?

“A e dini se nga çfarë përbëhet një gënjeshtër e madhe?”, pyeti ai dhe iu përgjigj vetes: “Jo një mijë gënjeshtra të vogla, por një mijë gjysmë të vërteta të vogla”. Tha: “Më prishe ditën me artikullin tënd”. “Tani dua t’ju prish ditën me telefonatën time”.

Më në fund, ai përmendi se Shqipëria ishte një vend bujar. Do të isha i mirëpritur atje edhe në të ardhmen. Shqipëria është Edi Rama, dhe Edi Rama është Shqipëria – kjo ishte përmbledhja e fjalimit të tij të gjatë. Kështu që kisha pak shpresë se Rama do të pranonte një intervistë. E kontaktova. Disa minuta më vonë, ai më dërgoi një mesazh zanor me humor të mirë.

“Je njeri i mirë”, tha ai, “një njeri i ndershëm”. Jeta është e shkurtër, shumë e shkurtër për të mbajtur mëri”. Ndërsa po largohej, më quajti “miku im”.

Edi Ramës duhet t’i jepni merita, zotëron një aftësi të mahnitshme për ndryshim. Ai e ka qeverisur vendin që nga viti 2013 dhe në maj fitoi përsëri zgjedhjet, duke filluar mandatin e tij të katërt.

Kryeministër, le të fillojmë me gjatësinë tuaj. Ju jeni një nga krerët më të gjatë të qeverisë në Evropë, apo jo?

Po, mendoj se po.

Apo në të gjithë botën?

Nuk e di, por sigurisht në Evropë. Milo Gjukanoviq, ish-presidenti i Malit të Zi, ishte gjithashtu “shumë i gjatë”, por nuk është më në detyrë.

Ju ishit një lojtar profesionist basketbolli. Jeni 2.02 metra i gjatë.

Jo, 1.98 metra. Si Friedrich Merz. Tetë centimetra më i gjatë se Donald Trump.

A është një avantazh të jesh i gjatë në politikë?

Është e mundur. Unë di një statistikë që thotë se kandidatët fizikisht më të gjatë fitojnë fushatat zgjedhore rreth 80 për qind të kohës.

Edi Rama, 61 vjeç, kryetar i Partisë Socialiste të Shqipërisë. Kur ishte kryetar bashkie i kryeqytetit, Tiranës, nga viti 2000 e tutje, ai i leu fasadat e shumë ndërtesave në qytetin dikur gri me ngjyra të ndezura. Ai donte që Shqipëria të dukej e gjallë dhe tërheqëse. Ai gjithmonë e shihte veten si një artist që kishte arritur pushtet politik.

Ai dikur i tha gazetës Die Zeit: “George Bush Junior ishte gjithashtu piktor, por nuk ishte aq i mirë sa unë”. Rama i ka dekoruar muret e zyrës së tij, ku zhvillohet intervista, me qindra kopje të vizatimeve të tij të përmirësuara me kompjuter. Ja ku është tani në karrigen e tij prej lëkure, duke buzëqeshur djallëzisht. Këmishë e zezë, pantallona, atlete blu të çelëta, syze të kuqe leximi në dorë.

Në foto, mund të shihesh së bashku me Presidentin Francez Emmanuel Macron ose me Presidenten e Komisionit të BE-së Ursula von der Leyen. Dhe gjithmonë të biesh në sy vizualisht.

Ishte veçanërisht argëtuese me Rishi Sunak, ish-Kryeministrin e Britanisë së Madhe. Fotot u bënë përpara Downing Street të famshëm në Londër dhe shtypi britanik e zemëroi shumë Rishin për shkak të ndryshimit tonë në gjatësi. Ai dukej kaq i vogël. Por si fëmijë, e urreja të isha kaq i gjatë. Ishte e tmerrshme. Kjo ishte gjatë epokës komuniste, kur gjimnastika e mëngjesit u bë e detyrueshme në shkollë – një produkt eksporti i Revolucionit Kulturor Kinez. Nuk mund të lihesha pas dore dhe mësuesi gjithmonë bërtiste: “Rama, zgjohu, lëviz! Rama, bëje ndryshe!” Ose kur qeshja me zë të lartë në klasë – së bashku me të tjerët – isha gjithmonë gjëja e parë që mësuesit vinin re. Nuk mund të fshihesha kurrë.

A rritet autoriteti politik me gjatësinë?

Jo domosdoshmërisht. Shikoni Georgia Melonin, kryetaren e Qeverisë italiane. Ajo është e shkurtër, por karizma e saj e bën të duket e gjatë. Mendoj se karizma është më e rëndësishme se gjatësia. Një nga ish-shokët e mi të basketbollit është më i gjatë se unë.

Edi Rama, i lindur në vitin 1964, është Kryeministër i Shqipërisë dhe artist. Arti i tij është ekspozuar në Haus der Kunst në Mynih dhe dy herë në Bienalen e Venedikut. Ai jetoi në Paris për disa vite.

Në vitin 2000, ai u bë kryetar i bashkisë së Tiranës dhe qëndroi në atë pozicion për njëmbëdhjetë vjet. Që nga viti 2005, Rama ka qenë kryetar i Partisë Socialiste të Shqipërisë dhe ka qeverisur vendin që nga viti 2013. Një nga premtimet e tij zgjedhore ishte të çonte Shqipërinë në BE deri në vitin 2030. Rama akuzohet vazhdimisht për korrupsion dhe kontakte me krimin e organizuar. Ai dyshohet se ka dobësuar institucionet shtetërore dhe ka kufizuar lirinë e shtypit.

Por, për shkak se i mungonte karizma, ai dukej i humbur në ajër. Njerëzit disi ndienin keqardhje për të.

A të ndihmoi forca jote fizike kur dikush u përpoq të të vriste në vitin 1997?

Ky ishte mendimi i mjekëve që më trajtuan. Sulmi ndaj meje ishte shumë brutal.

Sulmi ndodhi në Tiranë. Ishit 32 vjeç, lektor në akademinë e arteve dhe një nga intelektualët luftarakë që u përball me autoritetet në artikuj gazetash. Vendi ishte në prag të trazirave serioze politike në atë kohë.

Ndodhi më 22 janar 1997. Po kthehesha në shtëpi me të dashurën time dhe një nga miqtë e mi. Në atë kohë, jetonim në një apartament të vogël në një periferi. Ishte një natë e ftohtë pas një stuhie shiu, dhe Tirana ishte një qytet krejtësisht tjetër atëherë. Energjia elektrike ndërpritej rregullisht dhe natën rrugët ngjanin me vrima të zeza. Pak para se të arrija në shtëpinë ku jetoja, u shfaqën dy silueta të errëta. Në fillim, mendova se njoha një nga burrat që mbante një rrotull letre: një nga studentët e mi, një lloj bodybuilder-i. Por jo, ai po mbante një shufër hekuri brenda rrotullës së letrës. Rashë përtokë nën goditjet dhe u përpoqa ta mbroja të dashurën time duke e mbajtur pas shpine me të dyja duart. Pashë dritat e llambave me vaj që ndizeshin në dritaret e shtëpisë dhe mendova: “Kaq ishte, jeta ime mbaroi”.

Burrat më lanë të shtrirë në baltë, me sa dukej i vdekur. Gjaku më rridhte nga fytyra dhe goja ime ishte gjithashtu plot me gjak. Kisha disa çarje në kokë dhe hundë.

Kush ishin këta burra?

Ende nuk e di saktësisht. Por e di që ishte një tentativë vrasjeje nga shërbimi sekret i presidentit të atëhershëm. Isha përpjekur të organizoja një peticion duke i bërë thirrje qeverisë të jepte dorëheqjen. Në spital, mjeku që më trajtonte më tha: “Pa fizikun tënd të mirë si atlet, gjërat do të kishin shkuar keq. Edhe gjatësia jote të ndihmoi; nuk more një goditje të mirë”.

Si ishte fëmijëria dhe rinia juaj në Shqipëri, në këtë vend të varfër, rreptësishtë të izoluar, popullsia e të cilit ishte e shtypur nga diktatori Enver Hoxha dhe që quhej Koreja e Veriut e Evropës?

Ne fëmijët nuk kishim shumë, por jashtë ishim të lirë dhe mjaft të lumtur. Bëmë topa futbolli nga copa gome. Luanim me gurë të vjetër dhe copa druri. Ose uleshim në anë të rrugës dhe mendonim lojëra me hamendje: Cili numër do të ishte në targën e autobusit ose kamionit të radhës që do të kalonte? Duhej të ishe i duruar; rrugët ishin bosh. Vështirë se kishte makina; automjetet private ishin të ndaluara.

A kishe shpesh frikë atëherë?

Frika është fjala e gabuar. Frika është një reagim ndaj një ngjarjeje. Dhe ngjarjet ishin shumë të rralla atëherë. Ishte një shoqëri me përgjigje të gatshme.

Ne ishim të dominuar nga vetëdija e të jetuarit brenda kufijve të ngushtë që nuk lejoheshim t’i kalonim, sepse atëherë do të ndodhte diçka e keqe. Nuk duhet ta bësh këtë, nuk duhet ta thuash atë në asnjë rrethanë. Shmangni ata njerëz. Ne jetonim në dy botë paralele njëherësh: Kishte gjëra që lejoheshe të thoshe vetëm në shtëpi sepse ishin të rrezikshme. Gjëra të tjera mund të shpreheshin vetëm në publik sepse ishin qesharake – propagandë.

Dikur e quajte veten “problematik”. Çfarë do të thuash saktësisht me këtë?

Që në fëmijëri, nuk isha i lehtë. Gjithmonë kisha një mendim të fortë që doja ta shprehja. Gjithashtu gjithmonë më pëlqente t’i bëja të tjerët të qeshnin, madje edhe në shkollë. Dhe për këtë, ke nevojë për viktima të mira që mund t’i rrisësh, idealisht një mësues ose një tiran. Figurat e autoritetit bëjnë viktima të mira. Pastaj, sigurisht, kishte probleme.

Në vitin 2023, Edi Rama tregoi një shaka sarkastike për udhëheqësin rus Vladimir Putin në Këshillin e Sigurimit të OKB-së dhe në këtë mënyrë e heshtte përfaqësuesin rus. Rama e do vetëpromovimin. Në një samit të krerëve të shteteve dhe qeverive evropiane në maj të këtij viti, ai ra në mënyrë teatrale në gjunjë para kryeministres italiane Meloni. Bashkë me të, ai vendosi vitin e kaluar të krijonte qendra pritjeje për azil në Shqipëri – dhe kështu jashtë BE-së – për njerëzit që kishin ikur me anije përmes Detit Mesdhe drejt Italisë.

Zyra juaj është e mbushur me vizatime, piktura dhe skulptura. A keni vizatuar si fëmijë?

Po, që kur isha tre vjeç, dhe nuk kam ndaluar kurrë.

Vizatimi dhe piktura kanë qenë pjesë e jetës sime për aq kohë sa mbaj mend.

Një artist në krye të një qeverie: Dikur e quajtët “humori i universit” që ju, nga të gjithë njerëzit, u bëtë kryeministër.

Humor absolut i universit. Më parë, nuk mund ta kisha imagjinuar kurrë të hyja në një zyrë, e lëre më të punoja atje. Zyra e parë qeveritare që hyra ndonjëherë ishte zyra e Ministrit të Kulturës të Shqipërisë. Unë isha Ministër i Kulturës.

Pse kjo neveri ndaj zyrave?

Në sytë e mi, zyrat në atë kohë përfaqësonin shtetin, i cili shtypte popullin e tij. Unë kurrë nuk do të kisha vënë këmbë në një administratë shtetërore, kurrë.

A ka mbetur diçka nga ajo urrejtje sot?

Sigurisht që jo. Unë u rrita nën një regjim që i mbante peng njerëzit e tij. Shërbëtorët e këtij regjimi punonin në zyra.

Nuk kishit kurrë ndërmend të hynit në politikë?

Unë luftova kundër kufijve të ngushtë të imponuar në jetën time artistike, dhe kështu Akademia e Arteve në Tiranë u bë bastioni im i parë kundër regjimit. Por gjithmonë mendoja dhe thashë se politika nuk ishte puna ime. Kurrë nuk mendova se politika një ditë do të më merrte rob. Doja të jetoja një jetë të pavarur dhe të lirë.

Si artist nën komunizëm, përjetova të kundërtën e lirisë që gjithmonë kisha dëshiruar. Qielli në një pikturë duhej të ishte blu, jo i kuq ose i verdhë. Lëkura e një personi duhej të ishte me ngjyrën e lëkurës. Një karrige nuk mund të dukej si elefant. Kjo mendjengushtësi formësoi imazhin tim shumë negativ për politikanët në atë kohë dhe nxiti luftëtarin antikomunist tek unë.

A do të shkonte mirë Edi Rama i ri me Edi Ramën e sotëm?

Do ta kuptoja, por ai nuk do të më kuptonte mua. Edi Rama i ri ishte shumë i bindur në mendimet e tij dhe i pakompromis. Ai ishte i ri dhe jo i informuar mirë. Ai ende nuk e kishte kuptuar se politika është një art që lëviz gjërat me talent dhe durim – ndërsa shteti është një makinë që na mban të bashkuar duke i rezistuar ndryshimit.

Edi Rama i ri besonte se shteti duhej të shfuqizohej: anarki. Ju dëshironit kaos?

Jo kaos. Doja që zyrat plot me burokratë të zhdukeshin, por sigurisht, nuk kisha alternativë në mendje. Vetëm liri dhe vetërregullim – utopi.

Dhe pastaj, në vitin 1998, ju do të bëheshit Ministri i Kulturës i vendit tuaj.

Atëherë ironia e universit shpërtheu. Kur qeveria shqiptare në atë kohë u shemb, unë ende jetoja si artist në Paris. Kryeministri i ri më vizitoi atje dhe më sugjeroi të kthehesha në Shqipëri dhe të merrja drejtimin e radios. Jo, i thashë, dua të qëndroj në studion time në Francë si artist i pavarur dhe të punoj vetëm si intelektual i përkushtuar në Shqipëri, jo të vuaj si nëpunës civil në ndonjë detyrë të lartë.

Si ndodhi ndryshimi i mendjes suaj?

Që nga atentati ndaj meje, ndihesha si një copë dheu. Dhe kisha vendosur të mos kthehesha në Shqipëri. Një vit më vonë, në Paris, pashë një ëndërr që më përndjek ende sot.

Një ëndërr politike?

Në ëndrrën time, isha në studion e babait tim, i cili punonte si skulptor. Babai im nuk ishte aty; e kërkova më kot. Një erë e papritur përplasi derën e studios dhe unë mbeta i bllokuar. Vetëm. Ku ishte babai im? Kur u zgjova, doja t’i telefonoja prindërit e mi, por nuk e bëra.

Në vend të kësaj, një nga miqtë e mi më telefonoi. Ai më tha: “Edi, më vjen keq, babai yt ka vdekur. Ai vdiq këtë mëngjes në studion e tij”.

Pastaj shkuan në funeral. Isha shumë i trishtuar për vdekjen e babait tim, por më duhej të prisja një ditë dhe një natë të tërë derisa të mund të hipja në një aeroplan për në Tiranë. Dhe u rrova pa krem rroje.

Ngadalë dhe me dhimbje, e hoqa mjekrën me brisk. Prita që nata të kalonte; doja ta ndjeja dhimbjen. Hoqa vathin, mora hua një kravatë nga ambasadori ynë në Paris dhe vesha një kostum për të shkuar direkt në funeral. Dukesha disi si ministër.

Pas funeralit, Kryeministri shqiptar ju pyeti nëse donit të bashkoheshit me qeverinë e tij. Dhe ju pranuat.

Po, dita e funeralit ishte dita e fundit e riorganizimit të qeverisë së tij. Kur u ktheva nga funerali, shkova në shtëpinë e prindërve të mi për të bërë kafe. Telefoni ra dhe u dëgjua zëri i Kryeministrit: “Z. Ministër i Kulturës, doni të qëndroni apo të largoheni përsëri?” – “Po qëndroj,” u përgjigja. “A keni nevojë për pak kohë për të menduar?” pyeti ai. “Jo,” u përgjigja, “sepse nëse dua, do të largohem përsëri!”.

Ishte kaq e thjeshtë. Kur të gjithë ikën, e pyeta nënën time: “Kush mendon se do të jetë Ministër i Kulturës nesër”. Ajo u përgjigj: “Nuk më intereson fare”. Kur e pyeta: “Po sikur të jem unë, mami?” ajo u përgjigj: “Ka qenë një ditë e gjatë, je i lodhur, sensi yt i humorit është i prishur – shko në shtrat”.

Por kur e kuptoi se po flisja seriozisht, filloi të qante. Prindërit e mi gjithmonë donin që unë të qëndroja larg politikës. “Çfarë është më keq,” tha ajo mes lotësh, “që babai yt të vdesë, apo që ti të bëhesh ministër?”.

Unë thashë: “Çfarë duhet të bëj tani, mami”? Dhe ajo u përgjigj: “Shko menjëherë në shtëpinë e Kryeministrit dhe i thuaj se je ngatërruar për vdekjen e babait tënd – merre fjalën mbrapsht”. Thashë se ishte turp, nuk mund ta bëja. “Nëse nuk guxon të japësh dorëheqjen tani”, shtoi ajo, “do të mbetesh i bllokuar në këtë rrëmujë politike për gjithë jetën tënde”.

Por ju nuk dhatë dorëheqjen; ju u bëtë ministër. Cilat janë çastet më të këqija në politikë për ju?

Gjëja më e keqe është humbja. E përjetova këtë, për shembull, në vitin 2009 kur kandidova për herë të parë për kryeministër dhe humba me një diferencë shumë të ngushtë. Kjo ishte vërtet e dhimbshme.

A keni modele në politikë? Shpesh keni folur me admirim për Angela Merkel.

Kancelarja Angela Merkel ishte një politikane thjesht racionale. Nga të gjitha figurat politike që kam takuar, ajo ishte e vetmja që nuk u impresionua nga sharmi. Angela udhëhoqi nga prapaskena dhe drejtoi politikën prapa skenave. Jam i sigurt se ajo mund të ishte e pamëshirshme kur donte të eliminonte kundërshtarët politikë për të siguruar pushtetin e saj dhe për të mbajtur partinë e saj nën kontroll. Por në skenë, ajo ishte një forcë shumë e sigurt dhe qetësuese që arriti të krijonte harmoni dhe të bëhej fytyra më e admiruar e Gjermanisë në mbarë botën.

Ju gjithashtu thatë dikur se lufta në Ukrainë nuk do të kishte shpërthyer nëse Angela Merkel do të ishte ende Kancelare në fillim të vitit 2022.

Angela do të kishte gjetur një mënyrë për të parandaluar këtë konflikt të përshkallëzohej në një luftë agresioni.

Ajo kishte gjithçka që i nevojitej për të gjetur një zgjidhje me Putinin – një kompromis. Nuk mund ta vërtetoj këtë, por jam i bindur për këtë. Fatkeqësisht, askush nuk e parashikoi dramën dhe pasojat tragjike që solli sulmi ndaj Ukrainës. Angela ishte ndryshe. Ajo ishte shumë punëtore dhe nuk do t’i kishte nënvlerësuar kurrë pasojat e një konflikti kaq shkatërrues.

Përvojat e saj me diktaturën në RDGJ dhe aftësia e saj për të empatizuar me ish-agjentin e KGB-së në Kremlin do ta kishin ndihmuar të shihte diçka që të tjerët në Perëndim për fat të keq nuk e panë.

Si do të përfundojë lufta në Ukrainë?

Për momentin, vetëm universi e di përgjigjen.

Donald Trump do të luajë një rol kyç?

Trump tashmë ka luajtur një rol të rëndësishëm duke vënë në tryezë idenë e një armëpushimi dhe paqeje. Por pse na duhej që Trump të rizbulonte fjalën armëpushim pas tre vitesh? Kur Viktor Orbán e përmendi atë fjalë, ai u trajtua si lebroz. Askush nuk donte të dëgjonte për një armëpushim, e lëre më për paqe. Askush nuk donte të dinte për bisedime – e lëre më për negociata – me Rusinë, përveç Erdoganit. Ai u përpoq disa herë, por pa sukses, sepse askush nuk i mbështeti përpjekjet e tij. Gjithmonë bëhej fjalë për fitoren absolute, ose më saktë, për humbjen strategjike të Rusisë nën autopilotin e Shteteve të Bashkuara. Çfarë keqardhjeje.

Gjatë mandatit të tij të parë, ju e kritikuat Donald Trumpin.

E bëra këtë edhe më parë, kur Trump ishte ende kandidat presidencial. Mandati i tij i parë nuk ishte aq i keq për botën. Sot, ai përfaqëson një mundësi të madhe për Evropën. Kur Trump pretendoi pas atentatit se Zoti e kishte shpëtuar për të mirën e Amerikës, kjo ishte vetëm gjysma e së vërtetës. Zoti i shpëtoi edhe jetën në mënyrë që Evropa të zgjohej. Evropa duhet të zgjohet, shpresojmë në anën e duhur.

Dhe duket se kjo ka filluar tashmë.

Ursula von der Leyen po bën një punë të shkëlqyer për të tronditur Evropën, ndërsa hapat e parë të Kancelarit Merz duken shumë premtues. Një Gjermani e ringjallur është çelësi i një Evrope të ringjallur.

Ju e njihni mirë dhëndrin e Trump, Jared Kushner, i cili synon të bëhet një investitor i madh në Shqipëri: kompania e Kushner dëshiron të ndërtojë akomodime luksoze për turistë të pasur në një pjesë bregdetare të paprekur më parë dhe në një ishull të pabanuar. Kjo po kundërshtohet nga ambientalistët. Si po ecën ky projekt?

Po ecën. Projekti përbëhet nga dy pjesë: nga njëra anë, brezi bregdetar – ose gadishulli, siç e quajmë ne. Është në pronësi private. Nga ana tjetër, ishulli i Sazanit, i cili i përket shtetit. Gadishulli ka përfunduar fazën e planifikimit. Ne ende po negociojmë kushtet e partneritetit për ishullin e Sazanit. Konceptet paraprake duken shumë premtuese. Lista e kompanive që duan të bëhen pjesë e këtyre kufijve të rinj të turizmit mesdhetar është mbresëlënëse, veçanërisht Hotelet Aman.

Disa ekspertë që studiojnë strukturat e bandave kriminale ndërkombëtare besojnë se çdo qeveri evropiane sot duhet të adresojë krimin e organizuar. A e shihni edhe ju kështu?

Ne po luftojmë krimin e organizuar si kurrë më parë, dhe kjo njihet nga të gjitha autoritetet përkatëse, por akuzat vazhdojnë të vijnë, dhe janë të ndryshme. Opozita në Parlament më ka akuzuar tashmë për të gjitha llojet e gjërave, siç është të qenit homoseksual dhe biseksual – gjë që nuk jam. Me sa duket, ata janë gjithashtu të bindur se unë jam përdhunues

…dhe trafikant droge…

Oh po, “trafik droge” është ende akuza më romantike.

A keni marrë ndonjëherë drogë?

Epo mirë. Kjo nuk do të ishte as më e keqja. Unë duhet të kem përdorur dhunë kundër nënës dhe gruas sime. Djali im supozohet të jetë djali i babait tim.

I gjithë ky budallallëk u bërtit në tubime, u shkrua në gazeta, u përhap si jashtë linje ashtu edhe në internet – të gjitha gënjeshtra. Të ndjekura nga humbjet zgjedhore të atyre që krijuan këto monstruozitete. Jam mësuar me to, por familja ime ka vuajtur shumë.

A ju pëlqejnë gazetarët?

A më pëlqejnë mua gazetarët? Një pyetje shumë e përgjithshme. Unë admiroj gazetarinë e pavarur. Por a më pëlqejnë të gjithë gazetarët? Jo. Megjithatë, unë e di sa e tmerrshme është bota pa gazetarë. Prandaj, unë nuk jam aspak problemi i tyre. Problemi im qëndron diku tjetër: Shumë vite më parë, unë publikova pikëpamjet e mia në gazetën e vetme të pavarur të Shqipërisë, duke rrezikuar jetën time për ta bërë këtë. Ajo gazetë u dogj. Pra, unë i përkisja kampit të gazetarisë dhe e di sa e rëndësishme është kjo.

Por disa gazetarë shqiptarë nuk më shihnin në atë mënyrë kur flisja për mangësitë kryesore të medias. Ata shihnin vetëm fuqinë time, jo argumentet e mia. Ata i bërtisnin “autokratit” që ngacmon median. Unë hoqa dorë nga kundërshtimi i tyre ose nga të folurit për to shumë kohë më parë.

Ju keni përjashtuar gazetarë individualë nga konferencat tuaja për shtyp.

Ne vetëm dy herë kemi penguar dikë që të marrë peng të gjithë konferencën për shtyp, kur flitet pafundësisht në mikrofon.

Një politikan nga rrethi juaj, ish-kryetari i bashkisë së Tiranës, u arrestua në zyrën e tij disa muaj më parë – ndër të tjera, për ryshfet dhe pastrim parash. A ka arritur korrupsioni në qeverinë tuaj?

Është e qartë se njerëzit në nivele të ndryshme të qeverisjes preken gjithashtu sapo përfshihet korrupsioni. Pra, pyetja nuk është nëse korrupsioni ekziston, por çfarë po bëjmë për ta luftuar atë dhe për të zvogëluar ndikimin e tij në qeveri. Dhe jam krenar që kemi bërë diçka të madhe – radikale: një reformë gjyqësore që, për herë të parë në historinë tonë që nga pavarësia e Shqipërisë në vitin 1912, i solli zyrtarët e lartë para një gjyqësori të pavarur dhe çoi nëakuza ose dënime.

Nga ana tjetër, unë besoj se një organizatë, një kompani ose një shumicë qeverisëse nuk gjykohet nga fakti nëse një ose disa nga anëtarët e saj dyshohen për korrupsion ose janë nën hetim për korrupsion, por nga mënyra se si reagojnë në raste të tilla. Për dekada, përgjigjja ishte të formohej një mburojë mbrojtëse dhe të ofrohej mbështetje politike në përputhje me rrethanat. Ne i kemi dhënë fund kësaj. Partia jonë nuk është një mburojë mbrojtëse për askënd; Shumica jonë në Parlament është vetëm mburoja mbrojtëse e gjyqësorit të pavarur.

Ju kurrë nuk e keni mohuar se korrupsioni në Shqipëri mbetet një problem i madh. A do të bëhet një pengesë vendimtare në përpjekjet për t’u bashkuar me BE-në?

Lufta jonë kundër tij është një garanci e rëndësishme e dëshirës sonë të vërtetë për t’u bërë anëtar i BE-së. Sukseset tona në këtë luftë janë vlerësuar shumë nga BE-ja.

Edi Rama ka arritur ta ngrejë Shqipërinë në skenën politike evropiane: një vend kryesisht i lënë pas dore me 2.4 milionë banorë, që tani tërheq më shumë se 10 milionë turistë nga jashtë çdo vit. Ndërtesa moderne po ndërtohen në shumë qytete dhe po themelohen startup-e. Por diçka po lulëzon gjithashtu, për të cilën Rama ngurron të flasë: trafiku i drogës, pastrimi i parave, krimi qeveritar.

Ju kurrë nuk e keni mohuar se korrupsioni në Shqipëri mbetet një problem i madh. A do të bëhet një pengesë vendimtare në përpjekjet për t’u bashkuar me BE-në?

Lufta jonë kundër tij është një garanci e rëndësishme e dëshirës sonë të vërtetë për t’u bërë anëtar i BE-së. Sukseset tona në këtë luftë janë vlerësuar shumë nga BE-ja.

Si e shpjegoni që shkrimtari Fatos Lubonja, i cili dikur ishte miku juaj, tani është një nga kritikët tuaj më të ashpër?

Ne ishim miq shumë të ngushtë kur luftonim së bashku në shoqërinë civile. Por që kur kalova në kampin kundërshtar të politikës së përditshme, Fatosi më ka shpallur tradhtar të kauzës. Që atëherë, ai është shqetësuar kryesisht për të vërtetuar se çfarë tradhtari revoltues jam. E respektoj dhe më vjen keq për të.

Cili ishte gabimi juaj më i madh si kreu i qeverisë?

Oh, do të komentoj për këtë vetëm pasi të largohem nga detyra.

Ju e ndaluat përkohësisht TikTok në Shqipëri pasi vdekja me thikë e një djali 14-vjeçar u lidh me përdorimin e platformës së mediave sociale.

Unë nuk e ndalova TikTok përgjithmonë, por prindërit duhet të jenë në gjendje ta kontrollojnë më mirë platformën. Qasja në video me përmbajtje të dhunshme ose të neveritshme duhet të parandalohet. Prindërit duhet të dinë se çfarë po bëjnë fëmijët e tyre në një platformë të tillë. Dhe duhet të them: Për habinë time, njerëzit në TikTok ishin shumë të gatshëm të kuptonin dhe të adresonin shqetësimet tona.

Si reaguan prindërit ndaj ndalimit?

Mbështetja për ndalimin e TikTok ishte dërrmuese. 95 për qind e prindërve ishin pro. Shumica e tyre madje mbështetën ndalimin e të gjitha mediave sociale.

Herë pas here, Edi Rama pi një gllënjkë nga një shishe uji. Nuk i pëlqen të ndërpritet kur flet. Ai injoron disa pyetje duke folur thjesht me zë të lartë, sikur të duhet të mbytë zhurmën e sfondit. Ai rrëshqet gjithnjë e më poshtë në karrigen e tij, dhe pas një ore e gjysmë, pothuajse shtrihet.

Pushteti është një kafshë e egër. Kështu e keni formuluar dikur një nga mendimet tuaja.

Po, pushteti është një kafshë shumë e rrezikshme. Një bishë e egër. Është gjithmonë aty, gati për të gllabëruar brendësinë e një personi. Ose për ta deformuar atë. Kjo bishë mbart shumë tundime brenda vetes. Për shembull: Mund ta pushosh menjëherë nga puna dikë që nuk të pëlqen, ose edhe të hakmerresh ndaj tij. Ti lufton me lajmëtarin në vend që të merresh me një mesazh të pakëndshëm. Supozo se nuk shkon mirë me një koleg pune. Mund ta pushosh nga puna – mjaft lehtë.

Ndoshta ata do të rezistojnë. Pastaj mund të pyesësh: “Kush është babai i këtij djali”? Dhe mëson se babai është oficer policie. “Pushojeni nga puna”, mund të urdhërosh. Përsëri, mjaft e lehtë. Dhe kështu bëhesh dikush tjetër.

Cilat janë përfundimet tuaja?

Gjithmonë duhet të mbash mend nga vjen. Nuk i lejoj kurrë njerëzit e mi të mbajnë bagazhet e mia. Kur udhëtoj privatisht, nuk fluturoj me klas biznesi. Gruaja ime nget makinën e saj. Në shtëpi, nuk kemi asnjë punonjës të paguar nga qeveria. Kam ngritur muzeun e parë për dhuratat që marr, që i përkasin shtetit dhe jo personit në zyrën e Kryeministrit.

Gjëra të vogla të mëdha – të qëndrosh sa më normal të jetë e mundur nën lëkurë.

A ka ndonjë që dëgjon për çështje të tilla?

Disa njerëz mendojnë se kam fituar shumë zgjedhje sepse opozita ime është shumë e dobët. Ata njerëz nuk kanë ide. Sepse në shtëpi, kam opozitën më të ashpër që kam përjetuar ndonjëherë.

Ajo më pret kur kthehem nga puna në mbrëmje – gruaja ime. Ha diçka, shtrihem në divan, zgjedh një film për t’u çlodhur.

Dhe pas dhjetë minutave të para të filmit, fillon koha e pyetjeve – nga divani në divan.

Gruaja ime është ekonomiste, punon për organizata ndërkombëtare, ajo i di punët e saj. Ajo di numra, të dhëna, fakte. Pyetjet vazhdojnë, kështu që më duhet të shtyp butonin e ndalimit të filmit disa herë.

Është vërtet intensive. Nëse gruaja ime vazhdon deri në nokaut, do të jetë shumë më vonë se mesnata dhe do të duhet t’i lutem të tregojë mëshirë. Mund t’ju siguroj: Nëse keni një kundërshtim të tillë në shtëpi dhe i dëgjoni ata, do të bëheni të pamposhtur jashtë katër mureve tuaja. Atëherë mund të bëheni edhe Mbret i Shqipërisë!

Emiliano, një bloger italian që pothuajse të gjithë e kemi ndeshur rrugëve të Tiranës apo dhe në mediat sociale për dashurinë e tij për Shqipërinë – edhe falë partneres së tij shqiptare Silvana-, ka ndarë në rrjetet sociale një fotografi me të madhin Reshat Arbana.

“Pashë Silvanën të “hidhej” nga karrigia kur e pa që po vinte… Ajo u emocionua duke kërkuar një foto dhe unë nuk mund të mos kënaqesha…”, shkruan Emiliano mbi këtë fotografi që e ka ndarë me mijëra nga ndjekësit e tij shqiptarë dhe të huaj.

SHIKO VIDEON KËTU

Normalisht, ai nuk e njeh aktorin dhe kineastin e shquar shqiptar, ndaj nuk ka kuptuar emocionet e partneres së tij kur ka parë që Reshat Arbana po ulej në të njëjtën kafe ku ndodheshin dhe ata, në Tiranë.

S

Emiliano ka pyetur ndjekësit e vet nëse ata e njihnin aktorin në fotografi dhe komentet kanë qenë me qindra. Disa madje i shkruanin se nuk ka shqiptarë që të mos e njohë Reshat Arbanën dhe veprën madhështore të tij për kinematografinë shqiptare.

Një ditë më pas, ai ka publikuar dhe një video që ka realizuar me partneren dhe Reshat Arbanën, duke theksuar se vetëm pas mesazheve të shumta e ka kuptuar realisht se kush ishte “personi”, për të cilin, partnerja e tij Silvana u emocionua vërtet aq shumë kur e pa.

“Duke pare pergjigjet tuaja ne foton e publikuar dje, kuptova se kush eshte ne te vertete ky personazh per ju shqiptaret. Tani e kuptoj më mirë emocionin e Silvanës kur e shoh… Super person i dobishëm me të cilin kishim 2 biseda të shpejta”, shkruan blogeri italian dhe ndan videon.

SHIKO VIDEON KËTU

Ashraf Abu Hakam, një burrë i ri nga provinca Aswan në Egjipt, humbi jetën papritur gjatë dasmës së tij më 25 shtator 2025, ndërsa po performonte një valle tradicionale së bashku me bashkëshorten. Teksa muzika dhe gëzimi mbushnin sallën, çasti i lumturisë u shndërrua në tmerr kur Hakam rrëzohet duke mbajtur dorën e nuses; përpjekjet e menjëhershme të të pranishmëve për ta ringjallur dolën të pamjaftueshme dhe ai u shpall i vdekur pa kaluar shumë kohë. Raportet lokale dhe mediat rajonale njoftojnë se shkaku i vdekjes ishte një ndalesë e papritur e zemrës — një atak kardiak — gjetje kjo që është cituar edhe nga mjekët që erdhën në vendngjarje.

Video të momentit, xhiruar nga të ftuarit, kanë qarkulluar gjerësisht në rrjetet sociale, duke shfaqur fillimisht momentin e gëzimit dhe sekondat e mëpasshme të trazimit kur Hakam bie në tokë. Klipet janë shpërndarë me shpejtësi, ndërsa përdoruesit e medias sociale reaguan me shok dhe ngushëllime; disa dëshmitarë në komente e përshkruan të ndjerin si një njeri “plot jetë” dhe “plot shpresa për të ardhmen”, duke theksuar se çifti kishte festuar edhe fejesën vetëm një ditë më parë. Përhapja e materialeve vizuale ka ndezur diskutime rreth privatësisë dhe respektit për familjen në një moment kaq të dhimbshëm.

Ngjarja ka lënë një hije të rëndë mbi komunitetin lokal të Aswanit, ku miq e familjarë kanë dalë publikisht për të shprehur tronditjen dhe dhembjen. Autoritetet lokale dhe stafi mjekësor u dorëzuan në vendngjarje dhe punuan për ringjallje, por pa sukses; mediat e mëdha ndërkombëtare raportuan për detajet e incidentit dhe për reagimet e menjëhershme. Nga ana e komunitetit online ka pasur edhe thirrje për kujdes ndaj shpërndarjes së materialeve të ndjeshme dhe për respektim të intimitetit të nuses dhe familjes në një kohë kur ata po përballen me humbjen e papritur.

Ngjarje të tilla rikujtojnë sa e brishtë është jeta dhe sa i papritur mund të jetë humbja, edhe kur festivitetet dhe shpresat mbështesin fillime të reja. Ndërsa shkaktohet dhimbje e madhe për familjen e Hakam, autoritetet dhe organizatorët vendore pritet të japin më shumë detaje zyrtare në vijim, përfshirë ndonjë njoftim për hetime mjeko-ligjore nëse do të jetë i nevojshëm. Për momentin, qyteti i Aswanit dhe rrjetet sociale vazhdojnë të ndajnë ngushëllime dhe kujtime për një natë që humbi brilancën e saj në një çast të hidhur.

(Redaktor: emrat dhe detajet janë përmendur sipas raporteve fillestare; do të përditësojmë artikullin sapo të dalin njoftime zyrtare shtesë.)

E lexova dokumentin strategjik të nënshkruar nga Presidenti Trump dhe kuptova menjëherë se nuk kemi të bëjmë me një tekst të zakonshëm të Shtëpisë së Bardhë. Nuk është manual diplomacie. Nuk është listë dëshirash. Është një zhvendosje historike.

Që në fillim, Trump e përshkruan ndryshimin me fjalët se administrata e tij ka sjellë një “turnaround in so short a time” (një kthesë të shpejtë) duke kthyer Amerikën nga “the brink of catastrophe” (të qenit një hap larg katastrofës) tek forca e saj e vjetër.

Kjo hyrje nuk është retorikë e zbrazët. Është ton i ri. Dokumenti vijon duke e bërë të qartë se Amerika e sotme nuk mund të përballojë më barrën e përhershme të ruajtjes së botës. Se vendi ka hyrë në epokë të re konkurence. Dhe se tani kërkohet seleksionim brutal i prioriteteve.

Në këtë rend të ri, Europa është goditja e parë. Teksti thotë se kontinenti është në rënie të thellë dhe se problemet e tij “are even deeper” (akoma më të thella) sesa stagnimi ekonomik. Dokumenti flet për “civilizational erasure” (shuarje të një civilizimi) dhe për një Europë që ka humbur vetëbesimin e saj historik.

Ky nuk është më kriticizëm i butë. Është aktakuzë. Dhe është i mbështetur nga një tjetër konstatim i fortë. Se Europa ka harruar peshën e vet reale përballë Rusisë. Dokumenti thotë se vendet europiane “enjoy a significant hard power advantage over Russia by almost every measure” (shfaqin një superioritet të dukshëm ushtarak ndaj Rusisë, në pothuajse çdo aspekt) por sërish trajtojnë Rusinë si rrezik ekzistencial.

Lexo gjithashtu:SHBA ‘braktis’ Ramën! Zbardhet mesazhi tronditës i Ambasadës për qeverinë

Kjo krijon, sipas ShBA-së, një politikë të gabuar të frikës që paralizon kontinentin. Ndaj strategjia e re kërkon një kthesë të menjëhershme. Aty thuhet se është “a core interest of the United States to negotiate an expeditious cessation of hostilities in Ukraine” (një interes parësor i SHBA-së që të negociojë sa më shpejt ndalimin e luftimeve në Ukrainë).

Kjo fjali e vetme mjafton për të kuptuar sa thellë ndryshon arkitektura e sigurisë së Europës. Amerika kërkon mbyllje të shpejtë të luftës. Jo fitore. Jo vazhdim të mbështetjes pa kufi. Dokumenti e shpjegon qartë arsyen. Lufta ka shkatërruar stabilitetin e ekonomive europiane. Ka krijuar rrezik përshkallëzimi. Dhe ka mbytur SHBA-në në detajet e një konflikti që nuk është pjesë e interesit të saj kryesor.

Ky është realizëm i ftohtë. Dokumenti e pranon se qeveritë europiane janë të mbërthyera nga “unrealistic expectations for the war” (pritshmëri joreale për luftën) dhe se rruga e tyre politike është bërë pengesë për qetësimin e kontinentit. Në këtë logjikë, mbyllja e luftës në Ukrainë bëhet nyja e madhe e ekuilibrit me Rusinë. Strategjia thotë se SHBA duhet të “reestablish strategic stability with Russia” (të restaurojnë ekuilibrin strategjik me Rusinë).

Kjo nuk është kthesë e vogël. Është rikthim tek realpolitika klasike. Amerika e pranon se nuk mund të përballet me Kinën, botën e energjisë, rikthimin e industrisë, pa siguruar më parë qetësi të detyruar me Rusinë. Dhe nuk mund ta bëjë këtë pa mbylljen e Ukrainës.

Brenda kësaj harte të re, Ballkani del si nyje e vogël, por gjithsesi e rëndësishme për t’u hequr nga axhenda. Dokumenti përmend Kosovën dhe Serbinë si konflikt që Presidenti Trump e ka shuar përmes diplomacisë së shpejtë, duke e përfshirë në listën e tetë marrëveshjeve të arritura brenda pak muajve. Teksti thotë se administrata ka arritur “peace between Kosovo and Serbia” (paqen midis Kosovës dhe Serbisë).

Lexo gjithashtu:Paratë dhe dashuria ecin bashkë këtë javë! Por Meri Shehu jep alarmin për datën më të vështirë

Ky pohim nuk është thjesht vetëlavdërim. Është shpjegimi i mënyrës sesi Washington-i e sheh rajonin. Ballkani nuk është teatri i vëmendjes strategjike. Nuk është pika ku përcaktohet fati i botës. Është dosje që duhet mbyllur. Jo diskutuar. Jo mbajtur pezull. Jo lënë të shpërthejë sërish.

Në këtë kuadër, Serbia rrit rolin e vet. Sepse është porta e ndikimit rus në kontinent. Dhe sepse mbyllja e lojës me Rusinë kërkon që frontet e vogla të mos krijojnë më tensione të panevojshme. Kosova në këtë logjikë duhet të kërkojë garanci të drejtpërdrejta nga ShBA-ja. Jo nga Europa e përshkruar në dokument. Aty ku thuhet qartë se Europa po humbet identitetin dhe stabilitetin e saj të brendshëm.

Në mënyrë të nënkuptuar, dokumenti e kritikon edhe idenë e zgjerimit të pafund të NATO-s duke paralajmëruar se “it is an open question whether certain NATO members will remain European in a few decades” (nuk dihet ende nëse disa vende të NATO-s do të ruajnë identitetin e tyre europian në pak dekada).

Kjo fjali është e rëndë. Dhe është paralajmërim i drejtpërdrejtë se aleanca nuk mund të vazhdojë të zgjerohet mekanikisht. Dhe se vendet që kërkojnë mbrojtje duhet të jenë vetë të qarta për stabilitetin dhe identitetin e tyre. Për Ballkanin kjo do të thotë se mbështetja amerikane nuk është më e marrë për të mirëqenë. Ajo është e kushtëzuar me stabilitet dhe me orientim të qartë.

Lexo gjithashtu:Trump trondit Lindjen e Mesme: Do t’ju sulmojnë nëse …

Në anën tjetër, dokumenti e kritikon BE-në për burokracinë e tepruar dhe përqafimin e një modeli që dobëson sovranitetet kombëtare. Thotë se Europa ka hyrë në një fazë ku ka humbur qartësinë politike dhe aftësinë për të bërë zgjedhje të forta. Në këtë terren, Ballkani shfaqet si zonë e pambrojtur, e lënë pezull, e papërfunduar. Prandaj SHBA zgjedh të vendosë rend të shpejtë.

Kjo është qasja e dokumentit. E ftohtë. E zhveshur. Pa iluzione. Dhe e bazuar në idenë se bota nuk mund të funksionojë më me idealizëm. Se paqja nuk vjen nga qëndrime të gjata morale. Vjen nga ekuilibri i detyruar.

Në këtë kontekst, çështja shqiptare duhet të mendohet me qetësi dhe me largpamje. Duhet të kuptojmë se bota po kalon në logjikën e sferave të influencës. Se fuqitë po rivendosin kufijtë e sigurisë. Dhe se Ballkani do të kërkohet të jetë i qetë. Jo i paparashikueshëm.

Dokumenti i Trump e bën të qartë se interesi amerikan është stabiliteti. Por e bën po aq të qartë se mënyra se si arrihet ky stabilitet ka ndryshuar. Se mjetet janë më të ashpra. Se kompromiset janë më të detyruara. Se diplomacia është më e drejtpërdrejtë.

Dhe ky është realiteti që duhet lexuar sot. Pa frikë dhe pa iluzione. Sepse vetëm duke e kuptuar këtë hartë të re mund të ndërtojmë një strategji të mençur për sigurinë dhe të ardhmen tonë në Ballkan./Albanian Post

Dashi

Gjate kësaj dite do ndiheni mjaft te lumtur pranë atij qe dashuroni. Ne krahët e tij do përjetoni kënaqësi pa fund dhe do ju duket vetja si një princeshe. Beqaret do realizojnë një takim vendimtar ne orët e mesditës. Mire do jete qe t’i merrni gjerat shtruar. Ne planin financiar planetët do krijojnë kushtet e duhura qe gjerat te ecin si duhet. Do kryeni shpenzimet e dëshiruara.

Demi

Jeta juaj ne çift do mbrohet gjithë kohës nga Venusi. Do ruani një marrëdhënie te ngrohte me atë qe keni ne krah dhe gjerat do ecin si i kishit menduar. Beqaret ka shume mundësi te dashurohen pas një personi diskret, por qe mbart ne vetvete mjaft vlera. Ne planin financiar do jeni mjaft te organizuar dhe gjendja nuk do ketë probleme aspak.

Binjaket

Nëse lidhja juaj ja ka dale me sukses te përballojë gjithë problemet disa ditëve me pare, edhe sot situata do vazhdoje te mbetet e qëndrueshme. Beqaret do kërkojnë me ngulm te bëjnë për vete dike, por ka mundësi te mos ja dalin mbanë. Ne planin financiar fati do jete me ju dhe çdo gjë do shkoje për mrekulli. Do i shlyeni edhe borxhet e marra kohe me pare.

Gaforrja

Sot do kaloni disa momente delikate me atë qe keni ne krah dhe do ndiheni keq. Gjithsesi mire është te mos nxitoheni te merrni vendime për te cilat do pendoheni shpejt. Beqaret do jene shume te shoqërueshëm dhe do takojnë persona vërtet mjaft te veçante. Shume shpejt do e ndryshojnë edhe statusin. Me paratë nuk do i keni punët aspak mire. Priten vështirësi.

Luani

Do duhet te bëni edhe pak me tepër durim sot ne jetën tuaj ne çift nëse doni qe gjerat te ecin si duhet. Kujdes edhe me kokëfortësinë. Beqaret me ne fund do e realizojnë takimin qe kane ëndërruar dhe do e shohin jetën me një sy tjetër. Me financat do merreni shume kohe, por serish nuk do arrini t’i përmirësoni aq sa duhet. Kënaquni ndonjëherë edhe me pak.

Virgjeresha

Do zgjoheni me humor te keq gjate kësaj dite dhe do keni mosmarrëveshje te shumta me partnerin. Asgjë qe do iu thotë apo qe do iu beje ai nuk do ju pëlqejë. Edhe beqaret nuk do ndihen gati për te hedhur hapa me tej, pavarësisht se mundësitë do ekzistojnë. Ne planin financiar nuk duhet te nxitoheni për t’i zgjidhur problemet sepse mund te gaboni rende.

Peshorja

Priten ndryshime shume te mëdha gjate kësaj dite ne jetën tuaj ne çift. Pas problemeve dhe hatërmbetjeve, do i shihni gjerat me një sy tjetër. Beqaret do kenë ndryshime shume te mëdha dhe te papritura ne jetën sentimentale. Financat nuk do jene aq te mira sa për te kryer investime te tejskajshme. Çdo hap duhet hedhur i mire menduar.

Akrepi

Do ndiheni si te huaj me partnerin tuaj gjate kësaj dite dhe asgjë nuk ka për te ecur si e kishit menduar. Ata qe kane pasur probleme serioze qe prej kohesh do mendojnë edhe për një ndarje. Beqaret do vazhdojnë te mbeten serish te vetmuar. Financat duhet t’i menaxhoni me shume kujdes dhe maturi ne mënyrë qe gjendja te mbetet e qëndrueshme.
Shigjetari

Dite shume e trazuar dhe e mbushur me probleme kjo e sotmja për ata qe janë ne një lidhje, Nuk do merreni vesh për asgjë me partnerin tuaj dhe debatet do jene shume te forta. Beqaret me ne fund do e bëjnë për vete dike qe do ua ndryshoje rrënjësisht jetën. Buxhetin nuk duhet ta lini shume pas dore sepse gjendja do ju përkeqësohet shpejt.
Bricjapi

Dite e shkëlqyer për ata qe janë ne një lidhje. Për gjithçka do bashkëpunoni me partnerin dhe marrëdhënia do jete e ngrohte. Beqaret do realizojnë disa takime mbresëlënëse te cilat do i mahnitin. Mire është qe te njiheni për pak kohe me ata persona para se te merrni vendime. Ne planin financiar do keni disa probleme te vogla te cilat mund te zgjidhen me pak maturi.

Ujori

Do ketë disa debate dhe mosmarrëveshje sot ne jetën tuaj ne çift, por asgjë e rende nuk pritet qe te ndodhe. Mos e lëshoni veten, por tregohuni optimiste. Beqaret do vazhdojnë te kërkojnë deri ne fund dashurinë, por pa shume fat. Merkuri do influencoje gjithë kohës financat. Do jeni shume me te kthjellet se me pare dhe gjendja do filloje te përmirësohet.

Peshqit

Mos kërkoni te dominoni mbi tjetrin gjate kësaj dite sepse kjo do jete e pamundur. Mire do jete te ruani ekuilibrin. Beqaret nuk do e kërkojnë me patjetër një person ne krah, por shume gjera do ju ndodhin si me magji. E rëndësishme është qe emocionet do jene goxha te fuqishme. Buxhetin do e riorganizoni dhe do ndiheni shume me te qete.