Vetmia ekstreme midis të moshuarve është rritur me 150% në tetë vjet në Francë, ku 750,000 të moshuar janë aktualisht në një gjendje “vdekjeje sociale”, pasi ata nuk takojnë kurrë ose pothuajse kurrë njerëz të tjerë, njoftoi shoqata Les Petits Frères des Pauvres (Vëllezërit e Vegjël të të Varfërve), duke dhënë alarmin.
Këta njerëz, të cilët përbëjnë 4% të 18 milion njerëzve mbi 60 vjeç që jetojnë në Francë, nuk kanë kontakt me familjen, miqtë, fqinjët ose shoqatat, sipas një studimi nga instituti CSA i kryer në prill në emër të shoqatës. Që nga viti 2017, ky studim ka matur izolimin e tyre çdo katër vjet duke marrë parasysh këto katër rrathë të marrëdhënieve shoqërore.
Numri i të moshuarve, të cilët janë në gjendje “vdekjeje sociale”, është rritur me 42% krahasuar me barometrin e mëparshëm në vitin 2021, vitin e COVID-it. Në vitin 2017, ishte 300,000.
“Nuk jam martuar kurrë dhe nuk kam pasur fëmijë. Isha shumë e përfshirë me prindërit e mi, dhe kur ata vdiqën, isha shumë e vetmuar”, thotë 83-vjeçarja Michelle S., një ish-menaxhere trajnimi në një kompani shumëkombëshe e cila pranon se ka gjetur ngushëllim në alkool.
Ndërveprimet e saj shoqërore kufizohen në një bisedë të rastit me një mik në fshat, një shëtitje një herë në muaj me disa fqinjë.
Daniel L., 77 vjeç, u zhyt në vetmi pas vdekjes së gruas së tij në vitin 2021. “As unë dhe as motra ime nuk kemi fëmijë. Miqtë e mi kanë probleme shëndetësore, i kam humbur”, thotë ky ish-kimist në sektorin agro-ushqimor.
Plakja e popullsisë shpjegon këtë shpërthim, si dhe ndërprerjen e lidhjeve shoqërore gjatë krizës së COVID-it: më të prekshmit nuk i kanë rikuperuar kurrë zakonet e tyre të mëparshme, sipas Vëllezërve të Vegjël të të Varfërve.
Pothuajse 1.5 milion të moshuar nuk i shohin kurrë ose pothuajse kurrë fëmijët dhe nipërit e mbesat e tyre, krahasuar me 470,000 në vitin 2017, sipas barometrit. Këtyre u shtohen 3.2 milion njerëz që nuk kanë as fëmijë dhe as nipër e mbesa.
Shkalla e vetëvrasjeve midis 85-94 vjeçarëve ishte 35.2 për 100,000 në vitin 2022, dy herë më e lartë se në popullatën e përgjithshme.
Mungesa e familjes së ngushtë, pamundësia për të përdorur internetin, të ardhurat e ulëta, humbja e autonomisë janë faktorë rreziku që çojnë në “vdekje sociale”, thotë shoqata.
Kjo panoramë e trishtë që vjen nga Franca ngjason me atë në Shqipëri, ku jeta rurale apo ajo e provincave po shkon drejt një vdekjeje sociale, ku veçojnë pleqtë e vetmuar. Ana më e dhimbshme është vdekja e tyre në vetmi, edhe pse me fëmijë.