Ish bashkëshortja e Ilir Metës, Monika Kryemadhi, është e pandehur për korrupsion dhe pastrim parash që nga tetori i vitit 2024. Kryemadhi është edhe papunë që nga shtatori i vitit të kaluar pasi nuk u zgjodh më deputete. Teksa ditën paraqitet në SPAK dhe jep deklarata për mediat, në darkë shfaqet si opinioniste e edicionit të 5 të Big Brother Vip Albania, duke i bërë karshillëk shqiptarëve dhe drejtësisë me veshje që kushtojnë mijëra euro.
Kryemadhi, e cila i shpëtoi arrestit me burg me raporte mjekësore, ekspozon në ekran veshje firmato, madje edhe duke u treguar shqiptarëve markat e veshjeve me vlerë një mijë deri në disa mijë euro. E pandehura për korrupsion dhe pastrim parash vijon të shpenzojë dhjetëra mijëra euro në vit për shërbime estetike brenda dhe jashtë vendit.
Ndonëse në proces gjykimi si e korruptuar, Kryemadhi vijon të konsumojë të njëjtat vepra penale, duke mos deklaruar në ILDKPKI shpenzimet për veshje firmato dhe ndërhyrje estetike. Që nga viti 2003 deri në vitin 2024, zonja Kryemadhi nuk ka deklaruar asnjë shpenzim në ILDKPKI siç e parashikon ligji, ndërkohë që SPAK ka provuar qindra mijëra euro të shpenzuara për shërbime estetike, para që dyshohet se janë produkt i aferave korruptive.
Qendra luksoze ku Meta-Kryemadhi shpenzuan 98 mijë euro për t’u dobësuar
Dosja e SPAK-ut për disa nga episodet korruptive të Ilir Metës dhe Monika Kryemadhit ka zbuluar edhe një nga qendrat që ka frekuentuar çifti politik për t’u dobësuar dhe tonifikuar, si gjithnjë me para që buronin nga aferat e tyre me pasuritë dhe paratë publike. Bëhet fjalë për Lanserhof Lans Austria’s një nga qendrat më të famshme për detoksifikimin, matjen dhe përmirësimin e parametrave shëndetësor.
Sipas dosjes së SPAK-u, bazuar në përgjigjen e letërporosisë që kanë dhënë autoritetet austriake, Ilir Meta dhe Monika Kryemadhi nga viti 2013 deri në vitin 2023 kanë shpenzuar 98 mijë euro në qendrën e detoksifikimit në Lanserhof të Austrisë. Meta dhe Kryemadhi nuk i kanë deklaruar këto shpenzime sipas ligjit në ILDKPKI. Dhe frekuentimi i kësaj qendre përfshin vetëm një pjesë të shërbimeve për transformimin e pamjes së jashtme.
Sipas prokurorëve, Meta dhe Kryemadhi nuk i kanë deklaruar shpenzimet pasi nuk i justifikonin me të ardhurat e ligjshme. Koha kur Meta dhe Kryemadhi kanë nisur të frekuentojnë qendrën përkon me kohën kur çifti nisi të shfaqej më i dobët në publik.
Sipas dosjes së SPAK-ut, Meta dhe Kryemadhi kanë shpenzuar dhjetëra mijëra euro edhe në klinika dhe qendra të tjera për shërbime shëndetësore dhe estetike.
Monika Kryemadhi ka frekuentuar klinikën Domus Medica në San Marino. Tek kjo klinikë ka marrë shërbime dobësimi edhe vajza e çiftit Meta-Kryemadhi, Bora.
Ndërkaq, sipas dosjes, Ilir Meta dhe Bora kanë marrë shërbime me vlerë dhjetëra mijëra euro në një spital privat në Austri. Bëhet fjalë për Confraternität Private Hospital një nga spitalet më të njohur në Evropë.
Pas vitit 2013, Monika Kryemadhi, Ilir Meta dhe fëmijët e tyre kanë shpenzuar gjithashtu dhjetëra mijëra euro për blerje në dyqanet e Londrës dhe vende të tjera, pushime, udhërime dhe për frekuentim të hoteleve luksoze, shpenzime të cilat në asnjë rast nuk i kanë deklaruar sipas ligjit në ILDKPKI pasi nuk i justifikonin me të ardhura të ligjshme. Pavarësisht këtyre fakteve, Meta dhe Kryemadhi pretendojnë se SPAK nuk ka prova dhe se procesi ndaj tyre është politik./Prapaskena.com
Michael Beck vdiq të shtunën e kaluar, pikërisht në momentin kur ajo që kishte denoncuar prej saktësisht tridhjetë vitesh po fillon të gjejë konfirmim. Emri i tij tani mund të hyjë në librat e historisë për një rekord të zymtë: viktima e parë e një arme neurologjike. Bëhet fjalë për një teknologji të re, e përdorur deri tani vetëm nga shërbimet sekrete armiqësore ndaj Shteteve të Bashkuara, e bazuar në impulse valësh që dëmtojnë rëndë trurin dhe shkaktojnë të ashtuquajturën “sindroma e Havanës”.
Që nga viti 2016, mbi dyqind zyrtarë amerikanë në shërbim në ambasadat jashtë vendit – veçanërisht në Kubë – ose të angazhuar në samite ndërkombëtare, kanë deklaruar se kanë dëgjuar një fishkëllimë të zgjatur dhe më pas kanë përjetuar dhimbje koke të forta, humbje orientimi dhe pagjumësi. Këto probleme janë përsëritur me kalimin e kohës, me intensitet në rritje. Por Beck e kishte përshkruar të njëjtën situatë që në vitin 1996.
Në atë kohë ai ishte agjent i NSA-së, Agjencisë Kombëtare të Sigurisë, që merret me inteligjencën elektronike dhe kibernetike. Së bashku me një koleg, Charles W. Gubete, ishte dërguar “në një vend armiqësor” për të kontrolluar kantierin e një selie diplomatike, ku dyshohej se ishin instaluar pajisje spiunazhi. Ditën e dytë të inspektimit, ai zbuloi “një kërcënim teknik”.
“Të nesërmen në mëngjes, kur u zgjova – ka deklaruar ai për Guardian – u ndjeva thellësisht i hutuar. Nuk isha në gjendje të bëja asgjë. Nuk ishte diçka normale. Piva shumë filxhanë kafe, por nuk shërbyen për asgjë.”
Simptomat më pas u zhdukën. Por rreth dhjetë vjet më vonë, Beck filloi të vuante nga çrregullime gjithnjë e më të rënda: pamundësia për të përdorur tastierën e kompjuterit, vështirësi në lëvizjen e një krahu, paraliza të papritura të një këmbe, marramendje të zgjatura. Vizitat mjekësore sollën një diagnozë të tmerrshme: Parkinson. Ai ishte vetëm 45 vjeç dhe askush në familjen e tij nuk kishte vuajtur më parë nga kjo sëmundje.
Në vitin 2012, Beck u takua në selinë qendrore të NSA-së me Gubete-n, kolegun e misionit të dyshimtë, dhe e gjeti në gjendje plakjeje të përshpejtuar: në moshën gjashtëdhjetë vjeçare mezi ecte. Ai do të vdiste një vit më pas. Jo vetëm kaq. Beck kishte lexuar edhe një raport tepër sekret, ku përshkruhej se “vendi armiqësor” kishte zhvilluar një armë me energji të drejtpërdrejtë, e aftë të shkaktonte simptoma neurologjikisht dobësuese:
“Një sistem mikrovalësh me fuqi të lartë, që mund të ketë aftësinë të dobësojë, të frikësojë ose të vrasë një kundërshtar me kalimin e kohës, pa lënë gjurmë.”
La Repubblica ka mbledhur edhe një dëshmi që daton në fund të viteve ’90. Përfaqësues të një kompanie të themeluar nga teknikë që kishin punuar për KGB-në dhe që ishin futur në tregun privat pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik, u kishin ofruar shërbimeve sekrete italiane një pajisje jashtëzakonisht të ngjashme. Ajo ishte e futur në një çantë tip “diplomat” dhe lëshonte rreze mikrovalësh që mund të drejtoheshin ndaj një personi. Parimi fizik ishte i njëjtë me atë të pajisjeve që përdoren për të eliminuar insektet në mobilje. Rrezja e veprimit ishte e kufizuar, rreth një metër. Qëllimi operativ ishte neutralizimi i truprojave të një personazhi të rëndësishëm, për ta rrëmbyer ose goditur më pas. Por qartazi, pajisja mund të shkaktonte edhe dëmtime cerebrale ndaj figurave të rangut të lartë.
Në dritën e këtyre dokumenteve, Beck në vitin 2014 kërkoi që sëmundja e tij të njihej si pasojë e shërbimit. Por, pavarësisht se disa ekspertë të CIA-s e kishin mbështetur tezën e tij, NSA e refuzoi kërkesën. Dy vjet më vonë, dhjetëra diplomatë, agjentë federalë dhe punonjës të tjerë nisën të denonconin simptoma identike ndërsa punonin në Kubë, Kanada, Rusi, Austri dhe, të paktën në një rast, në vetë Uashingtonin. Çështja u bë publike dhe u diskutua edhe në Kongres, pa arritur në përfundime shkencore përfundimtare.
Studiuesit e Universitetit të Pensilvanisë kanë gjetur lidhje me hipotezën e një arme me energji të drejtpërdrejtë. Por Instituti Kombëtar i Shëndetit (NIH) ka mohuar ekzistencën e provave bindëse. Qeveria amerikane ka refuzuar gjithashtu të njohë lidhjen mes kësaj sëmundjeje misterioze dhe aktivitetit profesional.
Pak javë më parë, CNN publikoi një zbulim tronditës: një divizion i Homeland Security ka blerë, për disa milionë dollarë, një pajisje të aftë të shkaktojë simptoma identike me “sindromën e Havanës”. Operacioni u krye në javët e fundit të administratës Biden dhe pajisja më pas është analizuar nga Departamenti i Mbrojtjes – që tani quhet Departamenti i Luftës – për të rindërtuar funksionimin e saj. Ajo mund të transportohet në një çantë shpine dhe lëshon impulse valësh radio. Nuk është prodhim rus, por përmban komponentë të prodhuar në Rusi.
Nuk ka informacione të tjera. Por ekziston siguria se është kapërcyer një tjetër prag në teknologjitë ushtarake. Prej vitesh shkencëtarët kanë paralajmëruar për mundësinë reale të krijimit të armëve neurologjike; tani ka zbulime të pakundërshtuara mbi ekzistencën e sistemeve operative, portative, të bazuara në “energji të drejtpërdrejtë” dhe të afta të drejtohen kundër një objektivi të caktuar. Rreze të padukshme që mund të çojnë në vdekje, pa lënë gjurmë. Ashtu siç mund t’i ketë ndodhur Michael Beck. Dhe ashtu siç mund t’u ndodhë qindra viktimave të tjera të “sindromës së Havanës”./La Repubblica/ ReportTv.al
Policia kolumbiane ka arrestuar ditën e sotme Lorenzo Dei Meneghetti, një nga bosët e mafias të përfshirë në kartelin e më të kërkuarve në Itali. Sipas dosjes kriminale, Lorenzo, ishin shpallur në kërkim për trafikun e lëndëve narkotike.
Ai konsiderohej një nga organizatorët kryesorë të trafikut ndërkombëtar të drogës midis Evropës dhe Amerikës Latine. Mediat e huaja shkruajnë se ai koordinonte dërgesat e kokainës për mafien shqiptare. Kërkimi i tij shtrihej në 196 vende.
Artikulli i plotë nga EL TIEMPO
Në një operacion të përbashkët, të udhëhequr nga Guardia di Finanza e Venezia-s dhe me mbështetjen e Skuadrës Detare të Chioggia-s, Policia kolumbiane arrestoi Lorenzo Dei Meneghetti, një nga bosët e mafias, të përfshirë në listën e personave më të kërkuar në Itali.
Informacioni u bë i ditur nga ministri i Mbrojtjes, Pedro Sánchez, i cili theksoi se i arrestuari “konsiderohej objektiv me vlerë të lartë nga Italia dhe Pakti 2.0, pasi ishte një nga organizatorët kryesorë të trafikut të drogës në Evropë dhe Amerikën Latine”.
Bosi i drogës u kap në Ciénaga (Magdalena), në kuadër të një operacioni të quajtur “Apokalipsi”, i cili filloi që në vitin 2016 me qëllim shkatërrimin e një rrjeti kriminal të trafikut të drogës që operonte në Shqipëri, Lombardi dhe rajonin e Chioggia-s.
Sipas dosjes kriminale, Lorenzo, i kërkuar me kod të kuq nga Interpoli për krimin e “bashkëpunimit kriminal me qëllim trafikun e lëndëve narkotike”, konsiderohej një nga organizatorët kryesorë të trafikut ndërkombëtar të drogës midis Evropës dhe Amerikës Latine.
Sipas dokumenteve, ai koordinonte rrugët dhe strategjitë për dërgimin e kokainës në tregun evropian, një fushë e dominuar nga mafiet lokale. Kërkimi i tij shtrihej në 196 vende, sipas regjistrave ndërkombëtare.
“Dei Meneghetti ishte objektiv me vlerë të lartë për autoritetet italiane dhe figuronte në listën e personave më të kërkuar të atij vendi. Sipas hetimeve, ai kishte lidhje me mafiet italiane, tuniziane dhe shqiptare dhe shërbente si një pjesë kyçe në rrugët ndërkombëtare të trafikut të kokainës”, thuhet në dosje.
Hetimet e vazhdueshme mundësuan konfiskimin e sasive të mëdha të drogës dhe, në vitin 2017, të një restoranti lundrues në Chioggia, i cili dyshohet se ishte blerë me të ardhura të paligjshme nga trafiku i drogës.
Arrestimi u ekzekutua nga njësitë e Grupit Operativ Taktik dhe komandot e specializuara, në koordinim me agjenci ndërkombëtare, pas një procesi ndjekjeje dhe shkëmbimi informacioni strategjik. Raporti tregon se i ndaluari konsiderohej objektiv me vlerë të lartë për rolin e tij në organizimin logjistik dhe operativ të dërgesave të kokainës nga Amerika e Jugut drejt korridoreve të ndryshme evropiane, si dhe për aftësinë e tij për të krijuar lidhje midis organizatave kriminale në vende të ndryshme.
Dosja e inteligjencës shënon se aktivitetet kriminale të atribuuara atij datojnë të paktën që nga viti 2013, kur u hetua për trafik hashashi dhe marihuanë nga Holanda drejt Italisë. Midis viteve 2016 dhe 2017, ai dyshohet se mori pjesë në operacione të trafikut të sasisë së madhe të kokainës me lidhje në Ballkan, Spanjë dhe Marok. Këto hetime rezultuan në një dënim prej 12 vjetësh burg në Itali për pjesëmarrjen e tij në rrjete ndërkombëtare trafiku droge.
Pas këtij dënimi, sipas autoriteteve, i arrestuari më vonë ka siguruar dokumente false në Rumani, gjë që i mundësoi lëvizjen jashtë radarit gjyqësor evropian. Më pas, u vendos në Kolumbi, nga ku vazhdoi të koordinonte lidhje kriminale dhe operacione të trafikut të lëndëve narkotike drejt Evropës, duke mbajtur komunikim me struktura të vendosura në Spanjë, Itali dhe Marok.
Për autoritetet kolumbiane dhe evropiane, arrestimi i Dei Meneghetti përfaqëson një goditje për strukturat kriminale që lidhin trafikun e drogës midis Amerikës Latine dhe Evropës dhe dëshmon forcimin e bashkëpunimit gjyqësor dhe policor ndërkombëtar.
Kristjan Asllani debutoi të shtunën me Besiktas, por gjërat nuk shkuan mirë për mesfushorin e kombëtares. Ai u ndëshkua me karton të kuq ndaj Konyaspor, vetëm disa minuta pas aktivizimit. Trajneri i Besiktasit, Sergen Jalçin dha mendimin e tij pas ndeshjes.
“Kur na ndodh ne, është një karton i kuq. kur i ndodh kundërshtarëve, është i verdhë. Të dy qendërmbrojtësit e kundërshtarit duhej të kishin dalë me dy kartonë të verdhë që në fund të pjesës së parë. Është shumë e çuditshme që nuk ua treguan. Ata e mbyllën ndeshjen me nga një të verdhë secili.
Ne po luajmë vazhdimisht me 10 lojtarë, ndërsa kundërshtarët marrin paralajmërime apo të verdhë. Gjyqtarët duhet të jenë më të kujdesshëm. Nëse ua jep atyre, na e jepni edhe ne gjithashtu. Nuk duam asgjë ekstra. Ne e luajmë lojën në çdo mënyrë. Kjo situatë e prish ekuilibrin tonë. Në po luajmë derbi me 10 lojtarë. Po shfaqen kartonë të kuq të panevojshëm. Kjo situatë nuk është aspak e shëndetshme”, tha ai.
Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç ka thënë më 1 shkurt se shteti nuk ka asnjë lidhje me aferën që bërë e ditur pas kapjes së pesë tonëve të marihuanës në pronën e një zyrtari lokal të partisë në pushtet, Partia Përparimtare Serbe (SNS).
Ai ka thënë se policia “ka arrestuar njerëz” dhe që kundërshtarët e tij politikë “kanë kthyer gjithçka mbrapsht” dhe pretendojnë se shteti është mbrapa aferës.
“Njerëzit nga Policia gjetën pesë tonë të një lloj droge. Tani, nëse vetëm djali e ka ditur për këtë apo të dy, edhe djali edhe babai, kjo është çështje tjetër, le ta vendosin autoritetet kompetente, nuk dua të pretendoj asgjë. Ne e kemi kryer atë operacion”, ka thënë Vuçiq për Televizionin Pink.
Më 29 janar, Policia e Serbisë, në bashkëpunim me Zyrën e Prokurorit për Krim të Organizuar ka konfiskuar pesë tonë marihuanë në zonën e fshatit Konjuh afër Krushevcit, në Serbinë qendrore.
Të dyshuar për këtë rast janë Aleksandar Mijajlloviq, Nebojsha Spasojeviq, Rade Spasojeviq, Ivan Dragniq and Urosh Mlladenovski.
Autoritetet kanë kërkuar lëshimin e një fletarrestimi, përfshirë edhe atë ndërkombëtar për Aleksandar Mijajlloviqin, i cili është identifikuar si organizator i grupit të organizuar kriminal dhe tani është në arrati.
Sipas autoriteteve serbe, grupi ka vepruar në nivel ndërkombëtar dhe ka përvetësuar pesë tonë të marihuanës në territorin e Maqedonisë së Veriut përgjatë muajit janar.
Presidenti i partisë opozitare Lëvizja Popullore e Serbisë, Mirosllav Aleksiq, ka thënë përmes një postimi në X – dikur Twitter, se njëri prej të arrestuarve gjatë sekuestrimit të drogës ishte një këshilltar i Partisë Përparimtare Serbe, parti në pushtet, në Krushevc.
Aleksiq ka thënë se personi i arrestuar është “mik dhe ndihmës i ngushtë” i familjes së ministrit të Mbrojtjes, Bratisllav Gashiq.
Ministri Gashiq nuk ka bërë ndonjë koment pas akuzave dhe as nuk e ka përmendur emrin e personit të arrestuar.
Përmes një deklarimi të publikuar në gazeta serbe, ai i ka përgëzuar autoritetet policore dhe të sigurisë për aksionin, duke thënë se veprime si këto tregojnë se “nuk ka njerëz të mbrojtur në Serbi”./REL
Dosjet e reja të FBI-së mbi Jeffrey Epstein kanë rikthyer vëmendjen te rrjetet informale që kanë vepruar rreth presidencës Trump. Në këtë sfond, Chabad-Lubavitch shfaqet si një urë e mundshme afrimi drejt botës trumpiste, një rrugë që figura të ndryshme politike e kanë parë si alternativë ndaj diplomacisë zyrtare
Publikimi i dokumenteve të reja nga dosjet e Jeffrey Epstein në Shtetet e Bashkuara ka rikthyer në vëmendje jo vetëm emra të njohur të politikës dhe biznesit amerikan, por edhe mënyrën se si institucionet federale amerikane kanë parë, qysh prej vitesh, rrjetet informale të ndikimit që veprojnë paralelisht me pushtetin zyrtar. Mes këtyre dokumenteve, një memorandum i brendshëm i FBI-së spikat jo për provat që sjell, por për alarmet që ngre.
Një memorandum i FBI‑së i vitit 2020, i publikuar me dosjet “Epstein Files”, përmbante pretendime nga një burim konfidencial se lëvizja Chabad‑Lubavitch synonte të “kapte” presidencën Trump. Sipas memos, burimi tha se Chabad ishte “duke bërë gjithçka” për të ndikuar në presidencë. Në të njëjtën memo, burimi tha se presidenti Trump ishte “komprometuar nga Izraeli” dhe se dhëndri i tij Jared Kushner ishte “truri i vërtetë” pas organizatës. Në të njëjtin dokument, burimi pretendonte se Jeffrey Epstein ishte rekrutuar nga shërbimi sekret izraelit Mossad dhe se kishte marrë trajnim nga ish‑kryeministri Ehud Barak; ky pretendim lidhej me akuza se Epstein shërbeu si agjent për Izraelin.
Në këtë mozaik marrëdhëniesh që kalojnë përmes Chabad-it dhe botës trumpiste, nuk mund të anashkalohet as hija e gjatë ruse, e cila prej vitesh shfaqet në të njëjtat hapësira jo si aktor zyrtar, por si prani e vazhdueshme e interesave që lëvizin paralelisht me politikën perëndimore.
Chabad-Lubavitch është një lëvizje brenda judaizmit ortodoks, por kufizimi i saj vetëm si organizatë fetare do të ishte një keqkuptim i madh, sepse roli i saj real, sidomos në dekadat e fundit, ka tejkaluar prej kohësh dimensionin strikt religjioz dhe është shndërruar në një strukturë globale ndikimi, e pranishme aty ku përplasen politika, kapitali dhe diplomacia.
E themeluar në Evropën Lindore në fund të shekullit të 19 dhe e konsoliduar në Shtetet e Bashkuara pas Luftës së Dytë Botërore, Chabad-Lubavitch ka ndërtuar një rrjet të gjerë qendrash, rabinësh dhe institucionesh në mbi 100 shtete të botës. Nuk funksionon si një hierarki klasike kishtare, por si një rrjet horizontal besimi dhe besnikërie, ku çdo përfaqësues ka autonomi të madhe, por mbetet i lidhur fort me qendrën simbolike dhe ideologjike të lëvizjes.
Në qendër të kësaj bote ndodhet një vend i vogël në Nju Jork, i njohur si Ohel, varri i udhëheqësit historik të Chabad-it. Aty shkohet për të lënë një shënim, për të qëndruar pak minuta në heshtje dhe për të dhënë një sinjal që kuptohet vetëm nga ata që e njohin këtë gjuhë. Aty kanë shkuar politikanë amerikanë, njerëz të afërt me Donald Trump, dhe së fundmi edhe Edi Rama.
Nuk është pa domethënie fakti që në të njëjtin vend simbolik të Chabad-Lubavitch, në Ohel-in në Queens të Nju Jorkut, janë shfaqur në kohë të ndryshme figura që lidhen drejtpërdrejt ose tërthorazi me botën politike të Donald Trump: vetë Trump, i shoqëruar publikisht nga familjarë të tij, dhëndri Jared Kushner dhe vajza, Ivanka Trump, të cilët prej vitesh njihen për afërsinë e tyre me Chabad-in, por edhe presidenti i Argjentinës Javier Milei dhe Edi Rama, secili më vete, në kohë të ndryshme, pa asnjë takim të përbashkët dhe pa ndonjë koordinim të deklaruar, por duke ndjekur të njëjtën rrugë simbolike.
Duke shkuar në të njëjtin vend dhe duke përdorur të njëjtin ritual, gjë që tregon se Ohel-i nuk është thjesht një varr fetar, por një pikë ku shprehet përkatësia ndaj një bote politike dhe marrëdhëniesh që rrotullohet rreth Trumpit dhe rrethit të tij, dhe ku Chabad shfaqet si ndërmjetës i heshtur, si kumbari që nuk del në fotografi zyrtare, por që krijon afërsi, besim dhe ndjesinë se je brenda të njëjtit rreth, edhe kur pushteti ndryshon.
Marrëdhënia e Edi Ramës me Chabad-Lubavitch nuk ka nisur si çështje politike e shpallur, por si një afrim i vazhdueshëm, i ndërtuar me kohë, përmes ceremonive, pranive simbolike dhe kontakteve personale që janë zhvilluar larg zhurmës publike, duke e kthyer këtë rrjet fetar në një pikë referimi të qëndrueshme për kryeministrin shqiptar në marrëdhëniet e tij me botën hebreje dhe më gjerë.
Nga aktivitetet e zhvilluara në Shqipëri, te vizitat në vende të shenjta për Chabad-in dhe deri te prania në Ohel-in në Nju Jork, Rama ka dhënë vazhdimisht shenja se e njeh dhe e respekton këtë rrjet si kanal besimi dhe afrimi, jo si institucion fetar klasik, por si hapësirë ku ndërtohen marrëdhënie që zgjasin më shumë se një mandat qeverisës. Pikërisht kjo e bën lidhjen me Chabad-in të rëndësishme në raport me Donald Trump, sepse kjo lëvizje është prej vitesh e pranishme në rrethin familjar dhe politik të Trumpit, përmes Jared Kushner dhe Ivanka Trump, dhe përmes vetë Trumpit, i cili e ka përdorur këtë afërsi si shenjë identiteti dhe mbështetjeje. Në këtë kuptim, afrimi i Ramës me Chabad-in duket më pak si gjest fetar dhe më shumë si përpjekje për të qenë në të njëjtën hapësirë marrëdhëniesh ku lëviz edhe bota trumpiste.
Mesazhi ka qenë i qartë: Edi Rama po pozicionohet si lider i besueshëm për një botë që nuk flet me gjuhën e BE-së, por me gjuhën e marrëdhënieve personale.
Në këtë kontekst, Chabad shfaqet si ura e mundshme drejt Donald Trump, ose më saktë, drejt asaj bote që vazhdon të ekzistojë rreth Trump edhe pasi ai nuk është më president. Një botë ku figura kyçe është Jared Kushner, dhëndri i Trump, njeriu që lidh familjen, politikën amerikane, Izraelin dhe kapitalin e Gjirit në një nyje të vetme.
Investimi i Kushnerit në Shqipëri, në ishullin Sazan, nuk është thjesht një projekt turistik. Është një shenjë politike. Fakti që ky projekt merr status strategjik, mbrojtje të plotë politike dhe promovim nga Edi Rama, tregon se kemi të bëjmë me diçka më shumë sesa biznes. Është një bast politik, i ndërtuar mbi idenë se lidhja me rrethin trumpist mund të ruhet përmes këtij kanali joformal.
Chabad shihet si ura që i lidh të gjitha këto pika: Ramën, Kushnerin dhe botën trumpiste. Një urë e ndërtuar mbi besim, mbi afërsi dhe mbi idenë se kjo rrugë është më e sigurt sesa kanalet e zakonshme diplomatike. Një urë që Rama duket se e ka parë si garanci për të mos mbetur jashtë lojës, pavarësisht se kush është në pushtet në Uashington.
Por pikërisht këtu hyn në skenë një element që e trondit këtë ndërtim të heshtur: dokumentet e FBI-së që dolën nga dosjet e lidhura me Jeffrey Epstein.
Këto dokumente nuk flasin për Shqipërinë dhe as për Ramën. Ato nuk sjellin akuza të drejtpërdrejta dhe nuk japin përfundime por tregojnë diçka shumë të rëndësishme: se vetë FBI dhe institucionet amerikane kanë parë me dyshim mënyrën se si janë ndërthurur rreth presidencës Trump lidhjet familjare, fetare dhe interesat private.
Për Ramën, kjo do të thotë se shpresa për një ndërmjetësim të heshtur drejt Trumpit, përmes këtij rrjeti, bëhet gjithnjë e më e pasigurt. Sepse ajo që deri dje shihej si derë e hapur, sot shihet si zonë e dyshimtë. Dhe në politikë, zonat e dyshimta janë më të rrezikshme se dyert e mbyllura.
Në fund, pyetja nuk ka të bëjë me moralin e një rrjeti fetar, por me zgjedhjet politike që janë bërë mbi të. A është mbështetur Edi Rama, në raportin e tij me Donald Trump dhe rrethin e tij, te një ndërmjetësim që sot, në dritën e dosjeve të FBI-së, nuk ofron më qetësi, por pasiguri? /Pamfleti
Rrjeti është ndezur nga teoritë konspirative pas një videoje të publikuar nga Niko Komani, ish-konkurrent i “Ferma VIP”.
Në llogarinë e tij në Facebook, Komani ka hedhur dyshime të forta se banori i “Big Brother VIP Albania”, Miri, posedon një telefon brenda shtëpisë, duke aluduar se mund t’ia ketë dhënë vajza gjatë surprizës së mbrëmshme.
Videoja është bërë menjëherë virale, duke grumbulluar rreth 1 milion shikime në pak orë.
Video Player
Në videon e shpërndarë, Miri shfaqet i ulur në divanin rozë të dhomës së ndenjes. Në një moment, ai shihet duke mbajtur një objekt të zi në dorë (i cili ngjason shumë me një smartphone) dhe me lëvizje të shpejta e fsheh atë poshtë jastëkut të divanit, duke u siguruar që të mos duket.
Por, si qëndron e vërteta? Edhe pse objekti mbetet i paidentifikuar (mund të jetë çdo gjë personale), teoria se ai ia dha vajza nuk qëndron.
Burimet konfirmojnë se ky moment ka ndodhur më herët, përpara se vajza e tij të hynte në shtëpi për ta surprizuar.
Konkretisht, skena përkon me momentin kur vëllai i madh kërkoi që Rogerti dhe Selina të qëndronin vetëm në sallon, ndërsa banorët e tjerë duhet të largoheshin. Miri shihet që e merr objektin me vete dhe, kur rikthehet në sallon, e fut sërish me nxitim poshtë divanit.
Një moment qesharak është regjistruar mbrëmjen e djeshme gjatë spektaklit “prime” të Big Brother VIP Kosova, duke shkaktuar reagime dhe komente të shumta në rrjete sociale.
Situata ka ndodhur në një çast që zakonisht shënon kulmin e tensionit në format, atë të shpalljes së të eliminuarit.
Teksa moderatorja e programit, Jonida Vokshi, njoftoi se spektakli do të shkonte në publicitet dhe se pas rikthimit do të bëhej i ditur emri i banorit që do të largohej nga shtëpia, banorja Olta ndërhyri papritur me një koment që menjëherë u kthye në memen e javës.
Ajo u dëgjua të thotë: “Sa të bëjë Jonida çiçin”, një shprehje që u transmetua drejtpërdrejt dhe nuk kaloi pa u vënë re nga publiku.
Mbrëmja e djeshme ka qenë një “dush i ftohtë” për Mirin. Hapja e Kutisë së Pandorës e përballi atë me një deklaratë shokuese nga babai i Selinës, i cili e cilësoi sjelljen e tij si “perversitet të nivelit të lartë” dhe e krahasoi atë me një “zhigolo”.
Fillimisht, Miri zgjodhi rrugën e diplomacisë. I prekur nga fjalët e rënda, ai mohoi kategorikisht çdo qëllim të keq, duke kërkuar ndjesë nëse është keqkuptuar.
“Ndjehem i fyer… Nuk jam pervers, kam parimet e mia në jetë. E kam parë gjithmonë me admirim dhe shpesh e shoh me syrin e vajzës sime e them: dashtë Zoti vajza ime bëhet një ditë si ajo,” u shpreh ai, duke premtuar se tashmë do të mbante distancë dhe rezerva në këtë raport.
Por, pas përfundimit të spektaklit, në dhomën e gjumit, Miri ka treguar një anë tjetër. Në një bisedë me Stelinën dhe Krusitën, ai është shfaqur i ashpër dhe llogaritës, duke i kujtuar Selinës (në mungesë) se ai e ka jetën e rregulluar.
“Isha unë burrë i martum, ajo ishte gocë beqare. Kam marrë unë halle, se unë do ndahesha nga gruaja nesër, po ajo? Do i thoshin thjesht ‘O ti, si shkon me 50-vjeçarin?’ Unë nuk lej as gruan, nuk lej as kalamonin dhe jam prapë këtu ku jam,” deklaroi ai me tone të forta.
Miri gjithashtu analizoi ftohtë afrimitetin e Selinës me Gimbon, duke e akuzuar atë se po e përdor këtë situatë për t’u shkëputur prej tij tani që mori vëmendjen.
“E di për çfarë jam xheloz? Ne gjatë ditës konsumonim kohë… Me ardhjen e Gimbos, kjo koha mua më iku. Ajo doli zbuluar me fuqinë që mori. Donte të shkëputej nga kjo gjëja, duke shfrytëzuar këto situata dhe këtë djalin (Gimbon),” tha Miri.
Në fund, ai e mbylli me një paralajmërim për lojën:
“Bëje lojën, unë kam lojën time. Por mos më thuaj që do ndahemi tek dita 39… Po e more ti, e kam fituar dhe unë ‘BBV’. Por po e mora unë, ti s’ke thënë kurrë që je e gëzuar.”
Mediat pranë Erdoganit, transmetim Live dhe jehonë protestës dje kundër vizitës së Ramës në Izrael…
Vizita e Ramës në Izrael duket se nuk kapërdihet lehtë nga Recep Tayyip Erdogan. Presidenti turk e ka shpallur armik Netanyahun, ndërkohë Rama shkoi, i shtrëngoi dorën dhe i thuri elozhe. Kjo gjë ka shkaktuar irritim në Ankara, pasi edhe pse vetë institucionet nuk kanë reaguar, mjafton të shohësh mediat pranë Erdoganit për të kuptuar se sa i madh është ky irritim.
Dje, qarqet pro-turke në Tiranë zhvilluan një protestë kundër vizitës së Ramës në Izrael. Me flamuj të Palestinës dhe parulla nga më të ndryshmet, protestuesit shpreheshin se kryeministri nuk po flet në emër të popullit shqiptar, por për interesa personale dhe “për të shpëtuar lëkurën e vet nga drejtësia”.
Por teksa kjo protestë nuk u pasqyrua thuajse fare në mediat shqiptare, ka ndodhur krejt e kundërta në ato turke. Për më tepër, agjencia shtetërore e lajmeve “Anadolu”, e cila financohet nga presidenca turke, e ka transmetuar Live në rrjetet e saj sociale, si në Facebook ashtu edhe në Instagram. Po ashtu, është bërë lajm për të si te kjo agjenci, ashtu edhe te shumë media të tjera turke pranë Erdoganit.
Transmetimi i protestës
“Kryeministri shqiptar Rama, i cili ishte në një vizitë zyrtare në Izrael, deklaroi në fjalimin e tij në një seancë të posaçme të parlamentit izraelit më 26 janar se parlamenti izraelit ishte një ‘vend shumë i veçantë’ dhe se ndihej ‘nder i madh’ që ndodhej atje, dhe përdori fjalë lavdërimi për Netanyahun. Rama u bojkotua nga ligjvënësit arabë, ndërsa shumica e ligjvënësve izraelitë gjithashtu nuk morën pjesë në seancë. Rama, i cili nuk e ka kritikuar gjenocidin e Izraelit në Rripin e Gazës që nga tetori i vitit 2023, fajësoi Hamasin për shndërrimin e Gazës në një ‘burg të hapur’”, shkruan “Anadolu”, teksa u ka dhënë zë shumë prej personave që folën në protestë.
Ndërkohë, disa media të tjera kanë qenë akoma edhe më të ashpra, duke e quajtur Edi Ramën një sionist. “Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama, gjatë vizitës së tij në Izraelin gjenocidal, shprehu mbështetje për shtetin vrasës të Izraelit dhe udhëheqësin e tij. Ai donte t’i jepte botës një imazh se një shoqëri myslimane që jeton në Evropë, si Shqipëria, ‘mbështet Izraelin, i cili po kryen masakra në Gaza’”, shkruajnë mediat turke.
Ndërsa një tjetër shkruan se në Tiranë shpërthen zemërimi kundër Kryeministrit “pro-sionist”: “Tirana, kryeqyteti i Shqipërisë, u ngrit kundër kryeministrit Edi Rama, i cili mbështet gjenocidin e kryer nga Izraeli terrorist në Gaza. Mijëra njerëz, të mbledhur para ndërtesës së Parlamentit me thirrjen e organizatave të shoqërisë civile, protestuan fuqishëm kundër vizitës së Ramës në Izrael midis 25-27 janarit dhe takimit të tij me kriminelin e luftës Netanyahun”.
Pra, duket se raportet janë krisur. Rama duket se po sakrifikon miqësinë me Erdoganin për t’u afruar me Trump. Vizita në Izrael, më shumë se mbështetje për Netanyahun, ishte një lëvizje strategjike për të lënë përshtypje në Uashington. Por duket se Erdogan e ka “vath në vesh” këtë vizitë dhe nuk ka për ta harruar lehtë. /Pamfleti
