Category: Lajme

Enea Sulejmani është personi që u plagos me armë zjarri nga një efektiv policie gjatë mbrëmjes së të enjtes në kryeqytet.

I plagosuri po udhëtonte me një automjet tip “Volkswagen Tiguan” së bashku me dy persona të tjerë në rrugën “Mihal Duri”, kur uniformat blu që ndodheshin në një operacion antidrogë, kanë tentuar ta ndalojnë.

Por drejtuesi i mjetit nuk i është bindur urdhrave të policisë për të ndaluar dhe ka ecur mbrapsht duke rrezikuar jetën e punonjësve të policisë dhe duke përplasur me qëllim shmangien automjetin e sherbimit të policisë.

Gjatë tentativës për t’u larguar një nga efektivët ka qëlluar me armë në drejtim të automjetit dhe për pasojë mbeti i plagosur Enea Sulejmani. Ai është dërguar në spitalin e Traumës nga punonjesit e policisë dhe ndodhet nën kujdesin e mjekëve, jashtë rrezikut për jetën.

Në automjet është gjetur një pako kanabis me peshë rreth 1 kg, ndërsa dy persona e tjerë në makinë janë shoqëruar në ambientet e DVP Tiranë.

Njoftimi i policisë:

Sot më datë 21.03.2024, në vendin e quajtur rruga “Mihal Duri”, gjatë një operacioni policor të strukturës për Hetimin e Narkotikëve në DVP Tiranë, kanë qenë duke kryer veprime operacionale në kuadër të procedimit penal nr. 496 te vitit 2024, veprime të autorizuara nga organi i Prokurorisë Rrethit Gjyqësor Tiranë.

Gjatë momentit që stuktura operacionale ka tentuar të ndalojë automjetin tip “Volkswagen Tiguan” me ngjyrë të bardhë me targë AB 780 MP, drejtuesi i automjetit nuk i është bindur urdhrave të policisë për të ndaluar dhe ka ecur mbrapsht duke rrezikuar jetën e punonjësve të policisë dhe duke përplasur me qëllim shmangien automjetin e sherbimit të policisë.

Gjatë tentativës për t’u larguar një nga punonjësit e policisë ka qëlluar me armë në drejtim të automjetit dhe për pasojë është plagosur shtetasi E. S., i cili është dërguar menjëherë në spitalin e traumës nga punonjesit e policisë dhe ndodhet nën kujdesin e mjekëve, jashtë rrezikut për jetën.

Në automjet janë konstatuar dhe dy persona të tjerë të cilët janë shoqëruar në ambientet e DVP Tiranë.

Në automjet është konstatuar një pako me peshë rreth 1 kg brenda së cilës dyshohet se lende narkotike kokainë.

Janë njoftuar strukturat e AMP-se të cilat do të kryejnë veprimet hetimore nën drejtimin e Prokurorisë së Juridiksionit të Përgjithshëm Tiranë për sqarimin e rrethanave të ngjarjes.

AMP, pas kryerjes së veprimeve të para në vendngjarje dhe sqarimit të të gjitha rrethanave do të bëjë njoftim të plotë mbi këtë ngjarje.

Valbona Peraj, këngëtarja dhe autorja e shumë këngëve të njohura ishte e ftuar në News 24, ku tregoi për jetën e saj në Amerikë dhe planet e saj për të ardhmen.

Këngëtarja tregoi me tone zhgënjyese arsyen e vendimit të largimit nga Shqipëria.

“Para se të largohesha për në SHBA unë punoja në “Minitrinë e Transporteve” në Drejtorinë e Përgjithshme. Pas ndryshimit të qeverive filluan ndryshimet politike, ti je e PD-s ose ti je e PS-s, ma ngushtuan litarin në fyt.

Vinin pastrueset bënin shefen, u bë një orgji, një prostitucion në zyrat shtetërore. Këtu të shohin për atë që shohin jo për atë që je. Në Amerikë i kam hedhur diplomat në kosh por jam shumë mirë”, tha Peraj.

Aktori shumë i dashur për shqiptarët, Kivanc Tatlitug, nuk e ka fshehur asnjëherë origjinën shqiptare.

I famshëm për rolet e tij në shumë seriale turke, një pjesë e mirë e të cilëve janë transmetuar edhe në ekranet shqiptare, Behlul nuk i ka harruar rrënjët. Përkundrazi.

Në një intervistë të dhënë për stacionin turk CNN, pasi u bë protagonist në shumë prej serialeve turke dhe u shpall si një ndër aktorët më të mirë në vend, Kivanc, ndërsa ka folur për fëmijërinë, adoleshencën e më tej edhe si u fut në botën e aktrimit, ka treguar edhe origjinën shqiptare:

“Po, jam shqiptar”, – ka pranuar ai me krenari ndërsa është pyetur nga moderatorja e emisionit, duke shtuar:

“Im atë është me origjinë nga Prishtina, ndërsa ime më është nga Adana.”

Në hartë shfaqet Ballkani i periudhës mesjetare në vitet 1350 -1440.

Shikoni Serbia dhe Greqia jane shumë herë më te vogëla se Shqipëria. //

THE MAP IS FROM THE YEAR 1943 AND BELONGS TO THE ARCHIVE OF THE GERMAN SECRET SERVICE “ABVERIT”.

The map shows the Balkans of the medieval period in the years 1350-1440. Look Serbia and Geece are many times smaller than Albania. /

LA MAPPA È DELL’ANNO 1943 ED APPARTIENE ALL’ARCHIVIO DEL SERVIZIO SEGRETO TEDESCO “ABVERIT”.

La mappa mostra i Balcani del periodo medievale negli anni 1350-1440.

Guardate la Serbia e la Grecia sono molte volte più piccole dell’Albania.

(solli M. Doraku)

https://www.facebook.com/brunilda.ternova/posts/6868404519916589?ref=embed_post

Emisioni “Money” u fokusua këtë të shtunë në prodhimin e naftës nga shteti shqiptar ndër vite.

Statistikat tregojnë se në 45 vitet e regjimit të drejtuar nga Enver Hoxha, janë prodhuar 49.7 mln tonë naftë. E konvertuar në barrela ose fuci, gjatë periudhës komuniste u mbushën 885 mln të tilla. Pra, vendi ynë prodhoi mesatarisht cdo ditë rreth 54 mijë fuci.

“Inxhineriët shqiptarë treguan që me aftësitë e tyre, lehtësisht të krahasushme me inxhinierët më të mirë të huaj të asaj kohe treguan që në Shqipëri ka vendburime të tjera nafte dhe arriti që të kishte një kapaciitet nxjerrjeje dhe përpunimi që plotësonte lehtësisht nevojat vendase të asaj periudhe kishte edhe një reserve”, deklaron studiuesi Enriko Ceko.

Nevojat vendase asokohe ishin për 300 mijë tonë naftë në vit, sasi kjo që mbulohej lehtësisht në popullatë, ndërsa produkti që nxirrej ishte kryesisht i rëndë dhe rafinohej në uzinat e kohës për t’u përdorur në industrinë vendase ose për t’u dhënë me klering jashtë vendit në këmbim të pajsjeve motorike a materialeve të tjera.

“Kryesisht në vendin tonë, në vendburimet e zbuluara deri më sot kemi naftë të tipeve të ndryshme, por mbizotëron zakonisht nafta e rëndë. Ndërsa nafta e lehtë gjendet në struktura të thella. Nga kjo pikëpamje, ne kemi të gjitha llojet e naftave, nga ato më të lehta tek ato më të rënda.

Nga pikëpamja ekonomike, secila naftë ka rëndësinë e vet. Naftat e lehtat kanë përqindje të lartë oktani që përdoren për karburantet, ndërsa naftat e rënda kanë elementë të tjerë që përdoren gjerësisht në industrinë e naftës dhe petrokimike”, tha pedagogu Luan Nikolla.

Shqipëria ndërtoi 4 uzina për përpunimin e naftës bruto. E para ishte në Kuçovë, qytet i cili nuk mund të identifikohej pa naftën që nga koha e mbretit Zog. Pas saj në vitin 1956 filloi nga puna edhe rafineria e Cerrikut, dhe brenda të njëjtit koncept u ndërtuan uzinat e përpunimit në Fier (1968) dhe në Ballsh (1978).

Stavri Dhima, ekspert për menaxhimin e energjisë deklaron: “Dy të parat janë shkatërruar më shpejt. Së fundi është cmontuar kombinati i Ballshit dhe sot është në punë rafineria e Fierit e cila ka një kapacitet rreth 500 mijë tonë në vit, por përpunon rreth 100 mijë tonë në vit, i cili ka qëllim prodhimin e bitumit, që përdoret qoftë brenda vendin, ashtu edhe për eksport. Pjesa e fraksioneve të lehta, eksportohet si produkt për t’u përpunuar më thellë”.

Epoka e tretë e menaxhimit të naftës nis në vitet 1988-1990 me nevojën për të sjellë në vend kompani të huaja. Edhe pse në një klimë të vështirë besimi, raundi i parë ngjalli interesin e 105 kompanive, 5 prej të cilave morën blloqet detare për eksplorim. Kërkimet në det kushtuan 147 mln dollarë, pa rezultat në prodhim, por me prespektivë për të ardhmen. Pas vitit 1992, u dhanë licenca për dhjetra kompani të huaja, me kontrata koncesionare që mbuluan fillimisht disa blloqe në perëndim, e më pas gjithë territorin e vendit. Megjithatë, në shifra, zbulimi dhe prodhimi tregojnë se lavdia e viteve 70’ nuk është arritur në asnjërin prej viteve të demokracisë.

“Duke bërë një krahasim se si është shfrytëzuar nafta nga viti 1991 deri në 2023 dhe në periudhën 70-90, unë do të thosha që raporti i nxjerrjes është 1 me 3 në favorë të periudhës para viteve 90”, deklaron Enriko Ceko.

Në vitet e para të tranzicionit, industria shqiptare thuajse preku fundin dhe nëse shohim linjat e prodhimit, nga 1 janari 1991 deri në 1 janar 2023 janë prodhuar 315 mln fuci, me një mesatare të përgjithshme ditore për të gjitha vitet, që arrin në 27 mijë fuci. Sot norma e prodhimit është stabilizuar në 20 mijë fuçi.

“Viti më i mirë i 5 viteve të fundit ka qenë gati 1 milion tonë naftë dhe këtu mund të diskutojmë për cilësinë e naftës. Në ato vite me ato rafineri që kishim nxirreshin me dhjetra fraksione të naftës”, shton Ceko.

Zhvillimi industrial, sidomos në shekullin e 20 bënë që nafta të kthehej në burimin parësor të energjisë. Në këtë mënyrë, në shumë vende të botës nisin kërkimet për naftë, e si rrjedhojë edhe në Shqipëri bëhen studimet e para.

Për herë të parë, sinjalet për prezencë nafte në Shqipëri u dhanë nga një francez në vitin 1868. Gjeologu Henri Coquard bëri një studim ku sinjalizonte se në zonën përreth minierës së bitumit në Selenicë të Vlorës ku prej shekujsh nxirrej bitum natyror, konstatohej prezencë gazi dhe nafte.

Më pas, në vitin 1905, gjeologu italian Alessandro Martelli bën një studim të detajuar për minierën e Selenicës  ndërsa në vitet 1910-1912 publikon studime të ndryshme për pasuritë në rrethinat e Vlorës.

Miniera e Selenicës, viti 1905, foto e Alessandro Martelli

Në vitin 1913 një ekip prej 7 profesorësh italianë viziton Shqipërinë për t’a studiuar potencialin e saj natyror. Dy prej tyre, bëjnë një studim të tokës shqiptare në zonën mes Durrësit, Elbasanit e Vlorës dhe sinjalizojnë për herë të parë prezencën e naftës në zonën e Beratit.

Shpërthimi i Luftës së Parë Botërore solli në Shqipëri ushtritë italiane, austro-hungareze e franceze. Pjesë e trupave ushtarake ishin edhe gjeologë të njohur të shteteve respektive, misioni i të cilëve ishte i qartë.

Në këtë mënyrë, ushtria italiane që kishte në administrim Vlorën sapo erdhi në territorin shqiptar konstatoi një fenomen interesant në zonën e Sherishtës në Vlorë; ‘burimet e ujit merrnin me vete në rrjedhën e tyre edhe naftë të rëndë!’.

Në këtë mënyrë, Marina Italiane sjell në Shqipëri një komision teknikësh nafte dhe gjeologë që realizojnë një studim gjeologjik dhe tektonik mes Vjosës dhe gjirit të Vlorës, duke dalë në konkluzionin e zgjedhjes së një pike se ku do të realizohej gërmimi i parë apo sondimi për nxjerrjen e ‘arit të zi’.

Si dhe kush e bëri gërmimin e parë të naftës në Shqipëri? Misteri që krijoi studimi që u mbajt i fshehur deri në vitin 1924

Në fillim të vitit 1918, ekipi i kryesuar nga gjeologu Leo Maddalena dhe inxhinieri i shpimeve të naftës Odoardo Amoretti instaloi një kantier në fushën e Drashovicës në Vlorë, që u përzgjodh si pika më e përshtatshme.

Rezultatet e sondimit për naftë ishin shumë interesante pasi nuk u nevojit gërmim më i thellë se 200 metra për të arritur në burimin e naftës.

Prodhimi ditor ishte 3 mijë litra në ditë. Kjo konsiderohej si një rezultat me rëndësi shumë të madhe sepse ishte konfirmuar studimi se Shqipëria kishte burime nafte që mund të plotësonin kërkesën e lartë që vetë hekurudhat dhe industria italiane kishte për këtë lëndë.

Zbulimi u tentua të mbahej i fshehtë dhe nuk u publikua deri në vitin 1924, por ndërkohë fjalët kishin qarkulluar ndërkombëtarisht duke ndezur ato që mund të konsideroheshin si ‘ethe per arin e zi shqiptar’

Por Lufta e Vlorës në vitin 1920 do të sillte largimin e italianëve e si rrjedhojë edhe një ndërprerje të procesit të nxjerrjes së naftës e të kërkimeve të mëtejshme.

Vetë italianët, në artikujt e publikuar në vitin 1942 do të hidhnin dyshime se në këtë largim të dhunshëm të tyre kishte ndikuar dhe Britania, por që nuk kishin një fakt për ta provuar këtë pretendim.

Në këtë mënyrë, zbulimi i naftës e kishte kthyer Shqipërinë në qendër të interesave të shteteve me industrinë më të zhvilluar, që nuk hezituan menjëherë të nisin diskutimet me qeverinë e parë shqiptare të ardhur nga paslufta.

Në këtë mënyrë, Shqipëria u kthye në një vend ‘pelegrinazhi’ për shumë përfaqësues të kompanive më të njohura ndërkombëtare të naftës dhe të shumë gjeologëve. Fakti që gjeologu Leo Maddalena, që kishte bërë studimin e plotë të ecurisë së nxjerrës së parë të naftës, nuk ishte publikuar ende, ngrinte edhe më shumë mister rreth potencialit të vërtetë prodhues të naftës që paraqiste Shqipëria. E veç misterit, thashethemet prodhuan diskutime e hipoteza të shumta.

Shqipëria cilësohet si “Mesopotamia e Re”. Rumunët të frikësuar nga ‘tharja’ e burimeve!

Asokohe, sikurse shkruan studiuesi Veniamin Toçi te “ Ndërhyrja e kapitalit të huaj”, pas këtij zbulimi  Shqipëria u emërtua si “Mesopotamia e re”, duke e krahasuar me Irakun që konsiderohej deri me atëhere si një ndër burimet më të mëdha të naftës, pasi ende nuk ishte zbuluar prezenca e saj në Arabinë Saudite që tashmë përbën prodhuesin kryesor në botë.

Në listën e studimeve, ishte edhe një lidhje që studiuesit bënin mes naftës së zbuluar në Shqipëri dhe asaj në Rumani. Kjo solli disa hipoteza se nafta në Rumani lidhej me shtresat nëntokësore të Shqipërisë në Adriatik.

Si rrjedhojë, kjo solli një valë reagimesh në shtypin rumun nga politikanë dhe biznesmenë që shfaqnin shqetësimin se nxjerrja e naftës nga Shqipëria do të sillte tharjen e puseve në Rumani. Por ky debat do të rezultonte i pabazuar në fakte dhe nuk bëri sens, e si rrjedhojë nuk avancoi më tej.

Përfundimi i Luftës së Parë Botërore, krijimi i një qeverie shqiptare dhe dalja e informacionit se Shqipëria po prodhonte naftë, e sidomos etiketimi si “Mesopotamia e re” ngjalli interesin e kompanive më të mëdha ndërkombëtare që erdhën në Shqipëri. Për herë të parë, në vitin 1920 në Shqipëri u krijua Zyra shtetërore për pasuritë natyrore, që përfshinte edhe kërkimet e naftës, e drejtuar nga inxhinieri Giovanni Ineichen për 4 vitet e para.

Si u ndanë koncesionet e para të naftës në Shqipëri? Totali i sipërfaqes ku do të kërkohej naftë arriti në 379 mijë hektarë

Pa përmendur debatet e shumta politike, ecurinë e shpejtë të Shqipërisë për anëtarësim në Lidhjen e Kombeve, rikthimin e Ahmet Zogut në pushtet apo konkurrencën e fortë mes kompanive e shteteve, deri në vitin 1925 ne territorin shqiptar u dhanë këto koncesione për kërkim dhe nxjerrje nafte:

Koncesioni i ‘Anglo-Persian Oil’ (sot British Petroleum): 200 mijë hektarë për kërkim dhe 50 mijë hektarë për shfrytëzim.

Koncesioni përfshinte zonën në të djathtë të rrjedhës së poshtme të Semanit, zonën e Buzmadhit dhe atë të Patosit.

Koncesioni për Hekurudhat e Italisë. Për këtë qëllim u krijua shoqërinë AIPA (Azienda Italiana Petroli Albania) që përfshinte 50 mijë hektarë për kërkim dhe 30 mijë hektarë për shfrytëzim. Koncesioni përfshinte zonën nga e majta e rrjedhjes së poshtme të Semanit deri në Gjirin e Vlorës, duke përfshirë dhe Selenicën, zonën e Lushnjes dhe Kuçovën

Koncesioni i SIMSA apo ‘Societa Italiana Miniere di Selenizza’. Kontrata parashikonte 2 mijë e 140 hektarë për kërkim dhe 800 hektarë për shfrytëzim që përfshinte zonën e Penkovës dhe atë të Selenicës, të dyja në Vlorë.

Koncesioni për ‘Standard Oil Kompani” . Kjo kompani amerikane ishte ndër kompaninë më të mëdha në botë për naftë. Koncesioni përfshinte 80 mijë hektarë për kërkim dhe 50 mijë hektarë për shfrytëzim, në dy zona të shkëputura.

Zona e parë ishte në ultësirë nga Karavastaja deri në plazhin e Vlorës ndërsa zona e dytë ishte në lindje të qytetit të Durrësit.

Koncesioni për “Herbert dhe Rushton: (britanik) parashikonte 20 mijë hektarë për kërkim dhe 10 mijë hektarë për shfrytëzim, që përfshinte zonën ndërmjet Patosit dhe Fierit.

Koncesioni për Sindikatën Franko-Shqiptare parashikonte  12 mijë hektarë për kërkim dhe 30 mijë hektarë për shfrytëzim. Ky koncesion u dha për hapësirat që nuk ishin zëna nga koncesione e tjera, e parashikonte toka përgjatë luginës së Shushicës  si dhe në dy zona të veçanta, njëra në Shkodër dhe tjetra në Korçë.

Nëse analizojmë totalin e sipërfaqes së tokës që ishte dhënë me koncesion për eksplorim dhe nxjerrje nafte, bëhej fjalë për rreth 379 mijë hektarë, e llogaritur në atë kohë në rreth 13 përqind të të gjithë territorit të Shqipërisë. Nga këto, shteti shqiptar arkëtonte një tarifë fikse prej 1.50 franga ari për hektar dhe  13.5 % të vlerës së prodhimit të nxjerrë. Këto konsideroheshin si tarifa të larta por që vinin si rrjedhojë e konkurrencës.

Mospërmbushja e parë e kushteve kontraktuale erdhi nga amerikanët e Standard Oil dhe britanikët e Herbert&Rushton që ende pa bërë asnjë kërkim ose gërmim në zonat që kishin marrë në koncesion, njoftuan tërheqjen nga këto të drejta të siguruara pas shumë përpjekjesh.

Britanikët e Anglo Persian, që e kishin nisur punën nga 14 tetori i vitit 1925, në pranverën e vitit 1930 ndaluan punën e tyre. Deri në këtë periudhë, ata kishin arritur të bënin 14 gërmine, duke arritur thellësi deri në rreth 11 mijë metra dhe u përqendruan vetëm në zonën e Patosit ku kishin evidentuar burimin primar, duke mos i eksploruar zonat e tjera që përfshinte koncesioni i tyre. Pasi përfundoi periudha 5 vjeçare, ata braktisën përfundimisht programin e tyre në Shqipëri duke u  tërhequr.

Sindikata Franko-Shqiptare, që ishte krijuar nga “Credit General des Petroles”,  pavarësisht shtrirjes së gjerë gjeografike që parashikonte koncesioni, u përqendruan vetëm në 3 sondime. Në vitin 1932, Sindikata ndërpreu punimet për t’i rimarrë në vitin 1935, si rrjedhojë e ndërhyrjes financiare të AIPA-s italiane.

Në këtë mënyrë, kërkimet e para dhe nxjerrja e parë e naftës në Shqipëri u përqendruan vetëm te italianët.

Historia e nje gruaje te martuar dhe me dy femije po marros rrjetin. Historia e saj eshte rrefyer per tabloidin britanik “The Sun”.

Ja rrëfimi i 33 vjeçares:Une jam e martuar dhe kam dy fëmijë me burrin tim. 

Ai është shumë i mirë por jeta se.ksuale është e tm.errshme.Një natë takova një djalë në një lokal dhe më dha numrin e tij.

Kur e thirra pas disa ditës më ftoi për darkë në një vend. Pas asaj shkuam në banesën e tij dhe aty bëmë se.ks.

Më bëri të ndihem më e gjallë, andaj vazhdova ta takoja. Një ditë kur dolëm, ishin edhe miqtë e tij dhe njëri nga ta ishte shumë i pashëm.

I dashuri mu afrua dhe më pyeti nëse isha për një treshe.

U ndjeva e tu.rpëruar por pranova sepse nuk doja t`ia prishja qejfin atij. Kjo doli të jetë një eksperiencë e imja e paharruar dhe nuk u ndjeva aspak e penduar.

Por, unë isha mësuar që ai të më thërrasë për takimin e rradhës. Megjithatë, nuk dëgjova nga ai për një javë edhe se i dërgova mesazhe.

Një ditë ma ktheu dhe më kërkoi ndjesë që nuk më është përgjigjur por më tha se ka shumë gjëra që po i ndodhin aktualisht në jetë.

A duhet ta lë tashmë dhe të vazhdoj me burrin tim?Ja përgjigja e psikologes:PO, PO dhe PO!

Ai është i zënë dhe e ka agjendën e ngjeshur, por që fatkeqësisht ju nuk përfshiheni aty.

Kjo situatë duhet t`iu shtyejë edhe më shumë që të bisedoni me burrin tuaj dhe t`i tregoni që keni një krizë e cila duhet zgjidhur.

Një minikamera e vendosur në të pasmet e një vajze se.ksi, ka filmuar vështrimet e shumë njerëzve drejt saj.

Vajza ishte veshur me një palë tuta të ngushta, që nxir.rnin më së miri në pah të pas.met e saj,

në mënyrë që të verifikonte me anë të kameras sa vë.shtrime do të tërhiqte.

Në një xhiro të shkurtër që ajo ka bërë në një rrugë kryesore, ka marrë rreth 60 shikime, nga meshkuj të moshave të ndryshme, por edhe femra.

SHIKO VIDEON KËTU

Një një lidhje në çift se.ksi ka prioritet. Rezultati i një jete aktive se.ks uale është një bashkëjetesë e lumtur.

Edhe në qoftë se kemi kaluar një ditë të lodhshme dhe str esuese, kur vjen fjala tek se.ksi nuk ka refuzim.

Ndryshe nga meshkujt, femrat janë ato të cilat japin shumë lehtë shenjat që kanë kanë kohë pa

bërë se ks.Ja cilat janë 3 shenjat treguese për një femër që ka kohë pa bërë se.ks..Vetëvlerësimi i ulët..

Në momentin kur një femër ka kaluar një kohë të gjatë pa kryer mar rëdhënie se.ksuale, vetëv lerësimi që ka ndaj vetes është shumë i ulët.

Jeni më pak social..Një tjetër shenjë e cila tregon se një femër nuk ka kr yer marr ëdhënie se.ksu ale

është kur ajo nuk është shumë e komunikueshme dhe është e mbyllur në vetvete.Mungesa e gjumit..

Mungesa e gjumit është një tjetër shenjë e mungesës s.ksuale për femrat…

Një e mbijetuar e kan.cerit rrëfen momentet kur mësoi sëm.undjen dhe si u përball me të.

“Isha vetëm 20 vjeçe, 7 vite më parë, dhe studioja në universitetin e Shkodrës.

Historia e saj është rrëfyer për faqen tonë dhe përcjell një mesazh të fuq.ishëm force dhe besimi.

Duke bërë dush, me dorë ndjeva një gùngè në shpatullën e majtë.Kur e prekja nuk ndjeja dh.imbje, por e ndjeja dukshëm me dorë.

Mendova mos ishte pùcèrr, por jo. Kështu që e lashë disa javë. Por nuk po ikte dhe u bë edhe e dukshme . Kur shkova ta vizitoja, mjeku u ala.rmua përnjëherë.

Ai zbuloi një gùngè me madhësinë e një kokrreje fasuleje, afro 7mm.Sipas mjekut kishte një shans 99% që ajo të ishte e mirë, por unë këmbëngula që të hiqej dhe të bëhej biòpsí.

Atë kohë kisha 1 vit e fejuar, me një djalë që u morëm me dashuri, por familja e tij nuk më donte sepse unë nuk i kam prindërit.

Isha vetëm me motrën, kur morëm rezultatet e biòpsísë.Gunga ishte masë kan. cerogjene. 1 milion pyetje kisha në mendje.

U tmèrròva kur dëgjova fjalën ka.ncër. Si mund ta kisha në shpatull?Jam vetëm 20 vjeçe, si më ndodhi mua kjo? Prisja të më mbështeste i fejuari, por ai në fillim më rrinte afër.

Pastaj nisi t’më shmangej aq sa vjehrra më tha: Keni genin e príshùr.Aty jam ndjerë po aq vetëm sa dita kur mora vesh që prindërit që më vd.iqën në áksídènt nuk do t’i shihja më kurrë.

Kam ikur duke qárè nga shtëpia e tyre…Askush nuk më ndoqi, as djali që dashuroja.Gjithçka ndodhi aq shpejt, sa në 2 pasditë isha për vizitë e ditën tjetër u futa në sallë op.erimi.

Pasi më op.eruan, kalova dy javë në spital. Pata pròblème me lëvizjen e shpatullës, por më t.merr ishte pritja e rezultateve e pas op.erimit.M’u duk sikur rilinda kur më thanë se kan.ceri ishte hequr.Por traùmèn e atyre ditëve nuk do ta harroj kurrë.

Aq më tepër t’i shpjegoja njerëzve se çfarë kishte ndodhur.Isha dhe ende sot e kësaj dite jam e shqètèsuar për rikthimin e sèm. undjes në trupin tim. Zbulova kush janë njerëzit që vërtet na duan”, shkruan ajo.