“Gjγshja nuk e donte fëmijën pasi babai ishte shqiptar”- E reja në Greqi αbοrtoi, flasin miqtë e çiftit: Kur e morën vesh lαjmin u gëzuan, por…

Një ngjarje e rëndë ka ndodhur në Zakynthos, të Greqisë, ku një vajzë 19-vjeçare abortoi fëmijën e saj, të cilin e kishte më një 27-vjeçar shqiptar.

Mediat në Greqi kanë publikuar pamjet kur dy të rinjtë kanë shkuar në spital për të kryer abortin.

Vajza është e shokuar dhe ajo tashmë ndodhet në spital, pasi është në gjendje të rënduar psikologjike. Ndërsa miq të çiftit thonë se fajtor për këtë ngjarje të rëndë është gjyshja e vajzës, pasi ai nuk e ka dashur fëmijën për shkak se babai ishte shqiptar.

“I gjithë problemi ishte tek gjyshja, ajo nuk e donte pasi djali ishte shqiptar”, ka treguar një mikeshë e çifti, e cila thotë se “kur ata morën vesh lajmin kanë qenë të gëzuar, por pasi i treguan familjarëe të vajzës gjithçka ndryshoi”.

Por gjyshja e 19-vjeçares, thotë një tjetër version: “Më kërcenoi mua dhe vajzën”.

“Nuk më pëlqente ky njeri, tregonte një fytyrë engjëllore, por brenda kishte gjëra të tjera” tha gjyshja.

E ραzakontë/ Kαfsha e egër kαpet në qendër të Tiranës(Foto)

Një mëngjes aspak i zakontë në qendër të kryeqytetit këtë të shtunë. Një çakall është pikasur nga qytetarët që po pinin kafen e mëngjesit në zonën e Teatrit të Operas dhe Baletit.

Gjitari, që nuk është aspak i zakontë për rrugët e një qyteti të zhurmshëm dhe larg zonave të pyllëzuara si Tirana, është vendosur përkohësisht në një kafaz nga punonjës të Agjencisë së Parqeve dhe Rekreacioneve.

Nuk dihet ende sesi kjo kafshë e egër përfundoi në qendër të Tiranës.

Ngjarja trόnditëse në Durrës/ Bie alibia e fëmijëve për υrasjen e babait? Zbardhet dëshmia e familjes që donte të Ιidhte krushqi me PëΙΙumb Metën: Nuk donte ta fejonte Hygertën…

Janë zbardhur detaje të reja në lidhje me ngjarjen horror të ndodhur në Shënavlash të Durrësit, ku 3 fëmijë vranë babain e tyre, Pëllumb Meta, dhe e varrosën në oborrin e shtëpisë.

Deri më tani është deklaruar nga autorët se ky veprim erdhi isi pasojë e sjelljes së të atit në familje, i cili së fundmi kishte vendosur të fejonte pa dëshirë vajtën e tij 19-vjeçare Hygerta Meta. Por së fundmi një rol të rëndësishëm në hetime mund të kenë deklaratat e familjes me të cilën viktima donte të lidhte krushqi, të cilët kanë deklaruar të kundërtën me fëmijët e viktimës.

Policia ka marrë deklarata nga disa anëtarë të familjes me të cilën pritej të lidhej krushqi. Sipas dosjes së policisë personi E.Q., ka dkelaruar se ata kanë pasur dëshirë që të lidhnin krushqi me familjen e Pëllumb Metës, por ky i fundit ka refuzuar duke u përgjigjur se vajta ka për të vazhduar shkollën dhe nuk ka plan për fejesë.

Një deklaratë shokuese e cila rrëzon alibinë e 3 fëmijëve, të cilët u shprehën se vranë babanë e tyre pikërisht pasi po fejonte 19-vjeçaren Hygerta Meta, kundër dëshirës së sajë.

U asfiksυα nga tγmi dhe ndërroi jetë teksa nxirrte fëmijët e saj nga banesa e ρërfshirë nga flakët, dhυrimi i organeυe të 23-vjeçares shρëton 8 persona

Një nënë 23-vjeçare, e cila vdiq pasi shpëtoi tre fëmijët e saj të vegjël nga një zjarri që i përfshiu shtëpinë, tani ka ndihmuar tetë persona të tjerë përmes dhurimeve të organeve.

Familjarët e të resë kanë bërë me dije se i kanë dhuruar organet e saj për të shpëtuar jetë tjera, duke qenë se ajo nuk kishte mundësi më të jetonte.

23-vjeçarja Madison Hope Summerville festoi ditëlindjen e saj të 23-të vetëm tre ditë para se të shpërthente një zjarr në shtëpi më 15 shkurt, sipas një faqeje të verifikuar të GoFundMe të krijuar nga motra e saj, shkruan CNN.

Summerville ishte në gjendje të nxirrte një nga fëmijët e saj nga shtëpia e tyre në Spalding County, Georgia, tha për CNN Shefi i Operacioneve të Zjarrfikësve të Qarkut Michael Byrd.

Summerville kishte refuzuar të largohej nga shtëpia derisa të gjithë fëmijët e saj të ishin të sigurt jashtë, raportoi ËSB.

Ajo vdiq nga thithja e tymit një ditë pas zjarrit, tha eksperti i kontesë Spalding, Michael Pryor. Ajo ishte një dhuruese organesh dhe me dhurimin e saj “ndihmoi tetë njerëz të tjerë”, tha Pryor.

“Ajo ishte e mahnitshme në faktin se bëri më të mirën e saj për t’i nxjerrë fëmijët e saj jashtë… deri në atë pikë sa i kushtoi asaj jetën,” shtoi Pryor.

Motra e Summerville e përshkroi atë si “një nënë, grua, motër, vajzë dhe mike të mrekullueshme”.

Autoritetet nuk kanë thënë se çfarë e shkaktoi zjarrin në shtëpi, ndërsa është raportuar e ishte aksidental.

Krenare për όrigjinën e saj / Racizmi i grekëve më ρrishi fëmijërinë, rrëfimi i Alexia Trajko, fituesja e Greece Next Top Model 5

Αlexia Trajko, fituesja 20 vjeçare e “Greece Next Top Model 5”, në një intervistë për Espresso në Athinë, rrëfen se si është jeta e saj pas reality show-t, si ndikoi programi televiziv në psikologjinë e saj, ndërsa tregon edhe racizmin që përjetoi në fëmijëri për shkak të origjinës nga Shqipëria.

Në cilën fazë të jetës jeni?

Aktualisht jam në Amerikë sepse kam për qëllim që të zhvendos biznesin dhe jetën time këtu. Për sa i përket punëve të mia profesionale, punoj me agjencinë e modeleve me vendndodhje në Selanik, No Limits Models Agency. Kemi një partneritet të mrekullueshëm dhe jemi të aftë për të bërë biznes jashtë Greqisë. Deri tani kam bërë disa fushata për marka të njohura përmes instagramit dhe pasarelave, si për Zeus+Dione.

Të ka ndihmuar në karrierë “Greece’s Next Top Model”?

Më ndihmoi në gjysmë të rrugës, pasi kishte klientë që më zgjodhën për shkak të ‘GNTM’ por edhe të tjerë më kanë zgjedhur thjesht mua si modele, si Alexia, pavarësisht pjesëmarrjes në këtë reality show.

Nga juria, kë keni veçuar?

Kam marrë diçka nga të gjithë. Viki Kaya ishte pak më “mami”, kujdesej për ne, Tasos Sofroniou ishte më argëtues dhe me humor, ashtu si edhe Giorgos Karavas si miku ynë.

Si ka ndikuar tek ju qëndrimi “e karantinuar” brenda reality show-t për më shumë se katër muaj?

Ishte shumë e vështirë. Kisha nevojë për dikë që të flisja dhe po qaja se nuk e kisha pranë. Në fakt, gjithë kjo mbyllje më preku dhe pasi dola prej saj nuk mund të hyja lehtësisht në kontakt me njerëzit, nuk mund të përqafoja dhe puthja, kisha ngritur një mur dhe u mbylla në vetvete. Më në fund me ndihmën e njerëzve të mi ia dola dhe e kalova.

Sezoni i ri i ‘GNTM 6’ pritet të nisë. Nëse do t’ju propozohej një rol, do të dëshironit ta kishit?

Do të doja të shkoja si mysafire në mënyrë që të ndaj përvojat e mia me garuesit. Gjithashtu nëse do të ndodhte ‘Next Top Model All Star’, do të më pëlqente të isha sërish në garë.

Për çfarë do t’i këshillonit vajzat që do të marrin pjesë?

Të hyjnë të përgatitura mirë psikologjikisht dhe të jetë të gatshme të pranojnë refuzimin. Gjithashtu të jenë sa më shumë me këmbë në tokë, indiferente ndaj kamerave dhe të mos i kushtojnë rëndësi asaj që thonë vajzat e tjera.

Si e përjetuat publicitetin që morët gjatë lojës?

E përjetoj edhe sot, dy vjet më vonë. Në fillim nuk e kuptova, mbase doja të ecja përpara dhe nuk i kushtoja vëmendje, shoqet më thoshin “po të shohin, përshëndeti”. Është diçka që nuk e kam kërkuar kurrë, por është kaq e bukur dhe e ëmbël dashuria që marr nga bota, është një gjë që më prek vërtet!

Ju keni lindur në Selanik, por jeni me origjinë nga Shqipëria. A keni përjetuar racizëm?

Kam përjetuar racizëm dhe kur isha më e re, më këshilluan që ta fshihja origjinën time shqiptare. Por nuk e kam fshehur kurrë dhe jam krenare për origjinën time. Nuk e kam pranuar kurrë racizmin nga bashkëmoshatarët e mi, por e kam pranuar nga të moshuarit. Ajo që më kujtohet veçanërisht ishte kur isha në shkollën fillore, shumë fëmijë merrnin në provim dhjetë, siç kisha marrë edhe unë. U hodh shorti se kush do të jetë flamurtari dhe unë isha me fat! Nëna e një fëmije reagoi ashpër dhe kërkoi nga drejtori që të mos e mbaj unë flamurin. Më pas kjo çështje në shkollë u bë një problem i madh dhe duke parë të gjitha këto i kërkova drejtorit të mos isha unë flamurtarja, me qëllim që gjërat të qetësoheshin. Ai e vlerësoi qëndrimin tim por në fund u bëra unë flamurtarja në paradë.

Jeni një vajzë shumë e bukur, a ka dashuri në jetën tuaj?

Ka dashuri në jetën time dhe kam dy vite në një lidhje dhe nuk e fsheh. Në fakt, gjatë reality show ai dhe familja e tij më kanë mbështetur shumë dhe kjo ka qenë arsyeja, duke menduar për të, për familjen time dhe miqtë e mi, që të jap më të mirën dhe të mos i zhgënjej. /Përktheu noa.al/

JUSTINIANI ΡERSANDORI ILIR QË NUK I LEJOJ SLLAVET TË VENDOSEN NË ILIRI.

Journal for Name Research Faqe 34: Në vitin 595 pas Krishtit, Perandori Justinian, një dardan me origjinë nga zona e Scupit, kreu një vepër të vlefshme për historinë e jashtme të latinishtes ballkanike. Pasi restauroi qytetin e tij të lindjes, i cili ishte prekur keq nga tërmeti i vitit 518, ai e ngriti peshkopin lokal metropolitane Katelianus në kryepeshkop të një krahine të madhe kishtare në vitin 535.

Burimi: 📂 Revistë për hulumtimin e emrit, vëllimet 7-8 – R. Oldenbourg, 1931 https://search.lib.umich.edu/catalog… – 13&library=Të gjitha+bibliotekat

_______________________

Justiniani, nga bariu ilir te perandori romak https://www.britannica.com/biography/Justin-I

_______________________

Justiniani I ose siç quhej Justiniani i Madh ishte nipi i Justinit I dhe lindi në Bedrianë të Dardanisë. Ai e shpërbleu vendin që e bëri të madh si asnjë perandor tjetër ilir. Kështu ai ndërtoi qytetin e tij të lindjes dhe e rrethoi me mure të larta për ta mbrojtur nga pushtimet barbare.

Me shpenzimet e tij, ai ndërtoi një ujësjellës të madh në qytet për të pasur akses në ujë në të gjitha stinët. Ai ndërtoi 157 kështjella për atdheun e tij nga Danubi në Epir për të mbrojtur këto zona nga pushtimet e grupeve të ndryshme të popullsisë. Është merita e tij që një pjesë e madhe e territorit shqiptar i mbijetoi pushtimeve sllave.

Justiniani u martua me Teodorën, një grua budallaqe që kishte nisur jetën e saj si artiste, por që ia kushtoi gjithë jetën perandorit dhe zotit. Gruaja ishte partnerja e tij politike dhe një nga këshilltaret më të talentuara që do ta shpëtonte disa herë edhe kur froni i kërcënohej.

Ëndrra e Justinianit për politikën e jashtme ishte rindërtimi i Perandorisë Romake dhe ai ia kushtoi pjesën më të madhe të jetës së tij kësaj ëndrre. Ai kishte disa komandantë të aftë si Belisari dhe Naseri, të cilët bënë fushata për të rifituar territoret e projektuara nga Justiniani. Pra, brenda një kohe shumë të shkurtër ai pushtoi mbretërinë vandal në Afrikën e Veriut, Siçili, Napoli dhe Ravena. Ai luftoi kundër ostrogotëve dhe u kap mbreti i tyre, si dhe mbreti i vandalëve. Ai pushtoi pjesën juglindore të Gadishullit Iberik duke shkatërruar mbretërinë gjermane atje.

Derisa ai po zhvillonte fushata në Perëndim, barbarët sllavë u vendosën në trojet më emblematike ilire dhe pas më shumë se një shekulli bastisjesh, padyshim se do të vendoseshin në këtë tokë.

Edhe pse nuk pranoi t’i lejonte sllavët të vendoseshin në Iliri, më së voni në shekullin e VII, kur sundonte perandori Heraklid, ai i la sllavët në territoret ilire, në Kroacinë dhe Slloveninë e sotme, të vetëm, pasi fiset serbe me origjinë bullgare ishin të dhunshme. pushtuesit pushtuan pjesën lindore të Ilirisë dhe u vendosën në veri të Dardanisë nga Danubi.

Enciklopedia ruse e vitit 1954 pasqyron kufijtë e Mbretërisë Serbe në fillim të shekullit të 19-të, duke u shtrirë në veri të Nishit në atë që sot është Beogradi. Kjo pasqyron zgjerimin e Serbisë në kurriz të trojeve etnike shqiptare. Këtu sllavët gradualisht u bënë zotër të shumicës së ilirëve fshatarë, duke e çuar vendin në një periudhë errësire dhe varfërie mesjetare.

Për të mos pasur probleme me Perandorinë Persiane, Justiniani nënshkroi një traktat paqeje me ta për 50 vjet. Në vitin 532 ai ndërpreu një konflikt fetar. Justiniani e mbajti veten të paanshëm, kjo çoi në një konflikt me të dyja palët kundër tij. Kryengritja bëri që perandori të largohej nga froni, por Theodora nuk e lejoi këtë dhe kështu me anë të diplomacisë dhe me ndihmën e ushtrisë së tij arriti të shtypte rebelimin dhe të forconte pushtetin e tij.

Justiniani ishte iniciatori i kodifikimit të madh të së drejtës romake, pasi sistemi i vjetër nuk i përshtatej më marrëdhënieve të reja. Në fakt, romakët kishin një ligj për të drejtat e skllevërve dhe pronës, por në kushtet e krishterimit, skllevërit u liruan, duke krijuar kështu një lloj të ri skllavërimi të quajtur “kolonizëm” dhe feudalizëm. Me ndryshimin e marrëdhënieve ekonomike, ligji që rregullonte këto marrëdhënie duhej të ndryshohej. Për këtë ai akuzoi një grup avokatësh që kodifikuan ligjin duke nxjerrë Kodin Civil (Corpus Juris Civilis). Pas tre vjet pune, u krijua një përmbledhje e çështjeve juridike romake të quajtur Diageste, një përmbledhje e shkrimeve të juristëve të lashtë romakë. U krijuan lehtësira që nxënësit ta mësonin këtë drejt në shkollë.

ΙBurimi: https://www.ocnal.com/…/justinian-i-albanian-son-and…

Gjuha greke është 200 υjeçare dhe mësohej vetëm në kishë, kjo është e gjitha. Kisha nuk donte që ρόpulli të fliste gjuhën

Gjuha greke është 200 vjeçare dhe mësohej vetëm në kishë, kjo është e gjitha. Nuk ishte gjuha e përbashkët. Kisha nuk donte që populli të fliste gjuhën shqipe dhe vllahe. Pamjet janë një dramatizim propagandistik dhe nuk ngrihet askund pyetja përse nuk u respektuan gjuhët e tjera që fliteshin në Rumeli dhe sidomos gjuha e heronjve që çliruan vendin.

Edhe në kohët moderne, kemi dëshmi të shumta edhe nga Aristidh Kola të llojeve të dhunshme të dënimeve për fëmijët që dëgjoheshin të flisnin shqip nëpër shkollat në greqi. Ndër dënimet më të lehtat ishte fshikullimi me kamzhik nëpër duar dhe këmbë në sy të shkollës.

https://www.facebook.com/UsaAlbanianSocietyNY?ref=embed_video

ΡAMJE TË VITIT 1913: ÇAMËRIA E MBUSHUR ME SHQIPTARË

Fotografi zvicerian, Frédéric (Fred) Boissonnas (1858-1946), lindi në një familje të njohur fotografësh. Mbahet mend kryesisht, për fotografitë e hershme artistike të Greqisë (më poshtë, të dokumentuara detaje të përditshmërisë së shqiptarëve).

Artin e fotografisë e mësoi nga i ati, Henri-Antoine Boissonnas (1833-1889), ndërsa studioi në Shtutgart dhe në Budapest.

Në periudhën 1907-1913 ai udhëtoi në tokën helene pothuajse çdo vit, duke bërë mijëra fotografi. Udhëtimi në rajon – në vitin 1913 me historianin zviceran të artit, Daniel Baud-Bovy (1870-1958) – ishte veçanërisht i frytshëm.

Në vitin 1919 themeloi shtëpinë botuese “Editions Boissannas”, ndërsa botoi gjithsej rreth 50 libra.

Fotografitë e Çamërisë në kohën e përfshirjes së saj në shtetin grek, kanë jo vetëm rëndësi dokumentare, por edhe një vlerë të lartë artistike. Ky koleksion i fotografive është vetëm një pjesë e vogël e fotografive që ai bëri në Greqi dhe në jug të Ballkanit. /Robert Elsie

Ahmet Zherka, shqiptari që υrau rusin në Nju Jork se ia grisi fΙamurin Kuq e Zi

Momenti kur trimi dhe atdhetari i madh Ahmet Zherka e ‘qëndisi’ me shtatë plumba në ballë shkelësin e pështirë të flamurit kombëtar, në ato ditë gushti të 1975 mu në zemrën e Nju Jorkut, ne Manhatanin magjik, nuk do të harrohen kurrë.

Ahmet Zherkën e kanë lindur Alpet shqiptare, aty ai u shoqërizua me shkreptimat gjëmëmëdha dhe rrufete tronditëse.

Në shtëpinë e te parëve të vet dëgjoi këngët e trimërisë dhe bujarisë. Veçanërsisht i kishte bërë përshtypje dhe e kendonte shpesh këngën për “trimin e trimave” Gjergj Elez Alinë; i ishin skalitur fort në mendje veçanërisht vargjet:

Pak pa mrrijtë, baloz, ti m’ke dredhue:

M’ke lypë motrën para se mejdanin;

M’ke lypë berret para se çobanin,

E jam dredhë n’ket log për me t’kallxue,

Se ne të parët nji kanu na kanë lanë:

Armët me dhanë përpara e mandej gjanë!

Pas burgosjes se të atit nga regjimi komunist në Shqipëri, familjarisht shpërngulet ne Ferizaj, në Kosovë. Pushtimi serb, ndjekja dhe persekupimi i shqiptarëve nga policia sekrete e Tito-Rankoviçit, shkelja e çdo te drejta njerëzore dhe kombëtare nga regjimi sllavo-komunist jugoslav, ngjallën tek i riu Ahmet Zherka ndjenjën e fuqishme të urrejtjes dhe nxiten veprimtari kundërshtimi “ndaj sllavëve të Karpateve”, siç i cilëson ata në shkrimet e veta, serbët pushtues. Ne shoqërinë e nxënësve te shkollës ai dallohej për guxim, deshirë të fortë për veprimtari konkrete ndaj policisë dhe oficerëve serbë. Një dite, ndersa luante futboll në nje fushë te vogël, degjon një britmë dhe zhurmë jo larg fushës, nuk ecën, por vërvitet drejt ngjarjes. Merr vesh se disa ushtarake serbë kishin nëpërkëmbur nje grua plakë shqiptare ne mënyrë vulgare; sulet ndaj tyre me grushta dhe shqelma, madje njerit prej tyre i shkul edhe një vesh.

Në Ferizaj, ai vihet nën ndjekjen e policisë dhe sherbimit sekret serb për aktivitetitn e vet antiserb, prandaj detyrohet te arratiset dhe të strehohet në disa të njohur te shqiptarët e Malit të Zi. Po edhe ketu nuk e ndërpret veprimtarinë atdhetare. Vazhdon të ndiqet nga policia serbo-malazeze, prandaj largohet për në Itali… Qëndron pak muaj në një kamp për emigrantët dhe në maj të vitit 1968 vendoset familjarisht ne Amerikë.

Në “Amerikën e bukur”, në vendin e demokracisë dhe të lirisë gjen shtratin e ngrohtë dhe më të mirë për jetesën dhe veprimtarinë atdhetare. Krahas punës së përditëshme, me orë edhe të zgjatura, që të mbante familjen, i kushtohet me te gjitha forcat e shpirtit dhe mendjes veprimtarisë atdhetare për Kosovën dhe Shqipërine. Mirrte pjesë në demonstrata, madje shpesh sillte edhe fëmijtë, se ahere, kujton ai, pak afroheshin në këto veprimtari. Bashkëpunon me kroatët kundër shtypjes dhe okupimit serbo-jugosllav. Po çdo ditë radhët me shqiptarë shtohesh më shumë.

Familja e Ahmet Zherkësh ishte arratisur në Kosovë nga Bytyçi i Tropojës pas LDB. Ahmeti kishte mbaruar shkollën normale në Ferizaj (siç quhej atëherë shkolla e mesme, që kualifikonte mësuesit). Në Nju Jork ishte afirmuar si patriot trim, meqë i kishte ndodhur fatkeqësia që e kishte afirmuar. Ai kishte vrarë punëdhënësin e tij ruso-amerikan. Shkak kishte qenë vizita që i kishte bërë ai Ahmetit në zyrë të punës. Me atë rast punëdhënësi ruso-amerikan ia kishte grisur flamurin kombëtar shqiptar, të cilin Ahmeti e mbante mbi tavolinë të punës. Flamurin e kishte sharë mbi baza nacionaliste e shoviniste. I ofenduar rëndë, Ahmeti e vret. Dënimi kishte qenë i butë për shkak të motivit e rrethanave të vrasjes.

Punonte, djersiste, shkruante dhe mirrte pjesë ne tubime atdhetarësh. Në qendrën e vet të punës kishte një ndarje ku xhvishte e vishte rrobat e punes, pushonte ose hante drekën. Aty mbante pak libra shqip, një fotografi të Skënderbeut dhe kishte varur një flamur kombëtar.

Ishin kohë të vështira dhe njeriu duhej te vetëmbrohej, tërhoqi derën e “zyrës” dhe u ngjit ne katin e dyte, ku kishte zyrën Smithi. Trokiti në derë dhe hyri. Smithi me nje buzëqeshje nervoze e pyeti pse kishte ardhur. Ahmet Zherka i tha me nje ton te qetë dhe qartë: ”Kam ardhur, zoti Smith, që të zbatoj vullnetin e popullit tim, të mbroj nderin e flamurin e përdhunuar nga ju…!” Ndërsa Smithi u përpoq të fitonte kohë, Ahmeti, si njeri qe vinte nga zona e barutit, nxori naganten dhe me nje saktesi të plotë i zbrazi në ballë dhe në krahorin e majtë 6 plumba atij shkelësi arogant të flamurit kombëtar shqiptar.

Doli në rrugë, u ul në një anë të saj dhe po pinte duahnin fundit në liri. Ndihej i qete, thelle në gjithë qenien e vet njerëzore, ndjente se ne rolin e ushtarit te thjeshte kishte plotësuar urdhërin e shenjte të Atdheut, te kombit vet.

Zgjati dorën para një mikrobusi të policisë. Ne fillim ata nuk po kuptonin gjë. Po kur dy oficere u afruan. Ahmet Zherka, me ate anglishten e ngadalshme u tha: ”Unë kam…” Pambaruar pjesen e dyte të foljes. E puthi në grykë naganten e tij, dhe ua zgjati ate me gryke nga vetvetja oficerëve të policisë, që u ngurtësua para tij. U zgjati të dyja duart për ta lidhur dhe, si e hypen ne furgonin e tyre, e shpune ne stacionin e policisë.

Më vonë në shënimet e vetë, oficeri i policise së Nju Jorkut, Skot M. shkruan se “Kam mbi 25 vjet ne shërbim… Kam pasur raste te ndryshme e tepër te vështira… Po ky rast është tepër i veçantë…”

U bënë hetimet e para dhe u mësua motivi i ngjarjes nga vete i ndaluari. Ai, Ahmet Zherka, kujton Skot M. përsëriste vazhdimisht 4 fjalë: ”Soldier, fatherland, order, flag”, që më vonë u deshifruan qarte “Jam një ushtar i theshtë i atdheut tim dhe zbatova urdhërin e tij, që të mbroj edhe me jetën nderin e kombin, flamurin kombëtar!”

Pas dite, vone, si kishin përfunduar hetimet e para, Ahmet Zherkës iu lejua te fliste në telefon me bashkëshorten e vet, Shpresën

– Ahmeti: Shpresa, si janë fëmijtë ?

– Ahmet, pse u vonove ? Kur do të vish ? Fëmijte të presin ! U dëgjua zëri plot ankth i Shpresës, që ende nuk dinte se çfarë kishte ndodhur.

– Jo, jo Shpresë nuk do të vijë … Ndofta …Kurrë …Kujdes fëmijtë!.

Dhe komunikimi telefonik ndërpreitet.

Lajmi u përhap brenda ditës në shqiptarët e Nju Jorkut. Miq, të njohur vraponin tek njeri-tjetrin, donin te dinin hollësi, kerkonin veprim.

U krijua një grup për të mbledhur fonde për gjyqin. Letra dhe telegrame iu drejtuan gjykatës së Nju Jorkut për lirim e me njehershëm të “njeriut të flamurit”.

Pas disa muajsh hetimi filloi proçesi i gjykimit. Atë dite, kujton nje dëshmimtar i ngjarjes, me dhjetra e dhjetra shqiptarë, me plisa të bardhë në kokë, mbushën oborrin e gjykatës. Kishte edhe pankarta të tilla: “Të lirohet menjëherë! Ahmet Zherka mbrojti nderin kombëtar! Rroftë flamuri i kuq me shqiponjën e zezë dykrenare!”

Gjyqi ne fazën e parë e dënoi me disa vjet heqje lirie. Por për qëndrimin e tij shembullor në kohën e dënimit dhe për cilësite e larta morale dhe qytetëruese ne mjediset e ndalimit, ky ndalim u kthye në një dënim me punë korrektuese.

Ai u liriua pas pak kohe. U prit me nderim dhe u rrethua me respekt nga diaspora mbarë. Ai tashmë ishte bërë tribun i diasporës. Ahmet Zherka filloi të shkruante një faqe tjetër të re të veprimtarisë atdhetare. Shquhej në organizimin e demonstratave kundër pushtimit të egër serb në Kosovë, mirrte pjese me shkrime dhe debatonte për fatet e kombit të vet. Por kjo është një histori tjetër dhe e gjatë.

Erdhi i ri, por me zjarrin e dashurisë për çështen kombëtare dhe me përvojën e një veprimtarie e përpjekjeve kundër dhunës serbe ne Kosovë. Erdhi si ushtar i thjeshte, por në një veprimtari dhe punë të gjatë atdhetare dhe me shkrime, por edhe me guximin e Çerçiz Topullit. të Avni Rushtemit, të Vasil Laçit, atentatorit te mbretit shkurtabiq të Italisë, Viktor Emanuel i III, me aktin e vet te gushtiut 1975, e bën tribun të lëvizjes atdhetare në Diasporë.

I qetë, i heshtur si Alpet Shqiptare nga erdhi, i urtë dhe plot hijeshi në sjelljen e vet burrërrore, i thjeshtë dhe fjalë pak, por me shkreptima rrufesh në shikim e tij; ai nuk kërkoi as lavdi, as emër, as njohje, por ndërkaq Ahmet Zherka fitoi adhurimin, dashurinë dhe nderimin e gjithë shqiptarëve qe njohin e kudo që janë, ai meritoi emrin e bukur-simbol, “Njeriu i Flamurit.”/gazeta-shqip

Refuzojnë të flasin gjuhën e nënës, mediat greke taIIen me shqiptarët që shtiren sikur kanë harruar shqipen (Video)

Refuzojnë të flasin gjuhën e nënës, mediat greke tallen me shqiptarët që shtiren sikur kanë harruar shqipen.

Mediat greke kanë ironizuar shtetasit shqiptarë të cilët refuzojnë të flasin gjuhën shqipe në publik duke preferuar që të përgjigjen në gjuhë të huaj.

Ata kanë bërë një përmbledhje ku disa shqiptarë, kanë zgjedhur që të përgjigjen në greqisht me pretendimin se kanë harruar shqipen.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2F341783346311605%2Fvideos%2F312456973402478%2F&show_text=0&width=560