Category: Lajme

Studentja shqiptare, Emira Selimi e cila mori nismën për të hapur bibliotekën e parë shqipe në Manastir, në Maqedoninë e Veriut, vendlindjen e alfabetit shqip, ka qenë pasditen e sotme përmes një lidhjeje skype në emisionin “Ftesë në 5”.

Mes lotësh dhe emocionesh të forta, Emira tregoi se si jeta e saj është në rrezik që prej ditës kur bëri publik nismën.

Ajo pohoi se ka marrë kërcënime dhe shantazhe në mënyrë të vazhdueshme, duke përmendur dhe indiferentizmin e institucioneve lokale në Manastir.

15.000 libra shqip, sipas saj, nuk lejohen të kalojnë kufirin për në bibliotekë, sepse këto libra konsiderohen si rrezik.

Ndër të tjera ajo tregoi se edhe presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani e ka pasur të vështirë të kalojë librat në gjuhën shqipe në Maqedoninë e Veriut.

Shqiptarët janë të ritit roman (dhe në vende të tjera mund të ketë edhe të ritit ortodoks gjithashtu), por të gjithë quhen shqiptarë, ata urrehen aq pak mes vete, kundrejt fqinjëve ata jetojnë si vëllezër sikur të ishin të gjithë të një feje, madje një shqiptar i fesë myslimane do t’i vriste 10 turq për një shqiptar të fesë së krishterë,njësoj si një shqiptar i ritit roman do t’i vriste 10 italianë për një shqiptar të fesë turke».

Rrethet intelektuale serbe në gjysmën e parë të shekullit të nëntëmbëdhjetë nuk e fshihnin njëfarë zilije ndaj shqiptarëve.

Ishte koha kur shqiptarët identifikoheshin përtej feve, që i bënte të dallueshëm nga të tjerët.

Vuk Karagjiç (1787 – 1864), njëri nga filologët serbë më të njohur bëri emër me përpjekjet e tij për të reformuar gjuhën letrare serbe dhe për të mbledhur visaret e folklorit të sllavëve të jugut.

I njohur për dellin e tij pansllavist, ai kishte zënë miqësi edhe me vëllezërit Grim, poetin Gëte si dhe historianin Leopold von Ranke.

Në vitin 1849 në Vjenë, aty ku punonin intelektualë të shumtë serbë, doli libri «Srbi svi i svuda» (Serb të gjithë e kudo).

Në të, Karaxhiç bënte një inspektim shterues të gjendjes së sllavëve të jugut. Ajo çka nguc vëmendjen është se etnologu serb pezmatohet nga fakti që një pjesë e konsiderueshme e serbëve të kohës së tij e ndjesonin vetën si turq, duke vënë madje më tepër theksin të identiteti regjional.

Ai rropatet që lexuesit e tij t’i bindë me shembuj ku tejkaloheshin ndasitë fetare.

Dhe për t’i zgjuar bashkëatdhetarët e tij nga limontia, Karagjiç përmend me theks të veçantë magjarët e gjermanët, por mbi të gjithë shqiptarët, për të cilët thotë se janë «shembull që duhet ndjekur».

Intelektuali serb, pa e fshehur një dozë lakmie, vëren sesi shqiptarët e konsideronin njëri tjetrin vëllezër, duke i lënë mënjanë përkatësitë fetare.

«…ata (arnautët) janë të ritit roman (dhe në vende të tjera mund të ketë edhe të ritit grek gjithashtu), por të gjithë quhen shqiptarë, ata urrehen aq pak mes vete, kundrejt fqinjëve ata jetojnë si vëllezër sikur të ishin të gjithë të një feje, madje një shqiptar i fesë myslimane do t’i vriste 10 turq për një shqiptar të fesë së krishterë, njësoj si një shqiptar i ritit roman do t’i vriste 10 italianë për një shqiptar të fesë turke».

«…njih (Arnauta) ima i Rimskoga (a može biti gdješto i Grčkoga) zakona, pa se svi zovu Arnauti, i da rečemo da se između sebe malo mrze, ali prema drugijem narodima žive kao i braća, kao da su svi jednoga zakona, i jedan bi od njih Turskoga zakona ubio deset pravijeh Turaka za jednoga Arnautina makar koga Hrišćanskog zakona, kao što bi i Arnautin Rimskoga zakona ubio deset Talijanaca za jednoga Arnautina Turskoga zakona».

Burimi: Michel Aubin, Vuk Stef. Karadžić: actes du Colloque [international les 5 et 6 octobre 1987 en Sorbonne, Universite de Paris-Sorbonne, 1988, f. 149

Kafet janë vendi i preferuar i shqiptarëve.

Kjo për faktin se kohëzgjatja në këto vende çlodhëse ku mund të takohesh me shoqërinë apo të çlodhesh zgjat relativisht shumë.

Në krahasim me popujt e tjerë të botës, shqiptarët shpenzojnë një pjesë të mirë të kohës së tyre në kafe.

Nëse do të krahasoheshim me italianët, mund të themi që jemi larg e larg, për faktin se ata e pinë kafen e mëngjesit në këmbë dhe nuk humbin kohë për t’iu përveshur punës.

Një rast tipik shqiptari u ka rënë në sy edhe disa pronarëve në një kafe në Francë.

Këtë fenomen ata e kanë vënë re dhe janë detyruar të ngjisin në murin e lokalit një tabelë ën shqip duke ndërgjegjësuar shqiptarët.

Që nuk mund të rrinë ulur për një orë dhe të porosisin vetëm diçka.

Bëhej fjalë për një telefon iPhone të cilin e kishte humbur dikush para 9 muajve, transmeton Pika….

Ai u gjet nga zhytësit dhe fatmirësisht edhe pas qëndrimit nëntë muaj nën ujë ai arriti të ndizej sërish gjë që befasoj pa masë zhytësit.

iPhone 6s PLUS ishte i mbështjellë me një mbrojtëse plastike e cila është rezistente ndaj ujit.

Pasi që mbushën baterinë, zhytësit hapën telefonin dhe gjetën pronarin të cilit edhe i kthyen telefonin e tij….

Shikojeni videon:

SHIKO VIDEON KËTU

Një histori tej të zakonshmes. Një adoleshent 19 vjeçar nga Indonezia është gjetur i gjallë pas 49 ditësh që kishte humbur në det.

Bëhet fjalë për Aldi Novel Adilang që ka jetuar në një barkë të modifikuar peshkimi dhe që rreth dy muaj më parë, në 14 korrik, erërat e forta e cuan 1200 milje larg ujrave japoneze, siç raporton Associated Press.

Ai qëndroi për gati dy muaj në një anije të improvizuar por që nuk ishte e pajisur si një anije.

Adilang punonte si një mbajtës llampe në atë strukturë druri kur ai u rr .ëm bye nga deti, sipas Jacarda Post. Detyra e tij ishte të ndizte llampat për të tërhequr peshkun.

Por kur hu mbi në det, duhet të mbi jeto nte. Pas përfundimit të furnizimeve ai përdorte palette e drurit të kasolleve lundruese për të bërë z ja.rr, citoi për gazetën gjenerali I konsullatës Murza Nurhidayat.

Adoleshenti m bi jetoi duke kapur peshk dhe duke pirë ujë që e filtronte përmes këmishës së tij.

Fajar Firdaus, diplomat në konsullatën indoneziane në Osaka të Japonisë tha për Jacarda Post se me shumë se 10 anije kishin lundruar afër Adilang para se anija Arpeggio e zbuloi në ujërat japoneze pranë Guam dhe e shpëtoi në 31 gusht.

Menjëerë iu dha ndihma e parë në anije dhe ai arriti në Japoni në 6 shtator dhe dy ditë më vonë u kthye në Indonezi. Autoritetet thanë se ishte “në gjendje të mirë”.

Nishanet e rrezikshme për të cilat ne duhet të shqetësohemi janë ato që qëndrojnë në heshtje e shtojnë volumin e tyre.

Specialisti i bimëve mjekësore, Ylli Merja thotë se tek këto nishane nuk duhet përdorur bisturia pasi qelizat që mund të mbeten aty bëhen edhe më agresiv.

Merja tha në “Vila 24” se duhet të kontrollojmë shpesh lëkurën për të parë nëse diçka nuk shkon me ngjyrën e nishaneve apo volumin e tyre.

Përmes shembujve e fotove, ai bëri dallimin e nishaneve të ndryshme ndërsa tha se formacione nishanesh që rriten mbi lëkurë e furnizohen me gjak përmes lidhjes me limfën, janë të rrezikshme, por jo të patrajtueshme.

Sipas Merjas, ato lyhen me lëng hudhre duke u rrudhur e shkatërruar që në rrënjë.

“Ky trajtim bëhet me hudhër e uthull hudhre më pas me bajame të egër. Masa fillon të mblidhet nëse pikojmë qumësht fiku apo bimë të tjera qumështore që kanë azot organik.

”-thotë Merja i cili tregon raste konkrete që kanë arritur të largojnë nga trupi përgjithmonë nishane në formë kërpudhe, madje në lëkurën e kokës.

“Djegia me lëndë bimore është aplikuar çdo pesë ditë deri në zhdukjen e plotë. Procesi zgjati jo më shumë se 1 muaj dhe nuk ka rrezik të formohet përsëri.

Këmbën e kërpudhës e kemi atrofizuar.”-tregon ai për terapinë e aplikuar mbi një pacient.

Merja siguron se pas këshillimit me të, ne mund ta trajtojmë një nishan vetë në shtëpi duke pikuar qumësht nga bima e tambëlgjakut.

Një variant tjetër trajtimi bëhet duke shtypur një thelbi hudhër dhe një bajame të bluar mirë.

Ajo në fillim do djegë e do dhembë, si provë që ka nisur të veprojë. Për të mbrojtur qelizat përqark vendosim një pecetë letre. Lihet për 10-15 minuta dhe më pas lëkura lyhet me krem sherebele për ta tkurrur edhe më tej. Merja tërheq vëmendjen për t’u ruajtur nga dielli kur kemi probleme me lëkurën dhe të bëjmë kujdes të mos përdoret bisturia pasi acaron më tej qelizat e fshehura në lëkurë.

Salsiçet janë ushqimi më i njohur i shpejt në Amerikë dhe vetëm atje hahen rreth 7 miliardë salsiçe gjatë verës.

Por, pavarësisht se sa i shijshëm është ky ushqim, salsiçet janë me të vërtetë të dëmshme për shëndetin.

Zakonisht ato bëhen nga mishi pulës, mishi i lopës dhe i derrit, por procesi i prodhimit përfshinë shtimin e shumë mbetjeve të kafshëve si këmbët, lëkura, dhjami, kthetrat etj.

Aditivët si shurupi i misrit, kripa dhe shumë tjerë shtohen për ta përmirësuar shijen, gjë e cila ndryshon nga shteti në shtet.

Gjëja më e keqe është se disa nga shijet të cilat shtohen gjatë procesit të prodhimit vijnë nga guaskat e insekteve të vogla që zihen në karbonat sodiumi dhe amoniak.

Megjithatë, asnjëherë nuk mund të jemi të sigurt për aditivët që përdoren për krijimin e salsiçeve pasi që asnjëherë nuk shkruhen në pakot e shitjes.

Në një emision televiziv të krijuar nga Gabriel Hoss dhe të shfaqur në kanalin e shkencës “Science Channel” në SHBA, Discovery Channel Canada në Kanada dhe Discovery Channel në Mbretëri të Bashkuar, tregohet i gjithë procesi i krijimit të salsiçeve.

Videoja e publikuar në YouTube ka më shumë se 80 milionë shikime, me komente të ndryshme të njerëzve të habitur.

Një përdorues madje komentoi “Ky është filmi horror më i frikshëm që kam parë ndonjëherë”

SHIKO VIDEON KËTU

GAZETARES SË SPORTIT I NGRIHET FUSTANI, “PA QËLLlM”

Gjatë transmetimit të emisionit sportiv “Rabona” në kanalin “65 Sport” prezantuesja dhe gazetarja sportive Barbara Ovieni është bërë pa dashje protagoniste e një “incidenti”.

Tashmë është bërë viral në pak orë në Britaninë e Madhe.

Më poshtë pamjet e shpërndara nga qindra ndjekës.

SHIKO VIDEON KËTU

Një djalë tregon se e ka kaput “mat” të dashurën e tij duke folur në dush me një tjetër. Djali thotë se nga tronditja e fortë ka qenë në limitet e vetëpërmbajtjes. Kjo është historia e rrëfyer .

“Kam qenë gati duke bërë një gomarllëk. Kam qenë gati duke lyer duart me gj.ak…

Përshëndetje të gjithëve. Jam një 34-vjeëar kuksian, që jeton në emigracion. Këtu jam njohur prej 3 muajsh me një vajzë kosovare. E nisëm shumë shpejt bashkëjetesën, sepse të dy nuk i kemi familjet këtu.

Ajo është një vajzë e bukur dhe të gjithë e shohin. Por s’kam qenë kurrë xheloz, përkundrazi më pëlqen që gjënë e bukur ta kem unë.

Ama atë natë ndodhi hataja krejt. Futet në banjë për të bërë dush kjo. E thashë po i bëj surprizë po shkoj e lahem me të.

Kur e kap brenda kabinës së dushit me telefon në dorë e fliste me dikë tjetër në kamera. Një jevg andej nga anët e saja.

E kap kapur për flokësh, Zoti e di si nuk më mbeti në duar.

Jam ndjerë super i poshtëruar. Ajo qante, e kërkonte falje…Por unë akoma nuk e kam kaluar atë tronditje.

Normal nuk jetoj më me të dhe nuk dua t’ja dëgjoj as emrin. Por kam marrë tm.err prej femrave tani.

Si mundet një femër të të bëjë një gjë kaq të ulët brenda murëve të shtëpisë??? Më lutet të kthehet, por edhe pse e ndjeja e kam ndarë mendjen…”, shkruan ai.

Një histori tradhtie bashkëshortore është zbuluar për “Daily Star” nga një grua, përdoruese e rrjetit social “Ashley Madison”, i specializuar pikërisht në krijimin e lidhjeve jashtëmartesore.

50-vjeçarja tregoi arsyet pse pëlqen ta tra.dhtojë të shoqin. Ajo ka treguar se me bashkëshortin ka katër fëmijë dhe se kishte një lidhje katër vjeçare jashtë martesore të cilën ai ia zbuloi.

“Burri im mësoi në mars se kisha një aferë katërvjeçare. 99% të kohës nuk ndjej ndonjë faj, po argëtohem dhe kënaqem. Jeta është shumë e shkurtër”, rrëfen ajo.

“Burri dhe unë kemi shkuar në terapi që kur ai zbuloi aferën time katërvjeçare dhe kjo e ka ndihmuar”, shton gruaja.

“Por unë do të vazhdoj ta përdor faqen e internetit për nevojat e mia. Dua eks.itim”, shprehet.

Më tej vijon: “Gjatë katër vite e gjysmë në këtë faqe unë kam pasur një marrëdhënie të duhur afatgjatë dhe të tjera të shumta, si në internet ashtu edhe offline. Për momentin nuk kam një lidhje, por unë po bisedoj me dikë dhe do të takohem së shpejti. Gjetja e dikujt në internet është shumë më e lehtë dhe unë do të thosha se diskrecioni është një domosdoshmëri. Në Ashley Madison kam më shumë kontroll dhe prandaj mund të gjej partnerë të mundshëm”.

Gruaja gjithashtu hedh dritë mbi frustrimin e saj sek.sual brenda martesës.

“Meqë dëshirat e mia nuk u arritën, kjo më nxiti të kërkoja jashtë martesës për të kënaqur nevojat e mia”, zbuloi ajo.

“Partnerët e marrëdhënieve të mia jepen më shumë në atë që unë dua sek.sualisht. Burri im nuk po më jepte atë që kisha nevojë.

“Do ta kisha lënë burrin tim për partnerin tim katër-vjeçar, por ai vendosi të qëndrojë i martuar me mua”.