Category: Lajme

Burimet mesjetare, madje edhe njerëz të oborrit mbretëror nemanjid, si, G. Camblaku dhe K. Filozofi, gjithashtu Malin e Zi të sotëm e shohin si pjesë të Arbërisë (Stare srbske biografije, ed. L. Mirković, Beograd 1936, pp. 28, 78-79, 110. K. Filozof, nitije despota Stefana Lazarevića, Beograd 1989, pp. 96, 97, 115, 120, 121).

Nga Jahja Dranqolli

Qëllimet janë të qarta, rikthimi i Biogradit atje, praktikë kjo tashmë e parë disa herë gjatë Historisë Moderne të Malit të Zi.

Qëllimi im kësaj radhe është vetëm t’ju tërheqi vëmendjën autorëve të Fjalorit të Akademisë Malazeze se, gjatë gjithë mesjetës në kontinuitet me ilirët, si dhe gjatë shekujve të parë të sundimit osman, Arbërit kanë përbërë pjesën më të madhe të popullatës të arealit të Malit të Zi të sotëm.

I ndeshim edhe si sundimtar shteti siç ishte Koçopari në shek. XII (Ljetopis Popa Dukljanina, SKA, posebna izdanja, knj. LXVII, filozofski i filološki spisi, knj.18, ed. F. Šišić, Beograd 1928, p. 359).

Burimet mesjetare, madje edhe njerëz të oborrit mbretëror nemanjid, si, G. Camblaku dhe K. Filozofi, gjithashtu Malin e Zi të sotëm e shohin si pjesë të Arbërisë (Stare srbske biografije, ed. L. Mirković, Beograd 1936, pp. 28, 78-79, 110. K. Filozof, nitije despota Stefana Lazarevića, Beograd 1989, pp. 96, 97, 115, 120, 121). Malin e Zi (Zetën) të sotëm, edhe vetë Car Dushani, në një kartë të riprodhuar në vitin 1349, e konsideronte si pjesë përbërëse të Arbërisë (Istorija C. Gore, II-2, Titograd, 1970, p. 138).

Mirëpo, ajo që tërheqë më tepër vëmendjen është se kryeqendra e sotme e Republikës së Malit të Zi, PODGORICA në mbështetje të dokumenteve zyrtare të Republikës së Raguzës, që mbajnë vulën e vitit 1443, është përfshirë në kuadrin e konceptit Arbëri (Dravni Arhiv u Dubrovniku, regjistrat e serialit, Lamenta de Foris, fleta. 216 verso).

Sundiuesit e huaj, që kishin kontakte me këto anë, gjithë bregdetin malazias e konsideronin pjesë të Arbërisë (Notes et extraits pour servir a l’historie des Criosades au XV-e siecle, I, Paris 1889, p. 239).

Edhe Republika e Venedikut, e cila zotëronte disa qytete bregdetare të Adriatikut Jugor, Malin e Zi (Zetën) e shohin si pjesë të Arbërisë. Kështu një e dhënë që doli nga zyra venedikase më 1440, thotë: “Budua e Zeta dhe vende të tjera të Arbërisë”.

Se arbërit bashkëjetonin si shumicë me sllavët e romanët në të gjitha qytetet bregdetare dhe në prapatokën e tyre, dëshmohet edhe në radhonjtë e statuteve të Kotorrit, të Buduas dhe të Grbaljska Zhupës (Bibliotheca Nazionale Marciana, MSS Italiani C I. II. No. 38 [5197]; Statuta et leges civitas Buduae […]. Zagrabiae: JAZU, 1882-3; Statuta civitas Cathari, Venetis 1616, etj.)

Njoftime të ngjashme burimore të dorës së parë do të ndeshim prore deri nga kapërcimi i shekullit XVII, kur ndërrimet e strukturës fetare të popullatës vendore do të krijojnë kushte të reja për një simbiozë interesante etnike, e cila ka tërhequr dhe tërheqë edhe sot e gjithë ditën vëmendjën e shumë studjuesve të njohur jo vetëm të Ballkanit por edhe të Europës dhe më gjerësishtë!

Ema Andrea, në një intervistë që ka dhënë për Rudina Magjistarin disa kohë më parë, ka folur për periudhën e vështirë që ka kaluar kur u divorcua. Aktorja tha se marrëdhënia e saj nuk përfundoi për arsye dhune apo tradhtie, pavarësisht asaj që është përfolur.

Sipas saj, më e dhimbshme se vetë divorci ishte reagimi i shoqërisë.

“99% e publikut pret të them divorci, por po divorci ka qenë i dhimbshëm, por më i dhimbshëm se divorci ka qenë reagimi i shoqërisë. Ka qenë një reagim shumë dramatik, që më ka shënjuar fort. Më ka shënjuar, më ka frustruar, më është dashur punë e madhe për të dashur shoqërinë, apo për ta kuptuar. Më është dashur mua të jem empatike ndaj të gjithë atyre që më sulmuan. Kjo ka qenë më e rëndë se sa vetë divorci, që është i rëndë, se njeriu lyen shtëpinë, bën gjëra normale, që i ndryshon rutinën dhe mërzitesh, e jo më të shkëpusësh një marrëdhënie, e cila nuk është më një marrëdhënie personale, por janë të përfshirë edhe njerëz të tjerë”, u shpreh ajo.

Në intervistën për emisionin Rudina, aktorja shtoi se gjërat për të ndryshuan aq shumë saqë këtë e vinte re dhe te përshëndetjet e njerëzve

“Ndryshoi dhe përshëndetja, e di?! Ky nuk është frustrim, është observim në një hapësirë shumë të madhe të njohurish. Nuk isha më aktorja e talentuar, nuk isha më artistja e lexuar, isha vetëm një grua fajtore që nuk po kërkonte falje. Nuk po rrinte në qoshe të kërkonte ndihmë”, tha Ema.

“Me babain e Sarës jemi shokë, nuk e di pse është çudi kur dy njerëz vendosin se nuk mund ta bëjnë më jetën e tyre bashkëshortore së bashku dhe pse fëmija rritet me gjithçka që munden të potencialisht ta bëjnë. Natyrisht nuk ka pasur një gjë të tillë në marrëdhënien tonë, por se di pse njerëzve nuk u pëlqejnë gjërat qytetare dhe të civilizuara, janë dëmtuar në profesion në raporte personale. Që të nesërmen erdhi reagimi. Më kanë hequr shijen, e kam dashur jetën dhe besoja tek e mira, me një besim të jashtëzakonshëm, nuk i kam shkuar kurrë banalitetit që ekziston në çdo raport. Kjo më ka vrarë dyfish se më shndërroi brenda vetes”, tregoi ajo.

Profesori i historisë së Europës Juglindore në Universitetin e Vjenës, Oliver Jens Schmitt, përshkruan procesin e ndërrimit të emrit të arbërve në «shqiptarë» si një reagim ndaj tronditjes së thellë kulturore që rezultoi nga osmanizimi dhe islamizimi i shoqërisë arbërore.

«Në Mesjetë, shqiptarët njihnin si emër për vetëvetën si popull vetëm termin «arbër», zonat ku shtriheshin i quanin «Arbëria» ose «Arbënia». […] Braktisja e emrit të vjetër ndodhi shumë vonë, rreth [vitit] 1700, dhe së paku në këtë pikëpamje përfaqëson një dukuri që bie në sy në kontekstin europian.

Përse një grup i madh merr një emër tjetër? Shoqëria shqiptare u trondit në themelet e saja nga pushtimi osman, [pushtim] i cili zgjati një shekull (1385–ca. 1500) dhe solli në disa regjione shkatërrime të mëdha dhe humbje të popullsisë.

Në shekullin 16 e në veçanti në shekullin 17 shumë shqiptarë u konvertuan në Islam. Emri «arbër» ishte i lidhur ngushtë me kulturën e krishtëre të Mesjetës e cila u shty mënjanë nga Islami. Shqiptarët e islamizuar, si pjesë e bartësve të pushtetit në Ballkan, e mënjanuan gjithnjë e më shumë një emër të tillë që rikujtonte të kaluarën e krishtëre.

Termi «shqiptar» (me gjasë nga fjala «shqiptoj») u përhap gradualisht në Ballkan – me gjasë në shekullin 18 –, edhe tek krishtërët shqiptarë [arbër], dhe shërbente si veçim nga të tjerët me gjuhë të nryshme [nga shqipja]. Mirëpo, ai [term i ri] nuk i rroki ato bashkësi shqiptare jashtë nukleusit të trevave shqiptare, do të thotë në Greqi dhe në Jug të Italisë. […]

Asnjë popull tjetër europian i Kohës së Re nuk ka bërë një ndrrim kaq radikal të identitetit si reagim ndaj tronditjes së thellë kulturore: [Termi] «Shqiptar» e vuri në pah ndrrimin total të orientimiit të shoqërisë shqiptare, shumica absolute e së cilës deri më 1912 shikonte drejt Stambollit, kryeqytetit të Perandorisë Osmane.»

Burimi: Oliver Jens Schmitt – «Die Albaner» («Shqiptarët»), 2012, München, C.H. Beck, faqja 19–21.

Citim nga site: Studiuesi francez nga Korsika, Robert D’Angely në librin e tij “Enigma” tregon se Bonaparte është shqiptar, si Aleksandri i Madh …. Ky studiues korsikan, një ekspert për shqiperin dhe shqiptarët, tha me gojën plotë se Napoleoni është shqiptar. Ai shpjegon se mbiemri i vërtetë ishte Kalëmiri, i cili është shtrembëruar nga Grekët, gjatë 100 viteve familja e tij jetonte atje si Kalomeros, që do të thotë “ana e mirë” që u përkthye në italisht si “Buonaparte”. Kështu që mbiemri i tij i vërtetë është Napoleon Kalëmiri dhe nëse do të përkthehej në italisht do të ishte Napoleon Buoncavalo (kali i mirë), jo Napoleon Buonaparte.

Napoleon Bonaparte ishte një gjeneral francez, diktator revolucionar dhe perandor. Sidoqoftë, shumë pak njerëz e dinë se ai vjen nga një familje me origjinë shqiptare. Napoleoni lindi më 15 gusht 1769 në Ajaccio, Korsikë.

Familja e tij ishte e pranishme në Korsikë që nga shekulli i 16-të. Sidoqoftë, rrënjët e tyre qëndrojnë në Toskërinë Italiane, ku grupet etnike shqiptare “Arbëresh” * janë gjithashtu në shtëpinë e tyre sot. Familja e Napoléon gjithashtu i përkiste arbëreshëve.

Gjyshi i Napoléon ishte politikani Giuseppe Maria Buonaparte, babai i tij Carlo ishte sekretari i Pascal Paoli, një revolucionar dhe luftëtar i rezistencës Korsikane dhe kishte luftuar me të për pavarësinë e Korsikës.

Vetë Napoleoni u ngrit në ushtri gjatë Revolucionit Francez. Ai provoi të ishte një talent ushtarak i rendit të parë. Sidomos fushatat në Itali dhe Egjipt e bënë atë të popullarizuar. Kjo i mundësoi atij të merrte pushtetin në Francë si një nga tre konsujt përmes grushtit të shtetit të 18 Brumaire VIII (9 nëntor 1799). Nga 1799 deri 1804 si Konsull i Parë i Republikës Franceze dhe më pas deri në 1814 dhe përsëri në 1815 si Perandor i Francezëve, ai drejtoi një regjim diktatorial me elemente plebishitare.

Përmes reformave të ndryshme, të tilla si ajo e gjyqësorit përmes Kodit Civil ose ajo e administratës, Napoleoni formoi strukturat shtetërore në Francë deri në ditët e sotme dhe filloi krijimin e ligjit civil modern në shtetet e okupuara Evropiane. Në kushtet e politikës së jashtme, të mbështetur nga ushtria, ai përkohësisht fitoi kontroll mbi pjesë të mëdha të Evropës kontinentale. Ai ishte gjithashtu Mbreti i Italisë nga 1805 dhe mbrojtës i Konfederatës së Rinit nga 1806 në 1813 dhe caktoi anëtarët e familjes dhe të besuarit si monarkë në disa shtete të tjera. Me shpërbërjen e Perandorisë së Shenjtë Romake të iniciuar nga ai në 1806, struktura shtetërore e Evropës Qendrore u bë një çështje qendrore në shekullin e 19-të.

Louis Adolphe Thiers ishte një politikan dhe historian francez. Nga 1830 në 1851 dhe nga 1863 në 1877 ai ishte anëtar i parlamentit francez. Thiers ishte një personalitet i njohur në atë kohë, i cili gjithashtu shkroi historinë e Revolucionit Francez.

Me botimin e Historisë së Revolucionit Francez të Thierit (Histoire de la Révolution française) (1823 deri 1827) filloi në përgjithësi një pamje e re, më pozitive e Revolucionit Francez. Thiers ishte mbi të gjitha një admirues i Napoleonit.

Thiers shkruajti në kujtimet e tij se vëllai i madh i Napoleon Bonapartit, Josef Bonaparte, vetë tha në 1806 se familja Bonaparte është me origjinë shqiptare!

Vëllai i madh i Napoleon Bonapartit, u bë Mbret i Napolit në 1806. Ai u shkruante shqiptarëve që e shkruajnë në atë kohë për të përshëndetur kurorëzimin e tij si mbret: “Familja Bonaparte gjithashtu ishin fillimisht arbëreshë”.

Profesori Robert d’Angely, një Korsikan, ka shkruar gjithashtu për origjinën e familjes Bonaparte. Në librin e tij, i cili zgjati 30 vjet punë, në faqet 113-117, ai shkruan se edhe Napoleoni dhe Aleksandri i Madh, si dhe Skenderbeu, ishin shqiptarë. Emri origjinal i familjes së Bonapartit ishte “Kalë-miri”

Në faqen 37 në librin “Golgotha ​​e Shqipërisë” nga Leo Freundich, mund të lexohet se edhe Napoleon Bonaparte fliste shqip (arbereshi). Ai shpesh përdorte fjalë shqipe, veçanërisht me personat më të afërt për besim.

Michel Ney Duka i Elchingen, Princi i Lumit të Moskës, ishte Marshalli i Perandorisë. Napoleoni e quajti atë “le guximtar des braves” (gjermanisht: “më i guximshmi i trimave”). Kurdoherë që Napoleoni i jepte urdhra Michel Ney, në fund të porosisë ai përdorte shqip betime që Ney kurrë nuk i kuptonte. (Faqja 37 e “Golgotës së Shqipërisë”).

Në hartat e vjetra nga Napoleon Bonaparte, mund të shihet se ai mbulonte territorin nga Sllovenia në Greqi, Iliri i thirrur.

Marrëdhëniet e tij me Ali Pashë Tepelenën, mbretin shqiptar të Janinës (Janinë), ishin gjithashtu veçanërisht të mira. Tepelena ishte një shqiptare që sundonte pjesë të mëdha të asaj kohe ishte Shqipëria Osmane dhe Greqia. Napoléoni e mbështeti atë në çdo mënyrë.

* Arbëreshët janë një pakicë shqiptare e vendosur prej kohësh në Itali dhe Siçili. Ata fillimisht erdhën në shekullin e 15-të nga ato që tani janë shtetet e Shqipërisë dhe Greqisë. Ata flasin edhe sot një nëndialekt konservator të shqipes.

Kolumbiani i mediave Derb.ch të Zvicrës, Peter Schibler, kohët e fundit shkroi një artikull me titull “Helvetia për fillestarët” që do të ndihmonte të gjithë mësuesit e shkollës fillore të mësonin më lehtë Historinë Zvicerane.

ndërsa shkruan për përmendjen e parë të termit Helvetia në histori (58 para Krishtit) dhe personalitete si Angrí Gisáng, ai më vonë ndalet në pushtimet e Napoleon Bonapartit.

“Kombi Zviceran (me një fjali): Kombi Zviceran u themelua në 1291 dhe që nga viti 2003 u përfaqësua nga Këshilli Federal (Bundesrat). Më parë me Këshillin Federal krijoi klasën e vjetër politike (pa SVP).

“Para se shqiptari të vinte nga Korsika, Napoleon Bonaparta, Zvicra ishte një demokraci dhe nuk kishte nevojë për një Këshill Federal, sepse ishin burrat ata që vendosën nëse do të kishte paqe vitin e ardhshëm apo jo,” shkroi ai.

Napoleon Bonaparte ishte një nga perandorët më emblematikë të Francës që sundoi pothuajse të gjithë Evropën, duke arritur Egjiptin në fillim të shekullit të 19-të.

Ai lindi në Korsikë (1769), ndërsa ka shumë dokumente për origjinën e tij shqiptare ………..

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fwww.derbund.ch%2Fhelvetia-for-beginners-657514576172%3Ffbclid%3DIwAR1WWiSXV1KH4C69DQchfYzuXmulB6zs-iKmtj15gAyvigza4gto7nRRj4w&h=AT3dJU5mmsURuw2hR1ZrAGBA5Uj3b-rLBj5xuupFz3U7bwKs0LAeV2Wt8zmGHrwFLGlwagnsmSDbAJ6M4xuiAm6i4kh-a301tzN35xxuZOWiLRuLujeq-KJ0_uyjYtf9KGTV&tn=-UK-R&c[0]=AT2zPYiFoGswMQR7qPukj4exBwnnUdD3RNXX_pM1x8NTX1eorzQKY2oF24d666ImqGwjtC3poy19OZb3lIFUGDvhZXW2pNU8Bpmu3eIpQdyt6CrF9yLAAJZbV4rhyT8SKpR_lix3tEx_gKq7zvuRRKkjiQ8Ao8fZXRjdnAhLb6N00pVAiXbC3BAhQ2bVLqvLIZVZJaKThu1RGut9P5o810nbkpr2KjJtgW4

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fgallica.bnf.fr%2Fark%3A%2F12148%2Fbpt6k5406276n.texteImage%3Ffbclid%3DIwAR096xyu3A3VtoZmJUQNoQnkbookQf57yW9-iyHkMuQhGkKFgwHoiEB6gv4&h=AT3Onny1ixK3MNU-FoaMfkd6GXVVEEp1RFpLD1PS4N28Yaq-SV3Rze30bFySifYokeT-QilmfuTuRaWB3E3kvG_esvzXJOVmMtn9Lh_A0e5TfhDAPLeQOR6fmDeSkGV5V3MJ&tn=-UK-R&c[0]=AT2zPYiFoGswMQR7qPukj4exBwnnUdD3RNXX_pM1x8NTX1eorzQKY2oF24d666ImqGwjtC3poy19OZb3lIFUGDvhZXW2pNU8Bpmu3eIpQdyt6CrF9yLAAJZbV4rhyT8SKpR_lix3tEx_gKq7zvuRRKkjiQ8Ao8fZXRjdnAhLb6N00pVAiXbC3BAhQ2bVLqvLIZVZJaKThu1RGut9P5o810nbkpr2KjJtgW4

https://www.facebook.com/people/Teuta-Ilire-Reka/100088938891669/?ref=embed_video

Nuk është sekret që Ilir Meta ka një videopërgjim që shantazhon dhe mban peng Sali Berishën. Mister janë protagonistët e asaj video kompromentuese.

Në 5 mars 2015, Sali Berisha akuzonte Ilir Metën se kishte porositur vrasjen e dy deputetëve në atë kohë, Tom Doshin dhe Mhill Fufin. Berisha i kërkonte Metës të jepte dorëheqjen si kryetar Kuvendi dhe të dorëzohej në Prokurori.

Berisha i lëshoi Metës në atë kohë grupin e PD-së dhe mediat.

I zënë ngushtë, Meta vendosi të kërcënonte Berishën me një video.

‘Se të kërcënon ty Dritani me videot e Zenit, bashkë me Tomën, kjo është çështje tjetër, nuk është çështja ime, të lutem shumë! Herën e parë, dorëheqjen e dhashë prej Shkëlzenit, se ai ishte në videon e Dritan Priftit, dhe ti e di shumë mirë, dhe më the: “Shiko çfarë ka bërë ky budallai”. Ashtu më the! Më thoshe: “Ça t’i bëj këtij budallait se më turpëroi!” Vazhdo ende me mendtë e Shkëlzenit! Vazhdo, se unë nuk kam çfarë të bëj për ty”, tha Meta.

Video me protagonist Shkëlzenit kishte rënë në duart e Spartak Brahos, në atë kohë shumë pranë Metës.

Video ishte zbuluar nga ekspertët gjatë kontrollit të lap-topit, ku ishte video Meta-Prifti.

Ndërsa Berisha nuk po tërhiqej, Meta e kërcënoi për herë të parë Berishën, se do të publikonte videon. “Jo, jo, derisa i ke ti, do t’i nxjerrësh ti. Unë do të nxjerr ato…”, tha Meta.

Në mes hyri për t’i pajtuar Fahri Balliu. Nga ajo ditë Ilir Meta dhe Sali Berisha u bënë aleatë.

Po çfarë përmban videoja që nuk u publikua?

Prapaskena mëson se në video shfaqen Shkëlzen Berisha dhe Fahri Balliu në zyrën e Dritan Prifit, në vitin 2010, kohë kur Prifti ishte ministër i Energjitikës.

Prifti kishte blinduar zyrën me kamera të fshehta, pre e të cilave ra edhe vetë Meta.

Në video shfaqen Shkëlzeni dhe Fahri Balliu duke bërë pazare me Dritan Priftin, për ndarjen e pasurive publike.

Shkëlzeni, si gjithmonë shfaqej në rolin e sekserit, duke u mundësuar një rrethi biznesmenësh tendera, leje minerale, licenca, koncensione, gurore etj., në këmbim të shumave të mëdha eurosh.

Në video, e cila është parë nga një rreth i ngushtë, sigurisht edhe nga vetë Sali Berisha, Shkëlzeni shfaqe i ulur në krah të Fahri Balliut, përballë Dritan Priftit, duke bërë pazare.

Në çdo fjalë që thonë, konsumojnë vepra penale. Që të tre diskutojnë për tendera, miniera, uzina për skrap etj., që duhet t’i marrin biznesmentë të caktuar, klientë të Shkëlzenit.

Pesë vjet më vonë, Meta i thotë Berishës në Kuvend: “….ti e di shumë mirë, dhe më the: “Shiko çfarë ka bërë ky budallai”. Ashtu më the! Më thoshe: “Ça t’i bëj këtij budallait se më turpëroi!”.

Pavarësisht këtyre elementëve, drejtësia nuk mori kurrë në pyetje Ilir Metën për fshehjen e një krimi, por as Shkëlzenin.

Ky i fundit po hetohet nga SPAK për Gërdecin, aferën CEZ dhe pastrim parash me boronicat në Gërdec, televizionin Syri etj.

Një histori e pazakontë është bere virale ne rrjetet sociale dhe ne mediat online, ndersa disa ha jdute i kane vj edhur dhe me pas ia kane kthyer serish makinen nje gruaje.

Mësohet se makina e vj edhur i përkiste një personi me aftësi ndryshe.

Maria Elena Barile-s, cila vu an nga skleroza e shumëfishtë, iu v odh makina më 13 janar në parkingun e spitalit, ku ajo kishte shkuar për vizitë.

Pas vjedhjes së makinës ka ardhur edhe reagimi i vajzës së saj, Rita Damiani, e cila bëri një postim prekës në rrjetet sociale, ku tregonte se

automjeti ishte i përshtatur për personat me aftësi ndryshe dhe se nënë së saj nuk i kishin vj edhur vetëm makinën, por “krahët, këmbët dhe mjetin e vetëm të lirisë së saj”. 

E me sa duket historia e gruas ka prekur edhe vetë ha jdutët. Ato i kanë rikthyer makinën, duke i lënë edhe një letër, ku i kërkonin falje.

“Edhe ne kemi zemër, ju kërkojmë ndjesë, nuk e dinim për problemin tuaj. Ju kërkojmë ndjesë nga zemra, ha jdutët”, shkruhej në letër.

Fotoja e letrës së hajdutëve u bë publike në rrjetet sociale nga vetë Rita Damiani, pasi makina e nënës së saj u gjet. 

Të rinjtë shqiptarë që emigrojnë në vendet e perëndimit, për shkak të kushteve të vështira ekonomike këtu, janë të shumtë. Një mundësi e mirë është edhe ajo për infermierë të rinj në Gjermani.

Mijëra të rinj largohen çdo vit me shpresën se do të sigurojnë të ardhurat për t’u rikthyer këtu e për të përballuar jetesën. Një prej tyre është edhe Antigona Mazrreku nga qyteti i Hasit.

Ajo ka lënë bashkëshortin dhe fëmijët në këtë qytet të vogël dhe është nisur e vetme për në Frankfurt të Gjermanisë. Ajo ka rrëfyer për GSH se ishte paga e pamjaftueshme ajo që e detyroi të emigrojë pa familjen për në shtetin gjerman.

Nëna e dy fëmijëve e cila jeton në një dhomë të vogël në vendin e huaj ka treguar: Unë jam 28 vjeç dhe në vitin 2009-2012 kam ndjekur studimet për degën Infermieri e Përgjithshme në Fakultetin e Infermierisë së Përgjithshme, filiali i Kukësit, pjesë e Universitetit të Tiranës.

Kam arritur të ushtroj profesionin tim si infermiere për 4 vite në poliklinikën e Hasit ku mbuloja sektorin e Check-up-it. Por pavarësisht punës së palodhur si infermiere, paga ime ishte shumë e ulët, vetëm 325 mijë lekë të vjetra në muaj.

Unë jetoja me bashkëshortin, prindërit e tij, si dhe me dy fëmijët e mi e fatmirësisht shtëpia është e jona, por shpenzimet e tjera ishte shumë e vështirë që t’i mbuloja në një kohë që im shoq ishte i papunë.

Kështu që e gjithë kjo situatë e vështirë më bëri që të lija familjen time dhe të merrja vendimin për të shkuar në Gjermani e për të provuar fatin aty.” Përsa i përket mënyrave se si Antigona ka ikur, 28-vjeçarja ka treguar:

Në internet shpeshherë kontrolloja në faqe të ndryshme që ofronin punësim për infermierë në Gjermani. Pasi aplikova, nuk vonoi shumë përgjigjja dhe më kërkuan skanimin e diplomës, listën e notave, licencën e ushtrimit të profesionit si dhe plan programin e shkollës.

Unë në Tiranë kisha bërë disa kurse gjermanishteje e kisha arritur ta mbroja në nivelin B1. Vlen të theksoj faktin që gjuha këtu në Gjermani nuk është kusht i domosdoshëm pasi mund të përzgjidhesh e pranohesh edhe në rastin kur nuk e di fare gjermanishten.

Shpenzimet në total kanë arritur shifrën 600 euro dhe në 27 janar 2018, pas aprovimit të ambasadës gjermane, u nisa sërish ku arrita së pari në Shtutgart e qëndrova për 2 ditë te disa të afërmit e mi, ndërsa në 29 janar të këtij viti kam qenë në Frankfurt, qyteti në të cilin edhe punoj.

Prej një muaji punoj si ndihmës infermiere në Frankfurt, 8 orë në ditë me turne, dhe paga këtu është 1800 euro në muaj.

Ndërkaq, punëdhënësi më siguron një dhomë e një banjo, ku përfshihet edhe ushqimi e në total të gjitha shkojnë 500 euro, të cilat në fund zbriten nga paga mujore.

Ndërkohë 309 euro në muaj i mbajnë për njehsimin e diplomës, e pasi të përfundojë njehsimi brenda 5-6 muajsh, mund të punoj ku të dëshiroj si infermiere.

Nëpërmjet kësaj agjencie, të jepet mundësia që të zgjedhësh qytetin ku dëshiron të jetosh apo punosh. Lodhem shumë e qëndroj 8 orë në këmbë, por jam shumë e kënaqur me punën, dhe me kushtet që më ofron ky shtet.

“Njerëz dhe Fate” ishte telenovela më e suksesshme shqiptare, e cila u luajt nga aktorë të mëdhenj.

Veç mesazhit të fort që përcillte dhe problematikës aktuale që trajtonte për atë kohë, seriali ishte tepër origjinal për jetesën në Tiranë.

Të gjithë aktorët do të donim sot ti rishihnim, por që e dimë se kjo s’mund të ndodh.

Didi, ishte ndër personazhet që ka mbetur në mendjen e publikut, edhe pse ishte në një rol negativ, më pas u bë shoqja e Florit, të cilin e përfshiu po ashtu në një “rrugë të keqe” trafikim te drogës dhe prositucion.

Po kush është Didi për ata që nuk e njohin? Emri saj i vërtetë është Arta Muçaj, aktorja kosovare ka luajtur një sërë serialesh e filmash por,

Arta Muçaj u bë e njohur në Shqipëri nëpërmjet rolit të “Didit” në këtë telenovelë.

Në vitet 2000 veç rolit në serial ajo u përfol edhe për historinë e dashurisë me rrokerin e famshëm, Bojken Lako, që përfundoi pa shkak dhe nuk u bë asnjëherë publike ose ishte një thashethem i mediave.

Arta jeton tashmë në Australi, ku dhe vijon karrierën si aktore atje.Ajo sot është po aq simpatike sa atëherë, edhe pse kanë kaluar rreth 15 vite “Didi” nuk ka ndryshuar, por duket tepër në formë.

Ma fia shqiptare është e shtrirë kudo në të gjithë Europën.

Sipas një raporti të fundit të Europol, ma fia shqiptare kontrollon pjesën më të madhe të tregut të kok ainës në Mbretërinë e Bashkuars ku shtrihet në disa shtete të Europës sic është Gjermania, Belgjika, Zvicra, Bullgaria dhe Greqia.

Faqja italiane “Ilpost” i ka kushtuar një artikull ma fies shqiptare dhe zgjerimit që ka pësuar në vitet e fundit duke u kthyer nga punëtorë të org anizatave të tjera kr iminale në modele të strukturuara sipas “Ndranghetës” italiane.

“Midis 2018 dhe 2020, shumica e arr estimeve në Evropë për trafik kok aine përfshinin shtetas shqiptarë: 266 persona, më shumë se 257 brazilianë dhe 168 kolumbianë të arr estuar në të njëjtën periudhë. Rritja e arr estimeve përkoi edhe me ndryshimin: nëse prej vitesh tra fikantët shqiptarë ishin kufizuar në fuqinë punëtore të organizatave të tjera kr iminale, tashmë grupet kriminale, të strukturuara sipas modelit të ‘Ndranghetës’ italiane, kanë ndërtuar marrëdhënie solide me tra fikantët e dr ogës në Amerikën e Jugut, veçanërisht në Ekuador, kanë rritur ndikimin e tyre.

Gjatë një konference në gusht, Nicola Gratteri, prokuror në Catanzaro, i cili ka qenë i përfshirë në luftën kundër “Ndrangheta”-s për vite me radhë, tha se “për të paktën tre vjet kam thënë se në Evropë ka një mafi që po shfaqet, ajo shqiptare. Shqipëria është një vend i kor ruptuar, ku është e lehtë të korruptosh zyrtarët publikë. Dhe nëse largohem nga Shqipëria dhe tashmë kam fuqi ekonomike, mund të forcohem si maf ia ndërkombëtare” tha ai.

Mes autoriteteve shqiptare, italiane dhe vendeve të tjera në muajt e fundit janë goditur disa grupe kr iminale. “Ilpost” e vendos theksin te operacioni “Los Blancos” dhe Dritan Rexhepi, që ndodhet në bu rg në Ekuador.

 “Dy drejtuesit e organizatës Denis Matoshi 40 vjeç i arr estuar në Dubai dhe Dritan Rexhepi që ndodhet në bu rg në Ekuador”.
“Dritan Rexhepi, i konsideruar si kreu i grupit kishte shumë vite që jetonte në Ekuador. Ai kishte mbërritur pas Adriatik Tresës, liderit shumëvjeçar të mafies shqiptare në Amerikën e Jugut, i cili u v ra më 20 nëntor 2020 në La Aurora, pranë Guayaquil, qytetit më të populluar të vendit” vijon më tej artikulli.

“Ka shumë arsye pse mafia shqiptare ka zgjedhur Ekuadorin si qendër të biznesit të saj: 700 kilometrat e kufirit me Kolumbinë, vendndodhja qendrore, portet dhe mbi të gjitha korrupsioni i përhapur mes policëve dhe gjyqtarëve.

Prania e trafikantëve shqiptarë të drogës në vend është raportuar që në fillim të viteve 2000.
Deri në vitin 2016, mafia shqiptare kufizohej në mbështetjen e “Ndranghetës” e cila kishte kontrollin e trafikut nga Amerika e Jugut. Atë vit, megjithatë, pati një zgjerim të madh të kërkesës nga vendet evropiane: prodhimi u rrit dhe trafikantët e Amerikës së Jugut kërkonin të zgjeronin tregun. Shqiptarët ishin gati. Ata bënë marrëveshje me “Constru”, një nga grupet më të forta paraushtarake, të formuar nga ish-anëtarë të FARC, Forcat e Armatosura Revolucionare të Kolumbisë.

Shqiptarët ishin ndër të parët që shfrytëzuan nëndetëset për të transportuar kokainë nga Ekuadori në Amerikën Veriore dhe Qendrore. Një nëndetëse me shtatë ton kokainë u zbulua në vitin 2013 në Limones, në provincën e Esmeraldas në Ekuadorin verior. Edhe në Itali, mafia shqiptare filloi si një aktor mbështetës dhe më pas u vendos si një organizatë e pavarur dhe gjithnjë e më e fuqishme

Mafia shqiptare ka marrëdhënie të thella me të gjitha grupet italiane të krimit të organizuar. Marrëdhëniet me mafian siciliane datojnë që në vitet 1990 kur Cosa Nostra, e goditur rëndë, gjeti një aleat efektiv në familjet shqiptare. Sipas njoftimeve të policisë, familje të rëndësishme mafioze tashmë kanë selinë e tyre në Vlorë të Shqipërisë, ndërsa në Itali kanë kontraktuar trafikun e prostitucionit me organizatat shqiptare. Marrëdhëniet e biznesit me ‘Ndrangheta’ janë shumë të ngushta.

Me Sacra Corona Unita, mafian puljeze aktive mbi të gjitha në Salento, marrëveshjet kanë qenë të qëndrueshme prej vitesh. Bandat shqiptare përdorin brigjet e Pulias për të sjellë marijuanë dhe hashash në Itali, veçanërisht nga Vlora: Sacra Corona Unita ofron gomone, kontrabandistë dhe pika ankorimi”.

Por si funksionon? “Mafia shqiptare është themeluar vetëm mbi lidhjet familjare. Klanet quhen fis dhe janë shprehje e një ose më shumë familjeve që kanë lidhje gjaku mes tyre. Institucioni i Bajrakut krahasohet me kupolën mafioze. Secili grup ka një kryetar, i cili nga ana e tij ka një zëvendës që është njeriu i ndërlidhjes me të gjithë anëtarët e organizatës. Askush, brenda klanit, nuk konsiderohet punëtor.

Një gazetar anglez, John Lucas, i cili ka studiuar prej kohësh klanet shqiptare, ka shkruar se “Gangsterët shqiptarë thonë se ndjenja e nderit i pengon të marrin urdhra. Marrëdhëniet kriminale janë të barabarta dhe kur një shef merr vendime, zakonisht jepen udhëzime me respekt, për të shmangur ofendimin e të tjerëve. Besa është kod nderi për ta përmbledhur me një moto: “Kur një shqiptar të jep fjalën, të jep djalin”./faxweb

Ergysi, i moshës 12 vjeç kryeson rekordin prej 67 herësh i shoqëruar në komisariate. Derisa të mbushë 14 vjeç, si shumë të mitur të tjerë që janë kthyer hajdutë, ai nuk mund të arrestohet.

Gjyqtari për të miturit Bedri Qorri thotë për Top Channel se fëmijët përherë e më shumë po vërehen si autorë ngjarjesh.

Deri më tani, sipas vendimeve të gjyqtarëve në të gjithë vendin gjenden aktualisht nën shërbim prove 167 të mitur kryesisht për vjedhje dhe shpërndarje droge.

Si një kamera sigurie qe Top Channel disponon dhe ku duken tre fëmijë që vjedhin biçikletën e një zyrtari,

grupe të miturish po shfaqen përditë e më shumë duke vjedhur me synimin për të fituar para për drogë.

Por ende nuk është ngritur institucioni i riedukimit për fëmijë që pas kodit penal duhet të funksiononte.

Gjykata këmbëngul se megjithë vendimet që shpallen ndaj të miturve midis moshës 14 deri në 18 vjeç, vërehet se ata po kthehen përsëritës.