Category: Lajme

Një tërmet me magnitudë 6.2 goditi goditi një rajon malor të Kinës veriperëndimore, duke vrarë të paktën 118 persona dhe plagosur qindra të tjerë.

Epiqendra e tërmetit të fundit ishte 5 km nga kufiri midis Gansu dhe një provincë fqinje.

Tërmeti goditi qarkun Jishishan në provincën veriperëndimore Gansu në orën 23:59 sipas kohës lokale të hënën, në një thellësi prej 10 km.

Videoja më poshtë tregon momentin kur klientët e një restoranti dalin të tmerruar prej aty, pas tërmetit të fuqishëm që goditi Kinën.

Klientët dhe stafi duket se vërejnë lëkundjet fillestare, duke ndaluar për një moment përpara se të përpiqen për të ikur menjëherë.

Ditën e djeshme, një ngjarje e rëndë ka ndodhur në Greqi, ku një shqiptar i ka dhënë fund jetës pas një debati me ish-gruan e tij, me të cilën sapo ishte divorcuar.

Ngjarja ndodhi në Kalo Nero të Greqisë.

Sipas asaj që është bërë e ditur 50-vjeçari, me armë në dorë ka shkuar në një arë ku punonin bashkëshortja e tij dhe fëmijët e tyre së bashku me punëtorë të tjerë.

Aty, pas një debati të ashpër me ish-gruan, dyshohet se ka gjuajtur një herë në ajër dhe më pas, teksa fëmijët e tij kanë tentuar ta qetësojnë, dyshohet se ka lënduar veten duke i dhënë fund jetës.

Policia po heton rreth ngjarjes në fjalë.

Një ngjarje tronditëse është regjistruar mbrëmjen e sotme në Itali. Një grua 27-vjeçare, Vanessa Ballan, ka vdekur pasi u godit me thikë për vdekje në hyrje të shtëpisë së saj në provincën e Trevisos të martën, ngjarja më e fundit në një valë alarmante të femicidit në Itali,siç shkruan Ansa.

Në trupin e viktimës, u konstatuan plagë të ndryshme me thikë, të paktën shtatë në pjesën e gjoksit. Për më tepër, fytyra e saj ishte e fryrë dhe gruaja ishte rrahur para se të vritej.

Tre muajshe shtatzënë me fëmijën e saj të dytë, ndërsa i pari është 4 vjeç. Ajo ishte e martuar që nga viti 2013 me Nicola Scapinello, si ajo me origjinë nga Castelfranco Veneto. Çifti ishte zhvendosur në Riese disa vite më parë, ku Vanessa punonte si asistente shitjesh në një supermarket.  Në momentin e sulmit brutal, bashkëshorti i Vanessa-s ishte në punë dhe djali i saj 4-vjeçar në kopsht.

Policia ka nisur një gjueti për 41-vjeçarin Bujar Fandaj shtetas kosovar i cili banon në qytetin e afërt Altivole. Viktima paraprakisht e kishte denoncuar të dyshuarin në polici për ndjekje, thanë burimet. Policia e Karabinierëve është fokusuar tek Fandaj pas marrjes në pyetje Burimet thanë se bashkëshorti i viktimës e ka gjetur dhe ka dhënë alarmin. I dyshuari mendohet se ka ikur në këmbë.

Aktori dhe pedagogu i njohur në Universitetin e Arteve në Shqipëri, Petrit Malaj, i cili tashmë është ambasador i Shqipërisë në Kosovë,  ka treguar në emisionin “Aldo Morning Show” se pasuria më e madhe që ka marrë nga prindërit e tij është dashuria për vendin dhe për njerëzit, ndërsa zbulon se nga pikëpamja financiare, mundësitë e tyre kanë qenë të pakta.

Ndër të tjera, aktori tregon se fëmijëve të tij ai u ka lënë dashurinë për dije, ndërsa është krenar që ka arritur t’i shkollojë, pavarësisht se ata nuk studiuan art sikurse ai.

“Unë jam i kënaqur që investimi që kam bërë për fëmijët e mi nuk më ka shkuar kot.

Shkollimi që ata morën njëri ekonomik, e tjetri juridik nuk ka shkuar kot, ata janë në punë, përpiqen, bëjnë gjithçka.

Ne prindërve na takon të jemi pas tyre në kuptimin e shtytjes dhe kur kanë nevojë në një moment të caktuar për ne, por ata e kanë veten në dorë për gjithçka.

Unë zgjohem i qetë në mëngjes, ata janë bërë me fëmijë.

Por çfarë ka ndodhur tjetër?! Pa dyshim që ata kanë kredi, jetojnë në një shtëpi të tyre.

Kanë marrë kredi sepse babai i tyre nuk e kishte atë mundësi që t’u linte ndonjë shtëpi apo pasuri të konsiderueshme që ata ta trashëgonin më tej.

Megjithatë, unë përpiqem që fëmijët e mi ti marr, se ka ardhur një moment që nuk njohin kushërinjtë e tyre”- u shpreh profesor Petrit Malaj.

Tashmë nuk është më një sekret, dihet botërisht që jemi më të zjarrtit.

Tifozët shqiptarë kanë bërë namin në tregun elektronik për të siguruar një biletë për ndeshjet e Euro 2024.

UEFA informon se kuqezinjtë kanë qenë tepër aktivë në aplikimin e tyre, po ashtu si tifozët vendas të Gjermanisë, si dhe ata të Turqisë, Hungarisë, Anglisë dhe Kroacisë.

Kombëtarja shqiptare u kualifikua për herë të dytë në histori në finalet e një Kampionati Europian, dhe kjo ka rritur entuziazmin e publikut, me miliona shqiptarë që jetojnë në Europë, që nga Greqia, Italia, Gjermania, Zvicra apo vende të tjera.

Kjo gjë, pra fakti që jetojnë në vendet e BE, i ndihmon shqiptarët për të siguruar më shumë bileta. UEFA informon se kërkesat në total janë tepër të larta. Në fazën e parë në tetor, kur u vunë në dispozicion 1.2 milionë hyrëse në stadiume, aplikuan 20 milionë njerëz. Rritja ishte e madhe për periudhën e dytë nga 2 deri në 12 dhjetor, me plot 30 milionë aplikues nga 206 vende të botës.

Në krahasim me fazën e parë ka rritje të numrit të tifozëve jashtë Gjermanisë, nga 35 në 59 për qind, e kjo padyshim për shkak se u morën vesh ekipet e kualifikuara.

Interesimi është tepër i madh për biletat në vendet më të mira në stadiume, ndërsa pritet që UEFA të organizojë një llotari për biletat që nuk do të kërkohen.

Një ditë më parë, të gjitha mediat pro qeveritare i dhanë zë “uljes” së çmimit të naftës me vetëm 10-15 lekë për litër. Nafta nga 200 lekë që ishte litri, tani po shitet me 185-190 lekë/litri.

Por kjo “ulje” që vjen pas gjashtë muajsh, as që krahasohet me çmimin që duhet të jetë në të vërtetë. Ditën e sotme, datë 19 Dhjetor, një fuçi nafte në bursën e Teksasit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, shitet për 72.2 dollarë. Sipas kësaj burse, në Shqipëri çmimi duhej të ishte, 160-165 lekë/litri dhe jo mbi 180 lekë/litri ashtu siç është sot.

Ndërkohë sipas të dhënave nga Global Petrol Price, datë 11 Dhjetor 2023, Shqipëria renditet në vendin e katërt në rang global për çmimin më të lartë të naftës. Pas Hong-Kongut, Monakos dhe Islandës, Shqipëria renditet në vendin e katërt me 1 litër nafte 2.088 dollarë duke lënë pas edhe vende më të shtrenjta si Holanda, Lihtenshtejni, Zvicra apo edhe Singapori.

Ndërkohë edhe në rajon, Shqipëria mban vendin e parë për çmimet e larta, pasi Maqedonia e Veriut, Kosova dhe Serbia kanë çmime më të ulëta krahasuar me ne.

Një 40-vjeçar nga fshati Gjashtë i Sarandës, prej një muaji e gjysmë ndodhet i paraburgosur për shkak se është arrestuar nga policia duke drejtuar mjetin në gjendje të dehur. 3 ditë më parë Gjyqtari Mikel Hysometaj ka refuzuar kërkesën e tij për lirim.

40-vjeçari i është drejtuar me kërkesë Gjykatës duke kërkuar zëvendësimin e masës së sigurimit “Arrest në burg” pasi ai pretendon se ka dy fëmijë të mitur, ku njëri prej tyre (i mituri E. M), është i diagnostikuar me autizëm dhe se i vetmi person i punësuar në familje, është bashkëshortja e tij, e cila që nga koha që ai është arrestuar, është shkëputur nga puna për pjesën më të madhe të ditëve, për t’u kujdesur për fëmijën e sëmurë.

Duke pretenduar se bashkëshortja e tij duhet t’i kthehet punës, kërkuesi i është drejtuar Gjykatës me kërkesën për lirim. Por ka qenë prokurorja Esmeranda Basho e cila e refuzoi kërkesën me pretendimin se “nuk ka asnjë fakt të ri për zëvendësimin e masës së sigurimit të vendosur ex ante nga ana e gjykatës dhe ndodhur në këto kushte, nuk ka vend për zëvendësimin e saj”, vendim i cili u la në fuqi edhe nga Gjykata.

40-vjeçari u arrestua për herë të parë në 16 tetor, teksa ka qenë duke drejtuar automjetin e markës “Ford” dhe në vendin e quajtur “Rrotullimi i rrapit” në lagjen nr.1 Sarandë është ndaluar nga sherbimet e Policisë së Rendit dhe nga testi i alkoolit ka rezultuar në masën 2 g/l në të dyja testet. Në këtë rast Gjyqtari Alban Veçani vendosi ndaj tij masën e sigurisë “Detyrim paraqitje të hënën e parë dhe të tretë të cdo muaji”.

Por në 10 nëntor, 40-vjeçari është arrestuar sërish në vendin e quajtur “Ekualipsi”, në lagjen nr. 4, Sarandë, ku është ndaluar nga shërbimet e Policisë së Shtetit, dhe nga testi i alkoolit ka rezultuar në masën 2 g /l në të dyja testet. Gjyqtari Mikel Hysometaj me kërkesë të Prokurores Esmeranda Basho e izoloi atë në qeli nën masën “Arrest në burg” ku vazhdon ende.

40-vjeçari nga Gjashta rezulton i dënuar për të njëjtën lloj vepre penale edhe një herë tjetër në datë 26.1.2018 nga Gjyqtarja Enkeleda Doda e Sarandës, ku ka marrë dënim me 4 muaj burg të pezulluar me kusht për 1 vit. Ai u dënua pasi mjeti që ai drejtonte, doli nga rruga në Shelegar dhe për pasojë mbeti i plagosur shoferi dhe pasagjeri, ndërsa testi alkoolit për shoferin doli në masën 1.417 g/l.

Gazeta greke Protothema është shprehur ashpër përmes një artikulli ku shkruan se kryeministri shqiptar Edi Rama po udhëheq një rikthim të tensioneve në marrëdhëniet greko-shqiptare, ku sipas tyre ky i fundit tenton të shfaqet si nderues i “autoritetet evropiane” për të kapërcyer veton greke për çështjen Beleri.

Të inkurajuar nga mbështetja e ofruar për Shqipërinë nga vendet kryesore evropiane, në radhë të parë Gjermania, Rama zgjedh një konflikt kokë më kokë me Greqinë, duke shpresuar se presionet e ushtruara do të zbusin reagimin e Greqisë dhe se zgjatja e paraburgimit të Fredi Belerit dhe rrjedhimisht çështja në pritje për Bashkinë e Himarës do të krijojë lodhje si për evropianët dhe për Athinën, sipas medias greke.

Qeveria greke dhe vetë kryeministri Mitsotakis megjithatë dërguan mesazhin në çdo mënyrë se qëndrimi grek do të mbetet i vendosur dhe nuk do të ketë hapa të mëtejshëm në drejtimi europian i vendit për sa kohë që rezultati i zgjedhjeve në Himarë nuk njihet dhe nuk jepet leja për të betuar Belerin si kryebashkiak i ri.

Deklarata e kancelarit Scholz, i cili shprehu përkrahjen e tij për Shqipërinë, shkaktoi konfuzion për shkak të referimit të tij në një vendim të shumicës së cilësuar, gjë që natyrisht nuk është kështu në BE, ku unanimiteti është rregull për vendimmarrjen për zgjerimin, theksohet në shkrim.

Për zotin Rama dhe ata që e mbështesin nuk ka asnjë alternativë apo mënyrë për të anashkaluar veton greke dhe për parashtrohen argumente se kështu është vënë në rrezik zgjerimi drejt Ballkanit Perëndimor. Një proces që të gjithë e dinë se, edhe nëse do të nisë pa probleme, do të zgjasë vite për shkak të problemeve serioze që ekzistojnë në Sundimin e Ligjit, me korrupsionin, krimin e organizuar.

Qëllimi është thjesht mbajtja e vendeve të Ballkanit Perëndimor në orbitën evropiane, në mënyrë që kjo të jetë një nxitje për t’i modernizuar dhe demokratizuar ato dhe për të qëndruar larg ndikimit rus apo kinez.

Rama duket i vendosur për ta çuar në ekstrem përballjen me Greqinë dhe këtë po e bën jo vetëm në përpjekje për të treguar forcë për të mbajtur një diskurs nacionalist që dështimet e Shqipërisë do t’ia atribuojë qëndrimit të Greqisë, por kryesisht sepse ai nuk dëshiron që kryebashkiaku i ri i Himarës të jetë dikush që nuk e kontrollon dhe do të mund t’i krijojë probleme në planin e shfrytëzimit të supozuar turistik të zonës bregdetare të Himarës.

Arben Lleshi, i burgosuri që u vra nga Sokol Mjaçaj në burgun e Peqinit, ndante qelinë me Indrit Shaqjan.

Ky i fundit mbeti i plagosur gjatë të shtënave me armë, mesditën e 15 Dhjetorit në ambientet e ajrimit në burgun e Peqinit. Në dëshminë e tij para prokurorit të çështjes, Indrit Shaqja ka treguar se gjatë qëndrimit në burg ka marrë oferta prej 200 mijë euro për të helmuar Arben Lleshin.

Ai thotë se i kanë ardhur disa letra te sporteli i derës së dhomës, ku i thuhej se helmin do e kishte gati nëse binte dakord të helmonte Lleshin.

“Ka deklaruar gjithashtu se gjatë gjithë kohës që ka qënë në burgë dy herë në sportelin e derës së dhomës ka gjetur dy letra të shkrujtura me shkrim dore, një rreth katër vjet më parë dhe tjetrën rreth një viti e gjysëm më parë në burgun e Peqinit me të njëjtën përmbajtje se do të paguajme 200 mij euro, do të sigurojmë dhe helmin që ti ta kryesh vdekjen e atij Arben Lleshit, nëse je dakort në të dyja rastet i është thënë se nëse je dakort na kthe përgjigje me letër”.

Për këtë letër Shaqja ka njoftuar dhe shokun e qelisë Arben Lleshin madje thotë se e dinte i gjithë burgu. Madje, një person anonim i kishte dërguar letër Lleshit ku i thuhej se për kokën e tij dhe Xheladin Krujës po paguheshin 200 mijë euro.

“Është deklaruar gjithashtu se në të dyja rastet letrat ia ka dhënë shtetasit Arben Lleshi për të cilin deklaroj se ka dijeni gjithë burgu, kam pasur marrëdhëni të mira në Fushë Krujë ndërsa më pas i ka prishur për shkak se i përbuste fenë ky i dënuar. Në Peqin ka qënë për 3 muaj në regjim të posacëm se ju kap telefoni në dhomë. Në vijim ka deklaruar se një anonim i ka dërguar letër Arben Lleshit tek dhoma se e paralajmërojnë se për kokën tënde po pagojnë 200 mijë euro dhe për Xheladin Krujën 200 mijë euro”.

Nga Ilir Metaj*

Nje lajm i bukur hyri në kronikat e javës së shkuar:  filmi “Lulëkuqet mbi mure” është restauruar.

Nuk munguan ata që i bënë jehonë dhe mirëseardhje këtij lajmi.

Por nuk munguan as ata, që u përpoqën t’a tulatin nëpër filtrat e bllokuar të propagandës.

Në këto filtra gjithshka ngec, e drejtë apo jo.

Propaganda gjithmonë pjell propagandë, veçse me kah të kundërt. Ama mbetet propagandë, përsa kohë nuk ka meknizma që bëjnë seleksionim të ndjeshmerisë thellësisht-personale, nga ajo publike.

Sigurisht, jo gjithmonë personalja përputhet me publiken dhe jo gjithmonë qëndron përmbi të.

Sidomos, kur bëhet fjalë për nostalgjinë, e cila ka avantazhin të jetë korrektuar përmes filtrit të kohës.

Jo cdo gjë arrin të pershkrojë deri në fund këtë filtër e të dalë përtej, herë i zvogëluar e herë i zmadhuar, por gjithmonë më i vërtetë.

E kur nostalgjia ka kapercyer filtrin e kohës publike, aq më i vertetë është mesazhi që percjell e aq më shumë triumfon mbi personalen.

Nostalgjia e një populli, mbart në breza vlerat më të mira dhe nuk i lë të humbasin, bashkë me brezin që i krijoi. Ajo e zhvesh vlerën nga mbulesat e pavlera, këtu hyn edhe propaganda, politike ose jo.

“Lulëkuqet mbi mure” është pjesë e kësaj nostalgjie.

Nuk më ka ndodhur ta përmend me dikë këtë film dhe biseda menjeherë të mos ketë marrë një hov:

“Eh i madhi Dhimitër Anagnosti, Kadri Roshi i madh, eh të mëdhenjtë Timo Flloko e Agim Qirjaqi…” e nuk numërohet sa herë permendet fjala ‘i madh’ në këtë diskutim.

E pra, dikush do të na fshijë këtë film, dikush nuk është dakort ta shohim e rishohim për qejfin tonë.

Dikush do të na lerë pa atë figurë mësuesi-vigan që reciton Nolin (e që dekurajon këdo të guxojë ta recitojë pas tij), që reciton Migjenin e Naimin (e kush nuk e mban mend prej tij).

E një Zot e di sa na duhen sot të tillë mësues!

Në fakt, një debat më i gjerë është tentuar të mbahet gjallë: a duhet të ndalohen filmat e periudhës së diktaturës?

Po mirë, jemi që jemi, pse vetëm filmat? Pse të shpëtojmë vetëm nga vrasësit serialë Dhimitër Anagnosti, Viktor Gjika, Vladimir Prifti, Muharrem Fejzo, apo Sandër Prosi, Kadri Roshi, Timo Flloko, Margarita Xhepa, Robert Ndrenika, etj?

Pse jo edhe këngët? Me këtë rast shpëtojmë nga Vaçe Zela, Luan Zhegu, Mentor Xhemali, Parashqevi Simaku, Gaqo Cako…

Po pse jo edhe librat? T’i zhdukim Ismailin, Dritëroin, Kutelin, Arapin… Shpetojmë një herë e mirë nga këta që mbollën krimin e korrupsionin!

Po pse jo edhe veprat e artit pamor? T’i copëtojmë monumentet, tí shkrumbojmë pikturat!

Do shpëtojmë më në fund nga e keqja që na mban për rrënje.

Po mire, a dini të më jepni ca emra t’i zëvendësojmë këta që u bera apel më sipër?

Nëse rrimë vetëm te kinematografia, a mund të më gjeni pas viteve ‘90 regjisorë të staturës së Anagnostit, aktorë të dimensionit të Kadri Roshit? A keni guxim edhe për këtë, sic keni guxim kur doni t’i fshini nga faqja e dheut?

E di, po kërkoni nëpër arkivat e Big Brother-it të gjeni ndonjë. Me batutë filmi të asaj kohe përgjigja do ishte “Gërmo Tare gërmo…”

Se Anagnosti është Fellini shqiptar, Roshi është De Niro shqiptar, Flloko është Moisiu i gjallë.

E kush mund t’u dalë ballë kollaj? Gjigandët, çdo epokë i numëron me gishtat e dorës. Ata nuk kultivohen nëpër studio televizionesh. Ata burojnë nga thellesitë e majave më të larta.

Filmat e krijuar në kohën e diktaturës që përshkruajnë rezistencën antifashiste, përveç vlerave të padiskutueshme artistike, janë në fakt një udhëzues i posaçëm, në kuptimin historik dhe ideologjik të asaj kohe të vështirë, të dhimbshme, por të luftuar nga populli shqiptar.

“Lulëkuqet mbi mure” është një dritare e hapur për të kuptuar kohën nga vijme, per te kuptuar cmimin e paguar dhe per te mësuar.

“Roma citta aperta”, një film i vitit 1945, regjia Roberto Rosellini, skenar Rosellini dhe Federico Fellini, në rol kryesor Ana Magnani, është një nga majat e kinematografisë italiane, por edhe asaj botërore. Dhe tregon pikërisht rezistencën antifashiste italiane. “Lulëkuqet mbi mure”, është i ngjashëm me të. Në temë, po pse jo edhe për vlerat artistike të tij.

Italianëve as u ka shkuar ndonjëherë në mend të turpërohen nga ky film, apo ta hedhin poshtë si “mbartës të vlerave komuniste”, qoftë edhe në kontekstin antifashist.

Historia ka qenë një shtrigë e keqe për kombin tonë.

Prandaj, edhe brezave që vijnë u duhet patjetër të dinë, por mbi të gjitha, të kuptojne  PSE-në e tragjedisë së këtij populli të semurë për një kohë të gjatë me tumorin e komunizmit.

Vetëm duke ditur dhe kuptuar, brezat e rinj do të jenë në gjendje të krijojnë reflekse reaktive kundër diktaturave, fashiste, komuniste apo cfardo trajte të re e të kamufluar të marrin ato.

Vetëm kështu brezat e rinj do të dinë të dallojnë poshtë trukut të rradhës gongallat e plakura por të paatrofizuara ende të diktatorit që rri gati ne pritë.

Ronald Regan ka thënë:

“Si e dalloni nëse dikush është komunist?

Një komunist lexon Marksin dhe Engelsin.

Si e dalloni nëse dikush është antikomunist?

Një antikomunist e kupton Marksin dhe Engelsin.”

Duhet pra TË DISH dhe TË KUPTOSH, në mënyrë që historia të fillojë të jetë një nënë e mirë për këtë komb. Historia u përket kombeve të ditur dhe të zgjuar.

Ndaj, mirëseardhje për “Lulëkuqet mbi mure”, me të freskëta se kurrë më parë.

Është pjesë e memorjes sonë kombetare që rri aty, jo thjesht për nostalgji të rinisë së një brezi, por për Nostalgjinë që sherben si mësues historik i një populli që DI dhe KUPTON.

*Deputet i PS