Historia e tij ka diçka prej përralle, shkruan Corriere della Sera. Can Yaman ishte ende një avokat i ri kur u vu re në dasmën e një miku aktor, të mbajtur në Moskë disa vite më parë.
I propozuan një rol të vogël në televizion dhe aventura do të kishte mbaruar aty, po të mos ishte fakti që ai konsulent në Price Waterhouse Coopers në Stamboll, i diplomuar në Jurisprudencë dhe student shembullor ndihej i palumtur duke kaluar ditët para kompjuterit.
Në moshën 24-vjeçare vendosi kthesën që do ta çonte deri te Sandokan, seriali ku sot është protagonist, shkruan gazeta prestigjioze italiane.
Artikulli i plotë:
Fillon karrierën në serialet turke që në vitet 2019–2020 u transmetuan në Canale 5 (Bittersweet – Përbërësit e dashurisë, Day Dreamer – Krahët e ëndrrës). Disa thonë se pamja e tij të kujton Kabir Bedi-n, aktorin indian të sagës së famshme të bazuar mbi veprën e Emilio Salgarit, të transmetuar në vitin 1976. Turmat e fansave, megjithatë, më shumë e krahasojnë me piratin e Karaibeve, Johnny Depp.
Pesëdhjetë vjet pas kolosalit të parë, Can shqiptohet “Zhan”, si në frëngjisht thirret të interpretojë Tigrin e Malajzisë në tetë episode të prodhuara nga Lux Vide (grupi Fremantle) dhe Rai Fiction, me regji të Jan Michelini dhe Nicola Abbatangelo.
Është një prodhim ndërkombëtar, me një kast po aq të gjerë: Alessandro Preziosi në rolin e Yanez De Gomera-s, Alanah Bloor si Perla e Labuanit, ndërsa John Hannah dhe Ed Westwick interpretojnë sergentin Murray dhe Lord Brooke.
Ngjarjet zhvillohen në Borneo, në vitin 1841, mes popujve që luftojnë për liri dhe fuqive koloniale shtypëse. “Ky serial zbulon të kaluarën e Sandokan-it, një pirat me zemër si Robin Hood dhe me një spiritualitet të fortë. Është një luftëtar që buzëqesh,” thotë Yaman.
“Kisha kohë të përgatitesha, sepse xhirimet u shtynë për shkak të pandemisë.”
Me këmishë pak të hapur dhe pamje joshëse, aktori 36-vjeçar bëhet tejet serioz kur flet për profesionin e tij dhe nuk pranon të vlerësohet vetëm për sex appeal-in. Që prej transferimit në Itali në vitin 2021, popullariteti i tij është rritur ndjeshëm. Për shkak të numrit të madh të admiruesve, ai është shfaqur publikisht me një partnere (Sara Bluma, DJ me origjinë algjeriane) vetëm disa muaj më parë.
A e kishte lexuar sagën e Sandokan-it?
“Në Turqi nuk njihet shumë. Fillova të lexoj Salgarin në vitin 2021 për Sandokanin. Isha i paduruar të hyja në set, por pritja më ndihmoi të përgatitesha: humba dhjetë kilogramë, mësova kalërimin, studiova skenarin në anglisht (në versionin italian dubl-het nga Adriano Giannini).”
Ndërkohë, jeni ambientuar plotësisht me Italinë.
“Kam punuar në seriale të tjera që më kanë ndihmuar të rritem profesionalisht (Viola come il mare, Il Turco). Projekti Sandokan më jepte ankth. Fillimisht kisha frikë nga skenat e aksionit, por u desh të përqendrohesha sidomos te zhvillimi emocional. Më mësoi të ruaj pozitivitetin edhe në momentet e vështira. Zbulova edhe një strategji: të mendoj vetëm për të tashmen.”
E fliste tashmë italishten. Pse zgjodhe liceun italian kur ishe adoleshent?
“Mamaja ishte shumë e përkushtuar ndaj arsimimit tim. Donte që të ndiqja shkollat më të mira dhe të rritesha si qytetar i botës. Deri në moshën 14-vjeçare kam studiuar në një shkollë ku flitej anglisht, dhe për të mësuar një gjuhë tjetër zgjodha liceun italian, një nga më elitarët. Përzgjidhnin vetëm 80 studentë; disa lëndë i studionim në italisht, të tjerat, si historia, në turqisht.”
A është e vërtetë që flet edhe gjermanisht, frëngjisht dhe spanjisht?
“Kam bazën shkollore, por nuk i kam praktikuar. Ndërsa spanjishten po e mësoj tani për një serial që do të xhiroj në Madrid, por nuk mund të zbuloj më shumë. Jam shumë i disiplinuar kështu jemi mësuar në Turqi: punojmë 16 orë në ditë, derisa regjisorët na dërgojnë në shtëpi. Ky mentalitet i habit italianët: kërkoj shumë edhe nga bashkëpunëtorët. Për mua, dhjetë orë punë janë pak.”
Si ishte fëmijëria e tij në Stamboll?
“Jam rritur në Suadiye, një lagje rezidenciale në pjesën aziatike të qytetit, me fusha futbolli e basketbolli për djemtë. Është një zonë e banuar nga emigrantë të gjeneratës së dytë e të tretë, si gjyshërit e mi janë me origjinë kosovare e shqiptare, që kishin ardhur në Turqi gjatë luftës. Ata mes tyre flisnin shqip.”
E flet edhe shqipen?
“Jo. Babai ka lindur në Turqi dhe unë jam rritur si një djalë tipik i Stambollit, edhe pse mes njerëzve nga çdo vend. Nuk na habisin kulturat e ndryshme ato janë pjesë e historisë së Perandorisë Osmane. Turqia ka shumë migrantë, dhe vendndodhja jonë mes Lindjes, Europës dhe Afrikës së Veriut ndikon shumë në këtë. Si i rritur, mund të zgjedhësh vetë nëse do të jesh më perëndimor apo më lindor.”
Ke zgjedhur të jetosh në Itali. Çfarë përfaqëson Italia për ty?
“Një kulturë që e njoha për herë të parë falë liceut italian. Në moshën 14-vjeçare kalova verën me një familje në Livorno. U ktheva në 16 dhe tashmë e flisja shumë mirë. Çdo vit shkolla shpërblente nxënësit më të mirë dhe unë fitoja gjithmonë: një herë një laptop, një herë një shumë parash. Kur i thashë drejtoreshës se doja të studioja Jurisprudencë, ajo më këshilloi të përdorja paratë për të vizituar universitete si Padova, Siena dhe Bolonja.”
Por u diplomove në Turqi.
“Për arsye kohe. Në Itali do të më duheshin pesë vjet studim dhe dy të tjerë praktikë, plus dy të tjerë nëse do të kthehesha në Turqi. Më mirë ta përfundoja atje.”
A ishte me të vërtetë ëndrra jote të bëheshe avokat?
“Duhej të zgjidhja një profesion. Më pëlqente të lexoja dhe të mësoja gjuhë, dhe babai më tha: ‘Mund të bëhesh avokat ndërkombëtar’. Ai është shumë bindës dhe ideja e një karriere jashtë më pëlqente. Pas diplomimit u punësova në Price Waterhouse Coopers dhe, falë një mentori që u bë edhe miku im, fillova të shkruaja për revista të specializuara në financë dhe çështje ligjore.”
Si e pritën prindërit kalimin e tij në aktrim?
“Ndoshta fillimisht nuk e kuptonin, por e pranuan. Ata kanë pasur gjithmonë shumë besim tek unë.”
Ky është momenti i ekzekutimit të biznesmenit Edmond Mëhalla mbrëmjen e së dielës, përpara karburantit të tij, në lagjen Emin Matraxhiu, të qytetit të Elbasanit.
Kjo foto e publikuar është bërë pikërisht në momentin kur autori i krimit e qëllon 43-vjeçarin.
Ai është me kapuç në kokë, me armën drejtuar nga makina tip Range Rover e biznesmenit, ndaj të cilit qëllon 6 herë. 2 plumba e kapin në kokë, ndërsa të tjerët përfundojnë në trupin e 43-vjeçarit duke i shkaktuar vdekjen e menjëhershme.
Pak metra më tutje gjendet makina tip Audi me portobagazh, me të cilën ai kishte mbërritur në vendin e ngjarjes dhe u largua pas krimit, fare i vetëm. Deri tani, policia nuk ka mundur ta identifikojë.
Makina që u gjet e djegur në Mirakë, të Librazhdit, ishte marrë në Tiranë një ditë përpara vrasjes.
Ekziston edhe një video e omentit kur mjeti nxirret nga shtetasi Marsel Arani, nga një garazh në zonën e 21 Dhjetorit. Arani, banues në Elbasan, është shpallur në kërkim nga policia, i dyshuar si autor i ngjarjes, së bashku me shtetasin Armando Kola, nga Laçi, por rolet e tyre nuk janë përcaktuar ende.
Por dy persona të tjerë u arrestuan: Xhino Ago, 32-vjeç, ish-ortak i biznesmenit të vrarë, i cili rezulton se i ka dhënë hua makinën e përdorur në vrasje Marsel Aranit, dhe Kujtim Pisha, 52-vjeç, roje i karburantit në pronësi të viktimës, i dyshuar për moskallëzim krimi.
Marsel Arani ishte në arrest shtëpie për një tjetër vepër penale.
Nga hetimet e deritanishme, hetuesit dyshojnë se ngjarja ka si prapavijë një mosmarrëveshje mes dy ish-ortakëve, Edmond Mëhallës, që mbeti i vrarë, dhe Xhino Agës, të vënë në pranga nga policia e Elbasanit.
Dhjetëra mijëra njerëz dolën në rrugët e Sofjes dhe qyteteve të tjera bullgare mbrëmjen e 1 dhjetorit për t’iu bashkuar protestave kundër planeve buxhetore të koalicionit qeverisës, duke e detyruar Qeverinë të hiqte dorë nga to mëngjesin pasues.
Por, turma gjithashtu brohoriste “dorëheqje”, për shkak të zemërimit të madh për korrupsionin dhe problemet ekonomike.
Sheshi i Pavarësisë u mbush me njerëz në demonstratat më të mëdha që nga vitet e ’90-ta.
Partitë opozitare u mblodhën më 2 dhjetor për të biseduar për hapat e ardhshëm, mes thashethemeve nëse edhe ato do të kërkojnë dorëheqjen e Qeverisë dhe shpalljen e zgjedhjeve të parakohshme.
“E gjithë kjo gjendje me plehrat që kanë qenë në pushtet për 30 vjet, ose më shumë, thjesht duhet të mbarojë. Ne jemi njerëzit që duhet ta ndryshojmë këtë”, tha Aleksandar Karatov, një protestues në Sofje.
Pse tani?
Përqendrimi i menjëhershëm i protestave ishte për shkak të një projektbuxheti që parashihte rritjen e kontributeve individuale për pensionet dhe programet e sigurimeve shoqërore. Demonstratat u thirrën nga parti të opozitës që nuk gëzojnë mbështetje të lartë publike.
Por, këto ndryshime në buxhet – të kombinuara me rritjet e pagave për punonjës shtetërorë, sikurse për forcat e rendit – duket se e nxitën shpërthimin e zemërimit të akumuluar prej kohësh për korrupsionin dhe shpërdorimin e fondeve publike.
Karatov i tha Shërbimit bullgar të REL-it se pagesat e tij për sigurimet shoqërore dhe taksat nuk po menaxhohen me transparencë.
“Si punëtor, unë tashmë po plaçkitem. Rregullisht. Dhe, ata duan të vjedhin edhe më shumë. Nuk dua kurrsesi t’i lejoj ta bëjnë këtë”, shtoi ai.
Qëndrimeve të tij u bënin jehonë shumë të tjerë, pasi protestuesit brohorisnin “Qeveria është mafi”.
Organizata ndërkombëtare, Transparency International e rendit Bullgarinë si vendin e dytë më të korruptuar në Bashkimin Evropian, pas Hungarisë.
Bullgaria është gjithashtu vendi më i varfër i BE-së, sipas Zyrës së bllokut evropian për Statistika.
Ajo është edhe ndër anëtarët më të paqëndrueshëm politikisht të bllokut.
Bullgarët kanë shkuar në zgjedhje shtatë herë që nga viti 2021 për të zgjedhur një Parlament që është paralizuar nga një sërë koalicionesh të paqëndrueshme të udhëhequra nga parti të ndryshme qendrore dhe të djathta.
Një protestuese tjetër, Karolina Koleva, i tha REL-it se do të pranonte taksa më të larta për t’i financuar “pensionistët, nënat, mësuesit… kujdesin shëndetësor”, por “këto para do të zhduken sërish në bonuse për njerëz të ndryshëm”.
A rrezikohet qeveria?
Kjo është hera e dytë brenda pak javësh që propozimet buxhetore të Qeverisë përballen me protesta. Fillimisht ajo njoftoi se do t’i “rishikonte” planet pas protestave më 28 nëntor. Tani ka thënë se do t’i hartojë ato nga fillimi.
Përmasa e demonstratave të 1 dhjetorit i befasoi të gjithë. Në mënyrë të pazakontë, ato nuk ndodhën vetëm në Sofje. Turma u mblodhën në shumë qytete dhe fshatra në gjithë Bullgarinë.
Disa çështje duket se kontribuuan në këtë. Disa njerëz ishin të zemëruar për vendimin e Bullgarisë për ta zbatuar monedhën euro nga 1 janari.
Gjithashtu u vu re pakënaqësia e dukshme ndaj disa politikanëve specifikë, si Bojko Borisov, i cili ka qenë tri herë kryeministër për gjithsej nëntë vjet mes 2009-2021, dhe Deljan Peevski, ligjvënës dhe oligark i sanksionuar për korrupsion nga Britania dhe Shtetet e Bashkuara.
Asnjëri prej tyre nuk mban aktualisht post qeveritar, por ata janë udhëheqës të dy partive që përbëjnë koalicionin qeverisës.
Protestuesi Stoycho Stoychev i tha REL-it se të dy burrat janë “simbol i shtetit të kapur”.
Ai tha se kishte ardhur në Sheshin e Pavarësisë për shkak të “zemërimit” të 15 vjetëve të fundit.
Ky ishte një tjetër faktor që i nxiti njerëzit të dalin në rrugë: fakti që politikanë si Borisov kanë qenë në qendër të pushtetit për dekada.
Një tjetër element që e shtoi vrullin e protestave ishte mbështetja për kryetarin e Bashkisë së Varnës, Blagomir Kotsev, i sapoliruar pasi kishte kaluar muaj në paraburgim për akuza korrupsioni që mbështetësit e tij i quanin të motivuara politikisht.
“Demokracia është korruptuar dhe ne duhet ta rikthejmë”, u tha Kotsev protestuesve në Varna.
Demonstruesit në Sofje, duke ndjekur fjalimin e tij në ekrane gjigante, brohoritën “Fitore”.
Borisov, Peevski apo kryeministri Rosen Zhelyazkov nuk kanë komentuar asgjë deri më tani.
IMbrëmjen e 1 dhjetorit, pati disa përplasje midis policisë dhe protestuesve. Autoritetet bullgare raportuan për 10 persona të ndaluar. Por, në përgjithësi, në të gjithë vendin, tubimet ishin paqësore/ REL
Finale surreale në Gaziantep–Eyupspor, ndeshje e Super Ligës. Me miqtë në avantazh 2-0 falë golit të sapo shënuar nga Halil Akbunar, vendasit ngushtojnë diferencën në mënyrë rokamboleske: Emmanuel Boateng shënon 2-1 duke gjetur portën plotësisht të braktisur.
Kaosi nis nga një top i humbur nga Drissa Camara, i cili nga toka pengon Robin Yalcin, duke provokuar menjëherë një sherr. Ndërsa Eyupspor niset në kundërsulm, Boateng rikuperon topin në mënyrë shumë agresive dhe hidhet drejt portës… ku megjithatë nuk ka askënd: Marcos Felipe, portieri kundërshtar, kishte dalë për të përpjekur të ndante lojtarët e përfshirë në përleshje.
As arbitri dhe as lojtarët miq nuk e ndërpresin aksionin, kështu që Boateng arrin i pashqetësuar te goditja dhe shënon. Gol i vlefshëm, protesta të furishme dhe finale ndeshjeje në kufijtë e absurdit.
👀 Gaziantep FK x ikas Eyüpspor maçının son dakikalarında çok ilginç gol!
Sherr dhe një gol që do të diskutohet: Skena surreale në Turqi
Super Liga turke dhuron një finale që është e pabesueshme. Në sfidën mes Gaziantep dhe Eyupspor, e mbyllur me rezultatin 2-1 për miqtë, goli që rihapi përkohësisht ndeshjen është i destinuar të diskutohet gjatë. Atë e realizon Emmanuel Boateng, i futur në pjesën e dytë, i cili përfiton nga një portë tërësisht e braktisur nga portieri kundërshtar.
E gjithë kjo lind pak çaste pas dyfishimit të Eyupspor të firmosur nga Halil Akbunar. Drissa Camara humbet topin në gjysmën fushës ofensive dhe, duke rënë, pengon Robin Yalcin. Në një çast shpërthen një përleshje e ndezur: shtyhen dhe përplasen disa lojtarë. Marcos Felipe, portieri i miqve, braktis zonën e tij për të vrapuar drejt pikës së incidentit, në përpjekje për të ndarë shokët e skuadrës dhe për të qetësuar nervat.
Por ndërsa kaosi përhapet, aksioni nuk ndërpritet. Arbitri lë lojën të vazhdojë dhe topi mbetet i luajtshëm. Boateng, pasi rimerr kontrollin e sferës me një ndërhyrje në kufi, nis vrapimin i vetëm drejt portës… plotësisht të zbrazët. Asnjë mbrojtës nuk arrin ta ndalë dhe, pa asnjë kundërshtim, e shtyn topin në rrjetë për 2-1, një gol po aq surreal sa edhe i rregullt, të paktën sipas arbitrit që e vlerëson menjëherë si të vlefshëm.
Gaziantep gjen kështu një gol të papritur, ndërsa Eyupspor proteston me ashpërsi për mosndalimin e lojës. Mes mosbesimit dhe tensionit, ndeshja rifillon vetëm pas disa minutash. Rezultati final gjithsesi favorizon miqtë, por imazhi i portierit larg portës ndërsa kundërshtari shënon do të mbetet ndër më të jashtëzakonshmet e sezonit turk.
Cristiano Ronaldo sfidoi te penalltitë portierin robot që lëviz me inteligjencë artificiale.
Si përfundoi?
CR7 arriti të shënojë, por iu desh të provonte disa herë para se të gjente trajektoren dhe këndin e duhur për të mposhtur atë siluetë që mbulon të gjithë lartësinë e portës dhe që ka mjaft “intuitë” sa të analizojë goditjet, duke koduar drejtimin dhe shpejtësinë e topit falë disa sensorëve të vendosur në anët e portës.
Kush e ka shpikur një makineri të tillë?
Mark Rober është një ish-inxhinier amerikan i NASA-s, i cili ka ndërtuar automatin kundër të cilit u vu në provë pesë herë fituesi i Topit të Artë.
Sfida e penalltive mes CR7 dhe portierit robot
Dueli mes njeriut dhe makinerisë u zhvillua gjatë pauzës së kampionateve për ndeshjet e kombëtareve. E gjithë struktura u ngrit brenda qendrës sportive ku qëndronte Portugalia. Për të parë garën speciale ishin të pranishëm shumë shokë të skuadrës së CR7, mes të cilëve juventini Conceiçao apo ish-lojtari bardhezi Renato Veiga. Pas disa goditjeve të ngrohjes, shpjegimit të YouTuber-it mbi funksionimin e pajisjes (me një provë që i la të gjithë gojëhapur) dhe disa batutave (“është më i mirë se disa portierë të tjerë që njoh…”, tha Ronaldo), dueli filloi.
Cristiano figured out how to beat the robot, he leaves nothing to chance, identifies a flaw, and takes full advantage. pic.twitter.com/8SdKwKvGVv
Cristiano Ronaldo fiton, por iu desh të nxirrte një “truk”
Futbollistit të Al-Nassr iu desh të përpiqej shumë përpara se të dilte fitues. Ai provoi disa zgjidhje: duke gjuajtur me forcë, me saktësi, duke ndryshuar këndin ose madje edhe duke zgjedhur zgjidhjen “qendrore”, e cila shpesh i mashtron portierët e vërtetë, duke i spostuar. Por ai nuk ishte prej mishi e kocke. Dorëzimi, megjithatë, nuk është një folje që ekziston në fjalorin e Cristiano Ronaldos, i cili gjithmonë pëlqen të shtyjë përtej kufijve të karrierës së tij. Në fund të fundit, ai vetë ka thënë: “Nuk jam unë që i ndjek rekordet, por rekordet më ndjekin mua”. Dhe kështu ndodhi edhe kundër portierit robotik.
CR7 nuk u demoralizua dhe përdori zgjuarsinë e tij, i ndihmuar edhe nga pak fat. Për ta bërë të pavlefshme shkathtësinë e portierit “artificial”, ai përdori të gjithë teknikën e tij, duke shpikur një truk që i vjen nga vite e vite përvojë.
Si?
Duke lëshuar një goditje të mbushur me efekt, që u vendos atje ku as makina nuk mund të arrijë. Në atë hapësirë të vetme të lirë që vetëm saktësia milimetrike mund ta kapë. Dhe kështu ndodhi. Trajektorja me efekt e mposhti gardianin, por për shumë pak.
Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç, tha të martën se qeveria do të lejojë pagesat dhe transaksionet për kompaninë e naftës ruse NIS, e sanksionuar nga SHBA-të, deri në fund të javës, pavarësisht rrezikut të sanksioneve dytësore.
Masa e përkohshme synon të ndihmojë NIS të paguajë punëtorët dhe të kryejë transaksione të tjera pasi Departamenti i Thesarit i SHBA-së vendosi sanksione ndaj NIS në tetor. Këto ishin pjesë e sanksioneve më të gjera kundër industrisë energjetike të Rusisë pas pushtimit të Ukrainës, pas një serie përjashtimesh që nga janari.
NIS tha se filloi mbylljen e rafinerisë së saj, e vetmja e Serbisë, për shkak të mungesës së naftës bruto dhe sanksioneve të SHBA-së.
“Aktivitetet … gjatë procedurës së mbylljes janë të organizuara në një mënyrë të tillë që të lejojnë rifillimin e objekteve të rafinerisë sapo … të merret një informacion në lidhje me disponueshmërinë e naftës bruto”, tha ajo.
Javën e kaluar rafineria NIS në Pançevo, pranë kryeqytetit Beograd, përfundoi prodhimin dhe hyri në të ashtuquajturën modalitet joaktiv që i paraprin një mbylljeje.
Gazprom Neft dhe Gazprom i Rusisë, të cilët zotërojnë shumicën e aksioneve në NIS, duhet të heqin dorë nga pronësia e tyre në kompani, e cila është nën sanksione të SHBA-së për shkak të pronësisë së saj ruse.
Serbia rrezikon sanksione dytësore nëse bankat e saj, përfshirë bankën qendrore, mbajnë pagesa me NIS, por Vuçiç tha se këto pagesa do të vazhdojnë deri të hënën.
“Ne kemi rënë dakord, me rrezikun e Serbisë, të sigurojmë transaksionet e pagesave me NIS deri në fund të javës… për të lejuar NIS të paguajë punëtorët, të bëjë pagesat e duhura”, tha ai pas takimit me zyrtarët e energjisë.
Mbyllja e rafinerisë, e cila ka një kapacitet vjetor prej 4.8 milion ton, do të ndikojë në ekonominë e vendit pasi NIS, e cila punëson rreth 14,000 njerëz, kontribuon rreth 5% të PBB-së së Serbisë dhe rreth 10% të të ardhurave buxhetore.
Serbia ka rezerva të mjaftueshme afatshkurtra dhe aktualisht importon shumicën e nevojave të saj nga Hungaria fqinje.
Vuçiç paralajmëroi se logjistika, përfshirë shpërndarjen e karburantit në stacionet e karburantit në të gjithë vendin, do të jetë e tendosur për shkak të kapaciteteve të kufizuara të magazinimit dhe shkarkimit. /Reuters
VoxNews ka siguruar pamjet e automjetit të përfshirë në vrasjen e biznesmenit Edmond Mëhalla në Elbasan.
Makina tip ‘Audi’ merret nga shtetasi Marsel Arani, nga një garazh në zonën e 21 Dhjetorit.
Makina u gjet e djegur në Mirakë, të Librazhdit, ishte marrë në Tiranë një ditë përpara vrasjes.
Arani, banues në Elbasan, është shpallur në kërkim nga policia, i dyshuar si autor i ngjarjes, së bashku me shtetasin Armando Kola, nga Laçi, por rolet e tyre nuk janë përcaktuar ende.
Por dy persona të tjerë u arrestuan: Xhino Ago, 32-vjeç, ish-ortak i biznesmenit të vrarë, i cili rezulton se i ka dhënë hua makinën e përdorur në vrasje Marsel Aranit, dhe Kujtim Pisha, 52-vjeç, roje i karburantit në pronësi të viktimës, i dyshuar për moskallëzim krimi.
Marsel Arani ishte në arrest shtëpie për një tjetër vepër penale.
Nga hetimet e deritanishme, hetuesit dyshojnë se ngjarja ka si prapavijë një mosmarrëveshje mes dy ish-ortakëve, Edmond Mëhallës, që mbeti i vrarë, dhe Xhino Agës, të vënë në pranga nga policia e Elbasanit.
Gazetari Basir Çollaku i ftuar në një studio televizive, ka folur në lidhje me hetimin ndaj Belinda Ballukut dhe dosjet e tenderave që janë dhënë.
Gjatë bisedës, Çollaku u shpreh se, hetimet pritet të shkojnë deri tek Edi Rama, ndërsa u shpreh se, socialistët duhet që të mendojnë për një kryeministër tjetër dhe një qeveri teknike.
Sipas gazetarit, nëse Gjykata Kushtetuese do të vendosë në favor të kërkesës së kryeministrit, atëherë Gjykata e Posaçme do të vendosë arrest me burg për Belinda Ballukun.
‘Shikoni, nga të dhënat e deritanishme theksohet që kryeministri nuk ka biseduar vetëm me zonjën Balluku, por dhe me drejtorët të cilët janë pjesë e këtij ekipi dhe ajo çfarë mungon, unë them ende, po jam i bindur që do vijmë tek ai moment ku struktura e posaçme, është hera e parë që po hetohet në fakt pa ndërprerje një tender dhe një punë e madhe e plaçkitur, e vjedhur.
Një, janë shumë të tilla, që shkojnë tek kryeministri. Nuk po hetojmë për gardëroba më, nuk po hetojmë për këpucë, nuk po hetojmë për bankete dhe për tapete. Dhe jam i bindur që do të vijmë tek akuza e organizatës kriminale.
Do të shkohet te kjo akuzë dhe në krye të kësaj organizate kriminale nuk mund të jetë zëvendësi, është eprori i zëvendësit. Ta shndërrosh Shqipërinë në një fuqi narkotike siç është bërë tani, dhe të vish akoma të lexosh përralla nëpër Evropë, ky i pandehur do të jetë modeli dhe shembulli për t’u dhënë leksione kujtdo pretenduesi tjetër që t’i ngjajë, që të merret i pandehur edhe në detyrë, ose të largohet diku tjetër nga detyra.
Socialistët do të mendojnë për një kryeministër tjetër në një qeveri teknike.
Nuk besoj se Gjykata Kushtetuese do shkojë sipas oreksit të stomakut të kryeministrit të vendit, por nëse ndodh, të jemi të bindur se struktura e posaçme do kërkojë arrest me burg për ministren Balluku dhe kërkesë për heqje të imunitetit të saj. Edhe nëse Gjykata shprehet pro asaj kërkese, këto masa janë drejt asaj rruge.
Kryeministri këtë është duke bërë, duke u përpjekur të krijojë vetëmbrojtje, të krijojë mbrojtjen e vetvetes, nuk do të mbrojë Ballukun. Ndonëse ata kanë në materialet e shkëmbyera dhe favore dhe ndere dhe porosi të kryera ndaj njëri-tjetrit, kanë materiale dhe lëndë penale të shumta dhe të pafundme, e cila është e grumbulluar nga struktura e posaçme.
Çdo lloj telefoni sado që të përpiqet ta fshehë, ta pastrojë, ta sistemojë, të gjithë materialet, të gjithë lëndën. Unë nuk po them për telefonat që ata kanë zyrtarisht, do flas dhe për telefonat e tjera që ata sot mendojnë se struktura nuk i di, por partnerët dhe Prokuroria e Posaçme i ka nëpër duar dhe komunikimet e tyre të koduara të mëparshme, kushdo qofshin këta, ministra apo në adresë të kryeministrit.
Ky material është tek porta e tyre dhe ata mund të jenë duke negociuar se si do të sillen. Por që do të jenë të pandehur, këtë nuk e kanë në dorë më as Rama, as Balluku.
Gjykata Kushtetuese ka në dorë ta ndihmojë strukturën e posaçme duke vendosur edhe rastin ku ankesat e tjera të mos mbërrijnë tek ajo’, tha ndër të tjera gazetari Basir Çollaku.
