Category: Lajme

Mbi 51% e shqiptarëve nuk kanë bërë asnjë udhëtim, për të qëndruar të paktën një natë larg shtëpisë së tyre për qëllime personale pushimi, sipas të dhënave që janë publikuar nga Eurostat.

Për Shqipërinë informacioni është i disponueshëm për vitin 2021.

Shqipëria renditet e teta, në listën e vendeve, qytetarët e të cilës kanë përqindjen më të lartë të popullsisë që nuk bën pushime.

Në Europë, 72% e bullgarëve nuk kanë bërë pushim në vitin 2022. Edhe rumunët janë pak a shumë në të njëjtat nivele, me 71.8%. Më pas renditen Italianët me 59.3%, grekët me 56%, portugezët me 54.5%, estonezët me 53.4%, kroatët me 51.8%.

Ata që udhëtojnë më shumë jashtë shtëpisë janë norvegjezët, ku vetëm 10.9% e popullsisë nuk lëviz për pushime, të ndjekur nga suedezët me 17.8%.

70% e atyre që nuk shkojnë për pushime në Shqipëri nuk kanë mundësi financiare

Ndërsa shqiptarët nuk renditen të parët në Europë për përqindjen e popullsisë që nuk shkon me pushime, ata mbajnë rekordin për pamundësinë financiare për të kaluar të paktën një natë jashtë shtëpisë.

Të pyetur për arsyet, gati 70% e shqiptarëve nga 15-64 vjeç pohojnë se nuk shkojnë për pushime për arsye financiare, më e larta në Europë. 3.2% cituan arsyet shëndetësore, 6.1% ato familjare, ndërsa 16.8% për shkak se ishin të angazhuar me punë apo me studimet.

Bullgarët që ishin të parët për përqindjen e popullsisë që nuk shkon me pushime, duket se nuk kanë kohë ta bëjnë këtë. 42.6% e tyre thanë se arsyeja lidhet me punën ose me studimet dhe 51.7% thanë se nuk kishin mundësi financiare.

Edhe rumunët cituan arsye të tilla si puna e shkolla (26.8%), apo çështjet familjare (12.1%), ndërsa 54.2% nuk lëviznin për arsye financiare.

Më të ngrohte xhepin e kanë finlandezët, me vetëm 18.8% të tyre që thanë se nuk kanë mundësi financiare për të udhëtuar jashtë shtëpisë.

Edhe për grupmoshat mbi 65% Shqipëria mban rekordin për pamundësinë financiare. 50% e të moshuarve thanë se nuk munden, ndërsa 38% cituan arsye të shëndetit. Në kontrast në shtetet e tjera, arsyeja kryesore që mbizotëron është ajo e shëndetit.

Grupmosha 25-35 vjeç në Shqipëri udhëton më shumë, të moshuarit rrinë në shtëpi

Dalja në pension është një periudhë që nga shumëkush në Europë shfrytëzohet për të udhëtuar jashtë shtëpisë, apo vizituar vendet që ke ëndërruar gjithnjë. Psh, të dhënat e Eurostta tregojnë se në Norvegji, vetëm 17% e personave që janë mbi 65 vjeç nuk kanë bërë pushime në vitin 2022.

Në kontrast, në Shqipëri gati 72% e personave mbi 65 vjeç nuk bëjnë pushime jashtë shtëpisë. Ndër më të lartat në Europë. Rekordin në Europë e mbajnë sërish bullgarët dhe rumunët me rreth 85-88%.

Në Shqipëri, grupmosha që udhëton më shumë është midis 25-34 vjeç, ku pesha e atyre që nuk kanë kaluar një natë jashtë shtëpisë është 37.8%, më e ulët nga të gjitha grupmoshat e tjera. Pas tyre renditet grupi nga 35-44 vjeç, me 43.3%.

Të rinjtë shqiptarë (15-24 vjeç) janë ndër ata që udhëtojnë më pak, me 50.6% që nuk kanë kaluar asnjë natë jashtë shtëpisë, përkundrejt psh, holandezëve dhe norvegjezëve që e kanë këtë peshë më të ulëtën në Europë me 11.2%.

Mundësi nuk kanë, por interesi është ndër më të lartët në Europë

Duket se shqiptarët duan shumë të udhëtojnë e pushojnë, por nuk kanë mundësi ta bëjnë këtë. Ndërsa janë të parët në Europë që nuk kanë mjete financiare të kalojnë të paktën një natë jashtë shtëpisë, vetëm 3.7% e tyre thanë se nuk kanë interes që të bëjnë pushime, e dyta më e ulëta pas Danimarkës, me 1.1%.

Mungesën më të lartë të interesit për të pushuar e udhëtuar e kanë portugezët, me 64%, të ndjekur nga suedezët, me 58% dhe finlandezët me 29%./Monitor

Një lagje në Korçë ndryshon nga të tjerat, rrugët janë të pikturuara dhe lulishtja plot ngjyra. Pas kësaj pune të bukur qëndron Tomor Hoxha, i cili angazhohet vullnetarisht për qytetin.

Tomor Hoxha banon në lagjen 14 të qytetit të Korçës. Prej 5 vitesh, me ndihmën e fqinjëve ka ndërmarrë nismën qytetare për të mirëmbajtur hapësirën publike. Kjo lagje merr forma dhe ngjyra të ndryshe nga viti në vit. Tomori pikturon rrugët me motivacione të larmishme si dhe mbjell shumëllojshmëri lulesh.

Ai tregon për Report Tv se punët publike kryhen me kontributin vullnetar të banorëve, pa asnjë financim nga bashkia.

“Më pëlqen të bëj gjëra të bukura për lagjen time. Më jepet për këto punë. Me këtë komshiun blemë lule fillimisht dhe vazhduam me të tjerat. Sa të jem unë kjo iniciativë do të vazhdojë. Kjo imponon dhe qytetarët ta mbajmë pastër ambientin”, tha Tomor Hoxha.

Në nismën e tij Tomori gjeti dhe mbështetjen e Rami Sulellarit, një ish-ushtaraku në pension.

“Çdo ditë ne pastrojmë rrugën dhe njerëzve u është krijuar ideja qe të mos hedhin asnjë mbeturina as bishtat e cigareve. Është e vështirë se do lek, do investime që të vazhdojë se deri tani ne e kemi mbajtur me buxhetet tona familjare”, tha Rami Sulellari.

Lagjja 14 në Korçë është një mozaik ngjyrash dhe model pastërtie.

Nga Leontina Nika

Metodat e reja në kërkimet arkeologjike në qytetin antik Bylis dhanë rezultatet e parë. Pas 20 vitesh kërkime zbulohet vendodhja e tempullit të  Agustit. Arkeolog Neritan Ceka, thotë se tempulli i shekullit të parë është i pozicionuar në pjesën jugore të altarit.

“Ky është tempulli i Augustit në kohën e konolizimit të Bylisit, i takon fundit të shek.I.”, thotë Ceka.

Krahas tempullit, sipas Cekës është zbuluar edhe një mbishkrim, si edhe një pjesë e shtatores së Augustit.

“Fakti që kemi gjetur mbishkrimet jemi të sigurt që jemi në periudhën e tij. Kemi gjetur vetëm një pjesë të skulpturës së Augustit”, thotë ai.

Pas sondazhit, pritet që në shtator të nis gërmimi i mirëfilltë arkeologjike në këtë zonë.

Bylisi dhe Apollonia është edhe një  kalim stafetash për  familjen Ceka,  fillimet e kërkimeve në këtë zonë  nisin me Hasan Cekën, më pas i biri arkeologu i njohur Neritan Ceka dhe tashmë e bija Olgita Ceka.

Zbulimet arkeologjike në qytetin antik të Bylisit  kanë nxjerrë në dritë objekte të ndryshme, të cilat përbëjnë fondin e pasur të vlerave, që mbart ky qytet dhe njëkohësisht një terren mbikëqyrje për restauruesit shqiptar. /abcnews.al

Aktori shumë i dashur për shqiptarët, Kivanc Tatlitug, nuk e ka fshehur asnjëherë origjinën shqiptare.

I famshëm për rolet e tij në shumë seriale turke, një pjesë e mirë e të cilëve janë transmetuar edhe në ekranet shqiptare, Behlul nuk i ka harruar rrënjët. Përkundrazi.

Në një intervistë të dhënë për stacionin turk CNN, pasi u bë protagonist në shumë prej serialeve turke dhe u shpall si një ndër aktorët më të mirë në vend, Kivanc, ndërsa ka folur për fëmijërinë, adoleshencën e më tej edhe si u fut në botën e aktrimit, ka treguar edhe origjinën shqiptare:

“Po, jam shqiptar”, – ka pranuar ai me krenari ndërsa është pyetur nga moderatorja e emisionit, duke shtuar:

“Im atë është me origjinë nga Prishtina, ndërsa ime më është nga Adana.”

Gazetari Armand Plaka ka publikuar në faqen e tij të facebook disa foto nga një koleksion i panjohur i konteshës suedeze Wilhelmina von Hallwyl.

“Shqiptarët i kishin rënë në sy jo pak konteshës suedeze Wilhelmina von Hallwyl (1844 − 1930), e cila si një koleksioniste e apasionuar nuk mund t’a linte t’i shpëtonin nga duart edhe fotot e realizuara nga të tjerët gjatë udhëtimeve që ajo ndërmori në rajonin tonë në periudhën 15 mars – 6 qershor 1896. Për to, ajo do ishte e gatshme të paguante me çmime të kripura e t’i bënte pjesë të atij që sot në Stokholm njihet si “Hallwyl Museum”. Së bashku me të shoqin, kontin Walther von Hallwyl dhe mikeshën e tyre Ida Uhse, kontesha preku Serbinë, Maqedoninë, Greqinë, Korfuzin, Italinë e Jugut e atë të Veriut (duke mos e prekur tokën shqiptare) e vijuar më tej në alpet zvicerane, ndërsa shekulli 19-të po perëndonte.

Diçiturat origjinale janë shënuar në frëngjisht, pasi në atë kohë ajo ishte “lingua franca”, të cilën e njihnin padyshim edhe anëtarët e familjeve të mëdha fisnike suedeze, dhe fotot apo kartolinat që mund të hasje nëpër tregje apo koleksione private, gjithashtu mbartnin të gjitha një shënim në frëngjisht.

Fotot në bardhezi të marra nga koleksioni i konteshës sudeze që po sjell në këtë postim, paraqesin si femra, ashtu dhe meshkuj dhe shfaqin shqiptarë autoktonë në Greqi, Peloponez, Selanik etj.
Prej tyre përftohet lehtësisht ideja se shqiptarët ishin në atë kohë një motiv i gjithëpranishëm në Greqi dhe prezenca e tyre si dhe veshja, shpesh mund të ngatërrohej me atë të grekëve, por origjina e tyre njihej dhe pohohej lirisht.”

https://ontime.press/?p=12052&swcfpc=1…

Presidenti turk, Erdogan kërkoi nga Athina një ditë më parë, ku për herë të parë një president turk viziton Greqinë pas 65 vitesh, se Turqia kërkon rishikimin e Traktatit të Lozanës. Kërkesë kjo e cila u hodh poshtë nga Athina zyrtare, ndërsa hapi mjaft polemika në politikën e brendshme greke.

Por çfarë përmban Traktati i Lozanës?

Traktati i Lozanës ishte një traktat paqeje i nënshkruar në Lozanë, Zvicër, më 24 korrik 1923. Ai e pushoi zyrtarisht konfliktin që kishte ekzistuar midis Perandorisë Otomane dhe Aleatëve: Perandoria Britanike, Republika Franceze, Mbretëria e Italisë, Perandoria e Japonisë, Mbretëria e Greqisë dhe Mbretëria e Rumanisë që nga mbarimi i Luftës I Botërore.

Teksti origjinal i traktatit është në frëngjisht. Ai ishte rezultat i përpjekjes së dytë pas Traktatit të dështuar të Sevres, e cila ishte nënshkruar nga të gjitha palët e mësipërme, por ishte refuzuar më vonë nga Lëvizja Kombëtare Turke e cila luftoi kundër termave të mëparshme dhe humbjes së ndjeshme të terrritorit. Traktati i Lozanës i dha fund konfliktit dhe i përcaktoi kufijë e Republikës moderne Turke. Në traktat, hoqi dorë nga të gjitha pretendimet e Perandorisë së deriatëhershme Otomane dhe në shkëmbim Aleatët njohën sovranitetin turk brenda kufijve të saj të rinj.

Traktati u ratifikua nga Turqia më 23 gusht 1923, nga Greqia më 25 gusht 1923, nga Italia më 12 mars 1924, nga Japonia më 15 maj 1924, nga Britania e Madhe më 16 korrik 1924. Traktati hyri në fuqi më 6 gusht 1924, kur instrumentet e ratifikuara u depozituan zyrtarisht në Paris, Francë.

Shqiptarët në Traktatin e Lozanës

Me një dekret Greqia përvetësoi pronat e shqiptarëve myslimanë dhe jozyrtarisht i trajtoi si popullsi shkëmbyese, ashtu siç e parashihte Marrëveshja e Lausanne-s për turqit e Greqisë. Kryeministri i atëhershëm grek Theodors Pangalos i kishte premtuar ambasadorit shqiptar në Athinë Mit’hat Frashëri se popullsia arvanite dhe çame nuk do të prekej nga Marrëveshja e Lausanne-s dhe shqiptarët myslimanë nuk do të quheshin popullsi turke.

Ky ishte një premtim bosh, sepse edhe në vitet në vijim vazhdoi shpronësimi i çamëve. Ministri i atëhershëm i punëve të jashtme i Britanisë së Madhe George N. Curzon e kishte quajur Marrëveshjen e Lausanne-s “një zgjidhje fund e krye të keqe dhe qëllimkeqe, për të cilën bota gjatë njëqind vjetëve të ardhshme do të paguaj një tagër të lartë”.

Pas kapitullimit të gjermanëve në LDB shteti grek i dënoi çamët kolektivisht, duke i dëbuar nga shtëpitë dhe duke ua marrë pronat shumicës së tyre. Historiani i Evropës Juglindore Konrad Clewing i ndan shqiptarët e Greqisë në tri grupe. Në grupin e parë ai i numëron arvanitët, të cilët nga shekulli 13-të deri në shekullin e 15-të me ftesë të sundimtarëve lokalë u vendosën në më shumë se 300 vendbanime në Greqinë jugore, siç janë Atika (rrethina e Athinës), ishujt e Egjeut (p.sh. Hidra) dhe në Peloponez. Banorët e këtyre zonave e quanin veten arbërorë, ndërsa gjuhën që e flisnin – arbërisht.

Me kalimin e shekujve ata kanë përvetësuar emërtimin grek arvanitka. Sipas Clewing-ut numri i arvanitëve në Greqi, bazuar në kriterin e përdorimit të gjuhës dhe të vetëdijes, vlerësohet të jetë mes 150 mijë deri në 200 mijë. Derisa arvanitët e moshuar ende flasin gjuhën amtare, te të rinjtë dominon tendenca e njëgjuhësisë, domethënë ata flasin vetëm greqisht. Asimilimi gjuhësor i arvanitëve është intensifikuar sidomos me urbanizimin e Greqisë.

Në qytete ata i janë përshtatur shumicës greke. Grupin e dytë të shqipfolësve në Greqi e përbëjnë banorët e disa lokaliteteve në zonën kufitare greko-bullgaro-turke. Clewing shkruan se këta shqiptarë janë pjesë e mbetur pas shkëmbimit të popullsive mes Greqisë dhe Turqisë në vitet 1922/1923, pra në prag dhe pas Marrëveshjes së Lausanne-s. Në grupin e tretë të shqipfolësve në Greqi hyjnë çamët (greqisht: tsamides), të cilët jetojnë në veri të Epirit, në kufi me Shqipërinë.

Një vajzë nga një fshat i Korçës është martuar me mblesëri me një emigrant që jetonte në SHBA.

Ajo ka vazhduar studimet në Tiranë dhe bashkëshorti i ka dërguar shuma të mëdha parash ndërkohë që vajza ishte lidhur me një djalë tjetër.

Pasi i kanë dalë dokumentet për në SHBA, ajo është divorcuar nga bashkëshorti pa praninë e tij duke paguar një avokat.

“Një familje shqiptare që jetonte në SHBA ka parë një vajzë në fshat dhe kanë ardhur për mblesëri dhe më pas kanë bërë edhe celebrim.

Vajza vazhdoi shkollën në Tiranë dhe i kërkonte bashkëshortit shuma të mëdha parash.

Ajo ishte lidhur me një djalë tjetër në Tiranë dhe pasi i kanë dalë dokumentet për në SHBA ka bërë edhe divorcin pa praninë e bashkëshortit duke paguar para.

Ndërkohë tani krushqit janë në sh err me njëri-tjetrin dhe i kërkojnë shumën e parave që i ka marrë vajza për rreth 3 vite studimi në Tiranë”,

Kjo është një nga ato historitë, që tregon se sa i dh.u.nshëm ka qenë Sali Berisha, kur ishte në pushtet.

Në qershor të 1995, Fili Çakuli, atëhere gazetar në “RD” dhe kryeredaktor i revistës satirike “Hosteni”, është marrë në mes të natës nga policia në shtëpinë e tij, pasi ishin hapur fjalë se do të botohej një karikaturë e Sali Berishës me dy femra n.u.do.

Më poshtë po sjellim historinë e plotë, nga një shkrimi i “Koha Jonë” më 21 qershor, 1995.

Shkrimi

Dje në orën 1:30 të natës një polic dhe 6 civilë kanë trokitur në derën e gazetarit të “RD” Filip Çakuli dhe pasi janë prezantuar si punonjës të policisë hetimore, e kanë marrë me vete me arsyen “një sqarim i shkurtër”.

Në orët e paradites së djeshme, bashkëshortja e gazetarit duke parë se Filipi nuk po kthehej, e kërkon në Rajonin e Policisë të lagjes Kombinat, ku edhe banojnë. Por as në atë rajon dhe as në rajonet e tjera të policisë së Tiranës, ka marrë përgjigjen e prerë prej tyr.e se “nuk ka asnjë dijeni se është ndaluar gazetari i RD dhe kryeredaktori i revistës “Hosteni”. Edhe në Ministrinë e Brendshme kanë ngritur supet.

Kështu Vasilika Çakuli është detyruar të denoncojë në policinë e Rajonit 2 zhd.ukjen pa gjurmë të bashkëshortit Filip Çakuli. Ndërkohë në orën 9.00 në zyrat e Hostenit janë paraqitur punonjës të SHIK-ut dhe kanë marrë edhe gazetarin e revistës Naim Noka. Të dy kanë dalë nga godina e komisariatit 2 të policisë, në të cilën ndodhen edhe zyrat e SHIK-ut të Tiranës rreth orës 14.00 të ditës së djeshme.

Filip Çakuli është i vetmi nga gazetarët themelues të “RD”që ende punon atje e njëkohësisht është edhe kryeredaktori i revistës humoristike “Hosteni”. Kjo revistë është shquar për humorin e saj pa kufi. Në këtë humor shpesh janë përfshirë edhe figura të larta shtetërore. “Por me sa kuptova më morën për çështjen e një kopertine të Hostenit ku ishte një personalitet i lartë shtetëror”, thotë Çakuli pak çaste pas lirimit.

Rreth 14 orë pyetje ishin vërtitur mbi një kopertinë fantazmë në të cilën sipas informacioneve, ishte Berisha në mes të dy femrave n.u.do dhe që sipas informatorëve, do të dilte së shpejti në shitje. Çakuli e ka mohuar ekzistencën e një kopertine të tillë për botimin që ishte gati dhe aq më shumë siç e servirnin hetuesit. Megjithatë lastrat e numrit që pritej të dilte ndodheshin në zyrat e hetuesve, ndërsa numri ishte bllokuar. Rreth orës 3 të mëngjesit të djeshëm, hetuesit bashkë me Çakulin kanë vajtur në zyrat e “RD”dhe kanë parë me sytë e tyre kopertinën që pritej të çohej në shtypshkronjë për revistën “Hosteni”.

Në këtë kopertinë kishte humor me anë të montazhit fotografik për udhëheqësit e PS duke festuar 4 vjetorin e krijimit të partisë së tyre 50-vjeçare në një shtëpi “të thjeshtë” tiranase. Ndërsa kopertina aq e kërkuar nga hetuesit ishte vërtet Berisha midis dy femrave të zhv.eshura, por ndër të tjera ishte PR dhe tjetra PSD dhe ky montazh ishte menduar që këto dy femra të përdala të personifikonin aleatët e PD. Megjithatë duhet theksuar se kjo ka mbetur thjesht një ide që nuk u realizua. Megjithëse momenti i kopertinës së famshme u sqarua gjatë natës, është pritur ora 9.00 e mëngjesit nga ku është ndaluar edhe gazetari i “Hosteni” Naim Noka.

M’u paraqitën si të SHIK-ut dhe kërkuan të shkoja me ta për një sqarim të vogël”,- thotë Noka. Bashkëpunëtori i Çakulit tregon se e kanë pyetur fillimisht për kopertinën me Berishën midis femrave la.kuriq, pastaj kanë kaluar në pyetje të një karakteri krejt të pakuptimtë. “Më thanë t’i ndihmoja me qëllim që të gjenin atë që u duhej tek Filipi”- thotë për “KJ” Noka. Gjithashtu gazetari është pyetur për miqësitë e Çakulit. “I thashë që gati gjithë qeveria duke filluar nga Kryeministri, janë miqtë e tij”, tregon ai. Por doza e pyetjeve për Nokën ka ardhur gjithnjë duke u shtuar. Ai është pyetur nëse Çakuli ishte agjent i grekëve apo i serbëve?!

Gjithashtu është pyetur për lidhjen e Çakulit dhe revistës “Hosteni” me drejtuesit e gazetës “Koha Jonë”. Ja ç’thotë vetë Çakuli më pas: “Ideja e marrjes ishte sqarimi për një kopertinë të pabotuar të revistës “Hosteni”. Ishte “hapur” llafi se kjo kopertinë fyente një personalitet dhe me këtë informacion, që sipas mendimit tim jo nga policia, por nga SHIK-u, është shtypshkronja “Eurolindja”, u bllokua revista. Ata kërkuan me insistim kopertinën që ishte përgatitur për këtë numër dhe ua dhashë. Kopertina kësaj radhe ishte për socialistët.

Më morën në orën 1.30 të natës duke trembur familjen dhe fëmijët, gjë që m’u duk krejt anormale. Më pyetën dhe për biografinë e familjen, por kryesisht hallin e kishin tek kopertina dhe tërë lënda e “Hostenit”. Meqenëse sipas Çakulit, ata që e morën në mes të natës me urgjencë dhe u paraqitën si të policisë hetimore, ne kërkuam shkaqet e këtij ndalimi nga Prokurori i Rrethit të Tiranës Arben Qeleshi, por ai tha se nuk kishte asnjë dijeni për këtë ndalim. “Policia hetimore varet nga ne, por nuk dimë asnjë gjë për zotin Çakuli”, – tha për “KJ”, Qeleshi dje rreth orës 20.00 të mbrëmjes.

Ky fakt, si dhe ai që tek gazetari Noka janë paraqitur si të SHIK-ut dhe godina që i kanë çuar dhe pyetur, të shpie vetëm tek drejtori i SHIK-ut të Tiranës, tregojnë se ndaj gazetarëve dhe botimeve të shtypit tani fillon dhe dh.una e censura e SHIK. Tani e tutje me sa duket redaksitë dhe gazetarët nuk do të përgjigjen vetëm para hetuesve, prokurorëve e gjykatësve, por edhe para policëve sekretë të cilët nuk dinë të lexojnë mirë gazetat e jo më të kuptojnë humorin e Hostenit.

Kur e kanë liruar, pas 14 orësh ndalimi e një nate pa gjumë, Çakulit i kanë dhënë me vete edhe lastrat e numrit që së shpejti do të dalë, duke e shoqëruar me makinën e tyre deri tek redaksia “RD”.

Na është prezantuar se është nga qyteti i Elbasanit, por duket se ka disa gjëra që nuk i dimë për moderatorin e njohur Salsano Rrapi.

Si fillim, mbiemri i tij nuk është Rrapi, por Rapi dhe moderatori nuk është nga qyteti i Elbasanit.

Origjina e tij e largët është nga Librazhdi dhe këtë e ka treguar më së miri me anë të një postimi në profilin e tij në Instagram, shkruan meganews.al.

Salsano ka postuar një video ku shihet në liqenin e Fushë Studnës, një vend i largët turistik që ndodhet në rrethin e Librazhdit.

Në videon e publikuar, prezantuesi shkruan: Origjina”.

Video, më poshtë:

SHIKO VIDEON KËTU

John Sims zbuloi diçka të pazakontë në kopshtin e tij dhe në një kohë fare të shkurtër zbulimi i tij u bë krejtësisht viral. Ai po merrej me kopshtin kur vuri re që një pjesë e tokës ishte pak më e thellë.

Kjo ngjalli kuriozitet të madh tek John, i cili vendosi ta zbulonte medeomos se për çfarë bëhej fjalë dhe surpriza i doli të ishte një derë e fshehtë.

Me të hapur derën atij iu krijua përshtypja se ishte një strehë nëntokësore dhe me hapësirë shumë më të madhe se sa dera të linte të kuptoje.

Dhe vërtet aty ishte një strehë nëntokësore e ndërtuar në vitin 1961, vit kur ishte i përhapur pa.niku i suImeve atomlke, kështu që ishte mjaft e zakonshme të ndërtoheshin strehime të tilla.

Me sa duket, pronari i mëparshëm i shtëpisë e kishte zbuluar atë, por e kishte “va/rrosur” përsëri.

Sims hetoi në komunë dhe arriti të gjejë planet e strehimit. Edhe pse dera është e vogël, në të vërtetë sapo të hyni në brendësi të saj mund ta kuptojmë se është mjaft e gjerë.

Baza e strehës është bërë prej betoni dhe kube prej qelqi.

Gjatë kohës, zona ku jeton John-i ishte një nga më të prekurat nga kërc.ënimi bër.thamor, pasi që ishin rreth 18 raketa baIistike. Megjithëse ai nuk gjeti objekte artificiale të braktisura, qëllimi i tij ishte të rivendoste strehën siç ishte planifikuar.