Category: Lajme

Dalin fotot e tre nga katër viktimat e aksidentit që ndodhi mbrëmjen e djeshme në rrugën Tepelenë Memaliaj.

Në aksidentin tragjik u përfshinë tre makina. Bilanci i zi i aksidentit është katër viktima dhe dy të plagosur.Ladi Bega 62 vjeç drejtues i makinës Toyota

Lefteri Bega, 57 vjeç, bashkëshorte e Ladi Begës, pasagjere ne makinën Toyota

Ladi dhe Lefteri Bega

A.Bega, rreth 85 vjeçe, pasagjere në makinën Toyota, e afërme e çiftit, nuk dihet ende lidhja konkrete me Ladi dhe Lefteri Begajn

Riza Rapaj, 42 vjeç, drejtues i makinës BenzRiza Rapaj

Po ashtu, janë plagosur Andi Shkurta, drejtues i mjetit tip “BMË” të përfshirë në aksident, si dhe bashkëshortja e tij.

Makinat e përfshira në aksident janë Mercedes-Benz me targa AB314JG, Toyota dhe BMË me targë AA212JL.

Nuk dihet ende shkaku i aksidnetit. Sakaq mësohet se makina tip Toyota ku vdiqën të tre personat që ndodheshin në të, anëtarë të një familjeje u godit nga para nga autovetura Benz dhe nga pas nga autovetura BMË .

Grupi hetimor po punon për zbardhjen e shkaqeve të aksidentit.

Luiz Ejlli ka qenë i ftuar në Big Brother VIP 3 mbrëmjen e së shtunës si i ftuar special për të komentuar dinamikat dhe ngjarjet e fundit në këtë format, i cili ndryshe nga vjet nuk po ngjall aq interes dhe kuriozitet te shqiptarët.

Pas fitores së tij sezonin e kaluar Luizi është kthyer në një nga figurat më të dashura për publikun dhe hyrja e tij brenda në shtëpi u prit me kuriozitet dhe emocione nga mijëra shqiptarë.

Gjatë spektaklit të së shtunës, Luizi komentoi, ironizoi si dhe kritikoi banorët, duke mos kursyer askënd. Pasi i “kriposi” me kritika, fituesi i Big Brother Vip 2 u fut brenda në shtëpi për t’i “sheqerosur” me këngën e tij më të re “Kcen”.

Por, ajo çfarë nuk u vu re nga publiku është se ai theu një nga rregullat më kryesorë të këtij programi, duke hyrë brenda më orë në dorë gjë e cila nuk lejohet.

Kjo gjë mesa duket nuk është vënë re dhe nga produksioni i cili e lejoi këtë gjë./albeu.com

Gazeta greke ‘Protothema.gr’ ka publikuar një shkrim të gazetarit francez Edmond Abou, kërkimi i të cilit zbulon se një pjesë e popullsisë në Greqi, para dy shekujsh banohej nga shiqtarët. Në shkrimin me titull “Athina e vitit 1850: Shqiptarë, polakë, maltezë, zjarrvënës dhe të tjerë…”, ‘Protohema’ duke iu referuar kërkimit të gazetarit francez, shkruan se Athina në mesin e shekullit XIX, banohej në një pjesë nga shqiptarët.

Në kapitullin 2 të librit të tij, Abou shkruan se shqiptarët përbëjnë rreth një të katërtën e popullsisë së vendit. Ato gjenden, në shumicën e tyre, në Atikë, në Arkadi (përmend fshatin Pavlica) dhe në Hidër. Abou i përshkruan shqiptarët si një racë të fortë dhe të duruar, të përshtatshëm për bujqësinë ashtu siç janë grekët për tregti. Në romanin e tij të publikuar nga gazeta greke, shqiptarët janë një popullsi e vendosur, ndërsa vllehët janë nomadë dhe mbarështues, punojnë dhe ushqejnë grekët.

Prothema.gr ndalet në një kapitull të romanit, ku gazetari mundohej të shpjegonte gjuhën e shqiptarëve nga e cila nisi kërkimi për banimin e tyre në territoret greke në mesin e shekullit XIX. Protothema në fund ngre disa pikëpyetje lidhur me kërkimin e gazetarit francez.

“Vllehët flenë në qiell të hapur në male, mes kopeve të tyre… Në greqisht, vllehja dhe bariu shënohen me të njëjtën fjalë. Shqiptarët flasin një gjuhë të veçantë që nuk ngatërrohet me asnjë nga idiomat e tjera sllave. Vllehët flasin një lloj latinishte të paqartë të korruptuar.’ Kuptohet, leximi i këtij fragmenti të veçantë nga libri i Abou-t na bëri të mendojmë. Kështu kërkuam më shumë të dhëna për popullsinë e Greqisë në atë kohë.

Sipas të dhënave të regjistrimit zyrtar të vitit 1853, popullsia e vendit tonë në atë kohë ishte 1.042.527 banorë. Për ata që nuk e dinë, shteti grek përbëhej nga Peloponezi, Greqia Qendrore (kufijtë në veri u përcaktuan nga Linja Pagasitikos – Amvrakikos, nga Gjiri i Sourpi në Thesali, në Menidi në Etoloakarnania dhe pak më në veri), Sporadet Veriore, Oinousses të Messinisë, Elafonissos dhe Cyclades, me Eschati, në jug të Thira, që është ishulli i fundit grek në jug).

A ka mundësi që Abou të ketë bërë brenda dy viteve, 1852 – 1854, me mjetet dhe kushtet e kohës, udhëtime në të gjitha këto vende dhe të bëjë një numërim të “shqiptarëve”? Ndoshta ishte e pamundur. Prandaj referimi i tij se ¼ e popullsisë janë “shqiptarë” është i gabuar. Po kush ishin “shqiptarët” e Abou? Natyrisht këta janë arvanitasit pasi zonat ku ata kanë jetuar, sipas Abou, kanë qenë Atika (shih Mesogeia etj.), Hidra dhe Arkadia. Arvanitasit e Peloponezit i jemi referuar gjerësisht në artikujt tanë të ndryshëm”, shkruan gazeta greke.

Kush është Edmond Abou?

Një nga të huajt që vizitoi Greqinë pak vite pas çlirimit të saj ishte shkrimtari, akademiku dhe gazetari francez Edmond Abou (Edmond Francois Valentin About, 1828–1885). Ai erdhi në vendin tonë si bursist i Shkollës Franceze dhe u vendos në Athinë. Qëndroi në Greqi deri në vitin 1854. Ai udhëtoi në të gjithë vendin tonë të vogël në atë kohë dhe duke u kthyer në Paris, botoi në vitin 1855 veprën e tij ‘Greqia e Otto-s’, duke ngjallur një stuhi reagimesh. Në vitin 1856 botoi romanin e tij “Mbreti i maleve”, i cili gjithashtu bëri bujë. Në të njëjtën kohë ai filloi të shkruante artikuj për gazetën “Le Figaro”. Më pas mori drejtimin e gazetës “Shek.

Marrë dhe përshtatur nga Protothema.gr

NGA: Aurenc Bebja, Francë…Shkrimi në gjuhën frënge i gjeografit Charles Rabot ‘Numërimi i popullsisë që flet shqip, frengjisht, greqisht, sllovenisht dhe gjermanisht në mbretërinë e Italisë’, 1903 – i mbështetur po ashtu në punën e M. H. Raseri, të publikuar në vitin 1902 në ‘Bulletin international de l’Institut de la statistique’, Romë – na sjell disa të dhëna interesante mbi komunitetin shqiptar (arbëresh).

Numërimi është kryer me 10 shkurt të 1901 (40 vite më vonë se censusi i 1861), i cili klasifikon popullsitë sipas gjuhës që përdornin në jetën e përditshme.

Sipas këtij censusi, 252 600 banorë ose 58 208 familje, të cilat banonin në 178 komuna, nuk përdornin italishten si gjuhë komunikimi. Si rrjedhim, komuniteti shqiptar renditej i pari, i ndjekur nga francezët, grekët, sllovenët, gjermanët dhe katalanasit. Gjuha shqipe flitej në 21 564 familje ose prej 90 000 individësh të shpërndarë gjeografikisht në 47 komuna të Italisë jugore dhe të Siçilisë.

Në distriktin e Cozenca-s, në Kalabri, shqiptarët formonin një grup të konsoliduar.

Jetonin aty 9 251 familje (pothuajse 39 000 individë) të vendosur në qytezat e:

• Castrovillar : 5 253 familje në 16 komuna
• Rossano-s : 2 053 familje në 5 komuna
• Cosenza-s : 1 569 familje në 4 komuna
• Paola-s : 484 familje në një komunë

Në 17 prej 26 komunave të distriktit të Cosenza-s, shqiptarët përbënin 2/3 ose të gjithë popullsinë e këtyre zonave lokale. Ndërsa në distriktin e Catanzaro-s, i cili ndodhet në Kalabrinë veriore, jetonin 1 543 familje që flisnin shqip, ose pothuajse 6 570 individë të shpërndarë në 6 komuna (tre në qytezat e Catanzaro-s, dy në Cotrone dhe një në Nicastro).

Pra në Kalabri formohej komuniteti më i madh i popullsisë që fliste shqip në Itali. Gjithsesi kishte komunitete shqiptare të izoluara gjeografikisht në disa provinca të tjera jugore, si për shembull : 55 familje në Abruzzes, 2 121 në Molise, 886 në Campanie, 2 530 në Basilicate dhe 3 290 në Siçili.
Këto 8 882 familje banonin në 27 komuna, ndër të cilat 14 ishin të tëra ose pothuajse të tëra shqiptare, ndërsa 13 të përziera, ku dominonte gjuha italiane.

‘Këta shqiptarë kanë emigruar në Itali në shekullin XV dhe XVI’. Kuptohet se autori e ka fjalën për arbëreshët. Ai shton se që nga ajo kohë, shqiptarët kanë ruajtur me devotshmëri, jo vetëm gjuhën e tyre, por edhe traditat, këngët e tyre kombëtare, madje edhe kostumet, siç e kanë konstatuar dhe vetë turistët, të cilët kanë vizituar fshatin e bukur shqiptar të Piana dei Greci, i cili ndodhet në hyrje të Palermos.

Sipas numërimit të vitit 1861, në Itali jetonin 55 443 shqiptarë. Sipas autorit, mendohet se ky numërim nuk është realizuar i tëri, prandaj në vitin 1901 numri i shqiptarëve del më i lartë.

Në tjetër faktor shpjegues është dhe shkalla e lartë e fertilitetit tek popullsia shqiptare.

Burimi: https://www.darsiani.com/la-gazette/popullsia-e-komunitetit-shqiptar-ne-itali-ne-vitin-1901/

Mit, strateg, hero i kombit, shqiptari më i famshëm në histori, është Gjergj Kastriot Skënderbeu.

Sot, kemi zgjedhur thënie, vlerësime, përcaktime dhe përfundime që janë bërë për figurën e tij. Studiues, historianë, ushtarakë, shkrimtarë, filozofë, gazetarë, shqiptarë dhe të huaj, të cilët jetojnë ose jo, i kemi bërë bashkë në një formë të përmbledhur tashmë, se çfarë menduan dhe çfarë mendojnë për Skënderbeun. Dy Papë, mbretëresha Elisabetë e Anglisë, Sulltan Mehmeti, shkrimtari francez, Volter, deri te Aleks Buda, Artan Fuga, Ismail Kadare, Marin Barleti, Gjergj Zheji dhe Faik Konica.

Një udhëtim, jo vetëm në histori, por edhe në mendimin shqiptar dhe botëror, për heroin tonë kombëtar. Sigurisht, mes tyre ka edhe kundërshti dhe debat.

Papa Kalikst i III “Si një pendë e patundshme, Gjergj Kastrioti ndaloi furinë e sulmeve turke dhe i pengoi të zaptonin Europën Kristjane!

Papa Piu I II“Gjergj Kastrioti kaloi gati gjithë jetën e tij, duke luftuar për kauzën kristiane. Është zor me gjetë një prijës kryqëzate, që mund të krahasohet me të!

”Mbretëresha e Anglisë, Elisabeth, në librin e lutjeve, botuar më 1559“ 17 janar. Si sot, vdiq princi i mirë, Skënderbeu, mbreti i Epirit dhe shfarosësi i turqve”.

Sulltan Mehmeti II “Kurrë s’ka për të dalë më mbi tokë një luan i tillë!”

Voltaire, (Volter) François-Marie Arouet, shkrimtar francez “Sikur ta kishte mbrojtur Skënderbeu Konstantinopolin, turqit nuk do të kishin mundur ta merrnin në maj 1453”.

Gjenerali Xhejms Volfi, heroi i Kebekut“ Ai (Skënderbeu) ua kalon gjithë oficerëve, të lashtë e të sotëm, për drejtimin e një ushtrie të vogël mbrojtëse!”

Sër Uiliam Tempël, në punimin mbi “Virtytin heroik” “Skënderbeu është një ndër shtatë mbretërit e pakurorëzuar të Europës …, bëmat dhe virtytet e të cilëve mund t’u lejojnë atyre me të drejtë, të renditen krahas kaq mbretërve e perandorëve…

Gjergj Kastrioti, i quajtur zakonisht Skënderbeu, princ i Epirit, dhe Huniadi, mëkëmbës i mbretit të Hungarisë, që kanë qenë dy kapedanët më ngadhënjimtarë dhe burra të shkëlqyer, kampionë të vërtetë të krishtërimit sa qenë gjallë dhe tmerr i turqve, sepse me forca të pakta, iu bënë ledh për aq shumë vite, gjithë fuqive të Perandorisë Osmane… dhe Skënderbeu asnjëherë nuk mblodhi bashkë mbi gjashtëmbëdhjetë mijë vetë, për të gjitha fitoret e famshme që korri kundër turqve, të cilët ishin disa herë më shumë si numër, mbi njëqind mijë!”

Thomas Townshend, sekretar i Britanisë për Luftën“ Njohuri të mëdha të artit ushtarak, mund të nxirren nga jeta e Gustav Adolfit dhe nga ajo e Karlit XII, mbretit të Suedisë, si dhe nga jeta e Ziskës së Bohemias. Dhe do të ishte një punë e paçmueshme, po mund të sigurohej një përshkrim i mjaftueshëm i bëmave të Skënderbeut, sepse ai shkëlqen midis gjithë gjeneralëve të kohërave të vjetra dhe të sotme, si udhëheqës i një ushtri të vogël mbrojtëse. Skënderbeun e kam gjetur në historinë e Turqisë, por askund gjetkë.

”Milan Shuflaj, albanolog nga Kroacia“ Është e kotë të kërkosh dokumente në Shqipëri për Skënderbeun, përveç atyre që janë shkruar nëpër shkëmbinj, sepse çdo gjë që ishte e shkruar, u dogj nga turku!”

Kostandin Jiriçek, historian dhe albanolog nga Çekia, në librin “Historia e Serbëve”“Venedikasit shpallën si çmim, pagesë të përjetshme prej 100 dukatësh, për vrasjen e Skënderbeut.”

Muhamed Mešić është një njeri me talent të jashtëzakonshëm gjuhësor që flet më shumë gjuhë nga të gjithë ato që keni dëgjuar ndonjëherë!

Shumica e njerëzve të tjerë duhet të luftojnë nëpër orë të panumërta kursesh gjuhësore për të mësuar një ose dy gjuhë të huaja përveç gjuhës së tyre amtare. Por, jo edhe ky i ri i talentuar nga ana gjuhësore.

39-vjeçari boshnjak ka ndjekur vetëm një kurs gjuhësor – atë të gjuhës austriake të shenjave.

Muhamed Mešić nuk është i vetmi talent i famshëm në fushën e shumëgjuhësisë, por ai shquhet për numrin e madh të gjuhëve që flet. Gjeniu i gjuhës nga Tuzla Muhamed flet 73 gjuhë, raporton ObserverKult.

I lindur në vitin 1984 në Tuzla, ai ishte vetëm 16 vjeç kur u bë këshilltar bashkiak, ndërsa në moshën 26 vjeçe, fliste 56 gjuhë.

Muhamedi me profesion është jurist dhe deri tani ka punuar në 24 shtete në 4 kontinente.

Ai flet 12 gjuhë në mënyrë të shkëlqyeshme, aq shumë sa të përdorë të gjithë termat profesional, ndërsa biseda mund të mbajë në më shumë se 70 gjuhë të botës. Për të, mënyra më e lehtë për të mësuar një gjuhë të re është thjesht të ushtroj veshin përmes muzikës, DVD-ve, etj. Por ai vazhdon të lutet dhe të ëndërrojë në gjuhën boshnjake, dhe kur përpiqet të gjejë një zgjidhje më të mirë, ai rrah trurin në gjuhë të huaja.

Ky djalë i ri jeton dhe punon në Vjenë, ku drejton biznes ligjor në një kompani ndërtimi.

Sot, megjithëse njerëzit më të varfër në Evropë, shqiptarët kanë një ndjenjë të fortë të dinjitetit të tyre. Albanët, ose shqiptarët (Bijtë e Shqiponjës, e shqiptuar si “shchep-tar-eh”), ashtu siç e quajnë ata veten, besohet të jenë pasardhës të ilirëve të lashtë, një popullsi josllave, indoeuropiane, e cila u shfaq në trojet e Ballkanit gjatë mijëvjeçarit të dytë para Krishtit. Sipas shkrimtarëve romakë, ilirët ishin një popullsi e gjatë dhe e fuqishme fizikisht, e përçarë politikisht, por luftëtarë të mirë që grindeshin me njëri-tjetrin dhe që bënë shumë luftëra kundër grekëve, maqedonasve dhe romakëve. Pasardhësit e tyre janë ende dhe sot të përçarë politikisht dhe reputacioni i tyre si një popull sherrxhi dhe luftëtarë të frikshëm, nuk është pakësuar.

Edhe pse një komb i vogël, shqiptarët e kanë nxjerrë veten e tyre në pah në shumë mënyra. Ata siguronin luftëtarët më të mirë për legjionet romake dhe më vonë për ushtritë turke, ku të dyjave këtyre ata u shërbyen besnikërisht si dhe u rezistuan me guxim. Kalorësia shqiptare e parregullt, spahinjtë, ishte ndër repartet më të mira në fushatat ushtarake osmane të shekujve të gjashtëmbëdhjetë dhe shtatëmbëdhjetë dhe taksa e gjakut periodike, e djemve shqiptarë të krishterë, furnizonte jeniçerët turq me trupat e tyre më të kalitura. Si diplomat britanik dhe studiues i Ballkanit, dijetari Sir Charles Eliot shkroi në 1900: “Shqiptarët janë gjithmonë të gatshëm për të luftuar për çdo shkak apo edhe pa shkak.”

Shqiptarët gjithashtu siguruan një numër të tepërt zyrtarësh të lartë për ushtrinë dhe administratën osmane. Ata ishin pashallarë në shumë pjesë të Perandorisë Osmane dhe Vezirë të Mëdhenj (kryeministra) për Sulltanët turq. Nëna e Napoleon Bonapartit ishte shqiptare. Kemal Pasha, i njohur si Ataturk, themeluesi i shtetit modern turk, ishte pjesërisht shqiptar. Mehemet Aliu, një shqiptar, themeloi linjën egjiptiane mbretërore që përfundoi kur Mbreti Faruk ra në vitin 1952, dhe, në kohën tonë, ne kemi laureaten Nobel, Nënë Terezën, një shqiptare etnike nga Maqedonia e Jugosllavisë.

* * *

Shënim:

Autori i këtij libri, Yale Richmond, shërbeu për tridhjetë vjet si atashe kulture në Shërbimin e Jashtëm të SHBA-së me detyra në Gjermani, në Laos, në Poloni, në Austri dhe në Bashkimin Sovjetik. Gjatë viteve 1970, ai ishte drejtor i Zyrës së Shkëmbimeve me Bashkimin Sovjetik dhe me Evropën Lindore, në Departamentin e Shtetit. Pas daljes në pension, ai shërbeu për tre vjet në Komisionin për Sigurinë dhe Bashkëpunimin në Evropë, të Kongresit të SHBA-së dhe tetë vjet të tjera në Fondin Kombëtar për Demokraci.

Disa nga librat e tij janë: “From Nyet to Da: Understanding the Russians (3rd edition)”, “Cultural Exchange and the Cold War: Raising the Iron Curtain”, “Practicing Public Diplomacy: A Cold War Oddyssey”, “From Da to Yes: understanding the East Europeans”, etj.

Lind pyetja: pse një autor serioz, një shtetar me eksperiencë të spikatur ndërkombëtare dhe një studiues i kujdesshëm e quan shqiptare nënën e Napolon Bonapartit? Natyrisht që ai ka siguri për të bërë një deklaratë të tillë. Dhe sigurinë ta japin dëshmitë, burimet dhe autorët e ndryshëm. Mbetet të gjenden dëshmi edhe më të forta në këtë drejtim…

FB: Thënie për shqiptarët

@followers
_______________________

• Burimi: From Da to Yes: understanding the East Europeans
• Autori: Yale Richmond
• Botuesi: Intercultural Press, 1995

_____

• Për ata që kan deshir të blejn Librin:
• From Da to Yes: Understanding the East Europeans (Interact)
• https://a.co/d/gvQWYvw

BURIMI: Teuta Ilire Reka

Punë ka por nuk ka profesionistë’ thotë një shprehje e artë që zë kuptim edhe në vendin tonë.

Një ngj arje gazmore i ka ndo dhur një pronari shqiptar i cili mori një punëtor për t’i punuar ull.injtë.

Ai e la atë në punë dhe kur u kthye nuk u besoi syve.

Djali ia kishte këputur një sy gjumë gjatë orarit të punës, mbase nga lodhja apo edhe nga vapa.

Pronari e kishte marrë me sportivitet dhe nuk i kishte thënë asgjë pasi punëtori kishte përfunduar vaktin e tij të gjumit.

Ai shkruan:Prsh, mora nje puntor per punuar ull injte edhe ika, kur vete e gjej ne gjume

ngaqe ne shqiptaret punojmë shume…flm nese e postoni anonim se mi la pa punuar fare “

E paprecdentë ajo që ndodh me një hajdut në Itali! Një 65-vjeçar në Itali u fut në një bankë dhe e grabiti duke kërcënuar punonjësit, por pas 25 minutash është ndjerë në faj dhe ka marrë një taksi për të shkuar te karabinierët për t’u dorëzuar.

Ngjarja ka ndodhur në Milano, ku 65-vjeçari i papunë hyri në degën e “Banca Popolare di Sondrio” në rrugën Francesco Sforza duke kërcënuar punonjësit, teksa thoshte: “Kam një bombë!”.

Pasi mori paratë burri u arratis me një taksi.

Ndërkohë në filial mbërritën agjentë të alarmuar nga punonjësit dhe morën përshkrimin e hajdutit. Por ai, me siguri i penduar, i kërkoi taksistit që të shoqërohej në komisariatin e Vigentino-s.

“Bëra një budallallëk”, është shprehur ai përpara hetuesve, teksa ata kanë parë së bashku pamjet nga kamerat e sigurisë dhe verifikuan historinë.

Burri ka shpjeguar se grabitjen e kishte kryer për shkak të vështirësive ekonomike, ndërsa ka dorëzuar edhe paratë e marrë nga arka. Sipas raportimeve ai është lënë i lirë nga policia.

Ngjarje e pazakontë, hajduti hyn në një shtëpi bën punët e shtëpisë dhe riparon gjëra

Një ngjarje e rrallë është regjistruar në Britani, ku një hajdut hyri në një shtëpi dhe provoi rrobat e pronarit, më pas bëri punët e shtëpisë dhe disa riparime të vogla të nevojshme.

24-vjeçari Konrad Kuprasz qëndroi gjithë ditën në shtëpi, ndërkohë që pronari i saj ndodhej në punë.

Kur i zoti u kthye e gjeti hajdutin të shtrirë në krevat, të veshur me rrobat e tij, ndërsa përdorte laptopin.

Ai kishte ngrënë, ishte larë në dush dhe kishte bërë disa nga punët e shtëpisë.

I tme rruar ai njoftoi policinë, e cila bëri arrestimin e të riut që ishte dë nuar dhe më herët për vjedhje.