Category: Lajme

Orjon Islamaj, nga Agjencia e Eficencës së Energjisë dha disa këshilla se si të menaxhojmë pajisjet elektroshtëpiake në mënyrë që fatura e energjisë të mos na vrasë xhepin.

Në emisionin ‘Sot’, në Euronews Albania, eksperti tha se kondicioneri është pajisja që harxhon më shumë energji, ndaj duhet graduar me kujdes.

Ai këshilloi që kondicioneri nuk duhet të gradohet më shumë se 22 gradë. Kjo sipas tij është temperatura ideale që e ndryshon ndjeshëm për mirë konsumin.

“Ambienti duhet të jetë i izoluar mirë, të mos hyjë ajri, temp 29-30 gradë është e gabuar. 22 gradë është temperatura ideale, ndryshon shumë konsumi me një diferencë të ndjeshme”, tha Islamaj.

Ai sugjeroi që dushi të mos hiqet nga priza nëse përdoret shumë gjatë ditës, teksa theksoi se kjo elektro-shtëpiake ka një pjesë të konsiderueshme të faturës së energjisë, nga 15-20 mijë lekë.

Në botë ndodhin shumë çudira.

E duke qenë se jemi pjesë e kësaj bote, edhe në Shqipëri ndodhin gjëra që në plan të parë nuk do t’i mendonim kurrë, shkruan Syri Kosova.

Në një grup në Facebook është publikuar një shpallje ku një i ri ka nxjerrë në shitje gjyshin e tij.

“Shes gjyshin ti 70 vjeçar, çmimi 60 euro i diskutueshëm, është pak pijanec” është shkrimi i kësaj fotoje që është tmerruese!

Në Gjermani ka rënë dukshëm çmimi i veturave Diesel, kjo pasi shteti ka vendosur që nga vjeshta që të mos lejojë

këto vetura për shkak të emetimit të madh të gazrave gjë që ndikon në ndotjen e ambientit.

Në veturë Golf plus, tani atje kushton hiç më shumë se 2 mijë euro, ndërsa një Golf 4 vetëm 999 Euro.

Nga vjeshta nuk do të mund të hyjnë në qendrat e disa qyteteve gjermane. Tre milionë automjete të tipit diesel janë të parkuara në Gjermani dhe janë në pritje të blerësve, gjë e cila në kohë pandemie ka bërë që të ketë shumë pak të ineteresuar.

Blerësit më të mëdhenj janë serbët e kroatët, por që muajt e fundit është rritur edhe numri i blerjeve nga Kosova.Gjermania është duke eksportuar shumë makina në tregjet e Evropës Lindore dhe Juglindore.

Në Gjermani, vlerësohet se ka rreth 10 milionë vetura me naftë.

Ndalimi i qarkullimit të veturave me naftë, bërë për të luftuar ndotjen e ajrit, në një vendim të përkohshëm, që pritet të shkundë industrinë e automobilave.

Më poshtë ju sjellim disa nga çmimet e këtyre veturave, dhe faqen ku mund t’i gjeni në autoscout24.de :

Prej më shumë se 50 vjetësh një berber në Uashington ushtron profesionin e tij duke u bërë disi një legjendë. Popullariteti që ka fituar e ka bërë atë të presë flokët e shumë presidentëve amerikanë dhe udhëheqësve botërorë.

Korrespondenti i Zërit të Amerikës Iacopo Luzi intervistoi njeriun që e quajnë “Berberi i presidentëve”.

Presidentët Donald Trump, Barack Obama, George Bush dhe Bill Clinton janë disa nga figurat politike që kanë qenë klientë të Diego D’Ambrosios.

Ky berber i lindur në Itali ka prerë flokët e më shumë se 46 kryetarëve të shtetesh që nga viti 1968 në Uashington.

Diego thotë se ka qenë privilegj që u ka prerë flokët kaq shumë figurave të rëndësishme politike, por ai thotë se çdo klient është i rëndësishëm. “Të gjithë janë njësoj.

Të gjithë klientët që vijnë këtu, marrin të njëjtin shërbim”. Në vitin 2010, kryetari i bashkisë së Uashingtonit e riemërtoi rrugën ku ndodhet dyqani i tij. Ajo që më parë ishte rruga Q, tani quhet rruga “Diego D’Ambrosio”. Klientët vlerësojnë jo vetëm punën e tij për prerjen e flokëve, por edhe përfshirjen e tij në komunitetin lokal.

“Kam ardhur këtu për gati 40 vjet me radhë. Familja e tij është këtu. Vjen dhe të gjithë janë si një familje. Sigurisht që është një stilist i shkëlqyer, kështu që më bën gjithmonë të dukem mirë”, thotë një klient i dyqanit. Edhe pse Diego ka qenë berber për disa dekada dhe pavarësisht disa kufizimeve shëndetësore, ai nuk ka ndërmend të dalë në pension.

“Dua t’jua them shumë seriozisht: e dua punën time. I dua njerëzit, më pëlqen të shoh njerëz, më pëlqen t’u shërbej njerëzve, dhe kjo funksionon … sepse më paguajnë”, thotë duke qeshur berberi. Askush në dyqanin e tij nuk e di sa vjeç është ai. Edhe njerëzit që punojnë me të nuk janë të sigurt nëse ai do të dalë ndonjëherë në pension. “Është nga ata njerëz që nuk ua kupton moshën. Ai duket njësoj”, thotë një ndihmës i tij. Po cili është sekreti i Diegos?

“Mos mendo asnjëherë që je sëmurë apo i moshuar. Asnjëherë s’e mendoj se jam i moshuar”. Diego ka në plan t’i mbajë hapur dyert e dyqanit të tij dhe thotë se fjalët “biznes i mbyllur” nuk do të ekzistojnë kurrë në fjalorin e tij.

Pjesë nga ditari personal i Ali Ymerit, ish- diplomatit shqiptar për 20 vjet në Turqi. Diplomacia turke pranon se shqiptarët drejtuan perandorinë që pushtoi Kostandinopojën. Si u vlerësua Enver Hoxha nga turqit për çështjen e Qipros dhe qëndrimi i tyre pas daljes së Shqipërisë nga Traktati i Varshavës
Nga Leonard Veizi

Ali Ymeri shkruan se kënaqësia për të punuar në një vend të tillë si Turqia, ishte rezultat i një opinioni pozitiv që ndihej në të gjitha shtresat e shoqërisë turke ndaj Shqipërisë. “Pozicioni gjeopolitik që zënë të dy vendet në rajon dhe interesat e përbashkëta, që rrjedhin prej tij, veçanërisht pas Luftës së Dytë Botërore (për shkak të sistemeve ideologjike të kundërta), këtyre marrëdhënieve u pat dhënë një përmbajtje të re simpatie e miqësie. Një ndjenjë e tillë pati zënë vend dhe mund të themi qe bërë e pranishme (pavarësisht nga qëndrimet zyrtare për shkak të sistemeve) në ndërgjegjen e çdo qytetari të thjeshtë dhe zyrtari në të dy vendet”, shkruan në ditarin e tij diplomati. Sipas tij, krejt ndryshe nga ç’thuhej e ndodhte në vende të tjera të botës së civilizuar, në Turqi shqiptarët janë njerëz të dashur e të respektuar.

Enver Hoxha merr në mbrojtje Turqinë

Ish-konsulli i Stambollit shkruan se miqësia midis dy popujve tanë u rrit sidomos dhe nga qëndrimet që mbajti qeveria shqiptare gjatë krizave të njohura të Qipros në vitet 1965-1974. Ai shton se mbështetja e bërë nga ana e Shqipërisë, nuk duhej kuptuar si një çështje emocionesh, por si domosdoshmëri për zgjidhjen e konfliktit në rrugë paqësore mes dy vendeve të interesuara, Turqisë dhe Greqisë. Mirëpo ky qëndrim rriti edhe një herë në sytë e opinionit turk respektin ndaj shqiptarëve. “Për të qenë i sinqertë, dëshiroj të theksoj se, mbas këtyre ngjarjeve, Enver Hoxha filloi të lakohej në gojët e shumë qytetarëve turq, si përfaqësues i politikës së drejtë dhe parimore në marrëdhëniet midis vendeve”, pohon diplomati.

Denoncimi i Traktatit të Varshavës

Në shënimet e tij Ali Ymeri shkruan për ndikimin mjaft pozitiv në marrëdhëniet shqiptaro-turke të politikës së kohës, të cilat u ngritën dukshëm nga pika ku kishin ndalur për shumë vite në të kaluarën, 15 vjet para Luftës së Dytë Botërore. “Impuls të fuqishëm morën këto marrëdhënie sidomos nga qëndrimi i guximshëm i qeverisë shqiptare në mbrojtje të lirisë e të pavarësisë së popujve nga Bashkimi Sovjetik dhe Traktati i Varshavës. Shkëputja nga Lindja, denoncimi dhe çmontimi i bazave të vendosura në territorin shqiptar dhe dalja nga Traktati i Varshavës (1968), u vlerësuan nga Turqia si akte që meritonin vëmendje dhe admirim. Këtyre akteve i duhet shtuar edhe qëndrimi i pavarur që mbajti vendi ynë në përkrahje të Turqisë në OKB në vitin 1965. Shtypi dhe propaganda turke këto akte i komentonin si veprime të pavarura, që buronin nga një politikë e jashtme principiale, e drejtë, pa ekuivoke, që ishte në funksion të respektimit të të drejtave dhe lirive të cilitdo vend për vetëvendosje”, shkruan diplomati.

Dhurata për Sekretarin e Parë

Ali Ymeri shkruan se ishte kuptimplotë gjesti i kryetarit të Bashkisë së qytetit Golxhuk në brigjet e gjirit të Izmirit, i cili, me rastin e vizitës së ansamblit artistik “Rozafa” të Shkodrës (1981), në shenjë të mirënjohjes e miqësisë ndaj Shqipërisë dhe udhëheqësit të saj, Enver Hoxha, më dorëzoi për të një bust të Qemal Ataturkut. “Kjo atmosferë e krijuar në ato vite, nuk qe as e para dhe as e fundit. Ansamblet tona si dhe grupe të tjerë artistikë, ndryshe nga ato të vendeve të tjera pjesëmarrëse të festivaleve të organizuar nga Turqia, duartrokiteshin në mënyrë më të ngrohtë dhe me tifozllëk të jashtëzakonshëm.

Çlirimi nga paragjykimet

Ali Ymeri thotë se janë të panumërt personalitetet, që kontribuuan shumë, sidomos pas viteve ’60-të në forcimin e miqësisë turko-shqiptare dhe që i dhanë kësaj, duke e çliruar nga paragjykimet ideologjike, një përmbajtje të re. Në shënimet e tij, ai evidenton disa prej tyre: “Prof.dr. Neshit Erez, mjek gjinekolog me emër në Turqi, me origjinë tepër të lashtë shqiptare, fliste për prejardhjen e tij sikur të kishte emigruar ato ditë nga Prizreni për në Turqi.

Po aq të angazhuar e të përkushtuar e shikonim forcimin e miqësisë mes dy popujve tanë edhe personalitete të tjerë si Barllas Kumtay, deputet dhe ministër i Turizmit në disa qeveri, Qerim Gokai, ish-ministër e Vali i Stambollit, Haluk Chilloi, profesor e dekan në Universitetin e Stambollit, për një kohë, ministër i Tregëtisë, i nderuari Tasin Osguc, për një kohë të gjatë rektor i Universitetit të Ankarasë, etj”. Për sa i përket marrëdhënieve me median Ali Ymeri shkruan: “Gazetarët, pa as më të voglin kompleks, kanë shkruar me objektivitet dhe respekt për vendin tonë. Midis tyre dëshiroj të kujtoj Burhan Felek, kryetar i Bashkimit të Gazetarëve turq, Nadir Nadi, gazetar dhe pronar i gazetës “Xhumhuryet” (Republika), që kishte filluar të botohej që në vitet e përmbysjes së Sulltanatit. Jehonë të fuqishme gjatë këtyre viteve patën edhe shkrimet e botuara në mjaft gazeta me emër e tirazh të madh”

Turqia pranon se është shtypur nga Shqipëria

Ndryshe nga kombet e tjerë, shqiptarët janë më të pranishëm në strukturat shtetërore dhe të integruar plotësisht në shoqërinë turke. Në një rast domethënës diplomati shqiptar, Ali Ymeri shkruan: “Me rastin e 500- vjetorit të lindjes së Gjergj Kastriotit Skënderbeut, në vitin 1968, ambasadori i atëhershëm turk në Shqipëri, Ruzhdie Vejseli i kërkoi takim zotit Reiz Malile, atëherë zëvendësministër i Punëve të Jashtme. Në këtë takim u ndodha edhe unë, meqë puna ime në Ministrinë e Punëve të Jashtme lidhej edhe me Turqinë.

Ambasadori Vejseli, sa hyri, iu drejtua zotit Reiz: “Eh, keni më për të folur kundër Turqisë”? Kuptohet që gjatë këtij jubileu u fol natyrshëm për të kaluarën 500-vjeçare. Por e keqja ishte se në propagandën tonë Turqia moderne njehsohej me perandorinë Osmane. Zoti Reiz, pasi u përshëndet me të, i tha: “Kjo propagandë nuk ka të bëjë aspak me Turqinë moderne, të krijuar si rezultat i luftës çlirimtare që organizoi e zhvilloi populli turk me Ataturkun e madh e që përfundoi me rrëzimin e Sulltanit, por me Perandorinë Osmane”.

Përgjigja me sa dukej e kënaqi. Duke qeshur, ambasadori vazhdoi: “Sa për mua nuk e dimë se kush e ka shtypur njëri-tjetrin, pasi në atë periudhë, duke filluar nga sadrazemet (kryeministrat), vezirët (ministrat), gjer te gjeneralët e shumtë dhe, në përgjithësi, administrata shtetërore turke ka qenë e predominuar nga shqiptarët”… Ky keqkuptim u evitua, por duke nxjerrë në shesh edhe një të vërtetë të madhe për dominimin e elementit shqiptar në administratën gjigante të Perandorisë Osmane.

Shqipëria ka një nëntokë të pasur me minerale të shumta.

Nxjerrja dhe përpunimi i tyre është një nga aktivitetet kryesore për të cilat kompanitë e mëdha synojnë të bashkëpunojnë me shtetin shqiptar apo edhe t’i privatizojnë.

Kjo tregon që mineralet janë një aktivitet fitimprurës.

Sipas një analize të fundit të Ministrisë së Industrisë dhe Energjetikës, në 1 ton bakër gjenden 4 gramë ar. Cila është kjo minierë në vendin tonë?

Bëhet fjalë për minierën polimetalore të Munellës në Pukë. Llogaritet që sasia e arit në këtë minierë të jetë rreth 4 tonë.

Kompanitë e shumta që kanë punuar në këtë minierë prej vitit 2000, janë marrë kryesisht me rivlerësimin e rezervave të bakrit dhe zinkut e më pak me shtimin e rezervave të reja.

Së fundmi, është rritur interesi i kompanive koncensionare edhe kundrejt mineraleve më të pakta në këtë minierë duke bërë një rivlerësim të rezervave të arit –

një rezultat befasues dhe goxha i shtrenjtë prej 4 tonësh ar!

Kjo është historia e një vajze, e cila është e fejuar, por partneri është mjaft xheloz dhe nuk e lë as të dali… Historia:

Jam e fejuar prej dy muajsh me një djalë. Ma prezantuan djalin fisi im që njihej me fisin e tij. U fejuam me shkesi, le ta themi troç. Unë nuk e njihja më parë dhe ai nuk më njihte. Pasi dolëm dy tre herë për kafe vendosëm të fejoheshim.

Për familjen time ai është një djalë i mrekullueshëm që nuk ka të sharë, por unë po zbuloj që nuk është kështu. Ai dita ditës po më nxin jetën dhe nuk di si ta ndaloj. Ai është shumë xheloz dhe prapanik dhe mendon se femrat nuk duhet të rrinë rrugëve gjithë ditën.

Me pak fjalë ai nuk më lë të dalë. Diskutojmë gjatë dhe më lë vetëm kur duhet të shkoj te shtëpia e shoqes sime të ngushtë, apo kur duhet të dalë me të. Kjo po bëhet një gjë e padurueshme. Një ditë më telefonoi dhe më pyeti se përse nuk isha bërë e gjallë gjithë pasditen dhe nuk i kisha telefonuar.

I thashë se më kishte zënë gjumi dhe më kishte dalë nga mendja. Nga e gjithë kjo filloi një sherr kot më kot. Një ditë tjetër më tha se përtonte të vinte të më takonte dhe unë duke qenë se nuk do të dilja me të, i thashë nëse mund të dilja vetëm.

Ai filloi të më thoshte se duhet të rrija në shtëpi, ç’punë kisha unë përjashta. Insistova deri në pikën sa ai më tha “bëj çfarë të duash”. Si përfundim nuk dola, sepse kishte shkuar ora 7 pasdite dhe nuk kisha ku të shkoja. Hedh një status në msn dhe më pas fillova të lexoja një libër.

Pas një ore ai më telefonon sërish dhe më thotë. “Mirë? Dole me shoqen tënde?” Unë i përsërita disa herë që nuk dola, por ai nuk më besonte kështu që në nerva e sipër i them: “E di që të them gjithnjë të vërtetën.

Nuk dola nëse më beson mirë nëse jo bëj çfarë të duash”. Ai më përgjigjet: “Sigurisht që do bëj si të dua dhe sot në darkë do të dal”. Unë akoma më e acaruar i thashë që më mirë të dilte mbase gjente dikë më të mirë se unë dhe do t’i qartësoheshin idetë.

Pas pak i ritelefonova prapë dhe i thashë nëse do të dilte, ai me indiferentizëm më mbylli telefonin pa më kthyer përgjigje. Ky është sherri i fundit që kam bërë me të dhe më ka bërë shumë të mendoj. Kjo nuk është normale, nevrikoset për gjëra kot.

Dua të them se edhe ai shpesh qëndron në shtëpi, sepse ia kërkoj unë. Vetëm nëse më thotë se jam e lirë të dalë kur të dua edhe unë do ta lejoja të dilte. Sinqerisht që ndjehem në një udhëkryq, sepse nuk di si tu them prindërve që ai nuk është djali për mua.

Ata më fejuan me shkesi duke e ditur se ai është një djalë perfekt. Unë kam filluar të ndjej diçka për të, por nuk mund ta shtyj jetën në këtë mënyrë. Është e tmerrshme. Tani ndjehem pak më mirë që u shfryva shpresoj t’ju mos kem mërzitur, por duhet të flisja me dikë.

Modelja 19 vjeçare Klaudja Kalia, disa kohë më parë u shpall miss “Fashion Tv”, duke nënshkruar një kontratë me gjigandin e modës.

Kalia ka treguar detaje nga jeta dhe puna e saj si modele.

E pyetur për punën e saj më të paguar deri më tani, Klaudja Kalia ka treguar për eksperiencën e saj në Abu Dabi.

“Ishte reklama për ujin që kushton 100 dollarë kurse unë jam paguar 20 mijë euro.

Reklama nuk ka dalë akoma. Do të dalë dhe është për 6 muaj. Nuk kam menaxher, thjesht kam kontratën me ‘Fashion Tv’,“tha modelja.

Gjatë intervistës modelja gjithashtu ka treguar se tani nuk jeton më me prindërit, por ka blerë një shtëpi në Tiranë bashkë me të motrën.

Një 29 vjecare ka rrë/fyer një histori të çud/itshme personale që i ka lënë të gjithë pa fjalë.

“Shoqja ime na solli për darkë në shtëpi kunatin e saj, burrin e motrës.

Në fillim ai erdhi me pretekstin se do e sillte në shtëpi pasi kishte mbaruar punë dhe ishte vonë që të kthehej me këmbë.

Unë dhe shoqja ime jetojmë bashkë, dhe për mirësjellje e ftuam të qëndrojë dhe të pimë një gotë verë.

Por nga një gotë përfunduam në dy shishe.

Më pas ai filloi të flirtojë me mua dhe…përfunduam duke e bërë të tre në dhomën time të gjumit.

Por ai me mua duket se u fiksua më shumë.

Tani edhe pse kanë kaluar ditë, vazhdon më kërkon, por unë nuk dua sepse nuk dua t’i prish punë motrës së shoqes…Si tia bëj?

Një deklaratë e çuditshme ka ardhur nga një nënë beqare në lidhje me dy vajzat e saj.

Ajo është shprehur se vajzat e saj ia kanë bërë jetën shumë të vështirë, “Po kaloj një situatë stresuese, nuk i duroj dot më”.

Gruaja quhet Tammy e cila jeton në Uellsin e Ri Jugor , ajo është nëna e Hillary 14 dhe Sophie 16 vjeçare.

Tammy ka regjistruar video ku vajat e saj sillen keq dhe nuk e dëgjojnë aspak, këtë video ia ka dërguar një emisioni televiziv australian “A Current Affair”.

Ajo u kërkon ndihmë, “Merrini bëni ç’të doni, mbyllini diku, vetëm mbajini larg nga unë”, është shprehur ajo e mërzitur.

Videoja po bën xhiron e botës