Category: Lajme

Sipas përshkrimit të Todor Stankoviqit, Presheva më 1871 kishte rreth 600 shtëpi nga të cilat 570 shqiptare dhe 30 serbe. Serbët në këtë qytet janë shumë të varfër dhe punojnë në pronat e shqiptarëve si shërbëtorë – thotë autori.

Marrë nga Nexhmedin Spahiu

https://web.facebook.com/nexhmedin.spahiu.3/posts/6547275098625934?ref=embed_post

Momenti kur trimi dhe atdhetari i madh Ahmet Zherka e ‘qëndisi’ me shtatë plumba në ballë shkelësin e pështirë të flamurit kombëtar, në ato ditë gushti të 1975 mu në zemrën e Nju Jorkut, ne Manhatanin magjik, nuk do të harrohen kurrë.

Ahmet Zherkën e kanë lindur Alpet shqiptare, aty ai u shoqërizua me shkreptimat gjëmëmëdha dhe rrufete tronditëse.

Në shtëpinë e te parëve të vet dëgjoi këngët e trimërisë dhe bujarisë. Veçanërsisht i kishte bërë përshtypje dhe e kendonte shpesh këngën për “trimin e trimave” Gjergj Elez Alinë; i ishin skalitur fort në mendje veçanërisht vargjet:

Pak pa mrrijtë, baloz, ti m’ke dredhue:

M’ke lypë motrën para se mejdanin;

M’ke lypë berret para se çobanin,

E jam dredhë n’ket log për me t’kallxue,

Se ne të parët nji kanu na kanë lanë:

Armët me dhanë përpara e mandej gjanë!

Pas burgosjes se të atit nga regjimi komunist në Shqipëri, familjarisht shpërngulet ne Ferizaj, në Kosovë. Pushtimi serb, ndjekja dhe persekupimi i shqiptarëve nga policia sekrete e Tito-Rankoviçit, shkelja e çdo te drejta njerëzore dhe kombëtare nga regjimi sllavo-komunist jugoslav, ngjallën tek i riu Ahmet Zherka ndjenjën e fuqishme të urrejtjes dhe nxiten veprimtari kundërshtimi “ndaj sllavëve të Karpateve”, siç i cilëson ata në shkrimet e veta, serbët pushtues. Ne shoqërinë e nxënësve te shkollës ai dallohej për guxim, deshirë të fortë për veprimtari konkrete ndaj policisë dhe oficerëve serbë. Një dite, ndersa luante futboll në nje fushë te vogël, degjon një britmë dhe zhurmë jo larg fushës, nuk ecën, por vërvitet drejt ngjarjes. Merr vesh se disa ushtarake serbë kishin nëpërkëmbur nje grua plakë shqiptare ne mënyrë vulgare; sulet ndaj tyre me grushta dhe shqelma, madje njerit prej tyre i shkul edhe një vesh.

Në Ferizaj, ai vihet nën ndjekjen e policisë dhe sherbimit sekret serb për aktivitetitn e vet antiserb, prandaj detyrohet te arratiset dhe të strehohet në disa të njohur te shqiptarët e Malit të Zi. Po edhe ketu nuk e ndërpret veprimtarinë atdhetare. Vazhdon të ndiqet nga policia serbo-malazeze, prandaj largohet për në Itali… Qëndron pak muaj në një kamp për emigrantët dhe në maj të vitit 1968 vendoset familjarisht ne Amerikë.

Në “Amerikën e bukur”, në vendin e demokracisë dhe të lirisë gjen shtratin e ngrohtë dhe më të mirë për jetesën dhe veprimtarinë atdhetare. Krahas punës së përditëshme, me orë edhe të zgjatura, që të mbante familjen, i kushtohet me te gjitha forcat e shpirtit dhe mendjes veprimtarisë atdhetare për Kosovën dhe Shqipërine. Mirrte pjesë në demonstrata, madje shpesh sillte edhe fëmijtë, se ahere, kujton ai, pak afroheshin në këto veprimtari. Bashkëpunon me kroatët kundër shtypjes dhe okupimit serbo-jugosllav. Po çdo ditë radhët me shqiptarë shtohesh më shumë.

Familja e Ahmet Zherkësh ishte arratisur në Kosovë nga Bytyçi i Tropojës pas LDB. Ahmeti kishte mbaruar shkollën normale në Ferizaj (siç quhej atëherë shkolla e mesme, që kualifikonte mësuesit). Në Nju Jork ishte afirmuar si patriot trim, meqë i kishte ndodhur fatkeqësia që e kishte afirmuar. Ai kishte vrarë punëdhënësin e tij ruso-amerikan. Shkak kishte qenë vizita që i kishte bërë ai Ahmetit në zyrë të punës. Me atë rast punëdhënësi ruso-amerikan ia kishte grisur flamurin kombëtar shqiptar, të cilin Ahmeti e mbante mbi tavolinë të punës. Flamurin e kishte sharë mbi baza nacionaliste e shoviniste. I ofenduar rëndë, Ahmeti e vret. Dënimi kishte qenë i butë për shkak të motivit e rrethanave të vrasjes.

Punonte, djersiste, shkruante dhe mirrte pjesë ne tubime atdhetarësh. Në qendrën e vet të punës kishte një ndarje ku xhvishte e vishte rrobat e punes, pushonte ose hante drekën. Aty mbante pak libra shqip, një fotografi të Skënderbeut dhe kishte varur një flamur kombëtar.

Ishin kohë të vështira dhe njeriu duhej te vetëmbrohej, tërhoqi derën e “zyrës” dhe u ngjit ne katin e dyte, ku kishte zyrën Smithi. Trokiti në derë dhe hyri. Smithi me nje buzëqeshje nervoze e pyeti pse kishte ardhur. Ahmet Zherka i tha me nje ton te qetë dhe qartë: ”Kam ardhur, zoti Smith, që të zbatoj vullnetin e popullit tim, të mbroj nderin e flamurin e përdhunuar nga ju…!” Ndërsa Smithi u përpoq të fitonte kohë, Ahmeti, si njeri qe vinte nga zona e barutit, nxori naganten dhe me nje saktesi të plotë i zbrazi në ballë dhe në krahorin e majtë 6 plumba atij shkelësi arogant të flamurit kombëtar shqiptar.

Doli në rrugë, u ul në një anë të saj dhe po pinte duahnin fundit në liri. Ndihej i qete, thelle në gjithë qenien e vet njerëzore, ndjente se ne rolin e ushtarit te thjeshte kishte plotësuar urdhërin e shenjte të Atdheut, te kombit vet.

Zgjati dorën para një mikrobusi të policisë. Ne fillim ata nuk po kuptonin gjë. Po kur dy oficere u afruan. Ahmet Zherka, me ate anglishten e ngadalshme u tha: ”Unë kam…” Pambaruar pjesen e dyte të foljes. E puthi në grykë naganten e tij, dhe ua zgjati ate me gryke nga vetvetja oficerëve të policisë, që u ngurtësua para tij. U zgjati të dyja duart për ta lidhur dhe, si e hypen ne furgonin e tyre, e shpune ne stacionin e policisë.

Më vonë në shënimet e vetë, oficeri i policise së Nju Jorkut, Skot M. shkruan se “Kam mbi 25 vjet ne shërbim… Kam pasur raste te ndryshme e tepër te vështira… Po ky rast është tepër i veçantë…”

U bënë hetimet e para dhe u mësua motivi i ngjarjes nga vete i ndaluari. Ai, Ahmet Zherka, kujton Skot M. përsëriste vazhdimisht 4 fjalë: ”Soldier, fatherland, order, flag”, që më vonë u deshifruan qarte “Jam një ushtar i theshtë i atdheut tim dhe zbatova urdhërin e tij, që të mbroj edhe me jetën nderin e kombin, flamurin kombëtar!”

Pas dite, vone, si kishin përfunduar hetimet e para, Ahmet Zherkës iu lejua te fliste në telefon me bashkëshorten e vet, Shpresën

– Ahmeti: Shpresa, si janë fëmijtë ?

– Ahmet, pse u vonove ? Kur do të vish ? Fëmijte të presin ! U dëgjua zëri plot ankth i Shpresës, që ende nuk dinte se çfarë kishte ndodhur.

– Jo, jo Shpresë nuk do të vijë … Ndofta …Kurrë …Kujdes fëmijtë!.

Dhe komunikimi telefonik ndërpreitet.

Lajmi u përhap brenda ditës në shqiptarët e Nju Jorkut. Miq, të njohur vraponin tek njeri-tjetrin, donin te dinin hollësi, kerkonin veprim.

U krijua një grup për të mbledhur fonde për gjyqin. Letra dhe telegrame iu drejtuan gjykatës së Nju Jorkut për lirim e me njehershëm të “njeriut të flamurit”.

Pas disa muajsh hetimi filloi proçesi i gjykimit. Atë dite, kujton nje dëshmimtar i ngjarjes, me dhjetra e dhjetra shqiptarë, me plisa të bardhë në kokë, mbushën oborrin e gjykatës. Kishte edhe pankarta të tilla: “Të lirohet menjëherë! Ahmet Zherka mbrojti nderin kombëtar! Rroftë flamuri i kuq me shqiponjën e zezë dykrenare!”

Gjyqi ne fazën e parë e dënoi me disa vjet heqje lirie. Por për qëndrimin e tij shembullor në kohën e dënimit dhe për cilësite e larta morale dhe qytetëruese ne mjediset e ndalimit, ky ndalim u kthye në një dënim me punë korrektuese.

Ai u liriua pas pak kohe. U prit me nderim dhe u rrethua me respekt nga diaspora mbarë. Ai tashmë ishte bërë tribun i diasporës. Ahmet Zherka filloi të shkruante një faqe tjetër të re të veprimtarisë atdhetare. Shquhej në organizimin e demonstratave kundër pushtimit të egër serb në Kosovë, mirrte pjese me shkrime dhe debatonte për fatet e kombit të vet. Por kjo është një histori tjetër dhe e gjatë.

Erdhi i ri, por me zjarrin e dashurisë për çështen kombëtare dhe me përvojën e një veprimtarie e përpjekjeve kundër dhunës serbe ne Kosovë. Erdhi si ushtar i thjeshte, por në një veprimtari dhe punë të gjatë atdhetare dhe me shkrime, por edhe me guximin e Çerçiz Topullit. të Avni Rushtemit, të Vasil Laçit, atentatorit te mbretit shkurtabiq të Italisë, Viktor Emanuel i III, me aktin e vet te gushtiut 1975, e bën tribun të lëvizjes atdhetare në Diasporë.

I qetë, i heshtur si Alpet Shqiptare nga erdhi, i urtë dhe plot hijeshi në sjelljen e vet burrërrore, i thjeshtë dhe fjalë pak, por me shkreptima rrufesh në shikim e tij; ai nuk kërkoi as lavdi, as emër, as njohje, por ndërkaq Ahmet Zherka fitoi adhurimin, dashurinë dhe nderimin e gjithë shqiptarëve qe njohin e kudo që janë, ai meritoi emrin e bukur-simbol, “Njeriu i Flamurit.”/gazeta-shqip

Një familje nga Uellsi jeton prej 40 vitesh në mes të një rrethrrotullimi. Clwyd Howatson, 64 vjeç dhe gruaja e tij Anwen, 60 vjeç, jetojnë në një shtëpi njëkatëshe në mes të një rrethrrotullimi në bypass-in Denbigh A525 në Denbighshire. Rrethrrotullimi u ndërtua rreth shtëpisë në vitin 1980.

Ata thonë se vendodhja e pazakontë nuk i shqetëson por janë të lodhur nga përpjekjet e vazhdueshme për t’ju shpjeguar shoferëve të dërgesave se ku ndodhet saktësisht shtëpia. Shtëpia e tyre ka qenë e rrethuar nga pesë kryqëzime që kur u ndërtua bypass-i në zonën piktoreske të Clwyd në Uells.

Ata shprehen se nuk kanë në plan për t’u zhvendosur. “Ne nuk mund ta nxjerrim Clwyd nga këtu, përveç nëse në arkivolin e tij”, bëri shaka gruaja e tij. “Kam jetuar për 62 vjet këtu dhe ka shumë kujtime të bukura. Më parë, ne jetonim matanë rrugës”, u shpreh Howatson për Daily Mail.

“Ndodhin ndonjëherë aksidente dhe në fillim kur u ndërtua rruga shumë hynin në drejtimin e gabuar, por tani nuk ndodh më. Na pëlqen pamja e maleve dhe nuk kemi fqinjë me të cilët të ngatërrohemi”, shtoi ai.

Aeroportet shpesh ndihen si vende të huaja me grupet e tyre të rregullave, rregulloreve dhe sigurisht, sekreteve. Vetëm njerëzit që punojnë atje e dinë se si funksionojnë gjërat me të vërtetë.

Më poshtë ju sjellim disa fakte interesante rreth aeroporteve dhe punonjësve të tyre. Dhe tani që ju do t’i njihni këto sekrete të fshehura, stafi i aeroportit mund të mos jetë në gjendje t’i fshehë ato më.

Ata na shohin të zveshur: Shumë prej neve ndihemi keq kur një i huaj na kërkon si një masë paraprake sigurie.

Por kur ta gjeni këtë, mendimi juaj për kontrollin e aeroportit do të ndryshojë përgjithmonë. Në disa aeroporte, ka skanera të posaçëm që detyrojnë një pasagjer të heqë duart lart kur kalon nëpër të.

Kjo do të thotë që një punonjës i aeroportit e sheh personin pa rroba, ndërsa ata ecin nëpër skaner. Ky skaner quhet edhe skaneri i zve/shur. Është e qartë tani që ndonjëherë stafi i aeroportit na njeh shumë më mirë sesa mendonim.

Ata e dinë sa jemi agresiv: Në shumë aeroporte të mëdha, ka kamera të veçanta që ndihmojnë në njoftimin nëse një person është i dehur ose nën ndikimin e dro.gës.

Disa kamera madje mund të tregojnë një nivel të caktuar të agresionit. Kamerat i transmetojnë informatat në një kompjuter dhe në rastet e niveleve të rrezikshme të agresionit (kur një person duket i kuq), personi do të ndalet nga një roje sigurie për një inspektim të detajuar.

Ata kanë qen të kontrollojnë çantat tona: Para se bagazhi juaj të kalojë në avion, ai kalon nëpër pesë nivele sigurie dhe një prej tyre (përveç skanimit të përmbajtjes) përfshin kontrollimin e një qeni të veçantë që mund të gërryej dro.gë ose kimikate të tjera,

Ata e dinë atë që e keni mbajtur në duart tuaja: Ndonjëherë stafi i aeroportit u kërkon udhëtarëve të fshijnë duart mbi një copë pëlhure para se ta futin atë në një makinë të veçantë.

Kjo procedurë duket e frikshme, por në të vërtetë, nuk është. Ju po kontrolloheni nga një makinë që quhet atomizer. Para fillimit të ditës së punës, punonjësit vendosin mostra të kimikateve të rrezikshme në makinë si dro.ga ose eksplozivë.

Makina “memorizon” erën, dhe në rastin e duarve të një personi që nuhasin diçka si ato kimikate, ai i paralajmëron ata për këtë rrezik.

Pirro Dhima mbushi 50 vjeç më 13 tetor dhe media greke i ka kushtuar një hapësirë të konsiderueshme datëlindjes jubilare të himarjotit.

Në një rrëfim për të përditshmen “gazzetta.gr” shtangisti ka rrëfyer se si ka ikur nga Tirana me taksi drejt Athinës,

pasaportën greke që ia dorëzuan në avion dhe lejen që mori nga Federata shqiptare për të garuar me flamurin grek. Pirro Dhima ka kaluar gjysmën e jetës duke u stërvitur.

Ai kapërceu shumë pengesa për t’u bërë atleti që theu rekorde. Iu desh të sfidonte edhe vështirësi të mëdha në jetën personale sepse gjatë rrugës hasi shumë pengesa, lëndime, hidhërime dhe humbje.

Sidoqoftë, ai kurrë nuk u dorëzua. Ai arriti të bëjë gjëra që 99% e atletëve në të gjitha sportet as nuk guxuan t’i ëndërrojnë.

Nëse flasim për sukseset në peshëngritje, në fund të fundit, debati do të jetë “Dhima ose Suleimanoglou”.

Pirro, atleti më i suksesshëm grek në histori me 4 medalje olimpike (3 ari, një bronz), 6 ari në kampionatin botëror dhe tri në Europian (gjithsej 26 medalje në tri

evenimentet), si dhe disa rekorde botërore (vetëm tri në Atlanta në 1996).

NGA TIRANA ME TAKSI

“Hipa në një taksi për të ardhur nga Tirana në Athinë”, thotë Dhima. Udhëtimi i tij në Greqi më 7 shkurt 1991 ishte aventuresk.

Dhe kjo, sepse u nis në 1 të mëngjesit nga Tirana me një taksi për të mbërritur në Athinë pas afro 14 orësh. “Ishte shkurti i ’91-shit kur hipa në një taksi për të ardhur nga Tirana në Athinë.

Isha gati të fluturoja, por fluturimi u anulua. Mora një taksi për në Kakavijë dhe prej andej një taksi tjetër që Zguro kishte dërguar për të më çuar në Athinë.

Sigurisht, kisha qenë edhe më parë në Greqi, por më pas u vendosa në një studio të Nea Smyrnit. Kur erdhën prindërit e mi morëm apartamentin në Solonos, që në fakt ishte një gjysmë bodrum”, kujton Pirro Dhima.

PASAPORTA NË AVION NGA MITSOTAQIS

“Pasaportën ma solli shoferi i Mitsotaqis”, shpjegon Dhima. Edhe pasi mbërriti në Greqi, derisa hipi në aeroplan për në Barcelonë nuk e dinte nëse do të ishte në gjendje të garonte për Greqinë.

Kjo sepse ai e mori pasaportën në minutën e fundit. Dhe ai moment i është ngulitur në kujtesë… “ Për të qenë në gjendje të garoja në Barcelonë, së pari më duhej të kualifikohesha. Federata e Shqipërisë më kishte dhënë leje për t’u transferuar në Greqi.

Unë shkova të konkurroja me një pasaportë diplomatike dhe mora kualifikimin, por nuk kisha pasaportën greke. E mora pasaportën greke në minutën e fundit, pak para se të hipja në avionin me të cilin do të udhëtoja drejt Barcelonës. Aty erdhi shoferi i Mitsotaqis dhe më dha dokumentin personalisht”, deklaroi Dhima.

Ish-zëdhënësi i Policisë së Kosovës, Veton Elshani, është njëri nga zyrtarët më të pasur të institucioneve të Kosovës.

Lista e pasurive të paluajtshme dhe të luajtshme që posedon Elshani, të cilën e ka deklaruar në Agjencinë Kosovare Kundër Korrupsionit

është shumë e gjatë, ku përfshinë shtëpi, banesa, tokë, mini shtëpi të mallrave, kamionë, vetura, etj. 

Ai ka deklaruar se i posedon 8 banesa, disa të blera e disa të trashëguara, tokë dhe ndërmarrje shoqërore të privatizuara nga AKP-ja, shkruan “Zëri.info”.

Megjithatë, në fund të formularit të deklarimit të pasurisë, Elshani ka sqaruar se pasuria e paluajtshme e deklaruar si e

përbashkët është e trashëguar nga gjyshërit, apo e blerë nga familja, ku përpos tij hisedar janë edhe prindërit e tij.

Ai ka bërë të ditur se babai i tij ka biznes, ku të hyrat vjetore nga biznesi i ka deklaruar rreth 150 mijë euro.

Lalit Patidar është një student nga fshati i vogël Nandleta në Madhya Pradesh, Indi. I gjithë trupi i tij ka qenë i mbuluar me qime që nga mosha gjashtë vjeç, kur u diagnostikua me hipertrikozë, një gjendje jashtëzakonisht e rrallë që mendohet se është gjetur vetëm në rreth 50 njerëz në botë.

Gjendja e tij do të thotë se ai ka spikatur gjatë gjithë jetës së tij, dhe si rezultat ai është quajtur ‘djalë majmun’ nga nxënës të shkollës, të cilët thonë se kanë frikë se do t’i kafshojë.

Por pavarësisht ngacmimeve, ai ka folur për këndvështrimin e tij pozitiv ndaj jetës, duke thënë se tani ëndërron të bëhet një Youtuber i suksesshëm.

“Unë vij nga një familje normale, babai im është fermer dhe aktualisht jam maturant në shkollën e mesme. Në të njëjtën kohë e ndihmoj babain tim në punët e tij bujqësore”, tha Lalit.

“Unë i kam pasur këto qime gjatë gjithë jetës sime, prindërit e mi thonë se doktori më ka rruar në lindje, por nuk kam vërejtur me të vërtetë ndonjë gjë ndryshe tek unë derisa isha rreth gjashtë apo shtatë vjeç. Në atë kohë kuptova për herë të parë se flokët po rriteshin në të gjithë trupin tim si askush tjetër që njihja.

Që atëherë e kam kuptuar se kam një gjendje të quajtur hipertrikozë. Është e rrallë dhe me sa di unë vetëm pesëdhjetë njerëz në botë janë prekur nga kjo.

Nuk ka histori të kushteve të rritjes së flokëve në familjen time, unë jam i vetmi që e kam këtë sëmundje”, tha ai.

Hipertrikoza karakterizohet nga një sasi jonormale e rritjes së qimeve në trup.

Një 46 vjeça re ka shkruar në rubrikën e ‘The Sun’ duke treguar historinë e saj të dashurisë me të dashurin e vajzës së saj.

Ajo shprehet se vajza e saj 22 vjeç are e cila në atë kohë jetonte me të, i kishte prezantuar një djalë që ishte dhe i dashuri i saj dhe ai ishte 23 vjeç.

Një ditë 46 vjeça rja ishte kthyer herët nga puna dhe ishte ngjitur lart kur kishte parë të dashurin e vajzës duke luajtur me të brendshmet e pa lara të sajat.

Ajo shprehet se në vend që ta përzente apo qor tonte vendosi që ti tregonte se çfarë ishte në gjendje të bëntë një ‘plakë’.

Gjithashtu ajo shprehet se nuk i pëlqejnë meshkujt e moshës së saj por i pëlqen më të rinj.

Ajo vazhdon akoma lidhjen me 23 vjeç arin teksa vajza e saj është bet uar që nuk do ti flasë më me gojë, 46 vje çar shprehet se ndihet çdo ditë fa jtore, por një fa jtore e kënaqur.

Mar rëdhënia s e ksuale gjatë nëntë muajve të sh tatzanisë është krejtësisht normale e madje rekomandohet qe te forcohet sa më shumë mar rëdhënia në çift.

Nëse shtatzënia vazhdon në mënyrën më të mirë dhe nuk ka probleme ju duhet të flisni me gjinekologun nëse mund të kryeni s eks a nal.

Por s e ksi a nal mund të bëhet, pasi më parë të dini çfarë rr e ziqesh ka.

Nëse nëna gjatë periudhës së sh tatzanisë ka probleme me k apsllëkun është më mirë që ta shm angni.

Një element tjetër i rëndësishëm që duhet marrë parasysh është marrja e infeksioneve. Ndodh që b akteret nga r ektumi mund të arrijnë lehtë në v aginë.

P enetrimet a nale në shtatzëni nuk rekomandohen vetëm në disa raste:

Nëse keni rr ezik për të abortuar, nëse keni lindje të parakohshme, nëse keni gj a kd erdhje dhe nëse shtatzania juaj është në rr ezik.Ju lutem mos e provoni kurre nga mbrapa…

Një grua 36 vje ce nga Gjermania ka shi tur vir gjër inë e saj për mijëra euro pasi u lodh duke pritur për ‘djalin e duhur’.

Mandy, e cila dëshiron që mbiemrin ta mbajë se kret, e shiti vi rgjërinë nëpërmjet një shërbimi të njohur për 250 mijë euro.

Ajo tha se ishte mër zitur duke pritur dhe kishte ardhur koha për të ecur para. “Është njësoj si në ka zino, ti duhet të dish kur të nda losh.

Kalova shumë vite duke i thënë vetes se duhet të pres dhe një vit tjetër për të pr itur djalin e duhur,

vitet kalonin dhe unë vetëm hum bisja kohë. Mendoj se po bëj gjënë e duhur”, tha Many për Dailymail.

Miqtë e saj ishin xhe lozë për faktin se ajo do merrte kaq shumë para nga shi tja e vir gjërisë.

Por shpresonte shumë që prindërit të res pektonin vendimin që kishte marrë.

Paratë do të ndahen midis zhvillimit të karrierës së Mandy si stjuardesë, për të ndihmuar familjen e saj dhe për bamirësi.