Lajme Flesh

Kryetari i Aleancës Kosova e Re (AKR), Behgjet Pacolli, ka njoftuar se ka zhvilluar një takim me humanistin Halil Kastrati dhe ish-konsullin e Kosovës në Kanada, Donat Syla, për të diskutuar gjendjen e rëndë të këngëtares së njohur shqiptare, Parashqevi Simaku.

Gjatë këtij takimi, Syla informoi në detaje Pacollin dhe Kastratin mbi situatën aktuale të këngëtares, e cila është në kushte të vështira.

Në një postim në rrjetet sociale, Pacolli bëri të ditur gatishmërinë e Shoqatës “Jetimat e Ballkanit” dhe Fondacionit “Behgjet Pacolli” për të ofruar një shtëpi për Parashqevi Simakun dhe për të mbuluar të gjitha shpenzimet e nevojshme për transferimin e saj në Kosovë ose Shqipëri. Pacolli theksoi se kjo do të përfshinte gjithashtu sigurimin e një punësimi të përshtatshëm ose një pension mujor për këngëtaren.

“Kjo është një mundësi për shoqërinë tonë të përkujdeset për personalitetet që kanë dhënë shumë për kombin”, ka shkruar Pacolli në postimin e tij.

Kjo nismë vjen pas një periudhe të gjatë në të cilën Parashqevi Simaku ka jetuar jashtë vëmendjes publike, ndërsa një video e shpërndarë së fundmi ka ngjallur kuriozitet dhe diskutime të shumta në rrjetet sociale për gjendjen e saj shëndetësore dhe personale. Parashqevi Simaku, e njohur për kontributin e saj të çmuar në muzikën shqiptare, ka kaluar një periudhë të vështirë pas largimit nga vendlindja dhe jetesës në SHBA, ku ka punuar si këngëtare në restorante shqiptare.

Gjatë viteve, këngëtarja ka përjetuar disa vështirësi, duke përfshirë ndarjen nga bashkëshorti dhe humbjen e nënës, një ngjarje që e ka lënë me një hidhërim të thellë. Sidoqoftë, me këtë hap të Fondacionit dhe Shoqatës, Parashqevi Simaku ka një mundësi të re për një mbështetje të qëndrueshme, që mund të lehtësojë jetën e saj dhe të sigurojë një të ardhme më të sigurt.

Sali Berisha zotohet se pas ardhjes së demokratëve në pushtet shqiptarët do të paguajnë çmimin më të ulët të naftës në rajon. Në një bashkëbisedim me pensionistë nga Elbasani, kreu i demokratëve tha se Shqipëria renditet në 4 vendet me çmimin më të lartë të naftës në botë.

“Problemi është se Rama taton çdo litër naftë 1.1 euro, dhe ky është tatim që nuk ekziston në 1.1 dollarë shitet nafta në stacionet e pompimit në SHBA. Ne naftën detyrimisht do ta kemi në minimumin e mesatares së çmimit rajonal, po si mund ta ketë Kosova 40-50% më lirë që e merr nga Durrësi e me kamionë nga Selaniku?!”

Nën qeverisjen 12-vjeçare të Edi Ramës thotë se pensionistët janë kategoria më e shfrytëzuar. Berisha premton një skemë të re shpërndarjeje që nis me rritje pagash e pensionesh.

“Po është krim të mos rriten pensionet. Sot çdo pensionist paguan energjinë njësoj si ata që marrin 7 mijë euro në shtet. Ne do bëjmë përshkallëzim, proporcionim të plotë të energjisë, të ujit dhe shërbimeve. Do bëhet një shpërndarje krejt tjetër. Do vendosim rrogën minimale 500 euro si fillim, rrogën mesatare 1200 euro.”

Me shqetësim Berisha foli edhe për pastrimin e parave të drogës e krimit që tha se po bëhet me bekimin e qeverisë në sektorin e ndërtimit.

“I keni parë ju kullat në Tiranë? Pyesni sa përfitojnë nga këto kulla. Ato janë bosh të gjitha sepse droga, trafiku i blen me kate. Po çfarë ndodh? Ato kanë rritur çmimet, e kanë bërë apartamentin mollë të ndaluar për fëmijët tanë. Duhet të punojë nga 70 deri 100 vjet për të blerë një apartament në Tiranë.”

Dy janë armët që shqiptarët mund të rrëzojnë atë që Berisha e cilëson diktaturë e Edi Ramës.

“Duhet të krijojmë të dashur miq frontin më të gjerë për t’u ndarë me këtë diktaturë. Ne jemi të mosbindjes civile.”

Takimet e Berishës vijnë në kuadër të prezantimit të programit ekonomik të demokratëve për zgjedhjet parlamentare të 11 Majit.

Meqënëse u hap tema e gjendjes së Parashqevi Simakut, mua më vjen vërtet keq, po Parashqevia dikur zgjodhi të bënte shkëputje totale nga Shqipëria. Në 2003-shin, unë shkoj në SHBA si gazetare e Top Channel, për të ndjekur presidentin e atëhershëm, Alfred Moisiun, në një seancë të OKB-së në New York dhe shfrytëzova kohën për të intervistuar këngëtarët shqiptarë që jetonin atje (Anita Bitri, Aurela Gace, Merita Halili, Gëzim Nika dhe Parashqevi Simaku).

Parashqevia kishte nje live në një lokal të vogël. Shoqërohej nga ish-bashkëshorti. Disa vite më parë ajo kishte nxjerrë një album nën emrin ‘Vivian Simaku’ me diçka të tipit ‘new age-etno’ të cilin unë e kisha blerë me qejf. (Më falni nëse nuk e kujtoj a ishte album, apo ajo ishte pjesë e një albumi me artistë të ndryshëm.)

Afrohem t’i flas Parashqevisë dhe ajo ma kthen anglisht. Refuzonte të fliste shqip edhe pse e sjellshme dhe e ëmbël, siç e kishte komunikimin. Flet diçka me burrin e saj dhe më thotë që “për momentin do këndoj”. I them që “kam ardhur që nga Shqipëria” etj., por asaj s’i bëhej vonë.

E marr në telefon prapë, se normalisht ajo do bënte lajm në Shqipëri, dhe më tha tekstualisht: “Menaxheri im nuk do që të flas”. Menaxheri ishte i shoqi. Kur kthehem në Shqipëri, ia tregoj shefave në ‘Top’, që madje e shtuan si tekst në dokumentar edhe pse unë isha kundër.

Gjithsesi, Parashqevia mund të quhej delirante nga shumë, por ajo ndoshta e vetme në një shtet të madh dhe nën hipnozën e të shoqit (mendoj të dy kishin hipnotizuar njëri-tjetrin), e projektonte veten vetëm për tregun amerikan dhe donte të hynte e të prezantohej aty si amerikane. Dy vjet pasi iku, ajo u kthye në Shqipëri me Robertin dhe fliste shqip me dialekt amerikan. 2 vjet!!! (Arbëreshët e flasin më mirë shqipen.)

Dëshira e saj për t’u asimiluar tërësisht, ishte gati ekstremiste. Të qenit idhull dhe ‘seks simbol’ në Shqipëri dhe përplasja me një pandjeshmëri të showbizz-it amerikan për artistë të huaj; besimi ndoshta i tepërt tek i shoqi i saj pa ndonjë background menaxhimi dhe shumë më pak i kualifikuar dhe jo aq i suksesshëm sa e shoqja, ishin ndoshta goditjet e para për të. Madje dikush më ka thënë që kur erdhi në Shqipëri, ajo pretendonte se dasma e saj do të transmetohej dhe në CNN.

Natyrisht në vitet ’90-të, artistët shqiptarë nuk kishin dhe aq shumë informacion për Amerikën. Parashqevia e cila u prit në fillim nga komuniteti amerikan si ZOTI, madje u derdhën shumë $$ për të ndihmuar karrierën e saj, kishte të gjitha të drejtat në botë PËR TË ËNDËRRUAR DHE PËR TË NDJEKUR ËNDRRËN.

Por 29 vjeç, me dialekt dhe me biografi jo shumë tërheqëse për tregun amerikan dhe ndoshta NË KOHËN E GABUAR, ajo nuk mund të bëhej ‘the POP Star’, një vend i rezervuar për amerikanë, kanadezë dhe anglezë.

Çështja është që Parashqevia, në gjykimin tim, fluturoi më lart se ç’duhet dhe refuzoi të prekte tokën dhe për më tepër, refuzoi të ndjente edhe tokën mëmë.

E shfrytëzoi pak lidhjen e saj me Shqipërinë në albumin ‘etno’, në fund të viteve ’90-të (e bleva në USA atë album), por ndoshta ajo vazhdonte të kërkonte atë YLL që kishte në vendlindje.

Fatkeqësi ta them, por duke marrë parasysh dhe eksperiencën time personale, Parashqevia me tre emra (Vivian dhe tani Simaku) është viktimë e rrëzimit të saj nga fluturimi i gjatë mbi re dhe ndoshta nga besimi i tepërt në njerëz që kërkuan ta formatonin në diçka që vështirë të bëhej pas 29 vitesh në një vend të izoluar komunist.

Ajo e fshiu Shqipërinë sepse mendoi se do e pengonte, por e kërkoi qiellin e Amerikës si një yll shqiptar.

Ky është një konstatim i imi, por padyshim unë nuk di asgjë për historitë dhe sfidat e saj personale të tjera në familje dhe me shëndetin mendor.

Gjithsesi, zhdukja e saj e qëllimshme për planet e saj në Amerikë, e ktheu artisten në Shqipëri në një ikonë. Ajo “vdiq” për ne madhërisht, siç vdiq Vaçe Zela, e cila iu largua mikrofonit kohë para se të ikte nga kjo jetë. Ndaj kjo video që doli tani ishte tronditëse, sepse ne e kishim zhdukur tashmë nga jeta mes artistëve të gjallë me koncerte e Instagram-e dhe e kishim vendosur në një mazoleum me të vdekurit e mëdhenj.

Parashqevia është gjallë, me emër tjetër dhe mbledh ndihma.

Idhulli ynë, ‘pop star’-i ynë, e para ‘sex simbol’ në Shqipëri, ‘Malena’ e viteve ’80-të, u shfaq e dobët, e pambrojtur, e braktisur.

Ky ishte takimi që Parashqevia në 1000 vjet s’do ia uronte kurrë vetes së saj.

Do ishte mirë të mos e kishim parë atë video, po e pamë dhe ndoshta nuk ndodhi pa qëllim.

Vivi e largoi Shqipërinë qëllimisht për kaq e kaq vite, por sot nëse ajo është në gjendje të kuptojë, mund të shohë që Shqipëria është ajo që e ka dashur më shumë dhe që kurrsesi nuk do ta linte të endej rrugëve si një “e moshuar që i gëzohet një batanijeje”./Anabel.al

Parashqevi Simaku është padyshim një nga ikonat e muzikës shqiptare të viteve ’80. Parashqevia fitoi dashurinë e publikut me zërin melodioz, bukurinë, sharmin dhe elegancën. Këngëtarja filloi të merrej me muzikë në moshën 14-vjeçare. Ajo ka marrë pjesë në shumë festivale ku publiku mezi priste ta shihte në skenë dhe ka fituar shumë çmime të para.

Parashqevi Simaku, këngëtarja e dashur e shqiptarëve iku nga Shqipëria në vitin 1992. Asnjë lajm prej saj, derisa u rikthye. Për të marrë pjesë në Festivalin e Këngës dhe dhënë një koncert në Shqipëri. Ishte viti 1997. Koha e gabuar për ta bërë këtë. Në Shqipëri luftohej. Parashqevia dha dikur këtë intervistë, në Hotel Rogner, për gazetaren Rudina Xhunga. Ishte 14 shkurt 1997.

Ndaj edhe pse në Shqipëri kishte luftë, të gjitha pyetjet janë për dashurinë. Intervista nuk u botua për shkak se gazeta “Koha Jonë” u dogj më 2 mars 1997.

Ajo u botua e plotë, vetëm pas rihapjes, më 4 maj 1997.

Prej asaj kohe Parashqevei Simaku nuk ka folur më kurrë, askush nuk di çfarë ndodhi me të. Përveçse dimë me siguri që e duan akoma. Në Shqipëri, këtë divë të këngës, e duan të gjithë.

Na thoni një datë që e veçoni nga të tjerat?

Dita e të dashuruarve. Në 14 shkurt ’96, Robert, im shoq më propozoi martesë. Atë mbrëmje shkurti, ai më ftoi në restorantin Xhons të Beverly Hills, ku më dhuroi unazën e familjes së tij. Më pas mësova se po në atë restorant ishte martuar dhe Merlin Monro.

Si u njohët?

Nuk pata ndonjë romancë dashurie, sepse e vetmja dashuri që më ka lindur, më zhvillohet dhe besoj s’do më vdesë kurrë, është muzika, por s’kam harruar kurrë se në jetën time familja zë një vend të rëndësishëm.

Njohja jonë erdhi për shkak të punës së përbashkët. Ai ishte instrumentist, i binte kitarës dhe këndonte në grupin, ku e shoqëruar nga 6 muzikantë, unë këndoja. Ndërsa po i jepnim dorën e fundit punës për të përfunduar albumin tim, më pyeti një ditë nëse mund të dilnim bashkë.

Përgjigja juaj ishte menjëherë po?

Një shqiptare nuk thotë menjëherë po, qoftë dhe në Amerikë. Unë kujtoj t’i kem thënë: “Puno me mua, ose dashurohu me mua”, ndërsa ai m’u përgjigj se nuk do t’i pëlqente t’i ndante. Ai është shumë simpatik dhe unë duke i lënë refuzimet mënjanë, i shpjegova, që më parë duhet të respektonte traditën e vendit tim, pra t’i kërkonte dorën e vajzës, prindërve të mi, me anë të një letre.

Kjo në fillim s’i pëlqeu shumë, por duke shkruar një letër të gjatë, të gjatë, nisi t’i dukej gati zbavitës fakti që iu shkruante dy njerëzve të panjohur, kundrejt të cilëve ndjente detyrim shpirtëror. Prindërit e mi i kthyen përgjigje pas dy javësh dhe pasi u prezantova në familjen e tij, për të dy nisi një jetë tjetër, një jetë e përbashkët që na duket sikur do të vazhdojë përjetësisht. Me kohë, kam kuptuar se ia vlen të ndash jetën tënde me një njeri të mrekullueshëm si Robert.

Robert është i mrekullueshëm, pse është i bukur, apo ka të tjera veti dhe karakteristika të padukshme për syrin e të panjohurit?

Është vështirë të flasësh për burrin tënd, por ajo që më duket kryesorja është ndjeshmëria e tij, ngrohtësia njerëzore me të cilën të rrethon, dashuria që të dhuron.

Ju e kishit thirrur ngaherë në ëndrrat tuaja një njeri si ai?

Unë kisha shkruar një listë dikur, me 10 veti që duhet t’i kishte bashkëshorti i ardhshëm. Roberti ka 13.

Pra në vitin ’92 kur u larguat nga Shqipëria ishit pothuajse e bindur, se, askush këtu nuk do mund të qe i denjë për listën tuaj 10 kërkesëshe?

Nga Shqipëria ika zemërthyer prej lidhjes me një njeri i cili dukej se ecte në një rrugë krejt të kundërt nga e imja. Kur kuptova se sado të përpiqesha, rrugët tona s’do e kishin kurrë një pikë të përbashkët, sakrifikova dhimbjen time, për t’u larguar drejt së panjohurës, por jo me ide krejt të paqarta, pse ajo që gjithmonë më ka udhëhequr, ka qenë ambicia për të ecur në rrugën e artit.

Robert është shqiptaro-amerikan?

Prej 100 brezash amerikan.

Këngëtarja Xhensila Myrtezaj lajmëroi fansat se ka anuluar të gjitha koncertet.

Përmes një videoje në Instagram ajo tregon se ndodhet në një gjendje jo të mirë shëndetësore, situatë e cila e ka detyruar të mos dalë në skenë.

Ajo shprehet se po i nënshtrohet një trajtimi dhe se do të bëhet mirë brenda ditësh.

“Nuk më ka ndodhur kurrë që të anuloj një koncert ose një event për shkaqe shëndetësore apo personale, e kam mbajtur veten për gocë të fortë, por ndonjëherë shëndeti nuk pyet se sa dëshirë apo forcë ke ti për të punuar. Mjekja më sugjeroi, në fakt ishte një urdhër që duhet të vazhdoj një terapi venoz dy herë në ditë derisa ta marr veten, është çështje ditësh dhe unë e di që do të vij sërish më e fortë se kurrë për koncertet e tjera të radhës dhe për të qenë pranë jush”, tha Xhensila.

Taktika më e fundit e mafies: grabitja e salmonit. Peshkimi është një biznes i madh në Kili. Po ashtu, edhe vjedhja e peshkut, shkruan The Economist

Të veshur me xhaketa HI-VIS dhe çizme të rënda, burrat në pamjet e kamerës CCTV duken si punonjës krejt të zakonshëm të atij vendi, derisa njëri nxori armën.

Më 20 mars, të paktën dhjetë burra hynë në një depo të ftohtë në San Antonio, një port në Kilin Qendror, kërcënuan punonjësit me armë dhe u nisën me katër kamionë të mbushur me salmon, me vlerë rreth 600 milionë pesos (616,000 dollarë). Plani i tyre u prish shpejt. Në prill, policia gjeti disa nga peshqit në San Felipe, një komunë aty pranë.

Në gusht, u arrestuan 11 persona që kishin gisht në grabitje. Zyrtarët e këtij hetimi të quajtur “Operación Santo Salmón” (Operacioni i Salmonit të Shenjtë), mendojnë se banda po planifikonte t’i shiste peshqit gjatë Kreshmës, kur katolikët heqin dorë nga mishi dhe hanë vetëm peshk.

Grabitjet janë bërë një problem i madh për biznesin e dytë më të madh të eksportit të Kilit. Bujqësia e salmonit solli të ardhura me vlerë rreth 6 trilionë pesos dhe ishte përgjegjëse për rreth 70,000 vende pune në vitin 2023.

Ka pasur dy grabitje vetëm në vitin 2018, sipas shoqatës SalmonChile, që përfaqëson fermerët e peshkut në vend. Që atëherë, numri është rritur ndjeshëm.

Midis viteve 2019 dhe 2023, ka pasur 158 grabitje të salmonit, shumica e të cilave shënjestronin ngarkesat e peshkut që dërgoheshin me kamion. Shumë të tjera dyshohet se nuk raportohen fare.

Vala e krimit ka goditur këtë industri. Shoqata SalmonChile vlerëson se humbjet që nga viti 2019, arrijnë në më shumë se 67 miliardë pesos. Kompanitë po shpenzojnë më shumë për sigurinë dhe pajisjet e gjurmimit. Shoferët e kamionëve kanë frikë, pasi grabitjet ndonjëherë bëhen të dhunshme.

Dy shoferë u rrëmbyen gjatë grabitjeve në fillim të këtij viti. Shumë kompani po shmangin rrugët e zakonshme të shpërndarjes në jug të vendit. Disa shoferë kanë filluar të veshin jelek antiplumb.

Ricardo García nga Salmones Camanchaca, një biznes i kultivimit të peshkut, llogarit se këto shpenzime shtesë, së bashku me humbjet, po i kushtojnë industrisë rreth 1% të fitimeve bruto operative çdo vit.

Ka disa arsye pse është rritur shumë ky lloj krimi në kohët e fundit. Nisja e një kamioni me salmon, zakonisht me vlerë rreth 200 milionë pesos, ka qenë gjithmonë fitimprurëse.

Por meqenëse kërkesa e brendshme është rritur me pothuajse 20% midis viteve 2013 dhe 2020, ndoshta bandat kanë menduar se mund të fitojnë para më shumë se më parë, duke shitur peshk në tregjet lokale.

Në të njëjtën kohë, goditja e qeverisë ndaj vjedhjes së drurit mund të ketë nxitur “mafiet e drurit” që të shënjestrojnë dërgesat e salmonit. Grabitjet e salmonit janë më të shpeshta në rajonin Biobío, që ka qenë prej kohësh ndër më të prekurit nga vjedhja e lëndës drusore.

Ligjvënësit kilianë kanë filluar të hidhen në veprim. Krimi nuk po dëmton vetëm biznesin. Tregjet e mbushura me salmon të vjedhur, që është ruajtur (dhe ndonjëherë përpunuar) në kushte të dyshimta, paraqesin rrezik për shëndetin publik.

Disa anëtarë të Dhomës së Deputetëve, Dhoma e Ulët e Kongresit të Kilit, kanë propozuar një projektligj (të ngjashëm me ligjet që shënjestrojnë kontrabandistët e lëndës drusore), që do ta bënte grabitjen e salmonit një krim me dënime të ashpra.

Zoti García thotë se falë koordinimit më të ngushtë midis bizneseve dhe policisë, është ulur disi niveli i krimit këtë vit. Deri tani, janë regjistruar vetëm 12 grabitje, nga 24 vitin e kaluar. Sidoqoftë, tani për tani, vjedhja e salmonit është ende shumë fitimprurëse për mafiozët e fermave të peshkut në Kili.

Një video e re e Parashqevi Simakut ka ardhur pranë redaksisë së Vox News.

Një turiste shqiptare ka takuar legjendën e muzikës shqiptare që u rikthye fuqishëm në vëmendje pas një videoje ku dukej teksa merrte pjesë në një iniciativë vullnetare ku dhurohen çanta shpine me ndihma për nënat dhe fëmijët në nevojë.

Turistja i premton Parashqevisë se do ti shkruajë, ndërsa e këshillon që mos të shqetësohet.

Parashqevi Simaku duket mjaft e ëmbël, ndërsa tenton të flasë edhe shqip, ndërsa thotë që e ka disi të vështirë, për shkak se gjithmonë flet në anglisht.

Me qindra kanë qenë shqiptarët që janë ofruar për t’i dhënë ndihmë Parashqevi Simakut, një nga zërat më të dashur të muzikës shqiptare.

Ish-kryeministri italian, Matteo Renzi, ka propozuar një zgjidhje të pazakontë për përdorimin e kampit të Gjadrit në Lezhë. Në një deklaratë të publikuar së fundmi, Renzi ka sugjeruar që qendra e emigrantëve në Shqipëri të transformohet në një burg për shqiptarët e dënuar në Itali, të cilët kanë pasaportë shqiptare.

“Së bashku duhet të ndalojmë së shpenzuari paratë e italianëve kot. Kampin e emigrantëve në Shqipëri mund ta transformojmë në një burg për të dënuarit shqiptarë që ndodhen aktualisht në Itali,” u shpreh Renzi.

Ai shtoi se për këtë çështje do të flitet në emisionin shqiptar Piranjat, që ka zbuluar detaje për kushtet e punës dhe jetës së policëve italianë që shërbejnë në Shqipëri.

Duke kritikuar kundërshtarët e tij politikë, Renzi theksoi: “Të tjerët vetëm kritikojnë dhe përdorin slogane; ne ofrojmë alternativa konkrete. Çfarë mendoni, a do të na dëgjojnë këtë herë?”

Propozimi i Renzit pritet të ngjallë debate të shumta, si në Shqipëri ashtu edhe në Itali, duke qenë se prek tema të ndjeshme si emigracioni dhe marrëdhëniet mes dy vendeve.

https://www.instagram.com/reel/DDg0aA4isG8/embed/captioned/?cr=1&v=14&wp=961&rd=https%3A%2F%2Fshqiperia-ime.com&rp=%2Fte-mos-i-hedhim-parate-kot-matteo-renzi-propozon-kampi-i-gjadrit-te-shnderrohet-ne-burg-per-shqiptaret-e-denuar-ne-itali%2F#%7B%22ci%22%3A0%2C%22os%22%3A783.8000000119209%2C%22ls%22%3A292%2C%22le%22%3A761.8000000119209%7D

Një video e një zonje e publikuar në rrjet që merr ndihma sociale në Amerikë, ka ngjallur reagime të forta nën dyshimin e ajo mund të jetë këngëtarja ikonike, Parashqevi Simaku.

Jeta e Parashqevi Simakut prej vitesh ka qenë shumë larg syrit të medias dhe publikut, pas largimit nga Shqipëria menjëherë pas rënies së komunizmit.

Inida Gjata: S’është Parashqevi Simaku në video, ka aq miq të fuqishëm sa dhe satelitët e Musk i ul në tokë po të dojë…

Parashqevi Simaku jeton me ndihma sociale në Amerikë? Videoja që po bën xhiron e rrjetit, ç’ka ndodhur me ikonën e muzikës shqiptare

Pas videos që u shpërnda në rrjet, kushërira e Parashqevi Simakut sqaron të vërtetën: Është e sëmurë…
Por para mbërritjes në këtë pikë…. ajo ishte një yll në vitet ’80 në Shqipëri, që spikati për zërin brilant, bukurinë ikonike dhe fotot sensuale që realizoi duke thyer tabutë e asaj kohe.

Pasi realizoi disa këngë në repertorin e saj dhe rrëmbeu edhe çmime në Festivalin e Këngës, ëndrrat e saj u kthyen me sytë nga Amerika, vendi i mundësive siç ajo e përshkruante.

Në një intervistë që dha një vit pasi kishte emigruar në SHBA, ajo rrëfente për gazetarin Alfred Kanini vështirësitë me të cilat përballej, por dhe ambicien për t’u futur në tregun muzikor atje.

“Unë kam qenë tepër e lidhur me televizionin, kam kujtime shumë të mira”, shprehej ajo.

E pyetur se përse u largua nga Shqipëria ajo shprehej: Është pyetje shumë e vështirë për mua, por mund të them se u krijuan kushtet, jo se kisha dëshirë, por prapë unë përpiqem nuk është se po ndryshoj. Unë ika si shqiptare dhe jam këtu jam prapë shqiptare. Jam tepër e qetë që tani jam në një botë të lirë, jam e lirë… në radhë të parë jam e lirë si shqiptare, por ky vend këtu është shumë oportun ku ti mund të provosh nëse mund të bësh diçka. Por unë çdo gjë që mund të bëj në të ardhmen, dua ta bëj vetëm si artiste, si shqiptare.

Simaku fliste dhe për vështirësitë me të cilat përballej në New York, duhej të punonte shumë, studionte dhe të ndihmonte ekonomikisht edhe familjen e saj. Gjatë intervistës shpesh ajo shprehej se ishte vetëm dhe jeta ishte shumë e vështirë dhe detyrohej të këndonte në restorante shqiptare për të mbledhur para, edhe pse aspak nuk i pëlqente ai ambient. Ajo tregonte se në Amerikë kishte shkuar me të tjera synime për karrierën e saj.

“Është shumë e vështirë sepse të afërmit e mi e dinë, unë jetoj vetëm dhe nuk kam njerëz të afërt këtu. Punoj, kam kaq kohë që këndoj në restorantet shqiptare, muzikë popullore dhe muzikë të lehtë… unë kurrë nuk kisha hyrë në këtë biznes, sepse nuk më pëlqen që të këndoj në restorante, por jam e detyruar sepse shumë gjëra këtu duhen filluar nga “A”…. Artistët duhet të provojnë Hollivudin, është ndryshe të ëndërrosh të shkosh dhe është ndryshe ta bëj. Është shumë e vështirë që një vajzë vetëm nga qyteti i Kavajës, të jetojë në mes të New York ku ulesh dhe ngrihesh në një sekond, gjë të cilën unë nuk jam përgatitur, sepse vendi ku jemi rritur ne brenda izolimit, shumë anë praktike të jetës nuk i njohim dhe unë has shumë vështirësi.

Erdha me një tjetër mendim këtu, mendova të bëj një show për shqiptarët, të paraqesim vlera, sepse nga gjendja ku ndodhej vendi përfshi edhe Kosovën, arti është harruar dhe është vënë shumë pas politikës… unë mundohem, është e vështirë, këndoj këngë patriotike sepse këtu i duan.

Me këtë punë që jam marrë këto kohë, që kam kënduar, kam bërë një çik ekonomi, shumë pak mund të them sepse mbaj edhe familjen, sepse jam shumë e lidhur me familjen prindërit… shkoj edhe në shkollë për të mësuar gjuhën. Më duhet të punoj shumë”, tregonte ajo.

Këngëtarja e njohur dhe shumë e dashur për publikun, Adelina Ismaili, që vazhdon të mbetet një ikonë për të gjithë, edhe pse ka zgjedhur të jetë më e distancuar nga skena muzikore kohët e fundit.

Ajo ka lindur më 14 dhjetor 1979 dhe sot feston 45-vjetorin e lindjes.

Adelina ruan një pamje të freskët dhe të re, dhe sot është një pjesë e rëndësishme e jurisë në spektaklin e dashur të shqiptarëve, Albania Got Talent, në Vizion Plus.

Ajo vazhdon të shijojë sukses dhe të jetë një figurë frymëzuese për shumë fansa.

Përveç karrierës së saj të suksesshme, Adelina është gjithashtu një nënë e lumtur. Ajo dhe bashkëshorti i saj, Vali, kanë një djalë, Uliksin, i cili erdhi në jetë 7 vite më parë.

Sot në këtë ditë speciale, nuk ka munguar një urim nga partneri i saj.

“Gëzuar ditëlindjen. Edhe 100 të lumtura kështu sicc të njoh vetëm unë, e qetë, e mirë, e bukur”, shkruan Vali Krasniqi.