Lajme Flesh

Avokati Spartak Ngjela ka komentuar zhvillimet më të fundit politike në vend, duke lënë të kuptohet se Shtetet e Bashkuara mund të jenë duke përgatitur një lëvizje për ndryshim pushteti në Tiranë. Ai ka analizuar qëndrimin e diplomacisë amerikane ndaj qeverisë Rama, si dhe gjendjen e brendshme të Partisë Demokratike nën ndikimin e Sali Berishës. Ngjela ndalet te vizita në Tiranë e Mark Fleming, një nga zyrtarët më me ndikim të Departamentit Amerikan, i cili, sipas tij, nuk është takuar me kryeministrin Edi Ram,  një sinjal që tregon, sipas juristit, pakënaqësinë e Uashingtonit ndaj orientimit të politikës shqiptare.

“Misionari amerikan që po viziton Shqipërinë dhe ndodhet në Tiranë, dje, nuk e takoi kryeministrin Rama. Kjo tregon që amerikanët nuk po mund ta pranojnë më një kryeministër në Tiranë, i cili drejtohet nga politika franceze. Atëherë? Të shohim, a do të rezistojë më gjatë në postin e kryeministrit të Shqipërisë zoti Edi Rama?! Sigurisht duhet theksuar se kjo është një nyje gordiane që amerikanët, me mënyrat e tyre,  kuptohet që do ta presin. Të shohim ngjarjet që do të vijnë”, shprehet Ngjela.

Situata brenda PD

Ngjela tha gjithashtu se brenda Partisë Demokratike po mbizotëron pasiguria, frika dhe mungesa e guximit për t’u përballur me rolin e Sali Berishës, i cili sipas tij po e mban partinë të bllokuar. Ngjela shton se shumë prej figurave të larta në PD mund të jenë duke pritur përfundimin e procesit gjyqësor ndaj Berishës për të marrë një drejtim të qartë politik, ndërsa vëren se frika ndaj një “lideri të falimentuar” po i pengon të ndërtojnë alternativë të re. “Po shoh me një farë mospranimi të gjithë këtë kohë që personalitete të Partisë Demokratike që kanë humbur zgjedhjet e majit të këtij viti, janë në një gjendje të paqartë të mendimit politik, se kanë frikë. Të gjithë e dinë se humbja e Partisë Demokratike në zgjedhjet e fundit ka ardhur nga mospranimi i Sali Berishës, por liderët e Partisë Demokratike po flasin jashtë sensit normal të gjykimit, dhe prandaj janë politikisht edhe jashtë thelbit të problemit, sepse të gjithë nuk kanë forcë t’i thonë Saliut që është ai që po i lë jashtë një konkurrimi real për të fituar zgjedhjet.

Po Saliu, nuk e di këtë? Saliu e di shumë mirë këtë fakt, por ai po kërkon të shpëtojë vetveten dhe familjen prej rëndesës së procesit penal ku ai është si i pandehur dhe i akuzuar për krimin e korrupsionit.  E përse do t’i duan dhe respektojnë shqiptarët këta politikanë që kanë frikë politike nga një politikan i falimentuar si Sali Berisha? Por ka edhe diçka: Mos këta politikanë të lartë të Partisë Demokratike po presin dënimin penal që Sali Berisha mund të marrë nga gjykata penale në SPAK?! Të shohim, sepse kjo sigurisht që është çështje politike që pret të shihet pas gjyqit që po zhvillohet kundër Sali Berishës, si i akuzuar për korrupsion në SPAK.  Por, në aspektin e një analize politike të kësaj gjendjeje, kjo po tregon në Shqipëri se: kur një parti me forcë dhe dredhi pushtohet nga një individ i prekur nga një mori kompleksesh psikike, rreziku që krijon ai për liderët politikë në konkurrim me të, është gjithmonë e më i madh

Por tani na duhet të themi se, në fakt, Shqipëria dhe shqiptarët në shekuj kanë jetuar me një jetë të trazuar që ka kaluar nëpër analet e fuqive evropiane, të cilat historikisht kanë qenë kundër Shqipërisë dhe shqiptarëve.  Dhe pikërisht te këto fuqi ndërkombëtare antishqiptare e kanë gjetur mbështetjen politike të gjithë liderët shqiptarë që kanë punuar kundër vendit të tyre. E përse të merremi me emrat e tyre, sepse ata tani dihen, por ajo që na duhet të theksojmë qëndron brenda pyetjes:  Deri kur do të vuajnë shqiptarët nga armiqësia e jashtme në bashkëpunim me tradhtinë kombëtare?

Kjo pritet për t’u parë, por tani që Shqipërisë dhe shqiptarëve u ka ardhur në ndihmë forca e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, koha e shqiptarisë po kuptohet se ka hyrë në rrugën e vet të një force të re kombëtare me dy shtete shqiptare të pavarura: Shqipëria dhe Kosova. Dhe koha po pret zhvillimin e ri kombëtar të kësaj force dyfishe, por deri tani asgjë. Dhe pse ndodh kjo? Qeveria e Republikës së Shqipërisë ende deri më sot po kuptohet se po jeton nën trysninë e një ngërçi antikombëtar në funksion të zhvillimit të botës shqiptare në Gadishullin Ilirik”, shkruan Ngjela ndër të tjera.

Tashmë është zyrtare: edicioni i katërt i Big Brother VIP Kosova do të nisë të hënën, ndërsa atmosfera e pritjes është ndezur nga zbulimi i detajeve të para rreth banorëve që pritet të hyjnë në shtëpi.

Burime të afërta me produksionin bëjnë të ditur se një nga emrat më të përfolur të këtij edicioni do të jetë Ikballe Huduti, predikuese e njohur e fesë islame dhe një figurë që shpesh ka qenë në qendër të vëmendjes për deklaratat e saj në studiot televizive shqiptare.

Sipas të njëjtave burime, produksioni ka paraparë kushte të posaçme për Hudutin brenda shtëpisë, duke përfshirë edhe një dhomë të veçantë fjetjeje. Ky vendim është marrë për të respektuar mbulesën dhe rregullat fetare që nuk i lejojnë të ndajë hapësirën e gjumit me konkurrentët e tjerë. Ky është një hap i pazakontë në trojet shqipfolëse të formatit, duke sinjalizuar një qasje më gjithëpërfshirëse nga ana e organizatorëve.

Ndërsa për publikun shqiptar një rast i tillë mund të jetë i ri, në arenën ndërkombëtare formati ka pasur raste të ngjashme. Në Filipine, Ailah Antopina është shënuar si gruaja e parë myslimane me mbulesë që ka marrë pjesë në Pinoy Big Brother, duke krijuar precedent për përfaqësim më të gjerë kulturor e fetar në reality show.

Përfshirja e Ikballe Hudutit pritet të sjellë diskutime të shumta nga roli i përfaqësimit fetar në mediat shqiptare, te mënyra se si ajo do të përshtatet me dinamika sociale që zakonisht dominojnë brenda formatit. Ndërkohë, fansat e programit tashmë po presin me kuriozitet se si do të zhvillohet një sezon që, sipas të gjitha gjasave, premton risi dhe surpriza.

Ushtria ukrainase tha të martën se kishte sulmuar caqe ushtarake në Rusi me raketa ATACMS të dhuruara nga Shtetet e Bashkuara, duke e cilësuar ngjarjen si “zhvillim domethënës”.

Ukraina më parë nuk ka deklaruar haptazi se e përdor sistemin e avancuar të raketave balistike për të vënë në shënjestër pika brenda Rusisë, edhe pse kufizimi i përdorimit të tyre ishte hequr nga administrata e ish-presidentit amerikan, Joe Biden, para një viti, raporton agjencia e lajmeve “Reuters”.

“Përdorimi i kapaciteteve sulmuese me rreze të gjatë, përfshirë sistemet si ATACMS, do të vazhdojë” – thuhet në deklaratën e Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Ukrainës të martën.

Kievi i kishte pranuar këto raketa në vitin 2023, por fillimisht ishte i kufizuar që ato t’i përdorte vetëm brenda territorit të Ukrainës.

Joe Biden, president i Shteteve të Bashkuara atë kohë, i kishte hequr kufizimet në nëntorin e vitit 2024, veprim që fillimisht ishte kritikuar nga pasardhësi i tij, Donald Trump.

Ukraina ka kërkuar raketa amerikane “Tomahawk”, të cilat kanë rreze veprimi prej 2.500 kilometrash, duke thënë se ato do ta ndihmonin që ta detyrojë Rusinë për t’u ulur në tavolinën e bisedimeve.

Edhe pse Trumpi fillimisht e kishte lënë të hapur idenë e shitjes së tyre në Ukrainë, në nëntor tha se ai “nuk po e shqyrtonte vërtet” këtë veprim./Nacionale

Forcat e Armatosura të Ukrainës kanë konfirmuar për herë të parë përdorimin e raketave amerikane Army Tactical Missile Systems (ATACMS) kundër objektivave ushtarake në territorin rus, njoftoi më 18 nëntor Shtabi i Përgjithshëm i Ukrainës.

Konfirmimi vjen pas muajsh të tërë gjatë të cilëve një proces rishikimi në Departamentin e Mbrojtjes të SHBA-së i jepte Sekretarit të Mbrojtjes, Pete Hegseth, të drejtën të bllokonte goditjet me rreze të gjatë brenda Rusisë me raketa amerikane – çka në praktikë kishte penguar përdorimin e ATACMS kundër objektivave në Rusi që nga fundi i pranverës, raportoi The Wall Street Journal më 23 gusht.

Presidenti amerikan Donald Trump më 21 gusht deklaroi se Ukraina “nuk ka asnjë shans të fitojë” nëse nuk lejohet të godasë territorin rus dhe kritikoi ish-presidentin Joe Biden për faktin se nuk i kishte lejuar Kievit të “kundërpërgjigjej, por vetëm të mbrohej”.

Edhe pse kjo është goditja e parë e konfirmuar zyrtarisht nga Shtabi i Përgjithshëm, është raportuar gjerësisht se Ukraina kishte përdorur ATACMS në territorin rus më 19 nëntor 2024, kur goditi një arsenal rus në Karachev, një qytet në perëndim të Rusisë.

Shtabi i Përgjithshëm tha se goditja e 18 nëntorit ishte “një zhvillim i rëndësishëm që nënvizon vendosmërinë e palëkundur të Ukrainës për sovranitetin e saj”.

“Pavarësisht presionit të vazhdueshëm të ofensivave ruse, ukrainasit mbeten të palëkundur, duke treguar vendosmëri dhe qëndrueshmëri të vazhdueshme në mbrojtje të atdheut. Përdorimi i kapaciteteve të goditjeve me rreze të gjatë, përfshirë sistemet si ATACMS, do të vazhdojë,” thuhej në deklaratë.

Detaje të mëtejshme të sulmit nuk ishin dhënë në momentin e publikimit.

Kanalet ukrainase në Telegram, përfshirë Exilenova+, raportuan se banorët e Voronezhit në Rusi kishin dëgjuar shpërthime dhe aktivizim të mbrojtjes ajrore si pasojë e një sulmi me raketa.

ATACMS janë raketa balistike të furnizuara nga SHBA, me rreze veprimi deri në 300 kilometra. Ish-presidenti Biden kishte lehtësuar kufizimet për përdorimin e tyre në nëntor të vitit 2024, duke i lejuar Ukrainës t’i përdorë kundër objektivave ushtarake brenda Rusisë.

Ukraina mori versionet me rreze më të shkurtër të ATACMS në vjeshtën e vitit 2023. Në pranverën e vitit 2024, SHBA filloi furnizimin me modele të përmirësuara. Në atë kohë, Kievit i lejohej të përdorte raketat vetëm kundër objektivave në territoret ukrainase të pushtuara.

Nga Lorenc Vangjeli

Mandati i parë i Edi Ramës në 2013-ën shpjegohet me epërsinë e strategjisë politike, sinergjisë njerëzore si dhe qortimit të gabimeve të së shkuarës. E majta mundi të bashkojë dy grupimet e saj më të mëdha, PS e LSI dhe rezultati ishte shifra prej një milion votash përballë një PD-je me individë të pasur, klane edhe më të ngopur dhe me shumicën dërmuese të ministrave që mezi prisnin të dilnin në opozitë për të shijuar jetën pa stres me çfarë kishin vjelë në pushtet. Veterani Sali përballë tij e Metës, injoroi atëherë këshillën e vjetër të gjuetarëve: Mos dil kurrë në gjueti me zagarë të ngopur e pa uri. Ata nuk vrapojnë kurrë. Berisha u mposht nga hesapi mbi logjikën, nga hilja e ekonomistit mbi veshjen e luftëtarit, nga egoizmi vetjak mbi vijimin e sakrificës për të tjerët.

Mandati i dytë i Edi Ramës në 2017-ën shpjegohet me një kryevepër vetjake taktike e tij. Në 2017-ën nuk i duhej të ishte as më i fortë dhe as më i bashkuar me pjesë e fraksione politike të së majtës. I mjaftonte ndarja, mosbesimi dhe paranoja mes kundërshtarëve të tij të paditur e naivë, egërshakë e të çoroditur. Miqtë dhe kundërshtarët e Ramës madje shkojnë dhe më tej duke lartësuar shefin e tyre si strateg që nuk ju desh më shumë se 12-13 milionë euro, sa kushton një gjyq arbitrazhi kundër Shqipërisë, për të “blerë” fitoren që meritonte dhe e shijoi vetë. Mos mposht gjithë ushtrinë armike, mjafton të bësh aleat komandantin e saj, këshillojnë strategët e luftës. Dhe kështu ndodhi. Rama kishte mësuar nga Sali Berisha që në Shqipëri nuk ka nevojë të jesh më i fortë se kundërshtari. Del e tepron që kundërshtari të jetë më i dobët!

Mandati i tretë i Edi Ramës në 2021-shin shpjegohet nga psikologjia. Atëherë kur më shumë se nikoqir i drejtimit të shtetit, punëve publike apo menaxhimit të parave publike, Rama u dëshmua kryemjeshtër i menaxhimit të dobësive njerëzore. Duke nisur e stisur beteja të rreme të përditshme, por gjithmonë i fokusuar në luftën finale në ditën e zgjedhjeve, duke afruar e mikluar me rradhë kundërshtarët dhe vanitetin e tyre, duke ju imponuar politikës lokale me politikën ndërkombëtare, ai afronte ndeshje ku të donte, si të donte dhe me mjetet që zgjidhte po vetë. Një pararendes i hershëm i tij si ish-mbreti i shqiptarëve Ahmet Zogu, pothuaj një shekull më parë, Rama bëri identik të njëjtën gjë kur ju imponua i vetëm gjithë Shqipërisë. Djegia e mandateve dhe bojkoti idiot i zgjedhjeve lokale dy vjet përpara zgjedhjeve të përgjithshme, nuk ishin qershia mbi tortë, por vetë torta me kopësht qershish rrotull, që Piter Pani i parritur politikës shqiptare Lulzim Basha, e dhuroi si prostituta virgjërinë e tjetrës.

Mandati i katërt i Edi Ramës në 2025-ën shpjegohet vetëm nga letërsia. Me një linjë zhvillimi ngjarjesh në kampin përballë që ai jo vetëm e parashikonte, por edhe ndikonte mbi to, si vullneti i shkrimtarit mbi personazhet e tij, me një aradhë matrioshkash të ngjashme në ngjyrë, formë, portret apo aromë në kampin e tij, gjithmonë e më i vetmuar dhe i larguar nga njerëzit me të cilët kishte nisur marshimin e tij për të marrë në fillim bashkinë e Tiranës, pastaj partinë e të majtës e më tej gjithë Shqipërinë, Rama morri i vetëm mandatin e katërt të personalizuar nën emrin e tij dhe pa bërë askënd bashkaksioner në triumfin e tij gjithashtu personal.

Si të gjithë shkrimtarët, më shumë se lexuesit të ditës, ai tashmë ka luksin të përfytyrojë fatin e tij si personazh i historisë. Një Fan Nol modern me atlete e kravatë në vend të veshjes asketike të Peshkopit gojëtar, Rama ka mundur të krijojë një realitet paralel mes të vërtetës me shumë fytyra dhe fytyrës së përditshmërisë. Dhe lumturia apo fatkeqësia e atyre që e dëgjojnë apo mohojnë, është zgjedhje individuale, varësisht se në cilin lloj realiteti zgjedh gjithkush të jetojë.

Në të tre këto beteja të përgjithshme elektorale, padyshim kishte dhe një mori faktorësh joelektoralë. Që nga ata që ndryshojnë rezultatin jo vetëm me presje dhjetore e deri tek filozofia e imponimit të garës së pabarabartë në ditën e finishit, që nga organizmi kapilar i një trupe të disiplinuar elektorale si PS-ja e deri tek rekrutimi part time i botës së errët dhe parave që kurdoherë nuk mbajnë erë. E mbi të gjitha, herë duke “blerë” qenin roje të kundërshtarit e herë duke e ushqyer atë me dorën e tij për të lehur më pak.

Ka një histori të jashtëzakonshme që ngjan si e dalë nga letërsia, por që është totalisht reale. Në fund të viteve 80-të, në një nga dimrat e egër me stuhi e dëborë në qytetin e Korçës ka pasur një seri të pabesueshme vjedhjesh në pastiçeritë e qytetit. Përdorej i njëjti truk gjithmonë dhe policia ishte e bindur se ishte një grup i vetëm autor i vjedhjeve sepse teknika e përdorur ishte gjithmonë e njëjta. Vjedhjet ndodhnin gjithmonë natën; thyhej vetrata e xhamtë me gur dhe pastaj grabiteshin ëmbëlsirat, që nga tortat e mbetura e deri tek ingranazhet pesëdhjetë qindarkëshe. Seriali i vjedhjeve vazhdoi deri sa rasti solli dhe zbulimin e fajtorit. Ishte një adoleshent me flokë të kuqe e quka në fytyrë, jo më shumë se 12-13 vjeç, që hynte natën si vjedhës në çdo pastiçeri, siç hynte ditën si klient i uritur. Deri kur ishte vendosur të hante ëmbëlsirat që kishte vjedhur pikërisht brenda dyqanit. Dhe, siç thuhej të nesërmen në çdo mëhallë të Korçës, kishte ngrënë aq shumë sa e kishte zënë sheqeri dhe më pas edhe gjumi i thellë në vendin e krimit. E kapën ndërsa flinte gjumin e thellë të mbingopjes.

Edi Rama ndoshta nuk e ka dëgjuar kurrë këtë histori të hershme korçare, e cila nuk shpjegon ende se kush ishte viktima e kush ishte agresori, kush kishte bërë faj e kush ishte fajtori. Detaje më shumë mund t’i tregojë Nikoja i Kuvendit, për shembull, nëse pyet edhe ai vetë shokët e tij të vjetër, por jo të rinjtë. E më pas, gjykimin përfundimtar mbi taktikat e strategjitë e mandatit të tij të katërt, Rama është i ndëshkuar t’i bëjë vetë. Gjenerali që ka fituar çdo betejë deri tani, i duhet të fitojë luftën finale të së nesërmes: luftën me vetëbesimin dhe bindjen se në Tiranë nuk mund të ndodhë gjithçka! Në fund, të fundit, pesha e një politikani matet me shumën e armiqve që ka përballë. Dhe për momentin, ata janë marshallah, madje gjenden më shumë në rradhët e miqve sesa në rreshtat e armiqve.

Rama ka një nevojë të dëshpëruar që të rigjejë neverinë e tij të djeshme prej artisti rebel ndaj analfabetëve budallenj, gëmushave e shkurreve pa rrënjë, gonxheve me gjëmba e mediokërve të padobishëm që e rrethojnë kudo. I nevojitet divorci me dashuritë e rreme dhe servilët e mrekullueshëm që dinë të thonë fiks atë që atij i pëlqen të dëgjojë për momentin. Politikani atipik dhe i fundit i këtij tranzicioni, që ai vetë do ta mbyllë më në fund mbas shpinës së tij, një rimishërim fantastik i Ahmet Zogut me Fan Nolin e Sali Berishën njëherësh, e di më mirë se kushdo, që kur gomerët hyjnë në tempull, shndërrohet tempulli në stallë dhe jo gomerët në profetë! Siç ka konvertuar ai vetë me dhjetra të tillë. Askush tjetër nuk ka mundur ta bëjë më mirë këtë lloj konvertimi të gjësë së gjallë sesa Edi Rama, ky iluzionist i jashtëzakonshëm i këtyre viteve drithëruese për Shqipërinë!

P.S., si Post Scriptum dhe jo si Partia Socialiste!

Po Enver Hoxha ku është? Ku është Enveri? Enverizmi nuk ka vdekur kurrë në Shqipëri. Enverizmi është gjallë; ai jeton i rimishëruar edhe tek antikomunistët më antikomunistë në Republikën e ZeqiLandit.

Republika e prokurorëve po ngrihet pa votë, kur një masë sigurie bëhet akt qeverisjeje dhe gjykata tenton të zëvendësojë Kryeministrin në kufirin e parë të një grushti shteti pa tanke

Nesër Gjykata e Posaçme mund ta emërojë vetë zëvendëskryeministren e Edi Ramës. Sepse me vendimin nr. 118 datë 19 11 2025 ajo mori një kompetencë që nuk ia jep as Kushtetuta as ligji. Pezulloi numrin dy të qeverisë nga detyra sikur të ishte organ emërues. Sikur pushteti ekzekutiv të varej nga vula e gjyqtarëve dhe jo nga vota e qytetarëve. Dhe ky është thelbi. Jo fati penal i Belinda Ballukut. Por fakti që një gjykatë i tregoi Kryeministrit se kush komandon ekzekutivin.

Me një vendim të vetëm GJKKO i dërgoi një mesazh politik qeverisë. Ne vendosim kush rri dhe kush ikën nga kabineti. Ne vendosim kur qeveria mbetet pa numrin e saj dy. Ne vendosim kush mund të ushtrojë pushtet ekzekutiv. Sepse masa “pezullimi i ushtrimit të detyrës” për një zëvendëskryeministre nuk është masë sigurie. Është akt qeverisjeje. Është ndërhyrje në thelbin e pushtetit.

Vendimi në vetvete e pranon këtë. Në pikën e parë të tij thuhet qartë se gjykata ka vendosur “pezullimin nga detyra me funksione të larta shtetërore si Zv.Kryeministër i Republikës së Shqipërisë dhe Ministër i Infrastrukturës dhe Energjisë”. Pra gjykata e ka të qartë se çfarë funksioni po pezullon. Dhe pikërisht për këtë akti nuk është më juridik. Është politik. Është institucional. Është kompetencë që s’i takon.

Sigurisht që drejtësia ka të drejtë të hetojë ministra. Ka të drejtë të kërkojë masa sigurie ndaj kujtdo zyrtari publik. Por nuk ka asnjë të drejtë të zgjedhë qeverinë. Të marrë për vete rolin që Kushtetuta ua jep qartësisht tre institucioneve dhe vetëm atyre. Kryeministri propozon. Presidenti dekreton. Kuvendi miraton. Këtu fillon dhe mbaron skema e emërimit dhe shkarkimit të ministrave dhe të zëvendëskryeministrit. GJKKO nuk është as Kryeministër. As President. As Kuvend. Nuk ka mandat të ndërtojë qeveri paralele përmes masave të sigurimit.

Kjo nuk ka lidhje me fajësinë e Belindës. Kjo është çështje shteti. Sepse zëvendëskryeministri është njeriu që drejton vendin në mungesë të Kryeministrit. Nëse Kryeministri është i pamundur të ushtrojë funksionet e tij, vendi mbahet nga zëvendësi. Dhe nëse zëvendësi është pezulluar nga gjykata, zinxhiri i ushtrimit të pushtetit këputet. Pra vendi hyn në vakum ekzekutiv. Pra qeveria ngelet pa kokë rezervë. Pra gjykata ndërhyn në mekanizmin e vazhdimësisë së shtetit. Askush nuk e ka këtë të drejtë.

Dhe këtu qeveria nuk ka të bëjë vetëm me një emër. Ka të bëjë me funksionin. Me parimin. Me kufirin mes pushteteve.

Belinda Balluku nuk është vetëm ministre. Ajo është deputete e zgjedhur. Dekretuar si ministre nga Presidenti. Miratuar nga Kuvendi. E propozuar nga Kryeministri. Pra me dyfish imuniteti. Imunitet ekzekutiv dhe parlamentar. Imunitet që nuk e mbron personin por institucionin. Njeriun jo. Funksionin po.

Me masën “ndalim i daljes jashtë shtetit” gjykata ka futur parlamentin në një spirale si ajo e rastit Berisha ku vetë Kuvendi e konsideroi masën si formë të kufizimit të lirisë së një deputeti. Por në rastin e Ballukut kemi më shumë. Sepse nuk kufizohet vetëm liria e një deputeti. Kufizohet ushtrimi i pushtetit ekzekutiv. Dhe kjo nuk është më masë sigurie. Ky është akt me pasoja kushtetuese.

Drejtësia mund të kërkojë heqjen e imunitetit. Mund të kërkojë arrest me burg. Mund të kërkojë çdo masë tjetër që kufizon individin. Por nuk mund të japë masa që prekin ekzekutivin. Nuk mund të ndërhyjë në përbërjen e qeverisë. Nuk mund të sillet sikur është organ vendimmarrës i pushtetit ekzekutiv. Kjo është linja që nuk kalohet.

Edi Rama duhet të shkojë deri në fund në Gjykatën Kushtetuese. Sepse nëse sot pranon në heshtje që një gjykatë të pezullojë zëvendëskryeministren pa pëlqimin e Kuvendit, pa procedurë dhe pa dialog kushtetues, nesër e njëjta gjë mund të ndodhë me cilindo ministër. Madje edhe me vetë Kryeministrin. Mjafton një interpretim kreativ i nenit “rrezik për prishjen e provave”. Ky është mekanizëm që çmontuar pushtet. Ky është precedent.

Rama nuk mund të thotë “e zgjidhim politikisht”. Sepse kjo nuk është çështje politike. Është çështje kushtetuese. Nëse sot nuk vihet kufiri, nesër SPAK e GJKKO do kenë de facto fuqinë për të projektuar qeveri të reja përmes dosjeve dhe masave të sigurimit. Dhe kjo nuk është më drejtësi. Është inxhinieri politike. Është rishkrim i sistemit përmes vendimeve penale. Jo përmes votës.

Këtu hyn edhe roli amerikan. Departamenti i Drejtësisë, OPDAT, Ambasada e SHBA-ve kanë investuar vite të tëra për SPAK-un. Kanë dhënë legjitimitet moral dhe politik. Kanë garantuar mbështetjen ndërkombëtare.

Por tani, pikërisht për këtë, duhet të jenë të parët që kërkojnë respektimin e procedurave. Sepse një drejtësi që perceptohet si e mbështetur nga amerikanët nuk mund të veprojë jashtë kornizës kushtetuese pa dëmtuar vetë reformën. SPAK nuk është projekt për të zgjedhur qeveritë e Shqipërisë. Është projekt për të gjykuar korrupsionin. Dhe këto dy role nuk duhen dhe nuk mund të përzihen. Vetëm nëse ajo ka lobuar dhe vendos që kështu të ndodh dhe shpeshherë nuk pyet fare për procedura.

Belinda Balluku nuk është problemi. Është shembulli. Është testi. Është kokë turku e një sistemi që kërkon të tregojë forcë duke kaluar përmes rrugës më të rrezikshme. Drejtësia nuk mund të jetë arkitekte e ekzekutivit. Nuk mund të jetë pushteti që shemb dhe ndërton qeveri. Kjo tingëllon si luftë ndaj korrupsionit por në thelb është përçarje e pushteteve. Është rrëshqitje në republikën e prokurorëve. Grusht shteti pa tanke. Grusht shteti me masa sigurie.

Në këtë moment nuk ka rëndësi nëse Belinda është fajtore apo jo. Këtë e thotë gjykata me proces. Rëndësi ka nëse pranojmë që gjykata të bëhet vetë proces politik. Rëndësi ka nëse pranojmë që një zëvendëskryeministër të pezullohet me një firmë gjykatësi pa autorizimin e atyre që Kushtetuta u jep kompetencën për ta bërë këtë. Rëndësi ka nëse i hapim rrugë një precedenti që nesër mund të përdoret kundër kujtdo. Edhe kundër atyre që sot brohorasin.

Dita e sotme nuk është dita e Belindës. Është dita kur u prek një gur themeli i shtetit. Është dita kur gjykata provoi të tregojë se kush zgjedh qeverinë. Dhe nëse nuk ka një reagim kushtetues menjëherë, atëherë vendi nuk po rrezikon një krizë. Vendi po rrezikon një model të ri pushteti. Pa votë. Pa debat. Pa parlamentarizëm.

Një republikë ku gjykata i tregon Kryeministrit se kush duhet të jetë zëvendëskryeministër.

Ky është kufiri. Dhe ky kufi s’mund të kalojë.

Prej disa orësh godina e Kryeministrisë është në fokusin e të gjithëve, pasi Belinda Balluku dhe Ulsi Manja ndodhen në një takim me të parin e qeverisë Edi Rama. Pas raportimit se zëvendësja e tij, Balluku është pezulluar nga detyra nga GJKKO si masë sigurie në kuadër të hetimeve që po zhvillohen kundrejt saj, reagimet kanë qenë të shumta në opinionin publik dhe jo vetëm.

Megjithatë pritet me interes të shihet nëse Kryeministria do të dalë me ndonjë vendim, gjë e cila deri më tani nuk ka ndodhur, ndërsa mësohet se mbledhja me dyer të mbyllura vijon. Në këtë mori lajmesh e tymnajash, lindin disa pyetje që mund të marrin përgjigje vetëm nga ana juridike.

Cilat janë skenarët që mund të ndodhin pas kësaj mbledhje? Nga mbajtja në detyrë e Belinda Ballukut e deri te një vendim i Ramës për të ndryshuar emra të rëndësishëm në kabinetin e tij qeveritar. Newsbomb.al ka analizuar shkurtimisht duke konkluduar në tre skenarë juridikë të mundshëm.

1.Kryeministri Edi Rama mund ta mbajë Belinda Ballukun në detyrë dhe firmat e saj si Ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë t’i vendosë zëvendësministri. Por përtej kësaj, qeveria ka nevojë për zgjidhje më konkrete. Në mungesë të Kryeministrit Edi Rama, kush do të drejtojë kabinetin apo të marrë vendime në vend të të parit të qeverisë?

2.Padyshim që ka një skenar të dytë dhe jo vetëm kaq. Një rrugë e gjatë, një kalvar procedurash dhe pritjesh por që japin zgjidhje. Vendimi i GJKKO-së ndaj Belinda Ballukut mund të ankimohet në Gjykatën e Apelit. Pas kësaj në varësi të vendimmarrjes, lëvizja e radhës mund të jetë rruga drejt Gjykatës së Lartë, ndërsa më tej mund të përfundojë në Gjykatën Kushtetuese. Ajo që vlen të theksohet është se vendimi i pezullimit të saj ka fuqi vetëm tre muaj. Proceduralisht, Prokuroria dhe Gjykata mund të kërkojnë një shtyrje apo zgjatje të këtij vendimi, por vetëm me një muaj.

3.Një tjetër skenar që qëndron është dorëheqja e Belinda Ballukut ose Kryeministri Edi Rama ta shkarkojë atë. Në këtë mënyrë, detyrimisht në kabinetin qeveritar do të ketë ndryshime. Por i gjithë ky kalvar procedurash dhe vendimesh, nuk prek mandatin që Belinda Balluku ka si deputete e zgjedhur me vullnetin e qytetarëve, pasi pezullimi nga funksionet nuk të pezullon mandatin e fituar nga zgjedhësit.

Nga Elton Qyno

Një skemë e mirëfilltë korrupsioni dhe pastrimi parash është realizuar nga një rrjet zyrtarësh dhe biznesmenësh të lidhur me ish-ministren e Infrastrukturës, Belinda Balluku, përbën një rast tipik për rekord “Guinnes”.

E gjitha ka ndodhur brenda një guaske që ndërlidhej mes shoqërisë “DAAM” të themeluar në vitin 2017, Autoritetit Rrugor Shqiptar dhe Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjitikës.

Por tashmë SPAK përmes zbulimit të 5 kontratave të blerjeve fiktive dhe mesazhet telefonike, ka zbërthyer të gjithë skemën e vjedhjes, duke sjellë njëherësh dhe “vdekjen” e grupit të Belinda Ballukut në ARRSH dhe ministrinë e infrastrukturës.

Tashmë pjesa më e madhe janë të pandehur, disa janë arrestuar, ndërsa kryetarja e këtij grupi, Belinda Balluku, është pezulluar nga detyra dhe kufizuar dalja jashtë shtetit, e ka indicia të forta se në ditët në vijim mund të ketë dhe masë arrestimi.

Gazetari Elton Qyno ka mësuar se SPAK ka arritur të “çajë” këtë grup korrupsioni që vepronte në ARRSH dhe Ministri, duke ndjekur një strategji me zbulimin e kontratave fiktive që kryheshin në shit-blerjen e kompanisë “DAAM“, faturat fiktive të shoqërisë “Net Group” dhe mbi 6 mijë mesazhe të rikuperuara në telefonat e Evis Berberit dhe zyrtarëve të tjerë të ministrisë dhe ARRSH-së.

Përmes mesazhe, SPAK tashmë ka rregjistruar zyrtarisht 3 dosje penale kundër Belinda Ballukut, si ajo e tenderit 190 milion euro të tunelit të Llogarasë, tenderit 2 milion euro të supervizimit të punimeve të tunelit të Llogarasë dhe tenderit për ndërtimin e Lotit Nr.4 të Unazës së Jashtme të Tiranës.

Sipas dokumentave çelësi fillestar i korrupsionit ka qënë shoqëria “DAAM” e themeluar në 5 Tetor 2017 nga Valter Begaj. Emri fillestar i kësaj kompanie ka qënë, “ВVAAL ENGI-10”, ndërsa administrator është emëruar Ervis Lami, shok i ngushtë i Evis Berberit.

Por 11 muaj nga themelimi i kësaj shoqërie, në 7 shtator 2018, para noteres Violeta Sulkaj, biznesmeni themelues i kompanisë “DAAM” që tashmë ndodhet në burg, Valter Begaj nënshkruan një kontratë me Evis Berberin.

Valter Begaj, zotëronte në atë kohë 100 për qind në pjesë 1.00 të kuotave të kapitalit të shoqërisë “ВVAAL ENGI-10”.

Sipas kontratës, Valter Begaj, deklaron se i shet blerësit Evis Berberi 100 për qind të këtyre kuotave në shumën 1 milion lekë të vjetra, shumë e cila është likujduar jashtë kësaj zyre dhe pala shitëse i ka marrë të hollat në dorë dhe nuk ka asnjë pretendim për këtë vlerë të likujduar.

Edhe Ervis Berberi, deklaron se është dakort si më sipër, pra që ka blerë në masën 100 për qind kuotat e kapitalit dhe që e ka likujduar plotësisht shitësin Begaj, për vlerën 1 milion lekë të vjetra.

Me blerjen e shoqërisë “ВVAAL ENGI-10”, Evis Berberi në muajin Tetor 2018, vendos të ndryshojë emrin e saj, duke e quajtur “DAAM” ndërsa administrator vijon të qëndrojë Ervis Lami.

Ndërkohë 1 vit më pas, në 31 janar 2019, shoqëria “DAAM” e përfaqësuar nga pronari i saj Evis Berberi, shitet tek një vajzë nga Kavaja, e quajtur, Brunilda Buli.

Një kontratë fiktive që Brunilda Buli merte përsipër tek noterja Rezarta Koçi, ti paguante Evis Berberit 500 mijë euro për ti blerë këtij të fundit 100 për qind të aksioneve. Berberi e bleu kompaninë në 2018 kundrejt 1 milion lekë të vjetra dhe për 1 vit e shiti të njëjtën kompani 500 mijë euro.

Në nenin 2 të kësaj kontrate të nënshkruar mes palëve në fillim të vitit 2029, thuhet se:

”…shitësi ia shet këto kuota blerësit kundrejt një çmimi 500 mijë euro, të vlerës nominale. Palët deklarojnë se kësti i parë në çmimin prej 8 mijë euro është paguar jashtë zyrës noteriale nga blerësja në favor të shitësit, të cilët nuk kanë asnjë pretendim ndaj njëri-tjetrit. Ndërsa pjesa tjetër e çmimit total do paguhet në 5 këste për një periudhë kohore prej 5 vjetësh, konkretisht nga 100 mijë euro çdo vit. Nëse pala shitëse nuk paguan vlerën totale të çmimit të shitjes brenda 5 vjetësh, shoqëria do i kthehet palës shitëse dhe pagesat e bëra gjatë kësaj kohe, nuk do i kthehen mbrapsht palës blerëse…”.

Por për të kuptuar se si kjo skemë funksionoi, SPAK iu desh të sekuestronte, celularët e drejtorit tashmë të arrestuar të ARRSH, Evis Berberi, hetime të cilat nisën në shtator të vitit 2023, pas të dhënave që u publikuan në media.

Një oficer i Byrosë Kombëtare të Hetimit, vuri më pas në lëvizje Prokurorinë. Por ajo çka e fundosi drejtorin e ARRSH, ishte zbërthimi i celularit Samsung, S 23 Ultra, në posedim të Ervis Lamit.

Aty nga ku u zbuluan edhe komunikimet midis tij, Evis Berberit, Valter Begaj dhe Brunilda Bulit. Biseda të cilat nuk linin asnjë hamendësim sipas SPAK, se Evis Berberi ishte pronari de fakto i kompanisë ‘DAAM’ dhe e kontrollonte atë në mënyrë të tërthortë, teksa si zyrtar i lartë në administratë çonte para në llogaritë e tij nga taksat e qytetarëve shqiptarë.

Në 16 gusht 2021 Brunilda Buli, i shkruan Ervis Lamit: “…Më fal që po të shkruaj në këtë orë. Doja të pyesja. Kemi hyrë në ndonjë tender në Kavajë me “DAAM”. Se kishte marrë babin tim në telefon njëri në Kavajë dhe i kishte thënë që ka një gabim në letra.

Ervisi i përgjigjet: Po, po. Sot kemi dorëzuar letrat. Në dijeninë time dokumentet kanë qenë në rregull.

Brunida i shkruan: Po çfarë tenderi është?

Ervis i dërgon sms: Është një objekt për realizimin e projekteve të ngrohjes me kaldajë, në 4 objekte”.

Ndërkohë sipas dokumentave të siguruara nga gazetari Elton Qyno, në 23 dhjetor 2021, vartësja e Evis Berberit Brunilda Buli, vendos t’ia shesë të gjitha aksionet e kompanisë “DAAM”, pronarit fillestar të kësaj shoqërie, biznesmenit Valter Begaj.

Sipas dokumentave fiktive që SPAK ka zbuluar, Valter Begaj që shiti kompaninë në 2018, tek Evis Berberi kundrejt vlerës financiare prej 1 milion lekë të vjetra, tashmë pas 3 viteve vetëofrohet të blerë këtë shoqëri, kundrejt 200 milion lekë të rinj (2 miliard lekë).

Kjo shifer e madhe, sipas kontratës do të paguhej nga blerësi në llogarinë bankare të shitësit dhe mandatet do të bashkangjiteshin kësaj kontrate.

Por çuditërisht, 2 muaj pasi Valter Begaj, ka blerë aksionet kundrejt 200 milion lekë të rinj të shoqërisë “DAAM”, ai në muajin shkurt 2021 vendos t’ia shesë këto aksione me të njëjtin çmim administratorit të shoqërisë “DAAM”, Ervis Lami, i cili është shok i ngushtë i Evis Berberit dhe Valter Begaj.

Sipas dokumentave të siguruara, në 21 shkurt 2022 firmoset një kontratë tjetër shitjesh të kapitalit të kompanisë “DAAM” mes Valter Begaj, gruas së tij Loreta Vallja që jep pëlqimin dhe Ervis Lamit, shokut të ngushtë të Evis Berberit.

Sipas kontratës të, çmimi i shitjes së 100 për qind të aksioneve, është fiksuar në 200 milion lekë të rinj.

Në nenin 2 të kësaj kontrate thuhej se: “…pala shitëse Valter Begaj dhe dhënësja e pëlqimit Loreta Vallja deklaron se i shet blerësit Ervis Lami, gjithë kuotën që ajo zotëron, me pjesëmarjen në masën 100 për qind të kapitalit të shoqërisë kundrejt çmimit të sitjes 200.000.000 (dyqind milione) lekë të rinj. Kjo vlerë do të paguhet nga blerësi në llogarinë bankare të shitësit dhe mandatet do t’i bashkangjiten kësaj kontrate. Palët deklarojnë se çmimi është i vetëm, i pandryshuar dhe palët nuk kanë asnjë pretendim ndaj njeri-tjetrit në lidhje me vlerën dhe mënyrën e likujdimit si me poshtë përshkruar. Çmimi i shitje’s se kuotave te kapitalit do te paguhet me keste brenda nje periudhe kohore prej 3 (tre) vitesh nga dita e nenshkrimit te kesaj kontrate. Nese pala blerese nuk paguan vleren totale te cmimit te shitjes se kuotave te kapitalit brenda 3 vjetesh, shoqeria do t’i kthehet shitesit, pronarit aktual, pa asnjë detyrim shtesë.

Por habitë me shitje-blerje fiktive të kësaj kompani nuk kanë rreshtur sërisht. Pasi dy muaj pas shitjes 200 milion lekë të rinj, pronari i ri, Ervis Lami, në 4 Prill 2022 ka vendosur tia shesë të gjitha aksionet e shoqërisë, biznesmenit fillsetar të saj, Valter Begaj.

Kontrata e shitjes nuk është bërë tek asnjë noter ndërsa çmimi i shitjes së kësaj shoqërie është 0 lekë.

“…shitesi Ervis Lami, deklaron se i shet blerësit Valter Begaj, (pronar i mëparshëm i subjektit) 100 për qind të këtyre kuotave, kundrejt vlerës 0 lekë, pasi shitësi tërhiqet nga pronësia dhe të dy palët nuk kanë asnjë pretendim ndaj njeri-tjetrit…”-thuhet në kontratën e shitjes.

Tashmë kjo shoqëri është sekuestruar nga SPAK qysh prej 2 Prillit 2024 dhe ende vijon të jetë e sekuestruar.

Pas largimit nga “Wake Up”, Neada Mucaj ka reaguar për herë të parë në rrjetet sociale.

Moderatorja ka publikuar një foto me buqetë lulesh dhe një kartolinë, ku një person anonim i ka dërguar një mesazh mbështetjeje:

“Një kujtesë e vogël se edhe ditët e vështira mund të lulëzojnë në diçka më të mirë. Dikush këtu beson tek ti.”

Neada e ka shoqëruar postimin me fjalët: “Kushdo qofsh, faleminderit!”

Ky reagim i qetë dhe emocional vjen vetëm pak ditë pasi Neada dhe Enxhi Nasufi u larguan nga “Wake Up”, ndryshim që erdhi pas sherrit mes dy moderatoreve.

Nderkohe qe Tirana po zien per masat e SPAK ndaj Ballukut, dhe populli shqiptar mezi pret te marre dhe nje fare qendrimi per kete ceshtje, ka qene Ambasada e cila sapo ka postuar nje postim te thjeshte qe ska lidhje me situaten, por ku i dihet!

Ambasada e SHBA në Tiranë ka bërë një njoftim të rëndësishëm për qytetarët duke treguar se cilat janë kanalet e vetme zyrtare të saj.

Ambasada e SHBA përmes një postimi në rrjete sociale duket se tregon që i druhet sulmeve kibernetike ndërsa thekson se vlerëson angazhimin e vazhdueshëm me ndjekësit.

Sakaq, në postim Ambasada e SHBA në Tiranë paralajmëron që ndjekësit të jenë të kujdesshëm kur të ndërveprojnë me profile ose mesazhe që pretendojnë se përfaqësojnë vetë ambasadën.

“Ne e vlerësojmë angazhimin e vazhdueshëm me ndjekësit tanë. Për të siguruar një komunikim të sigurt, duam t’ju kujtojmë se kanalet tona të VETME zyrtare janë:
▪️Facebook: @usembassytirana
▪️Instagram: @usembassytirana

▪️X: @USEmbassyTirana
▪️Youtube: @USEmbassyTirana
▪️website: al.usembassy.gov
Ju inkurajojmë të jeni të kujdesshëm kur ndërveproni me profile ose mesazhe që pretendojnë se na përfaqësojnë ne. Siguria online ka rëndësi për të gjithë ne.”-shkruan Ambasada e SHBA në Tiranë.

Gazetari Almer Toska, i ftuar në një studio televizive ka folur për pezullimin nga detyra të Belinda Ballukut dhe bllokimin e pasaportës nga GJKKO, ndërsa ajo është marrë e pandehur prej javësh nga SPAK.

Toska u ndal te vizita e sotme e Ballukut në Kryeministri, ku ajo ndodhet prej dy orësh dhe besohet se po zhvillon një takim me kreun e qeverisë, Edi Rama.

Sipas tij ka një debat të fortë mes Ramës dhe Ballukut, pasi kryeministri i kërkon asaj dorëheqjen ose shkarkimin, ndërsa ajo e refuzon këtë gjë.

Almer Toska: Ka një debat shumë të fortë mes Ramës dhe Ballukut. Rama i kërko nshkarkimin dhe dorëheqjen dhe ajo nuk e pranon. Duhet vlerësuar puna korrekte e prokurorit të çështjes dhe drejtësisë në këtë rast. Zyrtari i DASH Ian Flemmin i cili vizitoi SPAK, ka dhënë garancinë për ta cuar këtë çështje deri në fund.

Vendimi i GJKKO-së përtë ndaluar zv kryeministren Belinda Balluku për të hyrë në zyrë dhe për ti mbajtur asaj peng pashaportën, ndonëse në një farë mënyre u duk si një rufe në qiell të pastër, ishte parathënë në fakt nga një prej zërave më të fuqishëm propagandistikë të regjimit. Në pamje të parë dukej sikur, ndonëse SPAk e mori të pandehur, Rama nuk do ta shiste numrin dy të qeverisë. Ai dha shenja se do të vazhdonte ta mbante atë në detyrë edhe me çmimin e atij që i bën barrierrë drejtësisë. Këtë lojë vijuan edhe shume prej mediave pro qeveritare, që u vunë në mbrojtje të Belinda Ballukut, që i pasqyronin aktivitetet e saj normalisht sikur ajo të mos ishte tashmë një e pandehur.

ulisa, dukej se po luhej një lojë tjetër. Shikues të vëmendshëm të sinjaleve nën rreshta që jepen përmes mediave, kanë vënë re prej ditësh një ndryshim kursi editorial të TopChannel në raport me Ballukun. Në ekranin më të madh kombëtar të vendit u vunë re të thirreshin kritikë të ashpër të zv/kryeministres, ndërkohë që ata nuk gjenin pasqyrim në pjesën me të madhe të mediave. Edhe në përzgjedhjen e titujve të lajmeve kishte ndryshim.

Nëse shumëkund bëhej sikur marrja e pandehur e Ballukut nuk kishte ndodhur në titujt e Top Channel citoheshin opozitarët e PD-së me akuza kundër saj.  Kollaj edhe sot mund të shihen tituj që citojnë Klevis Balliun që ankohet se Balluku fshihet dhe nuk shkon në interpelanca, aspo se asaj po i kalon buxheti më i madh ngaqe është ministrja që vjedh më shumë. Aty bëhet lajm i veçantë bojkoti i deputetëve të BD-së kur balluku mban fjalën. Një titull i kushtohet kundërshtarit të saj të madh Gaz Bardhit: “Duartrokitje për të pandehurën e SPAK”. Një tjetër pasqyron Berishën që e akuzon Belën për ‘manipullim dokumetash”.

Mund të përmenden edhe plot raste të tjera të ditëve të fundit, kur më e pakta që mund të thuhet është se Top Channel nuk ka treguar të njëjtin kujdes si mediat e tjera për ta mbrojtur të pandehurën.

Në kushte normale kjo vijë editoriale, në dukje korrekte, nuk do duhej të kish lenë shenjë. Por shpesh Top Channel është akuzuar se ka bërë lojën e Ramës dhe ka organizuar fushta sulmesh me porosi të kryeministrit kundër ‘vëllezërve të tij armiq” brenda partisë apo qeverisë. Ish zv/kryeministri Ahmetaj ka pretenduar se një gjë e tillë ka ndodhur kundër tij. Ai ka pranuar gjithashtu se kur ka qenë pjesë e kabinetit ka qenë në djeni që Topi, me porosi, ka sulmuar Fatmir Xhafën apo Ditmir Bushatin. Prandaj pyetja që shtrohet është: A është ky dhe rasti i Ballukut? A është kjo shenja se Rama pranoi ta lëshojë numrin 2 të tij? Për sa kohë që nuk ka prova kjo mbetet vetëm një pandehmë. Ajo mund të jete edhe thjeshtë një sjellje korrekte profesionale të TV kombëtar. Por ama një gjë është e sigurtë. Duke ndjekur Top Channel e kuptoje që ditë më parë se Belinda Balluku ishte duke rënë.

©Lapsi.al