Lajme Flesh

Në paketën e re fiskale për vitin 2026, Ministria e Financave ka përfshirë një ndryshim të rëndësishëm që prek drejtpërdrejt sektorin e bujqësisë: rishikimi i ligjit për Tatimin mbi Vlerën e Shtuar (TVSH), me synim korrigjimin e skemës së rimbursimit për fermerët.

Sipas parashikimeve paraprake, qeveria planifikon që fermerët të kompensohen me një normë prej 10% për TVSH-në, duke i dhënë fund periudhës aktuale ku skema tatimore për bujqësinë është zeruar dhe kompensimi është 0%.

10% rimbursim, direkt në llogaritë bankare të fermerëve

Ministria e Financave ka sqaruar se kompensimi 10% do të:

• kalojë drejtpërdrejt në llogarinë bankare të fermerit,
• nuk kërkon ndërmjetës,
• nuk lidhet me faturimin e tregtarëve apo grumbulluesve.

Skema synon të thjeshtojë procesin dhe njëkohësisht të mbrojë fermerët nga humbjet që vijnë si pasojë e axhendës aktuale fiskale.

Kostoja e kësaj mase llogaritet të arrijë 1.5 miliardë lekë në vit, ose rreth 15 milionë euro.

Pse po ndryshon skema? Problemi i TVSH-së 0%

Ndryshimet e viteve 2018–2019, kur TVSH për bujqësinë u vendos në nivelin 0%, u pritën fillimisht si politikë lehtësuese. Por në praktikë, skema rezultoi problematike:

• Grumbulluesit, tregtarët dhe kompanitë që blejnë prodhimin vendas nuk mund të rimbursojnë më TVSH-në, pasi nga fermeri marrin faturë me 0%.
• Për shkak të kësaj, blerësit ose:
  • nuk e blejnë prodhimin vendas,
  • ose, nëse e blejnë, janë të detyruar të ngarkojnë 20% TVSH në çmimin final.

Kjo e rrit automatikisht çmimin e produktit në treg dhe i bën produktet shqiptare më pak konkurruese krahasuar me ato të importit.

Në shumë raste, siç kanë raportuar edhe shoqatat e fermerëve, prodhimet kanë mbetur stok, pasi blerësit janë orientuar drejt importit që për ta është më i leverdishëm në aspektin fiskal.

Çfarë synon qeveria me skemën e re?

Sipas Ministrisë së Financave, rishikimi i ligjit të TVSH-së synon:

• të ulë kostot për fermerët,
• të nxisë prodhimin vendas,
• të rrisë konkurrueshmërinë e produkteve bujqësore,
• të krijojë stimuj të rinj për investime në bujqësi,
• të shmangë bllokimin e prodhimit në magazina.

Skema e re e kompensimit pritet të ketë ndikim të menjëhershëm në zinxhirin e furnizimit: nëse fermeri kompensohet me 10%, grumbulluesit dhe tregtarët do të kenë më shumë fleksibilitet për të blerë prodhimin vendas, pa u penalizuar nga barra e TVSH-së.

Në pritje të projektligjit

Ndryshimet janë njoftuar si pjesë e paketës fiskale 2026, por projekti i plotë ligjor ende nuk është publikuar. Detajet teknike pritet të bëhen të ditura në javët e ardhshme, ndërsa sektorët e interesuar po presin shpjegime për procedurat, mënyrën e llogaritjes dhe dokumentacionin që kërkohet.

Sektori i bujqësisë, që përbën një pjesë të madhe të ekonomisë së vendit, pritet të jetë një nga përfituesit kryesorë të kësaj reforme fiskale, nëse ajo zbatohet me korrektësi dhe transparencë.

Policia e Pogradecit ka finalizuar një operacion hetimor që ka çuar në arrestimin e dy 16-vjeçarëve, të cilët dyshohet se janë autorët e një ngjarjeje të rëndë të ndodhur në muajin maj të këtij viti. Sipas njoftimit zyrtar, të miturit kanë qëlluar me armë zjarri në drejtim të një banese, duke goditur shtëpinë e një 42-vjeçari që ushtron detyrën e inspektorit të pyjeve pranë Bashkisë së Pogradecit.

Nga hetimet paraprake dyshohet se ngjarja ka qenë e qëllimshme, ndërsa pas të shtënave, autorët janë larguar me shpejtësi dhe kanë shkuar në varrezat e qytetit, ku kanë hapur një varr të braktisur për të fshehur armën e krimit, një automatik të llojit kallashnikov. Pas një periudhe disa mujore ndjekjeje dhe punë operative, policia ka arritur të zbulojë vendndodhjen e armës, duke e sekuestruar së bashku me një sasi municioni luftarak dhe gëzhoja të modelit 56, të cilat përputhen me armën e përdorur në ngjarje.

Burime nga grupi hetimor bëjnë me dije se njëri nga 16-vjeçarët është person i njohur për policinë, pasi më herët ka qenë i proceduar për plagosje me thikë ndaj një bashkëmoshatari pas një konflikti banal. Për këtë arsye, hetuesit po verifikojnë nëse i mituri ka qenë pjesë e ndonjë grupi të strukturuar të të rinjve që mbajnë armë në zonë, apo nëse ngjarja lidhet me ndonjë hakmarrje ose presion ndaj inspektorit të pyjeve, i cili në ushtrim të detyrës së tij ka bllokuar shpesh raste të prerjeve të paligjshme të druve në zonat malore të Pogradecit dhe Çervenakës.

Në banesën e njërit prej të rinjve, gjatë kontrollit të ushtruar nga forcat e rendit, u gjetën gjithashtu fishekë të kalibrave të ndryshëm dhe disa prova të tjera materiale që do t’i nënshtrohen ekspertizës balistike. Ndërkohë, Policia ka bërë me dije se hetimet vijojnë për të zbardhur plotësisht motivin e ngjarjes dhe për të identifikuar persona të tjerë që mund të kenë ndihmuar autorët në fshehjen e provave.

Të dy të arrestuarit do të përballen me akuzat për “Vrasje të mbetur në tentativë”, “Mbajtje pa leje të armëve të zjarrit dhe municionit luftarak” dhe “Prishje e varreve”, ndërkohë që materialet i janë referuar Prokurorisë së Pogradecit për veprime të mëtejshme procedurale

Faik Konica dhe Luigj Gurakuqi kanë qenë dikur bashkëpunëtorë në revistën “Albania”. Por pas shpalljes së Pavarësisë, rrugët e tyre u ndanë. Madje, sikurse tregon Sej Vllamasi në kujtimet e tij, mes tyre ka pasur edhe një sherr fizik ku u zunë me grushta në Durrës.

Në vitin 1922, ky sherr do të rikthehej në vëmendje në diskutimet që bëheshin në parlamentin shqiptar. Temë u bë kur diskutohej për caktimin e një deputeti të Vatrës së SHBA-së në parlamentin shqiptar.

Vatra në atë kohë drejtohej nga Konica. Si rrjedhojë, deputetët gjatë diskutimeve nuk mungojnë t’i bëjnë “gjyqin” Konicës. U fol për disa kritika që ai kishte bërë ndaj shqiptarëve në shtypin e huaj.

Në këto diskutime, evidentohet edhe elementi i sherrit që kishte bërë me Luigj Gurakuqin. Ky i fundit, merr fjalën dhe del në mbrojtje të Konicës. Evidentoi rolin e tij në çështjen shqiptare.

“Po zotnij! Jemi zanë e mund të zihemi prapë. Por gjithmonë ball për ball e jo me sharje prapa kurrizit. Zihja personale nuk do më shtrëngojë kurrë të harroj shërbimet e tija”, u shpreh Luigj Gurakuqi duke i dhënë fund këtij debati.

Kur vete njeriu, i lirë e i vetëm, larg atdheut – viset e reja, ndryshimi i zakoneve, ëmbëlsia e udhëtimit e një mijë gjëra që vihen re ndër popuj të huaj. Të gjitha këto ta përgëzojnë zemrën e të bëjnë jo të harrosh Shqipërinë, po të mos të vejë tek ajo aq dendur mendja.

Më tutje, si ngopen sytë së pari ndryshime, gazi shuhet pak nga pak. S`di ç`të mungon. S`di se ç`të duhet. Një hije trishtimi ta mbulon fytyrën. E, pikë së pari herë-herë, mbastaj më dendur e më në fund shpesh e pothuaj kurdo e kudo, kujtimi i prindërve, i miqve e shokëve, kujtimi i dheut ku u lindem e u rritem, ku qajtëm foshnja e ku lozëm djelm, kujtimi i atyre maleve larg të cilëve nuk rron dot mirë një shqiptar, kujtimi i kombit, që, me gjithë ca të liga që ka, është kombi ynë, e më tepër kujtimi e dëshira e etja e gjuhës sonë ta shtrëngojnë e ta dërrmojnë me të vërtetë zemrën.

Ah, malli i Shqipërisë, malli i atdheut të dashur. I shenjtë mall e dashuri e shenjtë. Kush është ai shqiptar që s`e ka pasur në dhe të huaj! Duhet të jeshë jashtë Shqipërisë, e të jesh larg, për të kuptuar se ç`forcë e ç`bukuri të ëmbël ka për veshët kjo fjalë: Shqipëri! Ajo më e zbrazura letër, ajo fjala më e vogël, na sjell, kur vjen nga Shqipëria, një gaz të parrëfyeshëm, se na sjell si një copë të atdheut…

Gazetari shqiptaro-amerikan dhe historiani i njohur Elez Biberaj ka analizuar krizën e brendshme që ka përfshirë Partinë Demokratike, duke theksuar se figura si ish-kryeministri Sali Berisha, pavarësisht peshës historike, po e fronon ringritjen e forcës më të madhe opozitare në vend.

Sipas Biberajt, Partia Demokratike sot mbështetet më shumë te figura e Berishës, sesa te një program i qartë politik. Kjo sipas tij ka bërë që partia të shikojë pas, duke u fokusuar më tepër te një stil i vjetër udhëheqjeje, në vend që të mendojë për të ardhmen.

“Sot, Partia Demokratike mbijeton kryesisht falë qëndrueshmërisë personale dhe trashëgimisë së Berishës. Karizma dhe pesha e tij historike vazhdojnë të sigurojnë besnikëri, por nuk mund të zëvendësojnë një program të qartë apo një platformë të orientuar drejt së ardhmes. Pa një riformësim të guximshëm, demokraci të brendshme, zëra të rinj dhe një vizion bindës, partia rrezikon të shihet si mbetje e së shkuarës, jo si forcë e rëndësishme për demokracinë e sotme”, ka thënë Biberaj.

Ndonëse ish-kryeministri ka lënë gjurmë të thella në tranzicionin shqiptar, si presidenti i parë pas komunizmit dhe si një nga liderët më të rëndësishëm politikë të tre dekadave të fundit, sipas gazetarit ka ardhur momenti që ai t’ia lërë stafetën figurave të reja.

Ai shton se pikërisht kjo trashëgimi historike duhet ta nxisë Berishën që të bëjë hapin që i takon një burrë shteti, të hapë rrugën për një brez të ri udhëheqësish brenda Partisë Demokratike.

Biberaj vlerëson se partia ndodhet në një pikë kritike, ku mungesa e ndryshimit rrezikon ta kthejë atë në një strukturë të ngurtë dhe të shkëputur nga aspiratat e elektoratit. Ai paralajmëron se shtyrja e procesit të transformimit të brendshëm do të thellonte vetëm më shumë paralizën politike, duke rrënuar edhe më tej besueshmërinë e elektoratit dhe shpresën e qytetarëve.

Megjithatë, sipas tij, një largim i Berishës nuk duhet parë si një akt destabilizues, por si një shans për rilindjen e opozitës. Një garë e hapur, një proces transparent dhe promovimi i zërave të rinj mund të çlirojnë energjitë e bllokuara prej vitesh në PD dhe të hapin rrugën për një alternativë më moderne dhe përfaqësuese në skenën politike.

“Largimi i Berishës mund të shkaktojë beteja fraksionesh dhe paqëndrueshmëri afatshkurtër, por më shumë gjasa ka që të gjallërojë opozitën, duke çliruar energjinë dhe talentin e gjatë të shtypur. Partia Demokratike ka tashmë anëtarë të rinj premtues, potenciali i të cilëve është errësuar nga përçarjet e brendshme. Me hapësirë për t’u zhvilluar, ata mund të ndihmojnë në riformësimin e së ardhmes së partisë. Në të njëjtën kohë, Partia Demokratike duhet të zgjerojë bazën e saj duke tërhequr anëtarë dhe zëra të rinj, duke siguruar që rinovimi të mos kufizohet vetëm në ndërrimin e brezave, por të mbështetet në pjesëmarrje gjithëpërfshirëse. Me zgjedhjet vendore në vitin 2027 dhe ato parlamentare në vitin 2029, partia ka një mundësi vendimtare për t’u riorganizuar dhe rindërtuar”, ka thënë ai më tej.

Pjesë nga shkrimi i Elez Biberajt:

Elitat e Rrënjosura, Demokracia e Penguar:

Sistemi politik është ngurtësuar, duke gërryer kapacitetin institucional, penguar rinovimin dhe kufizuar mundësitë e pjesëmarrjes demokratike. Politika mbizotërohet nga Partia Socialiste dhe një Parti Demokratike e dobësuar. Këto dy parti kanë penguar në mënyrë sistematike fuqizimin e forcave të tjera politike dhe shfaqjen e alternativave të reja.

Rrjetet e klientelizmit dhe rrënjosja e elitave ushqejnë një sistem të ngurtë, ndërsa suksesi i brezit të ri shqiptar jashtë vendit nxjerr në pah potencialin e shpërdoruar brenda vendit. Emigrimi ka varfëruar kapitalin njerëzor, duke thelluar inercinë dhe duke zgjeruar hendekun mes gjallërisë shoqërore dhe ngurtësisë politike.

Përballë prirjeve autoritare dhe gërryerjes së mbikëqyrjes institucionale, e ardhmja demokratike e Shqipërisë kërkon një kundërvënie dhe mobilizim të gjerë në të gjitha sferat politike, institucionale dhe shoqërore. Kjo nënkupton një ndryshim rrënjësor: parti politike që ofrojnë alternativa të besueshme, një shoqëri civile të rigjallëruar, zëra intelektualë të angazhuar dhe një qytetari pjesëmarrëse, mbi të gjitha, një brez i ri i gatshëm të veprojë si promotor i ndryshimit.

Të dy partitë kryesore po përballen sot me kriza të përtëritjes, ndonëse në forma të ndryshme: Partia Demokratike si rrjedhojë e përçarjes dhe lodhjes, ndërsa Partia Socialiste si rrjedhojë e përqendrimit të tepruar të pushtetit dhe pajtimit të verbër me kryeministrin.

Kjo krizë e ngecjes është më e dukshme në Partinë Demokratike, e cila përballet me një sfidë vendimtare. Gabimet e viteve të fundit – mospjesëmarrja në procesin për ndryshimet territoriale, tërheqja nga parlamenti dhe bojkotimi i zgjedhjeve vendore – e kanë shtyrë partinë drejt skajit politik.

Shpallja e Sali Berishës si person i padëshiruar nga Shtetet e Bashkuara, pasuar nga problemet ligjore dhe vendosja në arrest shtëpiak, thelluan ndasitë e brendshme dhe dobësuan besueshmërinë e partisë. Megjithëse ajo garoi në një mjedis zgjedhor tërësisht të anuar kundër saj, rezultatet nxorën në pah një të vërtetë më të thellë: mesazhi i saj nuk arriti të gjejë jehonë. Retorika, stili i udhëheqjes dhe vizioni politik i Partise Demokratike duken gjithnjë e më të shkëputur nga aspiratat e elektoratit.

Sot, Partia Demokratike mbijeton kryesisht falë qëndrueshmërisë personale dhe trashëgimisë së Berishës. Karizma dhe pesha e tij historike vazhdojnë të sigurojnë besnikëri, por nuk mund të zëvendësojnë një program të qartë apo një platformë të orientuar drejt së ardhmes. Pa një riformësim të guximshëm – demokraci të brendshme, zëra të rinj dhe një vizion bindës –partia rrezikon të shihet si mbetje e së shkuarës, jo si forcë e rëndësishme për demokracinë e sotme. Berisha mbetet një nga figurat më përcaktuese të historisë postkomuniste të Shqipërisë: presidenti i parë demokratik i vendit, kryeministër dy herë dhe një udhëheqës opozitar i palëkundur.

Tani, ai ka mundësinë ta përmbyllë karrierën publike duke marrë rolin e një burri shteti të respektuar dhe duke hapur rrugën për udhëheqje të re, në vend që të kapet pas pushtetit. Duke udhëhequr një kalim të hapur dhe konkurrues, ai mund të kontribuojë që e ardhmja e partisë të mos kushtëzohet nga besnikëria ndaj një figure të vetme, por të formësohet nga debati i hapur, meritat e anëtarësisë dhe vizioni i qartë politik për të ardhmen.

Në fund të fundit, asnjë udhëheqës, sado me peshë, nuk mund të mbajë pafundësisht barrën e sigurimit të mbarevajtjes së një partie – besueshmërinë, rëndësinë dhe rolin e saj në peizazhin politik. Shtyrja e ditës së pashmangshme të përballjes do të zgjasë vetëm agoninë e Partisë Demokratike, duke thelluar paralizën e brendshme, duke gërryer besimin publik dhe duke e bërë kalimin në udhëheqjen e ardhshme më të ndërlikuar dhe më të kushtueshëm.

Largimi i Berishës mund të shkaktojë beteja fraksionesh dhe paqëndrueshmëri afatshkurtër, por më shumë gjasa ka që të gjallërojë opozitën, duke çliruar energjinë dhe talentin e gjatë të shtypur. Partia Demokratike ka tashmë anëtarë të rinj premtues, potenciali i të cilëve është errësuar nga përçarjet e brendshme.

Me hapësirë për t’u zhvilluar, ata mund të ndihmojnë në riformësimin e së ardhmes së partisë. Në të njëjtën kohë, Partia Demokratike duhet të zgjerojë bazën e saj duke tërhequr anëtarë dhe zëra të rinj, duke siguruar që rinovimi të mos kufizohet vetëm në ndërrimin e brezave, por të mbështetet në pjesëmarrje gjithëpërfshirëse. Me zgjedhjet vendore në vitin 2027 dhe ato parlamentare në vitin 2029, partia ka një mundësi vendimtare për t’u riorganizuar dhe rindërtuar.

Rinovimi demokratik duhet të përfshijë edhe Partinë Socialiste në pushtet. Ironikisht, kjo parti ka qenë më demokratike në brendësi gjatë viteve ’90 nën udhëheqjen e Fatos Nanos sesa është sot. Nën udhëheqjen e Ramës, besnikëria ka zëvendësuar llogaridhënien, ndërsa pluralizmi i brendshëm i ka lënë vendin pajtimit të verbër. Partia Socialiste duhet të përballet me rreziqet e sundimit të një njeriu të vetëm dhe të rimarrë karakterin e saj institucional, duke promovuar një debat të vërtetë politik dhe duke toleruar mendimin ndryshe.

Ky ngushtim i pluralizmit të brendshëm pasqyrohet edhe në peizazhin më të gjerë politik, ku tridhjetë e pesë vjet pas rënies së komunizmit, nuk kanë dalë alternativa të besueshme që të sfidojnë mbizotërimin e dy partive kryesore. Pas arrestimit të ish presidentit Ilir Meta për akuza korrupsioni, partia e tij pothuajse u shpërbë, duke lënë jetën politike shqiptare të mbajtur peng nga socialistët dhe demokratët.

Mungesa e alternativave pasqyron jo vetëm ngecjen e sistemit politik dhe ngushtimin e zgjedhjes demokratike, por nënvizon edhe domosdoshmërinë e hapjes së rrugëve për aktorë të rinj. Brezi i ri i Shqipërisë e ka dëshmuar aftësinë e tij për inovacion jashtë vendit, por roli i tij në atdhe mbetet i papërfillshëm. Për të marrë drejtimin, ky brez duhet të kanalizojë aftësitë e veta në angazhim qytetar, organizim nga baza dhe ndërtimin e platformave politike që pasqyrojnë realitetin e tyre. Universitetet, rrjetet profesionale dhe lidhjet me diasporën mund të shërbejnë si terren për të nxitur formimin e udhëheqjes, duke ndihmuar të rinjtë shqiptarë të shndërrojnë përvojën e fituar jashtë vendit në reforma brenda atdheut.

Shfrytëzimi i këtij potenciali përmes lëvizjeve qytetare dhe ndryshimeve institucionale mund të sjellë një rigjallërim politik. Pa këtë, Shqipëria rrezikon të mbetet një vend me njerëz të talentuar, por i drejtuar nga një politikë e ngurtë. Demokracia shqiptare do të përfitonte ndjeshëm nga forca të reja politike moderne, me platforma që i përgjigjen realiteteve të një brezi të lindur pas komunizmit, në vend që të mbetet e lidhur me trashëgimitë e së kaluarës.

LoNevoja për rinovim shtrihet përtej partive politike, duke përfshirë themelet e vetë jetës demokratike. E ardhmja e vendit nuk mund të varet vetëm nga Partia Socialiste, Partia Demokratike apo ndonjë aktor i vetëm politik. Ajo që kërkohet është një rinovim që angazhon qytetarët, shoqërinë civile, median dhe partnerët ndërkombëtarë për të siguruar llogaridhënie dhe për të nxitur pjesëmarrjen qytetare. Së bashku, këto shtylla përbëjnë themelin e ringjalljes demokratike, por secila është e brishtë dhe kërkon përkushtim të vazhdueshëm.

Ashtu siç vetë ata e kanë thënë, të dy kanë një lidhje shumë të fortë dashurie. Qëkur historia e Enedës dhe e Gentit është bërë publike, çifti shfaqet kudo së bashku.

Ndaj nuk kishte sesi të ndodhte kështu edhe në një premierë çifti. Këngëtarja ka mbërritur përdore me të dashurin e saj, ku edhe kanë preferuar që të qëndrojnë përgjatë gjithë kohësh bashkë.

Ajo dhe Genti tashmë janë një çift i konsoliduar, që duket se po bashkëpunojnë edhe në karrierë.

Genti është jo vetëm mbështetja e saj më e madhe, por shpeshherë i vjen në ndihmë këngëtares edhe në karrierën muzikore.

E tashmë që kanë disa vite që bashkëjetojnë, të gjithë jemi sy e vesh për të parë nëse dyshja ka plane për të zgjeruar familjen e tyre.

Rreth 20 vartës të Belinda Ballukut ndodhen sot në situata krejt të ndryshme nga ajo e ish-ministres. Disa në qeli, të tjerë në arrest shtëpie, të shkëputur nga familjet, fëmijët, shoqëria dhe jeta e tyre e përditshme.

Të ekspozuar publikisht, të treguar me gisht, të mbartur si përgjegjës kryesorë deri në momentin kur SPAK ta çojë dosjen për gjykim. Ndërkohë, vetë Belinda Balluku vijon të jetë e lirë.

Dhe pikërisht këtu lindin disa pyetje: Si ndihesh, zonja Belinda, kur njerëzit që kanë zbatuar urdhrat e tua, njerëzit që i udhëzove drejt veprimeve të paligjshme, sot mbajnë peshën më të rëndë? Si është të ecësh e lirë, ndërsa ata presin të izoluar vendimin e drejtësisë?

Mesazhet e zbardhura në dosjet e SPAK nuk lënë hapësirë për interpretim. Ato tregojnë qartë hierarkinë e vendimmarrjes dhe sesi vartësit firmosnin e vepronin për llogarinë tënde. Çfarë më parë përflitej nga opinioni, sot është provuar dhe vulosur me SMS-të.

Prandaj, zonja Belinda, bëj sot një akt të drejtë. Mos i lër vartësit të paguajnë të gjithë faturën e një sistemi që e ngrite, e ushqeve dhe e drejtove vetë.
Është momenti të ulësh kokën dhe të marrësh përgjegjësinë që të takon. Mos e harro se ndërsa ti përpiqesh të shpëtosh veten “me thonj”, të tjerët po sakrifikohen në heshtje.

SPAK do të bëjë detyrën e vet. Por ti je e vetmja që mund t’i heqësh barrën atyre që sot vuajnë pasojat e vendimeve të tua. Dhe kjo është përgjegjësia jote më e rëndë morale, ajo që s’mund t’i shpëtosh, sepse mban nga fillimi në fund emrin tënd.

© BalkanWeb

Për portierin dhe kapitenin e Partizanit Alban Hoxha, dita e sotme është e veçantë, ai feston ditëlindjen, ndërsa mbush 38 vjeç.

Partnerja e tij, Çiljeta Xhilaga ka bërë një postim emocional në “Instgaram”, teksa ka ndarë shumëçka me ndjekësit, sikurse duke ia atribuar meritat Alban Hoxhës për “rrugëtimin” e tyre plotë sprova:

Postimi i plotë i Çiljeta Xhilagës në “Instagram”:

Lajmi në përditësim…Kam zgjedhur këtë foto të thjeshtë…nga një ditë e thjeshtë…por një nga ditët tona më të lumtura. Sepse lumturia jonë nuk ka pasur kurrë nevojë për zhurmë…vetëm për një të vërtetë: ne dy, dhe dashuria jonë që nuk dorëzohet kurrë.

Ne nuk kemi qenë kurrë një histori e thjeshtë…Jemi dashuri që digjet, që gërshetohet me flakë e zjarr, me grindje, me mall që të pret te dera, me fjalë që ndonjëherë lëndojnë e me përqafime që shërojnë gjithçka.

Jemi dy shpirtra që nuk u dorëzuan edhe kur stuhitë kanë dashur të na rrëzojnë. Je babai që e rrit me dashuri dhe me sakrifica dy djemtë tanë, që sot janë pasuria më e madhe që kemi.

Na ka parë Zoti teksa qajmë, grindemi, lutemi, kapemi fort dorë për dore dhe ngrihemi sërish. Na ka parë teksa ndërtojmë jetën tonë gur më gur, pa maska, pa lojëra, pa luks të rremë – vetëm me besim, djersë dhe dashuri të vërtetë.

Faleminderit që nuk u largove kur u duk më e lehtë të ikje. Faleminderit për burrërinë, për zemrën tënde , për karakterin tënd të hekurt.

Faleminderit  që më zgjedh çdo ditë. Uroj që Zoti ta mbajë zemrën tënde të fortë dhe të n’dritshme. Që ëndrrat e tua të marrin fluturim. Që familja jonë të rritet me bekim, me qetësi dhe me gëzime që s’kanë fund.

Që djemtë tanë të rriten duke parë shembullin e një burri të vërtetë. Të dua sot, nesër dhe çdo ditë që frymoj.

Gëzuar ditëlindjen dashuria ime. Edhe 100 me shëndet, me begati dhe me Zotin mbi ne”.  

Debati në Kuvendin e Shqipërisë është ndezur ashpër, pasi Kryedemokrati Sali Berisha ka drejtuar akuza të rënda dhe të drejtpërdrejta ndaj Kryetarit të Grupit Parlamentar të Partisë Socialiste, Taulant Balla (i referuar nga Berisha si “Tao”). Berisha akuzon Ballën si bashkëpunëtor me bandat kriminale dhe si person të implikuar direkt në porositjen e vrasjeve, duke pretenduar se posedon prova të marra nga biseda të transkriptuara.

 Përgjimet Që Implikojnë Në Pazare Politike-Kriminale

Berisha citoi në Kuvend pjesë të një bisede, të cilën ai e prezantoi si dëshmi të pazarit mes Ballës dhe bashkëpunëtorëve të krimit:

Berisha Citoi: “Me datën 20.02.2020 target informon pinim ‘AM5P80’ se kishin rënë dakord mes tyre që të mos i kërkonin Taos [Ballës], bashkëpunëtorit në krim asnjë tender publik, asnjë favor tjetër përveç atyre që kishin rënë dakord të kërkonin. Ky mesazh ju përcoll Taos, dhe i dhanë afat gjer në dhjetor.”

Më pas, Berisha pretendon se Balla ofroi garanci politike në shkëmbim të mbështetjes elektorale, duke përdorur presionin e drejtësisë:

Pazari Për Vota: “Tao ju përgjigj kësaj; A garantoni që të gjithë ata njerëz do të votojnë për ne, nëse vendosim në listë ata që doni në burg… Përgjigja ishte; po ne e garantojmë këtë. Më pas Tao tha; Ata shkojnë në burg këtë vit.”

Këto transkripte, sipas Berishës, provojnë se Balla shfrytëzonte pushtetin e tij për të kontrolluar fatin e elementëve kriminalë, duke i përdorur ata si garanci elektorale.

 Akuza Për Porositje Vrasjesh Dhe Mbulim Nga Prokurori

Akuza më e rëndë e Berishës ishte pretendimi se Taulant Balla ka porositur vrasje dhe se kjo çështje është fshehur nga organet e drejtësisë:

Berisha: “Ky është vetëm njëri regjistrim, sepse tjetri është Tao që porosit vrasje dhe që ajo e di vetë ai, bashkë me një prokuror vendosin të djegin denoncimin se, kishte porositur vrasje.“

Berisha këmbëngul se ky fakt u njohur nga një prokuror, i cili më pas, në bashkëpunim me Ballën, vendosi të shkatërronte provat e këtij denoncimi serioz.

 Përmendja E Emrave Të Tjerë Dhe Misteri I “Letrave”

Në fund të fjalës, Berisha përmendi emra dhe situata të tjera të paqarta, duke synuar të ngrejë më tej dyshimet për lidhjet e Ballës me botën e krimit:

• Çështja “Erjona Daupaj”: Berisha përmendi një çështje që ai e quajti “më e bukur” se ajo e vrasjeve, duke thënë se publiku nuk duhet ta harrojë.
• Radovan Çela Dhe “Letrat”: Ai citoi një pjesë rreth Radovan Çelës dhe “Taos” ku thuhej se duhej të “djegin letrat me benzinë”, duke insinuar sërish fshehje provash.

Akuzat e Berishës, nëse vërtetohen nga institucionet e drejtësisë, mund të kenë pasoja të rënda politike dhe ligjore për Taulant Ballën dhe Prokurorin e përfshirë në fshehjen e supozuar të denoncimit.

Mbesa e ish-Presidentit të SHBA, John F. Kennedy, Tatiana Schlossberg, ka zbuluar se është diagnostikuar me kancer, ndërsa bluzat e bardha i kanë thënë se ka dhe një vit jetë.

Një vit më parë, 35-vjeçarja tha se ishte diagnostikuar me leuçemi akute mieloide, mutacion i rrallë i njohir si inversioni 3, anomali genetike e gjetur në më pak se 2 për qind të rasteve.

Mjekët tashmë kanë zbuluar kancer.

“S’e besoja dot që po flinsin për mua. Kisha notuar një milje në pishinë një ditë më parë, nëntë muajshe shtatzënë. Nuk isha e sëmurë, nuk ndihesha keq. Isha një nga njerëzit më të shëndetshëm që njihja.”-tha ajo një vit më parë.

Schlossberg, një gazetare mjedisore, është vajza e dytë e ish-ambasadores amerikane Caroline Kennedy dhe stilistit Edwin Schlossberg. Tatiana Schlossberg dhe bashkëshorti i saj, George Moran, kanë një djalë 3 vjeç dhe një vajzë 1 vjeçe.

“Gjatë gjithë jetës sime, jam përpjekur të jem e mirë, të jem një studente e mirë, një motër e mirë dhe një bijë e mirë, dhe ta mbroj nënën time dhe të mos e bëj kurrë të mërzitet ose zemërohet. Tani i kam shtuar një tragjedi të re jetës së saj, jetës së familjes sonë, dhe nuk ka asgjë që mund të bëj për ta ndaluar atë”-shprehet ajo.

Furia hetimore ndaj ministrave dhe zyrtarëve të PS-së, e shfaqur në prag zgjedhjesh, është sinjal i koduar për kryeministrin. Altin Dumani paralajmëron mbylljen e mandatit, BE dhe SHBA rikonfigurojnë mbështetjen për drejtësinë, ndërsa politika kërkon “kapakun e çeliktë” të Senatit.

Hetimet e reja të SPAK ndaj qeverisë janë më shumë se aksione penale; janë mesazhe politike për Edi Ramën dhe për elitën që po përpiqet të ndërtojë mekanizma mbrojtjeje përballë drejtësisë. Në sfond qëndron plani për reformën kushtetuese dhe krijimin e Senatit, që mund të shërbejë si strehë për klasën e vjetër politike, ndërsa BE dhe SHBA po koordinojnë fazën e re të presionit mbi Tiranën.

Nuk është rastësi që SPAK ka intensifikuar hetimet ndaj zyrtarëve të lartë të qeverisë në prag të fushatës zgjedhore.
Ato nuk janë thjesht procedime të zakonshme penale, por mesazhe të koduara për Edi Ramën; një sinjal se reforma në Drejtësi po hyn në një fazë të re dhe se askush nuk është më i paprekshëm.
Kjo u kuptua qartë pas deklaratës së Altin Dumanit në Parlament, ku ai foli hapur për dy çështje:
– përfundimin e mandatit të tij dhe
– dështimin e politikës për të garantuar vijimësinë e SPAK-ut.

Në mënyrë simbolike, Dumani paralajmëroi se do të largohet nga drejtimi i SPAK, por jo nga prokuroria, duke e lënë pas mesazhin e fortë se institucioni është nën presion politik.
Ai akuzoi Parlamentin, pra, mazhorancën dhe opozitën bashkë; se kanë refuzuar t’i zgjasin mandatin prokurorisë speciale, duke e lënë drejtësinë “në ajër”.
Në realitet, kjo kritikë ishte më shumë për Edi Ramën, që e kontrollon politikisht procesin parlamentar dhe që prej kohësh kërkon mënyra për ta frenuar fuqinë e SPAK-ut.

Kjo përplasje vjen në një moment kur politika ka hedhur në tavolinë idenë e një reforme kushtetuese për krijimin e një Dhome të Dytë të Parlamentit, Senatin.
Ky projekt, që paraqitet si modernizim institucional, në thelb synon të krijojë një zonë imuniteti për elitën politike, një “dhomë izolimi” për deputetët, ish-ministra e drejtues që janë nën hetim.
Pra, është një plan mbrojtjeje për të vjetër e të rinj, që përballen me reformën e Drejtësisë që tani po troket në dyert e pushtetit.

Për ta kuptuar më qartë lojën, duhet rikthyer në një detaj të harruar. Ish-këshilltari i Fatos Nanos deklaroi kohët e fundit se në vitin 2012, Nano i kishte propozuar Sali Berishës “të vendosnin një kapak çeliku mbi pusetën e ujërave të zeza”, përndryshe “ajo do të shpërthente dhe do t’i merrte të gjithë”.
Kjo metaforë politike është sot më e gjallë se kurrë: Edi Rama po përpiqet të bëjë të njëjtën gjë; të vendosë një “kapak të ri” mbi pasojat e një reforme që tani ka filluar të godasë njerëzit e tij.

Ndërkohë, ndërkombëtarët nuk janë indiferentë.
Bashkimi Europian, përmes Komisionit për Punë të Jashtme, vazhdon të financojë Operacionin Ndërkombëtar të Monitorimit (ONM), që mbikëqyr punën e SPAK-ut.
Këto fonde menaxhohen nga qeveria gjermane, e cila sot është kancelaria më me ndikim në mbështetjen e institucioneve të drejtësisë shqiptare.
Në anën tjetër, SHBA ka zbutur ritmin e financimeve, por jo interesin: vizita e Altin Dumanit në Departamentin e Shtetit dhe më pas e një zyrtari të lartë amerikan në Tiranë janë sinjale të koordinuara për të mos lejuar kthimin e kontrollit politik mbi drejtësinë.

Në këtë terren, lëvizjet e Ramës për të zëvendësuar SPAK-un me një “pool të ri kundër krimit të organizuar” nën varësinë e Prokurorisë së Përgjithshme, janë parë si tentativë për të zhbërë reformën nga brenda.
Ky projekt kërkon ndryshim kushtetues, që do të kalonte përmes “Komisionit Xhafa”, dhe do të zhvendoste kompetencat e SPAK tek një strukturë tërësisht e kontrolluar nga qeveria.
Nëse ndodh, kjo do të ishte goditja më e rëndë për sistemin e drejtësisë që prej vitit 2016.

Në sfondin e këtyre zhvillimeve qëndron përplasja e hapur mes Perëndimit dhe klasës politike shqiptare.
Në Bruksel e Washington, mesazhi është i qartë: Shqipëria duhet të prodhojë një klasë të re politike, të ndarë nga pandëshkueshmëria e tranzicionit.
Në Tiranë, ndërkohë, politika e vjetër po përpiqet të shpëtojë me çdo mjet, herë me reforma “institucionale”, herë me projekte “kushtetuese”.

Nëse SPAK vazhdon me këtë ritëm, hetimet që po hapen në prag zgjedhjesh nuk janë më as aksident, as nxitim: janë paralajmërim për fundin e një cikli politik.
Dhe nëse Rama beson se mund t’i mbulojë “ujërat e zeza” me kapakun e Senatit, duhet ta dijë se Presioni ndërkombëtar nuk lejon më as kapakë, as puseta…/Pamfleti