Month: April 2024

Si jetohet mbi tunelin e Kalimashit? Cilat jane veshtiresite ne fshatin e harruar? Çfare ka ndodhur me te? Fakte, te dhena, deshmi tronditese! Si po shuhet ky fshat?

Cila është e vërteta për prejardhjen kombëtare, të hulumtuesit Atanasije Urosheviqit (4)

…Françeskanët në ato rrethana, nuk patën mundësi ta përcillnin gjendjen e popullatës katolike shqiptare në ato anë, madje as në anën veriore të fshatrave shqiptare që shtriheshin në veri të Peshterit afër Janjevës.

Duhet theksuar se popullata shqiptare e zonës së Vrajës, Leskocit, Artanës dhe qyteteve tjera veriore e kishte përballuar për disa shekuj presionin e ashpër të Perandorisë Osmane, për myslimanizim të plotë deri në vitet 1843/44.

Ushtria e rregullt e sulltanit, që u dërgua në trojet shqiptare, ndërmerrte masa çnjerëzore, dhe bënte presion shumë të madh, ndaj kriptokatolikëve shqiptarë në Shqipërinë veriore, me qëllim që ta rriste zhvillimin e procesit të islamizimit të popullatës shqiptare.

Se popullata shqiptare e kësaj zone, me shekuj e kishte ruajtur gjuhën, traditën dhe kulturën e lashtë dardane, dëshmohet edhe prej studiuesve të huaj, që i vizituan viset tona gjatë asaj periudhe.

Për ruajtjen e objekteve të kultit, ndërtimin e kishave arbërore, si dhe përballimin e islamizimit deri në gjysmën e shekullit të XIX, kanë shkruar më vonë edhe disa studiues serbë. Atanasije Urosheviçi, gjatë studimeve të tij dhe hulumtimeve në terren, ofron të dhëna edhe për islamizimin e vonshëm të familjeve shqiptare në Malësinë e Galabit.

Siç shihet edhe nga hulumtimet e tij, në kohën kur ai i ka bërë, në brezin e katërt familjet shqiptare të kësaj treve ishin të krishtera.

Për islamizimin e vonë të tyre shkruan edhe Urosheviçi, andaj ne e shkëputëm një faqe nga libri i tij.

Siç shihet edhe nga shkrimet e Urosheviçit vërehet se paraardhësit e familjeve shqiptare të islamizuara në këto anë, shkonin deri te brezi i katërt, për të dëshmuar besimin e krishterë. Sot kjo dëshmi vërtetohet fare lehtë se shkon deri në brezin e gjashtë.

Nga këto të dhëna kuptojmë se deri në këtë periudhë, popullata shqiptare ju bëri ballë, të gjitha sulmeve dhe projekteve osmane e ruse, për ta ndërruar fenë.

Edhe pse kësaj kryengritje në veri i printe kleri mysliman, nga ngjarjet e zhvilluara të kohës, mësojmë se kryengritjen e armatosur e përkrahën të gjithë shqiptarët katolik dhe ortodoksë të kësaj ane, duke u solidarizuar me vëllezërit e tyre mysliman.

Popullata shqiptare ortodokse që u serbizua, në gjysmën ë dytë të shekullit XIX, dhe gjatë shekullit XX, me ndikimin e politikës dhe kishës ortodokse serbe, i përvetësuan të gjitha objektet e kultit, dhe përmes procesit të konservimit e restaurimit, me qëllim të falsifikimit të historisë së tyre, u dëmtuan.

Këtë e dëshmojnë edhe disa autor serbë, të cilët kanë lënë shënime për kishën shqiptare në qytetin e Leskocit. Ata shkruajnë për ndërhyrjen në freskat e kishës së Leskocit që ishte konservuar në vitin 1693, kur të gjitha freskat, mbishkrimet dhe fotografitë u ndryshuan në vitin 1902 dhe rreth vitit 1930, nga padituria për mos kuptimin e tekstit origjinal. Krejt këto kishin ndodhur pasi që këto punë u lanë në dorë të një të riu rusë, shkruanin serbët.

Dëshmi të shkruara nga autorët serbë, për ndërhyrjen e rusëve për të falsifikuar kishën shqiptare në Leskoc.

Nga kjo e dhënë kuptojmë se rusët që nga mesi i shekullit XVII, veprimin e tyre e kishin shndërruar në platformë politike dhe ushtarake, që të zhdukin çdo gjurmë të shqiptarëve në trevat ilire. Shërbimet sekrete ruse gjatë gjithë kësaj kohe punuan për formimin e shteteve sllave dhe shtetin grek në tokat ilire.

Dëshmi që Rusia e planifikonte zgjerimin e Bullgarisë në trojet shqiptare e sidomos në Anamoravë dhe lumin e sotëm Vardar.

Nga teksti lart kuptojmë se Rusia prej vitit 1877, me të gjitha shërbimet e veta sekrete kishte punuar që ta formonte Bullgarinë e madhe, e cila do të shtrihej në territoret e Serbisë, Maqedonisë dhe Shqipërisë së sotme. Një Bullgari të tille e dëshironte Rusia për çështje strategjike në Ballkan.

Se popullata e Leskocit deri në krizën lindore ishte me popullatë shqiptare, i kemi edhe të dhënat që i kanë botuar vet serbët për vizitën e bërë qytetit nga Georg Von Hahn në vitin 1858. Mes tjerash Hahn për qytetin shkruan se ishte me shtëpi të bukura, por ajo që i kishte lënë shumë përshtypje ishte shtëpia e Ismajl Pashës. Shtëpia e Ismajl Pashës në Leskoc dhe shtëpia e Mahmut Begollit në Pejë, janë më të njohurat në tërë Shqipërinë. Pra siç shihet në ato vite e deri në vitin 1878, tërë Sanxhaku i Nishit quhej Shqipëri, madje edhe vet serbët e quanin Arnautlluk (Shqipëri).

Dëshmi e shkruar nga Georg Von Hahn, për arkitekturën popullore shqiptare, dhe se Leskoci në ato vite konsiderohej si qytet shqiptar.

Shqiptarët e këtij rajoni, ishin të njohur si tregtar të zotët dhe ndërtues të mirë të objekteve të banimit. Shtëpitë e bejlerëve shqiptar të ndërtuara në Krushec, Leskoc dhe Vrajë sot ruhen si objektet ma arkitekturën më të zhvilluar gjatë shekullit XVIII e XIX, dhe janë shndërruar si muze të këtyre qyteteve.

Të gjitha këto argumente shtesë janë dëshmi tjera se popullata që jetonte në mes të Leskocit-Prishtinës dhe Shkupit ishte shqiptare e besimit ortodoks, katolik dhe mysliman, andaj bazuar edhe në të dhënat për biografinë e familjes së Urosheviçit na shtynë të mendojmë se me qëllim është fshehur origjina e saj shqiptare.

Nga të gjitha burimet e përmbledhura për origjinën e familjes së Urosheviçit shtohet edhe një pyetje logjike: Si është e mundur që Atanasije Urosheviç të shkruaj për origjinën familjare gati të krejt popullatës së Kosovës e mos të lë shënime të sakta për origjinën e familjes së vet! A thua ky e dinte mirë se familja e tij nuk kishte pasur origjinë serbe, por që me dhunë ishte serbizuar si shumë familje të tjera?!

Të dalim prapë në temë rreth familjes së ngushte të Urosheviçit. Bazuar në burimet e shkruara, babai i tij quhej Kosta, ndërsa e ëma quhej Mara. Mara ishte bijë e familjes së Qamil Agës, familje që kishte prona dhe shtëpi të bukur në qytetin e Vushtrrisë.

Tani të mësojmë se kush ishte familja Qamili në qytetin e Vushtrrisë.

Për qytetin e Vushtrrisë kemi të dhëna se gjatë vizitës që i bëri në mesin e shekullit XVII, udhëpërshkruesi turk Evlija Çelebiu, shkruan se në këtë qytet flitet gjuha shqipe dhe ajo osmane, ndërsa nuk fliten gjuhët sllave. Kjo e dhënë na njofton për të kuptuar se në atë kohë nuk kishte popullatë sllave në këtë qytet, madje Çelebiu këtë trevë e quante Albani (Shqipëri).

Nga burimet historike mësojmë se si në shumë qytete ashtu edhe në qytetin e Vushtrrisë, gjatë shekullit XIX, për ortodoksët, ishin hapur shkolla serbe me lejen e P. Osmane. Një numër i ortodoksëve që kishin vijuar mësimet në shkollën serbe të këtij qyteti, me kohë u serbizuan. Nga shkolla serbe e Vushtrrisë, të brumosur me nacionalizëm serbë, dolën edhe disa vojvodë serbë që bënë krime të mëdha ndaj popullatës shqiptare në fillim të shekullit XX e sidomos gjatë luftërave ballkanike.

Pasi në qytetin e Gjilanit nuk kishte shkolla në gjuhën shqipe, edhe Urosheviçi, shkollën fillore e kreu në gjuhen serbe në qytetin e tij të lindjes.

Pas mbarimit të shkollës fillore në vitin 1910, e vazhdoi shkollën e mesme turke në qytetin e Prishtinës.

Lufta e Parë Ballkanike e gjeti atë në klasën e dytë në shkollën e mesme turke. Pasi ndërpritet mësimi në shkollën turke, ai kthehet në qytetin e tij të lindjes.

Mbishkrimi në objektin e shkollës serbë në Prishtinë në vitin 1959, dhe faksimile për faqet përmbledhëse të librit shkollor të Kosovës, i vitit 1884 në Prishtinë.

Urosheviç, në vitet shkollore 1913/14, i vazhdon mësimet në shkollën e mesme serbe në Shkup. Ai në Shkup u regjistrua në klasën e dytë dhe e mbaroi me sukses. Për shkak të Luftës së Parë Botërore, ai detyrohet të ndërpresë mësimet dhe të kthehet në familje. Pas mbarimit të Luftës së Parë Botërore, ai e vazhdoi shkollimin në Shkup, ku shkollën e mesme e mbaroi në vitin 1922 dhe u regjistrua në Fakultetin Filozofik në këtë qytet, në degën Gjeografi dhe Etnologji. Ai i mbaroi studimet me 1926, dhe më pas ishte asistent i paspecifikuar në këtë fakultet; Më 1927 (pasi mbaroi shërbimin e tij ushtarak), ai u zgjodh asistent në të njëjtin fakultet, ku mori doktoratën në 1929. Gjatë viteve tridhjeta të shekullit XX, nuk kemi ndonjë të dhënë për aktivitetet e tij, por sipas të gjitha gjasave, aktivitetet e tij ishin punë profesionale, me të cilat ishte ngarkuar nga pushteti. Siç shihet ai gjatë Mbretërisë Serbo-Kroate –Sllovene, kishte marrë edhe gradë ushtarake, sepse gjatë Luftës së Dytë Botërore, ishte oficer rezervë i ushtrisë së Mbretërisë, dhe arrestohet nga gjermanët, i cili lirohet me 10 prill të vitit 1945./ Vijon

Shkruan: Dr.Qazim Namani 

Tre femra të bukura, që binin shumë lehtë në sy i bashkohen atij ambjenti. Dukeshin të ishin mike me njëra-tjetrën. Mund të ishin tek të njëzetat apo më shumë. Afrohen drejt nesh, përshëndesin djaloshin, na përshëndesin edhe ne, ulen në një tavolinë më poshtë dhe fillojnë të flasin, të bisedojnë, të ngacmohen, të qeshin me njëra-tjetrën…

Dy miqtë e mi iu ngulin sytë ngultazi, pak gotat që kishin kthyer, pak këto zonjusha të ëmbla ua kishin turbulluar arsyetimin edhe gjykimin… Unë shihja me imtësi çdo lëvizje… Nuk ishin të rëndomta, ashtu siç i percepton ndonjëherë mendja e ftohtë maskiIiste e jona. Jo, përkundrazi, ishin shumë tërheqëse… të bukura…

Këmbehen disa vështrime me tavolinën e meshkujve përballë, diçka flasin, diçka shohin… ata iu ofrojnë pije, i qerasin… ato pranojnë… diçka po kurdiset… ata kuptohen me njëri-tjetrin edhe pa folur… Çuditem! Shkëmbejnë një komunikim të shkurtër, qëndrojnë me njëri-tjetrin dhe duket sikur kanë kimi mes tyre… qeshin, hargalisen…

Kaq mjafton dhe ikin… zhduken, “avullojnë brenda minutit” nga lokali.

Ai e merr me makinën luksoze dhe e shpie s’di se ku… Kaq ishte njohja… këto janë njohjet, lidhjet e kohëve moderne brenda një bari aq të zakonshëm. Kjo rutinë përsëritët përherë, po të jesh një frekuentues i rregullt, por për mua që vija për herë të parë kjo më tronditi.

Sa naiv që isha, i shkreti unë… po mos të ishte ai djalosh që na shpjegoi çdo gjë, unë s’do kisha kuptuar një hiç. Unë një djalë ende me kokën mes reve, i mësuar me rutinën shtëpi-punë, punë-shtëpi, papritur aty po zbuloja një realitet të ri… po, po një realitet që po ndodhte aty, përpara meje. Nuk po e besoja dot, ose më mirë nuk doja ta besoja, sesi këto gjëra ndodhin në një mënyrë sa të hapur aq edhe të fshehur, sa legjitimë, aq edhe të ndaluar në atë bar natë për natë.

Djaloshi më sqaronte se kjo punë bëhej në çdo club të njohur të qytetit. Ky ishte kthyer në një stil jetese, në një stil nate. Mbeta i shtangur!

E mora kaq shumë neveri këtë vend, që po më rrethonte. Një inat i brendshëm më rrëmbeu aty për aty. Po e shihja me nervozizëm gjithë atë falsitet, argëtim, nën maskat e kamufluara të mbijetesës. Ato vajza të bukura ishin studente, të ardhura nga rrethinat e Shqipërisë, jetonin në një shtëpi me qera dhe studionin këtu në Tiranë.

Ky ishte stili i tyre i jetesës. Nuk doja të paragjykoja, por kur i mendoja me ata burra 40-vjeçarë, kokërruar, një inat më kaplonte rrëmbimthi. Një inat me gjithë njerëzit që ishin aty… mora inat qytetin, këtë katrahurë të madhe marrëdhëniesh kontraktuale, i cili na ka tjetërsuar. E përçmova këtë sistem, i cili na ka mësuar çmimin e çdo gjëje, por vlerën e asgjëje. Nuk arrija dot ta imagjinoja, sesi këto çupëza të njoma ditën ishin ëngjëj dhe pas orës 12 të mesnatës shndërroheshin në djaj.

Të gjithë e pësonin këtë transformim aty… Vendi ua diktonte… normat e pashkruara, të patreguara, qartas të dakordësuara. Marrëdhënie kontraktuale në punë, marrëdhënie kontraktuale në dashuri, marrëdhënie kontraktuakle në se.ks, marrëdhënie kontraktuale në miqësi.

Fillova të u.rreja këtë shoqëri, e cila me pafytyrësinë e një “ç’më duhet mua”, e një “nuk është puna ime” apo e një “le të bëjnë ç’të duan”, legjitimon në heshtje çdo veprim, madje e miraton atë, nuk flet për të dhe vjen një ditë, padashje e harron atë… Nesër një ditë e re do agoi dhe mbase gjërat do të vazhdojnë sërisht të njëjtën rrjedhë. Edhe unë nuk bëra ndonjë gjë të madhe: vetëm pashë, vrojtova dhe u “hëngra veten me dhëmbë nga inati”, por të paktën sot vendosa të shkruaja për të.

Bëra atë çka di të bëj më mirë… të dëftej, të rrëfej për gjërat që mbase nuk kam fuqi dot t’i ndryshoj…

Nga Kujtim Xhaja

Ky është momenti i pabesueshëm që shfaqë një avion amerikan duke lëshuar tetë vetura ushtarake nga një lartësi prej 1,500 metrave.
Videoja shfaqë avionin duke u nisur nga baza ‘Joint’ në Charleston .

Veturat që lëshohen nga avioni janë të modelit ushtarak ‘Humvee’ dhe u lëshuan si pjesë e një ushtrimi të stimuluar të krizës, transmeton Gazeta Express.

Duhet të jetë një parashutë shumë e fortë ajo që e mban një veturë kaq të madhe! Shikojeni videon:

Për më shume mund të shikoni videon më poshtë:

SHIKO VIDEON KËTU

Të rinjtë e Shqipërisë ndërmarrin nisma nga më të çuditshme më qëllim që të largohen nga vendi I tyre, për një të ardhme më të mirë.

Kësaj radhe “Afp” I ka kushtuar një artikull një 27-vjecari I cili është larguar nga Shqipëria poshtë një kamioni ku ka qëndruar aty prej qindra kilometrash pa lëvizur, pa ujë e pa bukë.

Por Alban Tufa pikasi policinë edhe ky e gjithë kjo marrësi mori fund. Ja cfarë thotë ai:

Albani është shprehur kështu:

Në fshatrat shqiptare, të gjitha familjet kanë një anëtar që emigrim, kështu që e bëra provë dhe unë.”

Por edhe sot që ai është 27 vjeç sërish dëshiron të largohet nga Shqipëria. Për të vendi ynë sundohet nga një regjim autoritar.

Kurse një student tjetër Armando Xhaxho është shprehur kështu:

Shumica e miqve të mi kanë emigruar … sepse ata nuk shohin një të ardhme këtu, nuk shohin asnjë punë këtu, nuk ka cilësi të studimeve. ”

Shumë nga shqiptarët janë nisur drejt vendeve të botës për të gjetur një jetë më të mirë, teksa fermeri M.H.,

nga Gramza e Krujës i është dashur të zëvendësojë fermerët e tij që emigruan me shtetas të huaj, Fermeri ka punësuar në fermën e tij tre shtetas pakistanezë.

Një punon në bujqësi dhe të tjerët kujdesen për lopët. Sipas fermerit pakistanezët flasin pak e punojnë shumë.

Ndër të tjera femëri thotë se të huajt janë më punëtorë se vendasit dhe i ka përzgjedhur bazuar në nevojat që ka.

“Në Pakistan kam informacion se lopët i mjelin me dorë, këtu ju kam siguruar makineri. Ju kam bërë mencë, vendet e fjetjes. Jam shumë i kënaqur. Ju bëj program ata e zbatojnë me përpikmëri. Janë shumë korrektë”, u shpreh fermeri.

Sipërmarrësi ka dhe një fasoneri dhe ka menduar të punësojë në fabrikën e këpucëve zanatçinj të huaj.

Një sherr mes dy vajzash është regjistruar së fundmi në Laprakë. Mësohet se dy të rejat janë konfliktuar për një djalë.

Ato janë zënë fillimisht me fjalë dhe më pas gjithçka ka agravuar në shkulje flokësh dhe grushta.

Nuk është hera e parë që sherre të tilla mes vajzash marrin vëmendjen e të gjithëve.

Rubrika Deidre është në kua dër të The Sun, rubrikë në të cilën njerëzit i shpër ndajnë përv ojat e pro bl emet e tyre dhe kërkojnë këshilla nga stafi i Deidres.

Një djalosh, rrëfen se si shkon në shtëpinë e shokut të tij vetëm për të bërë s e.k s me nënën e tij, dhe për këtë kërkon këshillë nga stafi i Deidre se çfarë duhet të bëjë.

“Të nderuar Deidre, Unë kam bërë s e. k s me nënën e shokut tim pas një ndeshje ra gbi. Jam ndjerë sikurse jam mbi gjithë botën dhe që nga atëherë kemi filluar të shihemi çdo ditë.

Unë jam 21 vjeçar, ndërsa nëna e shokut tim është 41 vjeçare. Shoku im më kishte njoftuar me nënën e tij pas lojës. Ishte një j o.sh j e e menjëhershme. Ajo duket e mahnitshme për moshën e saj dhe ishte shumë e lehtë për të folur me të.

Ajo e ka tru pin shumë s e .k s i dhe një buzëqeshje të le zetshme. Kur shoku im kishte shkuar në shtëpi, nëna e tij kishte thënë se duhet të shkoj të blej disa gjëra në dyqan.

Unë mendova se aty do të ishte mundësia më e mirë për ta pyetur atë nëse dëshiron të vijë në shtëpinë time për të pirë kafe para se të shkoj në dyqan, dhe ajo kishte pran uar. Banesa ime ishte pak e ç’rregulluar dhe kisha filluar ta rregulloj.

Ajo kishte filluar të më ndihmoj – por kur jam kthyer në dhomën e nden jës ajo kishte qenë duke i he qur të b ends hmet e saj… Unë kisha hum bur komplet. Ajo kishte buzëqeshur dhe kishte filluar të ecë drejtë meje. 

Kishim filluar të pu themi dhe kishte qenë s e.k s i më i mahn itshëm ndonjëherë. Më kishte pëlqyer tejet mase. Tani takohemi aq shpesh sa mundemi. Por, problemi është se ajo është e mar tuar dhe i ka edhe dy fëmijë tjerë.

Unë shkoj aty me arsyetimin se po e vizitoj shokun tim. As ai, e as pjesa tjetër e familjes nuk ia kanë idenë se ne bëjmë s e.k s. Veç kësaj, situata është disi shumë e te.n s io n u ar kur jemi të gjithë në të njëjtën dhomë.

Ne pu.th emi fshehtazi në kuzhinë.Unë dua të vazhdoj ta shoh atë, por nuk e di nëse do të funksionoj”. Këtu e kishte përfunduar djaloshi 21 vjeçar his torinë, duke kërkuar këshillë nga Deidre se si të ja bëjë.

Për këtë, Deidre e ka një përgjigje shumë të thjeshtë të cilën lajmi.net e sjellë për ju:
“Duhet të ndaloni. Ju nuk jeni duke e menduar këtë me të vërtetë. Vetëm mendoni se si do të bëhet kur shoku dhe familja e tij e zbulojnë se çfarë keni qenë duke bërë ju dy.

Kjo mundet të ia përfundoj asaj martesën dhe ta lë me pr ob leme em ocionale, veç kësaj, edhe shoku juaj do të filloj të ju u.rr e j. Thuaj asaj që afera juaj duhet të n daloj dhe t entoni që ta sh mangni atë sa më shumë që është e mundur”, shkruan Deidre. 

Une jam nje grua 45 vjece dhe kame 2 djem nje 18 dhe nje 20.Punoj ne nje pune shteterore dhe drejtori me ngacmon.

Une e dua shume bashkeshortin tim dhe familjen time.

Dhe nuk dua te bej asnje gje gabim dhe as e mendoj dicka te till.Mbas public1tet1t jan shenimet fotot dhe kontakt1 im.

Por kam frike se drejtori me heq nga puna.

Ai me ftone ne zyre dhe me akuzon per gjera qe un si kam bere por me sa po kuptoj ai do te me perdor per dicka tjeter.

Cdo dite qe iki ne pune jam ne hall sepse kjo situate po me lodhe.

Nuk e di a duhet ti tregoj bashkeshortit tim per kete gje apo jo. Por kam frike se mos humb vendin e punes.

Nuk e di do doja nje ide nje mendim apo nje sugjerim per te vepruar.Nuk di si te veproj dhe cfare te bej. Ju lutem me ndihmoni. 

Jam e vetme jam e ndame gati 4 vjet me burrin tim dhe tani kam vendos te gjej nje burr te me plotson gjysen e jetes time,

por ua them shum seriozisht me punen e vajzes time nuk bej kompromis as edhe per nje milimeter ket ta dini biles as mos

te mendojn ata te cilet nuk ma duan vajzen se me mua mund te arrin diku, un vajzen nuk e la po sikur edhe kurr te mos me del kismeti,

ajo esht 2vjece dhe jetojm bashk me vajzen time, jam e ndame dhe tani dua te kem nje lidhje te re jam ne ita/ li nese ka nevoj do te vi tek

ju te takohemi dhe ta forcojm lidhjen nese esht kismet me dike nga ju.. me lajmro mos ke marre siq thojm

ka ne nese ke interes dhe pajtohesh me fjalt e mia mos e len per neser por merrem menjeher ne lidhje tani ketu