Category: Lajme

Gjyqi më voluminoz i fillimeve të demokracisë ka qenë ai ndaj 10 ish-zyrtarëve të lartë të regjimit komunist, përfshi edhe ish-Presidentin Ramiz Alia, ish-kryeministrit Adil Çarçani.

Në botimin nga Instituti për Demokraci, Media dhe Kulturë “Gjyqet ndaj nomeklaturës komuniste 1993-1996” publikohet vendimi i plotë ku ndër të tjera ish-Presidenti Alia dhe ish-kryeministri Çarçani akuzohen edhe se merrnin arin e thesarit të shtetit për të bërë dhëmbët.

Në fund të seancës gjyqësore, siç rezulton edhe nga vendimi i plotë, Ramiz Alia përveçse me burg është dënuar edhe t’i kthejë arkës së shtetit 1.1 milionë lekë prej abuzimeve të bëra ndër vite.

Vendimi

Të pandehurit Manush Myftiu, Adil Çarçani, Ramiz Alia, Rita Marko, Simon

Stefani, Hekuran Isai akuzohen edhe për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve nëpërmjet krijimit të privilegjeve të kryer në bashkëpunim, të parashikuar nga nenet 107 e 13 të Kodit Penal. Nga provat e administruara në seancë gjyqësore rezulton se trajtimi i udhëheqjes së lartë të partisë e të shtetit është bërë kryesisht me vendimet e Byrosë Politike nr.28/11 datë 23.8.1956, nr.163 datë 15.6.1961, nr.352 datë 5.11.1963, nr. 242 datë  27.7.1964, nr. 172 datë 1.12.1966, nr. 39 datë 23.3.1976, nr.1 datë 5.1.1983. Këto vendime janë miratuar e nënshkruar nga të pandehurit e mësipërm sipas periudhave të qenies së tyre anëtarë të Byrosë Politike.

Këta të pandehur kanë gëzuar të drejtën të pushonin në vende të veçanta të

administruara nga Drejtoria e Pritjes, e cila kishte në administrim dhjetëra vila luksoze në vendet më piktoreske të Shqipërisë. Për kohën që këta të pandehur pushonin në këto vila, shpenzimet i përballonte shteti, ndërsa kur pushonin familjarët e tyre paguanin qira deri në tre dhoma dhe shpenzimet e tjera njësoheshin me ato të punonjësve.

Gjithashtu të pandehurit jetonin në një “bllok” vilash, në objekte me sipërfaqe të tepruara në krahasim me përbërjen familjare të tyre. Në periudha të ndryshme kohe këtyre vilave u bëheshin rikonstruksione e shtesa të objekteve gjithmonë sipas kërkesave të tyre.

Këta të pandehur nuk paguanin shpenzimet faktike për qira, dritë, ujë e ngrohje, pasi 50% dhe 70% të tyre përballoheshin nga shteti dhe asnjëherë këta të pandehur nuk duhet të paguanin më shumë se 250 lekë në muaj, në një kohë që me vendimin e Qeverisë të datës 30.10.1980, të gjithë shtetasit ishin të detyruar të paguanin vlerën reale të shpenzimeve të mësipërme.

Rezultoi se disa nga të pandehurit gjatë ushtrimit të funksioneve të tyre kanë qenë edhe anëtarë Qeverie, dhe ndërkohë që ata merrnin vendime për shtetasit për të paguar vlerën reale të shpenzimeve, nga ana tjetër për veten e tyre këto marrëdhënie me shtetin i rregullonin nëpërmjet vendimeve të Byrosë Politike, të cilat siç doli më sipër i favorizonin ata tej masës.

Rezultoi gjithashtu se këta të pandehur gëzonin një trajtim mjekësor të veçantë, i cili realizohej në klinikën speciale ku ata trajtoheshin me ilaçe e barna falas, si dhe me punime stomatologjike në ar i cili tërhiqej nga thesari i shtetit, përsëri falas për këta të pandehur.

Në banesat e tyre shërbenin një numër i konsiderueshëm njerëzish e gjithashtu banesat ishin të pajisura me orendi e mobilie, shpenzimet për të cilat i mbulonte shteti.

Këta të pandehur përveç favoreve që i krijonin vendimet e Byrosë Politike, me

veprimet e tyre kanë krijuar praktika të cilat dilnin jashtë këtyre vendimeve që kishin marrë në Byronë Politike. Kështu, në shumë raste kur të pandehurit ose familjarët e tyre kanë shkuar jashtë shtetit për vizita mjekësore kanë marrë me vete pa pagesë vlera materiale si dhurata për mjekët e huaj (kryesisht artikuj artistikë), vlera e të cilave ka kaluar padrejtësisht në shpenzimet e shtetit.

Për këtë problem i pandehuri Adil Çarçani, në formë urdhri ka nxjerrë shkresën

sekrete Nr. 237 datë 19.2.1971, dërguar për zbatim Drejtorisë së Pritjes. Pra, vetëm mbi këtë bazë, pa u mbështetur në asnjë akt ligjor apo nënligjor, janë lëshuar një sërë autorizimesh nga të pandehurit Adil Çarçani e Manush Myftiu me të cilat për vete dhe të pandehurit e tjerë siguronin dhuratat që siç thamë i paguante shteti. Nga hetimi gjyqësor rezultoi se këtë praktikë nuk e kanë ndjekur të pandehurit Hekuran Isai dhe Simon Stefani.

Megjithëse për të pandehurit e akuzuar dhe për familjet e tyre funksiononin linja të posaçme prodhimi ushqimor dhe industrial, përsëri këta të pandehur kërkesat e tyre dhe të familjarëve preferonin t’i plotësonin nëpërmjet porosive që i jepnin Drejtorisë së Pritjes ose blerjes së tyre kur dilnin jashtë shtetit me valutë të huaj. Për më tepër, pas këtyre blerjeve, mallrat vlerësoheshin me çmime favorizuese dhe jo në bazë të konvertimit të valutës së

tërhequr e të shpenzuar. Ndërkohë vendimi i Këshillit të Ministrave nr.227 datë 17.9.1975, ndalonte blerjen me valutë në dorë të mallrave, përveç rasteve të veçanta.

Pa asnjë bazë ligjore e nënligjore të pandehurve u janë mbuluar nga shteti deri edhe shpenzimet e vogla ditore në vleftën prej 3 lekë në ditë; po kështu, ata kanë përfituar edhe një kuotë shtesë për kohën e pushimeve në masën 3.2 lekë në ditë.

Nga këto veprime duket qartë se këta të pandehur kanë krijuar për veten e familjarët e tyre privilegje, duke bërë një jetë me një standard shumë më të lartë e të pakrahasueshëm me atë të popullit. Gjithashtu këto veprimet bien ndesh edhe me parimet kushtetuese.

Në nenin 14 të Kushtetutës së vitit 1950 nuk njihet asnjë privilegj për shkak të origjinës, pozitës, pasurisë ose shkallës së kulturës, ndërsa në nenin 40 të Kushtetutës së vitit 1976 sanksionohet se nuk njihet asnjë kufizim apo privilegj në të drejtat dhe detyrat e shtetasve për arsye pozite shoqërore.

Po kështu, Kodi Penal i vitit 1977, i nxjerrë në bazë e për zbatim të Kushtetutës, në nenin 107 të tij parashikon si vepër penale shkeljen e barazisë së shtetasve, vepër kjo të cilën të pandehurit e kanë konsumuar plotësisht nëpërmjet krijimit të privilegjeve.

Lidhur me padinë civile të ngritur në këtë gjykim nga ana e përfaqësuesit të akuzës, gjykata vlerëson se ajo duhet pranuar pjesërisht, pasi për disa zëra disa nga të pandehurit nuk mund të përgjigjen civilisht në bazë të nenit 155 të Kodit të Procedurës Penale.

Trupi gjykues vlerëson se i pandehuri Simon Stefani nuk duhet të përgjigjet civilisht për vlerën 12.158 lekë të dhuratave të vëna në ngarkim të tij, pasi siç thamë më lart nuk rezulton që t’i ketë marrë ato.

Gjithashtu duke u mbështetur në vendimin nr.32 datë 18.3.1994 të Gjykatës së

Kasacionit, trupi gjykues vlerëson se duhet të zbritet edhe vlera e pagave të personelit në familjet e të pandehurve, si dhe e ushqimit të personelit, 7 lekë në ditë. Për zërin e amortizimit të orendive e pajisjeve shtëpiake, të pandehurit duhet të përgjigjen civilisht vetëm për periudhën 1986 deri në gusht 1990, pasi norma e amortizimit është e llogaritur mbi bazën e urdhrit të përbashkët të Komisionit të Planit të Shtetit dhe Ministrisë së Financave nr.997 dhe 1288 të vitit 1985, i cili merrte fuqi ligjore më 1.1.1986. Po kështu,

trupi gjykues vlerëson se ata të pandehur që kanë kryer shpenzime në rast fatkeqësish nuk duhet të përgjigjen civilisht për këto shpenzime.

Përfundimisht, duke u bazuar në aktin e ekspertimit kontabël, të gjashtë të

pandehurit duhet të përgjigjen civilisht për shumat përkatëse, sipas pasqyrës përmbledhëse që i bashkëngjitet këtij vendimi.

Përfundimisht, të gjithë të pandehurit duhen deklaruar fajtorë për veprat penale që akuzohen për ato episode të argumentuara në këtë vendim. Këto episode karakterizohen nga një mendim unik kriminal, veprime të njëjta, duke përbërë kështu një vepër penale të vetme.

Trupi gjykues vlerëson se ndodhemi përpara një krimi vazhdues që ka sjellë pasoja sistematike e të qëndrueshme, të kryera nga subjekte me detyra të larta të përhershme partiake e shtetërore.

Në llojin e masën e dënimit gjykata ka parasysh rrezikshmërinë e theksuar

shoqërore të veprave penale të kryera nga të pandehurit, pasi ato prekin marrëdhënie të rëndësishme shoqërore të mbrojtura nga Kushtetuta e Ligji Penal, rrezikshmërinë shoqërore të të pandehurve, pasojat e veprimtarisë së tyre kriminale, faktin që të pandehurit kanë kryer disa vepra penale, kryerja e tyre në bashkëpunim, faktin që veprat penale janë kryer nga persona me detyra të rëndësishme shtetërore e shoqërore, të parashikuara këto të fundit

si rrethana rënduese nga neni 31/b dhe 31/d të Kodit Penal.

Gjithashtu gjykata ka parasysh moshën e të pandehurve, gjendjen e rëndë

shëndetësore të disa prej të pandehurve, vërtetuar kjo me aktet e ekspertimit të administruara në seancë gjyqësore, e sidomos gjendjen shëndetësore aktualisht tepër të rënduar, gjë që u pasqyrua në seancë gjyqësore, të të pandehurve Manush Myftiu dhe Adil Çarçani, për të cilët gjykata vlerëson se dënimi duhet t’u jepet me një kohë prove për një afat që gjykata do ta shohë të arsyeshme, duke urdhëruar kështu pezullimin e ekzekutimit të vendimit.

Në zbatim të nenit 51 të Kodit të Procedurës Penale, të pandehurit Manush Myftiu duhet t’i ndryshojë edhe masa e sigurimit, duke u zgjedhur një masë më e përshtatshme për të deri në marrjen formë të prerë të këtij vendimi.

P Ë R  K Ë T O  A R S Y E

Gjykata, në bazë të nenit 149 e 150 të Kodit të Procedurës Penale,

V E N D O S I

1. Deklarimin fajtor të të pandehurit MANUSH MYFTIU për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim, dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të

pandehurin Manush Myftiu e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Në bazë të nenit 38 të Kodit Penal (të ndryshuar) urdhëron pezullimin e ekzekutimit të këtij vendimi duke ia dhënë dënimin e mbetur me kohën e provës për 5 (pesë) vjet, me kusht që brenda këtij afati të mos kryejë asnjë vepër penale tjetër po kaq të rëndë ose më të rëndë.

Ndryshimin e masës së sigurimit për këtë të pandehur nga “arrest” në mbyllje në shtëpi pa rojë, duke urdhëruar ekzekutimin e menjëhershëm të saj.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 424.464 lekë.

2. Deklarimin fajtor të të pandehurit ADIL ÇARÇANI për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim, dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të pandehurin Adil Çarçani e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Në bazë të nenit 38 të Kodit Penal (të ndryshuar) urdhëron pezullimin e ekzekutimit të këtij vendimi duke ia dhënë dënimin e mbetur me kohën e provës për 5 (pesë) vjet, me kusht që brenda këtij afati të mos kryejë asnjë vepër penale tjetër po kaq të rëndë ose më të rëndë.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 667.727 lekë.

3. Deklarimin fajtor të të pandehurit RAMIZ ALIA për veprën penale të shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 8 (tetë) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim, dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Përfundimisht në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të

pandehurin Ramiz Alia e dënon me 9 (nëntë) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 12.9.1992.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 1.174.167 lekë.

4. Deklarimin fajtor të të pandehurit RITA MARKO për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 7 (shtatë) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim, dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të

pandehurin Rita Marko e dënon me 8 (tetë) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 4.12.1991.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 275.873 lekë.

5. Deklarimin fajtor të të pandehurit SIMON STEFANI për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve e në dëm të jetës së disa personave të vrarë në kufi, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 7 (shtatë) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim, dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të

pandehurin Simon Stefani e dënon me 8 (tetë) vjet heqje lirie, duke filluar vuajtja e dënimit nga data 8 korrik 1992.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 188.869 lekë.

6. Deklarimin fajtor të të pandehurit HEKURAN ISAI për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie.

Deklarimin fajtor të po këtij të pandehuri për veprën penale të shkeljes së barazisë së shtetasve në bashkëpunim dhe në bazë të neneve 107, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 3 (tre) vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal, të

pandehurin Hekuran Isai e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 28.9.1991.

Detyrimin e këtij të pandehuri të paguajë në favor të Drejtorisë së Shërbimeve

Qeveritare shumën 413.082 lekë.

7. Deklarimin fajtor të të pandehurit ARANIT ÇELA për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b, 31/d të Kodit Penal e dënon me 7 (shtatë) vjet heqje lirie, duke filluar vuajtja e dënimit nga data 8.1.1993.

8. Deklarimin fajtor të të pandehurit ZYLYFTAR RAMIZI për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në dëm të jetës së personit dhe në bazë të nenit 106 të Kodit Penal e dënon me 6 (gjashtë) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 18.10.1993.

9. Deklarimin fajtor të të pandehurit RRAPIMINO për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave themelore të shtetasve, dhe në bazë të neneve 106, 13, 31/b e 31/d të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 18.10.1993.

10. Deklarimin fajtor të të pandehurit VEIZ HADËRI për veprën penale të

shpërdorimit të detyrës dhe në bazë të nenit 106 të Kodit Penal e dënon me 3 (tre) vjet heqje lirie, duke i filluar vuajtja e dënimit nga data 31.12.1993.

Kundër vendimit lejohet ankim ose protestë në Gjykatën e Apelit brenda 5 ditëve, duke filluar ky afat tre ditë pas shpalljes së vendimit.

U shpall sot më datë 2.7.1994.

SEKRETARE GJYQTAR

Entela Haxhiaj Andi Çeliku

(Firma) (Firma)

ANKIME KUNDËR VENDIMIT

Kundër këtij vendimi është bërë ankim dhe aktet i janë dërguar për shqyrtim Gjykatës së Apelit Tiranë që me vendimin Nr. 378 datë 5.9.1994 ka

VENDOSUR

1. Lënien në fuqi të vendimit gjyqësor nr.505 datë 2.7.1994 të Gjykatës së Rrethit Tiranë për të pandehurin Adil Çarçani, Manush Myftiu, Hekuran Isai, Simon Stefani, Rapi Mino, Zylyftar Ramizi e Veiz Hadëri.
2. Lënien në fuqi të vendimit gjyqësor nr.505 datë 2.7.1994 të Gjykatës së Rrethit Tiranë për sa i përket cilësimit ligjor, fajësisë dhe masës së dënimit për akuzën e parashikuar nga neni 106 të Kodit Penal në ngarkim të presidentit Ramiz Alia.

Lënien në fuqi të këtij vendimi, kualifikimit ligjor, fajësisë për sa i përket veprës

penale të shkeljes së barazisë së shtetasve, duke ndryshuar masën e dënimit në ngarkim të të pandehurit Ramiz Alia nga 5 (pesë) vjet heqje lirie në 2 (dy) vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkimin e dënimeve në bazë të nenit 35 Kodit Penal të

pandehurin Ramiz Alia e dënon me një dënim të vetëm 8 (tetë) vjet heqje lirie.

Vuajtja e dënimit fillon nga data 12.9.1992.

3. Lënien në fuqi të vendimit Nr. 505 datë 2.7.1994 të Gjykatës së Rrethit Tiranë për sa i përket cilësimit ligjor, fajësisë, masës së dënimit për akuzën e parashikuar nga neni 107–13 të Kodit Penal në ngarkim të të pandehurit Rita Marko.

Lënien në fuqi të vendimit gjyqësor për kualifikimin ligjor dhe fajësinë për sa i

përket veprës penale të shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e lirive dhe të drejtave të shtetasve në bazë të nenit 106–13, 31/b e d të Kodit Penal, duke ndryshuar masën e dënimit nga 7 vjet heqje lirie në 6 vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkimin e dënimeve në bazë të nenit 3 të Kodit Penal të

pandehurin Rita Marko e dënon me një dënim të vetëm me 6 (gjashtë) vjet heqje lirie.

Vuajtja e dënimit fillon nga data 4.12.1991.

4. Lënien në fuqi të vendimit gjyqësor me nr.505 datë 2.7.1994 të Gjykatës së

Rrethit Tiranë për sa i përket kualifikimit ligjor dhe fajësisë së veprës penale të shpërdorimit të detyrës në bashkëpunim, me pasojë shkeljen e të drejtave themelore të shtetasve në bazë të

nenit 106–13, 31/b e d të Kodit Penal, duke e ndryshuar këtë vendim për sa i përket masës së dënimit, duke e dënuar përfundimisht të pandehurin Aranit Çela me 5 (pesë) vjet heqje

lirie. Vuajtja e dënimit fillon nga 8.1.1993.

5. Lënien në fuqi të vendimit nr.505 datë 2.7.1994 të Gjykatës së Rrethit Tiranë për sa i përket padisë civile.

K/SEKRETARE E GJYKATËS

Flutura Kadiu

(Firma)

Kundër këtij vendimi është bërë ankim dhe aktet i janë dërguar për shqyrtim Gjykatës Kasacionit Tiranë që me vendimin Nr.208 datë 30.11.1994 ka

VENDOSUR

17. a) Lënien në fuqi të vendimit Nr.378 datë 17.9.1994 të Gjykatës së Apelit Tiranë lidhur me fajësinë dhe kualifikimin e veprave për të cilat janë deklaruar fajtorë të pandehurit.
18. b) Ndryshimin e masave të dënimit për të pandehurit e mëposhtëm:
19. Ramiz Alia, sipas nenit 106, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 4 vjet heqje lirie.

Për nenin 107, 31/d të Kodit Penal e dënon me 2 vjet heqje lirie.

Në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal e dënon me 5 vjet heqje lirie.

2. Rita Marko, në bazë të nenit 106, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 5 vjet heqje lirie. Për veprën penale të parashikuar nga neni 107, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 2 vjet heqje lirie. Në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të K.P. e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.
3. Simon Stefani, në bazë të nenit 106, 31/b e d të Kodit Penal e dënon me 5 vjet heqje lirie. Për veprën penale të parashikuar nga neni 107, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 2 vjet heqje lirie.

Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal e dënon me 6 (gjashtë) vjet heqje lirie.

4. Hekuran Isai, në bazë të nenit 106, /31/b, d të Kodit Penal e dënon me 3 vjet heqje lirie.Për veprën penale të parashikuar nga neni 107, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 2 vjet heqje lirie.Përfundimisht, në bashkim të dënimeve në bazë të nenit 35 të Kodit Penal e dënon me 4 (katër) vjet heqje lirie.
5. Aranit Çela, në bazë të nenit 106, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 4 vjet heqje lirie.
6. Rrapi Mino, në bazë të nenit 106, 31/b, d të Kodit Penal e dënon me 3 (tre) vjet heqje lirie.
7. Zylyftar Ramizi, në bazë të nenit 106 të Kodit Penal e dënon me 5 (pesë) vjet heqje lirie.
8. Veiz Hadëri, në bazë të nenit 106 të Kodit Penal e dënon me 2 (dy) vjet heqje lirie.

Lënien në fuqi të vendimit të Gjykatës Apelit Tiranë lidhur me masën e dënimit për të

pandehurit Adil Çarçani e Manush Myftiu.

Lënien në fuqi të vendimit për sa i përket detyrimit civil.

Tiranë, më 6.12.1994

K/SEKRETARE E GJYKATËS

Flutura Kadiu

(Firma)

/Top Channel

Këtë të premte në Esencë, ishte i ftuar, ish ushtaraku Ylli Mici. Ai ka qenë deri në fillim të vitit 1992, Shef i Katedrës së Zjarrit në Akademinë Ushtarake të Forcave Tokësore Skënderbej. Eljan Tanini bisedoi me Ylli Micin edhe për sekretet e kësaj stërvitje të 104 burrave në Tiranë.

Eljan Tanini: -Cili ka qenë pozicioni juaj në këtë drejtim? Me çfarë merreshit ju në atë kohë?

Ylli Mici: -Unë kam qenë në Akademinë Ushtarake Skënderbej, kam qenë pedagog dhe shef i katedrës së zjarrit, merreshim me armatimin e qitjet. Erdhi një urdhër nga ministria jonë pasi Ramiz Alia ra dakord me Ibrahim Rugovën, u ra dakord që edhe Kosova të reagonte jo vetëm me demonstrata por me armë. Kishte përgatitje fizike, xhenio, taktikë zbulimi, përdorimi i mjeteve mjekësore etj… Ishim 9 pedagogë që do të merreshin me këto disiplina të veçanta. Unë kërkova gjysmën e kohës sime. Madje bëmë edhe diçka tjetër, pasdite në Surrel qëndronte Agron Dhimarko, merrej me armën e radhës, stërvitjen e radhës. Të nesërmen vinin në poligonin e qitjes së akademisë. Me një armë mësohej pasdite, praktikohej paraditen tjetër në polygon. Nuk kishim limit municionesh, ishte pa fund.

Eljan Tanini: -Kur erdhën ata për herë të parë, më 1 Tetor të vitit 1991?

Ylli Mici: -Po. Vinin kryesisht nga diaspora dhe nga Maqedonia. Vinin me Avion në Rinas. Për ta sëtrvitja ishte stërvitje me intesitet të lartë. Ata ishin të sigurtë, kërkonin armatim për veprimtarinë luftarake. Kanë qenë Sali Çekaj dhe Adem Jashari që e kërkuan këtë gjë me insistim, por nuk ishte e kollajt. U diskutua në shtet, për çdo kërkesë për çdo problem ne ishim gati! U ra dakord që të armatoseshin këta 33 persona. Ata morën më shumë armë se për një person. Pasi iku grupi i dytë ne prisnim grupin e tretë. Forcat serbe ndërhynë, bënë raprezalje dhe kjo gjë dështoi. Ata erdhën në 1 tetor dhe ikën në fund të muajit. Stërvitja bëhej me intesitet. Çdo gjë ishte sekrete. S’duhet të kishte gjurmë.

Grupi i dytë u dekonspirua. Shërbimet e huaja nuk rrinë kot. Në total ata ishin 104 vetë, një pjesë ishin pa ushtri. Këtu u përgatitën në mënyrë shumë të mire. Adem Jasharin e kam takuar në grupin e dytë. Ishte me trup të madh me ato mustaqe të mëdha, nga Drenica, njësoj si në pikturat e Abdurahim Buzës. Ishte i fuqishëm në pamje dhe i qetë. Adem Jashari ishte pa fjalë, i kudo ndodhur.

Eljan Tanini: A ishte Adem Jashari udhëheqësi i grupit?

Ylli Mici: Ishin nga vende të ndryshme, Drenica, Podujeva etj… Njëri ishte nip, tjetri kushuri. U bënë edhe më të lidhur pasi ikën nga këtu. Vajza nuk kishte për shumë arsye. Kjo ishte një nismë ku çdo muaj do të vinte një grup që do të stërvitej këtu te ne, ku më pas do të përhapeshin në të gjitha rajonet e Kosovës, duke u bërë nxitës për të tjerët.

Eljan Tanini: -Kanë ikur në shi, në të ftohtë?

Ylli Mici: -Po. Shi, dimër, ftohtë. Të gjithë kanë marrë nga dy automatikë. Bashkë me arkën e municioneve që shkonte 25 kile, është vetë materiali, edhe arka që ka peshë. Koha nuk u eci mbarë.

Eljan Tanini: -Nga ikën, i përcollët ju?

Ylli Mici: -Në grupin tonë ne kishim edhe dy zbulues, jepnin taktika të zbulimit, nga më të mirët. Kastrioti i shoqëroi deri në një pikë kufitare. Ikën me autobusat e Minisrisë së Mbrojtjes bashkë me pajimet e tyre deri në Kukës. U nisën ashtu deri thellë në Kosovë afër Pejës. Nuk janë dekonspiruar. Ne u dhamë shumë porosi. Me dy grupe nuk bëhej nami, duhej më shumë.

Eljan Tanini: -A mund të themi që nga këto dy grupe nisi edhe vetë UÇK-ja?

Ylli Mici: -Po, patjetër. Adem Jashari ishte fillesa, prej tij nisi çdo gjë. Nipi i Ademit ishte 17 vjeçar, kishte edhe 55 vjeçarë. Ishin të përkushtuar, të vendosur. Ishin atdhetarë.

Eljan Tanini: -A mësonin shpejt?

Ylli Mici: -Aty kishte më shumë veprime praktike, nuk kishte teori. Ne i mësonim teknika të ndryshime lufte sepse çdo gjë, çdo armë kishte specifikën e saj.

Eljan Tanini: -Ku hanin, ku laheshin, ku qendronin?

Ylli Mici: -Ata rrinin në Surrel. Atje është një bazë, fjetoret, ushqimi ishin atje. Në stërvitje i shfrytëzonin të gjitha, koha ishte e ngjeshur. Mësonin anën teknike dhe atë praktike, nuk lejohej të dilnin, e as mos të merrnin kontakte me banorë të zonës. Grupi i dytë u organizua me një vajtje në Krujë, pastaj në një koncert te Teatri i Operas etj… Këto lloje daljesh kanë qenë në qytet.

Eljan Tanini: -Si ishte nga afër Adem Jashari?

Ylli Mici: -Ademi në pamje të parë dukej sikur ishte një njeri jo komunikues, i rëndë. Kur flisje me të ai skuqej. Ishte njeri që të bënte për vete. Ishte shumë i dëgjuar.

Eljan Tanini: -Më tregoni një rast që ka të bëjë me armët e Adem Jasharit? Një mënyrën si gjuante ai me armë, me granata-hedhës?

Ylli Mici: -Ata u stërvitën me të gjitha armët që ka ushtria shqiptare. Dmth: Pistoletë, automatik, mitroloz i rëndë dhe i lehtë, granata e dorës, granata-hedhës, murtaja 60 mm etj… Pra u bënë të gjitha armët që kishim ne në dispozicion. Granata-hedhësi është armë shumë e fuqishme, kur goditet tanku me të, tanku ndalon. Aty rastësisht bënte punë Instituti i Punimeve të Ushtrisë. Ata kishin vënë një shënjë, me 10 a 15 pllaka çeliku, duke matur sasinë e lëndës plasëse. Kur qëlloi Ademi në të, pra në fletën që imitonte tanksin, ajo u çua sipër dhe ra poshtë më pas si gjethe. Ajo fleta prej hekuri nuk lëvizte më prej aty. Nuk e ngrinim dot më! Ata thanë direkt këtë armë duam ne! Ademi tha: A mund të marrim nga këto ne? Po, i thashë unë! Por, është e vështirë për të manovruar. Juve do të ktheheni me rrugë. Kjo na bënte punë thoshte.

Eljan Tanini: -E bukur është jeta e këtyre njerëzve për ta dashur Kosovën me Shqipërinë, ose të pavarur si fillim e pastaj me Shqipërinë. Ne Shqiptarët e Shqipërisë nuk e kuptojmë dot dhembjen e shqiptarëve të Kosovës. Zotni Mici, çfarë ju thanë juve për këtë stërvitje, çfarë nuk duhej të harxhohej pa praninë tuaj ushtarake?

Ylli Mici: -Kjo ishte një stërvitje që do ti mundësonte këtyre të ishin të aftë për luftë. Mbaj mend se dikur kërkova shtimin e orëve. Pasi u dhanë detyrat e tjera, komandanti i Akademisë më tha: Nuk do të ketë asnjë qitje pa qenë ti në vijë. Nuk pati asnjë problem. Aksidentet janë nga më të ndryshmet. Vajti çdo gjë mirë. Ku ka armatim, ka edhe probleme. Ata ishin shumë të kënaqur, na donin. Në vitin 1991, këta djem u stërvitën këtu te ne.

Eljan Tanini: -Ju deri në cilin vit vazhduat punë në akademi? Cila qeveri ju pushoi nga puna në vend që të rriteshe në detyrë?

Ylli Mici: -Më zunë edhe mua ndryshimet politike që u bënë. Në fillim të vitit 1992 më thanë se do të shkarkohesha nga Shef i Katedrës në Akademinë Ushtarake. Këtë gjë ma komunikoi një ish studenti im. Në fund të vitit mësimor do të të heqin fare nga puna, fund qershori. I thashë “Lamtumirë Ushtrisë”. Gjërat nuk po ecnin mirë. E drejta nuk gjendej. Qëllimi i pushimit nga puna ishte ‘’Reforma’’. Nuk kishe se ku të ankoheshe!

Eljan Tanini: -A ka ardhur Adem Jashari në shtëpinë tuaj?

Ylli Mici: -Në vitin 1993 ata kanë ardhur në Tiranë, vinin edhe për të na takuar. Nuk kisha edhe kohë që të njihesha me ta. Më kontakton Kastrioti dhe më thotë se kanë ardhur djemtë, Ademi, Saiti etj… Lamë një takim te Piramida. I thashë se duhet të bësh një vizitë në shtëpi. Nuk quhet nëse nuk vjen në shtëpi. Babai im ka qenë partizan në zonën e Drenicës, kisha edhe vajzën e vogël fare në atë kohë. Biseduam për shokët tanë. Babai kishte ende njohuri për ato zona. Ndenjën deri pasdite. Rrinin në një hotel këtej nga Ish Stadiumi Qemal Stafa. Ata kishin armatime, ne fshatin e tyre nuk hyje dot kollaj. Ne zonat e tyre kishin një farë autonomie.

Eljan Tanini: -A ju tregonte Ademi për organizimet e atyre viteve?

Ylli Mici: -Ajo ishte një kohë mbijetese. Serbia i mori vesh këto gjëra dhe i kishin nën vrojtim. Ademi ishte komandant i kësaj njësie edhe moralisht

Eljan Tanini: -Si u organizuan këta djem?

Ylli Mici: -Vetë. Kullat i kishin bashkë. Nuk kishin synime afatgjata.

Eljan Tanini: -Keni patur më pas kontakte me këta djem?

Ylli Mici: -Unë kam qenë në dasmën e djalit të Ademit, në kohën kur shkohej lirisht në Kosovë. Kam qenë me Hysenin.

Eljan Tanini: -Si e morët vesh vrasjen e Adem Jasharit?

Ylli Mici: -I ndiqnim lajmet. Ademi u bë i njohur, u tha në lajme për Prekazin. Shtanga! Adem Jashari, i them babait. Ai shoku im. Prindërit e mbanin mend. Marr në telefon dikë në Shkup, një kursant nga ata ishin këtu. Ai më mori të nesërmen në telefon, që mos kujtonim që ishte lajm i rremë por jo vetëm kaq! Ata na ftojnë vazhdimit në ngjarjet e tyre.

Eljan Tanini: -Kjo fletore është për çastet e stërvitjes, shënime të mbajtura nga Ylli Mici ku ndër ta është edhe emri i Adem Jasharit. Aty janë të gjithë emrat, llojet e armëve, qitjet, fisheket etj…

Ylli Mici: -Këtë fletore e kam mbajtur për vijueshmerinë e stërvitjeve. Minush Luma, Komandat Toge, qitje me pistoletë, Sali Çekaj. Adem Jashari, grupi i dytë, toga e dytë, nga 8 fishekë, 5 kanë goditur në tabelë etj… Këto shenime i kam mbajtur për të parë ecurinë. Ishte Ramiz Alia ai që dha urdhër për të stërvitur në Shqipëri shqiptarët e Kosovës. Takohemi edhe herë-herë me djemtë që janë stërvitur te ne, bisedojmë të kaluarat tona

Eljan Tanini: -Zotni Mici, duhet të keni një lloji krenarie personale për këto kujtime që keni kaluar me këta djem?

Ylli Mici: -Edhe nëse do ta nisja nga fillimi këtë që më ka ndodhur, kështu do të veproja, njësoj. Unë kam luajtur ping pong. Më ka ndihmuar shumë ky sport, ka lidhje me përqëndrimin.

Eljan Tanini: -Ndiheni i pa motivuar kur nuk ju ftojnë në aktivitete në lidhje me Adem Jasharin?

Ylli Mici: -Po, e kam një merak të tillë. Kur u vu monumenti i Adem Jasharit në Rrugën e Durrësit nuk na ftuan. Ambasadori i Kosovës nuk ishte marrë fare me këtë punë, kemi pasur përplasje me të

Eljan Tanini: -Kam disa pyetje për ju, vijojmë me to më poshtë. Pyetjet kthejnë të shkuarën në të tashme, pra e shkuara ju bën juve pyetje në të tashmen, rikthehet. Mirëmbrëma, jam Adem Jashari. Si mendoni ju Ylli Mici, a do të bashkohet ndonjë ditë Shqipëria me Kosovën?

Ylli Mici: -Po. Kurrë mos thuaj kurrë!

Eljan Tanini: -Ylli, Adem Jashari jam. Mos më kanë mitizuar më shumë si hero, apo unë meritoj më pak se kaq?

Ylli Mici: -Po. Adem Jashari meriton edhe më shumë se kaq.

Eljan Tanini: -Adem Jashari e ka një hall. A kemi punu mirë me stabilizu Kosovën, apo vuajmë ende?

Ylli Mici: -Ka shumë problematika.

Eljan Tanini: -A është mirë bukur, pastër, negative, e rëndë, nëse disa fëmijë në Prekaz, qenin e tyre e quajnë Adem?

Ylli Mici: -Abababaaa! Mos ma kishe bërë më mirë këtë pyetje. Do isha më i kënaqur. Nuk dua ti jap kësaj gjëje rëndësi fare.

Eljan Tanini: -Adem Jashari jam, prapë unë. Shqiptarët e Kosovës, a e duan ende Shqipërinë, apo hajd mo?

Ylli Mici: -Them që e duan, ne jemi një tani.

Eljan Tanini: -Adem Jashari e ka edhe një pyetje. A mendoni se Shqipëria nuk ka bërë aq sa duhet me Kosovën?

Ylli Mici: -Ka pasur periudha të ndryshme. Në përgjithësi ka bërë

Eljan Tanini: A e ka fyrnizuar me armë të mira Shqipëria Kosovën për të luftuar serbët?

Ylli Mici: -Po, e ka furnizuar mjaftueshëm.

Një modele ka treguar se sa herë në ditë kryen marr ëdh ën ie dhe pse e bën këtë.

Ajo rrë/fen se cdo ditë, për të mbajtur trupin në formë, krahas ushtrimeve fizike dhe palestrës, bën rregullisht 3 deri në 4 orë se ks.

Grasi Mattos ka një rutinë të rreptë ushtrimesh fizike dhe mban gjithmonë një dietë të ekuilibruar.

Bom/ba 24-vjeçare beson shumë në përfitimet e përditshmërisë së marrë/dhënies in ti me.

E reja që jeton në Lisbonë, Portugali, thotë se i kushton shumë orë gjatë ditës aktivitetit.

Ajo zbuloi se pushimet e vetme që ka, përfshijnë të dielat.

Në total, ajo synon të humbasë rreth 8,000 kalori dhe në disa raste ajo ushtron për katër ose pesë orë rresht.

Ajo shprehet: “Nuk duhet të jetë katër ose pesë orë rresht gjithmonë ama. Zakonisht bëj se ks kur zgjohem, pasdite dhe në darkë”.

Ajo thotë se e bën edhe kur nuk ndjen këna qësi, pasi e gjithë është në funksion të mbajtjes së trupit në formë. 

39-vjeçarja tregoi se ka qenë një herë e martuar por është ndarë sepse nuk është përshtatur.

Ajo tha se kërkon të martohet sepse do që të bëjë qef dhe tja rregulloj jetën atij personi qe do ket fatin te me marre.

“kam shumë netë pa gjumë për ta gjet, mendoj se jam e bukur siq më shihni edhe ju te gjitha i kam. 

Kam pasuri të madhe të trashëguar nga ish burri, i cili nuk jeton më dhe ma ka lënë trashëgimin e plotë

në pasurinë e tij pasi që une jam kujdesur deri në momentin e fundit dhe e kam respektuar shumë, por që fati ishte ashtu.

Ju lutem të gjithë juve që mendoni se mund ta bëjmë ndonjë bisedë të merrni të dhënat e mija personale dhe k0ntaktoni me mua,

ta shohim se fatiti nuk i dihet kurrë e shpresoj se do ta kalojm si është më së miri pasi që jam e sjellshme dhe e kulturuar shumë si me qenë gjermane jam e edukuar. 

Një grua 44 vjeçare ka rrëfyer se e ka tra/dhtuar burrin e saj pas 23 vitesh martesë, me një djalë në të njëzetat. Ky është rrëfimi i saj: E kam traldhtuar burrin tim me një djalë të ri që kam njohur në bingo.

Ai është aq i ri sa mund të jetë djali im dhe kjo më ka emocionuar. Jam 44 vjet dhe jam e martuar prej 23 vitesh. Ne kemi një vajzë 22 vjet. 

Burri im është 46 vjet dhe unë kurrë nuk kam ndaluar së dashuri atë, por këto ditë ne morëm kohë të lirë nga njëri tjetri.

Unë fillova të shkoja në bingo, që të largohesha pak nga shtëpia. Unë bëra miq të shumtë aty dhe shkoja katër herë në javë dhe të shtunave.

Klubi mori në punë një djalë për të punuar në bar, i cili ishte një djalë i ri në të njëzetat dhe unë fillova të flisja e të flirtoja me të. Unë dola me makinë një natë dhe pas bingos kuptova se kisha harruar dorëzat në klub.

U ktheva për t’i marrë ato në klub dhe ai djaloshi më tha se donte të më shëtiste mua me veturën time. Ishte vonë dhe shumë errësirë. Ne shkuam tek vetura ime dhe para se ta mendoja, ne ishim duke u pu/thur.

Një gjë dërgoi tek tjetra dhe ne bëmë se/ks në pjesën e pasme të veturës. Ishte e mahnitshme por unë u pendova menjëherë. 

Më pas u ndjeva fajtore dhe i rrë/feva burrit tim gjithë tr/adhtinë. Unë i thashë atij se nuk e kisha vëmendjen e tij dhe ai më tha se nuk isha aty për ta pasur atë.

Ai kishte të drejtë. Kjo nuk ishte hera e parë që unë e kam tr/adhtuar. Burri im ishte duke punuar për 6 muaj jashtë vendit dhe unë ndihesha e vetmuar dhe kontaktova me një shok të vjetër në Facebook. Ne u takuam dhe e kaluam natën bashkë.

Dukej speciale në fillim por shpejt ai e humbi interesin.Ishte në rregull atëherë por më pas burri im i gjeti mesazhet dhe e kuptoi se çfarë kishte ndodhur.

Ai ishte i shkatërruar por në e kaluam këtë.I kërkova falje dhe u betova se kurrë më nuk do ta lëndoja.Unë nuk dua të flas për këtë dhe dua ta lë pas shpine, por burri im thotë se unë jam duke u përpjekur që ta fsheh atë nën qilim.

Përgjigja e psikologes:Ti duhet ta lësh burrin tënd që ta kalojë dhimbjen që i ke shkaktuar dhe të shohë nëse mund të vazhdojë përpara.

Mund të duket e vështirë për ty por vetëm atëherë mund të fillosh të rindërtosh martesën. Ti thua se ai nuk të ka dhënë vëmendje por ti i ke dhënë vëmendjen bingos dhe një mashkulli të ri.

Më mirë ndalojë bingon, por gjej diçka që mund ta shijoni të dy.Dilni në mbrëmje si çift dhe bëni masazh relaksues njëri tjetrit.

Në institucionet shqiptare, ku përfshihen edhe shkollat ka një kod veshje, i cili duhet respektuar.

Por një mësuese në Lushnje nuk ka dashur t’ia dijë fare për kodin e veshjes.

Nxënësi që ka nisur fotot ka shkruar: “Shikoni si na vjen zysha në mësim tek shkolla mekanike në Lushnje.

Edhe ta kemi mendjen në mësim ne, kur kjo hap këmbët dhe na i tregon të gjitha”, thonë ata.

Allison Daniels është me të vërtetë një bukuroshe, sa çdo mashkull do donte ta kishte në krah.

Por, ajo insiston se askush nuk do të dalë me të dhe kjo për shkak të llojit të rrallë të kan cerit që ajo ka.

Allison u diagnostikua me një formë tepër të rrallë kan ceri, në 2012 -ën.

Ajo besohet të jetë personi i parë në botë që ka ka ncerin e rrallë dhe agresiv të sarkomës qelizore,

një masë kanc erogjene që zhvillohet në indet e buta dhe i shfaqet në trup në formë të mbledhur.

Fillimisht iu shfaq në gjuhë, më pas në qafë dhe një gjëndër nën sqetull, sinjalizoi rikthimin e tretë të sëmun djes.

34 – vjeçarja rrëfen se meshkujt “ia mbathin me të katërta” që pas takimit të parë:

Kam fatin më të keq me meshkujt. Ata ia mbathin sapo i them që kam vu ajtur nga kan ceri dhe se mund të më rikthehet.

Kush dëshiron që të ketë një lidhje me dikë që mund të vd esë?

Ky është dënim me vd ekje. E si mund t’i fajësosh fundja.

Do t’i thoja të njëjtën gjë miqve të mi, mos dilni me dikë që ndodhet në të njëjtën situatë si unë”, shprehet ajo.

“Paragjykími është një qëndrim i pabazuar, një mënyrë mendimi e ngurtë dhe zakonisht negatíve ndaj dikujt e diçkaje”.

Ky është përkufizimi më i plotë sipas socíologëve dhe psíkologëve për paragjykímin, fenomen i cili në vendin tonë manifestohet gjerësisht. 

Një grua nga Shqipëria ka ndarë një histori të sajën në redaksinë e JOQ Albania,

ku tregon se si miku i saj italian tallej me vendin tonë, por edhe me femrat në moshën mbi 45-vjeçe.

Sipas qytetares, italiani kishte ardhur të vizitonte Beratin dhe ajo e ka shoqëruar,

por paragjykímet dhe ofendimet e tij ndaj grave shqiptare linin vërtetë për të dëshiruar.

Ajo tregon më tej se i tha mikut të saj se femrat shqiptare janë të vuajtura pasi marrin rroga qesharake dhe nëpërkëmben.

Por ajo që i ka bërë më shumë përshtypje qytetares është komenti, që ka bërë një grua shqiptare,

e cila kishte prenotuar një dhomë në të njëjtin hotel ku kishte prenotuar edhe miku i saj italian.

Gjatë një bisede të shkurtër me burrin italian, gruaja tregon se bashkëatdhetarja e saj, rreth 45-vejçe, filloi të shante Shqipërinë dhe njerëzit këtu.

Ajo tregoi se ndihej me fat që ishte e martuar prej 17 vjetësh me një burrë italian dhe kishte shpëtuar nga Shqipëria. Ja edhe postimi saj:

Jam e fejuar dhe të fejuarin e kam marrë sipas qejfit tim,domëthëne me dashuri.

Ama ka plasur në shtëpinë e të fejuarit sherri.

Dikur vjehrra ime,në rininë e saj na paska qenë e dashura e dajës tim të madh.Hahaha.

Mua s’më duket ndonjë skandal,se e re ka qenë.

Por skandal i duket vjehrrit tim dhe asaj vetë,sepse e forta ishte kur erdhën këta me pi kafen e fejesës,erdhi normal dhe daja.

U skuqen dhe u nxinë ata që e dinin.Derisa e morëm vesh dhe unë dhe i fejuari.

Ai i shkreti ndihet keq se normal e ka mami.Por nuk kemi ndër mend të ndahemi, se edhe këto fjalë i kishte hedhur vjehrra ime.

O Zot çfarë situate është krijuar.Unë e ngacmoj dajën tani,ai vetëm qeshën e sa iki tek i fejuari më thonë:

Të fala nans’…!Si mendoni si mund të kalojë kjo situatë?

Rubrika Deidre është në kua dër të The Sun, rubrikë në të cilën njerëzit i shpër ndajnë përv ojat e pro bl emet e tyre dhe kërkojnë këshilla nga stafi i Deidres.

Një djalosh, rrëfen se si shkon në shtëpinë e shokut të tij vetëm për të bërë s e.k s me nënën e tij, dhe për këtë kërkon këshillë nga stafi i Deidre se çfarë duhet të bëjë. 

“Të nderuar Deidre, Unë kam bërë s e. k s me nënën e shokut tim pas një ndeshje ra gbi. Jam ndjerë sikurse jam mbi gjithë botën dhe që nga atëherë kemi filluar të shihemi çdo ditë.

Unë jam 21 vjeçar, ndërsa nëna e shokut tim është 41 vjeçare. Shoku im më kishte njoftuar me nënën e tij pas lojës. Ishte një j o.sh j e e menjëhershme.

Ajo duket e mahnitshme për moshën e saj dhe ishte shumë e lehtë për të folur me të. Ajo e ka tru pin shumë s e .k s i dhe një buzëqeshje të le zetshme. Kur shoku im kishte shkuar në shtëpi, nëna e tij kishte thënë se duhet të shkoj të blej disa gjëra në dyqan.

Unë mendova se aty do të ishte mundësia më e mirë për ta pyetur atë nëse dëshiron të vijë në shtëpinë time për të pirë kafe para se të shkoj në dyqan, dhe ajo kishte pran uar.

Banesa ime ishte pak e ç’rregulluar dhe kisha filluar ta rregulloj. Ajo kishte filluar të më ndihmoj – por kur jam kthyer në dhomën e nden jës ajo kishte qenë duke i he qur të b ends hmet e saj…

Unë kisha hum bur komplet. Ajo kishte buzëqeshur dhe kishte filluar të ecë drejtë meje. 

Kishim filluar të pu themi dhe kishte qenë s e.k s i më i mahn itshëm ndonjëherë. Më kishte pëlqyer tejet mase. Tani takohemi aq shpesh sa mundemi. Por, problemi është se ajo është e mar tuar dhe i ka edhe dy fëmijë tjerë.

Unë shkoj aty me arsyetimin se po e vizitoj shokun tim. As ai, e as pjesa tjetër e familjes nuk ia kanë idenë se ne bëjmë s e.k s. Veç kësaj, situata është disi shumë e te.n s io n u ar kur jemi të gjithë në të njëjtën dhomë.

Ne pu.th emi fshehtazi në kuzhinë.Unë dua të vazhdoj ta shoh atë, por nuk e di nëse do të funksionoj”. Këtu e kishte përfunduar djaloshi 21 vjeçar his torinë, duke kërkuar këshillë nga Deidre se si të ja bëjë.

Për këtë, Deidre e ka një përgjigje shumë të thjeshtë të cilën lajmi.net e sjellë për ju:
“Duhet të ndaloni. Ju nuk jeni duke e menduar këtë me të vërtetë. Vetëm mendoni se si do të bëhet kur shoku dhe familja e tij e zbulojnë se çfarë keni qenë duke bërë ju dy. 

Kjo mundet të ia përfundoj asaj martesën dhe ta lë me pr ob leme em ocionale, veç kësaj, edhe shoku juaj do të filloj të ju u.rr e j.

Thuaj asaj që afera juaj duhet të n daloj dhe t entoni që ta sh mangni atë sa më shumë që është e mundur”, shkruan Deidre.