Category: Lajme

Sa e vjetër është gjuha shqipe, në cilat koordinata gjeografike është folur, si ka evoluar, cilët popuj janë marrë vesh përmes saj dhe dialekteve, cilat janë raportet e saj historike me greqishten e vjetër dhe latinishten..? Larg pretendimeve hipotetike dhe të paargumentuara, larg dëshirës së ndikuar nga nacionalizmi, më poshtë po japim vlerësimin e disa prej studiuesve më në zë të globit në lidhje me prejardhjen dhe vjetërsinë e gjuhës shqipe. Faktet janë tronditëse nëse do të vihen përballë asaj pjese të pranuar “zyrtarisht” deri tani nga gjuhëtarë, historianë e studiues shqiptarë e të huaj. As më pak dhe as më shumë historiografia shqiptare përballë fenomenit të vjetërsisë, prejardhjes, mbase edhe kohës së shkrimit të shqipes, ka nevojë të jetë më e qartë dhe këtë e kanë pohuar edhe gjigantë të kalibrit të Çabej. Gjithsesi brezi i ri, por edhe i vjetër i studiuesve shqiptarë tashmë ka dhënë shenja se janë duke dalë nga kornizat e vjetra. Fatmirësisht shenjat janë të mira dhe të dukshme. Këtë duket ka pasur parasysh edhe akademiku Shaban Demiraj, kur ka shkruar në veprën e tij monumentale “Gjuha shqipe dhe historia e saj”, se: ”Hulumtimi dhe shpjegimi i elementëve ‘pellasgjike’ (më saktë, para ilire), që shqipja i ka trashëguar nëpërmjet ‘nënës’ së saj, mbeten një nga detyrat e rëndësishme të historisë së gjuhës shqipe”. Po le të shohim se në ç’përfundime kanë dalë kolegët e Demirajt në të gjithë globin, kur janë përballur me faktet për shqipen e lashtë.

Franz Bopp-i përcaktoi i pari se gjuha shqipe “i përket në mënyrë të sigurt familjes indoevropiane, por në elementet e saj themelore nuk ka ndonjë lidhje më të ngushtë, ose, aq më pak, ndonjë lidhje prejardhjeje me asnjërën nga motrat sanskrite (= indoevropiane) të kontinentit tonë”.

Vinçenc Xoberti, filozof italian (1801–1852) nënvizon: “Latinishtja është një gjuhë pellazgjike, që rrjedh nga eolishtja dhe e afërt me ato gjuhë që përdoreshin në Greqi para vërshimeve “Deukalonike”, d.m.th., me ata të huaj që flet Herodoti”.
Nieburi shkruan: “Në latinisht gjendet një fond gjysmë grek dhe se origjina e tij nga pellazgjishtja nuk duket e dyshimtë”.
Johan Seferin Fater (1771–1826) shpreh mendimin se përputhjet e shqipes me latinishten mund të kenë një origjinë të përbashkët të bartësve të këtyre gjuhëve.

Jernei Bartolomeo Kopitar ka arritur në përfundimin: “Kështu, pra, deri në kohën e sotme, në veri të Danubit, në Bukovinë, Moldavi e Vllahi, Transilvani, Hungari, si dhe në anën tjetër të Danubit, në Bullgarinë e mirëfilltë, pastaj në të gjithë vargun e Alpeve të Ballkanit, në kuptimin e vjetër më të gjerë të këtij vargmali, nga njëri det në tjetrin, në vargmalet e Maqedonisë, në Pind dhe përmes Shqipërisë sundon vetëm një formë gjuhësore, por me tri lloje lënde gjuhësore (nga të cilat një është vendase, ndërsa dy të tjerat kanë ardhur nga Perëndimi dhe nga Lindja”.

Xylanderi shkruan: “Fjalët e gjuhës shqipe, pa ndryshime thelbësore e pjesërisht nga rrënja, gjenden edhe në gjuhët e tjera, si në greqishten e vjetër e greqishten e re, në latinishte, në gjuhët romane, gjermanishten e vjetër, të re, suedisht, danisht, anglisht, sllavisht, persisht, arabisht, keltisht, baskisht e indishten e vjetër”. Xylanderi shton se prapashtimi i nyjës shquese dhe fleksioni i saj më i zhvilluar se në baskisht, islandisht, suedisht e danisht, nuk gjendet në ndonjërën prej atyre gjuhëve të popujve që kanë ndikuar mbi shqipen. Përputhjet me sanskritishten tregojnë lidhje afrie të drejtpërdrejtë sesa të ndërmjetme, lidhje të afërt me trungun e përbashkët sesa me popujt që dolën më vonë në histori. Të njëjtën dukuri vë re edhe Franc Bopp-i.

Vicens Dorsa (studiues arbëresh) shkruan se në shqipe ruhen rrënjët e dialektit (digamës) eolik parahomerik.
Jeronim De Rada shkruan: “Analiza gjuhësore e përligj opinionin se në greqishten e vjetër gjendet një shtresë fjalësh, e cila i përgjigjet një periudhe më të vjetër të shqipes. Teza e Blumentalit rezulton e saktë”.
Elia Lates pohon se nuk ka asnjë arsye që të mos pranohet origjina ilire e popujve italikë.
Alfredo Trombeti pohon se fiset ilire u përhapën në tërë Gadishullin Italik, nga Venediku gjer në Pulia e Kalabri.
Ribezzo gjen përputhje të shumta mes onomastikës venete, japigje, ilire e shqiptare.
Jani Vreto thekson se rrënjët e fjalëve shqipe nuk gjenden as tek Homeri dhe as tek Hesiodi, sepse janë më të vjetra se ato.
Eqrem Çabej shprehet se në greqishten e vjetër ka disa fjalë, që shpjegohen vetëm me anë të shqipes. Një degë e shqipes vjen nga Egjeu, është egjeane, por nuk e shtjellon më tej këtë ide.

Adelungu te “Mithridati” shkruan: “Meqë trakishtja është një nga gjuhët e njohura më të lashta, ajo do të ketë ruajtur gjurmë më të shumta të një gjuhe nënë të lashtë, sesa gjuhët e fqinjëve të saj të afërt e të largët. Në gjuhën e mëvonshme greke nuk duken shumë fjalë rrënjë të keltishtes, gjermanishtes…, sepse, pasi u formua gjuha dhe populli i tyre, ata nuk u ndodhën në lidhje të drejtpërdrejtë me këta popuj, ajo duhet parë si një mbeturinë e trakishtes; trakët ishin fqinjët më të afërt të këtyre popujve jo vetëm në Evropë, por edhe në vendbanimin e tyre të parë në Azi, ku duhet të jenë formuar prej një burimi të përbashkët”.

Ëilly Borgeau në veprën “Ilirët në Greqi dhe në Itali” këmbëngul se Beotia, Akarnania, Etolia, mandej Argosi dhe Sparta janë të mbushura me antroponime e toponime ilire, se Boitoia dhe Argosi në zanafillë janë krijime ilire, d.m.th., pellazge. Të njëjtën pikëpamje mbron edhe gjuhëtari italian Bonfante.

Albrech Blumental ka gjetur gjurmë të shumta gjuhësore ilire në territorin e Greqisë. Kretçmeri, Budimiri, Krahe, Bonfante etj., kanë gjetur fosile të shqipes së moçme (të periudhës së bronzit) në Mikenë e më gjerë.

Maks Myler profetizon: “Do të vijë dita kur kjo gjuhë do të bëhet çelësi i shpjegimeve të sekreteve të mëdha”.
Malte-Brun përcakton: “Gjuha e ilirëve të lashtë, ose e shqiptarëve të sotëm është një gjuhë e veçantë, prejardhja e së cilës shkon deri në lashtësinë e thellë e madje në një kohë kur filluan të formoheshin secila në sferën e saj edhe gjuhët greqishte, latinishte, iberishte, keltishte, sllavishte, teutonishte dhe gotishte”.

Johan Georg von Han, hedh idenë e prejardhjes së përbashkët “tireno-pellazgjike” të ilirëve, epirotëve e maqedonasve, të cilët formojnë një degë të veçantë të rëndësishme të lashtësisë, krahas grekëve e romakëve. Hani nga mitologjia greko-romake përqas me gjuhën shqipe këto fjalë: Uranus, Rhea, Kronos, Kyklopea, Venus, Anna, Perenna, Anaitis, Zeus, Ge, Dhemeter, Deukalion, Thetis, Oceanus, Dif, Diel, Kybelle, Atlas, Vulkanus, Tinias, Tina, Ceres, Kore, Hermakes, Turms, Merkuris, Nemesis, Ruana, Pales.

M. Saqellari, gjuhëtar i sotëm grek, pranon se ka mjaft elemente, që dëshmojnë për hierarkinë parahelene, pellazge, të hyjnive të Olimpit”.

N. P. Elefteridhi pohon se greqishtja në pjesën më të madhe u formua gati e tëra nga gjuha pellasgjike.
Jakov Thomopullo dëshmon se ka lexuar mbishkrimet eteo-krete nëpërmjet gjuhës shqipe.
Enzo Gatti shkruan: “Gjeografia e lashtë e Evropës Mesdhetare është pothuaj e gjitha ilire …Emrat gjeografikë të Kretës, Korfuzit, Qipros, Sicilisë, Sardenjës, Baleareve… “.

Historiani francez Kantu shkruan: “…Në përgjithësi është pranuar se shqiptarët i përkasin racës pellasgjike… ata përbëjnë një racë mitike, si titanët dhe ciklopët… Faktet dëshmojnë se pellazgët sollën në Greqi, jo vetëm disa arte, por një sistem të tërë besimi, artesh dhe germash. Ajo ishte një racë po aq sa bujare, edhe e pafat. Gjuha e tyre, më e ngjashme me latinishten se sa me greqishten, u ruajt në dialektin eolian dhe në atë epirot, që helenët i cilësonin si barbarë”.

George Fred Uilliams, studiues amerikan, që në vitin 1914 shprehej se “po të kthehemi në parahistori, para se rapsodët homerikë t’i këndonin hyjnive dhe heronjve mitologjikë, para se të shkruhej gjuha greke, jetonte një popull i njohur me emrin Pellazg. Shqipja ka qenë gjuha e vërtetë e Homerit, e Aleksandërit të Madh dhe e Pirros së Epirit”.

Robert d’Angely shkruan: ”…Shqiptarët janë më të vjetër se grekët, kjo s’ka dyshim, tingulli monosilabik është provë për këtë. Origjina e shqipes dhe e greqishtes nxjerr në pah në mënyrë të padiskutueshme raportin e vërtetë mes tyre, atë të prejardhjes së greqishtes nga gjuha shqipe: nëna e saj”.

Eqerem Çabej vërente me mprehtësi se kontributi i shqipes për gjuhët e tjera ballkanike do studiuar më gjerë. Pyetja trashëgim a huazime shtrohet sot e gjithë ditën për një sërë fjalësh. Ka emra visesh me një pamje mjaft të moçme, fjalë që s’u dihet kuptimi. Nisur nga gjendja e njohurive të atëhershme, Çabej shprehej se ka një kundërvënie mes historisë dhe gjuhësisë përsa i përket vendit dhe kohës së formimit të gjuhës shqipe.

Nuk shohim asnjë kundërvënie mes arkeologjisë, historisë dhe gjuhësisë; këto shkenca përputhen në përfundimet e tyre, duke ndjekur secila rrugën e vet të pavarur të studimit. Çabej shprehte pikëpamjen se prehistoria e shqipes mund të ketë vazhduar në Gadishullin e Ballkanit, veçse gjuhësisht ajo s’mund të ndiqet.

Akademiku Shaban Demiraj në veprën monumentale “Gjuha shqipe dhe historia e saj”, shkruan: ”Hulumtimi dhe shpjegimi i elementëve “pellasgjike” (më saktë, para ilire), që shqipja i ka trashëguar nëpërmjet “nënës” së saj, mbeten një nga detyrat e rëndësishme të historisë së gjuhës shqipe”.

Si përfundim, mund të themi se shqipja përfaqëson zhvillimin gradual të gjuhës së lashtë vendase, autoktone ilire, përgjatë mijëvjeçarëve e dhe shekujve deri në ditët tona. Mendimi i Miklosiçit, gjuhëtar i dëgjuar, se: “…kështu, ne jemi të prirë, që, në mos të gjitha, të paktën shumicën e dukurive të shqyrtuara këtu t’ia atribuojmë elementit të vjetër vendas dhe besojmë që ky element të ketë qenë i një rrënje me shqipen e sotme, të cilën ne e shohim si vazhduese të ilirishtes”, është i bazuar dhe i drejtë.

G. Meyer pranonte se shqipja përfaqëson një fazë të re të ilirishtes së moçme, ose më saktë të njërit prej dialekteve të moçme ilire. Ndërsa Kretchmeri shtonte se kjo është kaq e vërtetdukshme, saqë njeriu duhet të sillte arsye shumë të rëndësishme për ta kundërshtuar atë. Duke bërë një sintezë të këtyre veçorive gjuhësore, Çabej arrin në përfundimin e sigurt se shqipja buron prej shkallës më të lashtë, pavarësisht se me cilën gjuhë jo greke të Gadishullit Ballkanik të kohës antike është identike ajo shkallë e lashtë.

Nga : Ardit Saliaj

Disa foto janë duke bërë xhiro nëpër botë, te ksa një dhëndër shihet duke dhu nuar fiz ikisht gruan e tij në ditën e dasmës.

Mediat e huaja shkruajnë se arsyet e kon fli ktit ende nuk dihen.

Mendohet se pro blemi ka lindur pasi burri ka shkuar të marrë nusen në shtëpinë e mamasë.

Në videon e pu blikuar tregohet se ç ifti ka hapur krahun buzë rrugë dhe kanë dalë të dy.

Në këtë moment dhëndri ka nisur ta rra hë nusen e cila dëgjohet teksa qan.

Pavarësisht ndë rhyrjes së të afërmve të saj, dhëndri ushtroi dh unë mbi nusen, ndërsa momentet janë kapur nga një qytetar me telefon celular.

Suzana Shehu ishte ende një adoleshente, kur u largua nga shtëpia e saj. Historia e trishtë e Suzanës nis në fillimin e viteve 1990.

Në atë kohë Suzana, e cila është nga Krutja e Lushnjes dashurohet me mësuesin e matematikës Aleksandër Vogli.

Mësuesi i saj kishte shumë vite diferencë nga Suzana. Ajo ishte 15 vjeç kurse ai ishte 35 vjeç.

Prindërit e vajzës tregojnë se ata e mësuan vonë se bija e tyre ishte në një lidhje me mësuesin e saj.

Madje Suzana Shehu shkoi pa dijeninë e dy prindërve të saj në shtëpinë e mësuesit të saj. Me të ajo jetoi afër për një vit.

Më pas Aleksandër Voglin e shkarkuan nga detyra. Nëna e saj gjatë harkut kohor të një viti e takoi vajzën e saj vetëm dy herë fshehurazi, sepse mentaliteti në atë kohë ishte shumë i ashpër.

Një të diel Suzana doli nga shtëpia e Aleksandrit në drejtim të pa ditur. Në atë kohë u tha se ajo ishte bashkëfshatarët atë ditë në një dasmë të një kushëriri të Aleksandrit.

E që nga ajo ditë nuk dihet më asgjë për fatin e Suzanës. Ajo sot duhet të jetë 43 vjeç.

Familjarët e Suzanës fajësojnë Aleksandrin për zhdukjen e të bijës.Ata thonë se ai mund ta ketë trafikuar vajzën në shtetin grek.

Ndërsa Aleksandri ndodhet në Amerikë prej 15 vitesh, ndërsa për fatin e Suzanës s’dihet më asgjë.Babai i saj u largua nga kjo jetë pa e mësuar se ku ishte vajza e tij dhe mbi të gjitha nëse ajo jeton ende.

Një ngjarje e pazakontë është shënuar në Kinë. Në Kinë është shënuar një ngjarje e pazakontë.

Një kamariere, ka su/lmuar rëndë dy klientë të cilët pasi kishin konsumuar disa gota me alk/ool, nisën të ngac/monin vajzën.

Kur këto nga/cmime po ktheheshin në një shqetësim, vajza re/agoi ndaj tyre me arte marciale, duke bërë që ato ta

paguanin shumë shtrenjtë arrogancën e tyre mashkullore. Për më shumë det/aje ju ftojmë të nd/iqni pa/mjet.

SHIKO VIDEON KËTU

Një biznesmen rus, i cili u va.rros për së gjalli në Moskë të Rusisë, arriti të telefononte të vëllanë

nga brenda varrit e më pas t’i lutet atij që t’i paguante një borxh të vjetër.

41-vjeçari Khikmet Salaev u tërhoq zvarrë për në varrezat e Lyubertsy dhe u va.rros për së gjalli, por iu lejua që të mbante me vete telefonin.

Ai duhej të paguante një shumë prej 410 mijë paundësh britanikë, siç raportojnë mediat ruse. 

I var.rosur për së gjalli dhe nën dhe, 41-vjeçari arriti të telefononte të afërmit.

Pasi mori telefonatën, vëllai arriti të paguante vetëm 16.430 paund si dhe t’u falte atyre automjetin e tij tip BMW-535 në këmbim të lirimit Khikkmetit

Një kryetar komune në qytetin jugor meksikan të Chiapas është lidhur në pemë nga

rezidentët e tërbuar vendorë, pasi u prezantoi atyre sistemin “e ri” të ujit të pijshëm në gjendje të rrënuar dhe jofunksionale. 

Mediat lokale raportonin se Óscar Ramírez po prezantonte të hënën një seri projektesh publike që u kishte premtuar banorëve të qytetit të Frontera Comalapa.

Përfaqësues të pakënaqur nga 11 komunitetet nga të cilat përbëhet qyteza në kufi me Guatemalën, ngritën pyetje të zemëruar ndaj Ramírez

për gjendjen e rrënuar të sistemit të ujit të pijshëm dhe më pas e kapën atë duke e mbajtur kundër dëshirës së tij për njëfarë kohe.

Ramírez ishte fotografuar me maskë ne fytyre dhe me duart e lidhura prapa një peme.

Një burrë në video që identifikohet si përfaqësues i shoqatës së banorëve dëgjohet duke dënuar gjendjen e keqe të depozitës së ujit prej betonit.

Ndoshta pjesa më e madhe do të mendojnë se bëhet fjalë për vajzat e reja që janë rreth të 20 tave, por jo!

Zbulime të shumta kanë dalë në përfundimin se femrat janë shumë më të interesuara për s.e.ks, në të 30 tat dhe 40 tat e tyre.

Edhe pse këto ishin rezultatet, hulu mtuesit gjithashtu kanë vënë re se tek femrat e kësaj moshe në krahasim me të kaluarën ka rënë shumë siguria në shtrat.

Si pa sojë e fri kës nga meno pauza e hershme, gratë bëhen më të frus truara dhe duan më pak s.e.ks,

por përsëri dëshira për marrëd hënie domi non tek mosha 30-40 vjeç.

Pothuajse 75 % e femrave të anketuara kanë qenë të fri kësuara nga menopauza dhe

po e njëjta shifër e grave që kanë arritur në menopauzë kanë deklaruar se i ka pe nguar në marrëd hënie. 

Mirupafshim Shqipëri! Unë po iki! Po lë familjen, po lë shokët e shoqet, po lë diellin, po lë kafen time të preferuar, po lë kujtimet dhe me to po lë dhe gjysmën time! Po e lë se do vi prapë ose se ndoshta do ta marr se s’dua të vi më!

Mirupafshim Shqipëria ime! Po lë çdo gjë në duart e të paepurve, kri mit, dr. ogës, inj orancës.

Unë nuk mund ta bëj shp/irtin p/is në emër të dashurisë për këtë vend! Mirupafshim Shqipëri!

Unë do të mendoj e do më marrë malli! Vr as mendjen a do të marrë dhe ty për mua? E nëse do të merrte, pse më le të iki! Mirupafshim Shqipëri! Vërja fl akës veten se unë nuk dua të di gjem!

Le të di gjen ata që duan ty në zj arr. Mirupafshim Shqipëri e Gjergj Kastriot Skënderbeut! Lu ftuam kaq vite për ty dhe në fund të shesim me politikë.

Mirupafshim Shqipëri se dhe po të rri nuk kam me kë. Vendi po bo/shatiset çdo ditë dhe ata që janë aty janë thjesht fizikisht se me mendje janë larg nga ti!

Mirupafshim Shqipëri! Po të lë me vendet e tua të bukura për të cilat Naim Frashëri shkruante ditë e natë!

Po të lë me dy detet më të bukur të rruzullit, me malet më të thepisur, po të lë me ajrin më të ëmbël dhe me diellin që ndriçon më shumë!

Tani që e mendoj, po të lë dhe me hënën që të qan hallet çdo natë. Shqipëri, ti ndoshta nuk e di, por në asnjë vend nuk ngroh dielli si aty dhe nuk ndriçon hëna si aty!

Mirupafshim Shqipëri! Do iki dhe do gjej një vend për qetësinë e shp/irtit tim. Një vend që mos të ketë aq vr. asje çdo ditë.

Kam nevojë të di që jam e sigurt se jam shumë e re të vd es nga rastësia. Mirupafshim Shqipëri!

Mirupafshim o Shqipëri e pasur për 0.001 përqind të popullsisë dhe mj/erim për pjesën tjetër. Hap sytë Shqipëri! Lu fta nuk sjell fitore! Tra dhtarëtsjellin fitore të pi sët! Eh, do të më mungosh e marrtë dr eqi! Do të më mungosh aq shumë sa do pr es vetëm një sh/enjë nga ti dhe unë do të vij përsëri.

Është kthyer në fenomen të shoqërisë tonë që një vajzë të zgjedhë partnerin e saj duke u nisur nga të mirat materiale që ai ka dhe jo disa vlera tradicionalë që gjykoheshin me hollësi në të kaluarën.

Nëse në ditët e sotme një djalë ka shumë të ardhura, një makinë luksoze dhe shumë ndjekës në Instagram shihet si një i dashur potencial për një vajzë.

Ka edhe nga ato raste të tri shtueshme të rrëfyera nga djemtë të cilët punojnë ndershëm për të jetuar dhe kanë qëllime serioze me një vajzë që mund t’u ketë pëlqyer.

Një rast i ngjashëm i ka ndodhur një djali nga Tirana, i cili pasi kishte njohur një vajzë nga liqeni dhe i kishte

rrëfyer asaj se punonte kamarier nuk e kishte parë më kurrë dhe ajo e kishte bllokuar edhe në rrjetet sociale kua ta kontaktonin.

Jam Ervisi nga Tr… njoha nje goce tek liqeni dhe si cdo te rinj u njohem me shikime dhe fIirtime edhe si perfundim hyme ne mhb u prezantuam edhe vendosa ta ftoj per kafe.

Njs u ulem tek nje kafene por direkt me te paren porositi pije energjike te shtrenjte,

pastaj edhe uje dhe si spati t urp, ajo e pa qe porosita kafe edhe si ka mundesi nuk u pershtat me tavolinen dhe mire

aty por te nesermen pa shkak pa gje me bllokoi ne fb, insta edhe svje me nga liqeni dhe normal

se u tregova i sinqert edhe sa i thash punoj kamarjer sikur ndryshoj u ftoh me mua, dua te them cjan kto femra te sotme qe vetem lekun shohin :(. Ju lutem postojeni, flm!”

Një nga shumë ish-reporteret e televizonit Alpo, më tregoi dramën e saj personale, disa muaj më parë.

“Ai nuk e meriton të jetë pjesë e komunitetin tonë”, – më shkruajti ish-reporterja, S.G, sot një studente e vitit të dytë në master në Tiranë.

Si fillim, ajo më kërkoi t’i ruaj identitetin e saj. 

“E kam pasur ëndërr të isha gazetare, prandaj vendosa të punoja qysh gjimnaziste në Alpo TV”, –

nis rrëf/imin ajo. Prindërit e saj e kishin mbështetur, madje ata kishin bashkëbiseduan me administratorin i televizionit, Aristotel Petro.

Sipas saj, Petro ishte treguar i gatshëm ta punësonte në redaksinë e lajmeve. “Ai kishte një sjellje shumë të çu/ditshme ndaj vajzave të mitura”, – më thotë ajo.

“Në fillim më prekte në faqe. Sinqerisht mendoja se ishte thjeshtë një veprim inkurajimi, por shpejt ai shfaqi anën e tij më të ze/zë”, – më rrëfen ajo. “Ai më shka/tërroj jetën! Ai më lën/doi shumë vetëm sepse unë isha e mi/tur”, – thotë ajo.

Për të, televizoni që administron ishte thjeshtë një karrem për vajzat e mi/tura. “Përmes televizoni ai joshte vajzat gjimnaziste dhe më pas ngopte ep/shet e tij. Ai është i së/murë.

Ai është m/ostër”, – vazhdonte të shkruaj ajo në inboxin tim në facebook.

“E kam njohur personalisht dhe e di se çfarë njeriu është. Këto nga/cmime nuk i bënte vetëm me mua, por me të gjithë shoqet e mia që punonin në Alpo TV”, – tha ajo dhe sakaq shtoi: – “Ai është njeri shumë i keq!”.

Pavarësisht dramës per/sonale, studentja e vitit të dytë në master nuk e ka humbur refleksin e reporteresh.