Journal for Name Research Faqe 34: Në vitin 595 pas Krishtit, Perandori Justinian, një dardan me origjinë nga zona e Scupit, kreu një vepër të vlefshme për historinë e jashtme të latinishtes ballkanike. Pasi restauroi qytetin e tij të lindjes, i cili ishte prekur keq nga tërmeti i vitit 518, ai e ngriti peshkopin lokal metropolitane Katelianus në kryepeshkop të një krahine të madhe kishtare në vitin 535.

Burimi: 📂 Revistë për hulumtimin e emrit, vëllimet 7-8 – R. Oldenbourg, 1931 https://search.lib.umich.edu/catalog… – 13&library=Të gjitha+bibliotekat

_______________________

Justiniani, nga bariu ilir te perandori romak https://www.britannica.com/biography/Justin-I

_______________________

Justiniani I ose siç quhej Justiniani i Madh ishte nipi i Justinit I dhe lindi në Bedrianë të Dardanisë. Ai e shpërbleu vendin që e bëri të madh si asnjë perandor tjetër ilir. Kështu ai ndërtoi qytetin e tij të lindjes dhe e rrethoi me mure të larta për ta mbrojtur nga pushtimet barbare.

Me shpenzimet e tij, ai ndërtoi një ujësjellës të madh në qytet për të pasur akses në ujë në të gjitha stinët. Ai ndërtoi 157 kështjella për atdheun e tij nga Danubi në Epir për të mbrojtur këto zona nga pushtimet e grupeve të ndryshme të popullsisë. Është merita e tij që një pjesë e madhe e territorit shqiptar i mbijetoi pushtimeve sllave.

Justiniani u martua me Teodorën, një grua budallaqe që kishte nisur jetën e saj si artiste, por që ia kushtoi gjithë jetën perandorit dhe zotit. Gruaja ishte partnerja e tij politike dhe një nga këshilltaret më të talentuara që do ta shpëtonte disa herë edhe kur froni i kërcënohej.

Ëndrra e Justinianit për politikën e jashtme ishte rindërtimi i Perandorisë Romake dhe ai ia kushtoi pjesën më të madhe të jetës së tij kësaj ëndrre. Ai kishte disa komandantë të aftë si Belisari dhe Naseri, të cilët bënë fushata për të rifituar territoret e projektuara nga Justiniani. Pra, brenda një kohe shumë të shkurtër ai pushtoi mbretërinë vandal në Afrikën e Veriut, Siçili, Napoli dhe Ravena. Ai luftoi kundër ostrogotëve dhe u kap mbreti i tyre, si dhe mbreti i vandalëve. Ai pushtoi pjesën juglindore të Gadishullit Iberik duke shkatërruar mbretërinë gjermane atje.

Derisa ai po zhvillonte fushata në Perëndim, barbarët sllavë u vendosën në trojet më emblematike ilire dhe pas më shumë se një shekulli bastisjesh, padyshim se do të vendoseshin në këtë tokë.

Edhe pse nuk pranoi t’i lejonte sllavët të vendoseshin në Iliri, më së voni në shekullin e VII, kur sundonte perandori Heraklid, ai i la sllavët në territoret ilire, në Kroacinë dhe Slloveninë e sotme, të vetëm, pasi fiset serbe me origjinë bullgare ishin të dhunshme. pushtuesit pushtuan pjesën lindore të Ilirisë dhe u vendosën në veri të Dardanisë nga Danubi.

Enciklopedia ruse e vitit 1954 pasqyron kufijtë e Mbretërisë Serbe në fillim të shekullit të 19-të, duke u shtrirë në veri të Nishit në atë që sot është Beogradi. Kjo pasqyron zgjerimin e Serbisë në kurriz të trojeve etnike shqiptare. Këtu sllavët gradualisht u bënë zotër të shumicës së ilirëve fshatarë, duke e çuar vendin në një periudhë errësire dhe varfërie mesjetare.

Për të mos pasur probleme me Perandorinë Persiane, Justiniani nënshkroi një traktat paqeje me ta për 50 vjet. Në vitin 532 ai ndërpreu një konflikt fetar. Justiniani e mbajti veten të paanshëm, kjo çoi në një konflikt me të dyja palët kundër tij. Kryengritja bëri që perandori të largohej nga froni, por Theodora nuk e lejoi këtë dhe kështu me anë të diplomacisë dhe me ndihmën e ushtrisë së tij arriti të shtypte rebelimin dhe të forconte pushtetin e tij.

Justiniani ishte iniciatori i kodifikimit të madh të së drejtës romake, pasi sistemi i vjetër nuk i përshtatej më marrëdhënieve të reja. Në fakt, romakët kishin një ligj për të drejtat e skllevërve dhe pronës, por në kushtet e krishterimit, skllevërit u liruan, duke krijuar kështu një lloj të ri skllavërimi të quajtur “kolonizëm” dhe feudalizëm. Me ndryshimin e marrëdhënieve ekonomike, ligji që rregullonte këto marrëdhënie duhej të ndryshohej. Për këtë ai akuzoi një grup avokatësh që kodifikuan ligjin duke nxjerrë Kodin Civil (Corpus Juris Civilis). Pas tre vjet pune, u krijua një përmbledhje e çështjeve juridike romake të quajtur Diageste, një përmbledhje e shkrimeve të juristëve të lashtë romakë. U krijuan lehtësira që nxënësit ta mësonin këtë drejt në shkollë.

ΙBurimi: https://www.ocnal.com/…/justinian-i-albanian-son-and…

Gjuha greke është 200 vjeçare dhe mësohej vetëm në kishë, kjo është e gjitha. Nuk ishte gjuha e përbashkët. Kisha nuk donte që populli të fliste gjuhën shqipe dhe vllahe. Pamjet janë një dramatizim propagandistik dhe nuk ngrihet askund pyetja përse nuk u respektuan gjuhët e tjera që fliteshin në Rumeli dhe sidomos gjuha e heronjve që çliruan vendin.

Edhe në kohët moderne, kemi dëshmi të shumta edhe nga Aristidh Kola të llojeve të dhunshme të dënimeve për fëmijët që dëgjoheshin të flisnin shqip nëpër shkollat në greqi. Ndër dënimet më të lehtat ishte fshikullimi me kamzhik nëpër duar dhe këmbë në sy të shkollës.

https://www.facebook.com/UsaAlbanianSocietyNY?ref=embed_video

Fotografi zvicerian, Frédéric (Fred) Boissonnas (1858-1946), lindi në një familje të njohur fotografësh. Mbahet mend kryesisht, për fotografitë e hershme artistike të Greqisë (më poshtë, të dokumentuara detaje të përditshmërisë së shqiptarëve).

Artin e fotografisë e mësoi nga i ati, Henri-Antoine Boissonnas (1833-1889), ndërsa studioi në Shtutgart dhe në Budapest.

Në periudhën 1907-1913 ai udhëtoi në tokën helene pothuajse çdo vit, duke bërë mijëra fotografi. Udhëtimi në rajon – në vitin 1913 me historianin zviceran të artit, Daniel Baud-Bovy (1870-1958) – ishte veçanërisht i frytshëm.

Në vitin 1919 themeloi shtëpinë botuese “Editions Boissannas”, ndërsa botoi gjithsej rreth 50 libra.

Fotografitë e Çamërisë në kohën e përfshirjes së saj në shtetin grek, kanë jo vetëm rëndësi dokumentare, por edhe një vlerë të lartë artistike. Ky koleksion i fotografive është vetëm një pjesë e vogël e fotografive që ai bëri në Greqi dhe në jug të Ballkanit. /Robert Elsie

Momenti kur trimi dhe atdhetari i madh Ahmet Zherka e ‘qëndisi’ me shtatë plumba në ballë shkelësin e pështirë të flamurit kombëtar, në ato ditë gushti të 1975 mu në zemrën e Nju Jorkut, ne Manhatanin magjik, nuk do të harrohen kurrë.

Ahmet Zherkën e kanë lindur Alpet shqiptare, aty ai u shoqërizua me shkreptimat gjëmëmëdha dhe rrufete tronditëse.

Në shtëpinë e te parëve të vet dëgjoi këngët e trimërisë dhe bujarisë. Veçanërsisht i kishte bërë përshtypje dhe e kendonte shpesh këngën për “trimin e trimave” Gjergj Elez Alinë; i ishin skalitur fort në mendje veçanërisht vargjet:

Pak pa mrrijtë, baloz, ti m’ke dredhue:

M’ke lypë motrën para se mejdanin;

M’ke lypë berret para se çobanin,

E jam dredhë n’ket log për me t’kallxue,

Se ne të parët nji kanu na kanë lanë:

Armët me dhanë përpara e mandej gjanë!

Pas burgosjes se të atit nga regjimi komunist në Shqipëri, familjarisht shpërngulet ne Ferizaj, në Kosovë. Pushtimi serb, ndjekja dhe persekupimi i shqiptarëve nga policia sekrete e Tito-Rankoviçit, shkelja e çdo te drejta njerëzore dhe kombëtare nga regjimi sllavo-komunist jugoslav, ngjallën tek i riu Ahmet Zherka ndjenjën e fuqishme të urrejtjes dhe nxiten veprimtari kundërshtimi “ndaj sllavëve të Karpateve”, siç i cilëson ata në shkrimet e veta, serbët pushtues. Ne shoqërinë e nxënësve te shkollës ai dallohej për guxim, deshirë të fortë për veprimtari konkrete ndaj policisë dhe oficerëve serbë. Një dite, ndersa luante futboll në nje fushë te vogël, degjon një britmë dhe zhurmë jo larg fushës, nuk ecën, por vërvitet drejt ngjarjes. Merr vesh se disa ushtarake serbë kishin nëpërkëmbur nje grua plakë shqiptare ne mënyrë vulgare; sulet ndaj tyre me grushta dhe shqelma, madje njerit prej tyre i shkul edhe një vesh.

Në Ferizaj, ai vihet nën ndjekjen e policisë dhe sherbimit sekret serb për aktivitetitn e vet antiserb, prandaj detyrohet te arratiset dhe të strehohet në disa të njohur te shqiptarët e Malit të Zi. Po edhe ketu nuk e ndërpret veprimtarinë atdhetare. Vazhdon të ndiqet nga policia serbo-malazeze, prandaj largohet për në Itali… Qëndron pak muaj në një kamp për emigrantët dhe në maj të vitit 1968 vendoset familjarisht ne Amerikë.

Në “Amerikën e bukur”, në vendin e demokracisë dhe të lirisë gjen shtratin e ngrohtë dhe më të mirë për jetesën dhe veprimtarinë atdhetare. Krahas punës së përditëshme, me orë edhe të zgjatura, që të mbante familjen, i kushtohet me te gjitha forcat e shpirtit dhe mendjes veprimtarisë atdhetare për Kosovën dhe Shqipërine. Mirrte pjesë në demonstrata, madje shpesh sillte edhe fëmijtë, se ahere, kujton ai, pak afroheshin në këto veprimtari. Bashkëpunon me kroatët kundër shtypjes dhe okupimit serbo-jugosllav. Po çdo ditë radhët me shqiptarë shtohesh më shumë.

Familja e Ahmet Zherkësh ishte arratisur në Kosovë nga Bytyçi i Tropojës pas LDB. Ahmeti kishte mbaruar shkollën normale në Ferizaj (siç quhej atëherë shkolla e mesme, që kualifikonte mësuesit). Në Nju Jork ishte afirmuar si patriot trim, meqë i kishte ndodhur fatkeqësia që e kishte afirmuar. Ai kishte vrarë punëdhënësin e tij ruso-amerikan. Shkak kishte qenë vizita që i kishte bërë ai Ahmetit në zyrë të punës. Me atë rast punëdhënësi ruso-amerikan ia kishte grisur flamurin kombëtar shqiptar, të cilin Ahmeti e mbante mbi tavolinë të punës. Flamurin e kishte sharë mbi baza nacionaliste e shoviniste. I ofenduar rëndë, Ahmeti e vret. Dënimi kishte qenë i butë për shkak të motivit e rrethanave të vrasjes.

Punonte, djersiste, shkruante dhe mirrte pjesë ne tubime atdhetarësh. Në qendrën e vet të punës kishte një ndarje ku xhvishte e vishte rrobat e punes, pushonte ose hante drekën. Aty mbante pak libra shqip, një fotografi të Skënderbeut dhe kishte varur një flamur kombëtar.

Ishin kohë të vështira dhe njeriu duhej te vetëmbrohej, tërhoqi derën e “zyrës” dhe u ngjit ne katin e dyte, ku kishte zyrën Smithi. Trokiti në derë dhe hyri. Smithi me nje buzëqeshje nervoze e pyeti pse kishte ardhur. Ahmet Zherka i tha me nje ton te qetë dhe qartë: ”Kam ardhur, zoti Smith, që të zbatoj vullnetin e popullit tim, të mbroj nderin e flamurin e përdhunuar nga ju…!” Ndërsa Smithi u përpoq të fitonte kohë, Ahmeti, si njeri qe vinte nga zona e barutit, nxori naganten dhe me nje saktesi të plotë i zbrazi në ballë dhe në krahorin e majtë 6 plumba atij shkelësi arogant të flamurit kombëtar shqiptar.

Doli në rrugë, u ul në një anë të saj dhe po pinte duahnin fundit në liri. Ndihej i qete, thelle në gjithë qenien e vet njerëzore, ndjente se ne rolin e ushtarit te thjeshte kishte plotësuar urdhërin e shenjte të Atdheut, te kombit vet.

Zgjati dorën para një mikrobusi të policisë. Ne fillim ata nuk po kuptonin gjë. Po kur dy oficere u afruan. Ahmet Zherka, me ate anglishten e ngadalshme u tha: ”Unë kam…” Pambaruar pjesen e dyte të foljes. E puthi në grykë naganten e tij, dhe ua zgjati ate me gryke nga vetvetja oficerëve të policisë, që u ngurtësua para tij. U zgjati të dyja duart për ta lidhur dhe, si e hypen ne furgonin e tyre, e shpune ne stacionin e policisë.

Më vonë në shënimet e vetë, oficeri i policise së Nju Jorkut, Skot M. shkruan se “Kam mbi 25 vjet ne shërbim… Kam pasur raste te ndryshme e tepër te vështira… Po ky rast është tepër i veçantë…”

U bënë hetimet e para dhe u mësua motivi i ngjarjes nga vete i ndaluari. Ai, Ahmet Zherka, kujton Skot M. përsëriste vazhdimisht 4 fjalë: ”Soldier, fatherland, order, flag”, që më vonë u deshifruan qarte “Jam një ushtar i theshtë i atdheut tim dhe zbatova urdhërin e tij, që të mbroj edhe me jetën nderin e kombin, flamurin kombëtar!”

Pas dite, vone, si kishin përfunduar hetimet e para, Ahmet Zherkës iu lejua te fliste në telefon me bashkëshorten e vet, Shpresën

– Ahmeti: Shpresa, si janë fëmijtë ?

– Ahmet, pse u vonove ? Kur do të vish ? Fëmijte të presin ! U dëgjua zëri plot ankth i Shpresës, që ende nuk dinte se çfarë kishte ndodhur.

– Jo, jo Shpresë nuk do të vijë … Ndofta …Kurrë …Kujdes fëmijtë!.

Dhe komunikimi telefonik ndërpreitet.

Lajmi u përhap brenda ditës në shqiptarët e Nju Jorkut. Miq, të njohur vraponin tek njeri-tjetrin, donin te dinin hollësi, kerkonin veprim.

U krijua një grup për të mbledhur fonde për gjyqin. Letra dhe telegrame iu drejtuan gjykatës së Nju Jorkut për lirim e me njehershëm të “njeriut të flamurit”.

Pas disa muajsh hetimi filloi proçesi i gjykimit. Atë dite, kujton nje dëshmimtar i ngjarjes, me dhjetra e dhjetra shqiptarë, me plisa të bardhë në kokë, mbushën oborrin e gjykatës. Kishte edhe pankarta të tilla: “Të lirohet menjëherë! Ahmet Zherka mbrojti nderin kombëtar! Rroftë flamuri i kuq me shqiponjën e zezë dykrenare!”

Gjyqi ne fazën e parë e dënoi me disa vjet heqje lirie. Por për qëndrimin e tij shembullor në kohën e dënimit dhe për cilësite e larta morale dhe qytetëruese ne mjediset e ndalimit, ky ndalim u kthye në një dënim me punë korrektuese.

Ai u liriua pas pak kohe. U prit me nderim dhe u rrethua me respekt nga diaspora mbarë. Ai tashmë ishte bërë tribun i diasporës. Ahmet Zherka filloi të shkruante një faqe tjetër të re të veprimtarisë atdhetare. Shquhej në organizimin e demonstratave kundër pushtimit të egër serb në Kosovë, mirrte pjese me shkrime dhe debatonte për fatet e kombit të vet. Por kjo është një histori tjetër dhe e gjatë.

Erdhi i ri, por me zjarrin e dashurisë për çështen kombëtare dhe me përvojën e një veprimtarie e përpjekjeve kundër dhunës serbe ne Kosovë. Erdhi si ushtar i thjeshte, por në një veprimtari dhe punë të gjatë atdhetare dhe me shkrime, por edhe me guximin e Çerçiz Topullit. të Avni Rushtemit, të Vasil Laçit, atentatorit te mbretit shkurtabiq të Italisë, Viktor Emanuel i III, me aktin e vet te gushtiut 1975, e bën tribun të lëvizjes atdhetare në Diasporë.

I qetë, i heshtur si Alpet Shqiptare nga erdhi, i urtë dhe plot hijeshi në sjelljen e vet burrërrore, i thjeshtë dhe fjalë pak, por me shkreptima rrufesh në shikim e tij; ai nuk kërkoi as lavdi, as emër, as njohje, por ndërkaq Ahmet Zherka fitoi adhurimin, dashurinë dhe nderimin e gjithë shqiptarëve qe njohin e kudo që janë, ai meritoi emrin e bukur-simbol, “Njeriu i Flamurit.”/gazeta-shqip

Refuzojnë të flasin gjuhën e nënës, mediat greke tallen me shqiptarët që shtiren sikur kanë harruar shqipen.

Mediat greke kanë ironizuar shtetasit shqiptarë të cilët refuzojnë të flasin gjuhën shqipe në publik duke preferuar që të përgjigjen në gjuhë të huaj.

Ata kanë bërë një përmbledhje ku disa shqiptarë, kanë zgjedhur që të përgjigjen në greqisht me pretendimin se kanë harruar shqipen.

https://www.facebook.com/plugins/video.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2F341783346311605%2Fvideos%2F312456973402478%2F&show_text=0&width=560

Alex de Stampa është arkitekti francez i cili ka projektuar bur.gun-anije të “Panama Papers”.

Projekti në fakt ngjan më shumë me një jaht pushimesh sesa me një bu.rg, por e keqja është se ky projektim nuk i jep mundësi të bur.gosurve të arratlsen në asnjë mënyrë të mundshme.

Mbi anijen me lartësi 350 m, do të ndërtohet struktura 100-metroshe, në të cilën do të qëndrojnë gjithë të dën.uarit.

Bur.gu ka hapësirën për zhvillimin e sporteve dhe nuk mungon as pjesa ku do të qëndrojë administrata.

Tirana si kryeqyteti i Shqipërisë është dhe kryeqendra e të ardhurave më të larta. Po ashtu është qyteti ku individët arrijnë që të kursejnë më shumë dhe kanë më shumë pasuri të vendosur si depozita nëpër bankat e nivelit të dytë, në raport me popullsinë përkatëse.

Por, cili ëshë qyteti që vjen me një diferencë të vogël pas Tiranës me nivelin më të larta më frymë të të ardhurave?

Sipas të dhënave të Bankës së Shqipërisë për depozitat sipas qarqeve, vetëm të individëve, në raport me popullsinë përkatëse, të publikuar nga INSTAT kanë marrë në studim kursimet që janë të disponueshme për Tiranën, Durrësin, Vlorën, Elbasanin, Fierin, Korçën, Shkodrën, Lezhën.

Kryeqytetasit kanë gjithsej në banka në lekë e valutë rreth 319 miliardë lekë, sipas të dhënave të Bankës së Shqipërisë, ose 67% të totalit të depozitave që ka Tirana (pjesa tjetër zotërohet nga bizneset e institucionet).

Me një popullsi prej 862 mijë banorësh, sipas INSTAT, çdo banor i Tiranës ka një kursim në bankë prej 37 mijë lekësh.

Tirana është edhe qyteti që ka nivelin më të lartë të të ardhurave për frymë në vend, sipas INSTAT, me 679 mijë lekë në vit, duke qenë në linjë të drejtë me vendin e parë që zë për sa u përket kursimeve për frymë.

Në vend të dytë për nga kursimet për frymë, me 36.1 mijë lekë, pothuajse sa kryeqyteti, është Vlora, qyteti që ka lidhje me emigracionin, por është edhe bazë e tr afiqeve të jashtëIigjshme, një pjesë e të ardhurave të secilës depozitohen si kursime.

Ndryshe nga Tirana, që i “justifikon” kursimet me të ardhurat e larta për frymë, nuk mund të thuhet e njëjta gjë për Vlorën. Ky tregues për qytetin bregdetar jugor, sipas INSTAT, është 431 mijë lekë për frymë në vit, ose 63% e PBB-së kryeqytetase dhe Vlora renditet e pesta në të ardhurat për frymë, pas Tiranës, Fierit, Gjirokastrës, Durrësit, duke qenë nën mesataren e Shqipërisë prej 496 mijë lekë.

Të tretët në renditje janë banorët e Durrësit, ku një rol të rëndësishëm luan edhe emigracioni. Qytetarët durrsakë kanë rreth 26 mijë lekë depozita për frymë.

Të katërtët janë korçarët, (22.6 mijë lekë për frymë) që njihen për nikoqirë dhe si të tillë e administrojmë më mirë paranë, duke lënë disa mënjanë. Më pas vijnë Korça dhe Elbasani, me përkatësisht 22 dhe 19.3 mijë lekë për frymë.

Interesant është që Fieri, që është i dyti për të ardhurat për frymë, ka kursime shumë të ulëta prej 18 mijë lekë për frymë, në një tregues që investimet e mëdha në industrinë e rëndë (naftë) në këtë qytet, ndonëse rrisin prodhimin e brendshëm të tij, nuk arrijnë të përkthehen në më shumë mirëqenie e kursime për vetë banorët.

Gjithsej, depozitat e individëve në banka e institucione të tjera financiare në Shqipëri ishin 917 miliardë lekë në fund të tremujorit të tretë (67 miliardë euro), ose 83% e totalit të depozitave në vend.

Vitet e fundit, depozitat e individëve janë ulur për shkak të normave të pafavorshme të interesit. Në krahasim me nëntorin e vitit 2011, kursimet me afat të rezidentëve kanë rënë me 94 miliardë lekë, ose gati 690 milionë euro.

Pavarësisht rënies, Shqipëria vijon të jetë një ndër vendet në zhvillim me nivelin më të lartë të kursimeve në raport me Prodhimin e Brendshëm Bruto (aktualisht 66.5% e PBB). Gjysmat e kursimeve janë në monedhën e përbashkët. Bullgaria ka depozita sa 68% e PBB-së, Kroacia me 64% dhe Mali i Zi me 60%.

Në vendet e tjera, kursimet e popullsisë në banka janë minimale, ku më të ulëtin e ka Kosova, me 32% të PBB-së, Serbia me 42%, Bosnjë-Hercegovina me 50%. Pak më lart është Sllovenia me 53%. Mesatarja e vendeve me të ardhura të ulëta e të mesme, sipas Bankës Botërore është rreth 43% e PBB-së dhe Europa në zhvillim e ka 41%

Për nga niveli i depozitave në raport me PBB, Shqipëria i afrohet edhe vendeve të zhvilluara të Europës Perëndimore, ku p.sh., Italia dhe Franca e kanë këtë tregues midis 70 dhe 80% (Italia e ka 77%). Grekët janë më kursimtarë, me rreth 93% depozita në raport me PBB-në.

Disa dashuri nuk ia dalin dot të triumfojnë, për arsye nga më të ndryshmet. Disa prej tyre lenë gjurmë në jetën e atyre që kanë dashuruar sinqerisht dhe disa të tjera mbeten të pazëvendësueshme për dikë tjetër.

Në programin “Historia ime” në Tv Klan, Gjovalin Zefi rrëfeu në studio historinë e tij të dashurisë. 37-vjeçari tregoi se ai u dashurua me një vajzë greke në Selanik dhe për 4 vite dashuria e tyre arriti të mposhte çdo pengesë. Por një ditë, një bisedë mes vajzës që ai dashuronte dhe nënës së saj e tr.onditi atë. Gjërat mes çiftit u komplikuan dhe arritën deri aty, sa vajza kërkoi ndarjen. Pavarësisht përpjekjeve, ata nuk u rikthyen sërish bashkë dhe ai mësoi se në jetën e saj kishte hyrë dikush tjetër.

Mirela Milori: Çfarë dëgjove që bisedonin nënë e bijë, që ishte dita finale për ty?

Gjovalin Zefi: Ato kujtuan se kisha ikur në shtëpi, unë dëgjova Gjovani, Gjovani dhe mbaj mend që nëna e vetë tha nuk ke të ardhme me Gjovanin. Unë mbeta kështu se nuk e prisja. Dhe tha Gjovani është zero ekonomikisht, ne jemi që jemi në gjendje të vështirë ekonomike, por me Gjovanin ku e ke të ardhmen. Vajza i tha nuk mundem të ndahem nga Gjovani se është zero ekonomikisht, se unë e dua.

Mirela Milori: Çfarë fjale të rëndoi ty?

Gjovalin Zefi: Mua më rëndoi kjo, nëna e vetë i thotë, ti moj vajzë, dil me shok e me shoqe, e duke dale do njihesh me ndonjë djalë tjetër dhe gradualisht do e harrosh Gjovanin. Kur e kam dëgjuar atë llaf, nuk e imagjonoja, ishte llafi më i rëndë.

Mirela Milori: Çfarë bëre ti?

Gjovalin Zefi: Hapa derën, dola përjashta, e kuptoi kjo vajza, doli tek dera dhe më thotë ku po shkon. Po shkoj në shtëpi, po vij dhe unë thotë dhe shkuam tek shtëpia. Tha, të dua ty.

Mirela Milori: Kur u ndatë?

Gjovalin Zefi: Kaluan 2 muaj përafërsisht, edhe filloi grindja, filloi ajo të kërkoj do dalë me shoqe, më vonë me shok dhe me shoqe, i njëjti program që kisha dëgjuar.

Mirela Milori: Mos ishte ti xheloz? E lije të dilte? Gjovalin Zefi: Po unë e lija! Mirela Milori: Kur u ndatë përfunimisht?

Gjovalin Zefi: Ka zgjatur grindja 4 muaj me atë. Më tha s’të duroj dot më, mos i bjer telefonit.

Mirela Milori: Sa kohë ka që jeni ndarë? Gjovalin Zefi: 10 vite! Mirela Milori: Tentuat të ribashkoheshit? E kërkove ndonjëherë? Gjovalin Zefi: Bëra përpjekje, por tha shumë vonë !

Mirela Milori: Gjatë këtyre 10 viteve e ke takuar, apo ke folur në telefon?

Gjovalin Zefi: Në fillim unë nuk bëra dorëheqje nga ajo vajzë, derisa ajo më tha që kishte dikë tjetër, unë këmbëngula, se kisha kollaj, por pastaj thashë në rregull. /tvklan.al

Pamje +18 janë regjistruar mbrëmjen e djeshme përballë Ministrisë së Drejtësisë në Tiranë.

Dy persona shihen teksa kryejnë marrëdhënie s*e.ksuale në mes të rrugës, brenda makinës.

Pamjet janë kapur nga një qytetare e rastësishme dhe janë dërguar në redaksinë e JOQ.

Një një moment vajza e ka kuptuar që po filmohet dhe ngre kokën, por qytetarja e fik filmimin.

Kujtojmë se zona përballë Ministrisë së Drejtësisë është vendi i preferuar i disa vajzave apo edhe tr.ansg.jinorëve që kërkojnë klientë.

https://player.boostplatforms.com/video?id=1602761947754

Me siguri të gjithë e keni parasysh atë momentin kur nga gardëroba nxjerr një xhup që s’e kishe veshur prej kohësh dhe rastësisht në xhepin e tij gjen ndonjë lek.

Shpesh, e njëjta gjë u ndodh dhe fermerëve kur shkojnë të punojnë në ara, teksa rastësisht gjatë gërmimit në sipërfaqe të tokës dalin objekte të ndryshme.

E njëjta gjë i ka ndodhur dhe një djali nga Lushnja, i cili ditën e sotme ka zbuluar një objekt, që tashmë mund të cilësohet “i rrallë” dhe e ka ndarë me ndjekësit e meganews.al.

Djali ka gjetur një celular Nokia 3310 që duket se ka qëndruar nën dhé prej kohësh.

E kot nuk e kanë cilësuar si “të pavdekshëm”, pasi dhe pasi ka kaluar kaq kohë, i ka rezistuar vjetërsisë.

Nuk besojmë se mund të punojë, por ai që e ka hedhur kohë më parë, tani do donte ta kishte si një objekt që i përket së shkuarës.

POR, ÇFARË NDODH NËSE E SHET THJESHT SI KOLEKSION PRANË “NOKIA?”

I pa shka tërru eshmi Nokia 3310 me të cilin mijëra shqiptarë kanë luajtur lojën e famshme “Snake” tani vlen në ankand të paktën 300 euro.