Month: December 2023

Një 40-vjeçar nga fshati Gjashtë i Sarandës, prej një muaji e gjysmë ndodhet i paraburgosur për shkak se është arrestuar nga policia duke drejtuar mjetin në gjendje të dehur. 3 ditë më parë Gjyqtari Mikel Hysometaj ka refuzuar kërkesën e tij për lirim.

40-vjeçari i është drejtuar me kërkesë Gjykatës duke kërkuar zëvendësimin e masës së sigurimit “Arrest në burg” pasi ai pretendon se ka dy fëmijë të mitur, ku njëri prej tyre (i mituri E. M), është i diagnostikuar me autizëm dhe se i vetmi person i punësuar në familje, është bashkëshortja e tij, e cila që nga koha që ai është arrestuar, është shkëputur nga puna për pjesën më të madhe të ditëve, për t’u kujdesur për fëmijën e sëmurë.

Duke pretenduar se bashkëshortja e tij duhet t’i kthehet punës, kërkuesi i është drejtuar Gjykatës me kërkesën për lirim. Por ka qenë prokurorja Esmeranda Basho e cila e refuzoi kërkesën me pretendimin se “nuk ka asnjë fakt të ri për zëvendësimin e masës së sigurimit të vendosur ex ante nga ana e gjykatës dhe ndodhur në këto kushte, nuk ka vend për zëvendësimin e saj”, vendim i cili u la në fuqi edhe nga Gjykata.

40-vjeçari u arrestua për herë të parë në 16 tetor, teksa ka qenë duke drejtuar automjetin e markës “Ford” dhe në vendin e quajtur “Rrotullimi i rrapit” në lagjen nr.1 Sarandë është ndaluar nga sherbimet e Policisë së Rendit dhe nga testi i alkoolit ka rezultuar në masën 2 g/l në të dyja testet. Në këtë rast Gjyqtari Alban Veçani vendosi ndaj tij masën e sigurisë “Detyrim paraqitje të hënën e parë dhe të tretë të cdo muaji”.

Por në 10 nëntor, 40-vjeçari është arrestuar sërish në vendin e quajtur “Ekualipsi”, në lagjen nr. 4, Sarandë, ku është ndaluar nga shërbimet e Policisë së Shtetit, dhe nga testi i alkoolit ka rezultuar në masën 2 g /l në të dyja testet. Gjyqtari Mikel Hysometaj me kërkesë të Prokurores Esmeranda Basho e izoloi atë në qeli nën masën “Arrest në burg” ku vazhdon ende.

40-vjeçari nga Gjashta rezulton i dënuar për të njëjtën lloj vepre penale edhe një herë tjetër në datë 26.1.2018 nga Gjyqtarja Enkeleda Doda e Sarandës, ku ka marrë dënim me 4 muaj burg të pezulluar me kusht për 1 vit. Ai u dënua pasi mjeti që ai drejtonte, doli nga rruga në Shelegar dhe për pasojë mbeti i plagosur shoferi dhe pasagjeri, ndërsa testi alkoolit për shoferin doli në masën 1.417 g/l.

Gazeta greke Protothema është shprehur ashpër përmes një artikulli ku shkruan se kryeministri shqiptar Edi Rama po udhëheq një rikthim të tensioneve në marrëdhëniet greko-shqiptare, ku sipas tyre ky i fundit tenton të shfaqet si nderues i “autoritetet evropiane” për të kapërcyer veton greke për çështjen Beleri.

Të inkurajuar nga mbështetja e ofruar për Shqipërinë nga vendet kryesore evropiane, në radhë të parë Gjermania, Rama zgjedh një konflikt kokë më kokë me Greqinë, duke shpresuar se presionet e ushtruara do të zbusin reagimin e Greqisë dhe se zgjatja e paraburgimit të Fredi Belerit dhe rrjedhimisht çështja në pritje për Bashkinë e Himarës do të krijojë lodhje si për evropianët dhe për Athinën, sipas medias greke.

Qeveria greke dhe vetë kryeministri Mitsotakis megjithatë dërguan mesazhin në çdo mënyrë se qëndrimi grek do të mbetet i vendosur dhe nuk do të ketë hapa të mëtejshëm në drejtimi europian i vendit për sa kohë që rezultati i zgjedhjeve në Himarë nuk njihet dhe nuk jepet leja për të betuar Belerin si kryebashkiak i ri.

Deklarata e kancelarit Scholz, i cili shprehu përkrahjen e tij për Shqipërinë, shkaktoi konfuzion për shkak të referimit të tij në një vendim të shumicës së cilësuar, gjë që natyrisht nuk është kështu në BE, ku unanimiteti është rregull për vendimmarrjen për zgjerimin, theksohet në shkrim.

Për zotin Rama dhe ata që e mbështesin nuk ka asnjë alternativë apo mënyrë për të anashkaluar veton greke dhe për parashtrohen argumente se kështu është vënë në rrezik zgjerimi drejt Ballkanit Perëndimor. Një proces që të gjithë e dinë se, edhe nëse do të nisë pa probleme, do të zgjasë vite për shkak të problemeve serioze që ekzistojnë në Sundimin e Ligjit, me korrupsionin, krimin e organizuar.

Qëllimi është thjesht mbajtja e vendeve të Ballkanit Perëndimor në orbitën evropiane, në mënyrë që kjo të jetë një nxitje për t’i modernizuar dhe demokratizuar ato dhe për të qëndruar larg ndikimit rus apo kinez.

Rama duket i vendosur për ta çuar në ekstrem përballjen me Greqinë dhe këtë po e bën jo vetëm në përpjekje për të treguar forcë për të mbajtur një diskurs nacionalist që dështimet e Shqipërisë do t’ia atribuojë qëndrimit të Greqisë, por kryesisht sepse ai nuk dëshiron që kryebashkiaku i ri i Himarës të jetë dikush që nuk e kontrollon dhe do të mund t’i krijojë probleme në planin e shfrytëzimit të supozuar turistik të zonës bregdetare të Himarës.

Arben Lleshi, i burgosuri që u vra nga Sokol Mjaçaj në burgun e Peqinit, ndante qelinë me Indrit Shaqjan.

Ky i fundit mbeti i plagosur gjatë të shtënave me armë, mesditën e 15 Dhjetorit në ambientet e ajrimit në burgun e Peqinit. Në dëshminë e tij para prokurorit të çështjes, Indrit Shaqja ka treguar se gjatë qëndrimit në burg ka marrë oferta prej 200 mijë euro për të helmuar Arben Lleshin.

Ai thotë se i kanë ardhur disa letra te sporteli i derës së dhomës, ku i thuhej se helmin do e kishte gati nëse binte dakord të helmonte Lleshin.

“Ka deklaruar gjithashtu se gjatë gjithë kohës që ka qënë në burgë dy herë në sportelin e derës së dhomës ka gjetur dy letra të shkrujtura me shkrim dore, një rreth katër vjet më parë dhe tjetrën rreth një viti e gjysëm më parë në burgun e Peqinit me të njëjtën përmbajtje se do të paguajme 200 mij euro, do të sigurojmë dhe helmin që ti ta kryesh vdekjen e atij Arben Lleshit, nëse je dakort në të dyja rastet i është thënë se nëse je dakort na kthe përgjigje me letër”.

Për këtë letër Shaqja ka njoftuar dhe shokun e qelisë Arben Lleshin madje thotë se e dinte i gjithë burgu. Madje, një person anonim i kishte dërguar letër Lleshit ku i thuhej se për kokën e tij dhe Xheladin Krujës po paguheshin 200 mijë euro.

“Është deklaruar gjithashtu se në të dyja rastet letrat ia ka dhënë shtetasit Arben Lleshi për të cilin deklaroj se ka dijeni gjithë burgu, kam pasur marrëdhëni të mira në Fushë Krujë ndërsa më pas i ka prishur për shkak se i përbuste fenë ky i dënuar. Në Peqin ka qënë për 3 muaj në regjim të posacëm se ju kap telefoni në dhomë. Në vijim ka deklaruar se një anonim i ka dërguar letër Arben Lleshit tek dhoma se e paralajmërojnë se për kokën tënde po pagojnë 200 mijë euro dhe për Xheladin Krujën 200 mijë euro”.

Nga Ilir Metaj*

Nje lajm i bukur hyri në kronikat e javës së shkuar:  filmi “Lulëkuqet mbi mure” është restauruar.

Nuk munguan ata që i bënë jehonë dhe mirëseardhje këtij lajmi.

Por nuk munguan as ata, që u përpoqën t’a tulatin nëpër filtrat e bllokuar të propagandës.

Në këto filtra gjithshka ngec, e drejtë apo jo.

Propaganda gjithmonë pjell propagandë, veçse me kah të kundërt. Ama mbetet propagandë, përsa kohë nuk ka meknizma që bëjnë seleksionim të ndjeshmerisë thellësisht-personale, nga ajo publike.

Sigurisht, jo gjithmonë personalja përputhet me publiken dhe jo gjithmonë qëndron përmbi të.

Sidomos, kur bëhet fjalë për nostalgjinë, e cila ka avantazhin të jetë korrektuar përmes filtrit të kohës.

Jo cdo gjë arrin të pershkrojë deri në fund këtë filtër e të dalë përtej, herë i zvogëluar e herë i zmadhuar, por gjithmonë më i vërtetë.

E kur nostalgjia ka kapercyer filtrin e kohës publike, aq më i vertetë është mesazhi që percjell e aq më shumë triumfon mbi personalen.

Nostalgjia e një populli, mbart në breza vlerat më të mira dhe nuk i lë të humbasin, bashkë me brezin që i krijoi. Ajo e zhvesh vlerën nga mbulesat e pavlera, këtu hyn edhe propaganda, politike ose jo.

“Lulëkuqet mbi mure” është pjesë e kësaj nostalgjie.

Nuk më ka ndodhur ta përmend me dikë këtë film dhe biseda menjeherë të mos ketë marrë një hov:

“Eh i madhi Dhimitër Anagnosti, Kadri Roshi i madh, eh të mëdhenjtë Timo Flloko e Agim Qirjaqi…” e nuk numërohet sa herë permendet fjala ‘i madh’ në këtë diskutim.

E pra, dikush do të na fshijë këtë film, dikush nuk është dakort ta shohim e rishohim për qejfin tonë.

Dikush do të na lerë pa atë figurë mësuesi-vigan që reciton Nolin (e që dekurajon këdo të guxojë ta recitojë pas tij), që reciton Migjenin e Naimin (e kush nuk e mban mend prej tij).

E një Zot e di sa na duhen sot të tillë mësues!

Në fakt, një debat më i gjerë është tentuar të mbahet gjallë: a duhet të ndalohen filmat e periudhës së diktaturës?

Po mirë, jemi që jemi, pse vetëm filmat? Pse të shpëtojmë vetëm nga vrasësit serialë Dhimitër Anagnosti, Viktor Gjika, Vladimir Prifti, Muharrem Fejzo, apo Sandër Prosi, Kadri Roshi, Timo Flloko, Margarita Xhepa, Robert Ndrenika, etj?

Pse jo edhe këngët? Me këtë rast shpëtojmë nga Vaçe Zela, Luan Zhegu, Mentor Xhemali, Parashqevi Simaku, Gaqo Cako…

Po pse jo edhe librat? T’i zhdukim Ismailin, Dritëroin, Kutelin, Arapin… Shpetojmë një herë e mirë nga këta që mbollën krimin e korrupsionin!

Po pse jo edhe veprat e artit pamor? T’i copëtojmë monumentet, tí shkrumbojmë pikturat!

Do shpëtojmë më në fund nga e keqja që na mban për rrënje.

Po mire, a dini të më jepni ca emra t’i zëvendësojmë këta që u bera apel më sipër?

Nëse rrimë vetëm te kinematografia, a mund të më gjeni pas viteve ‘90 regjisorë të staturës së Anagnostit, aktorë të dimensionit të Kadri Roshit? A keni guxim edhe për këtë, sic keni guxim kur doni t’i fshini nga faqja e dheut?

E di, po kërkoni nëpër arkivat e Big Brother-it të gjeni ndonjë. Me batutë filmi të asaj kohe përgjigja do ishte “Gërmo Tare gërmo…”

Se Anagnosti është Fellini shqiptar, Roshi është De Niro shqiptar, Flloko është Moisiu i gjallë.

E kush mund t’u dalë ballë kollaj? Gjigandët, çdo epokë i numëron me gishtat e dorës. Ata nuk kultivohen nëpër studio televizionesh. Ata burojnë nga thellesitë e majave më të larta.

Filmat e krijuar në kohën e diktaturës që përshkruajnë rezistencën antifashiste, përveç vlerave të padiskutueshme artistike, janë në fakt një udhëzues i posaçëm, në kuptimin historik dhe ideologjik të asaj kohe të vështirë, të dhimbshme, por të luftuar nga populli shqiptar.

“Lulëkuqet mbi mure” është një dritare e hapur për të kuptuar kohën nga vijme, per te kuptuar cmimin e paguar dhe per te mësuar.

“Roma citta aperta”, një film i vitit 1945, regjia Roberto Rosellini, skenar Rosellini dhe Federico Fellini, në rol kryesor Ana Magnani, është një nga majat e kinematografisë italiane, por edhe asaj botërore. Dhe tregon pikërisht rezistencën antifashiste italiane. “Lulëkuqet mbi mure”, është i ngjashëm me të. Në temë, po pse jo edhe për vlerat artistike të tij.

Italianëve as u ka shkuar ndonjëherë në mend të turpërohen nga ky film, apo ta hedhin poshtë si “mbartës të vlerave komuniste”, qoftë edhe në kontekstin antifashist.

Historia ka qenë një shtrigë e keqe për kombin tonë.

Prandaj, edhe brezave që vijnë u duhet patjetër të dinë, por mbi të gjitha, të kuptojne  PSE-në e tragjedisë së këtij populli të semurë për një kohë të gjatë me tumorin e komunizmit.

Vetëm duke ditur dhe kuptuar, brezat e rinj do të jenë në gjendje të krijojnë reflekse reaktive kundër diktaturave, fashiste, komuniste apo cfardo trajte të re e të kamufluar të marrin ato.

Vetëm kështu brezat e rinj do të dinë të dallojnë poshtë trukut të rradhës gongallat e plakura por të paatrofizuara ende të diktatorit që rri gati ne pritë.

Ronald Regan ka thënë:

“Si e dalloni nëse dikush është komunist?

Një komunist lexon Marksin dhe Engelsin.

Si e dalloni nëse dikush është antikomunist?

Një antikomunist e kupton Marksin dhe Engelsin.”

Duhet pra TË DISH dhe TË KUPTOSH, në mënyrë që historia të fillojë të jetë një nënë e mirë për këtë komb. Historia u përket kombeve të ditur dhe të zgjuar.

Ndaj, mirëseardhje për “Lulëkuqet mbi mure”, me të freskëta se kurrë më parë.

Është pjesë e memorjes sonë kombetare që rri aty, jo thjesht për nostalgji të rinisë së një brezi, por për Nostalgjinë që sherben si mësues historik i një populli që DI dhe KUPTON.

*Deputet i PS

Një 24-vjeçare me origjinë shqiptare gjeti vdekjen në Itali pas një incidenti tragjik.

Viktima Ambra Seferi, e cila kishte rreth dy vite që ndodhej në Itali, ra nga një lartësi e madhe në përpjekje për të hyrë në apartamentin e saj.

Mediat italiane shkruajnë se e reja shqiptare ka mbetur jashtë shtëpisë pasi ka hipur në tarracë, ndoshta pasi dera është mbyllur gabimisht ndërsa brenda kishte djalin 18 muajsh dhe një vajza 2 vjeçare të shoqeje të saj.

Ajo u përpoq të futej nga dritarja, por humbi ekuilibrin dhe ra në boshllëk. Ndërsa në vendngjarje mbërritën ambulancat, ajo u dërgua me urgjencë në spital në  Millazzo, por pak pas mbërritjes, ndërroi jetë.

Flokët e rruar afër kokës, tatuazhe, trup boksieri të peshave të rënda. Klaudio, pavarësisht fizikut të tij mbresëlënës, mban një profil të ulët në bankën e të akuzuarve. Ky 29-vjeçar shqiptar u arrestua nga dogana teksa transportonte 22 kg kokainë.

Më 7 dhjetor, makina e tij, e regjistruar në Itali, u kontrollua në kabinën e pagesës Boulou, në A9 në Francë.

Agjentët doganorë e zbrazën trajlerin nga të gjitha paletat e drithërave që përmbante. Këtu fshihej droga, instinkti i tyre nuk i kishte mashtruar. Shoferi posedonte 3 telefona, përmes të cilit transmetoheshin udhëzimet dhe mund të bllokoheshin nga distanca.

Historia që tregon Klaudio i ngjan asaj të treguar nga të gjithë trafikantët e përgjuar javë pas jave. I zhytur në borxhe, ai takoi “dikë” që e prezantoi me “dikë”, i cili i ofroi 20 mijë euro për të kaluar kufirin me kokainë. Ai ngarkoi në Spanjë dhe duhej ta dërgonte në Itali. Nuk do të thotë asgjë më shumë.

“Jemi dëshmitarë të një rritjeje të vërtetë të trafikut të drogës dhe në veçanti të kokainës, këmbëngul prokurori. Ky njeri nuk është sponsori, vetëm hallka e dobët e sistemit, ai që rrezikon.

Por ai nuk i tha jo trafikantëve dhe ai luajti një rol themelor, prandaj kërkon 4 vjet burg dhe 1.650.000 euro gjobë doganore. Në gjykatë, “Nuk do ta bëj më kurrë”, nuk ka shumë peshë. Ai u dënua me 4 vjet paraburgim të vazhdueshëm, 10 vjet papranueshmëri, konfiskim të rimorkios dhe gjobën e kërkuar astronomike.

Nje nga agjencite e fun eralit, i ka pri shur gj akun te afermeve te nje personi qe kishte nderruar jete dhe eshte detyruar te kërkoje ndj esë për gabimin.

Familja u tro ndit kur gjeti trupin e një të panjohuri të veshur me kostumin e xhaxhait të tyre, në ark ivolin e këtij të fundit.

Ngjarja ka ndodhur në Chattanooga, Tennessee, dhe familja ishte mbledhur për te bere nderimet e fundit per të dashurin e tyre Benjamin Brown Jr.

Por kur nipi i tij Willie Brown iu afrua ark ivolit, ai sht angu, pasi brenda tij ai gjeti një të panjohur, në vend të xhaxhait.

“U thashë, ky nuk është xhaxhai im”, tregoi Willie për mediat lokale.

Ata që ishin rreth tij e kun dërshtuan, duke i thënë se ishte xhaxhi, por shërbimi i fun eralit i kishte vënë make – up ndaj dhe dukej ndryshe.

Por Willie vijoi të insi stonte dhe i tha stafit se xhaxhai i tij nuk i kishte të dyja këmbët.

Kështu stafi vendosi të hapte të gjithë ark ivolin nga ku rezultoi se në f akt burri që ndodhej në të i kishte këmbët,

e për pasojë nuk mund të ishte Benjamin Brown Jr.Ky i fundit rezultoi se ndodhej ende në mo rg dhe u soll në shtëpinë e funeralit 30 minuta më vonë.

Një foto e Enver Hoxha është duke bërë xhiron e rrjeteve sociale.

Arsyeja nuk ka të bëjë as me Hoxhën as me gruan e tij Nexhmijen, e cila ndodhet përkrahë tij në foto.

Detaji që ka të.rhequr vëmendjen e të gjithëve është fëmija i vogël që ndodhet krah ç.iftit Hoxha.

Djalin e vogël që është në foto e njohim të gjithë, ai është Henri Çili.

Fotoja fillimisht është postuar në profilin e Ilir Vrenozit.Sigurisht që nuk bën mëkat që Çili ka takuar Enver Hoxhën, madje në atë kohë “ishte fat ta takoje”.

Pyetja është krejt ndryshe pse nuk ka folur kurrë Henri Çili për këtë takim?!

Ne po ju japim disa keshilla dhe duhet te kini kujdes sepse imagjinata e ha;jduteve eshte e paimagjinueshme ne kushtete e teknologjise qe ekziston tashme dhe cdo kush mund te jete shenjestra e radhes.

Ma;shtrimi mesa duket eshte shfaqur ne Spanje dhe po per hapet gjeresisht pasi edh perdorues te shumte jane ankuar.

NE Spanje eshte perhapur nje ma;shtrim qe i ben njerezit te jene shume dyshues.

Ndaj edhe “Garda Civile” njoftoi ne rrjetet sociale:Kini kujdes me mas;htruesit qe perfitojne kur ju shkoni te merrni para ne bankomate.

Nese aty del ‘NUK ESHTE KORREKTE’, ju lutem mos vazhdoni me.

Arsyeja eshte se dikush mund te manipuIoje kur dalin parate, ato nuk do te dalin dhe ju me siguri do te largoheni per ndonje bankomat tjeter.

Ne kete moment keto para te ngecura mund te vi;dhen nga mas;htruesit. Ndaj per kete arsye Garda Civile ju njofton qe te telefononi banken me telefonat qe ofrohen prane ATM.

Lloje te tilla ma;shtrimesh po sherbejne gjithnje e me shpesh per te vje;dhur shume njerez prandaj eshte shume e rendesishme te informoheni e te mos b;ien ne gr;ackene e tyre. J

– Deputeti i Partisë Demokratike, Ervin Salianji ka rrëfyer se është e vërtetë që politikanët mashtrojnë shumë.

Ne nje emision, Salianji mori rolin e një burri që hap petë, duke iu përgjigjur disa pyetjeve pikante me “po, jo, ndoshta”, ku ai nuk duhet të përgjigjej duke përmendur këto fjalë.

Pyetjes “Thuhet se politikanët mashtrojnë shumë, a mashtron ti?”, Salianji u përgjigj duke thënë: “Mashtrojnë shumë”.

Ndërsa pyetjes: “A ke mbajtur ndonjëherë një lidhje të fshehtë?”, ai u shpreh kështu:

“Po, patjetër kam patur!”. Përdorimi i “po”, i solli humbje disa herë të pikëve deputetit, i cili nuk iu përmbajt rregullit të lojës.

Praktikisht ky pranim per lidhje te fshehte me nje politikane, na le te kuptojme hapur qe Salianji pranon lidhjen me Grida Dumen,

ajo cfare nuk u kuptua eshte a vazhdojne te jene bashke apo jo.