Month: August 2026

Prova të reja kanë dalë në dritë në rastin e vrasjes së shtetases britanike e cila u gjet e vdekur në një valixhe në Kypseli.
Sipas informacioneve telefoni celular i gruas luajti një rol vendimtar në hetim, të cilin, pas vrasjes së saj, 26-vjeçari filloi ta përdorte. Oficerët e policisë përcaktuan se të mërkurën në mëngjes telefoni ishte çaktivizuar, ndërsa ishte ende në përdorim, ndërsa sinjali i fundit që lëshoi ​​u zbulua në Arachova.

Nëpërmjet analizës së pamjeve filmike, hetuesit hartuan lëvizjet e përdoruesit të telefonit celular dhe përfunduan në një vend në një manastir në Kypseli, ku jetonin gra me ndjenja të forta fetare.

Atje, u gjet një grua, gjithashtu britanike, e cila ishte në një lidhje me të akuzuarin 26-vjeçar. Kur u pyet nga policia, ajo fillimisht pretendoi se ishte me partnerin e saj në Arachova. Megjithatë, siç zbuloi hetimi, i akuzuari e kishte kuptuar tashmë se autoritetet policore po e kërkonin.

Gruaja më pas u tha hetuesve se 26-vjeçari i kishte rrëfyer asaj se e kishte vrarë gruan britanike sepse viktima e saj fliste vazhdimisht për krishterimin dhe po përpiqej, sipas tij, ta ndikonte atë në aspektin fetar. Pas këtij zbulimi, 26-vjeçari u zhduk për një kohë të shkurtër,por më vonë u gjet nga autoritetet.

Pas arrestimit të tij, i akuzuari pretendoi se kishte hyrë në apartament dhe e kishte gjetur gruan britanike të vdekur. Më pas, siç tha ai, ai u frikësua dhe vendosi ta hiqte qafe trupin duke e futur në një valixhe në mënyrë që të mos përfshihej në çështje. Megjithatë, ai pranoi se i kishte hequr kartën bankare dhe kishte filluar të tërhiqte paratë.

Sa i përket mjekut ligjor që po merret me çështjen, ai vlerësoi se nga të gjitha provat në dosjen e çështjes dhe imazhi i trupit, është i dukshëm një akt kriminal me shkakun më të mundshëm të vdekjes asfiksinë ndërsa priten edhe rezultatet e analizave toksikologjike.

Kryeministri Edi Rama ka reaguar pas debateve të krijuara rreth reformës së propozuar territoriale dhe kundërshtimeve të ngritura nga disa përfaqësues vendorë dhe zëra brenda Partisë Socialiste.

Përmes një postimi në rrjetin social X, Rama ka ironizuar kritikët që e kanë paraqitur situatën si një krizë për mazhorancën, duke deklaruar se reagimet ndaj reformës janë pjesë normale e procesit të konsultimit publik.

“Vazhdon qarja e hallit të kalorësit se po i varen këmbët, së fundi edhe me një agjitim të madh nga vajtorët e vajtojcat, që tanimë po protestohet edhe ‘brenda PS’ dhe kjo qenka një shenjë tmerrsisht e keqe për ‘regjimin’”, shkruan Rama.

Ai shton se, përjashtuar disa raste që i cilëson të papërshtatshme, kundërshtimet janë të mirëpritura dhe pjesë e një procesi demokratik.

“Në fakt jo, përjashto aktin e turpshëm të djegies së teserave të PS në një rast, nga disa individë që as vetë s’kanë ditur tamam ç’kanë bërë apo ndonjë rast kur deputetë tanët kanë bërë ‘tribunin e vegjëlisë’ pa ditur tamam çfarë thonë, gjithçka tjetër është jo vetëm normale po edhe e mirëseardhur”, deklaron kryeministri.

Rama thekson se reforma ndodhet ende në fazën e konsultimit publik dhe se kjo periudhë është krijuar pikërisht për të dëgjuar mendimet e palëve të interesuara.

“Dokumenti i reformës së propozuar është pikërisht në fazën e vet të konsultimit publik ligjor prej 60 ditësh dhe kjo fazë do të thotë pikërisht, bujrum gjithkush të shprehet lirisht për propozimin”, shprehet ai.

Kryeministri i është referuar edhe reagimeve nga kryetarë bashkish dhe këshilla bashkiakë, duke argumentuar se ata kanë të drejtë të shprehin qëndrimet e tyre.

“Sipas ligjit kryetarët e bashkive e këshillat bashkiakë duhet të shprehen me shkrim për qëndrimet e tyre dhe është krejt e kuptueshme që ata që janë kundër të shprehen edhe me forma të tjera paqësore, për sa kohë nuk bllokojnë rrugë e nuk pengojnë të tjerët të bëjnë jetën e tyre, duke u futur vetë në konflikt me ligjin dhe me PS bashkë”, shkruan Rama.

Ai ka mohuar çdo pretendim për përplasje të brendshme apo kufizim të debatit brenda Partisë Socialiste.

“As në Shqipëri nuk ka regjim, as në PS nuk ka dhe nuk do të ketë asnjë vendim për të shkurajuar askënd që të shprehë opinionin e vet për këtë reformë, për të cilën sigurisht do të vendosë parlamenti”, deklaron Rama.

Sipas tij, deri në momentin e votimit në Kuvend, të gjitha palët do të kenë mundësi të japin mendimet e tyre.

“Por deri atëherë të gjithë do të dëgjohen, përfshirë edhe bashkitë që mund të duan të integrojnë tek vetja bashki më të vogla që në propozimin aktual mbeten siç janë”, shton kryeministri.

Në fund të reagimit të tij, Rama paralajmëron se gjatë 60 ditëve të konsultimit do të ketë më shumë diskutim mbi arsyet e reformës dhe kundërshton argumentet që lidhen me historinë apo traditën e zonave.

“Do të informohen shumë më tepër përgjatë këtyre 60 ditëve lidhur me arsyet logjike të propozimeve , ku nuk ka pasur si të merren parasysh reputacioni i zonës bashkiake që nga koha e antikitetit, numri i të rënëve në luftërat e 2000 viteve të fundit apo të tjera të dhëna e gojëdhëna të kësaj natyre, të cilat s’kanë qenë dhe s’mund të jenë farë argumenta në këtë debat”, përfundon Rama.

Një grua, e identifikuar si Sara, gjatë një interviste, ka rrëfyer historinë e trishtë të jetës së saj, që nis me përdhunimin që në moshën 13-vjeçare.

Ajo tregoi se është abuzuar seksualisht nga të njëjtët persona, për gati tetë vite.

“Ndodhte nëpër makina, hotele, ferra, ku të ishin… Shoqet e mia më shihnin shenjat, nuk e morën kurrë guximin të më pyesin apo të më thoshin a ke nevojë për ndihmë. Ata më thoshin po tregove gjë, do të të vrasim”.

Për shkak të kërcënimeve të vazhdueshme, Sara nuk e mori dot guximin të denonconte autorët.

“Kam tentuar të largohem, kur ata kryenin aktin makabër, unë i godisja dhe ofendoja. Por, mora guximin për të ikur 2 vite më vonë. Doja të nisja një jetë të re, por ishte e pamundur. Nuk i shkova dot deri në fund, nuk i denoncova dot. Frika më e madhe ishte se ata nuk vepronin vetëm”.

Nisi një jetë të re, por ra sërish viktimë e një përdhunimi, nga i cili mbeti shtatzënë.

“Më pas u abuzova prapë, solla në jetë një fëmijë. vendosa ta mbaja fëmijën. E denoncova dhe personi që abuzoi me mua, bëri vetëm dy vite burg. Po e rris e vetme fëmijën. Kushtet ekonomike nuk i kam, pa punë jam. Shpesh, fëmijës i mungojnë gjërat elementare”.

Me dhimbje, Sara tregon rastet kur bashkë me fëmijën flenë pa ngrënë.

Megjithatë, apeli i saj i vetëm është të ketë mbrojtje, pasi kërcënohet vazhdimisht nga abuzues dhe familjarë të tyre.

“Ka raste që flemë pa ngrënë. Kërkoj që shteti të më mbrojë mua dhe fëmijën tim nga këta persona. Kam që në korrik që marr mesazhe kërcënuese. Më ka thënë ‘e dimë shumë mirë ku ndodhesh, nëse i bën publike këto mesazhe, do të të çojmë në Holandë dhe do marrin 300 mijë euro. I kam çuar letrat në Prokurori dhe më ka sjellë letër për mosfillimin e çështjes, pasi për prokuroren këto nuk janë kërcënime”.

Trupi i një modeleje ruse, e cila ishte zhdukur gjatë pushimeve në Beograd, është gjetur i futur brenda një valixheje të hedhur në një kanal, duke tronditur opinionin publik në Serbi.

Viktima është identifikuar si Lyudmila Turkova, 28 vjeçe, nga Shën Petersburgu. Ajo kishte humbur kontaktet për gjashtë ditë pasi kishte dalë për të takuar disa miq në një klub nate në kryeqytetin serb.

Trupi i saj u zbulua në kanalin Vizelj, pasi banorë të zonës vunë re një objekt të dyshimtë në ujë dhe njoftuan policinë. Forcat e rendit përdorën një qen kërkimi, i cili ndihmoi në gjetjen e mbetjeve.

Policia serbe nuk ka bërë ende publike mënyrën se si është kryer vrasja, ndërsa trupi është dërguar në Institutin e Mjekësisë Ligjore për autopsi, e cila do të përcaktojë shkakun e vdekjes.

Autoritetet kanë arrestuar një shtetas turk, i identifikuar me inicialet K.E., i cili u ndalua në aeroportin Nikola Tesla të Beogradit teksa dyshohet se po përpiqej të largohej nga vendi.

Ministria e Brendshme e Serbisë bëri të ditur se një shtetas turk i lindur në vitin 2001 është ndaluar nën dyshimin për vrasjen e modeles. Hetuesit dyshojnë se krimi ka ndodhur në orët e para të 26 korrikut, në një apartament me qira në zonën Borça të Beogradit.

Lyudmila Turkova kishte udhëtuar në Serbi për një pushim dyjavor. Pas zhdukjes së saj më 25 korrik, familjarët ngritën alarmin pasi ajo kishte dërguar një mesazh të fundit rreth orës 23:00 dhe më pas nuk kishte dhënë më asnjë shenjë jete.

Një çështje që nisi me një operacion të përbashkët mes SPAK dhe Guardia di Finanza në Itali ka marrë një zhvillim të ri pas vendimit për heqjen e sekuestros mbi pasuritë me vlerë rreth 4 milionë euro në Verona.

Në korrik të vitit 2025, autoritetet shqiptare dhe italiane sekuestruan një ndërtesë në rrugën Murari Bra, me rreth 30 ambiente tregtare dhe zyra, si dhe një kompleks në Nogarole Rocca.

Sipas dyshimeve të ngritura nga autoritetet shqiptare, këto pasuri ishin blerë nga kompania Meral Srl, në pronësi të familjes Çela, me të ardhura që dyshohej se vinin nga aktivitete të paligjshme, përfshirë trafikun e kokainës.

Por më 4 gusht 2025, gjyqtarja e hetimeve paraprake në Verona, Paola Vacca, vendosi anulimin e masës së sekuestrimit dhe rikthimin e pasurive te pronarët.

Sipas vendimit të gjykatës, dokumentet e paraqitura nga mbrojtja tregonin se blerja e pasurive ishte kryer me të ardhura nga aktivitete të ligjshme. Po ashtu, mbrojtja argumentoi se anëtarët e familjes Çela nuk rezultonin të dënuar në procese që kishin përfunduar me vendim penal.

Pas heqjes së sekuestros, përfaqësuesi ligjor i kompanisë Meral Srl depozitoi një kallëzim për kallëzim të rremë ndaj ish-kreut të SPAK, Altin Dumani.

Prokuroria e Veronës kërkoi fillimisht mbylljen e çështjes, por gjyqtari Enrico Zuccon vendosi që të kryhen verifikime të mëtejshme.

Hetuesit italianë pritet të shqyrtojnë dokumentacionin e dërguar nga autoritetet shqiptare, si dhe nëse Tirana kishte dijeni për vendimet e mëparshme të arkivimit të hetimeve ndaj familjes Çela.

Mbrojtja e Dumanit ka kërkuar sërish arkivimin e çështjes, duke pretenduar se kallëzimi synon të ndikojë në rolin e tij në hetime të tjera.

Për momentin procedura vijon të jetë e hapur. Prokuroria italiane ka një afat dy muaj për përfundimin e verifikimeve, ndërsa më pas palët do të dalin sërish para gjyqtarit për vendimmarrje.

Biznesmeni Mohamed Alabbar, investitori i projektit të Marinës së Durrësit, ka pranuar dështimin me projektin miliarda euro në Shqipëri. Në një intervistë për mediat e huaja, themeluesi i kompanisë “Emaar” është shprehur se “në Shqipëri ndërtova shumë shpejt” dhe se kjo, sipas tij, “ishte gabim”. Më tej Alabbar ndalet edhe te një tjetër projekt i tij në bregdetin e Malit të Zi, të cilin gjithashtu e cilëson si një gabim. Sipas tij, vendimmarrja u ndikua nga këshillat e një juristi indian, çka, sipas biznesmenit, rezultoi një zgjedhje e gabuar. Kujtojmë se projekti “Durrës Yacht & Marina”, i prezantuar si një nga investimet më të mëdha strategjike në Shqipëri, me një vlerë prej 3.2 miliardë eurosh është përballur me probleme serioze gjatë zbatimit.

Dy nga godinat e ndërtuara në kantier në zonat e menaxhimit A02 dhe A04, të cilat ndodhen në fazën e sistemimeve të jashtme kanë pësuar ulje të konsiderueshme në strukturë. Sipas raportit topografik të Institutit të Ndërtimit, objekti 02 ka pësuar një ulje prej 28 centimetrash, ndërsa objekti 04 është fundosur me 18 centimetra. Sipas një denoncimi të publikuar më herët në media, problematika ka nisur që në fazat e para të ndërtimit, ku nuk janë vendosur pilotat e thella të domosdoshme për një terren ranor dhe të paqëndrueshëm pranë detit. Ky zhvillim vjen në një kohë kur projekti ka qenë nën kritika edhe për ecurinë e ngadaltë dhe modelin financiar. Edhe pse ishte premtuar ndërtimi i rreth 1680 apartamenteve në fazën e parë, deri më tani janë përfunduar vetëm tre godina, ndërsa investimet reale mbeten shumë larg shifrave të deklaruara fillimisht. Sipas të dhënave financiare, për vitet 2023–2024 janë shpenzuar rreth 41 milionë euro për punime, ndërkohë që vetë kompania ka investuar vetëm një pjesë të vogël të kapitalit nga fondet e saj, duke u mbështetur kryesisht në shitjen e apartamenteve në fazë projekti. Megjithatë, mbetet ende pa përgjigje pyetja thelbësore: kush mban përgjegjësi për këtë situatë-projektuesit, zbatuesit apo institucionet shtetërore që kanë mbështetur projektin?

Çfarë ka ndodhur?

Një dëshmi tronditëse nga brenda kantierit të projektit ‘Durrës Marina’ ngre alarmin për sigurinë e dy prej godinave të para të ndërtuara në këtë kompleks gjigant. Sipas një nënkontraktori të angazhuar në punimet e betonit, dy pallatet e para kanë pësuar ulje të konsiderueshme në tokë, duke arritur deri në 74 centimetra zhytje. Projekti i njohur ndryshe si kompleksi i Alabarit është prezantuar si një investim strategjik prej 3.2 miliardë eurosh në zonën e portit të Durrësit. Megjithatë, dëshmia e fundit hedh hije të forta dyshimi mbi cilësinë e ndërtimit dhe standardet e zbatuara. Sipas nënkontraktorit, problematika ka nisur që në fazat e para të ndërtimit, ku nuk janë vendosur pilotat e thella të domosdoshme për një terren ranor dhe të paqëndrueshëm pranë detit.

‘Terreni nuk e mban objektin. Është kënetë, rërë. Duhej bërë ndërtimi mbi pilota, por për të kursyer kostot, është ndjekur një procedurë e gabuar,’ shprehet ai. Pas shfaqjes së problemeve, në objekt janë konstatuar dëmtime serioze, përfshirë çarje të strukturës dhe thyerje të elementëve të vendosur si dyer dhe dritare. Aktualisht, sipas dëshmisë, po kryhen ndërhyrje përforcuese anësore me pilota, një zgjidhje që ekspertët e konsiderojnë të pamjaftueshme nëse nuk është aplikuar që në fillim. Nga ana tjetër, matjet e kryera në terren nga Piranjat, përmes teknologjisë së dronit, konfirmojnë një disnivel të konsiderueshëm mes godinave. Rezultatet tregojnë diferenca nga 70 centimetra de

Një apartament me vlerë totale 92 mijë euro është blerë përmes një kontrate porosie nga një qytetar i cili ka paguar 100% të shumës së përcaktuar në kontratë. Marrëveshja për prenotimin e pronës është nënshkruar te noteri, kur objekti ndodhej ende në fillimet e punimeve (në fazën e gropës).

Një tjetër rast i ngjashëm lidhet me një apartament me vlerë 59 mijë euro, ku edhe në këtë rast, blerësi ka paguar të gjithë shumën përpara përfundimit të objektit, gjithashtu në fazën e hershme të fillimit të punimeve.

Të joshur nga çmimi më i ulët sesa ai i shitjes përfundimtare, në të dyja rastet e kontratave të porosisë që “Monitor” konsultoi me një nga zyrat noteriale në Tiranë, rezultoi se blerësit kishin kryer pagesën për 100% të vlerës së apartamenteve, megjithëse ende nuk kishin marrë certifikatën e pronësisë (tapinë e pronës).

Noteri Fatmir Laçej, njëkohësisht edhe këshilltar i përgjithshëm i Unionit Botëror të Noterëve (UINL), pohoi se kjo nuk është një praktikë e rrallë në tregun shqiptar të ndërtimit.

Ai shpjegon se skema më e zakonshme e pagesave përmes kontratave të porosisë parashikon që rreth 75% e shumës të paguhet në fazën e parë të ndërtimit, që njihet si faza e ndërtimit në gropë apo faza e ngritjes së karabinës ose ngritjes së mureve, ndërsa pjesa e mbetur paguhet brenda 3 deri në 4 muajve.

“Në shumicën e kontratave përfundimtare të shitblerjes së apartamenteve rezulton se pagesa e plotë për pronën është kryer në kuadër të kontratës së porosisë. Kjo tregon qartazi se shumica e investimeve rezidenciale që po zhvillohen në vend po financohen nga vetë paratë e blerësve”, shprehet z. Laçej.

Sipas noterit Fatmir Laçej, gati 90% e projekteve në Tiranë vijojnë të financohen nga blerësit përmes kontratave të porosisë. “Në praktikën shqiptare, shumica e ndërtimeve realizohen pikërisht me fondet e porositësve.

Sipërmarrësi nuk ndërton kryesisht me kapitalin e vet, por me pagesat që kryhen nga qytetarët sipas kontratave të porosisë. Kjo do të thotë se apartamenti ndërtohet ekonomikisht me paratë e blerësit dhe jo vetëm me burimet financiare të sipërmarrësit.

Nuk ka si të ndodhë ndryshe kur një kompani sipërmarrëse me kapital 10 euro ndërton një resort me vlerë 5 milionë euro”, thekson noteri z. Laçej.

Financimi

“Në praktikën shqiptare, shumica e ndërtimeve realizohen pikërisht me fondet e porositësve. Sipërmarrësi nuk ndërton kryesisht me kapitalin e vet, por me pagesat që kryhen nga qytetarët sipas kontratave të porosisë. Kjo do të thotë se apartamenti ndërtohet ekonomikisht me paratë e blerësit dhe jo vetëm me burimet financiare të sipërmarrësit. Nuk ka si të ndodhë ndryshe kur një kompani sipërmarrëse me kapital 10 euro ndërton një resort me vlerë 5 milionë euro”.

Por bumi në sektorin e ndërtimit vijon të fshehë edhe anën e errët të tij, atë të pastrimit të parave nga grupet kriminale.

Rreth 50 milionë euro është vlera totale e pasurive të paluajtshme rezidenciale të konfiskuara që administrohen nga Agjencia e Administrimit të Pasurive të Sekuestruara dhe të Konfiskuara (AAPSK). Në total, numri i pasurive të paluajtshme të administruara ka arritur në 345 prona.

Të dhënat e bëra publike nga AAPSK për Monitor tregojnë se pjesa më e madhe e vlerës së këtyre pronave është përqendruar në Tiranë. Rreth 75% e vlerës totale të pronave rezidenciale të konfiskuara, ose rreth 3.4 miliardë lekë, ndodhen në Tiranë, nga një vlerë totale prej 4.6 miliardë lekësh.

Pas Tiranës, pjesën më të madhe të vlerës së pronave të sekuestruara e zënë Durrësi dhe Fieri, me rreth 9% secili të vlerës totale. Ndërsa qytetet Elbasan dhe Kavajë përfaqësojnë rreth 2% secili të vlerës së pronave të konfiskuara.

Në Sarandë dhe Berat, pesha e pronave të sekuestruara është rreth 1% për secilin qytet. Pjesa tjetër shpërndahet në qytete të tjera, me vlera më të ulëta.

Agjencia e Administrimit të Pasurive të Sekuestruara dhe të Konfiskuara (AAPSK) ushtron veprimtarinë e saj në zbatim të Ligjit nr. 34/2019 “Për administrimin e pasurive të sekuestruara dhe të konfiskuara”, i cili përcakton kompetencat dhe përgjegjësitë e saj në procesin e administrimit të këtyre pasurive.

Vendosja e masës së sekuestros mbi një pasuri nuk është kompetencë e AAPSK-së. Kjo procedurë rregullohet nga Kodi i Procedurës Penale dhe legjislacioni i posaçëm në fuqi, ndërsa AAPSK angazhohet në administrimin e pasurisë pasi ajo i kalon për administrim sipas procedurave ligjore.

Në përputhje me Ligjin nr. 34/2019, i ndryshuar, AAPSK merr në dorëzim pasuritë e sekuestruara mbi bazën e vendimeve përkatëse. Konkretisht, neni 16 i ligjit parashikon marrjen në dorëzim të pasurisë së sekuestruar në bazë të vendimit të gjykatës ose urdhrit të prokurorit, ndërsa neni 17 përcakton procedurat për marrjen në administrim të pasurive të sekuestruara me urdhër të organit administrativ kompetent.

Pas marrjes në administrim, AAPSK ka përgjegjësi për ruajtjen, mirëmbajtjen dhe administrimin e pasurisë, duke synuar mbrojtjen dhe, kur është e mundur, rritjen e vlerës së saj ekonomike.

Për vitin 2025, sipas të dhënave të Strukturës së Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar (SPAK), vlera e aseteve të sekuestruara dhe të konfiskuara arriti 43.5 milionë euro.

Vlera e aseteve të sekuestruara është 50% më e ulët sesa në 2024. 66% e tyre apo 28.8 milionë euro, përfaqësojnë pasuri të sekuestruara në kuadër të Kodit të Procedurës Penale.

Ndërsa pjesa tjetër, 34%, apo 14.7 milionë euro u përket pasurive të sekuestruara në kuadër të ligjit Antimafie.

Në vijim të luftës kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar për 2025, SPAK arriti të sekuestrojë dhe konfiskojë një portofol të diversifikuar asetesh, përfshirë edhe 145 pasuri të paluajtshme.

Për vitin 2026, në mesin e muajit qershor, gjithashtu SPAK njoftoi goditjen e një grupi ndërkombëtar kriminal, të cilit iu sekuestruan një numër i lartë i pasurive të paluajtshme, përfshirë troje, apartamente, garazhe, vila, llogari bankare, shoqëri tregtare dhe pasuri të lidhura me projekte ndërtimi në Tiranë dhe zona bregdetare.

Paguan 100% të apartamentit, por objekti sekuestrohet nga SPAK. Çfarë ndodh me blerësin?

Pas këtyre objekteve që kanë rënë në rrjetën e sekuestrimeve, janë shumë individë që do të gjenden në një situatë të vështirë për të pajisur me certifikatën e pronësisë apartamentet e tyre, të blera me kontrata porosie.

Çfarë do të ndodhë me paratë e tyre? A e humbasin apartamentin? Kush i dëmshpërblen këta blerës?

Juristët dhe noterët shpjegojnë se sekuestrimi i një objekti nga SPAK nuk do të thotë se automatikisht qytetarët, që kanë blerë me kontrata porosie do të humbasin paratë e investuara, por sipas tyre në praktikë ekziston rreziku i rimarrjes së shumave të paguara.

Juristët shpjegojnë se, së pari, qytetari duhet të depozitojë padi civile në gjykatë, të dokumentojë ligjërisht origjinën e shumës së paguar për apartamentin, një proces që mund të jetë jo vetëm i vështirë, por edhe të zgjasë me vite në dyert e gjykatës.

Për juristin Jordan Daci, legjislacioni shqiptar ofron mbrojtje për qytetarët që kanë blerë një apartament në mënyrë të ligjshme dhe pa dijeni se ndërtuesi apo shitësi mund të ishte i përfshirë në aktivitete kriminale.

Ai shpjegon se blerësi në mirëbesim nuk humbet automatikisht të drejtat e tij vetëm sepse prona është bërë objekt hetimi nga SPAK. Por ai duhet të provojë se pagesat janë kryer në mënyrë të ligjshme, përmes dokumenteve bankare, kontratave dhe burimit të ligjshëm të të ardhurave.

“Çdo individ që blen një pronë në mirëbesim dhe ka përmbushur detyrimet e tij financiare ka të drejtë të fitojë pronësinë mbi sendin e blerë. Kjo mbrojtje parashikohet nga Kodi Civil.

Edhe në rastet e sekuestrimeve të kryera në kuadër të ligjit Antimafie, personat që kanë vepruar në mirëbesim gëzojnë mbrojtje. Megjithatë, ndryshe nga rastet e zakonshme, këtu duhet të provohet se apartamentet janë blerë përmes transaksioneve të ligjshme dhe se blerësit nuk kanë qenë pjesë e ndonjë skeme për pastrim parash.

Nuk mjafton vetëm të deklarosh se e ke blerë pronën. Ligjshmëria e transaksionit duhet të provohet me rrethana objektive, si dokumentacioni bankar, faturat e pagesave dhe burimi i ligjshëm i të ardhurave. Kjo i shërben çdo hetimi që mund të zhvillojë SPAK-u për të vërtetuar se blerësi nuk ka pasur asnjë lidhje me ndërtuesit dhe ka qenë thjesht një blerës në mirëbesim.

Ekziston edhe një praktikë e Gjykatës së Lartë, ku shprehimisht thuhet se të drejtat mbi sendin ndjekin fatin juridik të sendit, por të drejtat e palëve të treta në mirëbesim nuk cenohen. Për shembull, nëse një bankë ka dhënë kredi për një pasuri që më pas vihet nën sekuestro apo konfiskim, pjesa që garanton kredinë nuk mund të konfiskohet.

Ajo i takon bankës, pasi banka konsiderohet palë e tretë në mirëbesim. E njëjta logjikë juridike ndiqet edhe në këto raste”.

Për rastet e blerjeve të pronave me kontrata porosie, juristi Jordan Daci thekson se problemi nuk është mungesa e ligjit, por rastet e pagesave informale prej blerësve dhe mungesa e kapitalit financiar të ndërtuesve për të dëmshpërblyer blerësit e rregullt.

“Qytetarët janë të mbrojtur nga ligji, por shpesh mosmbrojtja e tyre vjen si pasojë e informalitetit në veprimet juridike që kryejnë. Mungesa e kujdesit i ekspozon ata ndaj rreziqeve.

Për shembull, mund të bëhet fjalë për para të kursyera ndër vite, të mbajtura në banesë dhe jo të depozituara në bankë, çka e bën të vështirë provimin e origjinës së tyre. Po kështu, në praktikë ndodh që një çmim deklarohet në kontratë për efekt të financimit bankar, ndërsa një pjesë tjetër e pagesës kryhet në dorë dhe mbetet e padeklaruar. Të gjitha këto situata e ekspozojnë individin ndaj rrezikut për të humbur të drejtat mbi pronën.

Qytetarëve që kanë vepruar në mënyrë të rregullt dhe të ligjshme nuk duhet t’u ndodhë asgjë me pronën e tyre. Ndërsa ata që kanë vepruar në informalitet do të trajtohen si bashkautorë të veprës penale dhe pasuritë e tyre do t’u nënshtrohen konfiskimit.

Ky është një rrezik që e merr çdo person kur hyn në marrëdhënie juridike me një subjekt tjetër. Nëse nuk respektohen kërkesat e ligjit, nuk mund të ketë mbrojtje të plotë juridike.

Për rastet e tjera të individëve që kanë vepruar konform ligjit, por dëmtohen nga veprimet e shoqërisë ndërtuese, ata mund t’i drejtohet gjykatës me padi civile për dëmshpërblim. Megjithatë, në praktikë, shumë prej këtyre shoqërive nuk disponojnë kapital apo pasuri të mjaftueshme për të përmbushur detyrimet që mund t’u ngarkohen me vendim gjykate”.

Por si duhet të veprojë një blerës nëse prona konfiskohet?

Noteri Fatmir Laçej shpjegon se sekuestrimi i pasurive të paluajtshme nuk është i njëjtë me konfiskimin. Sipas tij, sekuestrimi është një masë e përkohshme që vendoset gjatë hetimeve, ndërsa konfiskimi është një vendim përfundimtar i gjykatës.

“Në rastin e konfiskimit të një prone, kur porositësi ka vepruar në mirëbesim dhe ka shlyer plotësisht çmimin e saj, ai, në bazë të nenit 106 të Kodit Civil, ka të drejtë t’i kërkojë gjykatës kthimin e pronës. Nëse kthimi i pronës është i pamundur, ai mund të kërkojë kthimin e shumës së paguar.

Gjithashtu, porositësi ka të drejtë të kërkojë edhe shpërblimin e dëmit të pësuar, duke përfshirë si dëmin pasuror, ashtu edhe dëmin moral, nëse plotësohen kushtet e parashikuara nga ligji.

Pagesa e plotë e çmimit nuk është një fakt i parëndësishëm. Përkundrazi, ajo provon se qytetari ka përmbushur plotësisht detyrimin e tij kontraktor dhe ka investuar kursimet e tij në atë pasuri.

Nëse kontrata është lidhur në përputhje me ligjin, është formalizuar me akt noterial dhe pagesat janë kryer në mënyrë të dokumentuar, atëherë porositësi ka fituar një pozitë juridike që meriton mbrojtje.

Për më tepër, çdo kontratë porosie duhet të regjistrohet në Kadastër, në mënyrë që të shmanget mundësia e lidhjes së më shumë se një kontrate porosie për të njëjtën pronë, siç ka ndodhur në të kaluarën kur një regjistrim i tillë nuk ishte i detyrueshëm.

Sigurisht, masa e sekuestrimit mund të kufizojë përkohësisht ushtrimin e disa të drejtave, por ajo nuk duhet të zhdukë automatikisht interesin legjitim të blerësit në mirëbesim.

Në një shtet të së drejtës është e domosdoshme që gjykata të analizojë rast pas rasti nëse pasuria përfaqëson realisht produkt të veprimtarisë kriminale, apo është krijuar me fondet e qytetarëve që kanë vepruar në mënyrë krejtësisht të ligjshme”, shpjegon zoti Laçej.

Problemi nuk është ligji, por zvarritja e zbatimit të tij

Ndërsa për juristin Aigest Milo, partner ekzekutiv në kompaninë ligjore “KALO & ASSOCIATES”, në teori blerësi në mirëbesim mbrohet nga ligji, por ai vlerëson se në praktikë, situata është shumë më e ndërlikuar.

Sipas tij, qytetarët shpesh mbeten për vite me radhë pa mundur të përdorin apartamentin e tyre, pasi prona qëndron nën sekuestro deri në përfundim të procesit penal.

“Në parim, nëse dikush ka blerë pa dijeni për origjinën e paligjshme të parave të përdorura nga shitësi apo ndërtuesi, konsiderohet si “palë e tretë në mirëbesim” dhe gëzon mundësinë për të provuar këtë status gjatë procesit hetimor e gjyqësor.

Kjo mbrojtje nuk është automatike, duhet të kërkohet, të argumentohet me prova (kontratë, konfirmime bankare, korrespondencë) dhe të njihet formalisht nga gjykata.

Problemi në praktikë qëndron në faktin se kjo mbrojtje shpesh mbetet teorike, pasi qoftë prokuroria, qoftë gjykatat janë treguar të ngurta në heqjen nga sekuestro të pronave, duke bërë që deri sa gjykata të vendosë përfundimisht në lidhje me themelin e pretendimit të prokurorisë, prona qëndron e bllokuar dhe blerësi nuk mund as ta shesë, as ta hipotekojë, as ta përdorë lirisht, pavarësisht mirëbesimit të tij.

Çështja nuk është nëse sekuestrimi është i drejtë në vetvete, pasi si masë parandaluese është plotësisht i justifikuar, por sa kohë zgjat, sa transparent është procesi dhe a ka mekanizma që mbrojnë paralelisht palët e treta, të cilat janë në mirëbesim.

Kur sekuestrimi zgjatet për vite, dhe kur pala në mirëbesim nuk ka asnjë mjet për ta përshpejtuar apo për ta kufizuar dëmin ndërkohë, atëherë ekuilibri midis interesit publik dhe së drejtës individuale fillon të cenohet realisht”, argumenton z. Milo.

Ai shton se mekanizmat në Shqipëri janë të ngadaltë, jo gjithmonë të parashikuar qartë për këto raste specifike çka sjell që blerësi në mirëbesim të bëjë pingpong në dyert e gjykatës.

“Prokuroria shpesh mbetet e ngurtë dhe nuk e ndryshon qëndrimin edhe kur blerësi paraqet dokumentacion të plotë që vërteton mirëbesimin dhe pagesën e rregullt. Gjykatat, nga ana tjetër, shpesh kthehen thjesht në noterë të kërkesave të prokurorisë, pa e ushtruar realisht rolin e tyre kontrollues mbi bazueshmërinë e sekuestrimit ndaj palëve të treta.

Kështu, blerësi në mirëbesim gjendet të bëjë “pingpong” mes dyerve të drejtësisë pa gjetur një organ që të marrë përsipër përgjegjësinë për ta zgjidhur situatën e tij në kohë.

Edhe më e rëndë bëhet situata kur ndërtimi nuk ka përfunduar ende në momentin e sekuestrimit. Atëherë objekti rrezikon të mbetet përgjithmonë ashtu, gjysmë i ndërtuar, pa ndërtuesin që mund ta çonte deri në fund dhe pa blerësin që mund ta bëjë vetë, sepse prona është e bllokuar”, vlerëson ai./ Monitor

Prej disa ditësh, Greqia po përballet me kushte ekstreme të motit dhe zjarre masive, të cilat u kanë marrë jetën tre zjarrfikësve dhe ka shkaktuar shumë dëme materiale.

Ndërkohë, një tjetër tragjedi u regjistrua pak orë më parë, ku dy helikopterë zjarrfikës u përplasën gjatë operacionit për shuarjen e flakëve.

Në një intervistë për korrespondentin e Top Channel, Artur Bibe, dy shqiptarë që jetojnë në një nga zonat më të prekura nga zjarret në Greqi kanë rrëfyer tmerrin e përjetuar gjatë këtyre ditëve.

Ata shprehen se janë të shqetësuar pasi flakët po afrohen pranë banesave të tyre, ndërsa kanë treguar edhe momentin e përplasjes së dy helikopterëve zjarrfikës.

“Kemi tre ditë në flakë. E kam shtëpinë aty lart, afër zjarrit. Jemi të gjithë banorët këtu për të shuar flakët. Zjarri po afrohet te shtëpitë tona, do të jetë një natë shumë e vështirë sot. Policia na tha të ikim, por ne nuk ikim që këtu. Isha këtu kur u përplasën helikopterët. Shkova atje, çfarë të shikoja… Çfarë nuk pamë: flakë, njerëz brenda të djegur”, u shpreh njëri prej tyre./Top Channel

Ylli shqiptar me famë ndërkombëtare, Rita Ora, ka dhuruar një performancë të veçantë mbrëmë (e shtunë) në Ohër, në një nga koncertet më të mëdha verore të zhvilluara atje.

Këngëtarja interpretoi disa prej hiteve të saj më të njohura, të cilat kanë arritur miliona dëgjime në mbarë botën, ndërsa gjatë gjithë mbrëmjes krijoi një atmosferë të jashtëzakonshme me publikun.

Gjatë koncertit, artistja iu drejtua disa herë fansave në gjuhën shqipe dhe tregoi lidhjen e veçantë që ka me Ohrin, duke kujtuar se e ka vizituar që në fëmijëri me familjen.

“Jam rritur në Londër, por zemra ime do të jetë gjithmonë në këtë pjesë të botës”, tha ajo.

Rita gjithashtu përshëndeti shqiptarët e shumtë në publik, duke shprehur krenarinë për prejardhjen e saj nga Kosova dhe Shqipëria.

“Jam shumë krenare që jam nga Kosova, Shqipëria dhe dua që të gjithë të jemi krenarë për atë që jemi dhe nga vijmë”, theksoi në vazhdim.

Performanca e saj në Ohër u prit me entuziazëm të madh dhe ishte një tjetër moment që dëshmoi lidhjen e fortë të artistes me publikun shqiptar në rajon.

Mbrëmja e UFC-së në Beograd është shoqëruar me një incident të rëndë, pasi një pjesë e tifozëve në arenë kanë lëshuar thirrje antishqiptare në momentin kur luftëtari amerikan me origjinë shqiptare, Dennis Buzukja, hyri në oktagon duke mbajtur flamurin kombëtar shqiptar.

Atmosfera u tensionua që në hyrjen e sportistit, ndërsa nga tribunat u dëgjuan brohoritje fyese dhe slogane urrejtjeje ndaj shqiptarëve. Sipas raportimeve të mediave që ndoqën aktivitetin, një pjesë e publikut brohoriti edhe thirrjen: “Vritini shqiptarët”, duke shkaktuar reagime të shumta në rrjetet sociale.

Pavarësisht atmosferës armiqësore, Buzukja zhvilloi duelin e tij në kategorinë featherweight përballë sllovenit Bogdan Grad. Pas një ndeshjeje të fortë, gjyqtarët i dhanë fitoren Gradit.

Megjithatë, incidenti në tribuna mori po aq vëmendje sa edhe përballja sportive, duke rikthyer debatin mbi gjuhën e urrejtjes dhe sjelljen e tifozëve në ngjarje ndërkombëtare sportive. Pamjet e hyrjes së Buzukjas me flamurin kuqezi dhe reagimi i një pjese të publikut në Beograd janë shpërndarë gjerësisht në rrjetet sociale.

VIDEO