Lajme Flesh

Irani ka reaguar ashpër ndaj deklaratave të Kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama, i cili e ka akuzuar Teheranin se po nxit, sipas tij, protestat në Shqipëri kundër ndërtimit të një resorti luksoz në bregdet, të lidhur me Jared Kushner, dhëndrin e ish-presidentit amerikan Donald Trump.

Në një reagim zyrtar, zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme të Iranit i hodhi poshtë kategorikisht këto pretendime, duke i cilësuar si të pabazuara, të përsëritura dhe pjesë e një narrativë të njohur politike.

Gjatë një deklarate për mediat, ai përdori edhe tone ironike, duke thënë: “E kanë akuzuar Iranin? Ndoshta shumë shpejt do thonë se edhe flamingot janë agjentë të shërbimeve iraniane”, një shprehje që u interpretua si tallje ndaj pretendimeve të ngritura nga pala shqiptare.

Më tej, përfaqësuesi i diplomacisë iraniane theksoi se akuzat ndaj Iranit janë një “model i përsëritur”, i cili sipas tij përdoret nga qeveri të ndryshme për të shmangur llogaridhënien para qytetarëve të tyre. Ai shtoi se këto pretendime nuk kanë asnjë bazë dhe nuk lidhen me realitetin.

Sipas Teheranit, sulmet politike ndaj Iranit shpesh shfaqen në momente kur qeveritë, siç pretendon ai, përpiqen të justifikojnë vendimet e tyre ose të shmangin kritikat e brendshme.

Nga ana tjetër, Kryeministri Edi Rama kishte deklaruar më herët se situata në vend lidhet me atë që ai e quajti “luftë hibride” kundër Shqipërisë. Sipas tij, po përhapet një narrativë e rreme që synon të dëmtojë projektin e investimit në bregdet, duke e paraqitur atë si një marrëveshje të dyshimtë politike.

Këto deklarata kanë shtuar përplasjen diplomatike mes palëve, me akuza të ndërsjella që po vijojnë në nivel publik, ndërsa çështja e projektit të resortit luksoz mbetet në qendër të debatit politik në Shqipëri.

Protesta që nisi si kundërshtim ndaj qeverisë po hyn në një fazë të re. Në rrugë nuk dëgjohen më vetëm thirrje kundër pushtetit, por edhe pyetja që vjen natyrshëm pas çdo revolte: kush do të qeverisë nesër?

Në rrjetet sociale dhe në debatet publike po qarkullojnë emra nga më të ndryshmit. Nga figura të njohura të ekranit si Marin Mema, te personazhe kontroverse si Alfred Cako, e deri te emra të tjerë publikë që deri dje nuk kishin shprehur ambicie politike. Kjo tregon se protesta po prodhon një energji të re, por ende pa një drejtim të qartë.

Megjithatë, mes gjithë këtyre emrave, një figurë vazhdon të dominojë diskutimin: Sali Berisha. Edhe pse protesta është përpjekur të paraqitet si një lëvizje qytetare dhe e pavarur, zhvillimet e ditëve të fundit tregojnë se opozita tradicionale po kërkon të marrë drejtimin politik të saj.

Berisha po artikulon gjithnjë e më qartë vazhdimin e protestës dhe po përpiqet të vendosë veten si pika e bashkimit të pakënaqësisë. Kjo krijon një ndarje të dukshme mes dy grupeve: protestuesve të rinj, që kërkojnë fytyra dhe ide të reja, dhe opozitës së vjetër, e cila e sheh protestën si një mundësi për rikthim në pushtet.

Kjo është dilema kryesore e momentit. A do të mbetet protesta një lëvizje që kërkon ndryshim të sistemit, apo do të shndërrohet në një betejë për rotacion politik mes figurave që shqiptarët i njohin prej dekadash?

Historia tregon se protestat fitojnë kur arrijnë të prodhojnë një alternativë të besueshme. Zemërimi mund të mbushë sheshet, por nuk mjafton për të ndërtuar qeveri. Për këtë duhen vizion, program dhe njerëz që gëzojnë besimin e shumicës.

Prandaj pyetja nuk është më nëse protesta do të vazhdojë. Pyetja është kush do ta përfaqësojë atë nesër. Dhe përgjigjja për këtë pyetje mund të përcaktojë jo vetëm fatin e protestës, por edhe drejtimin politik të Shqipërisë në vitet që vijnë./ dritare.net

Pas 5 ditësh në gjendje të rëndë shëndetësore, efektivi i policisë, Edison Adri, i cili mbeti i plagosur gjatë operacionit në Lozhan të Maliqit, ku fatkeqësisht humbi jetën edhe kolegu i tij, Enea Mekolli, ka dalë jashtë rrezikut për jetën.

Bëhet me dije se këtë të hënë, Adri është transferuar në pavion dhe gjendja e tij shëndetësore është përmirësuar.

Në të njëjtin pavion, raportohet se ndodhet edhe autori, Violand Braçellari, i cili po ashtu është jashtë rrezikut për jetën.

Ndërkohë, raportohet se Braçellari po mbahet në ambiente të veçuara në spitalin e Traumës në kryeqytet dhe nën praninë e forcave të policisë.

Gjatë aksionit të Policisë në Lozhan të Korçës, për kapjen e të shpallurit në kërkim, Violand Braçellari, u vra efektivi i policisë Enea Mekolli, ndërsa Edison Adri mbeti i plagosur rëndë me plumb në nofull.

Gjithashtu, edhe 43-vjeçari Braçellari mbeti i plagosur rëndë, pasi u qëllua nga policia.

Kryeministri Edi Rama ka reaguar ndaj deklaratës së Ministrisë së Jashtme të Iranit lidhur me protestat që po zhvillohen prej disa ditësh në Shqipëri.

Përmes një postimi të gjatë në rrjetin social X, Rama akuzon regjimin iranian për sulmet kibernetike ndaj institucioneve shqiptare dhe mbron vendimin e Shqipërisë për t’u dhënë strehim shtetasve iranianë që, sipas tij, janë larguar nga persekutimi politik.

“Pra, tani papritmas ju intereson populli shqiptar?”, shkruan Rama në fillim të reagimit të tij, duke kujtuar se Shqipëria ka qenë objekt i një fushate të gjerë sulmesh kibernetike, të cilat sipas hetimeve ndërkombëtare janë lidhur me aktorë të mbështetur nga regjimi iranian.

Kreu i qeverisë shqiptare thekson se armiqësia e Teheranit ndaj Tiranës nuk lidhet me çështje ideologjike apo gjeopolitike, por me faktin që Shqipëria ka hapur dyert për qytetarët iranianë që kërkojnë mbrojtje nga persekutimi.

Në reagimin e tij, kryeministri deklaroi se Shqipëria ka forcuar ndjeshëm mbrojtjen kibernetike pas sulmeve të mëparshme dhe se përpjekjet e vazhdueshme për të goditur infrastrukturën dixhitale shqiptare kanë dështuar.

Reagimi i plotë i Ramës

Vërtet? Pra, tani papritmas ju intereson populli shqiptar? I njëjti popull shqiptar, institucionet, shërbimet publike dhe infrastruktura dixhitale e të cilit ishin shënjestër e një fushate kiberterrori që synonte të paralizonte një vend të tërë, dhe të cilën hetimet ndërkombëtare e kanë gjurmuar deri te aktorët e lidhur dhe të mbështetur nga regjimi juaj.

Ne i dimë shumë mirë këto gjurmë gishtash. Ne i dimë metodat. Ne i dimë kërcënimet. Dhe ne e dimë se ajo që ka nxitur armiqësinë tuaj ndaj Shqipërisë nuk ka qenë kurrë sionizmi, as ndonjë slogan tjetër i përshtatshëm i propagandës suaj të neveritshme. Është armiqësia juaj ndaj vetë lirisë.

Ju nuk mund ta falni Shqipërinë për atë që bëjnë shqiptarët: hapjen e dyerve të saj për njerëzit që ikin nga persekutimi. Ju nuk mund ta falni Shqipërinë për dhënien e strehimit burrave dhe grave iraniane, të cilët ju u përpoqët t’i heshtnit përmes frikësimit, burgosjes dhe vdekjes, thjesht sepse ata guxojnë të mendojnë ndryshe, të flasin ndryshe ose të ëndërrojnë ndryshe.

Por ne jemi shqiptarë. Ne nuk i braktisim njerëzit që trokasin në derën tonë duke kërkuar mbrojtje nga shtypja. Ne nuk e bëmë këtë kur hebrenjtë që iknin nga persekutimi nazist kishin nevojë për strehim. Ne u bëmë i vetmi vend në Evropë me më shumë hebrenj pas Luftës së Dytë Botërore sesa para saj. Dhe ne nuk do t’i zhgënjejmë iranianët që kërkojnë siguri nga frikësimi, persekutimi ose vrasja.

As nuk do t’i nënshtrohemi sulmeve tuaja të dëshpëruara dhe të pamëshirshme kibernetike. Pas sulmit tuaj të madh, ne ndërtuam një mburojë kibernetike elastike dhe të teknologjisë së fundit që e ka bërë Shqipërinë shumë më të fortë dhe shumë më të përgatitur për t’u përballur me sulmet tuaja të dëshpëruara kibernetike që vazhdojnë pa sukses.

Ju jeni të lirë të përdorni privilegjet e shoqërive të hapura për të përhapur narrativat tuaja të rreme, akuzat tuaja të paturpshme dhe kërcënimet tuaja brutale. Por, siç mësuam ne shqiptarët nga pesëdhjetë vjet errësirë ??nën diktaturën tonë ateokratike, propaganda mund ta fshehë të vërtetën, ta shtrembërojë të vërtetën dhe ta shtyjë të vërtetën, por ajo kurrë nuk mund ta varrosë të vërtetën as nën peshën e një teokracie mesjetare si e juaja.

Regjimi juaj mund të hakojë rrjete, të burgosë kritikë, të censurojë zëra, të kërcënojë kundërshtarët, të ngacmojë fqinjët dhe të krijojë justifikime të pafundme për dështimet e tij. Por nuk mund t’i shpëtojë realitetit përgjithmonë.

Regjimet e ndërtuara mbi frikën, censurën, shtypjen dhe shtypjen e mospajtimit mund të zgjasin për një kohë, por historia është e pamëshirshme ndaj atyre që bëjnë luftë kundër lirisë dhe prosperitetit të popullit të tyre. Populli iranian meriton liri. Ata meritojnë dinjitet. Ata meritojnë të drejtën për të folur pa frikë. Dhe Shqipëria nuk do të kërkojë kurrë falje, nuk do të tërhiqet kurrë dhe nuk do të frikësohet kurrë që qëndron në anën e këtyre vlerave.

Prandaj, vazhdoni të manipuloni dhe mashtroni këdo në Perëndimin shumëngjyrësh që është i gatshëm të bjerë pre e gënjeshtrave tuaja. Por ju kurrë nuk do t’i bëni shqiptarët armiq të popujve – qofshin hebrenj, arabë apo amerikanë. Sepse ajo që ata ndajnë dhe ajo që ju keni frikë, janë pikërisht gjërat që ju ia keni mohuar kombit tuaj për një kohë shumë të gjatë: Shpresa të mëdha, ëndrra të mëdha dhe vendosmëria për të jetuar i lirë.të kërkojmë paqe dhe të ndërtojmë pa pushim prosperitet.

Blogerja Zhaklin Lekatari e ftuar në mbrëmjen e sotme, siç karakterizohet, është përgjigjur pa komplekse.

Gjatë diskutimit mbi temën se si ka ndryshuar ndër vite bukuria e femrave, arsyet

se përse i drejtohen bi stur isë së mjekëve dhe cilën pjesë të trupit duan të ndryshojnë, ajo ka treguar se cila është ndërhyrja që meshkujt shqiptar kërkojnë të bëjnë tek vetja e tyre.

Nëse unë do pyes Zhaklinën se çfarë ndë rhyrje kir urgji kale kërkojnë meshkujt tek blogu i Zhaklinës, jam i sigurt që nuk do të përgjigjet….

Zhaklin Lekatari: Po do të përgjigjem, zgjatjen e organit gj.eni tal… jo gratë korrigjimin e organit g je nital, se ekziston dhe ajo, por nuk e kërkojnë gratë, ose të paktën jo tek unë….

Artan Hoxha, i ftuar në emisionin “Të Paekspozuarit” në MCN TV, deklaroi se qeveria bën propagandë kur thotë se projekti i Zvërnecit do të sjellë zhvìllim të madh, pasi këtë thanë edhe për Green Coast, por aty përfunduan duke ndërtuar vila dhe vetë kryeministri e quan sot një vend të betonizuar.

“Kjo pjesa, ky projekt i madh që ka kjo mazhorancë, që me këto projektet për zhvillimin e turizmit do të rrisë ekonominë kombëtare, kjo është flluskë e madhe.

Pa u bërë Green Coast, flija 5-7 ditë jashtë atje. Tani çfarë ndodhi, shoh tani kamionët dhe betonieret e Milo Gjikurisë.

Shoh papritur një tabelë, që paraqiste një resort turistik, hotel dhe mol. Më mbrapa çfarë ndodhi? Kur u projektua dhe u tha për Green Coast, na u tha do te jetë resort turistik, por përfundoi vila private. Në fund e bëri hotelin ai pasi shiti vilat. Kjo propagandë e këtyre…”, tha ndër të tjera Hoxha.

Kryeministri Edi Rama, gjatë një takimi të zhvilluar ditën e djeshme në Elbasan, ka imituar disa influencues që kanë mbështetur protestat kundër projekteve në Zvërnec.

Pas deklaratave të tij, ka reaguar menjëherë Dea Mishel, e cila i është përgjigjur ashpër kryeministrit.

Ajo ka mbrojtur influencueset, duke i cilësuar si vajza të arsimuara dhe të artikuluara, ndërsa ka kritikuar Ramën për deputeten Zegjine Çaushi që e ka në parlament.

“Mos bëj ironi me ne, kur ti ke futur në kabinet Zeqinenë, e cila nuk di të numërojë, nuk di të shkruajë shqip pa gabime, nuk di as të përdorë ChatGPT për ta nxjerrë veten nga lluca e saj, sepse nuk di as t’ia thotë emrin,” shprehet Dea në reagim.

Por debati ka marrë një tjetër kthesë në rrjetet sociale, ku deputetja i ka shkruar në privat Deas, duke i nisur foto nga Big Brother kur ajo ka qenë pjesë e formatit.

Përveç fotove të nisur Çaushi dhe e ka ofenduar Dean, duke i shkruar: “Të bësh ironi ti shëmtirë, është fundi i botës”.

Shkrimtarja e njohur me famë ndërkombëtare Lea Ypi ka reaguar për protestat masive në Tiranë të cilat vijojnë në ditën e 9-të, me kërkesë të vetme, largimin e Edi Ramës dhe qeverisë së tij. Në një artikull për The Guardian, Ypi shprehet se nuk e ka parë një lëvizje të tillë qytetare që nga ndryshimet politike të 1990.

“Ky është një shembull frymëzues i aktivizmit qytetar, të cilin nuk e kisha parë që nga rënia e komunizmit”, shprehet ajo.

“Është prekëse t’i shohësh teksa këndojnë, vallëzojnë, pastrojnë rrugët pas protestave dhe u japin lule policëve. Ndryshe nga opozita e vjetër, ata nuk po heqin dorë nga shteti, por po këmbëngulin se ai u përket atyre”, vijon ajo.

Lea Ypi:

Ky është një shembull frymëzues i aktivizmit qytetar, të cilin nuk e kisha parë që nga rënia e komunizmit, dhe dukshmëria e tij ndërkombëtare pa dyshim është ndihmuar nga vëmendja mediatike ndaj familjes Trump. Por pse pikërisht tani? Opozita u përpoq për vite me radhë, pa sukses, të mobilizonte publikun kundër, siç thuhej, “korrupsionit”.

Janë ndezur zjarre në Parlament dhe janë hedhur kokteje molotov ndaj ndërtesave qeveritare. Por, në rastin e Kushnerit, opozita është në një linjë me qeverinë. Ndoshta kjo është ajo që u dha mundësi mijëra të rinjve të dalin në rrugë: bindja se mosbindja e tyre nuk do të përvetësohet nga askush. Është prekëse t’i shohësh teksa këndojnë, vallëzojnë, pastrojnë rrugët pas protestave dhe u japin lule policëve. Ndryshe nga opozita e vjetër, ata nuk po heqin dorë nga shteti, por po këmbëngulin se ai u përket atyre.

Shkrimi i plotë:

“Kështu e gjetëm. Ne notuam deri në ishull, bëmë një shëtitje zbathur deri në majë dhe thjesht u mahnitëm. Dhe gjatë shumë viteve, zhvilluam mundësinë për të ndihmuar në realizimin e potencialit të tij”.

Nëse gruaja që ndante dëshirën e saj për të përmirësuar një ishull të huaj do të kishte zbritur nga një varkë kontrabandistësh, ëndrra e saj do të ishte shkatërruar në një nga ato qendrat e paraburgimit të emigrantëve që qeveria shqiptare ka ndërtuar së fundmi me Italinë.

Por varka në fjalë ishte një jaht multimiliona dollarësh dhe gruaja që ecte zbathur deri në majë ishte Ivanka Trump. Realizimi i ëndrrës kërkonte vetëm thirrjen e kryeministrit të vendit, Edi Rama, dhe ofrimin vullnetar të bashkëshortit të saj, Jared Kushner, dhe një prej kompanive të tij për të shndërruar një zonë të mbrojtur të jetës së egër në pasuri të paluajtshme luksoze.

Qeveria shqiptare këmbëngul se nuk është arritur asnjë marrëveshje. Por as nuk e ka fshehur entuziazmin. Kush mund ta fajësojë? Pas dekadash tranzicioni nga komunizmi në kapitalizëm dhe negociatave të zgjatura të pranimit në BE, Shqipëria ka humbur më shumë se 1.2 milion qytetarë të saj për shkak të migrimit. Ajo ka nivele të ulëta prodhimi, një sektor bujqësor që ka nevojë urgjente për modernizim dhe një sektor të arsimit të lartë në krizë që nga privatizimi i universiteteve të viteve 1990.

Pa kapital industrial, financiar apo njerëzor për të ofruar në tregun global, e vetmja gjë që ka mbetur për t’u shitur është natyra. Edhe turizmi, i cili kohët e fundit është në rritje, ka kërkuar një fushatë të përbashkët qeveritare për të përmirësuar imazhin e vendit.

Zhvillimi i qëndrueshëm dhe mbrojtja e mjedisit janë të lehta për t’u kërkuar, por të kushtueshme dhe të vështira për t’u realizuar. Nën globalizimin konkurrues, pasuritë e paluajtshme dhe turizmi luksoz gjenerojnë rritje më të shpejtë, edhe nëse ato rrisin pabarazinë dhe shterojnë burimet natyrore. Modelet që ofrohen janë ato që vendet më të pasura i provuan 30 vjet më parë dhe tani pendohen.

Shqiptarët e dinë se spekulimi me pasuri të paluajtshme pa mbështetje shtetërore do të thotë që qytetarët e zakonshëm do të kenë vështirësi të blejnë një apartament ose të paguajnë qiranë.

Ata e dinë se turizmi luksoz do të thotë që pushimet në vendin tuaj do të bëhen një privilegj për pak veta. Pa sindikata për të cilat mund të flitet dhe një lëvizje punëtore që shfaqet vetëm në pamjet e epokës komuniste të paradave të 1 Majit, kushtet e punës janë aq shfrytëzuese saqë vetëm ata nga vende edhe më të dëshpëruara janë të gatshëm të marrin punët që lindin.

Shqiptarët thjesht paketojnë gjërat e tyre dhe shpërngulen në vende të tjera, të përballur me abuzim dhe ksenofobi. Ata mbajnë kokën ulur, duke e ditur se është çmimi që duhet të paguajnë për një të ardhme për fëmijët e tyre.

Në maj 2025, Partia Socialiste në pushtet fitoi zgjedhjet për herë të katërt. Me afërsisht 44%, pjesëmarrja ishte në një nivel historikisht të ulët, pavarësisht zgjerimit të votës për shqiptarët e diasporës për herë të parë. Nuk pati asnjë manifest zgjedhor, asnjë debat parimor me opozitën (lideri i së cilës, Sali Berisha, u shfaq kryesisht i përshkruar si një buf në mediat sociale qeveritare). Në një vend ku më shumë se 90% e qytetarëve mbështesin integrimin evropian, mjaftoi të mbusheshin tabela reklamuese me fotografi të pasaportave evropiane dhe të shkruhej me një datë të vetme: anëtarësimi deri në vitin 2030.

Kjo është ana tjetër e integrimit evropian: kritika ndaj qeverisë bëhet kundërshtim ndaj vetë Evropës. Nuk ka zgjedhje midis vizioneve konkurruese të shoqërisë, vetëm midis menaxherëve të ndryshëm të së njëjtës trajektore të pashmangshme. Me politikën e reduktuar në sundim teknokratik, e vetmja lente përmes së cilës mund të lexohet konflikti politik është “korrupsioni”: sikur shoqëritë postkomuniste ta mbanin atë në gjak, sikur problemi të ishin shkeljet individuale dhe jo vetë rregullat.

Për shumë vite, shqiptarët e pranuan këtë me të njëjtin fatalizëm që pranon një fatkeqësi natyrore. Tani, të rinjtë po kundërshtojnë. Protestat aktuale përfshijnë një ligj të kohëve të fundit mbi investimet strategjike, i cili përforcon kapjen oligarkike të shtetit. Kjo u përshkallëzua kur makineritë e rënda u zhvendosën në një ligatinë bregdetare të mbrojtur dhe një video virale tregoi roje private sigurie duke rrahur një protestues, ndërsa policia shtetërore qëndronte pranë.

Një brez i mësuar të mendonte se pyetjet e vetme janë se sa shpejt të ndërtohet infrastruktura për turizmin, sa shpejt të integrohet në BE, sa me efikasitet të tërhiqen investimet, tani pyet: a duhet të jetë kështu? A duhet të jetë demokracia sundimi i një grushti super të pasurish?

Është një shembull frymëzues i aktivizmit qytetar që nuk e kisha parë që nga rënia e komunizmit, dukshmëria ndërkombëtare e të cilit pa dyshim ndihmohet nga vëmendja e medias ndaj familjes Trump.

Por pse tani? Opozita u përpoq më kot për vite me radhë të mobilizonte publikun kundër, e pra, “korrupsionit”. Zjarre janë ndezur në Parlament dhe kokteje molotov janë hedhur në ndërtesat qeveritare. Por, në rastin e Kushner, opozita është në një mendje me qeverinë. Ndoshta kjo është ajo që i mundësoi mijëra të rinjve të vërshonin rrugëve: siguria se mosbindja nuk do të kapet. Është prekëse t’i shohësh ata duke kënduar, kërcyer, duke pastruar rrugën pas protestave dhe duke u dhënë lule policisë. Ndryshe nga opozita e vjetër, ata nuk po heqin dorë nga shteti, por këmbëngulin se ai u përket atyre.

Në vitet e fundit, përgjigja ndaj heqjes së të drejtës politike në Evropën postkomuniste ka qenë rritja e lëvizjeve ksenofobike. Vetëm e djathta ekstreme korri përfitimet e protestave kundër sistemit. Rasti i Shqipërisë vërteton se një lloj tjetër mobilizimi është i mundur. Larg nacionalizmit regresiv apo nostalgjisë, thirrja e vetme e lëvizjes për t’u mbledhur, “Shqipëria nuk është në shitje”, pasqyron diçka që qeveria socialiste ka harruar: se vetërespekti është parakushti për t’u respektuar nga të tjerët, dhe se një popull i gatshëm të shesë shpirtin e tij për investim do të zbulojë, në fund, se shpirti ishte e vetmja gjë me vlerë që kishte.

Ka diçka të admirueshme dhe të brishtë në lidhje me një lëvizje pa udhëheqës, pa program, pa infrastrukturë për ta mbështetur atë në planin afatgjatë. Lëvizjet pa udhëheqës janë më të vështira për t’u kooptuar, por më të lehta për t’u infiltruar dhe shpërndarë. Për të qenë efektive, ato duhet të kalojnë nga rezistenca në propozim, duke gjetur unitetin politik të shtypur duke u mbledhur rreth një kauze të vetme.

Megjithatë, për sa kohë që politika demokratike kapet nga pakica e pasur, politikanët vijnë e shkojnë, gjyqet kundër korrupsionit kënaqin dëshirën për të ndëshkuar dhe aktivizmi qytetar jep iluzionin e ndryshimit. Një nga një, shoqëritë e gjejnë veten në të njëjtat paradokse të zhvillimit kapitalist. Sfida nuk është vetëm se si të zëvendësohen individët, por si të ndërtohet një sistem i ri.

Megjithatë, për një herë, Shqipëria nuk ka nevojë të arrijë Evropën – ajo mund të udhëheqë. Një brez i gatshëm të mobilizohet për një model alternativ zhvillimi, një që refuzon kapjen oligarkike dhe lidh mbrojtjen e mjedisit me legjitimitetin demokratik, nuk duhet të ketë frikë, por të festohet. Në vend që të bëhet “si pjesa tjetër e Evropës”, siç thoshte slogani i vjetër, Shqipëria mund t’i japë kontinentit të vjetër një mësim për vetërespektin.

Me rastin e Javës Vjetore të Kulturës së Izraelit në Tiranë, në BuIevardin Dëshmorët e Kombit në kryeqytet është vendosur një flamur izraelit.

Për këtë ka reaguar edhe ambasadorja e Izraelit në Tiranë, ku me anë të një postimi në X, shprehet se protestuesit që do gjenden sot në bulevard, do e respektojnë simbolin izraelit, sipas saj, ashtu siç ata e kanë respektuar tonin.

“Me rastin e Javës Vjetore të Kulturës së Izraelit në Tiranë, është kënaqësi të shohësh flamujt tanë të vendosur përgjatë bulevardit.

Kam besim se patriotët e vërtetë shqiptarë që do të protestojnë këtë javë do ta respektojnë simbolin tonë, ashtu siç ne respektojmë tuajin”, shkruan ambasadorja e Izraelit në Tiranë dhe Bosnje Hecegovinë.

Protesta e qytetarëve kundër ndërtimit resortit turistik në Zvërnec ka marrë prej ditësh vëmendjen mediave prestigjioze ndërkombëtare. Sot agjencia e lajmeve Reuters ka transmetuar drejtpërdrejt protestën në Bulevardin Dëshmorët e Kombit ku mijëra vetë janë mbledhur për të shprehur kundërshtimin ndaj projektit.

“Shqiptarët protestojnë kundër një resorti luksoz të planifikuar, i mbështetur nga një kompani e lidhur me Jared Kushner, dhëndrin e Presidentit të SHBA-së, Donald Trump. Protestat po zhvillohen kundër projektit për ndërtimin e resortit në një zonë ekologjikisht të ndjeshme të bregdetit Adriatik, për shkak të shqetësimeve mbi ndikimin e tij në mjedis”, shkruan Reuters krahas videos së drejtpërdrejt në Facebook.

Ky transmetim ka sjellë edhe reagimin e kreut të grupit parlamentar socialist Taulant Balla. Duke ripostuar videon live të Reuters, ai vë në pikëpyetje interesin ndërkombëtar për protestën, duke pretenduar se pjesëmarrja ishte shumë e ulët.

“Si mund të bëhej një vend i vogël si i yni një lajm global? Si mund të jetë një protestë lokale, tek e cila sot ka edhe më pak se dy mijë pjesëmarrës, në një spektakël ndërkombëtar që e bën Reuters ta transmetojë live? Këta me përkushtimin “profesional” të mos e lëvizë planin majtas ose djathtas, sepse aty mbaron edhe prezenca e pjesëmarrësve. Pastaj shikojeni titullin që vendoset, për të kuptuar se nuk ua ndjen për Zvërnecin, as për Shqipërinë, për këta “aktorët” pjesëmarrës në këtë teatër pa kuptim jo e jo. Kanë hall tjetër”.