Lajme Flesh

Fundosja e Marinës së Durrësit merr një spirale të re, pavarësisht ndodhive më të fundit në vendin tonë, ku skandalet kapin njëra tjetrën.

Projekti që nisi si një risi në Shqipëri, po kthehet dalëngadalë në një dështim, pasi dy nga shumë godinat që do të ndërtohen në atë territor kanë filluar të fundosen.

Megjithëse shteti bëri sikur s’kishte asnjë informacion, dokumentet që ka siguruar Vox News hedhin dritë mbi informacionin e plotë jo vetëm të IKMT-së që faktoi zhytjen, por edhe të Këshillit Kombëtar të Territorit, i cili ka dhënë lejet përkatëse, mbi projektet e paraqitur nga Durrës Marina e Alabarit. Ky i fundit ka vetëm emrin pasi punimet në Durrës po bëhen nga firma shqiptare, si nënkontraktore, të cilat po bëjnë blloqe pallatesh apo restorantesh.

Dokumenti që ka hulumtuar Vox News është miratuar vitin e kaluar në Këshillin Kombëtar të Territorit dhe Ujit, në mbledhjen e datës 25 shtator 2025 dhe i zbardhur në fund të muajit dhjetor të atij viti.

“KKTU me propozim të subjektit zhvillues shoqërisë ‘Durrës Marina’ sh.a, Këshilli Kombëtar i Territorit dhe Ujit, vendosi miratimin e ndryshimit të projektit gjatë ndërtimit për objektin ‘godinë banimi dhe shërbimi me 1, 6, 7, 8 dhe 10 kate mbi tokë, me 1 kat parkim nëntokë, dhe ‘godinë banimi dhe shërbimi me parkim 1, 6, 7 dhe 8 kate mbi tokë, me 1 kat parkim nëntokë”, thuhet në dokument.

Pra e shkruar mjaft qartë se projekti në fjalë ka ndryshuar, në kuotë, lartësi apo në thellësi? Vendimi nuk përcakton se çfarë është ndryshuar, por vetëm sa ka lejuar firmën ndërtuese që të ndryshojë projektin, ndoshta për të “fshehur” fundosjen e dy strukturave, të cilat me shumë gjasa s’do të jenë fundit.

Duket se i gjithë ai truall është një gropë e madhe, e pa trajtuar dhe shpeshherë me lëvizje dhe mungesa e një studimi të mirëfilltë, aq më tepër në Durrës, që arkeologët kanë deklaruar se ekziston një qytet i zhytur.

Por kush janë shkaktarët e kësaj fundosje?! Vox News ka denoncuar në vijimësi për këtë skandal, ku krahas Alabbarit janë një mori firmash shqiptare. Një njoftim i beftë i IKMT-së veçse sa konfirmoi zhytjen, ku një godinë ishte fundosur me 28 centimetra dhe tjetra 18 centimetra. Por, zhytja mund të vijojë, duke qenë se projekti po vijon dhe mijëra kamionë dhe inerte janë zhvendosur në territorin që dikur ka qenë Porti i Durrësit, më i madhi në Shqipëri, por që tashmë është katandisur me një cep, në pritje të zhvendosjes në Porto Romano.

Vox News ka analizuar dhjetëra dokumente, leje ndërtimi, marrëveshje mes palëve, dokumente në Qendrën Kombëtare të Biznesit, të cilat hedhin dritë mbi shkaktarët e vërtetë të kësaj zhytje, ku në krye qëndron investitori, që është firma nga Emiratet dhe vetë shteti shqiptar dhe më pas firma projektuese dhe ndërtuese. Ndërkohë, kjo shoqëri aksionere, ka kontraktuar një firmë projektimi, ndërsa firma që ka kryer ndërtimin e godinave është “Elmazaj”.

Vox News ka hulumtuar dokumente të tjera, nga Këshilli Kombëtar i Territorit dhe Ujit, për projektin që është fundosur, ku rezulton se leja e ndërtimit është dhënë në vitin 2023, përkatësisht në muajin gusht. Në fakt, në këtë leje janë ndërtimi i 2 godinave, në formë U-je, të larta 8 njëra dhe 10 tjetra, ndërsa në dokument janë edhe parametrat dhe gjithçka tjetër.

Vox News ka mësuar se, firma zhvilluese ka lidhur disa kontrata me firma vendase për kryerjen e punimeve për ndërtimin e godinave. Mësohet se, dy firma po punojnë më së shumti në atë zonë, “Elmazaj” dhe “Salillari”. Kompania e parë, “Elmazaj Konstruksion” ka kryer punimet në dy godinat e Marinës që janë fundosur, teksa dy pronarët e saj, Shkëlqim dhe Mirel Elmazaj, duhet të japin llogari, qoftë te punëdhënësi, apo në organet ligj zbatuese se si qëndron e vërteta. Ndërkohë që godinat janë projektuar nga firma X Plan Studio, një kompani e themeluar në vitin 2010. Kjo kompani merret me projektimin dhe zbatimin e punimeve të ndërtimit, rikonstruksionin, mbikëqyrjen apo kolaudimin e punimeve. /Vox News

Një nënë denoncon me lot në sy veprimet e institucioneve të drejtësisë të cilat kanë liruar nga burgu personin që i aksidentoi me vdekje djalin e vetëm, i cili kishte ardhur në jetë pas 6 motrave.

Pashame Muçaj tregon për emisionin invetigativ Fiks Fare se veprimet e policisë, prokurorisë dhe gjykatës kanë qenë të mangëta për aksidentin e datës 17 shkurt 2025, ku në afërsi të Qafës së Kasharit, në autostradën Tiranë – Durrës, ka humbur jetën djali i saj Gëzim Muçaj.

Pas shumë ditësh në koma, ndërroi jetë në spital edhe Ervin Qiro. Në aksident u plagos rëndë Shkëlqim Doçi, i cili edhe sot e kësaj dite, ka dëmtime të rënda shëndetësore. Ai ka qëndruar rreth 40 ditë në gjendje kome dhe më pas 18 ditë të tjera në pavion pas zgjimit në koma. Personi i katërt që u godit është Eduart Pipa, i cili pësoi fraktura të mëdha në këmbë. Ndërkohë, autori i aksidentit, Ismail Laçe, është liruar pas 72 orësh nga Gjykata e Tiranës, pasi “ishte 69 vjeç, pensionist, me tension dhe kishte bashkëshorten e sëmurë”. Ai është hetuar dhe tani po gjykohet me masën e sigurisë “arrest shtëpie”.

“Mua më është aksidentuar djali 27 vjeç dhe ai që e shtypi është brenda në shtëpi dhe djali im është duke u kalbur në tokë. Nuk e di kush e ka nxjerrë pa dhënë asnjë lloj të drejtë, se unë edhe mund të bëj vetëgjyqësi. Atë ditë djali iku për të marrë punëtorët dhe në rrugë i është bllokuar timoni. Më pas ka ardhur tjetri me shpejtësi dhe i dehur. Kanë qenë 4 vetë, 2 të vdekur dhe 2 të aksidentuar me plagë. Djali im ndërroi jetë në vend. Ka pasur dhe një viktimë tjetër nga aksidenti, shoku djalit”, thotë Pashame Muçaj.

Sipas saj, autori quhet Ismail Laçe, i cili ishte me automjet tjetër. “Ka qenë me shpejtësi dhe e ka vrarë. Mua nuk më lajmëruan për hetimet, vetëm kur më prunë një letër dhe kam shkuar në gjyq dhe më thanë se autori është në shtëpi pa dhënë asnjë deklaratë. Autori ishte liruar dhe qëndronte në arrest shtëpie. E kanë mbajtur 72 orë dhe e kanë liruar dhe s’e dimë çfarë fytyre ka. Ne nuk kemi nënshkruar as që e falim asnjë gjë, asnjë deklaratë” shton e moshuara.

Më pas tregon ditën fatale, ku humbi jetën djali i saj, që kishte ardhur në jetë pas 6 motrave. “Ngjarja ka ndodhur në orën 5 pa çerek, vetëm kur më kanë marrë në telefon. Kam shkuar në Spitalin Ushtarak dhe e kam gjetur të vdekur. Ai ka qenë vëllai i 6 motrave, djalë i vetëm. Babanë e ka të sëmurë, vetëm unë dhe ai kemi ngel, me pensione minimal me ato jetojmë ne. Ai na mbante s’kishte kush t’na mbante. Atë ka pasur nëna” thotë e moshuara dhe më pas fillon të qajë. “Unë kërkoj vetëm drejtësi dhe ai të rrijë në shtëpi dhe djali im të kalbet. Unë kërkoj drejtësi mos ta bëj vetëm drejtësinë. Ai është liruar për 3 ditë, asnjë s’më lajmëroi. Ne e dinim që ishte në burg dhe jo në arrest shtëpie” përfundon ajo.

Fiksi bisedoi edhe me motrën e viktimës, Flutura Muçaj, e cila thotë se vëllai i saj ka ndërruar jetë në vendngjarje. “Kishte goditje në kokë. Ne s’kemi pasur asnjë informacion nga hetimet. Shkoja te prokuroria dhe më thonin s’kanë mbaruar hetimet. Tani na erdhi një letër në shtëpi. Gjithmonë më thonin është brenda në burg autori. Kur kishim gjyqin në datën 2 qershor shkuam dhe mësuam që autori është liruar. Kishte ndëjtur vetëm 3 ditë brenda”, thotë ajo.

Sipas saj, nga hetimet rezultoi se fajtor ishte autori i cili kishte konsumuar alkool dhe lëvizte me shpejtësi. “Të ketë 2 të vdekur e 2 të plagosur e të rrijë në shtëpi, është diçka absurde. Ngjarja ka ndodhur përballë patentave, në autostradën Tiranë – Durrës. Kam shkuar te Policia Rrugore dhe s’na është dhënë asnjë gjë. Pamjet filmike më kanë thënë se i kanë dorëzuar në prokurori. Edhe sendet personale i janë dorëzuar një tjetër personi. I kam gjetur një pas një, i kam gjetur gjysmat, gjysmat kanë ikur”, shton ajo.

Në fund, ka vetëm një kërkesë. “Ne kërkojmë drejtësi, s’i kemi askujt borxh. Nëse shteti s’bën drejtësi shteti, do e bëjmë vetë. Nëse bën një mur pa leje qëndron 3 vite në burg, të vrasësh 4 vetë rri në shtëpi” përfundon Flutura.

Fiks Fare ka analizuar dosjen e aksidentit të datës 17 shkurt 2025, me 2 viktima dhe 2 të plagosur rëndë. Në vendngjarje humbi jetën Gëzim Muçaj, i cili erdhi në jetë pas 6 motrave! Pas shumë ditësh në koma, ndërroi jetë në spital edhe Ervin Qiro. Në aksident u plagos rëndë Shkëlqim Doçi, i cili edhe sot e kësaj dite, ka dëmtime të rënda shëndetësore. Djali i tij ka dëshmuar se Shkëlqimi ka pësuar frakturë të kafkës, hemorragji cerebrale, edemë në tru dhe dëmtime në fytyrë me çarje në pjesën e faqeve.

Ai ka qëndruar rreth 40 ditë në gjendje kome dhe më pas 18 ditë të tjera në pavion pas zgjimit në koma. Aktualisht gjendja e tij paraqitet shumë e rëndë, pasi nuk është i vetëdijshëm dhe nuk është në gjendje të kryejë vetë nevojat personale.

Personi i katërt që u godit është Eduart Pipa, i cili pësoi fraktura të mëdha në këmbë. Eduarti ka deklaruar se ata po udhëtonin drejt Palasës në Himarë, ku punonin pranë një firme ndërtimi, ku në afërsi të Qafës së Kasharit, mjeti i tyre ka dalë jashtë rruge, si pasojë e punimeve për ndërtimin e autostradës Tiranë – Durrës. Më pas, një mjet Benz, i drejtuar nga autori Ismail Laçe, ka lëvizur me shpejtësi duke i goditur të katërt. Në dosje shkruhet se autorit i është bërë testi i alkolit dhe ka rezultuar “nën ndikimin e alkolit”.

Në datën 19 shkurt 2025, Laçe ka dalë para Gjykatës së Tiranës, ku ndaj tij është caktuar çuditërisht masa e sigurisë “arrest shtëpie”. Gjykata pranoi argumentet e avokatëve se është i moshuar, i padënuar, i martuar, kryefamiljar, baba i një fëmijë, 70 vjeç, pensionist, me tension të lartë dhe ka bashkëshorten të sëmurë.

Pas më shumë se 1 viti nën hetim, dosja është dërguar në gjykatë. Në dosje rezulton mjaft qartë se autori, Ismail Laçe, kishte konsumuar alkol në masën 0.20 mg/l. Në masën e sigurisë, gjykata shkruan se nuk mund ta konsiderojë “nën efektin e alkoolit”, pasi duhet të kishte pirë më shumë!

Janë bërë ekspertiza, ku ka rezultuar se shpejtësia e mjetit ka qenë 90 km në orë, ndërkohë që në një rast shkruajnë se shpejtësia mund të ketë qenë nga 80 deri në 100 km në orë, pra mbi kufirin e lejuar. Shpejtësia e lejuar në atë segment ka qenë vetëm 40 km në orë.

Në fund, ekspertët autoteknikë kanë përcaktuar se “shkeljet e shtetasit Ismail Laçe përbëjnë shkakun determinant teknik të ndodhjes së këtij aksidenti”. Por, përpos shkeljeve të shumta që shkaktuan 4 viktima, 2 të vdekur dhe 2 të plagosur rëndë, sërish autori u hetua dhe po gjykohet i lirë!/Topchannel

Ndërsa protestat janë përqendruar te projekti i Zvërnecit, qeveria ka miratuar një tjetër mega-projekt në bregdet, që parashikon betonizimin e 110 hektarëve në zonën e fundit të paprekur të Adriatikut shqiptar…

Ndërkohë që prej dy javësh protestohet kundër projektit ndërtimor në Zvërnec, qeveria ka miratuar edhe betonizimin e vijës bregdetare të Darëzezës në Fier, mes dy grykëderdhjeve të Vjosës dhe Semanit në det.

Në pjesën qendrore të 21 kilometrave vijë bregdetare të Adriatikut në Darëzezë, kryeministri Edi Rama ka vendosur të betonizojë fillimisht 110 hektarë tokë shtetërore dhe, rrjedhimisht, të pushtojë një pjesë të konsiderueshme të hapësirës publike të plazhit, të cilën do t’ua kalojë kompanive private me të cilat ka bërë marrëveshjet përkatëse.

Zona bregdetare e Darëzezës është pjesa e vetme e habitatit natyror të paprekur nga betoni në Ultësirën Perëndimore të Shqipërisë.

Por prej më shumë se një viti, babëzia për ndërtim e ka futur edhe këtë zonë në listën e objektivave për betonizim, nën maskën e zhvillimit turistik dhe të rritjes së mirëqenies së qytetarëve.

Këtë projekt e ka miratuar vetë kryeministri Edi Rama në mbledhjen e Këshillit Kombëtar të Territorit dhe Ujit, më 18 prill 2025, ku pika e parë e rendit të ditës ishte pikërisht “Zhvillimi turistik i bregdetit të Darëzezës”.

Në vendim nuk janë pasqyruar detaje konkrete, por burime të informuara bëjnë me dije se projekti parashikon transformimin e 110 hektarëve në pjesën qendrore të vijës bregdetare të Darëzezës.

Në këtë sipërfaqe pritet të ndërtohen hotele, kulla, pallate, komplekse vilash dhe struktura të tjera turistike, me një vlerë investimi që llogaritet në rreth 1.2 miliardë euro.

Sipas të dhënave të Agjencisë së Zhvillimit të Territorit, projekti përfshin ndërtimin e një pedonaleje tip “Lungomare”, hotele, pallate, komplekse vilash, tregje, ambiente sportive dhe një akuapark të madh, të gjitha në pronësi private.

Një nga argumentet që ka përdorur Edi Rama, i shoqëruar edhe me prezantime dhe video 3D të projektit, është rritja e numrit të turistëve të huaj dhe mungesa e kapaciteteve aktuale për t’i akomoduar dhe argëtuar ata në Sarandë, Vlorë, Gjirin e Lalzit, Kavajë, Durrës dhe Velipojë.

Por kritikët e projektit e konsiderojnë këtë argument si një justifikim për të hapur një tjetër front të madh betonizimi në bregdetin shqiptar.

Madje, pa u përzgjedhur ende zyrtarisht kompanitë që do të përfitojnë tokat dhe plazhet publike, kryeministri Edi Rama ka angazhuar Fondin Shqiptar të Zhvillimit për ndërtimin e segmentit rrugor nga Rrethi i Sopit deri te Ura e Darëzezës.

Qëllimi është i qartë: infrastruktura të jetë gati për investitorët privatë që do të marrin në dorë zhvillimin e zonës.

Por ky nuk është rasti i vetëm.

Në tre vitet e fundit, qeveria ka dhënë edhe rreth 270 hektarë tokë përgjatë bregdetit të Semanit, në zonën e Topojës në Fier, për projekte të deklaruara si investime fotovoltaike.

Sipas kritikëve të këtyre projekteve, në një pjesë të konsiderueshme të kësaj sipërfaqeje nuk do të ndërtohen vetëm impiante energjetike, por edhe hotele, pallate, komplekse vilash dhe resorte turistike.

Kështu, ndërsa debati publik është përqendruar te Zvërneci, një tjetër pjesë e rëndësishme e bregdetit shqiptar po përgatitet të hyjë në të njëjtin proces transformimi dhe betonizimi./Pamfleti

Pas 13 vitesh diskutimesh dhe 22 vjet pas hyrjes në fuqi të paketës së parë, Bashkimi Europian po përgatitet të rishkruajë një pjesë të rregullave që mbrojnë pasagjerët ajrorë, nga vonesat dhe kompensimet deri te detyrimet e kompanive.

Megjithatë, paketa e re, e cila duhet të marrë dritën jeshile përfundimtare në korrik, nuk po kënaq askënd. Ndryshimet nuk pritet të përmbysin rregullat aktuale, por sjellin disa risi që do të ndikojnë në mënyrën se si udhëtarët rezervojnë fluturimet dhe kërkojnë kompensime. Ja çfarë parashikohet të ndryshojë nga gjysma e dytë e vitit 2027.

1) Cili është ndryshimi më i rëndësishëm?

Transparenca e tarifave. Marrëveshja parashikon që çmimi përfundimtar i biletës, i shfaqur nga platformat e rezervimeve dhe kompanitë ajrore, të jetë i qartë që në fillim dhe të përfshijë edhe bagazhin e dorës.

2) A do të thotë kjo se kompanitë low cost nuk do të mund të kërkojnë më pagesë shtesë për të marrë në bord një valixhe dore, përveç një sendi personal më të vogël si çanta e shpinës apo çanta e dorës që vendoset poshtë sediljes përpara?

Aspak. Rregullat e reja të BE-së do t’i detyrojnë kompanitë ajrore dhe agjencitë online të udhëtimit që të tregojnë gjithmonë edhe çmimin e biletës që përfshin bagazhin e dorës. Por në momentin e rezervimit, udhëtari do të mund të zgjedhë ende tarifën bazë, pa valixhen e dorës, e cila do të kushtojë më pak.

Pra, në thelb nuk ndryshon asgjë: te kompanitë low cost, bagazhi i dorës do të vazhdojë të paguhet veçmas.

3) Nëse nuk ndryshon asgjë, pse BE-ja ka vendosur ta ndërmarrë këtë hap?

Masa synon të luftojë praktikën e njohur si “drip pricing”, pra rastet kur çmimi i një bilete rritet gradualisht gjatë procesit të blerjes për shkak të tarifave shtesë të detyrueshme ose shërbimeve thelbësore që shtohen më vonë.

Po ashtu, ajo unifikon kriteret sipas të cilave algoritmet e rezervimeve shfaqin çmimet. Në praktikë, kjo do të thotë se kur udhëtarët kërkojnë fluturime në motorët e specializuar të kërkimit, krahasimi mes kompanive low cost dhe linjave të tjera tradicionale do të jetë më i saktë, pasi do të bazohet në të njëjtin nivel shërbimi të ofruar.

4) A përcaktojnë rregullat e reja edhe përmasat maksimale të bagazhit të dorës ose të sendit personal?

Jo. Në këtë rast, kompanive ajrore u lihet e drejta të vendosin vetë përmasat dhe peshën e bagazhit. Kjo do të thotë se mbetet e pazgjidhur çështja e vjetër e kritereve të ndryshme që zbatohen nga një kompani ajrore te tjetra.

5) A do të mund të vazhdojnë kompanitë ajrore të aplikojnë tarifa shtesë që fëmijët të ulen pranë prindërve?

Jo. Kjo praktikë ndalohet. Marrëveshja heq çdo kosto shtesë për caktimin e vendeve të fëmijëve nën 14 vjeç pranë prindit ose personit që i shoqëron.

I njëjti parim, ai i udhëtimit pa kosto shtesë dhe me mbrojtje të garantuar, do të zbatohet edhe për personat me aftësi të kufizuara ose me lëvizshmëri të reduktuar, si dhe për shoqëruesit e tyre.

Mbetet për t’u parë se si disa kompani low cost do të përpiqen ta anashkalojnë këtë ndalim.

6) Çfarë ndryshon sa i përket kompensimeve në rast vonesash ose anulimesh?

Parlamenti Europian ka hedhur poshtë përpjekjet për të dobësuar mbrojtjen ekzistuese të pasagjerëve. Kufiri prej tre orësh vonesë për të përfituar kompensim financiar mbetet i pandryshuar, pavarësisht propozimeve për ta rritur atë në katër ose gjashtë orë.

Pasagjerët vazhdojnë të kenë të drejtën e kompensimit financiar ose të transportimit me një fluturim alternativ në rast refuzimi të imbarkimit, anulimi të fluturimit të njoftuar më pak se 14 ditë para nisjes, ose vonesash të gjata në mbërritje.

7) Sa janë kompensimet dhe nga çfarë varen?

Shumat e kompensimeve nuk ndryshojnë dhe vazhdojnë të llogariten në bazë të distancës së fluturimit, sipas skemës së mëposhtme:

a) 250 euro për të gjitha fluturimet deri në 1.500 kilometra, përfshirë edhe ato me gjatësi të barabartë me këtë distancë;

b) 400 euro për fluturimet me distancë nga 1.500 deri në 3.500 kilometra;

c) 600 euro për fluturimet me distancë mbi 3.500 kilometra.

8) A është kompensimi (i ndryshëm nga rimbursimi, që lidhet me kthimin e shumës së paguar për biletën) një shumë fikse?

Jo. Rregullat e reja parashikojnë që për fluturimet mbi 3.500 kilometra, kompania ajrore mund ta ulë kompensimin me 50%, pra në 300 euro, nëse i ofron pasagjerit një fluturim alternativ ose nëse vonesa në mbërritje nuk i kalon katër orë.

9) A ka raste kur kompanitë ajrore përjashtohen nga detyrimi për të paguar kompensim?

Po. Kompanitë ajrore nuk janë të detyruara të paguajnë kompensim nëse problemi është shkaktuar nga rrethana të jashtëzakonshme jashtë kontrollit të tyre.

Për të shmangur interpretimet arbitrare nga ana e transportuesve, marrëveshja përfshin një listë të qartë, edhe pse jo shteruese, të këtyre rasteve. Në to përfshihen fatkeqësitë natyrore, luftërat, kushtet e pafavorshme të motit që nuk lejojnë zhvillimin normal të fluturimeve, sjelljet problematike të pasagjerëve, si edhe grevat që prekin shërbimet aeroportuale, kontrollin e trafikut ajror ose shërbimet e asistencës në tokë.

10) Çfarë lloj asistence, fizike dhe dixhitale, parashikohet për pasagjerët që mbeten të bllokuar në aeroport?

Kompanitë ajrore duhet t’u ofrojnë pasagjerëve pije çdo dy orë pritjeje dhe një vakt ushqimor pas tre orësh.

Në rast se vonesa zgjatet gjatë natës, ato janë të detyruara të garantojnë akomodim në hotel për deri në tre netë.

Nga ana operative, kompanitë do të duhet gjithashtu të vënë në dispozicion udhëzime të qarta dhe lehtësisht të aksesueshme përmes telefonit inteligjent ose kanaleve të tjera dixhitale, mbi mënyrën se si pasagjerët mund të kërkojnë asistencë dhe të paraqesin ankesat e tyre.

11) Çfarë ndodh tani në aspektin legjislativ përpara se rregullat të hyjnë në fuqi?

Meqenëse bëhet fjalë për një marrëveshje të përkohshme mes negociatorëve të Parlamentit Europian dhe Këshillit të BE-së, teksti duhet tashmë të konfirmohet dhe të miratohet zyrtarisht nga të dy institucionet. Votimi përfundimtar në Parlamentin Europian është planifikuar për mesin e korrikut 2026.

Pasi të miratohet dhe të publikohet në Gazetën Zyrtare të Bashkimit Europian, paketa do të kthehet në standardin e ri për transportin ajror në hapësirën europiane, me shumë gjasa duke nisur nga gjysma e dytë e vitit 2027.

Kryeministri Edi Rama gjatë një interviste për median italiane “Vanity Fair” ka folur sërish në lidhje me projektin e Zvërnecit dhe të Sazanit, duke e konsideruar si jetikë vendin tonë.

Rama sërish ka theksuar se ai do të ishte kundër nsëe projekti do të ndikonte negativisht mbi mjedisin, ku tha se vetëm turizmi luksoz, e shpëton vendin dhe natyrën e tij nga ndikimi shkatërrues i turizmit masiv.

Po ashtu kryeministri u ndal edhe tek protestat kombëtare që po zhvillohen në vendin tonë, teksa nuk nguroi që të akuzojë Iranin se qëndron pas nxitjes së tyre.

“Mes protestuesve ka sigurisht një komponent të nxitur nga Irani. Nuk është sekret që Shqipëria është nën presion: Teherani ka tentuar më parë të kryejë një sulm kibernetik ndaj sistemeve tona të sigurisë vite më parë. Nuk ia dolën”, u shpreh ai.

Ndërsa sa i përket largimit nga posti i kryeministrit, Rama tha se do ta bënte këtë, pas integrimit në Bashkimin Europian të vendit tonë. Vlen të theksohet, se kryeministri dhe qeveria shqiptare ka caktuara vitin 2030 për integrimin në BE.

Duke u ndalur tek integrimi, kreu i qeverisë nënvizoi se Shqipëria ka ende punë për të bërë, por ai sërish u shpreh optimist.

Intervista e plotë e Kryeministrit Rama për “Vanity Fair”:

Kryeministri Rama: Muret e kësaj zyre po lëvizin

Gazetarja: Në ç’kuptim?

Rama: Kur fitova zgjedhjet për herë të parë, në vitin 2013, i kërkova një këshillë Tony Blair-it. Ai m’u përgjigj: “Të qeverisësh një vend është si të qëndrosh përballë një afresku. Duhet të mbash distancën e duhur; nëse afrohesh shumë, humb pamjen e përgjithshme”. Problemi është se, shpesh, është vetë afresku që vjen drejt teje. Muret ngushtohen derisa të bëjnë të ndihesh si në një qeli nga e cila nuk mund të shpëtosh.

Gazetarja: Hapësirën jetike të kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama, për të gjithë Edi, 62 vjeç, më 4 korrik, dy metra i gjatë, e shtrëngojnë nga njëra anë drejtësia, hetimet e së cilës për korrupsion kanë arritur deri te zëvendësja e tij Belinda Balluku; nga ana tjetër, opozita politike e Sali Berishës, lideri i së djathtës dhe ish-kryeministër, i cili nuk humbet rast pa e akuzuar se e ka shndërruar vendin në një “narko-shtet”. Pastaj janë afatet që duhen respektuar për t’u përshtatur me standardet, në shpresën e një anëtarësimi në BE në vitin 2027, objektivi kryesor i këtij mandati të tij të katërt.

Që nga 23 maji, mijëra njerëz janë derdhur në rrugët e Tiranës për të protestuar kundër dhënies së ishullit të Sazanit dhe bregdetit të Vlorës Jared Kushner-it dhe Ivanka Trump-it, të cilët synojnë të ndërtojnë resorte luksoze në zona të paprekura dhe të banuara nga pelikanë e flamingo.

Pikërisht flamingot janë bërë simboli i një lëvizjeje, “revolucioni i flamingove”, që vazhdon me slogane si “Shqipëria nuk është në shitje” dhe që shpejt ka shndërruar pakënaqësinë për çështjen mjedisore në një pakënaqësi më të gjerë ndaj establishmentit.

Kundër Ramës në radhë të parë, për dorëheqjen e të cilit kërkohet si brenda vendit ashtu edhe jashtë. Madje edhe senatori amerikan demokrat Bernie Sanders, në një postim, është shprehur kundër përuljes së qeverisë shqiptare përballë “oligarkisë globale”.

I rrethuar nga më shumë se një front, ish-basketbollisti i ekipit kombëtar dhe artisti i shquar, ish-kryetar i bashkisë së Tiranës dhe lider i Partisë Socialiste, ndërton mbrojtjen e tij duke vënë në dyshim pikënisjen.

Kryeministri Rama: Nëse do të ishte e vërtetë që po shesim tokën tonë tek oligarkë të gatshëm ta shkatërrojnë me mega-ndërtime, do të isha i pari që do të ndihesha i neveritur. Por a është e vërtetë?

Gazetarja: Na e thoni ju.

Kryeministri Rama: Është një narrativë e ndërtuar mbi gjysmë të vërteta që, duke kaluar nga goja në gojë, nga postimi në postim, janë shndërruar në një gënjeshtër gjigante.

Le të fillojmë nga gjysmë të vërtetat. Ka dy site: i pari, bregdeti i Vlorës ishte pronë private dhe është shitur te investitorët.

Ka nga ata që thonë se shitja nuk ka qenë e ligjshme dhe se dhëndri i Donald Trump-it, Jared Kushner, tani është nën hetim.

Ish-pronari ishte nën hetim për një çështje tjetër. Tani transaksioni është pezull derisa të sqarohet pronësia e ligjshme e tokave, që në Shqipëri mbetet një çështje delikate që nga rënia e regjimit dhe rishpërndarja e titujve të pronësisë. Sapo të sqarohet pronësia, shuma do t’i paguhet atij që i takon

Gazetarja: Po siti i dytë?

Kryeministri Rama: Është ishulli i Sazanit, i cili i përket shtetit. Dhe nuk ka asnjë synim për ta shitur. Po negociojmë një partneritet. Më pas do të nisin analizat mjedisore për t’u siguruar që natyra të mbrohet.

Gazetarja: Ju akuzoheni se keni ndryshuar ligjin për mbrojtjen e mjedisit pak para se të fillonin negociatat me Kushner-in, pikërisht për t’i hapur rrugën atij.

Kryeministri Rama: Ne e kemi përshtatur legjislacionin tonë me standardet europiane që parashikojnë nivele të ndryshme mbrojtjeje. Ka zona të paprekshme, si delta e lumit Vjosa, dhe zona ku mund të ndërtohet, gjithmonë duke respektuar standardet e BE-së.

Gazetarja: Protestuesit kërkojnë heqje të plotë dorë nga projekti?

Kryeministri Rama: Gjëja kurioze është se ende nuk ka një projekt konkret. Ka një ide, një ëndërr për të cilën po punojnë disa nga arkitektët dhe inxhinierët mjedisorë më të mirë në botë. Po flas për njerëz si Kengo Kuma, Jean Nouvel, Dong Yugan. Kur projekti të jetë gati, do ta bëjmë publik me krenari dhe do të hapim diskutime me ambientalistët.

Gazetarja: Megjithatë mbetet fakti që çdo ndërhyrje do të ndikojë në mjedis më shumë se mungesa e ndërhyrjes.

Kryeministri Rama: Në këtë rast, megjithatë, pakti parashikon që në fund të ketë më shumë zona të gjelbra se sa në fillim. Dyshimet lindin nga supozimi se zhvillimi ekonomik dhe mbrojtja e mjedisit janë domosdoshmërisht armiq. Ky është gabim. Vetëm turizmi luksoz mund ta shpëtojë vendin dhe natyrën e tij nga ndikimi shkatërrues i turizmit masiv. Por shumë nuk do të dëgjojnë sepse janë të fokusuar në gjëra të tjera.

Gazetarja: Në çfarë?

Kryeministri Rama: Te emri i investitorit: Kushner, bashkëshorti i Ivanka Trump. Por kur nisën takimet, presidenti i SHBA-së ishte Biden dhe nuk dihej nëse Donald Trump do të përfundonte në Shtëpinë e Bardhë apo në burg. Mendoj se është gabim të përdoret Shqipëria për të bërë beteja politike të vendeve të tjera.

Gazetarja: Kujt i referoheni?

Kryeministri Rama: Lista është e gjatë. Mes protestuesve ka sigurisht një komponent të nxitur nga Irani. Nuk është sekret që Shqipëria është nën presion: Teherani ka tentuar më parë të kryejë një sulm kibernetik ndaj sistemeve tona të sigurisë vite më parë. Nuk ia dolën. Dhe tani po provojnë sërish duke ndërtuar një narrativë anti-Izrael sipas së cilës ky projekt është një favor për Netanyahun. Çmenduri. Pastaj ka edhe konkurrentë turistikë, të cilët natyrisht kundërshtojnë zhvillimin tonë. Nuk mungojnë as kundërshtarët e mi politikë. Pjesa tjetër janë njerëz të mirë që e besojnë vërtet. Atyre u them: prisni të shihni projektin dhe pastaj gjykoni.

Gazetarja: Ndërkohë ata po i kërkojnë të largohet. A e mendon ndonjëherë këtë?

Kryeministri Rama: Për sa kohë do të ndiej zjarrin e pasionit, do të qëndroj. Nëse Shqipëria do të pranohej vërtet në BE, mbledhja e parë si shtet anëtar do të ishte rasti më i bukur për të dhënë dorëheqjen.

Gazetarja: A jeni ende i gatshëm të hiqni dorë nga e drejta e vetos?

Kryeministri Rama: Absolutisht. Europa duhet të jetë si një tryezë familjare ku ka hierarki. Nuk flas për kategori të ndryshme qytetarie, por BE-ja nuk mund të funksionojë me konsensus të plotë të të gjithëve.

Gazetarja: Sa i leverdis BE-së t’ju pranojë?

Kryeministri Rama: Një studim i fundit i Parlamentit Europian thotë se, në aspekt financiar, ta lësh Ballkanin Perëndimor jashtë është më e kushtueshme sesa t’a fusësh brenda.

Gazetarja: Ka edhe një mundësi politike për t’ia hequr atë zonë ndikimit të Moskës?

Kryeministri Rama: Jo për Shqipërinë, e cila nuk ka pasur marrëdhënie zyrtare me Kremlinin që nga viti 1960: asnjë vizitë shtetërore që atëherë. Tek ne, popullariteti i Putinit nuk kalon 2.7 për qind. E njëjta gjë nuk mund të thuhet për vende si Serbia, që e shohin Rusinë si një aleat të mundshëm.

Gazetarja: Megjithatë ju keni thënë disa herë se me Putinin duhet folur për t’i dhënë fund luftës në Ukrainë.

Kryeministri Rama: Po, do të ishte e udhës të hapet një tryezë negociatash, sepse Rusia është aty dhe do të mbetet. Dhe Europa ka një rol diplomatik, edhe në konflikte shumë të ashpra si ai mes Izraelit dhe Hamasit: ka gjak, por ka edhe dialog.

Gazetarja: Ju keni deklaruar gjithmonë se Shqipëria është mik i Izraelit. Sot si e shihni qeverinë e Netanyahut dhe veprimet e saj në Palestinë? Sipas të dhënave të fundit flitet për mbi 20 mijë fëmijë të vrarë.

Kryeministri Rama: Pas rënies së regjimit, Shqipëria ishte e izoluar, pa aleatë në Lindje apo në Perëndim. Kemi vuajtur shumë dhe tani që kemi marrëdhënie të mira me Izraelin, me vendet e Gjirit, me Turqinë, nuk mund të lejojmë një politikë “barrikadash”. Unë e konsideroj Hamasin të keqen absolute. A jam dakord me gjithçka që bën e djathta izraelite? Jo. A jam në pozitë t’i mbaj moral dikujt? Jo.

Gazetarja: A vlen e njëjta logjikë edhe për qendrat e pranimit të emigrantëve, pavarësisht se ju vetë vini nga një histori emigracioni?

Kryeministri Rama: Mendoj këtë se ne nuk duhet të bëjmë pyetje kur qeveria italiane na kërkon ndihmë, sepse ju nuk keni bërë pyetje kur ne kishim nevojë.

Gazetarja: Me Giorgia Melonin vini nga dy botë ideologjike shumë të largëta.

Kryeministri Rama: Nuk më duket se ajo është trashëgimtare e Mussolinit. Më duket më shumë trashëgimtare e Pentapartitit. Dhe nuk besoj se ideologjitë e ndryshme mund të pengojnë bashkëpunimin.

Gazetarja: A ka pasur një kohë kur ideologjia ishte gjithçka për ju?

Kryeministri Rama: Po ju them vetëm këtë: unë e kam mësuar italishten nga gjyshja ime, që ishte nga Venezia. Pastaj e lashë kur u bëra marksist dhe e konsideroja gjuhën tuaj si gjuhë fashistësh. Më vonë u riktheva, duke kuptuar se nuk mund të isha aq budalla.

Gazetarja:  Për cilën periudhë flasim?

Kryeministri Rama: Adoleshenca ime. Ishte një djalë rebel, jo në kuptimin që ikja nga shtëpia. Ishte rebel në mendje. Nëna ime më thoshte: “Ajo gjuhë do të të çojë në ferr”.

Gazetarja: A kishte të drejtë?

Kryeministri Rama: Për pak më çoi në morg. Gjatë një periudhe para rënies së financave, dikush më bëri një pritë. Kishin fytyrat e mbuluara dhe shufra hekuri në duar. Më lanë në rrugë, pothuaj i vdekur. Ai episod mund të kishte ndryshuar jetën time.

Gazetarja: Domethënë?

Kryeministri Rama: Kisha vendosur të rrija në Paris, ku kisha shkuar me bursë si piktor. Pikturoja, ekspozoja, besoja te filozofët e rinj francezë. Sillesha si një intelektual i angazhuar.

Gazetarja: Pastaj?

Kryeministri Rama: Më vdiq babai, me të cilin isha shumë i lidhur. U ktheva në Shqipëri dhe po atë ditë të funeralit, kryeministri i atëhershëm, Fatos Nano, më ofroi postin e Ministrit të Kulturës. E kisha refuzuar më parë, por atëherë ndihesha fajtor sepse jetoja jashtë vendit. Pranova. Pak më vonë më vjen në shtëpi zëdhënësi i tij dhe më thotë: “Më duhet CV-ja jote”. Mora një copë letër dhe shkrova: “Jam Edi Rama, i lindur më 4 korrik, dhe kjo duhet të mjaftojë”.

Gazetarja: A jeni penduar që jeni kthyer?

Kryeministri Rama: Kur u ktheva në Paris për të marrë gjërat e mia, qava gjatë gjithë rrugës. Pas kësaj kurrë më. Kam pasur momente të vështira, por kam jetuar intensivisht. Jeta ime është si një film. Nuk kam asgjë tjetër për t’i kërkuar Zotit.

Gazetarja: A jeni besimtar?

Kryeministri Rama: Jam katolik, por nuk frekuentoj kishën. Isha shumë i lidhur me Papa Françeskun: ai më thoshte shpesh se lutej për mua dhe për Shqipërinë. Në një takim isha me bashkëshorten time, Linda, dhe djalin tonë, Zaho, i sapolindur. Familja jonë është multireligjioze: gruaja është myslimane, fëmijët nga martesat e para janë ortodoksë. E pyeta Papën: “Dhe ky i fundit çfarë duhet të bëhet?”. Ai tha: “Do ta vendosë vetë”.

Gazetarja: Edhe Papa Leone ju pëlqen?

Kryeministri Rama: E kam takuar vetëm një herë. Është ndryshe nga paraardhësi i tij: shumë më pak i hapur dhe ekstravert. Megjithatë më duket se ka një karakter të fortë dhe vullnet të mirë.

Gazetarja: A mendoni se do të jetë në gjendje të vendosë një kufi ndaj konflikteve?

Kryeministri Rama: Nuk besoj se ndalimi i luftërave është pjesë e mundësive të një Pape. Zëri i tij shërben për t’u treguar njerëzve një “kopsht” tjetër ku të shohin: si kultura apo arti.

Gazetarja: Çfarë hapësire ka sot arti në jetën tuaj?

Kryeministri Rama: Vizatoj sa herë që mundem, edhe në zyrë.

Gazetarja: Por përballë tavolinës tuaj të punës, megjithatë, nuk ka janë të varura vetëm pikturat e tua, por një vizatim i Zaho-s, me një mbishkrim: “Babi, jam krenar për ty”.

Kryeministri Rama: Nuk ka njohur diçka më të mirë. Nuk jam babai që do të doja të isha: puna nuk ma lejon.

Gazetarja: A jeni burri që do të donit të ishit?

Kryeministri Rama: Njerëzit thonë se fitoj zgjedhjet sepse nuk kam një opozitë të besueshme. Nuk e dinë se opozitën më kokëfortë e kam në shtëpi. Linda më sfidon gjithmonë të mendoj në një mënyrë tjetër, më të drejtë moralisht. Ajo është ekonomiste dhe aktiviste për të drejtat e njeriut. Nuk bën kompromiset që të heqin gjumin.

Gazetarja: Për çfarë po e humbni gjumin kohët e fundit?

Kryeministri Rama: E humb shpesh sepse nuk arrij të mbaj distancën e duhur, siç më këshillonte Tony Blair. Ndonjëherë ndihem i mbytur. Herë të tjera ndihem i vetmuar. E di që kam pranë njerëz besnikë, e di që kam familjen time, por kur duhet të marr vendime të caktuara nuk kam askënd tjetër. Sepse, sido që të shkojë, je ti ai që i merr ato vendime. Dhe je ti ai që i paguan pasojat.

Një grua rrëfen se pas martese marr/ëdhënia me të shoqin është ftohur deri në atë pikë, sa ajo mendon se po shkon drejt fundit.Kjo është historia e rrëfyer.

“Mirëdita, uroj të jeni të gjithë mirë nga përmbytjet.Ju shkruaj nga Gjermania ku jeton me burrin dhe fëmijën prej vitesh e vitesh, pasi ikëm nga Erseka.

Kam një problem që dua ta ndaj me lexuesit e faqes tuaj, ndoshta më japin ndonjë këshillë.Por pa ofe/ndime ju lutem.

Me burrin jam marrë me mblesëri, por e pëlqeva. Në fejesë gjithçka shkonte qetësi, por që kur u martuam dhe erdhëm këtej ne jemi bërë si të huaj.

Burrin e kam punëtor dhe shumë të qetë. Nuk ka vese, ama si burrë e grua kemi vite që nuk jemi më.

Aq sa që kur lindi djali ai flen në sallon dhe as krevatin nuk e ndajmë më bashkë. Burri ka qenë mashkulli i parë në jetën time, e kjo gjendje tani mes nesh nuk po më pëlqen.

Jemi bërë si njerëz shtëpie, e jo si partnerë.Kjo ka ndikuar për keq tek unë dhe jam komplet e ço/roditur.

Dua që me burrin të jemi ç/ift i afërt, por nuk di si t’ja bëj.

Çfarë më këshilloni? Kam frikë se kështu do të njohë ndonjë femër tjetër këtej edhe nuk dua të shk/atërroj familjen.

Mundohem ndonjëherë t’i afrohem, por ai është vetëm i lodhur…E kështu ikën muaj dhe vitet…”, shkruan ajo.

Ky që shihni në foto është hoteli Zig Zag në Jalë, që është sekuestruar sot nga SPAK pas goditjes së grupit kriminal, të cilët përmes parava të pista kishin investuar në pasuri të paluajtshme, ndërtime etj.

Zig Zag është një nga hotelet me 5 yje, i cili ka një strukturë akomoduese me 200 dhoma dhe është ndërtuar në faqen e kodrës në zonën e Jalës, raporton Zëri.

Hotele e vila luksoze në vijën bregdetare shqiptare, në qytete si Tiranë, Durrës, Elbasan, Lezhë, Shkodër, Dhërmie Sarandë por jo vetëm, janë mes pasurive të sekuestrua grupit kriminal të goditur nga SPAK.

Bëhet fjalë për 491 pasuri me vlerë 150 mln euro.

Sipas Prokurorisë së Posaçme, grupi dyshohet se drejtohej nga Dritan Gjika dhe Eldi Dizdari, ndërsa në krye të skemës së pastrimit të parave qëndron Isa Aliu.

Masë arrest me burg është lëshuar edhe për Nikoll Bibaj, Sokol Bibaj, Armando Pacani, Naldi Yzeiraj, Oklid Aliu dhe Shpëtim Aliu.

Eurodeputetja Ilaria Salis nga Grupi i së Majtës europiane, e cila ka depozituar në Parlamentin Europian amendamentet që lidhen me çështjen e Zvërnecit, është shprehur se qeveria e kryeministrit Edi Rama nuk po mbron interesat e popullit.

Gjatë fjalës së saj në Parlamentin Europian, eurodeputetja ka përshëndetur protestuesit, që sipas saj kanë dalë në shesh për të protestuar kundër një qeverie që nuk po mbron interesat e popullit.

Duke theksuar se protestat në Shqipëri janë një betejë për sovranitetin popullor, ajo ka bërë thirrje që Zvërneci të mos u shitet ‘spekulatorëve Trump-it dhe Kushner-it’.
Më tej ajo i bëri thirrje Bashkimit Europian që të vëzhgojë me kujdes atë që po ndodh në Shqipëri.

“Shqipëria është vërtet një model për Europën këtë javë. Shumë njerëz kanë dalë në shesh për të protestuar kundër një qeverie që nuk po mbron interesat e popullit.

Shqipëria nuk është në shitje. Nuk duhet t’u shitet spekulatorëve, Trump-it dhe Kushner-it, vetëm sepse ata mendojnë se mund të blejnë gjithçka: tokën, natyrën dhe demokracinë.

Ajo që po shohim nuk është thjesht një lëvizje; është një betejë për sovranitetin popullor. Është një popull që po rimerr të drejtat e tij përballë logjikës dominuese ekonomike të kësaj axhende.

Mendoj se Europa duhet ta vëzhgojë me shumë kujdes atë që po ndodh në Shqipëri, sepse kjo është diçka e rëndësishme për Bashkimin Europian. Ky është një popull i gjallë, i aftë të mobilizohet për drejtësi dhe liri”, ka thënë mes të tjerash eurodeputetja Salis.

Operacioni i fundit i SPAK kundër një prej rrjeteve më të mëdha të trafikut ndërkombëtar të kokainës ka rikthyer në vëmendje emrin e Eldi Dizdarit, i konsideruar nga autoritetet si një nga figurat kryesore të krimit të organizuar shqiptar me shtrirje në Europë dhe Amerikën Latine.

Pas aksionit që goditi organizatën e drejtuar nga Dritan Gjika dhe Eldi Dizdari, e cila dyshohet se ka transportuar të paktën 50 tonë kokainë drejt vendeve të Bashkimit Europian, media belge GVA ka risjellë në fokus detaje mbi aktivitetin dhe pasurinë e njerëzve të afërt me të.

Sipas artikullit, Dizdari, i njohur në Belgjikë edhe me pseudonimin “Alduth”, u ndalua njëherë nga policia belge teksa lëvizte me shpejtësi të lartë me një automjet luksoz në autostradën Antwerp-Eindhoven. Oficerët nuk e dinin se kishin ndaluar një nga personat më të kërkuar nga autoritetet shqiptare, italiane, holandeze dhe belge.

Media belge ndalet veçanërisht te pasuria e bashkëshortes së tij, ish-missit Suada Sherifi, me të cilën Dizdari ka edhe një fëmijë. Sipas të dhënave të publikuara, Sherifi zotëron në emrin e saj nëntë prona në Dubai, me një vlerë totale blerjeje që arrin në rreth 17.8 milionë euro.

Artikulli thekson se Dizdari, i identifikuar në disa raste edhe me emrin Denis Matoshi, rezulton i regjistruar në kompleksin luksoz Bluewaters Island Residences 2 në Dubai, ku sipas autoriteteve dhe mediave ndërkombëtare janë vendosur edhe figura të tjera të njohura të krimit të organizuar shqiptar.

GVA shkruan se ai përmendet gjithashtu në dosjen e bujshme të klanit asirian “Y.” në Antwerp, ku akuzohet për korrupsion dhe përdorim dokumentesh të falsifikuara. Sipas hetimeve, atij i ishte siguruar një pasaportë dhe kartë identiteti false përmes kontakteve me një zyrtar të korruptuar në Belgjikë.

Në mjediset kriminale të Antwerp-it, Dizdari njihet si “Shqiptari i gjatë” ose “Alduth”. Emri i tij është lidhur edhe me organizatën kriminale “Bello”, e përshkruar si një federatë prej 14 bandash shqiptare të përfshira në trafikun ndërkombëtar të drogës.

Sipas mediave belge, ai dyshohet se ka organizuar dërgimin e mijëra kilogramëve kokainë drejt porteve të Antwerp-it dhe Rotterdamit, duke bashkëpunuar me figura të njohura të botës së krimit në Belgjikë. Hetimet tregojnë se rrjeti i tij ka shfrytëzuar kontakte strategjike brenda porteve për të nxjerrë ngarkesat e kokainës nga terminalet e kontejnerëve.

Goditja e fundit e SPAK konsiderohet një nga operacionet më të rëndësishme kundër trafikut ndërkombëtar të kokainës, ndërsa në fokus të hetimeve mbeten jo vetëm aktivitetet kriminale, por edhe pasuritë e konsiderueshme të krijuara ndër vite nga personat e lidhur me këtë rrjet.

Shënim: Çdo person që mund të përmendet në përmbajtjen e këtij artikulli, mbështetur mbi parimin procedural penal dhe atë universal të prezumimit të pafajësisë, konsiderohet i pafajshëm penalisht, nëse nuk ka ose deri kur të ketë një vendim të formës së prerë.

Ndërsa Bashkimi Europian e ciIësoi këtë të hënë si një “Mega Monday” për procesin e zgjerimit, në deklaratën e komisioneres për Zgjerimin, Marta Kos, mungonte një emër që deri pak muaj më parë konsiderohej ndër vendet më të avancuara të rajonit, Shqipëria. Kos njoftoi hapjen e grupkapitullit 1 për Ukrainën dhe Moldavinë, përshëndeti progresin e Malit të Zi dhe la të kuptohet se Podgorica mund të arrijë vijën e finishit të negociatave gjatë presidencës irlandeze të BE-së. Por në asnjë moment nuk përmendi Shqipërinë.

“Sot do të jetë vërtet një ditë e madhe, një “Mega Monday”, për procesin e zgjerimit. Së pari, Ukraina dhe Moldavia do të hedhin hapin më të madh që nga marrja e statusit të vendit kandidat në vitin 2023. Më në fund do të mund të hapim Klasterin 1 për të dy vendet. Pse? Sepse ato kanë përmbushur detyrimet e tyre dhe ka ardhur koha që edhe ne të bëjmë pjesën tonë. Nëse ata japin rezultate, duhet të japim rezultate edhe ne. Prandaj pres që në korrik të hapim edhe pesë klasterët e mbetur. Së dyti, do të mbyllim dy kapituj të tjerë për Malin e Zi.

Në total, kjo do ta çojë numrin në 16 kapituj të mbyllur, afërsisht gjysma e asaj që duhet të përfundojë. Sapo jam kthyer nga Irlanda, e cila do të mbajë Presidencën e ardhshme të Këshillit të BE-së. Nëse Komisioni, Mali i Zi dhe shtetet anëtare punojnë siç duhet, atëherë gjatë ose deri në fund të presidencës irlandeze mund ta çojmë Malin e Zi deri në vijën e finishit”, deklaroi Marta Kos. Pikërisht në ditën kur Marta Kos deklaroi se “nëse kandidatët japin rezultate, duhet të japim rezultate edhe ne”, Shqipëria nuk ishte pjesë e listës së vendeve që morën vlerësime apo afate konkrete nga Brukseli.

Mungesa e Tiranës në një ditë që Brukseli e quan historike për zgjerimin ngre pikëpyetje të forta. Sidomos në një periudhë kur institucionet europiane kanë shprehur rezerva për një sërë vendimesh të qeverisë Rama, nga ndryshimet në ligjin për zonat e mbrojtura dhe projektet turistike në zona sensitive si Zvërneci, deri te ligji për investimet strategjike dhe shqetësimet për funksionimin e shtetit të së drejtës.

Shqetësimet e BE u materializuan nga zvarritja disa-mujore e raportit të IBAR, që megjithëse mori dritën jeshile, sintetizoi shqetësimet e BE-së ndaj Shqipërisë. Për një vend që deri vonë paraqitej si historia e suksesit të zgjerimit në Ballkanin Perëndimor, heshtja e komisioneres europiane mund të jetë po aq domethënëse sa edhe fjalët e saj.

Pyetja nëse qeveria Rama po pengon integrimin europian të vendit lind sërish. Në përfundim të fjalës së saj, Marta Kos gjithashtu theksoi se politika më e rëndësishme e jashtme e BE-së tani është zgjerimi. “Kjo është shumë e rëndësishme sepse zgjerimi po dëshmon se është politika më e rëndësishme e jashtme e Bashkimit Europian. Në 16-17 muajt e fundit kemi arritur më shumë sesa në 15 vitet pararendëse”, shtoi Kos.