Qeverìa ka përcaktuar një procedurë të re për rastet kur Agjencia Shtetërore e Kadastrës evidenton një objekt pa titull pronësie, truall funksional ose oborr në përdorim, por nuk arrin të identifikojë personin që e posedon.
Sipas vendimit të botuar në Fletoren Zyrtare, ASHK-ja duhet të publikojë informacionin për pasurinë në ambientet e njësisë administrative, në drejtorinë vendore të Kadastrës dhe në faqen zyrtare të institucionit.
Njoftimi qëndron i publikuar për 30 ditë, duke i dhënë mundësi personit që e përdor ose pretendon pasurinë të paraqitet pranë Kadastrës.
Nëse poseduesi paraqitet brenda këtij afati dhe ASHK-ja verifikon posedimin në terren, procedura e miratimit të dokumentit të pronësisë vazhdon në emrin e tij. Për objektet me funksion banimi të evidentuara kryesisht nga Kadastra nuk zbatohet tarifa standarde.
Por çfarë ndodh nëse askush nuk paraqitet brenda 30 ditëve?
Vendimi nuk parashikon konfiskimin e pasurisë, kalimin e saj automatikisht në pronësi të shtetit apo humbjen e së drejtës për ta kërkuar më vonë. Pa një posedues të identifikuar, Kadastra nuk mund ta vazhdojë kalimin e pronësisë në emër të një përfituesi.
Personi që paraqitet pas përfundimit të afatit 30-ditor ruan të drejtën për të kërkuar njohjen e pronësisë, por duhet të aplikojë vetë nëpërmjet platformës e-Albania.
Në këtë rast procedura konsiderohet e nisur me kërkesën e qytetarit dhe zbatohet tarifa prej 10 mijë lekësh. Pagesa është e pakthyeshme edhe nëse kërkesa rrëzohet nga ASHK-ja.
Afati 30-ditor, pra, nuk është afat për humbjen e pronës, por ndan procedurën e nisur nga Kadastra nga aplikimi individual me pagesë.
Vendimi përdor termin “posedues” dhe jo domosdoshmërisht “pronar”, pasi bëhet fjalë për objekte dhe sipërfaqe që ende nuk kanë dokument përfundimtar pronësie. /skyweb.al
Turqia ka trànsferuar Brigadën e 51-të Komando nga Hozati, në provincën e Tuncelit, drejt Soke në Aydin, disa kilometra nga bregdeti përballë ishullit grek të Samosit. Lëvizja është raportuar gjerësisht në mediat turke, ku është lidhur me tensionet e vazhdueshme mes Ankarasë dhe Athinës në Egje. Mësohet se, rreth 2 mijë komando profesionistë janë vendosur në zonën e re.
Sipas një analize nga mediat e huaja, brigada e 51-të Komando konsiderohet një njësi me përvojë në operacionet ushtarake në terren dhe zhvendosja e saj nga Turqia lindore drejt Egjeut shihet si një ndryshim me rëndësi strategjike. Njësia ka pasur ndër vite edhe figura të larta të ushtrisë turke në radhët e saj, përfshirë ish-ministrin e Mbrojtjes Hulusi Akar, i cili ka shërbyer më herët në këtë formacion.
Nga Tunxheli në bregdetin e Egjeut
Rëndësia e kësaj lëvizjeje të veçantë bëhet më e qartë kur shqyrtohet identiteti i divizionit të 51-të. Ky nuk është një formacion i ri i krijuar posaçërisht për Egjeun, as nuk është një njësi që deri më tani kishte operacione amfibe si mision kryesor. Ky është një formacion ushtarak me një histori dekadash në Turqinë lindore dhe një sfond operativ që u formua në një mjedis krejtësisht të ndryshëm.
Selia e tij historike ishte në Hozat, në provincën Tunceli, një nga rajonet më malore të Turqisë dhe për dekada një nga zonat kryesore të operacioneve të forcave turke të sigurisë kundër PKK-së. Njësia më parë shfaqej si Brigada e 51-të e Këmbësorisë së Sigurisë së Brendshme. Ajo u transformua gradualisht dhe u regjistrua zyrtarisht si Brigada e 51-të Komando që në vitin 2018. Ndryshimi nuk është thjesht çështje emri. Ai pasqyron orientimin drejt forcave më të lehta, më të shkathëta, të trajnuara për vendosje dhe operacione në terren të vështirë.
Një njësi me përvojë të vërtetë operative
Historia e saj operative nuk kufizohet vetëm në ushtrime. Në dhjetor 2017, për shembull, divizioni i 51-të ishte përgjegjës për komandën e operacionit “Şehit Jandarma Yüzbaşı Fuat Oğuzcan-2 Operasiyonu”, “Operacioni i Kapitenit të Xhandarmërisë së Rënë Fuat Oğuzcan-2” në rajonin Hozat-Tanzi Deresi të Tuncelit. Nën komandën e tij, vepronin forcat e Xhandarmërisë së Tuncelit, një batalion komando i Xhandarmërisë nga Elazig dhe forcat e operacioneve speciale. Kjo gjithashtu jep një përshkrim më të saktë të aftësive të saj.
Njësia e 51-të është vendosur në një mjedis operacional që kërkon lëvizshmëri, formacione të vogla dhe të mesme që veprojnë në terren të vështirë, zona kërkimi dhe pastrimi, operacione ditore dhe nate, si dhe bashkëpunim me njësi të tjera elite . Sözcü pohon në botimin e saj të fundit se njësia mori pjesë gjithashtu në operacionin turk “Zeytin Dalı Harekâtı”, “Dega e Ullirit” në Afrin të Sirisë në vitin 2018, duke e paraqitur atë si një nga formacionet me përvojë të forcave tokësore turke. Ky raport specifik vjen nga botimi turk dhe nuk u shoqërua në përditësimin e sotëm nga Ministria Turke e Mbrojtjes nga një histori e detajuar operacionale e njësisë.
Ajo që duhet të dallohet gjithashtu është koncepti i komandove nga koncepti i këmbësorisë. Njësia e 51-të, bazuar në të dhënat publike të disponueshme, nuk është një brigadë amfibe. Forcat amfibe turke përbëjnë një krah të ndryshëm operacional dhe një pjesë e konsiderueshme e tyre është e vendosur në Fokae, në veri të Izmirit. Transferimi i divizionit të 51-të në Sokia nuk do të thotë pra se Turqia po krijon automatikisht një forcë të re sulmi amfibe përballë Samos. Megjithatë, kjo do të thotë se ajo po transferon në bregdetin e Egjeut një formacion forcash tokësore me përvojë në operacione reale, aftësinë për t’u vendosur me shpejtësi dhe personel të orientuar drejt operacioneve me lëvizshmëri të lartë.
Brigada nëpër të cilën kaloi Hulusi Akar
Njësia e 51-të zë gjithashtu një vend të veçantë në historinë e kohëve të fundit të udhëheqjes ushtarake turke. Hulusi Akar , më vonë Shef i Shtabit të Përgjithshëm Turk dhe Ministër i Mbrojtjes, mori përsipër komandën e Brigadës së 51-të të Këmbësorisë së Sigurisë së Brendshme të asaj kohe në Hozat pas promovimit të tij në gjeneral brigade në vitin 1998 dhe qëndroi në këtë pozicion deri në vitin 2000. Kur u kthye në Hozat në mars të vitit 2018 si Shef i Shtabit të Përgjithshëm, njësia tani njihej si Brigada e 51-të Komando. Anadolu vuri në dukje në atë kohë se ajo njihej edhe në Turqi si “Kut-ül Amare Fatihi”, “Fitorja e Kut al-Amara”, një emër që i referohej fitores osmane kundër forcave britanike në Kut në Mesopotami gjatë Luftës së Parë Botërore. Lidhja me Akarin sigurisht që nuk i jep në vetvete njësisë aktuale fuqi më të madhe operacionale. Megjithatë, kjo tregon se e 51-ta nuk është një formacion rajonal ose i sapoformuar, por një njësi me vazhdimësi të gjatë brenda forcave tokësore turke.
Çfarë po thotë zyrtarisht Ankaraja?
Një element thelbësor doli sot nga vetë Ministria Turke e Mbrojtjes Kombëtare . Ankaraja konfirmoi zyrtarisht transferimin e Brigadës së 51-të Komando në Sokia dhe sqaroi se ndryshimi i selisë së njësisë ishte miratuar që në qershor 2026, në përputhje me misionin dhe nevojat operacionale të Forcave të Armatosura Turke.
Ky sqarim specifik është i rëndësishëm, sepse vendos një kufi në interpretimet që shfaqen në një pjesë të shtypit turk. Vendimi nuk u mor ditët e fundit si një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj vizitës së Kyriakos Mitsotakis në Kastellorizo ose ndaj ndonjë veprimi specifik grek. Procesi kishte filluar që nga qershori dhe prania e re e 51-të në Sokia ishte e dukshme publikisht që nga fundi i gushtit. Megjithatë, data e vendimit është një gjë dhe rëndësia strategjike e zgjedhjes së vendit të ri të instalimit është një tjetër.
Pse ka rëndësi Sokia?
Transferimi i një brigade nga Tunceli malor në Turqinë perëndimore përbën një ndryshim thelbësor në shpërndarjen gjeografike të forcave tokësore turke. Sokia ndodhet në provincën e Ajdinit, në zonën më të gjerë të bregdetit të Azisë së Vogël përballë Samosit dhe afër boshtit Kusadasi Gadishulli Dilek. Prandaj, selia e re vendos një brigadë komando me përvojë në një mjedis strategjik krejtësisht të ndryshëm nga ai në të cilin ka vepruar për dekada.
Sipas burimeve nga Ministria Greke e Mbrojtjes Kombëtare, Athina po monitoron nga afër rastin specifik dhe po vlerëson si transferimin e njësisë ashtu edhe të dhënat në lidhje me vendosjen e saj të re. Të njëjtat burime nuk i atribuojnë lëvizjes në këtë fazë karakteristika që do të justifikonin interpretime dramatike, megjithatë, fakti që është një formacion i tërë në nivel brigade dhe jo një lëvizje e kufizuar personeli është një element që po shqyrtohet me kujdes.
Pala greke ka arsye për ta parë praninë e një njësie të tillë ndryshe nga një zhvendosje normale. Bregu më i gjerë i Azisë së Vogël tashmë ka një numër të konsiderueshëm formacionesh ushtarake turke , ndërsa më në jug dhe në veri ka njësi me misione dhe aftësi të ndryshme. Shtimi i divizionit të 51-të në çdo rast forcon burimet njerëzore të gatishmërisë së lartë në dispozicion në Turqinë perëndimore.
2,000 komandot dhe ajo që dimë vërtet
Vëmendje e veçantë duhet t’i kushtohet edhe numrit të burrave. Yeni Asır shkruan konkretisht për 2,004 komando profesionistë , ndërsa Sözcü përdor numrin prej afërsisht 2,000. Megjithatë, deri më tani, Ministria Turke e Mbrojtjes nuk ka njoftuar një numër zyrtar të personelit të transferuar në Sokia. Numri prej 2,000 është plotësisht i pajtueshëm me madhësinë e një brigade, por nuk duhet të paraqitet si një numër i konfirmuar nga qeveria turke.
Prandaj, pamja që rezulton është më komplekse sesa titujt rreth 2,000 komandove përballë Samos. Deri më tani nuk ka prova që lejojnë përfundimin se divizioni i 51-të u krijua ose u transferua posaçërisht me një mision kundër ishujve grekë. Gjithashtu, nuk ka të dhëna zyrtare që do ta transformonin atë papritur në një formacion amfib.
Por ka një fakt të padiskutueshëm: Turqia mori një brigadë komando me dekada vazhdimësie operacionale në vendin lindor dhe e transferoi atë në bregdetin perëndimor të Egjeut, përballë Samos. Vendimi u mor muaj para publicitetit të sotëm dhe kjo dobëson narrativat e lehta për një përgjigje të menjëhershme në Athinë. Por kjo nuk e zvogëlon rëndësinë e saj ushtarake.
Sepse pyetja thelbësore nuk është nëse titujt kryesorë në shtypin turk po përpiqen të krijojnë përshtypje brenda Turqisë. Kjo është pothuajse e pritshme. Gjëja thelbësore është se një formacion komando me përvojë ndryshoi orientimin gjeografik dhe tani është integruar në rregullimin ushtarak të Turqisë perëndimore, në një nga zonat më të ndjeshme të Egjeut.
Rreth dy vite më parë ajo u përfshi në një thashetheme rozë, pasi mediat sociale publikuan mesazhet
ku ajo shkruante se donte “1000 euro për një natë”. Por kjo sipas Redona Koçit ka qenë gënjeshtër, pasi ajo ka mohuar t’i ketë shkëmbyer ato mesazhe.
Pas më shumë se dy vitesh juristja se/ksi e Tiranës e cila punon edhe si modele, në një intervistë për GSH ka treguar: E kam sqaruar në një psotim.
Adresa nuk ka qenë e imja personale, ndaj sigurisht edhe bisedimi nuk ka qenë i vërtetë”.
Ajo më pas ka treguar se si ndihet me epitetin “juristja seksi” dhe pse ka zgjedhur këtë profesion. Në disa prej përgjigjeve të saj, ndër të tjera modelja simpatike thotë:
Kam zgjedhur të studioj juridik sepse nuk i pranoj padrejtësitë dhe dua t’i luftoj ato.
Profesionin e juristes nuk e ushtroj, pasi jam juriste në teori por modele në praktikë. Unë kam dikë në jetën time dhe përveçse nuk është xheloz
për postimet e mija, është inkurajuesi im i parë dhe më i madh në ndjekjen e pasionit tim.
Më kanë ofruar lekë, por në relacion me punën e modelingut që ushtroj. Shifra më interesante ka qenë për një reklamë për të cilën më ofruan 10.000 €.
Por, për arsye të tjera, ndryshe nga ato ekonomike, nuk pranova të isha pjesë e saj.”
Një 15-vjeçar shqiptar ka hùmbur jetën në Itali, pasi u përplas nga një makinë teksa po lëvizte me biçikletë. Manuel Korreshi, i cili jetonte në Castegnero Nanto, u përplas nga një automjet përgjatë Riviera Berica, pranë Ponte di Barbarano.
I riu u transportua në spitalin San Bortolo në Vicenza, por pavarësisht përpjekjeve të mjekëve për t’i shpëtuar jetën, ndërroi jetë pak para orës 20:00 në njësinë e kujdesit intensiv pediatrik. Plagët e marra në aksident ishin shumë të rënda.
Manuel Korreshi ndiqte Institutin Lampertico në Vicenza dhe luante futboll për AC Este. Ai lë pas prindërit e tij, me origjinë shqiptare, dhe vëllain e madh, Enea, me të cilin kishte luajtur në ekipet e të rinjve të Longare Castegnero. Enea aktualisht luan për ekipin Este U16, në zonën e Padovës, ku kishte shënuar edhe një gol.
“Fluturo lart, sulmues”, e kujtuan miqtë e tij, ndërsa shokët e shkollës në Institutin Lampertico në Vicenza kanë shprehur dhimbjen për humbjen e futbollistit të ri.
Aksidenti pranë Ponte di Barbarano
Rrethanat e aksidentit po hetohen nga Karabinierët e Vicenzës, të cilët ndërhynë së bashku me shërbimet e emergjencës Suem.
Sipas një rindërtimi fillestar, Manuel, i cili jetonte me nënën e tij në Castegnero Nanto, në Via Venezia, po udhëtonte me biçikletë për t’u kthyer në shtëpi. Rreth disa minuta pas orës 01:00 të mëngjesit, ndërsa po lëvizte në rrugën provinciale 247 në drejtim të veriut dhe po i afrohej një rrethrrotullimi disa qindra metra para hyrjes në Ponte di Barbarano, ai u godit nga një makinë që udhëtonte në të njëjtin drejtim.
Nga përplasja, 15-vjeçari u hodh në asfalt dhe më pas përfundoi në kanalin pranë rrugës, disa metra larg. Sipas informacioneve të bëra publike, Manuel kishte qenë me të atin në Barbarano dhe po kthehej te e ëma.
Ndërhyrja e shërbimeve të shpëtimit
Shoferi ndaloi dhe, pasi kuptoi rëndësinë e situatës, njoftoi menjëherë qendrën operative 118. Ambulanca e Suem, me mjekun në bord, mbërriti në vendngjarje.
15-vjeçari kishte humbur ndjenjat. Ai u stabilizua, u intubua dhe u transportua me urgjencë në spitalin San Bortolo në Vicenza, ku u shtrua menjëherë në kujdes intensiv.
Dëshmia e shoferit: “Ishte errësirë, nuk e pashë”
Shoferi u shpjegoi Karabinierëve se nuk e kishte parë biçikletën.
“Ishte shumë errësirë”, deklaroi ai, ende i tronditur nga ngjarja. “As nuk e vura re derisa u shfaq papritur para meje.”
Karabinierët kanë njoftuar Prokurorinë, ndërsa hetimet vijojnë për të përcaktuar rrethanat e aksidentit dhe përgjegjësitë e mundshme. Po ashtu, po shqyrtohet mundësia e sekuestrimit të automjeteve dhe hapjes së një hetimi për vrasje me automjet.
Mbetet për t’u përcaktuar edhe nëse biçikleta e 15-vjeçarit kishte dritën e ndezur në momentin e aksidentit.
Vdekja e Manuel Korreshit
Gjendja shëndetësore e 15-vjeçarit ishte kritike që në momentet e para. Pavarësisht përpjekjeve të mjekëve dhe shpresave të familjarëve e miqve, gjendja e tij nuk u përmirësua.
Pak para orës 20:00, mjekët dhanë lajmin e rëndë për vdekjen e Manuelit.
“Kjo është një tragjedi që na trishton thellë”, tha kryetarja e bashkisë Castegnero Nanto, Manuela Vecchiatti. “Manuel ishte vetëm 15 vjeç dhe vdekja e tij ka prekur të gjithë komunitetin tonë. Në këtë kohë, mendimet tona shkojnë veçanërisht te familja e tij, me të cilën ndajmë pikëllimin.”
“U prehsh në paqe Manu”, “Përgjithmonë njëri prej nesh”, “Ike shumë herët”, shkruan disa nga miqtë e tij, të tronditur nga humbja e 15-vjeçarit.
Hetimet për vràsjen e Ferdinant Hotit, shqiptarit që u gjet i pajetë brenda një automjeti të fundosur në zonën e Padovës, kanë marrë një drejtim të ri. Autoritetet italiane po shqyrtojnë mundësinë që krimi të ketë lidhje me trafikun e lëndëve narkotike dhe konfliktet brenda këtij aktiviteti.
Mediat italiane raportojnë se në kuadër të zhvillimeve të fundit janë arrestuar Eris Makaj dhe e dashura e tij, Noemi Karibba. Të dy janë dërguar në burgun e Padovës me urdhër të gjykatës.
Arrestimet erdhën pas një operacioni antidrogë të zhvilluar paralelisht me hetimet për vrasjen. Gjatë kontrolleve në banesën e Karibbës, autoritetet sekuestruan rreth 800 gramë hashash, afro 200 gramë kokainë dhe 2 mijë euro para të gatshme.
Këto zhvillime kanë bërë që hetuesit të përqendrohen edhe te pista e një konflikti të mundshëm të lidhur me botën e drogës. Megjithatë, në këtë fazë nuk është përcaktuar ende nëse dy personat e arrestuar kanë një rol të drejtpërdrejtë në vrasjen e Hotit.
Një tjetër element që po shqyrtohet nga hetuesit është lidhja e mundshme e Eris Makajt me 44-vjeçarin Luigi Makaj. Ky i fundit ishte arrestuar në korrik në Mirano së bashku me shqiptarin Amiol Gjoka, 39 vjeç, nën akuzat për tentativë vrasjeje dhe armëmbajtje pa leje. Sipas raportimeve të mediave italiane, çështja lidhej me një 25-vjeçar që dyshohej se kishte lidhje me një rrjet të trafikut të drogës.
Pavarësisht elementeve të reja, një lidhje mes këtyre episodeve dhe ekzekutimit të Ferdinant Hotit mbetet deri tani vetëm një pistë hetimore që autoritetet italiane po përpiqen ta verifikojnë.
Trupi i Hotit u zbulua mëngjesin e 9 shtatorit, pasi një automjet tip “Fiat Bravo” u nxor nga uji në Via del Santo, në zonën e Padovës. Viktima ndodhej brenda një thesi në pjesën e pasme të makinës dhe i kishte duart të lidhura.
Autopsia e kryer nga mjeku ligjor Rafi El Mazloum konstatoi se shqiptari ishte vrarë me një plumb në kokë. Të dhënat mjeko-ligjore tregojnë se arma ishte shkrepur nga një distancë e afërt.
Autoritetet italiane vijojnë hetimet për të rindërtuar dinamikën e krimit, motivin dhe personat që mund të jenë përfshirë në vrasjen e Hotit.
Një ngjarje e rëndë ka ndodhur mbrëmjen e kësaj të hëne në Jalë, ku një 32-vjeçare, e cila kishte ardhur për të pushuar në Himarë dhe ishte akomoduar në një hotel, ka humbur jetën pasi shfaqi probleme shëndetësore.
Sipas informacionit paraprak të policisë, më datë 21.09.2026, rreth orës 18:40, është marrë njoftim se shtetasja I. R., 32 vjeçe, lindur në Londër, Mbretërinë e Bashkuar, e cila ishte akomoduar në një hotel në Jalë, kishte shfaqur probleme shëndetësore dhe kishte kërkuar ndihmë në recepsionin e hotelit.
Stafi i hotelit e ka transportuar menjëherë 32-vjeçaren drejt Qendrës Shëndetësore, ku, pavarësisht ndihmës së dhënë, ajo ka ndërruar jetë.
“Nga verifikimet paraprake të mjekëve dyshohet se vdekja ka qenë natyrale, pasi rezulton se 32-vjeçarja kishte pasur probleme shëndetësore, konkretisht me frymëmarrjen dhe diabetin”, njofton policia.
Grupi hetimor, nën drejtimin e Prokurorisë, po vijon veprimet procedurale dhe verifikimet për përcaktimin e plotë të shkakut të vdekjes.
Policia spanjolle ka goditur një organizatë kriminale shqiptare të rrezikshme, e cila e kishte qendrën në Katalonja. Gjatë këtij operacioni janë sekuestruar mbi 2.7 ton kokainë. Mediat spanjolle kanë publikuar detaje për mënyrën se si funksiononte banda
Ishte një vilë luksoze në Sant Just Desvern, me pishinë, sallë lojërash dhe çdo lloj komoditeti.
Brenda, megjithatë, ishte praktikisht bosh: pa divane, pa karrige, pa tavolina dhe pa krevate. Kush jetonte aty? Askush.
E kishte marrë me qira për disa ditë një person me origjinë shqiptare — në të vërtetë, të dhënat e tij ishin përdorur si person fasadë.
Kur agjentët e Policisë Kombëtare hynë brenda, kontrolluan dhomë pas dhome, të habitur që nuk gjetën as edhe një mobilie, por më në fund, në garazh, gjetën atë që po kërkonin: 1.351 kilogramë kokainë të pastër.
Kjo shtëpi, e ndodhur në një kompleks rezidencial në Sant Just, ishte një “guardería” – një vend për të fshehur drogën – që një klan shqiptar me lidhje familjare e kishte marrë me qira për të ruajtur kokainën përpara se të vazhdonte ta transportonte me rrugë drejt Evropës.
Delegati i qeverisë spanjolle në Katalonjë, Carlos Prieto, ka deklaruar në një konferencë për shtyp nga Zona Franca se policia i ka dhënë fund një grupi “me shumë burime dhe shumë kapacitet logjistik”.
Në fakt, ata ishin transportuesit e drogës: e merrnin atë në jug të Spanjës dhe e çonin deri në veri të shtetit.
Por nuk e bënin me kamionë, por me makina luksoze, si një Audi RS8, të ngarkuara plot me pako kokaine, të cilat madje dukeshin nga dritaret, dhe duke lëvizur me 200 kilometra në orë, për orë të tëra. Brenda një dite arrinin të përshkonin 2.000 kilometra.
Në fakt, njëri prej agjentëve që i vëzhgoi nga afër kujton se si policët i çonin makinat e tyre në limit për të mundur t’u ndiqnin ritmin.
Përveç kësaj, ata merrnin shumë masa paraprake dhe e transportonin drogën të shoqëruar nga katër ose pesë automjete të tjera që kryenin mbikëqyrje; disa më përpara dhe të tjerat më pas, duke kontrolluar gjatë gjithë kohës nëse kishte polici.
Po radarët? I kalonin pa frenuar dhe i fotografonin, por nuk u interesonte, sepse makinat shpesh ishin në emër të personave të tjerë fasadë, në disa raste persona me origjinë shqiptare që ndodheshin në situatë cenueshmërie sociale.
Për më tepër, kishin kompani automobilistike që u shërbenin për të pastruar paratë, por edhe për të pasur makina që nuk ishin të regjistruara dhe kontrata qiraje të falsifikuara.
Disiplinë ushtarake
Policia Kombëtare siguron se ky klan, i vendosur në Costa del Sol dhe që jetonte në vila luksoze me pamje nga bregdeti i Marbella-s, kishte një disiplinë “pothuajse ushtarake”. Omertà, kodi i heshtjes, ishte e detyrueshme. Ata nuk u besonin komunikimeve elektronike dhe drejtuesit e grupit arrinin të udhëtonin me makinë nga Marbella në Barcelona vetëm për një takim fizik prej pesë minutash.
Për të gjitha këto arsye, sipas policisë, ka qenë kaq e vështirë t’i kapnin, veçanërisht duke pasur parasysh se duket se vepronin që nga viti 2016 dhe se emrat e tyre përsëriteshin në hetime të ndryshme policore.
Tani policia spanjolle siguron se e ka shkatërruar plotësisht grupin, pasi ka kryer 15 arrestime. Nga personat e arrestuar, 12 janë dërguar në paraburgim.
Gjatë operacionit janë sekuestruar më shumë se 2.700 kilogramë kokainë në Sant Just Desvern dhe Málaga, si dhe 800 gramë tusi, dy armë zjarri të shkurtra dhe 29 automjete të nivelit të lartë.
Gjithashtu janë ngrirë kripto-asete, produkte financiare dhe pasuri të paluajtshme.
Gjithçka nisi vitin e kaluar, kur një njoftim nga autoritetet kolumbiane paralajmëroi policinë spanjolle për një ngarkesë kokainë që po drejtohej drejt shtetit.
Grupi i çmontuar nuk ishte përgjegjës as për marrjen e kokainës dhe as për shitjen e saj: vetëm e transportonte atë, dhe Katalonja ishte një zonë kyçe për ta “ftohur” — kështu quhet ndalimi në një “guardería” dhe pritja për disa orë përpara se të vazhdohet udhëtimi.
“Asgjë nuk është jashtë mundësive të policisë”
Ky operacion është prezantuar sot në një konferencë për shtyp nga ambientet e Policisë Kombëtare në portin e Barcelonës, me të gjitha pakot e kokainës, disa prej tyre pak të hapura, me pluhurin e bardhë që dukej me sy të lirë, duke rrethuar drejtuesit e policisë dhe politikanët që morën pjesë.
Në total, ata rrethoheshin nga rreth 50 milionë euro drogë, me disa pako që mbanin të shënuar emrin “Vacheron Constantin”. Bëhet fjalë për një markë zvicerane orësh dhe është e zakonshme që prodhuesit e kokainës t’u vendosin ngarkesave emra markash luksoze, madje edhe emra personash të famshëm, si strategji tregtare.
“Në Katalonjë nuk ka asgjë jashtë mundësive të policisë”, ka thënë delegati Prieto, i shoqëruar nga drejtuesi i Njësisë Qendrore të Krimit të Organizuar (Udyco), Antonio Jesús Martínez Duarte, dhe shefi i grupit të reagimit special për krimin e organizuar (Greco) Costa del Sol, Luis Amaro Villabona.
Megjithëse hetimi nuk i ka lidhur ata me kokainën që hyn në portin e Barcelonës, burime policore theksojnë se ata ishin shumë të njohur në qarqet kriminale dhe ishin transportues “të besueshëm”, dhe kjo bën që të mos mund të përjashtohet që ata të kenë punuar gjithashtu për klanet e vendosura në vend.
Emri i Alket Rizait, një prej personave më të njohur të botës së krimit në Greqi, del në dosjen për vràsjen e një të burgosuri të burgut të Domokos, më 15 shkurt 2026.
Rizai, i cili prej të hënës është në kërkim pasi u arratis nga burgu ku mbahej, dyshohet se ka qenë i pranishëm në ambientet ku u vra me tre plumba Antonis Papadatos. Emri i tij është rikthyer në vëmendjen e publikut edhe pas një incidenti me të shtëna në një beach bar në Anavyssos.
Sipas televizionit grek SKAI, çështja e vrasjes së Papadatos mbetet ende e hapur. Për ngjarjen është arrestuar dhe është lënë në paraburgim edhe kryegardiani i burgut të Domokos, i cili ndodhej në vendngjarje dhe, gjatë marrjes në pyetje, dyshohet se ka dhënë dëshmi kontradiktore.
Ndërkohë, dëshmitë e mbledhura nga autoritetet e vendosin Alket Rizain në ambientet ku ndodhi vrasja, ndonëse ai mohon të ketë qenë aty.
SKAI ka publikuar për herë të parë fotografi nga vendi i krimit, ndërsa si autor i vrasjes akuzohet një i dënuar bullgar me burgim të përjetshëm.
Avokatja e familjes së viktimës ka deklaruar se që në momentet e para, versioni i dhënë nga kryegardisti i burgut ishte në kundërshtim me provat e mbledhura.
“Që në fillim, tabloja që dha ai ishte krejtësisht në kundërshtim me provat që dolën menjëherë dhe u lëshua edhe një urdhër arresti. Ajo që ndodhi është se brenda shtatë minutash, një i burgosur doli nga krahu ku mbahej dhe u vra në ndërtesën e administratës”, tha ajo.
Sipas raportimeve, në ngjarjen e përgjakshme dyshohet se ka pasur përfshirje edhe Alket Rizai. Ai mohon të ketë qenë në ambientin ku u vra Papadatos, por dëshmitarë okularë e vendosin atë në vendin ku ndodhi krimi.
Në dëshminë e tij, një punonjës i burgut ka deklaruar: “Në një moment dëgjova të shtëna që vinin nga ambienti i zyrës së vjetër të kryegardianit. Pashë që i pari doli Alket Rizai…”.
Sipas pamjeve të kamerave të sigurisë së burgut, pak para se të gjendej i vrarë me tre plumba në kokë, Antonis Papadatos shihet në ambientin e përbashkët të sektorit D. Ai fliste me të burgosurit e tjerë dhe nuk dukej se ishte në dijeni të asaj që do të ndodhte.
Pak më vonë, në sektor shfaqet i dënuari bullgar me burgim të përjetshëm. Ai i kërkon Papadatos të dalë nga qelia dhe ta ndjekë. Papadatos e ndjek dhe të dy kalojnë nëpër korridoret e burgut në drejtim të zyrës së kryegardianit.
Sipas pamjeve, në drejtim të të njëjtit ambient shkon në të njëjtën kohë edhe Alket Rizai, i shoqëruar nga disa të burgosur të tjerë, të cilët dyshohet se vepronin si truproja të tij.
Në ambientet e administratës, sipas raportimit, Rizain e prisnin tashmë Antonis Papadatos, i dënuari bullgar dhe kryevardhësi i burgut.
Në pamjet filmike, kryegardiani shihet duke përshëndetur dhe përqafuar Rizain. Më pas, të gjithë së bashku duket se e çojnë viktimën drejt zyrës së vjetër të kryegardianit, i vetmi ambient i burgut ku nuk kishte kamera sigurie.
Brenda kësaj dhome, ku nuk kishte mbulim nga kamerat, Papadatos u qëllua fillimisht në pjesën e pasme të kokës dhe më pas me dy plumba të tjerë në fytyrë.
I dënuari bullgar, i cili më pas mori përsipër përgjegjësinë për vrasjen, pretendon se Papadatos tentoi të vriste kryegardianin me një revolver që e kishte fshehur në pantallona të shkurtra. Sipas versionit të tij, ai u përpoq të kapte armën dhe gjatë përleshjes arma u shkrep, duke plagosur për vdekje Papadatos në kokë.
Pas vrasjes së Papadatos, ngjarja duket se po hetohet nga policia dhe prokuroria më shumë si një ekzekutim i porositur sesa si një akt vetësakrifice, në kundërshtim me versionin e të dënuarit bullgar. Pas ngjarjes, ai dyshohet se e hodhi armën në dysheme dhe u dorëzua.
Në dëshminë e tij, kryegardiani pretendon se gjatë incidentit u përpoq të fshihej dhe nuk pa se çfarë ndodhi. Ai gjithashtu ka deklaruar se Rizai ishte larguar nga ambienti disa minuta më parë.
Avokati i kryevardhësit, Dimitris Gavelas, tha: “Një kryegardian u gjend në vendin e gabuar, në momentin e gabuar. Ai u përball me një situatë që, me sa duket, nuk mund ta parandalonte. Nuk mund të jap ndonjë interpretim përtej asaj që thuhet në materialet e dosjes. Nëse klienti im pretendon se Rizai nuk ndodhej në vendin e krimit, nuk mund të bëj gjë tjetër veçse të dëgjoj atë që pretendon klienti im”.
Vetë Rizai mohon çdo përfshirje në ngjarje.
“Jam i pastër dhe nuk kam frikë nga asgjë. Nuk isha brenda zyrës së vjetër të kryegardianit në momentin kur ndodhi ngjarja. Nuk kisha asnjë arsye të përfshihesha në një çështje të tillë, as për të gjitha paratë e botës”, ka deklaruar ai.
Megjithatë, sipas raportimit, ekspertët kriminalistikë kanë gjetur gjurmë gjaku në këpucët e tij dhe gjurmë baruti në veshjet e tij.
Sipas raportimit, 47-vjeçari i arratisur nuk është i akuzuar për vrasjen dhe vazhdon të konsiderohet dëshmitar në këtë çështje. Ndërkohë, kërkesa për lirimin nga paraburgimi e paraqitur në gusht nga kryegardiani i burgut, i cili ndodhet në paraburgim, është rrëzuar.
Ndërsa kalojnë ditët, po forcohet edhe skenari se Alket Rizai, i njohur për lidhjen e tij të ngushtë me të shumëkërkuarin Vasilis Palaiokostas, mund të jetë larguar drejt Shqipërisë.
Informacionet që kanë mbërritur te autoritetet greke bëjnë të ditur se gjurmët e fundit të Rizait janë lokalizuar në Greqinë e Veriut, nga ku dyshohet se mund të ketë kaluar ilegalisht drejt Shqipërisë.
Ky version nuk konsiderohet ende i konfirmuar, por sipas raportimeve, është një nga skenarët që po merret gjithnjë e më shumë në konsideratë nga autoritetet.
Një incident i pazakòntë në Brazil është bërë viral pasi një burrë u filmua duke rënë nga dritarja e një apartamenti, teksa dyshohet se po përpiqej të largohej nga godina në rrethana të paqarta.
Ngjarja ndodhi më 14 shtator në zonën Barra të Salvadorit. Në pamjet e publikuara, burri shihet duke dalë nga dritarja, ndërsa përpiqet të kapet në një pjesë të godinës më poshtë.
Përpjekja e tij për të zbritur nuk shkon sipas planit. Ai humbet ekuilibrin dhe përfundon duke rënë nga lartësia, ndërsa gjatë rrëzimit përplaset me fasadën e ndërtesës dhe rrotullohet disa herë para se të godasë tokën.
Sipas raportimeve lokale dhe dëshmive të mbledhura në vendngjarje, burri dyshohet se po tentonte të largohej pasi ishte gjetur në shoqërinë e një gruaje të martuar. Një tjetër version pretendon se ai po përpiqej t’i shpëtonte bashkëshortit të saj.
Megjithatë, ky version nuk është konfirmuar zyrtarisht nga autoritetet dhe rrethanat e sakta të incidentit mbeten nën hetim.
Pas rënies, ekipet e emergjencës mbërritën në vendngjarje dhe i dhanë ndihmën e parë të plagosurit. Më pas ai u transportua në Hospital Geral do Estado, ku raportohet se ka marrë dëmtime të rënda dhe mund t’i nënshtrohet një ndërhyrjeje kirurgjikale.
Policia braziliane ka nisur hetimet për të përcaktuar se çfarë ka ndodhur saktësisht.
Në regjistrimin fillestar të ngjarjes, rasti ishte trajtuar nga policia si një tentativë e dyshuar vetëvrasjeje. Autoritetet kanë shmangur publikimin e detajeve të mëtejshme, duke iu referuar protokolleve për raste të tilla.
Për momentin, mbetet e paqartë nëse versioni i arratisjes pas një situate intime do të konfirmohet nga hetimi.
